ณ บ้านต้วน

9:20น.

ร่างสูงดึงร่างบางเข้าไปกอด

ร่างสูงหยิกแก้มร่างบางเบาๆ

ทั้งคู่ต่างแยกย้ายกันไปตามทาง

มาร์ค

ร่างสูงพูดหน้าหลุมศพกับพ่อเขาจะโทษตัวเองเสมอว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อต้องตาย

น้ำตาของร่างสูงกำลังหยดลงบนหลุมศพของคนที่ชื่อว่าเป็นพ่อบังเกิดก้าว

.

วันที่17กุมภาพันธ์2556

ณ บริษัทต้วน

22:46น.

ร่างสูงวางสายจากพ่อไม่ใช่ว่าร่างสูงไม่ว่างแต่เพราะเค้ากำลังจะนอนเลยพูดปัดแบบส่งๆไป

00:56น.

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ร่างสูงได้ยินแม่ไม่ถนัดจึงตัดสินใจเดินมาเปิดประตู

ร่างสูงพยายามเก็บความรู้สึกเอาไว้และภาวนาว่าเรื่องที่แม่เขาพูดเป็นเรื่องโกหก

จนทั้งคู่มายืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน

ร่างสูงเสียงแข็งเมื่อรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง

ระหว่างร่างสูงกำลังเจรจากับตำรวจ

ร่างสูงพูดด้วยความโกรธและประโยคนั้นเต็มไปด้วยอารมณ์ไม่พอใจ

ร่างสูงพูดด้วยเสียงแข็งโดยไม่มีน้ำตาออกมาสักหยด

แต่กลับเป็นแม่ของเขาที่ร้องไห้โฮออกมาจนเป็นลมไป

พยาบาลจึงพาแม่มาร์คไปพักในห้องพักฟื้น

มาร์คเดินตามหมอเขาไปหาร่างของผู้เป็นพ่อที่นอนแน่นิ่ง

หมอเดินออกจาห้องเหลือแต่คนที่เป็นลูกยืนมองร่างที่ห่อห่มด้วยผ้าขาว

ร่างสูงเดินเข้าไปหาพ่ออย่างช้าๆก่อนที่จะเปิดผ้าปิดหน้าออกจนปรากฎใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่เกิดจากอุบัติเหตุ

ร่างสูงเข่าทรุดลงข้างศพของพ่อและน้ำตาที่พยายามกั้นไว้ไหลออกมาทั้งหมด

ร่างสูงกอดร่างของพ่อแล้วเขย่าเพื่อหวังว่าจะให้ผู้เป็นพ่อตื่น

แต่กลับเปล่าประโยชน์เพราะผู้เป็นพ่อได้หมดผมหายใจจากเขาไปตั้งแต่วินาทีที่เขาปฎิเสธที่จะออกไปรับพ่อ

ร่างสูงเอาแต่โทษตัวเองว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อตาย

โทษตัวเองอยู่วันแล้ววันเล่าจนผู้เป็นแม่ทนเห็นคนเป็นลูกไม่ได้

วันที่25กุมภาพันธ์2556

ร่างสูงคิดได้อย่างเดียวเมื่อพ่อไม่อยู่แล้วเขาต้องเป็นเสาหลักแทนจึงตั้งใจเรียนให้จบตั้งใจทำงานและก้าวเท้าเข้ามาทำหน้าที่ประธานบริษัทแทนพ่อให้ได้

ร่างสูงเอาแต่กกตัวอยู่ในห้องทำงานของพ่อนานราวอาทิตย์ไม่กินไม่นอนเพราะเอาแต่ทำงานและศึกษางานที่พ่อเขาทำทิ้งไว้

หลังจากวันนั้นมาแม่ก็ไม่เคยได้เห็นรอยยิ้มของลูกอีกเลย

วันที่10กุมภาพันธ์2556

ร่างสูงก้าวเท้าลงมาจากชั้นบนด้วยสูทสีดำดูสง่างาม

ร่างสูงเปลี่ยนกลายเป็นอีกคนที่นิ่งเงียบไม่พูดกับใครและทำงานของบริษัทอย่างเดียวโดยไม่สนใจถึงความรู้สึกของผู้อื่น

ร่างสูงมาบริหารงานด้วยตนเองเปลี่ยนกฏและการทำงานของบริษัทใหม่ทั้งหมดและกลายเป็นผู้บริหารเต็มตัว

แม้กระทั่งเรื่องความรักเขาก็ไม่ยุ่งเกี่ยวบอกขอทำงานอย่างเดียวแม่หามาให้ก็ไม่สนนิ่งเฉยชาเย็นชาใส่ทุกคน

กลายเป็นคนไม่มีหัวใจไม่มีความรู้สึกแต่กลับอ่อนโยนต่อผู้ที่เป็นแม่คนเดียว

และไม่ว่าแม่ต้องการอะไรหรืออยากไปไหนเขาจะไม่ปล่อยให้แม่รอหรือไปไหนด้วยตนเองคนเดียวและเขาจะเป็นคนขับรถด้วยตัวเองตลอด

และชีวิตมาร์คก็เป็นแบบนี้ทุกๆวัน

จนกระทั้ง

วันที่23เมษายน2557

📞

📞

.

ทุกคนทราบว่าบริษัทของคุณซอนจินกำลังมีปัญหาเพราะเป็นข่าวใหญ่ลงหน้าหนึ่งทุกวัน

ผ่านไปไม่กี่วันทางฝ่ายของซอนจินส่งรูปแบมๆและข้อเสนอที่ต้องการคือขอให้มีชื่อลูกเป็นผู้บริหารใหญ่และยกให้มาร์คเป็นคนดูแลลูกเขา

แต่ทางบริษัทมาร์คกลับยื่นข้อเสนอไปว่าทางเราต้องเป็นหุ้นส่วนใหญ่ของทางบริษัทและจะแบ่งหุ้นส่วนให้เป็นชื่อของลูกเขาด้วยแต่ทางมาร์คต้องเป็นคนดูแลและควบคุมทุกอย่างโดยไม่มีข้อยกเว้น

ส่วนเรื่องลูกชายทางบริษัทมาร์คยื่นข้อเสนอไปว่าลูกชายเขาต้องแต่งงานกลับมาร์คและเขามาเป็นส่วนหนึ่งของบริษัทเขาด้วยต้องทำงานใช้หนี้และสร้างรายได้เข้าบริษัทเขาฝ่ายเดียว

และนี้แหละเป็นส่วนนึงที่ทำให้มาร์คและแบมแบมได้มาเจอกัน

แบมแบม

12 : 30น.

line!

mark_tuan

.

.

.

.

.

Never

Ever