ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 11รับได้ 100%

ชื่อตอน : ตอนที่ 11รับได้ 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.7k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ธ.ค. 2558 18:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11รับได้ 100%
แบบอักษร

อาร์มมาส่งผมที่บ้านแล้วกลับไปความจริงมันอยากจะอยู่กับผมแต่ผมไล้มันไปไม่อยากให้ต้องมาเดือดร้อนไปกับผมเพราะผมตัดสินใจที่จะบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่
"กลับมาแล้วเหรอลูก"
"ครับ แม่พ่ออยู่มั้ยครับ"
"กลับมาแล้วนะ ลูกมีอะไรกับพ่อเหรอ"
"ครับผมมีเรื่องจะบอกพ่อกับแม่ ไว้หลังกินข้าวนะครับ"
"ดีหรือไม่ดีบอกแม่ได้มั้ยแม่จะได้เตรียมตัวทัน"
"ทั้งสองครับ"
ร่างบางรอเวลาให้ผ่านไปหลังจากกินข้าวเสร็จมันช่างนานเหลือเกินทั้งๆที่ความจริงแล้วเวลาก็ปกติแต่รางบางอยากจะบอกเรื่องนี้ให้ทุกคนได้ทราบเขาอยากรู้ว่าถ้าบอกไปแล้วพ่อกับแม่จะรู้สึกกับเขาอย่างไรเป็นเหมือนเมื่อก่อนรึเปล่าหรือเปลี่ยนเป็นเกลียดเขารับความจริงไม่ได้ แต่มันก็สมควรแล้วที่เขาถูกเกลียดเขามันแย่เป็นผู้ชายแต่ท้องแถมคนที่ทำให้เขาต้องเป็นแบบนี้ก็ไม่เห็นหน้านานแล้ว ศัตรูคู่เกลียดเขากลายมาเป็นพ่อของลูกแถมยังทำให้เขารักอีก
"ลูกมีเรื่องอะไรจะบอกพ่อกับแม่หึม"
"คือผม.......ท้อง ฮึก"
อยู่ๆน้ำตาที่ไม่รู้มาจากไหนก็ไหลออกมาอย่างไม่อายสายตาใครเขากลัว กลัวคำตอบที่ได้รับกลับมาทั้งๆมันอาจจะเป็นคำตอบที่ดีสำหรับเขา
"แกพูดจริงใช้มั้ย"
"ครับ พ่อผมขอโทษฮึกผม ผมไม่ได้ตั้งใจ"
"ใครเป็นพ่อของเด็กในท้องแก"
"ผมบอกไม่ได้"
"แกคิดจะปกป้องมันเหรอ!"
"เปล่าครับ เขาไม่ได้รักผมมันก็ไม่จำเป็นที่จะต้องบอกให้ใครรู้ถึงยังไงมันก็เกิดจากการไม่รู้ของเขาปล่อยให้เขาไม่รู้จะดีกว่า"
"แล้วแกจะทำยังไง"
"พ่อกับแม่รับได้มั้ยครับ"
"กลัวฉันจะไม่รักหลานฉันหรือไง"
"..."
"ฉันรักแกเพราะฉะนั้นหลานฉันฉันก็รัก เรื่องนี้พ่อพอจะรู้มาสักพักแล้วพ่อเตรียมใจไว้นานแล้วละ"
"พ่อรู้ได้ไง"
"แกเคยถามฉันจำไม่ได้เหรอ"
"ไม่กีอาทิตย์ก็จะสอบแล้วผมกะจะสอบให้เสร็จส่วนมหาลัยผมจะรอให้เจ้าตัวเล็กเกิดก่อนแล้วค่อยตัดสินใจอีกที"
"ก็ดีเหมือนกัน"
"ขอบคุณนะครับที่รักผมกับลูก"

20%

 

หลังจากที่คุยกับแม่เสร็จแล้วผมก็ขึ้นมาพักผ่อนโดยที่พ่อกับแม่มาส่งผมเข้านอนตอนนั้นผมเกือบร้องไห้อีกแล้วเขาทำให้ผมได้ทุกอย่าง ผมเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำออกมาแต่งตัวแล้วทิ้งตัวอย่างเบาๆลงที่นอนผมนอนเล่นโทรศัพท์สักพักก็นึกได้ว่าต้องบอกเรื่องนี้ให้อาร์มรู้ไม่รู้ป่านนี้จะเป็นยังไงนึกได้ดังนั้นผมก็กดโทรหาเพื่อนของผมทันที

