facebook-icon

มาช้าแต่มานะ

ตอนที่ 2 เจอนารูโตะที่ร้านราเม็ง

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 เจอนารูโตะที่ร้านราเม็ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2562 08:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 เจอนารูโตะที่ร้านราเม็ง
แบบอักษร

 

 

ไม่นานมาโอก็มาถึงหมู่บ้าน โคโนฮะ ทำให้มาโอ รู้สึกแปลกๆ เหมือนมีใครจ้องมองมาที่เขาอยู่

 

"ความรู้สึกนี้ ใครกัน...."มาโอคิดในใจพลางใช่หางตามองไปที่ต้นไม้ตนหนึ่งที่อยู่ไม่ห่างจากเขามากนัก

 

"นั้นผู้หญิง?"

 

มาโอสังเกตเห็นสาวน้อยตัวเล็กๆ ผมสีน้ำเงิน ดวงตาสีขาว กำลังจ้องมองมาที่มาโอ ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ เขาทำถ้าเป็นมองไม่เห็น

 

"ฝึกดีกว่า "

 

มาโอกล่าวขึ้นพลางคิดว่าจะทำยังไงต่อจากนี้ แล้วก็สรุปว่าจะฝึก

 

 

ติ้ง!

 

 

ยังไม่ทันได้ทำอะไร เขาก็ได้ยินเสียงเตือนจากระบบ มาโอสงสัยจึงเข้าไปดู

 

 

"ฮือ?..... อาเมะ"

 

มาโอส่งเสียงขึ้นด้วยความแปลกใจ ก่อนจะเรียกอาเมะในใจเพื่อถามว่ามีอะไร

 

[ ท่านมาโอ มีภารกิจค่ะ ] มาโอที่ได้ยินอาเมะกล่าวมาอย่างนั้น ก็บรรลุทันที แต่ก็ยังสงสัยอยู่ดีว่า ไอ้ ภารกิจ ที่ว่านั้นคืออะไร

 

เขาจึงเปิดระบบดูมันสะเลย

 

 

ภารกิจ 》

 

ทางระบบได้ส่งท่านมาทีมิตินี้เพื่อการฝึกให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น ส่วนโลกที่ท่านอยู่ในตอนนี้คือ โลกในอนิเมะ ที่มีชื่อว่า Naruto ส่วนตัวละครหลัก จะมี ซาซึเกะ ซากุระ นารูโตะ ฮินาตะ อาจารคาคาชิ ลี ไคล และอื่นๆ ระบบจึงมอบภารกิจให้ท่าน

 

เนื้อหาภารกิจ : จงทำให้ทั้งโลกต้องจดจำชื่อของท่าน

 

รางวัน : ตามผลงานที่สร้าง

 

 

"อนิเมะ? เดียวก่อนนะ...."

 

มาโอส่งเสียงออกมาอย่างสงสัย เข้าเคยดู

อนิเมะมาก่อนดังนั้น มันเลยคุ่นๆกับชื่อเรื่อง และก็คิดออก

 

"ไม่หน้าเชื่อ มันค่อนข้างนานเลยนะ"

 

มาโอยังคงกล่าวออกมาอย่างต่อเนื่องโดยไม่สนใจ สาวน้อยที่กำลังแอบอยู่หลังต้นไม้

 

ก็เพราะว่าเขาลืมมันไปจริงๆนะสิ ว่ามีคนมองอยู่

 

 

 

มาโอเริ่มฝึกทันที โดยจะงัดทุกความสามารถออกมาใช่ มาโอควบคุมมานาในร่างกายให้มาอยู่ที่ปลายนิ้วมือ มันเป็นของแถมจากสกิลควบคุมธาตุนะน่ะ

 

 

"ฮ่ะ!"

 

 

ตืบ!

 

 

เขาสบัดแขนไปข้างหน้า ทำให้เกิดใบมีดสีน้ำเงินพุ้งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เข้ากระทบกับต้นไม้ ความเสียหายที่ทำได้นั้น ค่อนข้างแปลกใจ ทั้งๆที่ ค่าสถานะออกจะต่ำ(?) แต่สามารถทำให้ต้นไม้เกิดบาดแผลเป็นแนวยาวได้

 

 

"ก็พอจะฆ่าคนได้อยู่หรอก"

 

มาโอพูดเรื่องหน้ากลัวออกมาอย่างหน้าตาเฉย

 

"คงต้องฝึกอีกเยอะละนะ"

 

หลังจากนั้นมาโอก็ฝึกพลังเวทมนย์ไปจนมืดรู้ตัวอีกทีก็มาโผล่วันใหม่แล้ว ส่วนสภาพของเขานั้น

 

 

".................."

 

เขานอนแน่นิ่งอยู่กับพื้นไม่ขยับขยื่น สาวน้อยที่แอบอยู่หลังต้นไม้ค่อยเดินออกมาอย่างช้าๆ แต่ว่า.....ก็รีบวิ่งหนีไปในทันทีเพราะแขนของมาโอมันขยับขึ้นมาแล้วก็ทุบลงที่พื้นดินจนแตกละเอียด ส่วนเหจุผลที่ทำนั้น............ไม่มีหรอกเพราะ

 

 

"Zzzzzzzz~ Zzzzzzzz~"

 

มาโอละเมอยังไงละ

 

 

 

......

 

 

 

อ้าาาาา หืบ ไปต่อดีกว่า

 

 

กว่ามาโอจะตื่นนั้นก็ปาไป เที่ยงแล้ว เขาก็เกิดหิวขึ้นมา ด้วยความขี้งกแต้ม เลยคิดว่าจะไปหากินเอาในหมู่บ้านโคโนฮะ เพื่อประหยัดแต้ม

 

 

"หิวชมัด ต้องรีบแล้ว"

 

มาโอพุ่งตัวไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง ไม่นานก็ถึงทางเข้าหมู่บ้าน

 

 

"ก็สมกับหมู่บ้านโคโนฮะละนะ" มาโอหยัดชงักเพราะถ้าเข้าไปแบบนี้ละก็ เจอตามจับแน่ๆ

 

 

"น่ารำคาญ ชมัด"

 

 

"สเตล"

 

สเตล เป็นสกิลของอาชีพนักฆ่าที่จะมีส่วนน้อยมากที่จะใช่ เพราะสำหรับพวกเขามันเป็นทักษะระดับสูง ความสามารถคือ เพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ และสามารถหายตัวได้ในระยะเวลาหนึ่ง

 

 

ด้วยสกิลนี้การจะแอบเข้าหมู่บ้านก็ไม่ใช่เรื่องยาก

 

เมื่อมาก็เดินไปเลื่อยๆจนไปเจอกับร้านๆหนึ่งเข้า ร้านที่ดูเรียบง่าย ด้วยสัญชาตญาณมันบอกว่า ต้องเข้าไปร้านนั้นๆ

 

 

"ลุงขอราเม็งถ้วยหนึ่ง"

 

ด้วยความไม่ได้กินอาหารมาหนึ่งวันเต็มๆเขาหิวมากในเวลานี้ ไม่ใช่เวลามามีมารยาท ต้องเติมกระเพาะก่อนสิ

 

"ได้สิ พ่อหนุ่มมาจากไหนละ?"

 

ลุงเขาเมื่อมีออเดอร์เข้าก็หันไปทำราเม็งทันที โดยไม่รอช้า พร้อมถามว่า มาโอมาจากไหน อาจจะเพราะไม่คุ้นหน้าเลยถามมาแบบนั้น

 

และแน่นอนถ้าบอกไปตรงๆว่า ผมอาศัยอยู่หลังภูเขาพึ่งเคยเข้ามาที่นี้ แบบนี้มันจะไม่หน้าสงสัยหรอ

 

 

"ผมพึ่งเคยเข้ามาที่นี้นะ"

 

เห้ย! ก็ไม่ต่างกันนี้หว่า!?

 

"ไม่หน้าละ ถึงไม่คุ้นหน้า."ลุงแกพยักหน้าเข้าใจสะด้วย

 

มันก็แค่ส่วนหนึ่งอะนะ

 

 

มาโอนั่งคุยเล่นกันลุงขายราเม็งไปจนเกือบค่ำ ในขณะที่กำลังคุยกันอย่างสนุกสนานอยู่ ก็มีเสียงดังขึ้น

 

 

"ลุงราเม็งฉามหนึ่งครับ!!"

 

เสียงที่คุ้นเคยทำให้มาโอหันไปมองและก็พบกับใบหน้าที่คุ้นเคย

 

"เจอแล้ว เจ้าหนูนารูโตะ"

 

 

 

 

.......

 

 

 

เนื้อเรื่องกันก็จะช้าๆหน่อย พอดีไม่ชอบเร่งเนื้อเรื่อง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว