ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

การพบเจออีกครัง(แพรดาว)

ชื่อตอน : การพบเจออีกครัง(แพรดาว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2562 16:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การพบเจออีกครัง(แพรดาว)
แบบอักษร

#PEARDAO 

คะนิ้งคาเฟ่ 

วันนี้แพรดาวต้องรีบออกจากร้านคะนิ้งคาเฟ่เนื่องจากต้องรีบไปที่ VIP BAR เหมือนวันนี้ทางนั้นจะให้เธอเริ่มทำงานวันนี้เลย ไม่รู้หรอกนะว่ามันจะเป็นยังไงบ้างจะเหนื่อยมั้ยแต่ต้องทนแหละ เพื่อเงินไงล่ะ

"พี่คะนิ้ง พี่มะนาวคะ แพรไปก่อนนะคะ " ร่างบางเอ่ยลาพี่ทั้งสอง

"โชคดีนะแพร สู้ๆๆๆ ตั้งใจทำงานนะ เจ้าของร้านใจดีหน่าลูกพี่ลูกน้องพี่เอง" พี่คะนิ้งบอก

"สู้ๆๆนะแพร ดูแลตัวเองด้วยยิ่งไปทำงานในที่แบบนั้นระมัดระวังด้วยนะ" พีี่มะนาวเอ่ยเสริม

"ระวังโดนผู้ชายจับกินนะเจ๊แพร ยิ่งสวยๆอยู่ด้วย555"โตโต้เอ่ยแซวร่างบาง แต่ไม่ทันขาดคำก็โดนพี่คะนิ้งและพี่มะนาวตบหัวไปซะก่อน

"ปากเสียไอ่เด็กเวรนี่ ไป ไปล้างจานในครัวเลยไป้" พี่มะนาวไล่โตโต้

"คร้าบบ ไปแล้วครับ สู้ๆๆนะเจ๊แพร"โตโต้บอกกับแพรดาวอีกครั้งก่อนเดินเข้าไปในครัว

"555 ไม่เป็นไรค่ะพี่น้องมันคงเป็นห่วงแหละ ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง" ร่างบางยิ้มให้พี่คะนิ้งและพี่มะนาว พร้อมโบกมือลาก่อนเดินออกจากร้าน

VIP BAR 

เมื่อแพรดาวมาถึงผับ VIP BAR การ์ดหน้าร้านก็พาเธอเข้าไปข้างในเมื่อรู้ว่าเธอคือพนักงานที่จะมาทำบัญชีชั่วคราว การ์ดพาเธอเข้ามาในห้องๆหนึ่งที่ชั้นสองแล้วบอกเธอว่า

"รอตรงนี้สักครู่นะครับ เดี๋นยวผมไปเรียนคุณโดมินิคก่อน"

"อ่อ ได้ค่ะ" ว่าแต่ว่าชื่อนี้อีกแล้วเหรอโดมินิค หวังว่าคงจะไม่ใช่คนเดียวกันกับนายหน้าโหดหรอกนะ ร่างบางรอได้ไม่นานประตูก็ถูกดันเปิดเข้ามา....... สายตาสบเข้ากับสายตาคม อย่าบอกนะว่าโดมินิคที่เธอเรียกว่านายหน้าโหดนี้คือคนเดียวกับเจ้าของร้านและคือเจ้านายของเธอ ว่าแต่ว่าทำหน้าโหดทั้งวันเลยหรือไงอยากรู้จังว่านายนี่เคยยิ้มบ้างมั้ย แต่สงสัยได้ไม่นานแพรดาวต้องรีบเก็บความคิดสงสัยไว้ก่อนเมื่อโดมินิคเดินมานั่งโซฟาตรงหน้า

"เอ่อ สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อนางสาวแพรดาว นวกันต์ ค่ะมาทำบัญชีชั่วคราวค่ะ" ร่างบางรีบแนะนำตัวเมื่อสายตาคมเอาแต่จ้องเธอแต่ไม่พูดอะไรเลย

"อืม งั้นวันนี้เริ่มงานเลยนะเดี๋ยวให้คิวพาไป " คนตรงหน้าเอ่ยด้วยเสียงเรียบ

"แล้วเธออายุเท่าไหร่แล้ว มาทำงานในที่แบบนี้ได้แล้วใช่มั้ย" เสียงเข้มเอ่ยถามแพรดาว

"เอ่ออ อายุ 20 ย่าง 21 แล้วค่ะ" แพรดาวตอบด้วยเสียงประหม่านิดหน่อย ก็คนตรงหน้าทำให้เธอเกร็งไปหมดเลยแม้แต่สบตายังไม่กล้าเลยคนอะไรน่ากลัวจริงๆ

"ดี ดูแลตัวเองด้วยในที่แบบนี้ การ์ดทุกคนไม่ได้ว่างคอยดูแลแค่เธอนะ ยกเว้นเสียแต่ว่าเธออยาก..เอง" ร่างหนาพูดกับเธอด้วยเสีงเหยียดๆเล็กน้อย แต่หน้ากลับนิ่งและโหดเหมือนเดิม

"ฉันไม่ใช่คนอย่างนั้นหรอกค่ะ ถ้าคุณโดมินิคเข้าใจผิดก็ขอให้เปลี่ยนความคิดใหม่ด้วยนะคะ" แพรดาวบอกด้วยเสียงแข็งขึ้นมาเล็กน้อย เธอไม่ได้โง่นะที่ไม่รู้ความหมายของประโยคที่เขาพูดออกมา มันดูถูกกันชัดๆ

"หึๆๆ " ใบหน้าคมยกยิ้มเล็กน้อย แต่แพรดาวดูออกว่ามันคือรอยยิ้มเยาะ แต่ช่างมันเถอะเพื่อเงิน แค่อาทิตย์เดียวเองทนๆๆไปก่อนละกันถึงจะไม่ค่อยชอบคนตรงหน้าก็เหอะ

#DOMINIC 

ผมมองร่างบางตรงหน้าไม่ใช่ว่าผมดูถูกหรอกนะผู้หญิงทุกคนก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ ถึงข้างนอกจะดูใสซื่อแต่ข้างในร่านกันทั้งนั้น หลับหลังเข้ามาเสนอตัวให้ผมกันทั้งนั้น ไม่มีแล้วผู้หญิงสมัยนี้ที่รักนวลสงวนตัวอะ แต่ก็ช่างเถอะมันเรื่องของเค้า เค้าจะไปมีอะไรกับใครก็ช่างไม่เกี่ยวกับเค้าหรอก เรื่องแบบนี้มันห้ามกันไม่ได้

 

 

 

***************************************************

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนร้า คอมเม้นติเตียนได้นร้าาา ไรท์พยายามจะอัพทุกวันเลย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว