email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 ไม่แรดเอาเท่าไร (ลีลาเด็ด MARKBAM NC18+) (100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ไม่แรดเอาเท่าไร (ลีลาเด็ด MARKBAM NC18+) (100%)

คำค้น : MARKBAM

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 110.6k

ความคิดเห็น : 45

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ธ.ค. 2558 15:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ไม่แรดเอาเท่าไร (ลีลาเด็ด MARKBAM NC18+) (100%)
แบบอักษร

                "แหมๆๆๆ เป็นไงแบมแบม ได้ข่าวว่าขาดเรียนไปสามวันเลยเหรอยะ อย่างนี้ก็หมายความว่า แผนเปิดซิงของแกสำเร็จเรียบร้อยแล้วหล่ะซิ ถึงได้ต้องขาดเรียนไปรักษาแผล อิอิอิ" ยองแจเอ่ยถามขึ้นหลังจากเห็นแบมแบมเดินเข้ามายังที่นัดหมายประจำกลุ่ม

 

                "คริคริ บ้าๆๆๆ ถามอะไรอย่างนั้นหล่ะ ลูกเขามีพ่อมีแม่นะโว้ย คริคริ จะเหลือเหรอ มือระดับพระกาฬขนาดนี้ ไอ้พี่มาร์คจะไปไหนรอด" แบมแบมพูดอย่างอวดๆ กับเพื่อนทั้งสอง

 

                "จริงเหรอนี่ ว๊ายๆๆๆๆ แบมแบม แกเก่งที่สุดเลย สมแล้วกับที่ได้ครองตำแหน่งหัวหน้าแก๊งค์ ทีนี้แกอย่าลืมพวกฉันสองคนนะเว้ย แกต้องหาทางให้พวกฉันสองคนได้ใกล้ชิดกับเพื่อนของพี่มาร์คเขาบ้าง อย่าลืมหล่ะ" จูเนียร์พูดอย่างตื่นเต้น

 

                 "เออ ไม่ลืมหรอก ตั้งแต่วันนั้น วันที่ฉันโดนไอ้พี่มาร์คมันเปิดซิงนะ ก็ยังไม่ได้ไปเจอหน้ามันอีกเลย ไข้แดกไปสามวัน แม่ง ตอนนั่นกันก็มันส์ดีหรอก แต่พอหลังจากนั่นหน่ะสิ โอ้ย ระบมไปทั้งตัว พอพ่อจะพาไปหาหมอก็ต้องโกหกว่า ไม่เป็นอะไรมาก กลัวพ่อสงสัยจะแย่ แดกยาแก้อักเสบหมดไปเป็นแผง เกือบเหลือแต่ชื่อแล้วนะนี่" แบมแบมบอกเพื่อนทั้งสอง

 

                "อะไรกันวะแบมแบม ว่าแต่ๆ มันเป็นยังไงมั่งวะ พี่มาร์คเขาเสร็จแกด้วยกระบวนท่าไหนหล่ะ เล่ามาๆ" ยองแจทำหน้าตาหื่นๆ ถามแบมแบมออกไป

 

                "ก็พื้นๆ หว่ะ ฉันก็แค่ลูบๆ คลำๆ ที่เหลือพี่มาร์คเขาก็จัดการเองเสร็จสรรพ น้ำแตกแล้วแยกทาง แค่นั้น" แบมแบมบอกเพื่อนทั้งสอง

 

                 "ไอ้บ้าแบมแบม แค่นั้นมันไม่พอนะเว้ย อย่างนี้แกก็ไม่เร้าใจ ไม่ติดตรึงใจพี่มาร์คเขาดิ๊วะ ไม่ได้ๆ ถ้าพี่มาร์คเขากินแกเล่นๆ เคี้ยวแล้วคายๆ ขึ้นมา พวกฉันก็จะพลอยแย่ไปด้วยนะ ไม่ได้แล้วแบมแบม แกต้องไปหาพี่มาร์คเขาคืนนี้ แล้วก็ต้องวาดลีลาให้มาร์คเขาติดใจ จะไปนอนเฉยๆ ให้พี่มาร์คเขาเหนื่อยอยู่คนเดียวได้ยังไง เรื่องแบบนี้มันต้องร่วมด้วยช่วยกันดิ๊วะ ได้ไงวะแก โถ่ๆๆๆ นึกว่าจะเก่ง ที่แท้ก็เด็กจริงๆ เลยแก มานี่เลย สุมหัว พวกฉันจะสอนแกเอง เรื่องแบบนี้ความรู้รอบเอว พวกฉันสองคนถนัดนักแล" จูเนียร์ตกใจที่ได้ยินเรื่องที่คนตัวเล็กบอก ก่อนจะสุมหัวกันเพื่อหาทางช่วยให้พี่มาร์ค ติดใจในรสเซ็กส์ของเพื่อนตน ไม่คิดจะเล่นๆ กับแบมแบมแค่นั้น

 

                "อ้าว! ไหนแกสองคนบอกฉันว่า ยังซิงไงวะ ถึงได้ให้ฉันไปจัดการไอ้พี่มาร์ค แล้วจะได้ลากเพื่อนๆ พวกเขามาให้แกสองคนไง แล้วอีกอย่าง วันนั้นแค่ปล่อยให้ไอ้พี่มาร์คมันจัดการของมันคนเดียว ฉันยังเกือบตาย ของไอ้พี่มาร์คมันเล็กซะที่ไหน แม่งบานซะหน้ากลัว ยังต้องมาเรียนรู้อะไรจากพวกแกอีกเหรอเนี่ย ยุ่งยากนะเนี่ย" แบมแบมถามเพื่อนของตน

 

                "ว๊ายๆๆๆ กรี๊ดดดด แม่เจ้าดูจากรูปร่างก็น่าจะหรอกนะ แค่คิดก็ฟินแทนแกแล้วหว่ะแบมแบม แล้วอีกอย่าง พวกฉันสองคนก็ยังซิงไง แต่เรื่องแบบนี้ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ไม่ซิงรู้ได้ฝ่ายเดียวนะโว้ย พวกซิงๆ อย่างฉันสองคนก็รู้ได้ ขนาดแกโดนพี่มาร์ค จัดมารอบหนึ่งละ ยังไร้เดียงสาอยู่เลยหว่ะ ระวังนะโว้ย ลีลาไม่เด็ด ไม่ถึงใจพี่มาร์คเขา เขาจะทิ้งแกไปหาคนอื่น ในนงในเนท หนังโป๊ หนังเอ๊กซ์ไม่เคยดูบ้างหรือไง เขาขึ้นขย่ม ขึ้นโยกยังไง ไอ้บ้าแบมเอ้ย แกจะนอนเป็นท่อนไม้ให้พี่มาร์คโช๊ะเด๊ะแกฝ่ายเดียวไม่ได้นะ เอาหูมานี่ ฉันจะเหลาทุกอย่างจากประมวลภาพหนังเอ็กซ์ที่ติดตาตรึงใจจูเนียร์คนนี้ท็อปเท็นสิบอันดับแรก เอามาสอนให้แกรู้วาดลีลาเป็นกันเลยทีเดียว ดีไหมวะยองแจ" จูเนียร์บอกแบมแบม ก่อนหันไปถามความเห็นยองแจ

 

                 "เออ ดีที่สุด ฉันก็เหมือนกัน มีอะไรดีเด็ดๆ จะถ่ายทอดให้แกทุกอย่าง ที่เหลือไม้ตายขอเก็บเอาไปใช้กับพี่เจบี สุดชิคสักกระบวนท่าแล้วกันนะ แผนมัดใจพี่มาร์ค แค่ลีลาอย่างเดียวมันไม่พอหรอกนะฉันว่า มันต้องมีลูกล่อลูกชน ให้พี่มาร์คเขาหึงๆ หวงๆ แกด้วย ถ้าพี่มาร์คแสดงออกว่าหึงหวงแกเมื่อไรนะแบมแบม เมื่อนั้นหล่ะ แสดงว่า พี่มาร์คเขาหลงแกเข้าแล้วไง ตาของจูเนียร์ถ่ายทอดก่อนเลย พูดแล้วสยิวหว่ะ" ยองแจพูดพลางรู้สึกสยิวกายไปมา จากเรื่องชวนขนลุกที่ตนและจูเนียร์ร่วมถ่ายทอดกันให้แบมแบมฟัง

 

 

 

 

 

                                               &&&&&&&& 10 % &&&&&&&&

 

 

                  " เฮ้อ! แบมแบม นายเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมถึงไม่มาให้ฉันติวหนังสืออีกนะ" มาร์คนั่งบ่นอยู่คนเดียวหลังจากเงยหน้าจากหนังสือที่อ่านอยู่

 

                 "หรือว่าเราทำอะไรผิด ยัยเด็กแสบนั่น ถึงคิดจะชิ่งเรา" มาร์คเอาแต่นั่งคิดถึงเหตุผลที่แบมแบมไม่มาติวหนังสือกับตน

 

                 "หนอย! ยัยเด็กแก่แดด อย่าให้รู้นะ ว่านายเจอเป้าหมายใหม่แล้ว ฉันจะเล่นงานนายให้น่าดูเลย" มาร์คสบถกับตัวเองอย่างหัวเสีย

 

                   "เฮ้อ! ถ้าเราเป็นฝ่ายไปหาไอ้เด็กนั่นก่อน แล้วเด็กนั่นคิดว่า ตัวเองคุมเกมได้แล้ว ถ้าเกิดทำกับเราเหมือนเป็นลูกไล่ของไอ้เด็กนั่น เราก็แย่หน่ะซิ ไม่เอาๆๆๆ มาร์คนายต้องใจเย็นๆ ตั้งสติ อย่าให้เด็กนั่นมามีอำนาจเหนือนาย นายอายุมากกว่ามันตั้งหลายปี จะไปทำตัวอ่อนๆ ให้มันได้ใจได้ยังไง ใช่ๆ เราต้องไม่สนใจ เฉยๆ ไว้ แล้วรอให้เด็กนั่นมาหานายเองมาร์ค นายต้องควบคุมความรู้สึกอยากเจอไอ้เด็กนั่นให้ได้นะมาร์ค" มาร์คหลับตาข่มใจพูดเตือนตัวเองไปมา หนังสือในมือก็อ่านไปไม่คืบหน้า ได้แต่คิดโมโหตัวเอง ที่ดันหลงไปติดกับมีอะไรกับแบมแบม จนทำให้ไม่เป็นตัวของตัวเองตอนนี้

 

 

 

 

                                                  &&&&&&&&&&&&&&

 

 

 

                  "สวัสดีฮะคุณป้า พี่มาร์คไม่อยู่เหรอฮะ พอดีแบมแบมมีการบ้านอยากจะขอให้พี่มาร์คเขาช่วยสอนหน่อยนะฮะ ขอโทษที่มารบกวนมืดค่ำขนาดนี้" แบมแบมกดออดหน้าบ้านของมาร์ค จนคุณแม่ของมาร์คเดินมาเปิดประตูให้

 

                 "แบมแบมเองเหรอลูก พี่มาร์คเขาอยู่บนห้องของเขาจ๊ะ แล้วนี่ทำไมไม่เห็นมาติวกับพี่มาร์ค หายหน้าหายตาไปตั้งสองสามวัน เข้ามาก่อนสิจ๊ะลูก" แม่ของมาร์คบอกคนหน้าหวานให้เข้ามาในบ้านตน

 

                 "เอ่อ ฮะ พอดี แบมแบมไม่ค่อยสบายหน่ะฮะ นี่ก็เพิ่งค่อยยังชั่ว" แบมแบมตอบแม่ของมาร์คออกไป

 

                "ไม่สบายเหรอ ตายจริง ถ้าอย่างนั้นก็อย่าหักโหมเรื่องเรียนมากนะลูก พักผ่อนเยอะๆ หล่ะ ว่าแต่หนูทานอะไรมาหรือยังลูก ป้าจะได้เตรียมอะไรให้เราทาน ยิ่งเพิ่งหายป่วยอย่างนี้ ป้าว่า เราทานอาหารพวกอาหารบำรุงหน่อยดีกว่า เดี๋ยวป้าเข้าไปเตรียมให้ ไปหาพี่มาร์คเขาบนห้องก่อนเลยไป" แม่ของมาร์คบอกคนตัวเล็กอย่างห่วงใย

 

                "เอ่อ ไม่ต้องหรอกฮะ แบมแบมทานมาแล้ว ขอบคุณคุณป้ามากนะฮะ ถ้ายังไง แบมแบมขอขึ้นไปหาพี่มาร์คเขาก่อน จะได้รีบทำการบ้านแล้วรีบกลับ ไม่อยากอยู่รบกวนพี่มาร์ค แล้วก็คุณป้านานๆ ด้วย เกรงใจหน่ะฮะ แฮะๆ" แบมแบมหันมาบอกแม่ของมาร์ค

 

                "โหย! อะไรกันลูก รบกงรบกวนอะไรกัน แบมแบมก็เหมือนลูกของป้าคนหนึ่งเหมือนกัน คนกันเองทั้งนั้น ไม่ต้องเกรงใจนะจ๊ะ งั้นหนูขึ้นไปหาพี่มาร์คเขาเถอะ ป้าไม่กวนละ เดี๋ยวเอาไว้วันมาติวหนังสือกับพี่มาร์คเขาอีก ป้าจะเตรียมขนมอร่อยๆ ไว้ให้" แม่ของมาร์คบอกคนตัวเล็กอย่างนึกเอ็นดู

 

               แบมแบมมองตามหลังแม่ของมาร์คไป พลางคิดว่า ถ้าตนมีแม่ที่เข้าใจและเอาใจใส่อย่างแม่ของมาร์ค ตนจะมีความสุขแค่ไหนนะ

 

 

 

                                                                 &&&&&&&&&&

 

                  "ก๊อกๆๆๆๆๆ" เสียงเคาะประตูทำให้มาร์คผละหน้าจากหน้าหนังสือเรียนที่ตนอ่านอยู่ ลุกเดินไปเปิดประตู

 

                  "นายเองเหรอ แบมแบม เข้ามาสิ" มาร์คเปิดประตู ก่อนเอ่ยอนุญาตให้คนตัวเล็กเข้ามาในห้องนอนของตน

 

                  "เอ่อ ขอบคุณฮะ คะ คือ แบมแบม มีเรื่องรบกวนหน่ะฮะ อยากให้พี่มาร์ค ชะ ช่วยสอนการบ้านให้หน่อย แฮะๆ" แบมแบมรู้สึกตื่นเต้น เพราะพอเจอหน้ามาร์คก็ทำให้นึกถึงเรื่องวันนั้น และเรื่องวันนี้ที่จูเนียร์กับยองแจบอกให้ตนดำเนินการขั้นเด็ดขาดเพื่อทำทุกวิถีทางเพื่อมัดใจมาร์คเอาไว้ซะ ก่อนจะพูดตะกุกตะกักบอกมาร์คออกไป

 

                  "อืม หายไปตั้งหลายวัน คิดว่าจะเลิกให้ฉันติวแล้วซะอีก แล้วนี่นายเอาการบ้านมาให้ฉันสอนเหรอ ปกติตอนฉันติวหนังสือให้ นายก็ไม่เห็นตั้งใจติวเท่าไรเลย แล้วนี่ไม่ยักรู้ว่านายสนใจทำการบ้านด้วย" มาร์คพูดแดกดันแบมแบม เหมือนรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลของคนตัวเล็ก ที่เอาแต่เรื่องติวหนังสือ เรื่องทำการบ้านมาอ้าง เพื่อเข้าใกล้ตน แต่จริงๆ ดูจากท่าทางไม่เห็นจะค่อยสนใจสักอย่าง

 

               "แหม! พี่มาร์คก็ คนเราก็เปลี่ยนแปลงกันได้นี่ฮะ แล้วอีกอย่างที่แบมแบมหายไปนี่ ไม่ใช่ว่าถอดใจเลิกติวกับพี่มาร์คเสียหน่อย แบมแบมไม่สบายหน่ะฮะ เอ่อ หลังจาก เอ่อ หลังจากที่เรา ... กันวันนั้น เอางี้ดีกว่า เราอย่าไปพูดถึงเรื่องนั้นเลย ตอนนี้แบมแบมก็สบายดีแล้ว รบกวนพี่มาร์คสอนการบ้านแบมแบมแล้วกันฮะ ข้อนี้ฮะ แบมแบมทำไม่ได้ ไม่เข้าใจเลยฮะ" แบมแบมยื่นสมุดส่งให้มาร์ค ลอบมองหน้าคนที่มีอะไรกับตนแล้วอย่างเขินๆ  แต่มาร์คกลับทำหน้าเฉยๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

               มาร์คแสร้งทำตัวให้เป็นปกติ ทั้งที่สองสามวันมานี่ ตนเอาแต่นั่งคิดทบทวนว่า เขาทำอะไรผิดไปหรือเปล่า คนตัวเล็กถึงไม่มาหาเขาอีก หรือลีลาของเขาไม่ดีไม่เด็ดพอ ทำให้คนตัวเล็กไม่พอใจไม่ถูกใจ ถึงได้หายหน้าหายตาไป ไม่มาหาตน

 

                 แต่พอได้ยินคำบอกเล่าว่าตนไม่สบาย หลังจากเหตุการณ์วันนั้น มาร์คก็รู้สึกสบายใจขึ้น แต่ก็ต้องแกล้งทำตัวเหมือนปกติ ไม่อยากให้คนตัวเล็กได้ใจว่า ตนรู้สึกตื่นเต้นที่ได้เห็นหน้าคนตัวเล็ก

 

                 "ข้อนี้เหรอ นายก็ต้องทำอย่างนี้ไง นี่ แบบนี้ แล้วก็แบบนี้ ถึงจะได้คำตอบออกมาแบบนี้" มาร์คค่อยๆ สอนการบ้านให้คนตัวเล็กอย่างตั้งใจ

 

               แบมแบมที่เอาแต่ลอบมองหน้าหล่อๆ ของมาร์ค ไม่สนใจที่จะมองไปที่การบ้านของตน ที่คนตัวโตสนใจสอนเลยด้วยซ้ำในหัว คิดแต่เรื่องที่อาจารย์ทั้งสองสอนตนมา จะใครกันหล่ะ ก็อาจารย์จูเนียร์ กับอาจารย์ยองแจหน่ะสิ เอาแต่กรอกหูของแบมแบมเรื่องลีลาเด็ดพิชิตใจมาร์ค

 

               ตอนนี้แบมแบมได้แต่คิดว่า จะเริ่มปฏิบัติการตามที่เพื่อนทั้งสองสอนตนมาตอนไหนดี เพราะยังหาช่องที่จะเริ่มไม่ได้ เนื่องจากมาร์คเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาสอนการบ้านตน

 

              "เอาหล่ะวะ ตอนนี้แหละ ขืนรอให้สอนการบ้านเสร็จก็ดึกกันพอดี" แบมแบมคิดในใจก่อนมือไม้นิ่มจะเลื่อนไปลูบไล้ต้นขาแกร่งของคนที่นั่งอยู่ข้างตนเพื่อสอนการบ้าน

 

                  มาร์คหยุดชะงักอธิบายการบ้านให้คนตัวเล็ก ก่อนเงยหน้าสบตาคนตัวเล็กที่ดูจะไม่ตั้งใจฟังสิ่งที่เขาพูดสักนิด

 

                   "อะไรของนายนี่ แบมแบม สนใจฟังที่ฉันพูดหน่อยสิ นี่มันการบ้านของนายนะ" มาร์คตวาดใส่คนตัวเล็ก มองมือนิ่มที่ลูบต้นขาตน อย่างไม่พอใจ จนแบมแบมต้องชะงักมือที่กำลังลูบไล้ต้นขาของมาร์ค เมื่อโดนคนตัวโตพูดใส่ตนดุๆ

  

                  "แฮะๆ  ฟังฮะฟัง ต่อๆ เลยฮะ" แบมแบมหันไปบอกคนตัวโต ก่อนยิ้มแหยๆ บอกออกไป

 

 

                มาร์คลุกขึ้นยืน ดันเก้าอี้ที่ตนนั่งออก ยืนข้างคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ แล้วตั้งใจสอนการบ้านให้คนตัวเล็กต่อ เพื่อไม่ให้คนตัวเล็กมาวุ่นวายกับต้นขาตนได้อีก

 

                แบมแบมแอบหันไปหาคนตัวโต ที่เข้าสู่พะวังการสอนการบ้านให้คนตัวเล็กอีกครั้ง ตอนนี้หน้าของแบมแบมอยู่ช่วงกลางระหว่างลำตัวของคนตัวโตที่ยืนสอนการบ้านตน มาร์คก้มหัวลงมาใช้มือชี้โบชี้เบ๊อธิบายเนื้อหาของการบ้านบอกคนตัวเล็ก ที่สมาธิไม่ได้จดจ่ออยู่ในสมุดและหนังสือด้านหน้าตน แต่หันมาให้ความสนใจกับช่วงแก่นกลางกายของคนตัวโตที่ยืนหันข้างเอียงมาทางตนมากกว่า

 

             แบมแบมค่อยๆ วาดแขนเรียวไปทางช่วงเอวด้านหลังคนตัวโต ก่อนๆ ค่อยวาดแขนอีกข้างไปยังเอวอีกด้านของมาร์ค

 

               แบมแบมค่อยๆ จับที่ขอบกางเกงด้านข้าง พร้อมขอบอันเดอแวร์สีเข้มที่โผล่พ้นขอบกางเกงนอนของมาร์คบริเวณสะโพกสองด้าน ก่อนนับในใจหนึ่ง สอง สาม และหลับตาปี๊กระตุกดึงกางเกงยางยืดใส่นอนของมาร์คลง พร้อมอันเดอแวร์ของคนตัวโต ลงไปกองที่หัวเข่า

 

                 "ทำอะไรของนายนี่แบมแบม" มาร์คเข่นเขี้ยวถามคนหน้าหวานตัวแสบที่นั่งบนเก้าอี้ หันหน้าเข้าหาเป้าตนอย่างหัวเสีย

 

               แบมแบมลืมตาขึ้นไม่รอช้า เปิดเลิกชายเสื้อนอนของมาร์คขึ้น รั้งเอวแกร่งมาใกล้ตน ก่อนมือนิ่มข้างหนึ่งจะคว้าแก่นกายใหญ่ตรงหน้ามาจับกระชับในมือนิ่มไว้

 

                คนตัวเล็กก้มหัวลงแนบชิดเอ็นใหญ่ตรงหน้า ก่อนหลับตาพริ้มครอบปากนิ่มอมแก่นกายใหญ่ตรงหน้าเข้าไปในปากตน

 

                มาร์คยืนตัวแข็งมองใบหน้าหวานของคนตัวเล็กที่ค่อยๆ โน้มตัวเข้าใกล้ท่อนเอ็นใหญ่ของตนด้วยใจระทึก ไม่คิดว่าคนตัวเล็กจะใจกล้าขนาดลอบกระตุกดึงกางเกงพร้อมอันเดอแวร์ของตนออก ตอนตนเผลอแล้วกระทำการอุกอาจขนาดนี้

 

               ขนตางอนยาวหลุบต่ำลง ปากนิ่มค่อยๆ ออกแรงดูดดุนเอ็นร้อนในปาก แบมแบมใช้มือนิ่มที่ประคองเอ็นแกร่งเมื่อครู่ ค่อยๆ ออกแรงมือชักรูดเอ็นร้อนของมาร์ค ปากนิ่มก็ออกแรงดูดดุนเอ็นแกร่งไปมา

 

                "อ่าาาาาาาาาา ยัยแสบ นายนี่มันจริงๆ เลย แบมแบม ซู๊ดดดด อ่าาาาาาาา" มาร์คซู๊ดปากครางต่ำ เพราะรู้สึกเสียวหนัก ยามปากนิ่มออกแรงดูดเอ็นร้อนของตนหนักปาก

 

                มือหนาวางลงบนศีรษะเล็กข้างหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างวางบนบ่าเล็ก ยืนแอ่นกายไปข้างหน้าเล็กน้อย ยอมให้คนตัวเล็กมอบความเสียวให้ตนแต่โดยดี 

 

 

            

                                                    &&&&&& 30% &&&&&&&&&

 

                 แบมแบมวาดแขนเรียวข้างหนึ่ง โอบเอวแกร่งไว้ อีกมือก็ออกแรงชักรูดเอ็นใหญ่ของมาร์คกระแทกปากนิ่มไปมา

 

               แบมแบมดูดเลียเอ็นร้อนในปากตน หัวเล็กถอยเข้าถอยออก ผงกหัวหงึกหงัก ตั้งใจโม๊กเอ็นใหญ่ในปากตน ตามที่เพื่อนทั้งสองของตนสอนมา

 

               "แบมแบม อย่างนั้น ซู๊ดดดดดด อึก ดีมากครับ ซี๊ดดดดดดด อ่าาาาาาาา"

 

               มาร์คเงยหน้าครางเสียว มือหนาค่อยๆ เลื่อนไปลูบไล้ต้นคอของคนตัวเล็ก ก่อนจะค่อยๆ ปัดป่ายไปบนร่างขาว มาร์คก้มตัวลง ใช้มือร้อนดึงทึ้งเสื้อคนตัวเล็ก ก่อนลูบไล้ปัดป่ายไปทั่วอย่างกระสันใคร่ เพราะคนตัวเล็กปลุกปั่นอารมณ์ดิบในกาย

 

                ท่อนลำใหญ่ของมาร์คดีดผึงปูดโปนหนักในปากคนตัวเล็ก แบมแบมผละโพรงปากร้อนของตนออกจากท่อนลำใหญ่ แบมแบมจับประคองท่อนลำใหญ่ให้ตั้งมั่น ก่อนค่อยๆ ลากลิ้นเล็กเลียแยงจี้ลิ้นร้อนตามรอยแยกในหัวเอ็น 

 

               "อึก ซี๊ดดดดดดดดดดด เสียววววววววจัง อ่าาาาาาาาาา"

 

               คนตัวโตปล่อยเสียงครางหนัก เลื่อนมือไปขยุ่มผมนิ่ม ของคนตัวเล็กไปมา แบมแบมค่อยๆ ใช้ปลายลิ้นเลียไล้แท่งไอติมร้อนใหญ่ยักษ์ของมาร์คจากล่างขึ้นบน ลิ้นเล็กค่อยๆ ก้มไล้เลียด้านล่างของแท่งไอติมใหญ่อีกครั้ง

 

               และเริ่มลงลิ้นหนักตรงรอยต่อระหว่างแท่งไอติมและผลองุ่นยักษ์สีเข้มผลใหญ่สองผลใกล้ๆ แท่งไอติมยักษ์

 

                แบมแบมค่อยๆ เลื่อนปากนิ่มแล้วใช้ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดผลองุ่นข้างหนึ่งเข้าปากตน ดูดดุนผลองุ่นในปาก รู้สึกถึงร่างสูงของเจ้าของเอ็นขยำขยี้ศีรษะตนหนักขึ้น สะโพกแก่งแอ่นกายเข้าหาแบมแบมใกล้ชิดขึ้นไปอีก เสียงครางต่ำของคนตัวโตทำให้แบมแบมรู้ว่า การทำออรัลของตนครั้งนี้ผลเป็นที่น่าพอใจ

 

               ก่อนๆ ปากนิ่มจะค่อยๆ วางผลองุ่นในปากตนลงที่เดิม จนผลองุ่นผลนั้นเปียกเลื่อมไปด้วยน้ำลาย แล้วค่อยเลื่อนหน้าลงไปซุกไซ้ผลองุ่นอีกข้าง พลางใช้ลิ้นเล็กเกี่ยวกระหวัดผลองุ่นอีกผลเข้าปากนิ่มแล้วโลมเลียทำเหมือนผลองุ่นผลก่อนหน้านี้อีกครั้ง

 

               แบมแบมเลื่อนหัวขึ้น ก่อนแลบลิ้นร้อนจงใจฉกตอดรอยแยกบนท่อนลำใหญ่ แล้วใช้มือนิ่มที่จับประคองเอ็นแกร่งของคนตัวโต ค่อยๆ เลื่อนเข้าไปในปากนิ่มเข้าไปในโพรงปากอุ่นของตนช้าๆ 

 

              "ซู๊ดดดดดดดด อร่อยไหมครับ อึก อ่าาาาาาาาา ซี๊ดดดดดดดด"

 

                ริมฝีปากนิ่มๆ ค่อยออกแรงดูดอมเอ็นร้อนที่กำลังเคลื่อนเข้าในปาก มาร์คแอ่นกายเข้าชิดใบหน้าเล็กอย่างกระสัน คนตัวโตครางต่ำ แบมแบมใช้ลิ้นเลียเส้นสองสลึงของคนตัวตัวที่เชื่อมระหว่างหัวเอ็นถึงโคนเอ็นจนปูดโปน มาร์คบังคับศีรษะเล็กให้ดูดโม๊กเอ็นเร็วขึ้นตามอารมณ์

 

                แบมแบมขยับศีรษะเข้าออกจากช้าเป็นเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ของคนตัวโต คนตัวเล็กชักรูดโคนเอ็นรัวแรง ให้โคนเอ็นกระแทกเข้าปากนิ่มของตน แบมแบมโม๊กดูดท่อนลำใหญ่ประหนึ่งกำลังดูดบ๊องกัญชา จนคนตัวโตครางหนัก 

 

               ก่อนค่อยๆ ขยับหน้าขากระแทกเอ็นใหญ่เข้าออกในปากนิ่ม แบมแบมรู้สึกเจ็บขากรรไกร เพราะมาร์คกระแทกเอ็นใหญ่ใส่ตน จนเกือบสำลัก แบมแบมใช้ลิ้นกดรูดท่อนลำร้อน ออกแรงดูดแล้ว ค่อยๆ ปล่อยท่อนลำ ดูดแล้วปล่อย ดูดแล้วปล่อย เพื่อลดอาการเกร็งขากรรไกร เนื่องจากความใหญ่โตของเอ็นร้อนและแรงสวนกระแทกจากอารมณ์ที่พุ่งสูงของคนตัวโต แบมแบมเลื่อนริมฝีปากเข้าใกล้ดูดโม๊กเอ็นอีกครั้ง เสียงเอ็นใหญ่ยามแบมแบมถอนปากออกดังด๊วบลั่น

 

                "อึก! ซี๊ดดดดดดด แบมแบมครับ พี่ไม่ไหวแล้ว เสียวววววสุดๆ เลย พี่ขอปล่อยใส่ปากเรานะครับ อึก อ่าาาาาาา ซู๊ดดดดด"

 

               มือนิ่มข้างหนึ่งเลื่อนไปลูบไล้ผลองุ่นเบามือ  ปากนิ่มก็รัวเอ็นในปากผงกหัวเล็กเร็วขึ้นออกแรงดูดเลียเอ็นใหญ่ในปากตนอย่างสนุกปาก ได้ยินเสียงซู๊ดปากของคนตัวโต ยามตนผงกหัวดูดอมท่อนลำใหญ่แรงๆ เร็วๆ ก่อนร่างสูงจะกระตุกเกร็งปลดปล่อย ท่อนลำใหญ่ฉีดน้ำสีขาวขุ่นในปากของแบมแบม

 

             แบมแบมกลืนน้ำกามคาวลงคออย่างไม่นึกรังเกียจ มาร์คยืนหอบแห่กมองภาพนั้นอย่างกระสัน

 

             "อึก! นายไปทำอะไรมา ทำไมวันนี้ดูร้อนแรงจัง" มาร์คมองคนหน้าหวานที่เลียปากแผล็บหลังจากดูดกลืนน้ำสีขาวขุ่นของตนเข้าไป

 

                "แล้วพี่มาร์คชอบที่แบมแบมทำหรือเปล่าฮะ พี่มาร์ครู้สึกติดใจ รู้สึกว่าคงขาดแบมแบมไปไม่ได้บ้างหรือเปล่าฮะ" คนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ร้องถามคนตัวโตที่เพิ่งปลดปล่อย เพราะฝีมือของปากนิ่มของแบมแบมออกไปอย่างต้องการคำตอบ

 

               "หึ! นายนี่จริงๆ เลย พี่ต้องขาดนายไม่ได้เลยเหรอ หวังสูงไปมั้ง แค่ปากนิ่มของนายดูดโม๊กให้พี่แค่นี้ เด็กจริงๆ คู่นอนของพี่คนไหนก็ทำอย่างนี้ให้พี่ได้ทั้งนั้นแหละ เผลอๆ เก่งกว่านายด้วยซ้ำ แล้วนายหล่ะ พี่เป็นคนแรกของนาย ที่พี่ทำไปพอจะถึงอกถึงใจนายบ้างไหม แล้ววันนั้นทำเหมือนเด็กไร้เดียงสา นอนให้พี่ทำเรา วันนี้มามาดใหม่อย่างกับคนกร้านโลก ลีลาจัดจ้าน มาถึงก็มาดึงถอดกางเกงพี่ ตั้งหน้าตั้งตาโม๊กเอ็นให้ เป็นอะไรมากหรือเปล่าเรา"

 

                  มาร์คแสร้งวางทีนิ่งเฉยๆ หอบแห่กพูดจาเหมือนตนผ่านอะไรมาเยอะ เผื่อไม่ให้แบมแบมจับไต๋ตัวเองได้ ว่าตอนนี้ใจเต้นแรงกับสิ่งที่คนตัวเล็กทำให้ตนแค่ไหน ถึงมาร์คจะมีแฟนมาบ้าง เคยมีอะไรกับแฟนคนก่อนๆ ของตนมาก็หลายครั้ง แต่มาร์คก็ให้ความสนใจกับการเรียนมากกว่าเรื่องเพศ ที่ผ่านๆ มา มาร์คจะมีอะไรกับใครก็เพื่อปลดปล่อยอารมณ์ตามธรรมชาติของตนเท่านั้น เป็นการยินยอมพร้อมใจกันทั้งสองฝ่าย และก็ใช้ถุงยางทุกครั้งเพื่อความปลอดภัยของตนเอง

 

                "อะไรกันนี่ แล้วทำไมตอนแบมแบมทำถึงร้องครางเสียงหลงเลยหล่ะฮะ ทีตอนนี้มาบอกว่าใครๆ ก็ทำได้ เฮ้อ! ก็จูเนียร์กับยองแจหน่ะสิ ดันมาเป่าหูแบมแบมว่า ถ้าแบมแบมไม่ทำให้พี่มาร์คติดใจ พี่มาร์คก็อาจทิ้งแบมแบมไปหาคนอื่นก็ได้ อะไรกันนี่เสียเปล่าเลย เฮ้อ! เซ็งอ่ะ ชิ๊! พี่มาร์คร้ายจังแหะ อืม เอาเป็นว่า แบมแบมยังมีอีกเยอะที่จะแสดงให้มาร์คดู อย่างน้อยก็ต้องมีสักท่าแหละ ที่โดนใจใช่ไหมฮะ แล้วลีลาของพี่มาร์คก็เหมือนกัน แบมแบมว่า แบมแบมลืมไปแล้วหล่ะ ก็ที่พี่มาร์คทำอะไรแบมแบมก็ไม่เห็นจะต่างจากในคลิปโป๊ที่แบมแบมเคยดูเลยนี่"

 

                   แบมแบมกอดอกบอกคนตัวโต รู้สึกโมโหที่คนตัวโตบอกว่าสิ่งที่ตนทำให้มันพื้นๆ ก่อนจะโม้ๆ บอกว่า ลืมสิ่งที่คนตัวโตทำกับตนแล้ว เพื่อแก้แค้น คนตัวโตที่วางท่าไม่ได้พออกพอใจกับสิ่งที่ตนทำให้สักเท่าไร

 

                  "อย่างงั้นเหรอ นายนี่มันจริงๆ เลย มาถึงขนาดนี้ก็อย่ามาอ้อนวอนให้พี่หยุดแล้วกันนะ จะเอาให้ขาถ่าง เดินกลับบ้านไม่ตรงเลย" มาร์คพูดใส่หน้าคนที่พูดจาอวดดีใส่ตน

 

 

                                                         &&&&&& 40% &&&&&&&&

 

              มาร์คก้มลงเลื่อนถอดกางเกงพร้อมอันเดอแวร์ของตนที่คาอยู่ที่หัวเข่าให้หลุดออกจากปลายเท้าตน ก่อนยืดกายขึ้นถอดเสื้อยืดออกจากหัวแกร่ง

 

              คนตัวโตที่ร่างเปลือยเปล่า เดินเข้าหาคนตัวเล็กที่นั่งนิ่งมองตนบนเก้าอี้ คนตัวเล็กตาโต เมื่อเห็นเอ็นแกร่งที่ตนโม๊กด้วยปากเมื่อครู่จนมันปลดปล่อยอ่อนตัวไปแล้ว แข็งขึงดีดผึงชี้หน้าตนขึ้นมาอีก

 

                มาร์คถึงตัวคนตัวเล็ก ก่อนจะใช้มือหนาเลื่อนถอดเสื้อของคนตัวเล็กออกจากหัวทุย แล้วฉุดแขนให้คนตัวเล็กลุกขึ้นจากเก้าอี้ ก้มลงลูบไล้มือไปทั่วกายขาว ถอดกางเกงขาสั้นและอันเดอแวร์สีอ่อนออกจากขาเรียวสวยของคนตัวเล็ก

 

                 ตอนนี้สองร่างเปลือยเปล่าจ้องตากันไปมา แบมแบมเงยหน้าเขย่งปลายเท้าขึ้น โอบรอบคอแกร่งของคนตัวโต มาร์คโน้มหน้าลงประกบปากร้อนของตน กับริมฝีปากนิ่มของแบมแบม

 

                คนตัวตัวบดขยี้ริมฝีปากตนกับริมฝีปากของคนตัวเล็ก แบมแบมหลับตาพริ้ม เผยอปากออกจูบตอบคนตัวโต มือไม้ร้อนปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังบาง 

 

             มาร์คเลื่อนมือข้างหนึ่งใช้อุ้งมือประคองใบหน้าหวานของคนตัวเล็กไว้ ก่อนลิ้นร้อนจะค่อยๆ ดันริมฝีปากนิ่มให้อ้ากว้าง แล้วขยับลิ้นร้อนของตนเข้าไปในปากคนตัวเล็ก ลิ้นร้อนเลัยแยงไปตวัดเกี่ยวลิ้นเล็ก สองลิ้นผลัดกันดูดดุนกวาดต้อนกันไปมา

 

               ก่อนที่คนตัวโตจะผละจูบ ไปซุกไซ้ต้นคอหอมกรุ่น และไล้ใบหูของคนตัวเล็กไปมา มือนิ่มเลื่อนไปลูบไล้อกแกร่งและไหล่ของคนตัวโตอย่างรู้สึกสยิวกาย เพราะการเล้าโลมของมาร์คที่กระทำกับร่างกายตน

 

                ก่อนเสียงจูบรัวลิ้นของคนทั้งคู่จะดังจ๊วบจ๊าบลั่นห้อง มาร์คค่อยๆ ดันกายเล็กออกห่างตน สายตาสองคู่จ้องกันหยาดเยิ้ม คนตัวโตเปิดลิ้นชักเก๊ะออก หยิบเจลหล่อลื่นขึ้นจากลิ้นชัก ก่อนเปิดฝาชะโลมเจลที่หัวเอ็นแกร่งที่ตั้งโด่แข็งมาได้สักพัก

 

              แล้วเลื่อนนิ้วแกร่งไปสอดแทนยังช่องทางสีสดของคนตรงหน้า แบมแบมอ้าปากค้าง ยามคนตัวโตก้มต่ำ ยึดไหล่เล็กให้ยืนนิ่ง แล้วสอดแยงนิ้วร้อนไปเบิกทางให้ตน มาร์คชักรูดนิ้วรัวแยงควงวนในช่องทางเพื่อเบิกทางให้คนตัวเล็ก แบมแบมมองแขนแกร่งที่ออกแรงกระทุ้งนิ้วร้ายในช่องทางตน

 

              "อึก อ่าาาาา พี่มาร์ค เอาของพี่มาร์คใส่เถอะฮะ แบมแบมอยากได้ไอ้นั่นใส่แทนนิ้วแล้ว" แบมแบมเม้มปากมองนิ้วที่กระทุ้งกระแทกตนจนโดนจุดกระสันไปมา ก่อนร้องบอกคนตัวโตว่าตนพร้อมแล้ว

 

                มาร์คไม่รอช้าชักนิ้วร้ายออก แล้วหันไปกวาดหนังสือและสมุดการบ้านของแบมแบม รวมถึงดินสอบปากกา หล่นออกจากโต๊ะจนเกลี้ยง คนตัวโตหันกลับมาอุ้มร่างบางให้นอนหงายบนโต๊ะ

 

              แบมแบมอ้าขาออกกว้าง ชันเข่าขึ้น ปลายเท้าจิกขอบโต๊ะแน่นอย่างรู้งาน มาร์คมองคนหน้าหวานที่ขยับยักย้ายกายขาวของตนบนโต๊ะ อย่างกระหายหนัก

 

               "ทีเรื่องอย่างนี้หัวไวจริงนะ แบมแบม พี่จะซัดนายให้ยับเลย จิ๊! อึก ซี๊ดดด เสียบสดเลยแล้วกันนะ" มาร์คลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ มองท่าทางของคนตัวเล็ก ก่อนจะขยับเข้าใกล้ ยืนตรงหว่างขาคนตัวเล็ก แขนแกร่งยกสะโพกขาวลอยหวือ ก่อนจะเลื่อนแขนที่ว่าง ใช้มือร้อนชักรูดท่อนลำใหญ่ของตนสองสามที 

 

               แล้วจับเอ็นกดจ่อเข้าช่องทางของคนที่นอนถ่างขารอตนบนโต๊ะ มาร์คดันสะโพกสอบดุนดันหัวเอ็นเข้าช่องทางทีละนิด

 

              "อ๊ะะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาา เสียวววววจังฮะอ่ะ มันกำลังจะเข้าไปในตัวแบมแบมแล้ว อึก ใหญ่จังฮะของพี่มาร์ค" แบมแบมลอบเลียปากกลืนน้ำลาย พยุงตัวด้วยแขนเรียวเท้ายันกายขึ้นมอง เอ็นของคนตัวโตที่กำลังดุนดันเข้าช่องทางตน

 

              "แบมแบมนอนลงครับ พี่ทำไม่ถนัด พี่จะกระแทกนายให้มิดลำเดี๋ยวนี้แหละ ซู๊ดดด" มาร์คซู๊ดปากบอกคนตัวเล็กที่เอาแต่สนใจเอ็นใหญ่ของตน

 

             มาร์คยืนกระแทกหน้าขากระเด้าเอ็นร้อนเข้าไปในช่องทางจนมิดลำ ช่องทางของแบมแบมตอดรัดของใหญ่ในช่องทางอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

                "อึก! อ๊าาาาาาาาาาาา จุกจังฮะ ซี๊ดดดดด" แบมแบมร้องครางเพราะรู้สึกจุกที่คนตัวโตโหมกดกระเด้าเอ็นใส่จนจนมิดลำในทีเดียว

 

               "ชิ๊! แน่นชิบ ช่องทางนายตอดขมิบพี่จนแทบหายใจไม่ออกเลยแบมแบม เสียวสุดๆ เลย อึก อ่าาาาาาา" มาร์คหยุดขยับกายนิ่งค้างไว้ รอให้แบมแบมค่อยๆ ผ่อนคลาย

 

               "พี่มาร์คกระแทกสักทีสิฮะ แบมแบมรออยู่ ซี๊ดดดดดด" แบมแบมครวนคราง เพราะตอนนี้ตนพร้อมแล้ว ต้องการให้เอ็นที่ปูดโปนอยู่ในช่องทางตน ขยับกระแทกตนสักที

 

                "ได้เลยยัยแสบ เรียกร้องขนาดนี้ มาร์คน้อยจะมุดไม่ยอมโผล่หัวออกง่ายๆ แน่ๆ เตรียมใจไว้เลยครับ ซี๊ดดดดด" มาร์คมองร่างที่ร้องเชิญชวนตน คนหน้าหวานที่ดูร้อนแรงหนัก จนมาร์คอยากจะสั่งสอนเด็กใจแตกนี่เต็มที

 

                มาร์คมองเอ็นที่ตนเลื่อนถอดเอ็นเกือบหลุด แล้วโยกกระแทกกลับเข้าไปสุดลำอย่างกระสัน คนตัวเล็กบิดกายเร่า ช่องทางตอดรัดหนักหน่วง

 

                "อ๊ะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาา เสียววววสัสๆ เลย โอ้ว! ซี๊ดดดดด" แบมแบมบิดกายเร่า ยามคนตัวโตอัดกระแทกแก่นกายใส่ตนเน้นๆ ความใหญ่โตที่ตนครอบครองมันสร้างความถึงอกถึงใจให้คนตัวเล็กยิ่งนัก

 

               มาร์คค่อยๆ เพิ่มความเร็วในการสอดประสานกายแกร่งของตนกับคนตัวเล็กเร็วขึ้น มาร์คกระแทกหน้าขาใส่คนตัวเล็กรัวเร็ว คนตัวโตเอื้อมแขนไปสอดใต้ข้อพับคนตัวเล็ก ล็อคคนตัวเล็กไม่ให้เคลื่อนตัวขึ้นลงตามแรงกระแทกของตน

 

              หลังจากล็อคยึดขาเรียวไว้แน่น มาร์คก็ยืนกดกระแทกเอ็นร้อนใหญ่ยักษ์เข้าช่องทางหงึกหงัก คนตัวโตเกร็งหน้าท้องแกร่งให้ท่อนลำใหญ่ตั้งโด่ กดกระเด้ากสยให้เอ็นเสือกกายแข็งขึงเข้าไปในช่องทางรัวๆ

 

              มาร์คออกแรงสวนท่อนลำใหญ่เข้าๆ ออกๆ ในช่องทางถี่ยิบ

 

             "อึก อ่าาาาาาาาา ซี๊ดดดดดดด แบมแบม แบมแบมครับ ชอบที่พี่ซอยเอ็นใส่เราถี่ยิบขนาดนี้ไหม ซี๊ดดดดดดดด มันสสสสส์สุดๆ เลย อ่าาาาาาาา" มาร์คครางต่ำถามคนตัวเล็ก เพราะตนรู้สึกสุขสมที่พอซอยท่อนลำใหญ่เข้าออกในช่องทางถี่ๆ ช่องทางของคนตัวเล็กยิ่งตอดขมิบรัดท่อนลำใหญ่ของตนหนักขึ้น จนสยิวกายไปหมด

 

               "กึกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" เพราะมาร์คเอาแต่ซอยสะโพกกดกระเด้ากายแกร่งถี่ยิบ ทำให้ขาโต๊ะสั่นตามแรงกดกระแทกท่อนลำใหญ่ในช่องทาง เสียงกระแทกขาโต๊ะกับพื้นห้องดังกึกๆๆๆๆ ลั่น 

 

              "อ๊ะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาา พี่มาร์ค พี่มาร์ค คุณป้าจะสงสัยไหม ว่าพี่มาร์คสอนการบ้านแบมแบม อีท่าไหน ทำไมถึงได้ยินเสียงขาโต๊ะกระทบกับพื้นดังหล่ะฮะ ซี๊ดดดดด" แบมแบมบอกคนตัวโต ที่กระแทกหน้าขาตนไม่ลดความเร็วลง

    

              "ก็ท่านี้ไงครับ อึก! นี่ไง! ซี๊ดดดดดดดด พี่เอานายมันส์จนหยุดไม่อยู่แล้ว ถ้าคุณแม่พี่มาเรียกเรา เพราะสงสัยว่าเราทำอะไรกันจนพื้นสะเทือน ค่อยหาข้อแก้ตัวอีกทีแล้วกัน เจอนายนอนถ่างขารอให้พี่กระเด้าเอ็นขนาดนี้ ใครจะทนไหวหล่ะครับ ซี๊ดดดด" มาร์คบอกคนตัวเล็กเสียงกระเส่า ก่อนล็อคขาสวยแน่นขึ้น ยืนกระแทกท่อนลำใหญ่เข้าๆ ออกๆ ในช่องทาง บอกคนตัวเล็กเป็นนัยน์ๆ ว่าตนสอนการแบมแบมด้วยท่าซอยถี่

 

              เรียกเสียงครางลั่นจากสองร่างที่มัวเมาในกามารมณ์จนหน้ามืด

 

             " อ๊ะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาา พี่มาร์คอึดเกินไปแล้ว ซี๊ดดดด ยืนซอยยืนโยกแบมแบมตั้งนาน ทำไมไม่แตกสักที อ๊าาาาาาาาาาาาา ซี๊ดดดดดด" แบมแบมบิดกายเร่าก่อนค่อยประคองกายขาวเท้าแขนยันกาย ขยับสะโพกสวยรอจังหวะมาร์คถอนกายออกแล้วกระแทกกลับเข้าช่องทาง เลื่อนสะโพกกลมกลึงต่อสู้กับท่อนลำใหญ่ที่ท่อนลำทู่แทงเข้าแทงออกในกายตนโดนจุดกระสันถี่ๆ กลับไปบ้าง

 

               "คิดจะสู้เหรอครับ ยัยแสบ เอาสิ! อึก! อื้อ ซี๊ดดดดดดด" มาร์คย่อเข่าลง เกร็งหน้าท้องให้เอ็นชี้โด่แข็งขึงไปข้างหน้า กดกระเด้าเอ็นใส่คนตัวเล็กที่ขยับกายกระแทกก้นขาวโต้ตอบตน

 

                 มาร์คควงวนท่อนลำใหญ่ในช่องทาง ออกแรงโยกเอ็นร้อนถี่ๆ ในช่องทาง แบมแบมทั้งเสียวทั้งจุก ร้องครวนครางลั่น สองร่างเย่อกันหนักหน่วง ไม่สนใจเสียงขาโต๊ะที่กระทบกับพื้นดังกึกๆ ลั่นห้อง ไม่แพ้เสียงครางเสียวของสองร่าง เหงื่อกายของคนทั้งคู่ไหลโทรมกาย

 

               "แห่กๆๆ พะ พี่มาร์ค อึก อ๊ะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาา" แบมแบมขยับสะโพกสวนกระแทกใส่ท่อนลำใหญ่ที่ซอยเข้าออกในกายตนเร็วขึ้น รู้สึกทั้งจุกทุ้งเสียวระคนกันไป เพราะเอ็นใหญ่ของมาร์คกระแทกเข้าออกโดนจุดกระสันของตนทุกครั้ง

 

                  เพราะมาร์คเกร็งหน้าท้องควงวนเอ็นใหญ่กระแทกกระทุ้งตน จนแก่นกายเล็กของแบมแบมดีดผึงหนัก แบมแบมเอื้อมมือไปชักรูดแก่นกายเล็กของตน พร้อมกับสวนกดก้นงอนงามโต้ตอบท่อนลำใหญ่ของคนตัวโตไปพร้อมกัน

 

                "แบมแบม แบมแบมครับ ซี๊ดดดดดดด นายเด็ดจริงๆ เลย ขอบอก รูก็ฟิต เอวก็ดี ยังไม่อยากแตกเลย อึก อ่าาาาาาาาาาา ซี๊ดดดดดดด" มาร์คมองใบหน้าหวานที่ขนตางอนยาวเปียกรื้นไปด้วยน้ำตา เพราะความกระสันในอารมณ์ ใบหน้าน่ารักของคนตัวเล็กที่ดูไร้เดียงสา เรียกอารมณ์ดิบในกายแกร่งให้คุกรุ่น อย่างรังแกคนตัวเล็ก ที่ฮึดสู้ตอบโต้ตน

 

               "อ๊ะะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา คนอะไรอึดชะมัด แห่กๆๆๆๆๆ" แบมแบมหอบแห่ก เร่งชักรูดแก่นกายตนด้วยมือนิ่ม

 

               มาร์คขยับตัวไปข้างหน้าเลื่อนเอวเข้าใกล้ โน้มตัวไปด้านหน้า ใกล้ๆ หน้าท้องแบนราบของคนตัวเล็ก แขนแกร่งล็อคใต้ข้อพับของขาเรียวของคนตัวเล็กไว้แน่น แบมแบมชักรูดเอ็นเล็กของตนตามความเร็วของคนตัวโตที่ซอยเอ็นใส่ตนถี่ๆ ก่อนกระตุกกายขาวปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเต็มมือตน หอบแห่กๆ

 

              มาร์คกดกระเด้าท่อนลำใหญ่ของตนหนักหน่วง จนแก้มก้นของคนตัวโตบุ๋ม เพราะต้องการบังคับให้เอ็นใหญ่เข้าในช่องทางลึกล้ำกว่าครั้งไหน คนตัวเล็กก็ไม่ยอมแพ้ ใช้ปลายเท้าจิกขอบโต๊ะแน่น อ้าขาออกกว้าง ฝืนกายเล็ก หลังการปลดปล่อย ขยับก้นงอนงามลงกระแทกตอบคนตัวโต

 

               "ซี๊ดดดดดด แบมแบม ซี๊ดดดดดดดดด อ่าาาาาาาาาาาา ซี๊ดดดดดดดด อ่าาาาาาา อ้าขากว้างๆ อีกนิดครับ พี่ใกล้เต็มทีแล้ว ซี๊ดดดดด" มาร์คมองคนตัวเล็กที่อ้าขาออกกว้างขึ้นอีก

 

              คนตัวโตกดกระเด้าโยกสะโพกสอบให้ท่อนลำใหญ่เข้าช่องทางอีกสองสามที จนขาโต๊ะกระแทกกับพื้นดังกึกๆ เสียงขาโต๊ะกระทบกับพื้นดังกว่าครั้งไหนๆ ก่อนเงยหน้าขึ้นครางต่ำอย่างสุขสม กระตุกกายปลดปล่อยใส่ช่องทางคนตัวเล็ก

 

               มาร์คยืนหอบแห่กอยู่แบบนั้น ก่อนดึงมือนิ่มให้ลุกขึ้นนั่ง แบมแบมเลื่อนขาเรียวลงไปห้อยด้านหน้าโต๊ะ มาร์คดึงรั้งไหล่เนียนเข้าหา ก่อนประกบจูบแลกน้ำลายกับคนตัวเล็ก แบมแบมเงยหน้ากระหวัดลิ้นเล็กโต้ตอบลิ้นร้อนของมาร์ค เสียงจูบของสองคนดังจ๊วบจ๊าบลั่นห้อง

 

                 มาร์คเลื่อนมือร้อนลูบไล้กายขาว ก่อนเลื่อนลงมาปั่นคลึงที่จุกสีสวยด้านหน้าคนตัวเล็ก มาร์คผละจูบออกเลื่อนกายซุกไซ้ซอกคอ ฟันขาวเผลอครูดผิวนุ่มละมุน ลิ้นร้อนดูดดุน สร้างรอยสีกุหลาบบนซอกคอขาว เพราะความหมั่นเขี้ยว

 

                "อ้าาาาา พี่มาร์ค อย่าทำรอยสิฮะ" แบมแบมรู้สึกแสบบริเวณลำคอขาว ร้องบอกคนตัวโตออกไป

 

                มาร์คเลื่อนมือร้อนลูบไล้เอวคอด สะโพกสวยไปมา ก่อนจะเลื่อนใบหน้าลงลากลิ้นร้อนเกี่ยวกระหวัดจุกสวยด้านที่ว่าง จากมือร้อนของตนที่คลึงปั่นจุกสีสวยอีกข้างอยู่จนแข็งสู้มือ

 

               แบมแบมรู้สึกสยิวกายรู้สึกได้ถึงลิ้นร้อนของคนตัวโตที่เอาแต่ดูดดุนจุกเล็กของตนสนุกปาก คนตัวเล็ก เลื่อนมือนิ่มไปลูบไล้แผ่นหลังแกร่ง ที่ดูดดุนจุกเต้าของตน ก่อนริมฝีปากหนาจะเม้มเข้าที่หัวจุกแน่น แล้วขยับหัวไปมาโลมเลียเต้าเล็ก แบมแบมหยัดกายครางเสียว รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวยามคนตัวโต ปลุกปั่นจุกเต้าของตนด้วยปาก และลิ้น

 

              มาร์คผละหัวออกจากจุกสีสวย ก่อนช้อนอุ้มกายขาวขึ้น อุ้มคนตัวเล็กลอยหวือ วางร่างขาวของคนตัวเล็กบนเตียง

 

               แบมแบมลุกขึ้นนั่งมองคนตัวโตที่ทรุดกายแกร่งนั่งลงบนเตียง เลื่อนมือแกร่งไปที่ลิ้นชักหัวเตียง หยิบหลอดเจลหล่อลื่นขึ้นมาจากหัวเตียง แบมแบมมองตามหลอดเจลอย่างตกใจ ถามคนตัวโต

 

              "นี่พี่มาร์คซ่อนหลอดเจลหล่อลื่นไว้ทั่วห้องเลยเหรอฮะ สงสัยจะพาใครมาทำอะไรบ่อยๆ แน่ๆ ตกลงตอนนี้แบมแบมกับพี่มาร์ค เราอยู่ใสสถานะไหนกันแน่ฮะ" แบมแบมถามคนตัวโตอย่างสงสัยใคร่รู้ ว่าตนเป็นแค่คู่นอน หรือแค่น้องข้างบ้าน หรือแค่คนรู้จัก เพราะดูท่าทางมาร์คจะช่ำชองกับเรื่องแบบนี้ จนตนอดหวั่นใจไม่ได้ ว่ามาร์คอาจจะเห็นตนไม่ต่างจากคู่นอนคนอื่นๆ ที่เคยผ่านมา

 

 

               "ก็มีแค่สองหลอดนี่แหละ หลอดเจลนี่เตรียมไว้ที่หัวเตียงนานแล้ว แต่กระปุกที่ลิ้นชักใต้โต๊ะ เพิ่งซื้อมาตอนมีอะไรกับนายครั้งก่อน ไม่คิดเลยนะเนี่ย ว่านายจะเป็นฝ่ายถามพี่ก่อนเรื่องสถานะความสัมพันธ์ของเรา ดูนายชิลๆ ไม่เห็นเป็นเดือดเป็นร้อนสักนิด ตอนเสียตัวให้พี่ครั้งแรก" มาร์คตอบคนตัวเล็กให้คลายสงสัย

 

                "แสดงว่า พี่มาร์คก็เดาทางแบมแบมได้หน่ะสิฮะเนี่ย ว่าแบมแบมจะเอาตัวมาประเคนพี่อีก ถึงได้เตรียมพร้อมขนาดนี้ เฮ้อ! ไม่ไหวจริงๆ เลยแบมแบม นายมันใจง่ายชะมัด แล้วสรุปว่า แบมแบมเป็นอะไรสำหรับพี่กันเนี่ย ดูสิ่งที่แบมแบมทำลงไป พี่มาร์คคงมองแบมแบมหมดค่าแล้วแหงๆ" แบมแบมตัดพ้อตัวเอง หลังจากได้ยินคนตัวโตพูด

 

               "ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย ถึงนายจะดูแรดๆ แต่พอพี่รู้ว่าสิ่งที่นายแสดงออกมา ก็เพื่อทำให้พ่อนายปวดหัวกับนาย เด็กใจแตกที่ไหน จะมาเพิ่งเสียท่าให้พี่เปิดซิงคนแรกกันหล่ะครับ ว่าแต่ นายอยากอยู่ในสถานะกับพี่กันหล่ะ บอกพี่มาสิ" มาร์คถามคนตัวเล็กออกไป

 

                "โหย! บอกว่าแบมแบมแรด ไม่ด่าว่าร่านไปด้วยเลยหล่ะ แรงนะเรา คริคริ ทำไมภูมิใจมากเลยที่เขาเสียซิงให้ บอกไว้เลยนะ ถึงพี่มาร์คจะเป็นคนแรกของแบมแบม แต่อาจจะไม่ใช่คนสุดท้ายก็ได้ แบมแบมถึงจะง่าย และได้ไม่ยาก แต่ก็อาจจะเผื่อแผ่ความง่ายไปให้คนอื่นด้วย" แบมแบมบอกมาร์คเป็นเชิงหลอกล่อให้คนตัวโตหึงหวงตน

 

                 "หึ! ยัยแสบก็ลองไป แรดๆ กับคนอื่นดูสิ ถ้าพี่รู้พี่เอาเราตายแน่" มาร์คบอกคนตัวเล็กขู่ๆ

 

                "เอาตายเลยเหรอฮะ หมายถึงเอาแบบนี้ หรือเอาแบบไหน คริคริ" แบมแบมถามคนตัวโตขำๆ 

 

                 "ยัยบ๊องส์ พี่จริงจังนะ เราก็เล่นอยู่ได้" มาร์คดึงไหล่บางให้หันมาประจัญหน้าตน บอกคนที่พูดกับตนทีเล่นทีจริง

 

                "จริงจังเหรอฮะ งั้นตอนนี้แบมแบมเป็นแฟนของพี่มาร์คได้หรือยัง ถึงแบมแบมจะข้ามขั้นจากน้องข้างบ้านมามีอะไรกับพี่ข้างบ้านอย่างพี่มาร์คเลย แต่แบมแบมก็เอ่อ ก็ อยากคบกับพี่มาร์คในฐานะแฟนนะฮะ" แบมแบมจ้องตาบอกคนตัวโตอย่างเขินอาย

 

               "นายอยากเป็นแฟนกับพี่จริงๆ เหรอ แบมแบม" มาร์คถามคนตัวเล็กเพื่อความแน่ใจ

 

               "อืม ก็จริงสิฮะ" แบมแบมตอบคนตัวโต นึกถึงหน้าเพื่อนทั้งสอง เมื่อตนเป็นแฟนกับมาร์คเมื่อไร การที่ตนจะดึงเพื่อนๆ ของมาร์ค ให้มาเจอกับเพื่อนทั้งสองของตนก็ง่ายขึ้น

 

               "งั้น พี่จะให้เราทดลองงานก่อนแล้วกัน จุ๊บ!" มาร์คยิ้มๆ บอกคนตัวเล็ก ก่อนก้มลงจุ๊บที่หน้าผากเนียน บอกคนตัวเล็กไป

 

                "ทดลองงานอะไรกันฮะ แบมแบมงงนะเนี่ย" 

 

                  "ก็ทดลองเป็นแฟนพี่ก่อนไง ถ้าภายในสองเดือน เราทำให้พี่ไว้ใจในตัวเราได้ พี่ก็จะให้แบมแบมเป็นแฟนจริงๆ ของพี่ คบกันจริงจัง" มาร์คบอกคนตัวเล็ก ก่อนโอบไหล่เล็กให้ซบอกตน

 

                   "มีงี้ด้วย ทดลองก็ทดลองฮะ สองเดือนแป๊บเดียว ว่าแต่ทำให้พี่มาร์คไว้ใจหมายถึงอะไรกันฮะ" แบมแบมถามคำถามคนตัวโตออกไปอีก

 

                   "ก็หมายความว่า นายห้ามยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายคนอื่น หรือแอบมีกิ๊ก มีใครนอกจากพี่ไง ถ้านายมีอะไร หรือทำตัวน่าสงสัย พี่ก็จะเลิกยุ่งกับนายทันที เข้าใจไหม" มาร์คบอกคนตัวเล็กในอ้อมกอดด้วยสีหน้าจริงจัง

 

                   "เอ่อ ตกลงฮะ แบมแบมจะทดลองเป็นแฟนพี่มาร์คสองเดือน และก็จะทำทุกอย่างให้พี่มาร์คไว้ใจว่า แบมแบมมีแต่พี่มาร์คคนเดียวฮะ" แบมแบมรับปากคนตัวโตออกไป

 

                   "เอาเป็นว่าพี่เชื่อนาย ตอนนี้เราสองคนอยู่ในสถานะไหน นายก็รู้แล้วสินะ แล้วนี่แก๊งค์เพื่อนตัวแสบของนายสอนอะไรใส่หัวนายบ้างนี่ แสบๆ กันทั้งนั้นเลยนะ พวกนายสามคนนี่" มาร์คถามคนตัวเล็ก หลังจากที่คนตัวเล็กใช้การบ้านบังหน้า ยั่วยวนตน

 

                  "ก็หลายอย่างแหละฮะ" แบมแบมบอกคนตัวโตออกไป ใบหน้าเล็กส่งสายตาหวานฉ่ำ คิดถึงกระบวนท่าร่วมรักต่างๆ ในหัวที่เพื่อนทั้งสองตนสอนมา ก่อนลอบมองสำรวจกายแกร่ง คนตัวเล็กประคองกายขาว จากอกแกร่งลุกชันเข่าขึ้น 

 

                  แขนเรียวโอบรอบคอแกร่งก่อนก้มลงจูบดูดดุนกับคนตัวโต มาร์คจูบโต้ตอบกับคนตัวเล็กที่จูบตนก่อน

 

                   มือร้อนลูบไล้กายเล็กตรงหน้าไปมา มาร์คลอบเลียลิ้นแยงเข้าไปในปากนิ่ม กวาดต้อนลิ้นเล็กมาดูดดุน แบมแบมให้ความร่วมมือเกี่ยวกระหวัดลิ้นเล็กของตน กับลิ้นหนาของคนตัวโต หลับตาพริ้มโอบคอกดจูบคนตัวโต

 

                แก่นกายใหญ่ที่ได้พักไปครู่ใหญ่ ค่อยๆ ตั้งดีดผึง เพราะมือแกร่งลูบไล้กายขาว และเอวคอดไปมา ไหนจะแขนขาเรียวเล็กอย่างกับผู้หญิง ของคนตัวเล็ก ที่ทำให้เลือดกายวัยกำหนัดในตัวของมาร์คสูบฉีดหนัก มาร์คค่อยๆ บรรจงบีบเจลหล่อลื่นจากหลอดที่เอามาจากหัวเตียงเมื่อครู่ บีบลงบนมือและชะโลมไว้จนทั่วเอ็นแกร่ง

 

               แบมแบมนั่งๆ คร่อมตักคนตัวโต ก่อนชันเข่ายกสะโพกขาวขึ้น ผละจูบคนตัวโต ก้มหน้าลงมองแก่นกายใหญ่ของมาร์ค มือนิ่มเลื่อนมือลงต่ำ ก่อนคว้าท่อนลำใหญ่เอาไว้ เคลื่อนมือจับจ่อแก่นกายใส่ตรงช่องทางสีสดของตน

 

                แบมแบมค่อยเคลื่อนกายลง ให้ท่อนลำใหญ่เสียดแทงเข้าช่องทางทีละนิด มาร์คมองคนตัวเล็กที่กำลังบังคับเอ็นของตนเข้าในช่องทางของคนตัวเล็ก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นจับจ้องที่จุกสีสวยล่อตา ครอบปากของตนดูดเลียจุกเล็กสีสวยล่อตาตน

 

                มาร์คออกแรงดูดเลียหน้าอกเล็กของแบมแบมสลับไปมาทั้งสองข้าง แบมแบมหยัดกายขึ้น ก่อนกดกระแทกสะโพกสวยใส่ท่อนลำใหญ่จนมิดลำ

 

                "สวบ!" เสียงเอ็นใหญ่แล่นสวบในช่องทาง เรียกความกระสันในกายให้คนทั้งคู่หนัก แบมแบมค่อยๆ ขยับตัว หยัดสะโพกสวยขึ้นลง ให้ท่อนเอ็นใหญ่เข้าๆ ออกๆ ในกายตน

 

                  "อ๊ะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาา พะ พี่มาร์ค เสียวจังฮะ" แบมแบมครางหวานหูบอกคนตัวโต เพราะรู้สึกเสียวยามตนค่อยๆ โยกขย่มกายขึ้นลงบนตักมาร์ค

 

                  "ซี๊ดดดดด ถ้าแบมแบมอยากเสียวกว่านี้ ก็โยกขย่มตอพี่แรงๆ เลยซิครับ รับรองว่า แบมแบมต้องร้องครางดังกว่านี้แน่ พี่ชอบเวลาเราคราง ได้ยินแล้วแทบแตกเลยครับ เสียงแบมแบมหวานจัง" มาร์คบอกคนตัวเล็กเสียงกระเส่า รู้สึกสึกเสียวเพราะช่องทางร้อนของคนตัวเล็กตอดรัดตนเช่นกัน

 

                  แบมแบมค่อยๆ เลื่อนกายขาวขึ้นลงเร็วขึ้น จังหวะที่แบมแบมเคลื่อนตัวลง มาร์คก็ยกหน้าขาเกร็งเอ็นใหญ่กระทุ้งใส่ช่องทางคนตัวเล็กเช่นกัน

 

                  "อ๊ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาาา ลึกเกินไปแล้วฮะ" แบมแบมร้องครางลั่น เพราะโดนคนตัวโตสวนกระแทกหน้าขาให้ท่อนลำใหญ่กระแทกเข้าลึกล้ำ

 

                  "ซี๊ดดดดด ไหนเพื่อนเราสอนอะไรเรามาบ้าง ทำให้พี่ดูซิครับ อึก ซี๊ดดดดด" มาร์คล่อหลอกคนตัวเล็กให้ปรนเปรอตน อย่างคนที่ช่ำชองกว่า

 

                 

 

                                                &&&&&& 90% &&&&&&&&

 

                  แบมแบมคว้าไหล่แกร่งทั้งสองข้างคนตัวโตไว้ด้วยมือนิ่มทั้งสองข้างของตน เพื่อจับยึด ก่อนคนตัวขาวจะเร่งยกกายขาวขึ้นจนท่อนลำใหญ่ในกายเกือบหลุด แล้วเลื่อนกายลงให้ท่อนลำใหญ่แล่นสวบเข้าในกายจนมิดลำ

 

                 คนตัวเล็กเร่งจังหวะวาดลวดลายเอวที่พริ้วไหว ขย่มโยกเอ็นใหญ่ ร้องครางลั่น

 

                  "อ๊ะะะะะะะะะะะะะ อ๊ะะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาาาาาา เสียวจัง ซี๊ดดดดดด อ่าาาาาาาา ของพี่มาร์คใหญ่ดีนะฮะ  ท่านี้เรียกว่า แบมแบมขย่มตอฮะ อึก! อ่าาาาาาาา" แบมแบมครางเสียวบอกคนตัวโตแล้วโยกย้ายร่างขาวขย่มโยกเอ็นใหญ่บนตักมาร์ค สองมือเกาะไหล่แกร่งมั่น

 

                 "ซี๊ดดดดดดดด แบมแบมครับ เอาเลยครับ ซี๊ดดดดดดด" มาร์คมองท่อนลำใหญ่ของตนที่ผลุบเข้าผลุบออกเร็วๆ ในช่องทางร้อนของคนตัวเล็กอย่างหื่นกระหาย คนตัวโตขยับหน้าขาแกร่งขึ้น เพื่อดุนดันเอ็นใหญ่ของตนให้สวนแกระแทกกลับคนตัวเล็ก ที่วาดลีลาโยกย้ายขย่มเอ็นแกร่งของตน

 

                เอ็นเล็กของแบมแบมเสียดสีไปมากับหน้าท้องแกร่งที่ขยับขึ้นลง คนตัวเล็กครางหวาน หลับตาพริ้มขย่มโยกสะโพกเล็กขึ้นลง ไม่สนใจหน้าขาของคนตัวโตที่กระแทกกระทั้นจนเอ็นร้อนสอดแทงตนลึกล้ำ ทั้งจุกและเสียวระคนกันไป

 

                 มือไม้ร้อนปัดป่ายทั่วกายขาวเนียนละมุนมือ ก่อนมาร์คจะเลื่อนแขนแกร่งลงมาด้านหลังตนเพื่อพยุงน้ำหนักไว้ เอนตัวไปด้านหลังเล็กน้อย ช่วงล่างของคนตัวโตยกขึ้นกระแทกเอ็นยักษ์ใส่คนตัวเล็กที่ขย่มตอตนไม่ลืมหูลืมตา

 

                "อื้ออออ  อ๊าาาาาาาาาาาา เสียวจังฮะ/อ่าาาาาาาาาา อึก ซี๊ดดดดดด พี่ก็เสียวครับ แบมแบมเล่นตอดรัดขนาดนี้ ซี๊ดดดดด เพลาๆ หน่อยครับคนดี ไม่อย่างงั้น พี่ต้องแตกใส่เราอีกแน่ๆ" สองร่างเร่งเครื่องขย่มกันครางลั่นห้อง เสียงเตียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดประสานกับเสียงครางเสียว

 

                แบมแบมเลื่อนตัวไปด้านหน้า เลื่อนขาเรียวไปด้านหลัง แล้วเพิ่มความเร็วในการขย่มตอยักษ์ของมาร์ค ไม่สนใจเสียงของคนตัวโตที่บอกตน

 

                "ซี๊ดดดดดด ยัยแสบ จะเอาให้พี่แตกในใส่เราให้ได้เลยใช่ไหม เล่นขย่มกันไม่บันยะบันยังขนาดนี้ ซี๊ดดดดด" มาร์คครางต่ำบอกแบมแบม แต่แบมแบมก็ยังโยกขย่มอยู่แบบนั้น เพราะตนรู้สึกเสียวทั้งด้านล่างที่โดนเอ็นใหญ่เสือกเข้าออกลึกล้ำโดนจุดกระสันไปมา และด้านหน้าที่เอ็นเล็กเสียดสีหน้าท้องแกร่ง

 

               "อึก  ซี๊ดดดดดดด อ๊ะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาา แบมแบมจะแตกแล้วฮะ อ๊าาาาาาา" แบมแบมเร่งกายขาวบดเบียดกับหน้าท้องแกร่งรัวเร็ว จนกายขาวกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเปื้อนหน้าท้องแกร่ง

 

               แบมแบมที่เพิ่งปลดปล่อยหอบจนตัวโยนหยุดขยับ รู้สึกว่าเสียทีมาร์คอีกครั้ง เพราะตนปลดปล่อยล่วงหน้าไปก่อน แต่คนตัวโตทั้งแกร่งทั้งอึด ขนาดตนโหมแรงขย่มตอยักษ์เพื่อให้คนตัวโตแตกในใส่ตน แต่กลับกลายเป็นว่า ตนเป็นฝ่ายแตกเสียเอง

 

                มาร์คเลื่อนมือหนาไปลูบไล้เหงื่อไคลบนหน้าหวาน ก่อนดันร่างขาวให้นอนราบลงกับพื้น ก้มลงโน้มตัวลงใกล้จุกเต้า ก่อนลิ้นร้อนจะดูดเลียจุกเต้าเล็กของคนที่นอนหอบอยู่บนที่นอนนุ่ม

 

              แบมแบมหยัดกายขึ้นจากเตียง เพราะรู้สึกเสียวยามลิ้นร้ายฉกดึงจุกเล็กของตนขึ้น มาร์คหันไปทำกับจุกเต้าอีกข้าง ก่อนผละลุกนั่งประคองท่อนลำใหญ่ไม่ให้เลื่อนหลุดจากช่องทาง

 

              มือหนาจับขาเรียวทั้งสองข้างของคนตัวเล็ก พาดไว้บนบ่าตน จนก้นขาวลอยหวือ ก่อนเอนกายแกร่งไปข้างหน้าเล็กน้อย สะโพกแกร่งเคลื่อนกระแทกกายดุนดันเอ็นร้อนให้เข้าๆ ออกๆ ในช่องทางอีกครั้ง

 

              แบมแบมทั้งหอบทั้งครางไปกับความอึดของคนตัวโตที่ไม่หมดแรงโหมกระเด้าตนสักที

 

              "พะ พี่มาร์ค อึดจังเลยฮะ อ๊ะะะะะะะะะะะ แบมแบมขย่มแทบตาย พี่มาร์คไม่แตกสักที อ๊าาาาาาาาาาาาาา" แบมแบมครางกระเส่าบอกคนตัวโตที่เริ่มเปิดเครื่องขุดเจาะถนนคือสะโพกสอบของคนตัวโต กดกระเด้าตนอีกรอบ

 

               คนตัวเล็กถูรูดถูกังไปกับที่นอนนุ่ม หมดแรงปล่อยให้คนตัวโตกระแทกกระทั้นตามอารมณ์ คนตัวเล็กทำหน้าที่แค่ร้องครางรับ คนที่เอาแต่มอบความเสียวให้ตนอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

 

                 "ก็อยู่ที่มหาวิทยาลัย พี่ทั้งออกกำลังกาย อย่างว่ายน้ำงี้ ก็ต้องอึดเป็นธรรมดาสิ ให้นอนกระแทกเราทั้งคืนพี่ก็ไหวครับ ซี๊ดดดดดด อึด อ่าาาาาาาาา แบมแบมจะลองไหมหล่ะครับ อ่าาาาา" มาร์คบอกคนตัวเล็ก พร้อมเสียงครางต่ำ แยกขาคนตัวเล็กออกกว้าง ยกขาเรียวขึ้นสูงแล้ว กดกระแทกหน้าขาใส่ก้นงอนงามของคนตัวเล็กได้ยินแต่เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังตั๊บๆๆๆๆๆ ลั่น 

 

                มือนิ่มของคนตัวเล็กลูบไล้ไปทั่วเตียงนุ่ม เพื่อต้องการหาที่ระบายความเสียวจากช่วงล่างที่โดนคนตัวโตโหมกระแทกแก่นกายใหญ่ใส่ สองร่างร้องครางประสานเสียงดังระงมลั่น

 

               มาร์คก้มลงมองคนหน้าหวานที่บิดกายเร่าบนเตียง มือนิ่มฉุดทึ้งผ้าปูที่นอนไปมา ภาพตรงหน้ายิ่งเพิ่มความรู้สึกกระสัน อยากรุนแรงใส่คนตัวเล็กที่นอนครางใต้ร่างตนหนัก เหงื่อกายของคนตัวโตหยดลงจากจมูกโด่งทั้งที่แอร์ในห้องก็เปิดไว้จนเย็นจัด แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มในกายของคนทั้งสองลดลงสักนิด

 

 

               "อ๊ะะะะะะะะะะ อ๊าาาาาาาาาา สุดยอดเลยฮะ พี่มาร์ค อ๊าาาาา/แบมแบมครับ ซี๊ดดดดดด คนอะไรน่ากระแทกให้จมเตียง พรุ่งนี้เราไปเรียนไม่ไหวพี่ก็ไม่สนแล้วนะ ซี๊ดดดดดด"

 

                อีกคนก็เอาแต่ควบทะยานเอ็นใหญ่สวนกระแทกใส่ช่องทางคนตัวเล็กเสียงดังตั๊บๆๆๆ อีกกายก็เอาแต่ครางรับอย่างสุขสม

 

                 "ก๊อกๆๆๆๆๆ มาร์คลูก แบมแบม ก๊อกกกก" เสียงแม่ของมาร์คเคาะประตูห้องของลูกชาย จนมาร์คต้องหยุดควบเอ็นใส่คนตัวเล็ก

 

                  "คุณป้ามา ทำไงดีฮะ" แบมแบมกระซิบบอกคนตัวโตใจเต้นรัว ไหนจะเหนื่อยหอบจากกิจจกรรมร่วมรักกับคนตัวโต ไหนจะกลัวคุณป้า แม่ของมาร์คสงสัยและจับได้ ว่าลูกชายตน กับเด็กข้างบ้านสอนการบ้านกันแบบไหนถึงได้มีเสียงดังกึกๆๆ และเอี๊ยดอ๊าดอย่างกับกำลังจัดห้องใหม่

 

                  "ชู่! " มาร์คชู่ปากบอกคนตัวเล็กไม่ให้พูดอะไร

 

                   "ก๊อกๆๆๆ มาร์ค แบมแบมจ๊ะ นี่ก็ดึกแล้วนะลูก สอนการบ้านน้องเสร็จหรือยังจ๊ะ เดี๋ยวดึกมากน้องจะตื่นไปโรงเรียนไม่ไหวนะ" แม่ของมาร์คตะโกนผ่านหน้าประตูบอกคนที่อยู่ในห้อง

 

                  มาร์ควางขาเรียวของแบมแบมลงจากไหล่ตน ก่อนทิ้งตัวไปด้านหน้า กดคนตัวเล็กไว้ไม่ให้เอ็นแกร่งของตนออกจากช่องทาง แบมแบมรู้สึกได้ถึงเอ็นที่เต้นตุบๆ ในช่องทางตน ก่อนรอว่าคนตัวโตจะแก้สถานการณ์ฉุกเฉินตรงหน้าอย่างไร

 

                 "เอ่อ คุณแม่ครับ น้องกลับไปตั้งนานแล้วนี่ครับ ผมก็กำลังจะนอนแล้วด้วย" มาร์คบอกแม่ของตนออกไป

 

                  "อ้าว! เอ้! น้องออกไปตอนไหน แม่ว่าแม่ก็นั่งดูโทรทัศน์อยู่ด้านล่าง แบมแบมไม่เห็นทักทายร่ำลาแม่ก่อนกลับเลย อะไรกัน สงสัยแม่จะตั้งใจดูซีรี่ย์มากไปหน่อย เลยไม่เห็นตอนแบมแบมออกไป งั้นก็ไม่เป็นไรจ๊ะ ลูกนอนเถอะ แม่ก็จะไปปิดประตูล็อคบ้าน เข้านอนแล้วเหมือนกัน" แม่ของมาร์คบอกลูกชายตนในห้อง

 

                ระวังที่แม่ตนพูดมากก็เคลื่อนกายแกร่งเนิบนาบกดแยงเอ็นร้อนใส่ช่องทางคนตัวเล็ก แบมแบมที่รู้สึกเสียวจนเกือบร้องคราง แต่ดีที่ใช้มือนิ่มปิดปากตนไว้ทัน ก่อนจะหลุดเสียงหน้าอายออกมาให้คนที่หน้าประตูได้ยิน

 

                  "พี่มาร์ค เอาตัวรอดเก่งจังนะ แล้วแม่พี่มาร์คเดินไปล็อคประตูบ้าน ถ้าเกิดสังเกตเห็นรองเท้าของแบมแบมที่หน้าบ้าน แล้วลงสัยจะทำยังไง แล้วแบมแบมจะออกไปจากบ้านพี่ได้ยังไงหล่ะเนี่ย อึก อ๊าาาาาาาาา" แบมแบมถามคนตัวโตที่เริ่มเสือกท่อนลำใหญ่ใส่ตนอีกครั้ง

 

                 "ก็บอกสิว่านายลืมรองเท้าไว้ แล้วปีนกำแพงบ้านพี่กลับทางที่นายชอบแอบปีนเข้ามาบ้านพี่เป็นประจำไง ซี๊ดดดดดด หยุดกังวลได้แล้วครับ เรามาสานต่อเรื่องที่ค้างไว้ให้จบเถอะ ซี๊ดดดดดดด" มาร์คยืดตัวขึ้น ดันสะโพกเพรียวขึ้นสูงแล้ว ออกแรงกดกระแทกหน้าขาใส่คนตัวเล็กดังตั๊บๆๆๆ หลังจากแม่ของตนเดินออกไปจากหน้าห้องของตนแล้ว

 

                  "อ๊าาาาาาาาาาาา อึก อ๊าาาาาาาาาาาาาา สงสัยแบมแบมจะต้องไปเรียนรู้เพิ่มเติมจากยองแจกับจูเนียร์แล้ว ว่าทำยังไงคนอึดๆ อย่างพี่มาร์ค จะสิ้นฤทธิ์ลงบ้าง อ๊ะะะะะะะะ อ๊าาาาาาา" แบมแบมครางลั่นบอกคนตัวโตเสียงกระเส่า

 

                  "ได้สิครับ แบมแบมไปศึกษาเพิ่มเติมมาแล้วครั้งหน้ามาลองดูใหม่นะครับ ซี๊ดดดดดดด แต่ตอนนี้ พี่ไม่ไหวแล้ว ซี๊ดดดดดด ยิ่งกระแทกเรายิ่งตอดขมิบรัดพี่ เสียวจังครับ ซี๊ดดดดดด" มาร์คพูดแล้วล็อคคนตัวเล็กแน่น ก่อนโหมกระเด้าคนตัวเล็กถี่ยิบ แบมแบมครางเสียวเพราะเอ็นใหญ่ผลุบเข้าผลุบออกกระแทกกระทั้นไม่เป็นจังหวะ มาร์คกดกระแทกหน้าขาหงึกหงัก ก่อนกระตุกเกร็งปลดปล่อยใส่ช่องทางของคนตัวเล็ก

 

                มาร์คค่อยๆ ถอดเอ็นร้อนที่เพิื่งปลดปล่อยเต้นตุบตับในช่องทางของคนตัวเล็ก จนน้ำกามไหลเยิ้มเปื้อนขาเนียนสวยของคนที่นอนหอบแห่กอยู่ใต้ร่าง

 

                 มาร์คเลื่อนกายขึ้นมานอนเคียงแบมแบม ก่อนพลิกร่างขาว ใช้มือหนาประคองหน้าคนตัวเล็กมารับจูบของตน

 

                 มาร์คลูบไล้คางมน กดจูบคนตัวเล็กหนักหน่วง ก่อนถอนจูบออก

 

                  "เป็นไงครับ ลีลาของพี่แบมแบมจะให้กี่คะแนนดี" มาร์คกระเซ้าถามคนหน้าหวานที่ตนเพิ่งถอนจูบจากปากนิ่ม

 

                  "ไม่บอกหรอก เรื่องอะไรจะบอก รอให้พี่มาร์ค รับแบมแบมเป็นแฟนเต็มตัวเมื่อไร แบมแบมถึงจะบอก ตอนนี้เหนื่อยจังฮะ ขอนอนพักแป๊บนึงนะ" แบมแบมยิ้มใส่ตาบอกคนตัวโต

 

                  "แล้วแต่เราเลย แต่ที่แน่ๆ กว่าจะถึงวันนั้น พี่กับนายได้เสียน้ำหมดตัวแน่ นอนพักก่อนเถอะครับ เดี๋ยวพี่จะได้ออกไปส่งเรากลับเข้าบ้าน จุ๊บ!" มาร์คจุ๊บลงที่หน้าผากเนียน ของคนที่ตั้งท่าจะหลับพักผ่อน

 

                  คนตัวโตกระชับผ้าห่มคลุมร่างเปลือยเปล่าให้คนตัวเล็ก ก่อนเดินโทงๆ เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ หลังจากคนตัวโตเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็หาเสื้อผ้าชุดใหม่ใส่ แล้วเดินไปเก็บชิ้นส่วนของแบมแบมไปวางไว้บนเตียง 

 

                ก่อนเดินกลับมาหยิบสมุดปากกาที่ตนปัดตกลงจากโต๊ะขึ้นมา มองการบ้านของแบมแบมที่ยังไม่คืบหน้าไปถึงไหน ก่อนหันกลับไปมองที่เตียงที่คนตัวเล็กหลับสนิทอยู่ แล้วตัดสินใจทำการบ้านให้คนตัวเล็ก ที่ดูท่าคงจะทำการบ้านไม่ไหว

 

                มาร์คทำการบ้านให้คนตัวเล็กจนเสร็จ เดินกลับมาที่เตียง มองนาฬิกาเห็นเป็นเวลาเกือบตีสอง จึงเดินเข้าไปในห้องน้ำฉวยกาละมังและผ้าชุบน้ำบิดหมาดออกมาเช็ดตัวให้คนตัวเล็ก ทำความสะอาดเพื่อจะได้นอนสบายขึ้น แล้วห่มผ้าห่มคลุมกายเปลือยเปล่าไว้ ก่อนล้มกายนอนเคียงคนตัวเล็ก พลิกกายเปลือยเป่าใต้ผ้าห่มหันมาหาตน กอดคนตัวเล็กไว้แนบชิดกายตน แล้วหลับตาลงนอนตามคนตัวเล็กไป

 

 

                                                          &&&&&&&&&&&&&&

 

                    "แบมแบมครับ แบมแบมตื่นก่อนครับ แบมแบม จุ๊บ!" มาร์คที่ตื่นมาอีกครั้งเกือบสว่าง เขย่าปลุกคนขี้เซาที่นอนไม่รู้สึกตัว

 

                   "อื้อ! ทำไมฮะ แบมแบมจะนอน" แบมแบมงัวเงียบอกคนที่ปลุกตนอย่างรู้สึกรำคาญ ก่อนจะกระพริบตาถี่ๆ มองไปรอบๆ อย่างตกใจที่ตนไม่ได้นอนอยู่ในห้องนอนของตน ก่อนจะระลึกได้ว่าเกิดอะไรขึ้น และตอนนี้ตนนอนอยู่ที่ไหน

 

                   "ตื่นได้ซะทีนะยัยแสบ ปลุกตั้งนาน ลุกใส่เสื้อผ้าเร็วครับ พี่จะออกไปส่งเรา" มาร์คบอกคนตัวเล็ก ก่อนที่แบมแบมจะค่อยสะลึมสะลือใส่เสื้อผ้าจนเสร็จ มาร์คถือสมุดการบ้านของคนตัวเล็ก ดันหลังคนตัวเล็กให้เดินออกจากห้องตน

 

                    มาร์คพาแบมแบมค่อยๆ ย่องออกจากบ้าน ก่อนจะค่อยๆ พากันเปิดประตูเดินออกมาส่งแบมแบมที่รั้วบ้าน คนตัวโตยื่นส่งสมุดการบ้านคืนแบมแบม คนตัวเล็กยกมือบ๊ายบายกล่าวอำลาคนตัวโต

 

                   มาร์คคว้าข้อมือนิ่มไว้อย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนดันคนตัวเล็กเข้าใกล้ก้มจุ๊บปากนิ่มหนึ่งที

 

                    "พี่มาร์คก็ ถ้าเกิดมีใครมาเห็นเข้าเราสองคนตายแน่ๆ ประเจิดประเจ้อจริงๆ เลย" แบมแบมทุบอกแกร่งก่อนจะผละกายเล็กออกห่างคนตัวโตหันเดินไปเปิดประตูเข้าบ้านตน

 

                   มาร์คมองตามหลังคนตัวเล็กสายตาระห้อย ก่อนจะหันกลับเข้าบ้านตนไปเช่นกัน

 

 

 

                                                               &&&&&&&&&&&

 

 

                    "เอ้า! เด็กๆ จ๊ะ เอาการบ้านมาส่งได้แล้วจ๊า" อาจารย์สอนวิชาคณิตศาสตร์ตบโต๊ะบอกลูกศิษย์ให้ลุกเอาสมุดการบ้านมาส่งตน

 

                     "เฮ้อ! การบ้านเหรอ จริงดิ๊! ปกติเราก็ไม่เคยทำส่งอยู่แล้วนี่ เมื่อวานที่เอาการบ้านไปให้พี่มาร์คช่วยสอนก็แผนเราทั้งนั้น ผลกรรมติดจรวดจริงๆ การบ้านไม่เสร็จ แต่เจ้าของการบ้านเสร็จไปหลายน้ำ คริคริ! ว่าแต่พอไม่ส่งเดี๋ยวอาจารย์จอมโหดนี่ก็เรียกเราไปทำโทษ เซ็งหว่ะ จะจบมัธยมปลายอยู่แล้วยังโดนทำโทษไม่เว้นแต่ละวัน ยิ่งถ้าให้ออกไปเดินเก็บขยะรอบโรงเรียน หรือวิ่งรอบสนามนะ อายรุ่นน้องแม่งชิบหาย" แบมแบมพูดกับตัวเองอย่างเซ็ง

 

                  "เออ จริงสิ ถ้าวันนี้อาจารย์ให้เราวิ่งรอบสนามทำโทษ เราต้องแย่แน่ๆ เมื่อคืนโดนไอ้พี่มาร์คมันจัดหนักซะขนาดนั้น ตอนนี้ไหนจะง่วงเพราะอดนอน ไหนจะปวดเมื่อยเพราะโดนไอ้พี่มาร์คดูดพลัง เอาไงดีวะแบมแบม แกล้งป่วยดีไหม ขออนุญาตไปห้องพยาบาลไรงี้ ดีเปล่าวะ เฮ้อ! สาธุ! ขอให้อาจารย์ทำโทษเบาๆ ด้วยเถอะ" แบมแบมถอนหายในอย่างปลงๆ พูดบ่นๆ ไม่เลิก

 

                 "บ่นอะไรหนักหนานายแบมแบม เดินเอาการบ้านมาส่งสิ เพื่อนเขาส่งกันหมดแล้วนี่ หรือว่าจะแบบเดิมๆ คือไม่ยอมทำการบ้านมาส่งฮึ" อาจารย์ถามลูกศิษย์จอมเฮี้ยวออกไป

 

                 "แฮะๆๆๆ คะ คือว่า เอ่อ คือ ว่า" แบมแบมพูดพลางแกล้งรื้อค้นในกระเป๋าเพื่อหาทางออก วันนี้ไม่อยากโดนลงโทษเพราะเหตุผลที่บ่นออกไปเมื่อครู่

 

                   แบมแบมหยิบสมุดการบ้านขึ้นมาเปิดยื้อเวลา ก่อนจะพบโน๊ตแผ่นเล็กๆ แปะไว้ในหน้าที่เป็นการบ้านของตน

 

                   "ตั้งใจเรียน ให้เหมือนตั้งใจอ่อยพี่จะดีมาก" แบมแบมอ่านโน๊ตที่แน่นอนว่าต้องเป็นโน๊ตที่มาร์ตเขียนแปะไว้ ก่อนดึงโน๊ตออกจากสมุดมาอ่านอีกครั้งยิ้มๆ ตรวจดูในสมุดก็พบว่าการบ้านของตนถูกคนตัวโตทำให้เสร็จหมดแล้ว ด้วยลายมือที่สวยเป็นระเบียบ

 

                     "ยิ้มอะไร แบมแบม เอาสมุดการบ้านมาส่งได้แล้ว หรือถ้าไม่ได้ทำก็ออกมารับโทษซะดีๆ" อาจารย์ถามคนตัวเล็กออกไป

 

                     "ลายมือสวยขนาดนี้ อาจารย์ต้องรู้แน่ๆ ว่าเราไม่ได้ทำการบ้านเอง แต่เอาเถอะ แก้ผ้าเอาหน้ารอดไปก่อน ค่อยหาข้อแก้ตัวอีกที ตอนนี้เอาการบ้านไปส่งก่อนดีกว่า" แบมแบมคิด

 

                   "เอ่อ ทำครับทำนี่ฮะ ส่งๆๆๆ" แบมแบมเดินยืดออกมาส่งการบ้าน ก่อนหันกลับไปนั่งที ท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆ ในห้องที่มองอย่างผิดคาดที่เพื่อนตัวแสบทำการบ้านมาส่ง ต่างจากทุกครั้งที่คนตัวเล็กจะต้องโดนทำโทษ เพราะไม่ยอมทำการบ้าน

 

                   นอกรั้วโรงเรียนแบมแบมอาจมีจูเนียร์ และยองแจเป็นเพื่อน แต่ถ้าเพื่อนในโรงเรียนแทบจะไม่มีใครอยากคบอยากสนใจคนหน้าหวาน เพราะความแก่นเซี้ยวเอาเรื่องของแบมแบมเป็นทีเลื่องลือ รวมถึงพฤติกรรมแปลกๆ ชอบแหกกฏในโรงเรียน อย่างไม่กลัวโดนทำโทษ

 

                    แบมแบมโดนอาจารย์ฝ่ายปกครองเรียกผู้ปกครองมาพบเพื่อให้ช่วยแก้ไขพฤติกรรมหลายครั้ง แต่คุณพ่อของแบมแบมก็ทำได้แค่อ้อนวอนขอให้เห็นใจเด็กมีปัญหาที่โดนแม่ทิ้งไปตั้งแต่แบเบาะ และทางโรงเรียนเห็นว่าอดทนกับคนตัวเล็กมาจนจะจบมัธยมปลายแล้ว ถ้าคนตัวเล็กไม่ก่อเรื่องอะไรร้ายแรง ทางโรงเรียนก็จะยอมปล่อยผ่าน ไม่อยากทำลายอนาคตของเด็กแสบอย่างแบมแบม

 

               

 

                 

                                                        &&&&&&&&&&

 

                 " อาทิตย์หน้ามีเทสย่อยนะ เพราะฉะนั้นห้ามขาดเรียน วันนี้พอแค่นี้ เลิกเรียนได้" อาจารย์บอกเลิกคลาสก่อนจะเดินออกจากห้องของแบมแบมไป

 

                  "เย้! จบสิ้นซะที ช่วงเวลาอันขมขื่น เฮ้อ! ง่วงจัง แต่วันนี้เรามีนัดกับยองแจ กับจูเนียร์นี่ รีบไปดีกว่า จะได้รีบกลับไปนอน สงสัยพวกนั้นอยากจะรู้เรื่องที่สอนลีลามัดใจนั่นเต็มทีแล้ว ว่าได้ผลไหม อิอิอิ" แบมแบมพูดแล้วเดินตัวปลิวออกจากห้องเรียนไป

 

                 คนตัวเล็กเดินอย่างอารมณ์ดี ผ่านสนามฟุตบอล ที่มีรุ่นน้องที่เลิกเรียนเตะบอลกันอยู่

 

                  "ฟิ้ว! ตุบ! โอ้ย! ใครวะ ใครมันเตะลูกบอลมาโดนหัวกู ไอ้ตัวไหน ใครๆๆๆ" แบมแบมร้องเจ็บขึ้น หลังจากเดินอยู่ดีๆ ก็มีลูกบอลที่แล่นมาด้วยความเร็วกระแทกเข้าที่หัวด้านหลัง

 

                  คนตัวเล็กลูบถูหัวตนป้อยๆ ก่อนจะใช้เท้าเหยียบลูกบอลให้หยุดนิ่ง

 

                  "อ่ะ เฮ้ย! อุ้ย! ชิบหายแล้ว เอาไงดี เอ่อ ขอโทษครับ เอ่อ คะ คุณนางฟ้า แฮะๆ ผมไม่ได้ตั้งใจครับ พอดีเตะแรงไปหน่อย" เด็กผู้ชายตัวโต วิ่งมาตามเก็บลูกบอล เจอเข้ากับคนหน้าหวาน จนตกตะลึงบอกออกไป มองหน้าหวานๆ ของคนตรงหน้าเขิน รู้สึกใจเต้นแรงกับคนหน้าหวานตรงหน้าหนัก

 

                  "นางฟ้าพ่องงงงมึงซิ นี่เพิ่งเข้ามาใหม่หรือไง ถึงไม่รู้จักขาใหญ่ในโรงเรียนอย่างฉัน" แบมแบมบอกคนตัวโตออกไป

 

                   "เอ่อ พอดี ผมเพิ่งย้ายเข้ามาเรียนที่นี่ได้ไม่นานเองครับ ผมอยู่เกรดสิบเอ็ดครับ ผมต้องขอโทษจริงๆ ครับ เอ่อ คะ คุณ" ชายตัวโตถามคนตรงหน้า

 

                  "ถึงว่าซิ ถึงไม่รู้จักฉัน ถ้าไม่รู้จักก็รู้ไว้ซะ ฉันชื่อแบมแบม อยู่เกรดสิบสองเป็นพี่นาย ไม่ต้องมาสะเออะเรียกคงเรียกคุณ ปัญญาอ่อน! เข้าใจ๋! นี่เห็นว่า เป็นรุ่นน้องเพิ่งย้ายมาหรอกนะ จะไม่เอาเรื่องที่เตะบอลมาโดนหัวฉันเนี่ย ดูเพื่อนนายแต่ละคนในสนามสิ มันปล่อยนายมาไฟว้กับฉันคนเดียว 5555+++ ที่จริงเราก็คงไม่ใช่ย่อยๆ เลยนะในสายตาไอ้เด็กพวกนี้ แหมๆๆ ภูมิใจหว่ะ" แบมแบมพูดขึ้นอย่างโม้ๆ

 

                   "เอ่อ งั้นผมขอบอลใต้เท้าพี่คืนได้ไหมครับ แล้วผมก็ขอโทษพี่อีกครั้งที่ทำให้พี่เจ็บตัว ผมชื่อยูคยอมนะครับ แฮะๆ" ยูคยอมบอกคนหน้าหวานตรงหน้า

 

                  "ใครอยากรู้ชื่อนายกัน เชอะ! อ้อ! อยากได้ลูกบอลคืนว่างั้น ได้ๆๆ  ฟิ้ว! ตุบ! จ๊อม! ไปเอาวิ แต่เหนื่อยหน่อยนะ พอดีลูกบอลมันร้อนอยากแช่น้ำ หุหุหุ" แบมแบมพูดตอบคนตัวโต แล้วแกล้งเตะลูกบอลลงไปในสระน้ำข้างสนามบอล ก่อนเดินจากไปอย่างอารมณ์ดี

 

                   "คนอะไรทั้งน่ารัก ทั้งแสบ อู้ย! นี่แหละสเปคยูคยอมเลย ฝากไว้ก่อนนะคร๊าบบบ คุณพี่แบมแบม ยูคยอมคนนี้จะไปเอาคืน อิอิอิ" แบมแบมตะโกนไล่หลังคนตัวเล็ก แบมแบมหันมาชูนิ้วกลางให้ แล้วเดินจากไป เพราะมีนัดกับเพื่อนสนิทหน้าโรงเรียน

 

 

 

                                                               &&&&&&&&&&&&

 

                 "เป็นไงวะแบมแบม ที่พวกฉันสอนไป ได้เรื่องไหม แกออกจะหัวไว ยังไงฉันว่า ไอ้พี่มาร์คนั่น ไม่น่ารอด น่าจะติดใจลีลาแก จนร้องขออีกหลายยกเลยหล่ะซิ อิอิอิอิ" จูเนียร์ถามขึ้นทั้งที่ที่แก๊งค์กระต่ายหมายฟันรวมตัวกันครบ

 

                  "เออ! จะว่างั้นก็คงได้ แต่ก็กึ่งๆ หว่ะ" แบมแบมตอบเพื่อนทั้งสองอย่างเพลียๆ

 

                  "เฮ้ย! อะไรกันวะ แบมแบม ทำไมทำท่าทางไม่มั่นใจอย่างนั้นหล่ะ ไม่ได้นะโว้ย อุตส่าห์บอกกลเม็ดเด็ดพรายไปขนาดนั้น มันต้องมั่นใจสิวะ ว่าเอาอยู่" ยองแจเซ้าซี้เพื่อนรัก

 

                   "เฮ้อ! เอาอยู่ โดนพี่มาร์คเอาอยู่ไง ฉันก็ทั้งโยก ทั้งขย่ม ทั้งโขยก แต่พี่มาร์ค แม่งโครตอึด ฉันแม่งแตกไปสองน้ำละ ไอ้พี่มาร์คแม่งยังเปลี่ยนท่าเอาอยู่เลย กว่าจะเสร็จก็ดึกเลย ฉันเลยหมดแรงยอมแพ้ไปก่อน" แบมแบมบอกเพื่อนตามความเป็นจริง

 

                  "โอ้! แม่เจ้า พี่มาร์คของแก แม่งแซ่บหว่ะแบมแบม อยากได้อยากโดนบ้างจัง อิอิอิ" จูเนียร์บอกอย่างหื่นๆ

 

                  "ไม่ได้นะโว้ย ของใครของมัน ห้ามมายุ่งกับไอ้พี่มาร์คของฉันเด็ดขาด"  แบมแบมโวยวาย

 

                  "เออๆ พวกฉันรู้หรอก ของเพื่อนก็ของเพื่อนดิ๊วะ แล้วอย่างนี้ เมื่อไรพวกฉันจะได้เจอกับตัวเลือกของพวกฉัน บรรดาเพื่อนๆ ของพี่มาร์คสักทีละวะ แกมัวชักช้าอยู่แบบนี้หน่ะ แบมแบม ไส้กี่ขดกี่ขดฉันก็สอนแกไปหมดละ แกยังไม่ทำให้พี่มาร์คเขาฟินว้อนซ์เซ็กส์ของแกได้เลย พูดแล้วเหนื่อยหว่ะ"  ยองแจบอกเพื่อนหน้าหวาน

 

                  "จะเอาอะไรกันนักหนาวะ แค่นี้ฉันก็ร้องครางจนเสียงแหบหมดแล้วนี่ ใครใช้ให้พี่มาร์คทั้งใหญ่ทั้งอึด ดูช่ำชองมีประสบการณ์ขนาดนั้น ขนาดฉันพยายามแทบใด วาดลีลาทุกกระบวนท่าที่พวกแกบอก สุดท้ายก็โดนพี่มาร์คเป็นฝ่ายกดซะเตียงแทบหัก เฮ้อ!" แบมแบมบอกเพื่อนออกไปถึงเรื่องเมื่อคืน

 

                  "เออ! เรื่องลีลา เดี๋ยวเราค่อยมาวิเคราะห์กันใหม่ แล้วเรื่องที่ฉันสอนให้แกโม๊กให้พี่มาร์คหล่ะวะ เป็นไงๆ พี่มาร์คเขาชอบไหม" จูเนียร์ถามเพื่อนหน้าหวาน

 

                  "เออๆๆ ใช่ๆ เกือบลืมเลย ว่ามาๆ คิดแล้ว อุ้ย สยิว" ยองแจหันมาสนใจกับเรื่องที่จูเนียร์ถามแบมแบม

 

                  "อืม! ตอนฉันโม๊กให้นะ พี่มาร์คแม่งครางลั่น แล้วเด็ดสุดคือ ฉันโม๊กจนพี่มาร์คแม่งแตกใส่ปากฉันเลยนะ แต่พอฉันถามว่าเป็นไง ไอ้พี่มาร์คแม่งเสือกบอกหยั่งงั้นๆ เผลอๆ คู่นอนคนก่อนๆ เก่งกว่าฉันอีก ฉันหล่ะเซ็งเลย" แบมแบมเล่าให้เพื่อนฟังด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ

 

                  "จริงเหรอแบมแบม แกทำตามที่พวกฉันสอนจนพี่มาร์คเขาแตกใส่ปากแกเลยเหรอ แผล็บๆๆ อุ้ย! น้ำลายไหล โทษที ฉันว่ามันแปลกๆ แล้วนะไอ้พี่มาร์คแก แม่งดูกั๊กๆ ยังไงไม่รู้วะ ว่าไหมยองแจ" จูเนียร์ทบทวนสิ่งที่เพื่อนเล่าบอกออกไป

 

                 "เออ นั่นสิ แล้วนี่แกกับพี่มาร์คเป็นอะไรกันวะตอนนี้ ได้กันขนาดนี้แล้ว ยังเป็นแค่น้องข้างบ้านเหมือนเดิมอีกหรือไง" ยองแจถามเพื่อนหน้าหวานออกไปบ้าง

 

                  "พูดถึงเรื่องนี้ เมื่อคืนตอนซั่มกันเสร็จไปรอบนึง ฉันก็เลยถามไอ้พี่มาร์คมันเหมือนกัน มันให้ฉันทดลองงานโว้ย ทดลองงานเป็นแฟนมันสองเดือน ถ้าในสองเดือนฉันทำให้ไอ้พี่มาร์คมันไว้ใจว่าไม่มีใครนอกจากมันได้ มันก็จะยอมคบกับฉันจริงจัง" แบมแบมกอดอกบอกเพื่อนทั้งสอง

 

                 "เชรี่ย! ไรเนี่ย มีทดลองงงทดลองงานกันด้วย แม่งหยั่งงี้ ไอ้พี่มาร์คมันไม่เรียกแกไปรับค่าแรงทุกคืนเลยหรือวะเนี่ย อิอิอิ ฉันว่าไม่ได้การแล้วหว่ะ การที่ไอ้พี่มาร์คมันเลื่อนสถานะความสัมพันธ์กับแกมันก็ดีหรอก แกจะได้อาศัยเรื่องนี้ เอ่ยปากชักชวนทำความรู้จักหรือเข้าไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ ของพี่มาร์คเขาได้ แล้วพอพี่มาร์คเขานัดเพื่อนไปเที่ยวไหน แกก็จะได้ขอตามไปด้วย แล้วแกก็ค่อยอ้างโน่นอ้างนี่ ลากพวกฉันไปด้วยก็จบ แต่แกจะกลายเป็นของตายดิ้นไม่ได้สำหรับพี่มาร์คเขาหน่ะสิวะ ถ้าแกต้องคอยระแวดระวังตัวทำให้พี่มาร์คเขาไว้ใจ มาสุมหัวกันคิดเถอะว่าจะแก้ไขเรื่องนี้ยังไง แล้วไหนจะเรื่องลีลาเด็ดๆ จัดให้ไอ้พี่มาร์คคนพันธุ์อึดนี่อีก มาๆ" จูเนียร์บอกคนตัวเล็ก ก่อนเริ่มสุมหัวกันอีกครั้ง

 

 

          

 

 

 

 

 

 ##############################################################################

 

ยังไม่ได้ตรวจทานนะคะ มาเม้นมาโหวตมาไล้ค์ ให้ไรท์บ้างนะคะ บ๊ายบาย รีดเดอร์

 

 

 

 

 

 

 

                   

 

 

ความคิดเห็น