ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ep3 การพบเจอ

คำค้น : การพบเจอ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ธ.ค. 2558 08:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep3 การพบเจอ
แบบอักษร

Malin / เมลิน

ตอนนี้หนูนอนอยู่ในห้องส่วนตัวของหนูเองละ มันเปนนิสัยปกติของหนูอ่ะชอบนอนคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่คลเดียว เห็นหนูเปนคลร่าเริงแบบนี้หนูก็มีมุมอึมครึมกับเขาอยู่นะ ห้องนอนหนูตกแต่งด้วยโทนสีฟ้าอ่อนๆ ทุกอย่างในนี้แทบจะเปนสีฟ้าทั้งหมดเรยละ ยกเว้นอย่างเดียวที่ตัดกับสีเตียงฟ้าอ่อนคือ ตุ๊กตาสีชมพูที่มีขนาดใหญ่เล็กแตกต่างกัลไปเต็มหัวเตียง และข้างล้างเตียงบ้าง ก็นะหนูชอบนี้ พิกเล็ต เปนตุ๊กตาที่หนูชอบมาก 5555 หนูนิไม่ค่อยจะเด็กเรยเนาะว่ามั้ย คริๆ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !

คัยมาเคาะประตูเนี๊ยยยย!  "เข้ามาเรยค่ะ หนูไม่ได้ล็อคประตู" คือเมื่อกี้เหนื่อยอ่ะเรยลืมล็อค 

"ไงคับ คุนน้องสุดที่รัก" อ่าว เฮียมาร์ชนี้เอง สงสัยเรื่องคงถึงหูเฮียแกแร้วมั้ง (ก็เรื่องที่หนูเลิกกับเพื่อนแกไง)

"เฮียมีไรอ่ะ อย่ามาบ่นนะขี้เกียดฟัง ถ้าจะบ่นนะ ประตูทางออกอยู่ทางนั้น เชิญเรยค่ะ" หนูพูดพร้อมกับชี้นิวบอกอิเฮียสุดที่รัก ก็นะเฮียมันชอบบ่นให้หนูอยู่เรื่อย เรื่องไม่ค่อยอยู่บ้านบ้างละ เที่ยวบ่อยบ้างละ และเรื่องที่จำจนเข็ดเรยคือ คบกับพี่เติร์ทโดยที่ไม่บอกแกก่อนอ่ะ เรื่องนี้หนูถูกบ่นยาวเปนห่างว่าวเรยละ

"เราเลิกกับไอร่เติร์ทแร้วหรอ" แกพูดแร้วก็นั่งลงบนเตียงข้างๆหนู ก็นะรู้แร้วจะถามทำไมค่ะไอร่คุนเฮียที่รัก

"ใช่ เลิกแร้ว ไม่ตัองมาถามเหตุผลนะ ไม่มี ถึงมีก็ไม่บอก" พอเฮียฟังคำตอบจากหนู แกถอนหายใจเฮือกใหญ่เรยละ ก็นะใครบังคับหนูได้บ้างละ หนูนะปากแข็งจะตาย เฮียมาร์ชก็รู้ 

"เฮ้อออออออ! โอเคๆ เฮียจะไม่ยุ่งเรื่องนี้แร้วกัล เพราะยังไงเราก็โตแร้ว แค่ติดนิสัยเด็กไม่เลิกเฉยๆอ่ะ 55"

"เฮียอ่ะ งอลแร้ว ไม่คุยด้วยแร้ว เชอะ"หนูพูดแร้วทำหน้ายู่ใส่เฮีย คัยบอกหนูติดนิสัยเด็กไม่จิงสักหน่อย (มันยังน่าด้านเถียงค่ะคุนผู้อ่าน) 

"โอ๋ๆ ไม่เอาไม่งอล เด่วเฮียตามใจเราทุกอย่างเรยเอ้า เอาป่ะๆ" คัยจะไม่เอาละเนาะ คิๆ แต่ก่อนที่หนูจะตอบตกลง ก็มีมารมาผจญ ก็จะคัยซะอิกละ พี่สาวสุดที่รักไง "เจ้มินล่า" แกวิ่งมานั่งระหว่างฉันกับเฮีย

"คุยรัยกัลอ่ะ ขาดมินได้ไงเฮีย ขาดเจ้ได้ไงยัยดื้อ" เจ้แกหัดไปพูดกับเฮียแร้วก็หัดมาพูดกับฉัน 555 แถมทำหน่ามู้ทู้อิกนะ ตลกชิบหายอ่ะ ไม่เข้ากับลุคสาวห่าวแบบแกเรย เชื่อมั้ยพี่สาวหนูตอนไปเดินห้างด้วยกัลมีผู้หญิงมาขอเบอร์ด้วยละ คิดดูดิ เจ้แกจะห่าวอะนาดไหน

"เจ้อะ มาขัดจังหวะหนูนะรู้มั้ย เชอะ เฮียอย่าลืมที่สัญญากับหนูนะ" ประโยคแรกหันไปพูดกะเจ้แบบงอลๆ ประโยคหลังพูดกับเฮียแบบอ้อนๆ แตกต่างกัลเรยใช่มั้ยละ คิๆ

"อะไรอ่ะ เฮีย เฮียสัญญาอะไรกะยัยดื้อ ถ้าเฮียจะให้อะไรยัยดื้อเฮียต้องให้มินด้วยนะ" 

"เฮียให้ทั้ง 2 คลนั้นแหระ ทั้งยัยดื้อทั้งยัยแสบเลย แต่น้องรักของเฮียลืมอะไรอ่ะป่าว ว่าพรุ่งนี้วันอะไร?"

ฉันกับเจ้มินล่าแอบหัดหน้าหากันแร้วก็ทำตายิ๊บๆ ^_< เปนการบอกว่าแผนเรากำลังจะเริ่มแร้ว คิๆ

"วันไรอ่ะเฮีย เมไม่เหนจำได้เรย พรุ่งนี้วันเสาร์รือป่าวเจ้" ฉันพูดน่าตาโคตรจะไร้เดียงสาเรยละ ก็นะคลมัน 'สตรองงงง!่' เก่งไง คิๆ

"เอ้อๆ ใช่ๆ พรุ่งนี้วันเสาร์" พี่สาวฉันเนี้ยไม่ธรรมดา ฉันว่าฉันสตรองเก่งแร้วนะ แกเก่งกว่าฉันอิกอ่ะ คิๆ คิดดูว่าหนู ยัยเด็กดื้อ กับเจ้แก ยัยตัวแสบ ร่วมงานกันแบบนี้มันต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

"นั้นสินะ พรุ่งวันเสาร์" เฮียแกพูดแร้วทำหน่าหงอย เดินออกจากห้องไปเรยอ่ะ สงสารเฮียจัง แต่ก็นะหนูกะเจ้ไม่ลืมหรอกน่าว่าวันพรุ่งนี้อะเปนวันเกิดเฮียแก ก็คัยมันจะไปลืมวันเกิดพี่ชายสุดรักของตัวเองได้ละ ว่ามั้ย

"เจ้! หนูสงสารเฮียมาร์ชจัง ดูแกคงจะนอยเราแร้วนะนั้นนะ"

"เอ้อ เจ้รู้ แต่ปล่อยไปก่อน พอถึงพรุ่งนี้แกก็คงเลิกนอยเราแร้วละ เชื่อเจ้" คือเราจะแอบจัดปาร์ตี้ให้เฮียแกแบบลับๆอ่ะ โดยมีส่วนร่วมคือกลุ่มพวกเพื่อนๆของแกไง พี่คลีน พี่เติร์ท พี่แบต และก็พี่พาร์ทติน ฉันลืมบอกหรือป่าว ว่าเจ้มินล่าของฉันกิ๊กกั๊กกับพี่แบตอ่ะ คิๆ คู่นี้น่ารักมากเรยนะ กัดๆกัลดี ดูแร้วโคตรเหมาะกัลเรยละ

"เจ้ถามไรหน่อยดิ" 

"ว่ามาจ๊ะ ยัยดื้อ"

"เจ้คบกะพี่แบตยัง" พอได้ยินคำถามเจ้แกน่าแดงเรยจ้า มีพิรุจๆ

"ป่าว ยังไม่ได้คบ จะคบได้ไงละ บ้าาาาา" ฉันอยากจะหัวเราะดังๆ เจ้มินเขิล คลอะไรเขิลได้ติ๊งต๊องขนาดนี้ 5555

"เขายังไม่ขอคบอ่ะดี้ หนูรู้นะว่าวันนั้นที่เจ้ไม่กลับบ้าน เจ้ไปอยู่ไหนมา เจ้โกหกเฮียได้แต่เจ้โกหกหนูไม่ได้นะจะบอกให้" 

"อะไร บ้ารือป่าวเจ้ก็อยู่บ้านเพื่อนไง ไปแร้วไม่คุยกะแกแร้ว ยัยเด็กปีศาจ " ด่าฉันจบแกก็รีบเดินออกจากห้องไปเรยอ่ะ สงสัยฉันคงเดาไม่ผิดแฮะ (คือไรต์ว่าจะแต่งเรื่องของเจ้มินล่ากะเฮียแบตอ่ะ ดีมั้ย?)

ตอนนี้ฉันอาบน้ำเสจแร้วละ ว่าจะไม่กินข้าวเย็นคือฉันไม่หิวอ่ะ เรยไลน์ไปบอกเฮียกับเจ้แร้ว ว่าจะเข้านอนเรย ฉันคิดถึงคัยบ้างคลที่เขาอยู่ในใจฉันตลอดไม่เคยไปไหนเรย เขานั่งอยู่ตรงนี้ตรงกลางอกซ้ายของฉัน ฉันรักเขาและไม่มีทึท่าว่าจะเลิกรักได้เรย แกมันบ้ายัยเมแกบ้า บ้าที่รักคลง่ายเกินไป บ้าที่ไปรักเขาทั้งทึ่เขาไม่เคยรักแกเรย ฉันนอนคิดไปเรื่อยๆจนทุกอย่างมืดและดับลง...........

__________ห้างสรรพสินค้า____________

ฉันโดนปลุกตั้งแต่ 8 โมงเช้า มันเช้ามากสำหรับฉันนะ ก็เจ้มินนั้นแหระเข้าห้องไปปลุกฉันปลุกด้วยวิธีการพิลึกๆของแก อย่าให้ฉันพูดถึงมันเรย สยอง~ 

"เจ้เมื่อไรแฟนเจ้จะมาอ่ะ" ฉันถามเจ้แกกวนๆไปแบบนั้นเองละ ก็เจ้แกบอกว่าพี่แบตให้มารอที่นี้ตั้งนานแร้วนะ คลน่ารักเพลียแปป ผู้ชายแมร่งก็จ้องอยู่ได้อึดอัดวุ๊ยยยน วันนี้ฉันแต่งตัวตามสไตร์ฉันเรยละ เสื้อกล้ามสีดำกางเกงยีนขาสั้น เสื้อเชิ้ตใส่คลุมและก็ร้องเท้าผ้าใบคู่โปรด ก็นะคลมันใส่อะไรก็น่ารักนิ พี่มินก็ไม่ต่างจากฉันหรอกก็เรามันสไตร์คล้ายๆกัลนะ

"เด่วเหอะๆ ยัยน้องบ้า คัยแฟนฉันกัล" ก่อนที่เจ้แกจะกินหัวฉันก็มีเสียงเรียกชื่อเราซะก่อน พระเจ้าช่วยฉันชัดๆ

"มินล่า เมลิน" นั้นไงพี่แบตกะพี่คลีน ลืมบอกไปว่าพี่เติร์ทไม่ย่างเรยไม่ได้มาส่วนพี่พาร์ทตินมาแน่นอนเพราะปีก่อนแกเบี้ยวไปแร้วทีนึ่ง ปีนี้เรยต้องมา แต่เอ๊ะทำไมไม่เหนพี่ตินละ

"สวัสดีค่ะ มาช้าจังเรยนะค่ะ " ฉันกัยเจ้พูดพร้อมกัลและส่งยิ้มแบบร้ายๆให้พวกพีๆเขา ก็นะพวกเราก็สนิทกัลพอสมควรแหระ

"เพราะไอ่รแบตมันตื่นสายคับนัองมิน" พี่คลีนพูด แต่ฉันว่าที่สายเนี้ยเพราะตัวแกเองชัวเรย

"นายมีรัยแก้ตัวป่ะ?" เจ้แกถามธรรมดานะแต่โคตรน่ากลัวว่ะ ฉันเหนพี่แบตกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเรยละ โห่ เจ้หนูนิโหดสุดยอดอ่ะ

"ไม่คับ เฮียไม่มีคับ เฮียขอโทดคับ เฮียจะไม่ทำอิกแร้วคับ" 555 ขนาดยังไม่คบนะเนี้ย

"เอ้อ เรามาแยกกันซื้อของดีกว่า แร้วพี่ตินละ" เอ้อดีเรยเจ้หนูว่าจะถามอยู่พอดี

"เหนบอกว่าหาที่จอดรถอยู่นะ "

"ถ้างั้นเอางี้นะ เจ้ไปกับพี่แบต พี่คลีนรอพี่ตินแร้วกัล ส่วนหนูขอฉายเดี่ยวแบบสวยๆ" ก็นะพอรู้ว่าพี่ตินจะมามันก็รู้สึกไม่อยากอยู่เจอยังไงไม่รุดิ คือฉันไม่ได้เจอแกมานานแร้วนะ ตั้งแต่ที่แกหายไปแกก็ไม่เคยมาให้เหนน่าเรยด้วยซ้ำ เฮ้อ!

ตอนนี้ฉันเดินมาหยุดอยู่น่าร้านชุดสูท คือว่าจะหาของขวัญให้เฮียมาร์ชนะ ฉันเดินมาเกือบชั่วโมงแร้วแต่ยังหาไม่ได้เรยของขวัญเนี้ย และตาฉันก็ไปสะดุดกะคัยบ้างคลที่อยู่ในร้าน เขายืนอยู่ระหว่างผู้หญิง 2 คลที่กำลังจ้องเหมือนจะกินหัวกัลอยู่แร้วนะนั้นนะ ผู้ชายคลนั้นฉันจำได้ดี ไม่เคยลืมเขาเรยดืวย และอยู่ๆเขาก็หันมาสบตากับฉันเข้าเต็มๆ สายตานั้น สายตาเย็นชา นิ่งๆแบบนั้น ฉันเกียดมันที่สุด

"พี่พาร์ทติน" ฉันเอ่ยเสียงเบา ก่อนที่ฉันจะก้าวถอยหลังและหันหลังวิ่งทันที เฮ๊ยฉันเปนไรวิ่งทำไม โอ๊ยยย อยากจะบ้าตาย ไอร่ขาบ้าหยุดเดี่ยวนี้นะ ความรู้สึกของฉันตอนนี้บอกเรยคือ ทำไรไม่ถูก ฉันไม่อยากเหนน่าเขา ฉันกลัวว่าความรู้สึกที่ฉันเก็บเอาไว้มันจะแตกออกมาต่อน่าเขานะสิ

ตอนนี้ฉันหยุดวิ่งแร้วละ แต่เอ๊ะ คัยมันมาสกิดไหล่ฉันว่า พอฉันหันน่าไปเท่านั้นแหระ 

"เฮ๊ยยย! พี่พาร์ทติน " ฟังไม่ผิดหรอกพี่ตินแกตามฉันมา พระเจ้าเล่นตลกป่ะ แกคามฉันมาทำไม

"หนีอะไร ทำไมวิ่งออกมาแบบนี้ หนีเฮียรือป่าว เมลิน" คิดคำตอบแปป ฮื่อๆ หนูคิดไม่ออกง่ะ

"..-^-...." น่าหนูเองละ !

"ทำไมไม่ตอบ ?"

"....."

"ใบ้แดกรือไงว่ะ" อ่าวไมปากหมาแบบนี้ละ เด่วเจออิเมแร้วจะหนาว 

 

_____________________________ไม่หนุกอย่าว่าไรต์นะ เค้าขอโตดดดดด______________________________

อิเฮียไมปากหมาแบบนี้ละ เด่วบอกหนูเมจับจูบเรยนิ 💜💜💜

เนาะๆ คิดเหมือนไรต์ป่ะ มโนรอเรยนะ. ep ต่อไป รักคลอ่าน จุ๊ฟๆ 😘😘😘💜

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น