ครึด ครึด
'ตั้มมึงเป็นไงบ้างพ่อแม่มึงว่าไงมึงมาอยู่กับกูก่อนก็ได้นะ'
"ใจเย็นมึง พ่อแม่กูไม่ได้ว่าอะไรเขารับได้"
'แล้วเรื่องเรียนของมึงละ'
"กูว่าสอบปลายภาคเสร็จจะหยุดเรียนสักปีสองปีนะแล้วค่อยกลับไปเรียน"
'ก็ดีแล้วว่าแต่ตอนนี้มึงokใช้ปะ'
"อืม ทำไมกูต้องไม่okวะ"
'ก็เรื่องอาร์ต'
"อย่าพูดเลยมันคงไม่รับผิดชอบกูหรอกแต่ก็ไม่ได้เป็นอะไรกูอยู่กับลูกแค่นี้ก็มีความสุขแล้ว"
'ดีแล้วนั้นแค่นี้ก่อนนะกูทำรายงานกลุ่มอยู่'
"พรุ่งนี้จะไปช่วย"
'ไม่เป็นไรกูไปหามึงเอง'
แล้วผมก็ว่างสายจากอาร์มไป ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วและผมชักจะง่วงแล้วด้วยจึงปิดไฟนอน พอนอนไปได้สักพักก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นผมจึงลุกขึ้นมารับโทรศัพท์
'ไม่หลับไม่นอนกันหรือไงโทร.มาอยู่ได้'
พอร่างบางจับโทรศัพท์ได้ก็ดูเบอร์ที่โทรมา
"อาร์ต"
ร่างบางหลุดพูดชื่อของคนที่โทร.มาอย่างแผ่วเบาก่อนที่จะรับโทรศัพท์และก็ทำน้ำเสียงให้เป็นปกติ
"มีอะไรถึงได้โทรมาป่านนี้มันดึกแล้วนะ"
"โทร.หาเมียไม่ได้เหรอไง"
"ไอบ้า กูไม่ใช้เมียมึงสะหน่อย"
"เพิ่งรู้นะว่าคนเขาเอากันไม่ใช้ผัวเมีย"
"หุบปากไปเลนนะ"
ตาบ้าเขินหมดแล้วนะคนอะไรอยู่ๆก็โทร.มาพูดเรื่องนี้กัน
"กูจะโทร.มาบอกว่ากูกลับจากฝรั่งเศษแล้วพรุ่งนี้จะไปหา"
"ห๊ะกะ กลับจากฝรั่งเศษทำไมกูไม่เห็นรู้เลยแล้วนี้อย่าบอกนะว่าที่ไม่มาหากูไม่โทร.มาเพราะว่าไปฝรั่งเศษนะ"
"อื่มกูไปทำธุระให้พ่อกูนะนี้อย่าบอกนะว่ามึงโกรธกูนะ"
"ไม่ได้โกรธสะหน่อย นอนและไม่ต้องโทร.มาละรำคารจะนอน"
"เขินเหรอ ฝันดีนะเมีย"
"ไอบ้า"
พูดเสร็จก็วางสายไปหึนี้หนีกูไปอยู่ฝรั่งเศษเหรอ เจอดีแน่คอยดู

ด้านอาร์ต

หลังจากที่วางสายจากไอตั้มไปแล้วผมก็มานั้งนึกเรื่องลูก ใช้ผมรู้เรื่องที่ตั้มท้องแล้วแต่จะบอกให้พ่อกับแม่รู้ยังไงเนี้ยสิเรื่องลูกกับเมียผมแล้วยังพ่อแม่ฝ่ายนู้อีกแล้วที่สำคัญคือตั้มแต่ผมจะทำให้พวกท่านยอมรับในตั้มและผมให้ใด้ ส่วนเรื่องผมกับตั้มนะเหรอผมก็ไม่รู้ว่าตอนนี้ผมรู้สึกยังไงกับตั้มกันแน่ผมรู้แค่ว่าผมห่วงและหวงเขามากอาจจะเป็นเพราะผมรักตั้มก็ได้
  เช้าของอีกวันผมต้องกินข้าวเช้าอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัวเพราะผมไม่ได้กินขามกับพวกท่านมาเกือบเดือนแล้วก็ผมต้องไปทำงานให้พ่อของผมนิ
"พ่อครับแม่ครับถ้าผมทำคนคนนึงท้องพ่อแม่จะว่าอะไรมั้ยครับ"
"นี้ลูกไปทำใครท้องมาใช้มั้ยแล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใครกันบังอาจมาแย่งลูกของแม่ไป"
"ครับ ผมทำเพื่อนผู้ชายท้อง"
"ลูกว่าอะไรนะ ผูชายเหรอ"
"ครับ"
"นี้เรื่องจริงใช้มั้ยเนี้ยลูกฉันทำผู้ชายท้อง"
"แล้วเรื่องเป็นยังไงบอกพ่อกับแม่แกมาซิ"
"คือเอาไว้ผมจะพาเขามาพบพ่อกับแม่ตอนเย็นนะครับ ผมขอตัวก่อนนะครับต้องไป รร. เดี๋ยวจะสาย"
พูดเสร็จผมก็ลุกออกจากวงสนทนาแล้วรีบไป รร. แต่ก่อนที่ผมจะไป รร.ผมโทร.ไปหาตั้มแล้วแต่ตั้มมา รร.ก่อนแล้ว
"ตั้ม"
"อะไร"
"ตอนเย็นกูจะพามึงไปพบพ่อกับแม่กู"
"ห๊ะ มึงว่าอะไรนะ จะให้กูไปบ้านมึงเนี้ยนะไม่เอาหรอก"
"ใช้แล้วมึงจะให้เพื่อนกูไปทำอะไรไมทราบ"
"เปิดตัว"
"ปะ เปิดตัวอะไร"
"ก็เปิดตัวว่าที่เมียแล้วว่าที่แม่ของลูกกูไง"
ตอนนี้ตั้มหน้าเหวอมากครับ ตลกชะมัดเมียผม
"ว่าที่แม่ของลูกอะไรกูเป็นผู้ชายนะ กูท้องไม่ได้"
"แน่ใจเหรอ"
พยายามจะปิดผมสินะหึแต่ก็ไม่รอดเนื้อมือสายสืบผมหรอก
"แน่ใจเหรอแล้วเด็กที่อยู่ในท้องนายมันเกิดมาเองได้หรือไง"
"นินายรู้ได้ไง"
"ระดับกูแล้วไม่มีเรื่องไหนที่กูไม่รู้ส่วนเรื่องพ่อแม่ของมึงกูกะจะเข้าไปหาท่านอาทิตย์นี้"
"แต่มึงไม่ได้รักกู"
"มึงรู้ความรู้สึกกูเหรอ"
"แล้วมันจริงมั้ยละ"
"ไม่จริงเพราะว่ากูรู้สึกมากกว่านั้นวะ ตอนเย็นมาเจอกูที่หน้า รร.ละไม่มาเจอดีแน่"
ผมพูดแสร็จก็เดินออกมาก่อนออกมาผมสังเกตเห็นตั้มหน้าแดงด้วย

 

-----------------------------------------------------------

มาต่อแล้วนะคะและต้องขอโทษด้วยที่ปล่อยให้รอนานไม่มีอะไรจะแก้ตัว 555ช่วงนี้คุณป้าต้องทำงานส่งเพราะว่าไกล้สอบกลางภาคแล้วอาทิตย์หน้าก็สอบแล้วเลยต้องเคลียงานค้างคะ

แล้วก็ต้องขอบคุณทุกกำลังใจแล้วคำติชมนะคะ

 

ปล.คุณป้าขอเปลียนพอตเรื่องนะคะแต่ก็ยังคงโครงเดิมอยู่บ้างแต่อารมจะไม่แรงมากเหมือนในบทนำ

ความคิดเห็น