email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep8 : ทวงรัก (3)

คำค้น : อสุเรศ สิริสร

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 524

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2562 11:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep8 : ทวงรัก (3)
แบบอักษร

ฝากติดตามผลงานได้ที่ แฟนเพจ กนกรส นะคะ 

จำหน่ายในรูปแบบ E-book (นิยายออนไลน์) 

สามารถโหลดซื้อได้ที่ - Meb , Ookbee , Hytexts , Hongsamut , Fictionlog , ธํัญวลัย 

นิยายชุดเสน่ห์ร้าย - พ่อเลี้ยงเหมราช (ลำดับที่ 1)  

ราคาโหลดซื้อ - 139-. 

แฟนเพจ - กนกรส (หรือสอบถามเข้ามาที่ ) 

Email - Suwanna1980nok@gmail.com 

Line - Nok19800 

(หรือ สามารถ เลือกซื้อแบบรายตอนก็ได้นะคะ) 

ต่อจากตอนที่แล้ว... 

 

“ว่าไง...หรือว่ายังติดนิสัยเดิมที่ชอบอ่อยผู้ชายหน้าโง่ไปทั่วอยู่ คงจะรู้สึกคันมากนักสินะ ห่างผัวไม่กี่ปี ไม่รู้แอบมีผัวใหม่เพิ่มอีกสักกี่คน...” 

 คำพูดหยาบคายทั้งหมดของอสุเรศไม่ต่างจากปลายมีดอันแหลมคมดีๆนี่เอง มันกรีดลึกบาดเข้าสู่หัวใจคนฟังจนร่างน้อยสั่นสะท้าน เกือบเซล้มด้วยคำพูดไร้ซึ่งการให้เกียรติ  

หัวตาของสิริสรรู้สึกร้อนผ่าว จำต้องสะกดกลั้นไม่ยอมให้น้ำตาไหลออกมาประจานความอ่อนแอ สายตาตัดพ้อตวัดขึ้นมองคนกล่าวหา เวลาที่อยู่ด้วยกันไม่อาจทำให้เขารู้จักนิสัยแท้จริงของเธอบ้างหรือไง ถึงได้มากล่าวหากันแบบเจ็บแสบได้ลงคอ...  

ถึงแม้สมัยก่อนเธอเคยทำตัวเป็นสาวเปรี้ยว ชอบออกท่องเที่ยวราตรีอยู่บ่อยครั้งก็จริง  หากเธอรู้จักระมัดระวังตัวเองเป็นอย่างดีเสมอมา จนกระทั่งมาเพี้ยงพล้ำให้กับเขานี่แหละ เขาเพียงคนเดียวที่ได้ทั้งตัวและหัวใจของเธอไปครอบครอง แล้วสุดท้ายเป็นยัง ผลของการมอบหัวใจให้กับคนไม่เห็นค่า เขากลับโยนมันทิ้งขว้างอย่างไม่ไยดี ทิ้งเธอไว้ให้อยู่กับความว่างเปล่า กับความสงสัยมากมาย  

ความสงสัย ที่ไม่อาจหาคำตอบได้สักครั้งเดียว... 

 หากวันนี้เขายังมีหน้ามาพูดจากล่าวหา เขาบอกว่าเธอร่านมีผู้ชายหลายคน หรือเขายังไม่พอใจกับการทำร้ายหัวใจกันมาตลอดระยะเวลาสี่ปี เขาคงอยากเห็นเธอเจ็บมากกว่าเดิมอย่างนั้นสินะ มันถึงจะสาสมใจเขาสักที  ถ้าอย่างนั้นเขาคงต้องผิดหวัง เพราะเธอจะไม่มีวันยอมเจ็บ เพราะผู้ชายคนนี้อีกเด็ดขาด...  

พอคิดจะไม่ยอมทำตัวอ่อนแอให้คนตรงหน้าสมหวัง สิริสรจึงเชิดคอขึ้นตั้งตรง ตวัดสายตากรุ่นด้วยโทสะมองโต้ชายหนุ่มอย่างท้าทาย  

 “ก็ฉันพอใจอยากนอนกับใครก็ได้ ไยอดีตขี้ข้าอย่างนายต้องมาเป็นเดือดเป็นร้อนแทนผู้ชายหน้าโง่คนอื่นด้วยเล่า อย่าลืมสิว่า เรื่องราวระหว่างความสัมพันธ์ของเราทั้งสองคนที่ผ่านมา มันก็เป็นเพียงแค่การแลกหาความสุขให้กันและกันเท่านั้น อย่าบังอาจมายกตัวเป็นอะไรกับฉันมากกว่านั้นเลย หัดเจียมตัวเอาไว้บ้างก็ดี...”  

ดวงตากลมโตวาววับ จิกมองคนตัวโตโดยไม่คิดกลัวเกรง... 

 ถ้าจะต้องมีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนี้ เขาจะต้องเป็นคนเจ็บปวดไม่ใช่เธอ...   

“สิริสร! ” 

 อสุเรศตวาดเสียงกร้าว เขาเรียกชื่อหญิงสาวอย่างตกใจในคำตอบโต้แสบสัน หัวใจเขากระตุกความร้อนจากอกซ้ายพวยพุ่ง พร้อมขยับกายเข้าใกล้จนชิดร่างนุ่มด้วยกิริยาคุกคาม ทำให้คนที่รู้เท่าทัน รีบขยับกายถอยหลังหลบฉาก เบี่ยงลำตัวหนีอุ้งมือหยาบหวังคว้าลงมาที่เอ 

 รู้ว่าอีกเดี๋ยวเถอะเขาต้องเข้ามากระชากร่างเธอเข้าหาข่มขู่อีกแน่นอน 

อสุเรศพลาดท่า เขาคว้าได้เพียงลม ร่างเน่งน้อยกระโดดหลบมือเขาอย่างฉิวเฉียด แล้วยืนยิ้มเยาะห่างออกไปเล็กน้อย  

ชายหนุ่มโกรธแทบควันออกหู  จ้องใบหน้าท้าทายตาเป็นประกาย  

นี่สิริสรคิดจะต่อต้านเขาใช่ไหม แสบไม่เบาเลยนะแม่คุณ... 

“ไงล่ะ...” สิริสรหยักไล่  

“เดี๋ยวนี้คุณกล้าขัดขืนผมแล้วเหรอ คุณหนูน้ำผึ้ง” คนถามส่งสายตาข่มขู่ 

“ใช่...แล้วฉันยังกล้าทำอะไรที่นายไม่รู้อีกตั้งมาก เวลาหลายปีที่ผ่านมา ฉันไม่ใช่คุณหนูน้ำผึ้งคนเดิมอีกแล้ว...”  

“อย่ามาทำอวดเก่งกับผม ถ้าไม่อยากเจอดีก็หัดอยู่เฉยๆ แล้วเดินตามผมมาทางนี้...”  

“คิดว่าฉันต้องเชื่อฟังคนอย่างนายอีกนั้นสิ หึ... ฝันไปเถอะ...” 

 สิริสรเบ้ปากส่งสายตาดูแคล้นอย่างเมื่ออดีตเธอเคยใช้มองนายสมหมายอยู่บ่อยครั้ง  

“ขี้ข้า ต่อให้แอบไปชุบตัวมาเป็นทองเสียดิบดี กำพรืดเดิมของมันก็ยังเป็นขี้ข้าอยู่วันยังค่ำนั่นแหละ หวังอยากชูคอเป็นหงส์ แต่สุดท้าย มันก็แค่อีกาดีๆนี่เอง...” สิริสรลอยหน้าลอยตาโต้กลับอย่างแสบสัน หวังเอาคืนเขาด้วยคำพูดเจ็บแสบ ให้มันรู้ดำรู้แดงกันไปข้าง อดีตคุณหนูผู้เอาแต่ใจอย่างเธอ ใช่ยอมอ่อนข้อให้เขาแต่เพียงฝ่ายเดียว  

“และถ้าขืนนายยังกล้าเข้ามาใกล้ฉันอีก รับรองเราได้เห็นดีกันแน่” 

“โอ้!ผมกลัวจนตัวสั่นไปหมดแล้วเนี่ย...เมียสุดที่รักของไอ้ไม้” 

“ทะลึ่ง! อย่าบังอาจลามปรามนะไอ้ขี้ข้า ใครเป็นเมียนาย” 

“ถ้าจำไม่ผิด ก็ไอ้ขี้ข้าคนนี้ไม่ใช่หรือไง ที่เคยทำให้คุณหนูผู้สูงส่งต้องร้องครางเสียงหงิงๆเหมือน...อย่างมีความสุขมาแล้วเหมือนกัน” อสุเรศสวนเอาคืนด้วยคำพูดเผ็ดร้อนบ้าง ด้วยภายในใจเขากำลังเดือดดาล ถอยคำของสิริสรย้อนทำให้เขารำลึกเมื่อครั้งยังเป็นเพียงคนขับรถกระจอกๆในบ้านของเจ้าหล่อน 

“หรือลืมบทรักของเราเสียหมดแล้ว นั้นก็ดีสิ..ไอ้อดีตขี้ข้าคนนี้จะได้ช่วยรื้อฟื้นความจำให้เอาใหม่”  

แน่นอนคำพูดข่มขู่ของผู้ชายตรงหน้ามีผลทำให้สองเรียวขาบนรองเท้าส้นสูงต้องรีบขยับถอยหลังอีกหลายก้าว สิริสรเริ่มหวั่นกลัว คิดว่าเขาเป็นคนพูดจริงทำจริง ตอนนี้เธออยากหันหลังแล้ววิ่งหนีกลับเข้าร้าน หากก็ทำไม่ได้เสียด้วย เพราะตรงจุดที่เธอกับเขายืนอยู่มันเป็นมุมอับ ถอยหลังอีกนิด หลังเธอก็ชนเข้ากับกำแพงหนาของตัวอาคาร  

 วงหน้างดงามจึงดูตื่นตระหนก ดวงตาโตลุกวาวอย่างคนระแวดระวังภัย พอกวาดสายตาสำรวจมองโดยรอบตัว มันมีแต่ความเงียบสงัด ดูช่างเป็นใจให้ชายหนุ่มเหลือเกิน บ้าจิรง คนหายไปไหนกันหมดนะ ไม่มีใครอยากเข้าห้องน้ำบ้างเลยหรือไง... 

สิริสรคิดอย่างหงุดหงิด และพอเธอเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า เห็นเขายกมุมปากขึ้นแล้วยิ้มกวนโทสะ เลยยิ่งทำให้คนมีอะไรคิดอยู่ในหัวสมองชักโมโหจัด เธอกัดริมฝีปากล่างสายตาสบกันแทบจะกินเลือดกินเนื้อ 

“ว่าอย่างไรครับคุณหนูน้ำผึ้ง ต้องการให้ผมรื้อฟื้นเรื่องระหว่างเราหรือเปล่า ไอ้ไม้คนนี้พร้อมและเต็มใจรับใช้อย่างยิ่ง”  

“ถอยออกไป อย่ามาสะเออะทำทะลึ่งใส่ฉัน” 

หญิงสาวเม้มกลีบปากอิ่มลงทันทีหลังจากส่งเสียงเหวใส่คนหน้ากวนประสาท กิริยากวนอารมณ์ของอดีตคนขับรถบ้านตัวเอง สร้างความฉุนเฉียวเกินกว่าระงับ ทำให้เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา ความหวาดกลัวในใจแต่แรกเริ่ม กลับแปรเปลี่ยนเป็นแรงพลังบางอย่างขึ้นมาทดแทน 

 จนบังเกิดความคิดในแง่อยากเอาชนะคะคานขึ้นมาเฉียบพลัน... 

 ใบหน้าหวานเงยขึ้นสูง หัวคิ้วเรียวสวยขมวดมุ่นอย่างคนกำลังใช้ความคิดนั้นคลายออก ริมฝีปากอิ่มซึ่งถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีอ่อนเม้มแน่นเผยอเล็กน้อย ตอนความคิดหนึ่งผุดขึ้นมา...   

นัยน์ตากลมโตเปล่งประกายตามคิดคิดในสมอง จนอสุเรศเลิกคิ้วเข้มมองอย่างไม่ค่อยวางใจ... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว