สวัสดี​ค่ะพี่จอน​ ได้ยินหนูมั้ย

ค่ะ​ ชัดเจนค่ะ

น้องชายค่ะ

คือเรื่องนี้มันเกิดขึ้นที่โรงเรียนที่หนูเคยเรียน

ได้ค่ะพี่จอน

คือโรงเรียนนี้ก็ค่อนข้างมีชื่อเสียง​ เเล้วก็อยู่ในกรุงเทพด้วย​ ถ้าพูดชื่อไปก็น่าจะรู้จัก​ เเต่จะไม่พูดถึงเเล้วกันนะคะ

คือเรื่องมันเกิดขึ้นตอนมอ​ ต้นอะค่ะ

มันเป็นตอนช่วงบ่ายของวันศุกร์ที่ไม่มีเรียน​เพราะรุ่นพี่มอปลายผู้ชาย้ขาไปเรียนรด.กัน

ก็คือหนูกับเพื่อนอีกสี่ห้าคนก็ยังไม่กลับบ้านกันเเต่ไปหาซื้อของกินจึ้นมานั่งกินกันบนห้องเรียน

ขออธิบายลักษณะห้องเรียนนิดนึงนะคะ

คือตึกที่หนูเรียนอยู่ตอนนั้นเป็นตึกสามชั้น​ หนูอยู่ชั้นสาม

คือห้องหนูเนี่ยจะอยู่ติดบันไดฝั่งซ้ายมือ​ เเต่ห้องขอหนูมันเหมือนเป็นห้องใหญ่เเล้วกั้นเป็นสิงห้องเรียนอะนะคะ​ เพราะนอกจากห้องหนูเเล้วก็ยังมีอีกห้อง

คือหนูอยู่ห้องห้า​ เดินผ่านห้องหนูเข้าไปจะเป็นห้องหก​ คือเราใช้ประตูใหญ่ที่สามารถล๊อกได้ประตูเดียวกัน​

ก็คือถ้าเจาจะเข้าห้องเรียนก็ต้องผ่านห้องหนูเข้าไป​ ส่วนประตูห้องของเขาจะมีเเค่กรอบประตูอะค่ะ​ ไม่มีบานประตู​ เวลาห้องเขาอยากเป็นส่วนตัวก็คือมีเเค่ผ้าม่านอะค่ะ

อ่าต่อเลยนะคะ

คือวันนั้นหนูกับเพื่อนก็ไปหาซื้ออะไรมากินกันใช่มั้ยคะ

เเล้วในห้องก็จะมีเเค่กลุ่มหนูห้าคน​ กับเพื่อนต่างห้องที่สนิทกันอีกคนเขามานั่งเล่นด้วย

คือพอเราขึ้นมาอะค่ะ​ พวกหนูก็เดินไล่ปิดหน้าต่างกันทีละบานจนหมดทั้งห้อง

รวมถึงผ้าม่านที่กั้นระหว่างห้องหนูกับอีกห้องด้วย​ เพราะว่สฝาห้องนั้นไม่มีคนอยู่เเล้ว​ เเล้วเขาก็ปิดหน้าต่างหมดเเล้วด้วยห้องก็เลยจะมืดอะค่ะ

เพื่อนหนูเขาเห็นเเล้วเขายอกมันน่ากลัวเขาก็เลยเดินไปปิด

เเต่ก็ไม่ได้คิดอะไรกันมากนะคะ​ เพื่อนก็ขำๆ​ เขาบอกว่าน่ากลัวว่ะ​ เเล้วก็เดินไปปิดอย่าวนี้อะนะคะ

แบบก็ยังไม่ได้คิดอะไรกันมาก

เเล้วพวกหนูก็ปิดประตูห้องด้วยอะนะคะ​ แต่ไม่ได้ล็อกเพราะเพื่อนอีกคนที่อยู่ต่างห้องเขาก็เดินเข้าๆ​ ออกๆ

เเล้วตอนที่นั่งกินขนมพวกของที่ซื้อมากันก็นั่งเเบบหันหน้าเข้าหากัน​ เขาก็จะไปลากเก้าอี้มานั่งกันเเบบไม่เป็นระเบียบนิดนึงอะค่ะ

วันนั้นหนูจำได้เลยว่าหนูเนี่ยนั่งริมฝั่งประตูห้อง​ หนูนั่งหันหน้าเข้าหาประตู​ เเล้วก็จะมีเพื่อนอีกคนนั่งฝั่งตรงจ้ามหนู​ ก็คือนั่งหันหน้าเข้าหาประตูที่จะทะลุไปอีกห้อง

คือตอนนั้นก็มีการเปิดเพลงกัน​ พูดคุยกันตามปกติอะนะคะ​

ก็นั่งกันไปสักพัก​ ไอ้เพื่อนที่อยู่อีกห้องอะค่ะเขาก็ออกจากห้องไป​ แบบกลับไปที่ห้องตัวเองซึ่งอยู่คนละชั้นกัน

ตอนนั้นก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนอีกสักพักใหญ่​ ระหว่างที่นั่งคุยกันไปอะค่ะ​ อยู่ดีๆ​ ก็ได้ยินเสียงเคาะมาจากหน้าต่างห้องอะค่ะ​

ก๊อก​ ก๊อก​ ก๊อก

จากที่คุยกันอยู่ทุกอย่างก็เงียบลงอะค่ะ

เเล้วก็คือหันไปมองที่หน้าต่างฝั่งที่ห่างออกไปที่มันเป็นจุดกำเนิดเสียงอะนะคะ

คือตอนนั่นภาพมันเหมือนในหนังอะค่ะ​ ทุกคนหันไปมองที่หน้าต่างพร้อมกัน​ เเล้วก็หันมามองหน้ากันเเบบ​ อะไรวะ​ หลังจากนั้นหนูก็วิ่งเลยอะค่ะ

คือหนูเป็นคนเเรกที่วิ่งออกไปตากห้องอะค่ะ​ ด้วยความที่ว่านั่งใกล้ประตูสุด

ก็คือหนูก็วิ่งแบยวิ่งหน้าตั้งอะค่ะพี่จอน​ วิ่งผ่านห้องเรียนห้องอื่นมาเรื่อยๆ​ คือพอผ่านห้องสองห้องสามหนูก็เห็นว่ายังมีคนอื่นอยู่นะคะ​

ใช่ค่ะพี่

ตอนนั้นก็รู้สึกโล่งใจขึ้นนะคะ​ เเต่คอตนั้นคือมันหยุดวิ่งไม่ได้อะค่ะ

จนได้ยินเสียงเพื่อนเรียกถึงหยุด

ก็คือตอนนี้หนูวิ่งมาถึงสุดอีกฝั่งเเล้วอะค่ะ​ หนูเกือบจะวิ่งลงบันไดไปเเล้วด้วย​ เเล้วพอหันกลัยไปเพราะเพื่อนเรียก​ หนูก็เห็นไอ้คนที่ตะโกนเรียกเนี่ยยังเดินอยู่ในห้องอยู่เลย

คือตามทางที่หนูวิ่งมาอะค่ะก็จะมีเพื่อนคนอื่นๆ​ นั่งหอบกันอยู่ตามทาง​ เเล้วก็จะมีพวกเด็กห้องอื่นเจาออกมาดูกันอะค่ะ​ ก็คงคิดว่าเล่นอะไรกันเสียงดังแบบนี้มั้งคะ

พอเห็นเเบบนี้ใจมันก็ชื้นขึ้นมานิดนึวอะค่ะ

ใช่ค่ะพี่

เเล้วก็ยืนทำใจกันอยู่สักพักถึงได้เดินกลับห้องไปกัน

เเต่พอไปถึงก็ยัวไม่กล้าเข้าห้องอะค่ะ​ ยืนออกันอยู่ที่ประตู​ เเบบตอนนั้นใจก็ยังหวิวๆ​ อยู่ด้วย

แต่ก็ต้องตัดสินใจเข้าห้องเพราะมันต้องทำความสะอาด​ คือของที่ซื้อขึ้นมากินอะค่ะ​ มันหกกระจายไปทั่วเลยตอนวิ่งกัน​ ตอนเข้าไปเเรกๆ​ ก็คือยังไม่มีใครกล้าเดินไปใกล้ฝั่งที่ได้ยินเสียงกัน​

เเต่ตอนนั้นไม่รู้อะไรดลใจให้หนูเดินไปเปิดหน้าต่าง​ คือพอหนูเดินไปเปิดหน้าต่างออก​ เพื่อนคนอื่นๆ​ ก็เดินตามมาเปิดช่วยกันทั้งเเถบจนห้องสว่างอะค่ะ

ก็คือพยายามคุยกันว่ากิ่งไม้หรือเปล่าอะไรงี้​ เเต่คือต้นไม้ที่อยู่ตรงกับหน้าต่างที่เกิดเสียงมันก็ไม่ได้อยู่ใกล้ขนาดที่ว่าลมพัดมาเเล้วกิ่งไม้จะมะกระทบ​ มาโดนอะค่ะ

ก็เลยเดินออกห่างจากหน้าต่าวมาตรงหน้าประตูเพื่อนทำความสะอาดกันอะนะคะ​ ก็คุยกันไปด้วย

แล้วก็ถามเพื่อนคนที่ยังอยู่ในห้องอะค่ะ​ เอ่อ​ เพื่อนคนนี้เขาชื่ออายนะคะ

เเล้วทำไมอายไม่ออกมา​ เขาตอบว่าออกไม่ได้​ ขามันติดโต๊ะ​

เเล้วอายเขาก็เล่าต่อว่าพอเพื่อนออกไปหมดเเล้วอะค่ะ​ เขาได้ยินเสียงเหมือนมีคนรูดผ้าม่านที่กั้นห้องอะค่ะ

เเล้วตอนเล่าเหมือนอายเจาจะโมโหนิดหน่อยด้วยอะค่ะ​ เล่าจบเขาเดินไปกระชากผ้าม่านที่กั้นห้องให้เปิดออกเลย

เหมืิอนเจาจะอารมณ์เสียนิดๆ​ ด้วย​ แบบว่าเพื่อนก็ไม่รอเเล้วขายังติดโต๊ะอีก​ อยู่ด้านในสุด​ ใกล้เสียวที่สุดด้วยอะไรแบบนี้อะค่ะ

ก็ยอมรับว่าตอนนั้นสาไม่ได้คิดถึงเพื่อนเลยอะค่ะ​ คือสิ่งที่คิดได้คืิอต้องวิ่ง​ สาก็วิ่งออกมาเเบบไม่รอใครเลย

พี่จอน​ คือตอนนั้นที่อายเขาเดินไปเปิดม่านอะ​ หนูกลัวมากเลยว่าเปิดมาเเล้วจะเจออะไร

แต่สุดท้ายก็ไม่เจออะค่ะ

หนูว่าเพื่อนมันโมโหมากกว่าอะพี่จอน

ไม่ค่ะพี่

ไม่รู้เลย​

คือพอไปเปิดดูอายมันก็เเบบเหมือนจะหาว่ามีคนอยู่หรือเปล่าด้วย​ เเต่ก็ไม่มี​ เพราะว่าไอ้คนปิดตอนเเรกก็คือมันเนี่ยเเหละค่ะ

เหมือนมันรู้อยู่เเก่ใตอยู่เเล้วว่าไม่มีใครเเต่เหมืิอนมันพาลอะค่ะพี่ตอนนั้น

ค่ะพี่

เเต่ว่าตอนอยู่ห้องนี้อะค่ะ​ มีหลายอย่างเกิดขึ้นเยอะมาก​

ไฟไหม้ก็เคย

ค่ะพี่​ ไหม้ในห้องเรียนอะค่ะ​ มันไหม้ตรงที่เปิดพัดลม

เเค่เพื่อนคือไปหาถังดับเพลิงมาดับได้ทันอะค่ะ

เเล้วก็จะมีเหตุการณ์แปลกๆ​ อีกหลายอย่างเลยอะค่ะ

ใช่ค่ะพี่

น่าจะสักเที่ยงๆ​ บ่ายๆ

ค่ะพี่​

แล้วหลังจากนั้นก็คือหลอนไปเลยเวลาคนมาเคาะประตูเรียก