ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แพรดาว

คำค้น : #รักวัยรุ่น #โรแมนติค

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2562 12:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แพรดาว
แบบอักษร

7.00 น. กริ๊งงๆๆๆๆๆๆ  

"เห้ออออออ เช้าแล้วเหรอเนี่ย" 

ชีวิตของนางสาว แพรดาว นวกันต์ คนนี้มันจะสบายเหมือนคนอื่นไม่ได้หรือไงกัน เช้ามาไม่เรียนก็ไปทำงาน ไม่ทำงานก็ไปเรียน ยิ่งอยู่ปีสามแล้วด้วยต้องรีบทำงานเก็บตังสำรองไว้ใช้ตอนปีสี่ เพราะตอนปีสี่คงเรียนหนักแน่โปรเจคจบต่างๆอีกคงต้องทุ่มเวลาให้กับการเรียนมากกว่าเดิมแล้ว แต่บ่นไปก็เท่านั้นแหละมันไม่มีอะไรเปลลี่ยนแปลงหรอก เมื่อคิดได้จึงรีบลุกจากที่นอนไปอาบน้ำ แต่งตัวไปเรียน 

"เช้านี้คงทำอาหารไม่ทัน ขนมปังไปก่อนละกัน"  

เมื่อกินขนมปังรองท้องเสร็จแล้วจึงรีบไปรอรถเมล์เพื่อไปยังมหาลัย แพรดาวเรียนคณะบริหาร สาขาการบัญชีหนะ อายุ 20 ปี นิสัยเหรอ..เป็นคนเงียบๆมั้ง ไม่ค่อยมีเพื่อนด้วย  

ตั้งแต่จำได้เธอก็ทำงานเลี้ยงตัวเองตั้งแต่พ่อและแม่เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ตอนอายุ 17 นั่นแหละ ทั้งค่าเรียนค่ากินค่าอยู่ถามว่าทำไมยังถึงเลือกเรียนต่อก็คิดในแง่บวกคืออยากสบายบ้างแค่นั้นแหละ งานลำบากต่างๆ เธอเจอมาหมดละทั้งเป็นเด็กเสริฟ์ เด็กล้างจาน พนักงานล้างห้องน้ำ งานพาร์ททามต่างๆถ้ามีแพรดาวคนนี้เก็บเรียบจร้า มันไม่เหมือนในหนังหรอกนะที่พ่อแม่เสียแล้วจะทิ้งมรดกไว้ให้ เพราะบ้านเราไม่ได้มีฐานะขนาดนั้น สิ่งที่ท่านทั้งสองทิ้งไว้ให้ก็มีแค่บ้านไม้สองชั้นเก่าๆ หลังนี้แหละที่แพรดาวใช้เป็นที่ซุกหัวนอน อย่าถามหาการซ่อมบำรุงบ้านหลังนี้เลยแค่ค่ากินค่าอยู่ก็ยังต้องประหยัดและจัดสรรให้ดีเลย  

8.50 น. มหาวิทยาลัย 

เมื่อมาถึงห้องเรียนร่างบางรีบเดินไปที่ห้องเรียนทันที เนื่องจากอาจารย์ผู้สอนวิชานี้ท่านเข้มงวดมาก เธอไม่อยากเสียซักคะแนนเดียวเลยแหละ เม่ือมาถึงห้องเรียนจึงเลือกที่จะนั่งริมหน้าต่าง มองบรรยากาศข้างนอกด้วย 

"เอ่อ...แพรเราขอนั่งข้างแพรได้ป้ะ" เสียงป่านเพื่อนร่วมสาขาแพรดาวเองแหละ คงมีแต่ป่านนี่แหละมั้งที่เข้ามาทักเธอบ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้สนิทกันมาก ป่านก็เป็นคนนิสัยดีระดับหนึ่งนะ หน้าตาก็น่ารัก ถ้าแพรดาวเป็นผู้ชายคงเลือกจีบผู้หญิงแบบนี้แหละ 

"ได้สิ ป่านนั่งได้เลย" 

11.30 น.  

"เลิกเรียนแล้วแพรไปไหนต่ออ่ะ"

"แพรจะไปทำงานต่อเลยอ่ะ เข้างานตอนบ่าย"

"โหววว ทำงานอีกแล้วเหรอเคยพักบ้างมั้ยเนี่ย ไปกินข้าวกับป่านก่อนซิ นะๆๆ "

จนสุดท้ายแพรดาวก็ทนเสียงรบเร้าของป่านไม่ได้ "เอิ่มม ก็ได้ยังพอมีเวลา"

"เย้ๆ ไปกัน กินที่โรงอาหารคณะเราก็ได้ " เสียงใสของป่านพูดอย่างดีใจ

"โอเคร จร้า"

โรงอาหารคณะบริหาร 

เมื่อต่อคิวซื้ออาหารเสร็จแพรดาวกับป่านก็มานั่งโต๊ะที่ว่าง ระหว่างกินข้าวก็คุยเรื่องสัพเพเหระทั่วไปนั้นแหละ ส่วนมากก็เป็นป่านมากกว่าที่ชวนคุย นิสัยแย่ๆๆของแพรดาวอีกอย่างก็คือคุยไม่ค่อยเก่งนะซิ ก็เลยเป็นฝ่ายรับฟังมากกว่าตลอดการกินข้าว 

"งั้นแพรไปทำงานก่อนนะ " 

"โอเคจร้า บ๊ายบาย นะ" ป่านบอก 

ตุ๊บ!!! "โอ้ย" จังหวะที่ร่างบางหันหลังจะแยกจากป่านนั้นด้วยความซุ่มซ่ามของตัวเองทำให้ หันไปชนใครคนหนึ่ง 

 

**************************************

ลองอ่านก่อนนะไรท์อัพทุกวันเลยจร้าาาา ช่วงแรกอาจจะยังไม่มีอะไรแต่พอเริ่มอ่านไปรับรองฟินแน่นอนจร้า 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว