ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.17.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2562 09:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.17.
แบบอักษร

 

 

" ว่าไงภาค " 

((จริงครับพี่หญิง 18 สัปดาห์ แถมได้ลูกชายด้วย)) 

" ได้ข้อมูลมาจากไหน " 

((เขาฝากครรภ์ที่โรงพยาบาลผม แต่ขอให้ปิดเป็นความลับ)) 

" นั่นสินะ เห็นคมบอกว่าเขาอาจจะไม่เอาเด็กไว้ "  

((อะไรนะครับพี่หญิง..)) 

" แต่พี่จะไม่ยอมแน่ หลานชายคนแรกของตระกูล " 

(( อันตรายนะครับ ครรภ์ชายเสี่ยงมากกว่าหญิง)) 

" เธอต้องจัดทีมให้ดีนะภาค อะไรก็เกิดขึ้นได้ แต่พี่จะพยายามที่สุด " 

((ทางโรงพยาบาลมีทีมแล้ว แต่ผมกลัวที่ตัวเขามากกว่า)) 

" คนของเราเองที่ผิด ถ้าเขาหาทางไม่เอาไว้จนได้..พี่ก็จะไม่โทษเขาหรอก " 

((มีอยู่วิธีหนึ่งครับพี่หญิง แต่ผมไม่แน่ใจว่าจะได้ผลไหม)) 

" ทางไหน ว่ามาสิ " 

((ผมว่าถ้าแม่เขารู้ต้องไม่ยอมให้ทำแน่ เพราะเขามีหลานแล้วคนหนึ่ง เพียงแต่คนของเราไปทำลูกเขาไว้หนักเราจะหามางคุยยังไง)) 

" ถ้ามันจะทำให้หลานปลอดภัย พี่ยอมหมดภาค " 

 

 

กรกฎ=กร 

" มึงส่งกูแล้ว กลับเลยก็ได้กูอยากพัก " ผมบอกไอ้ปายเมื่อกำลังถึงคอนโด ตอนนี้ผมต้องการที่จะอยู่กับตัวเองให้มากที่สุด ขอผมได้คิดทบทวนหาทางออกให้ตัวเองแบบเงียบๆคนเดียวก่อน 

" กรกูขอนะมึง อย่าทำอะไรสิ้นคิดอีกนะ กูเป็นเพื่อนตายของมึงมีอะไรมึงปรึกษากูได้ อย่าให้ต้องมาเสียใจทีหลังคิดถึงครอบครัวของมึงให้มากๆ แม่ชมเขาบอบซ้ำกับเรื่องที่มึงทำคราวที่แล้วขนาดไหนมึงคงรู้ดี ทุกวันที่เขาเฝ้ามึงอยู่ข้างเตียงไม่เคยมีสักวันที่เขาไม่ร้องไห้ และถ้าร้องไห้ได้ตลอดทั้งวัน แม่ชมแกคงทำอ่ะถ้ามึงจะฟื้นขึ้นมาในตอนนั้น " คำพูดมากมายของไอ้ปายมันกัดกินใจของผมเหลือเกิน ทำไมนะเรื่องที่เจ็บปวดมันจะต้องมาเกิดขึ้นกับผม ผมทำบาปทำกรรมอะไรมางั้นหรอ.... 

"......" แล้วรถก็มาจอดหน้าคอนโด ผมยังเงียบไม่พูดอะไรเตรียมปลดเบลท์ เพื่อจะลงจากรถ 

" จำไว้มึงยังมีกู มีแม่ชม และคนอื่นๆที่พร้องจะอยู่เคียงข้างมึง " มันก็พูดขึ้นมากอีก ผมมองหน้ามันในหัวก็ยังตื้อไปหมด ทำได้แค่พยักหน้าให้มันก่อนจะเปิดประตูแล้วลงมาจากรถ เดินเข้าคอนโดแบบไม่ได้หันมองมันอีก 

ขอสักครั้งได้ไหม.. กับเรื่องทั้งหมดที่ผมแบกรับไว้นี้ มันจะไม่ได้เกิดขึ้นเพราะคนๆนั้น นี่ผมยังชดให้ให้เขาไม่เพียงพออีกหรือไง ถึงยังมีสิ่งที่มันทำไว้เกิดตามหลังมาอีก จากที่ผมฟื้นขึ้นมาก็คิดว่าคงจะไม่มีอะไรต่อกันอีกแล้ว ถามถึงความรู้สึกน่ะหรอเกลียดครับ จริงๆมันก็ไม่ได้ทำอะไรผมมากมายหรอกนะ ครั้งแรกผมเองที่พลาด ครั้งสองถึงจะไม่ได้เต็มใจแต่ก็ดันปล่อยไปตามอารมณ์ ยังรู้สึกดีกับความอ่อนโยนของมันด้วยซ้ำ แต่ที่เกลียดเพราะมันดันถ่ายคลิปบ้านั่นมาขู่บังคับผม ทำเหมือนเป็นที่ระบายแบบที่ผมได้ยินมันคุยกับหมอคนนั้น 

" น้องกร.. น้องกรครับ|| " เสียงของคนที่เรียกดังมาจากข้างหลัง ครั้งแรกเหมือนจะไม่ได้ยิน จนเขาเรียกซ้ำขึ้นอีกที 

" คะครับ..." หันกลับไปมองคนที่เรียก ผมมั่วเดินเข้ามาในคอนโดแบบเหม่อลอย เหมือนอยู่ในปุยเมฆขาวจนมองไม่เห็นใคร เพราะตอนนี้ผมก็กำลังอยู่กับตัวเองจริงๆ  

" ทำไมเวลาพี่เจอน้องกรทีไร เหมือนเหม่อคิดอะไรทุกทีเลย " คนตัวสูงหล่อเหลาเดินเข้ามาหาด้วยใบหน้ายิ้มโลกละลาย พี่เพลิง เราจะเจอกันประจำที่คอนโด ตั้งแต่ที่ผมกลับมาจากโรงพยาบาลก็มีบ้างได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน ทานข้าวบ้าง ดูหนัง เดินสวนสาธารณะ แล้วแต่โอกาส 

" อ่อ...วัสดีครับพี่เพลิง ก็นิดหน่อยน่ะครับ " ผมเอ่ยทักทายแบบยิ้มน้อยๆ อาจจะจริงผมเองจะเหม่อบ่อยไป เวลาที่พี่เขาทักมักจะต้องเรียกซ้ำ มันมีเรื่องให้คิดไง 

" มีไรปรึกษาพี่ได้นะ สำหรับน้องกรพี่ไม่คิดค่าเสียเวลา ฮ่าๆ " พี่เพลิงมักจะดีกับผมเสมอคอยเอาใจใส่ ถามทุกครั้งที่จอกันว่าเป็นอะไร สบายดีไหม งานเป็นไงบ้าง แถมเสนอตัวจะช่วยตลอดด้วย เป็นผู้ชายที่เพอร์เฟคอบอุ่นใครที่ได้พี่แกไปคงโชคดีมาก 

" แฮะๆ ไม่มีอะไรหรอกครับ เรื่องงานนิดหน่อย " ผมยิ้มแห้งๆตอบคำถามพี่แก จะบอกไม่มีเขาก็คงรู้แน่ว่าผมโกหก เลยเลือกที่จะบอกว่ามีบ้างไม่หนักหนาอะไร ทั้งที่จริงๆแล้วมันเป็นปัญหาหนักหน่วงสำหรับผมมาก เรื่องผู้ชายท้องได้ใครจะไปคิดถึงมันอาจจะมีแต่มาเกิดกับตัวเอง จะให้ตั้งหลักยังไงทัน 

" มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ให้พี่ช่วยได้นะ " พี่เพลิงเดินเข้ามาใกล้จับที่ต้นแขนผมพูดด้วยสีหน้าจริงจังกว่าเดิม ผมจะให้พี่เขาช่วยได้ไงหล่ะแม้แต่ตัวผมเองยังหาทางออกไม่ได้เลย จะเอาไปให้คนอื่นช่วยเราต้องช่วยตัวเองก่อนไหม ถ้าไม่ได้จริงๆก็ค่อยขอความช่วยเหลือจากคนอื่น อีกอย่างเรื่องนี้ผมยังไม่อยากให้ใครรู้เยอะ แค่ไอ้ปายคนเดียวแมร่งก็กดดันผมจะแย่อยู่ร่ะ 

" เอาไว้ผมต้องการความช่วยเหลือ เมื่อไหร่แล้วจะบอกนะครับพี่เพลิง " ผมจึงต้องตอบเชิงจริงจัง ด้วยรอยยิ้มขอบคุณที่อุตส่าห์เสนอตัว ไว้ไม่ไหวเมื่อไหร่ผมจะให้พี่ช่วยแล้วกัน 

" พี่รอให้น้องกรบอกเสมอนะ พี่อยากแบ่งเบาสิ่งที่ทำให้เราคิดหนัก ให้โอกาสพี่บ้างได้ไหม " สีหน้าเวลาที่พี่เพลิงพูดออกมาแสดงให้เห็นชัดเลยว่าพี่เขาอ้อนวอน ทำให้ผมรู้สึกวูบโหวงใจใน ไม่ใช่ไม่อยากให้โอกาสแต่เรื่องนี้ผมยังพูดกับพี่แกไม่ได้จริงๆ 

" ผมขอจัดการเรื่องนี้เองก่อนนะครับพี่เพลิง ถ้ามันไม่ไหวผมจะขอความช่วยเหลือจากพี่แน่นอน " ผมต้องตอบไปแบบรักษาน้ำใจ ไม่มีใครหรอกที่มีคนมาช่วยแล้วจะไม่ชอบ แต่เราควรจะพึ่งพาขาของตัวเองก่อนจะดีกว่า ถ้ามันก้าวไม่ไหวก็ค่อยให้คนมาช่วยประคอง 

" ครับสักวันกรคงจะเปิดใจให้พี่บ้าง พี่รอได้ " เปิดใจหรอ..! พี่เขากำลังขอสิ่งที่ลึกซึ้งจากผมอีกแล้วเหมือนครั้งก่อน พี่เพลิงควรจะได้เจอคนที่ดีและเหมาะสมกับพี่เขามากกว่าผม คนที่จะเป็นทุกอย่างให้พี่ได้ไม่ใช่คนที่เหมือนตัวประหลาดอย่างผม 

" พี่ก็อย่าลืมเปิดใจให้คนอื่นนะครับ อย่ารอแค่ผมคนเดียว ยังมีคนที่คู่ควรกับพี่มากกว่าผม พี่เพลิงเป็นคนดีสักวันจะต้องมีคนที่เหมาะสมสำหรับพี่แน่เชื่อผมสิ " ไม่ใช่ว่าจะไม่รู้ความรู้สึกที่พี่เพลิงมีให้ผมนะ เขาเคยบอกชอบและขอคบกับผมด้วยซ้ำแต่ผมเป็นผู้ชายไงพี่เขาควรจะเจอคนที่ดีกว่านี้ อีกอย่างผมยังไม่พร้อมที่จะมีใคร 

" ฮ่าๆ เหมือนโดนปฏิเสธอีกยังไงไม่รู้ เอาเถอะพี่จะยืนอยู่ตรงนี้ เมื่อไหร่ที่กรต้องการแค่เดินกลับมาหาพี่ " เสียงหัวเราะที่รับรู้ได้ว่าในใจมันไม่ได้หัวเราะไปด้วยเลย แววตาที่บอกว่าพี่เขากำลังรู้สึกเจ็บ แต่ผมจะให้ความหวังทั้งที่ตัวผมเองคิดกับพี่เขาแค่พี่ชายคนหนึ่งได้ยังไง 

" ขอโทษนะครับ " ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรที่ทำให้พี่แกรู้สึกดีได้มากกว่านี้ นอกจากคำว่าขอโทษ 

" ไม่เป็นไรครับ กรไม่ได้ผิด " พี่เพลิงยิ้มเศร้ายกมือขึ้นลูกหัวผมเบาๆ ทำให้ผมจุกแน่นในอกที่ทำให้คนดีๆแบบนี้ต้องผิดหวังกับคำตอบของผม ซึ่งมันก็เป็นความจริงอันน่าเจ็บปวด แต่เราต้องรีบพูดออกไปก่อนมันจะมากไปกว่านี้แล้วมามองหน้ากันไม่ติด ต้องเสียมิตรภาพดีๆไป 

" งั้นผมขอตัวขึ้นห้องก่อนนะครับพี่เพลิง " ผมจึงขอตัวเพื่อจะได้ไปจัดการกับเรื่องของตัวเองให้เสร็จๆ ว่าจะเอายังไงต่อจากนี้ 

" ได้ครับ มีอะไรโทรหาพี่ได้ตลอดนะ " พี่แกก็โยกหัวผมแล้วยิ้มให้ ไม่ลืมที่จะพูดเหมือนเดิมทุกครั้ง 

แล้วผมก็รีบเดินไปขึ้นลิปที่มีคนลงมาพอดี ความรู้สึกอัดแน่เหม่อลอยยังมีอยู่จนมาถึงหน้าห้อง เปิดเข้าไปด้วยความอ่อนล้าทั้งร่างกายและความคิด มานั่งลงที่โซฟาหยิบโทรศัพท์มาเปิดหาข้อมูลอะไรบางอย่าง "วิธีการทำแท้ง" เลื่อนอ่านไปเรื่อยๆสำหรับผู้หญิงมันดูจะง่ายนะแต่สำหรับผมต้องใช้วิธีไหน เพราะมันมีทั้งแบบเอาออกและแบบกินยา แต่ทุกวิธีล้วนน่ากลัวจากการตกเลือด ผมเลื่อนมือมาลูบหน้าท้องที่มันนู้นออกมานิดหน่อย หมอบอกว่าท้องแรกก็แบบนี้แหล่ะเป็นปกติเจอได้บ่อย ถึงจะสี่เดือนแล้วแต่ยังไม่เห็นชัด จะโหญ่ออกมาชัดเจนก็ราวๆ 6-7 เดือน **หนูคิดถูกแล้วใช่ไหมที่มาเกิดในครรภ์ของผู้ชาย.... แม้แต่คำแทนตัวผมยังไม่รู้เลยว่าจะใช้ยังไง 

นั่งคิดไปได้สักพักผมก็ลุกขึ้น ไปที่ตู้เสื้อผ้าเอากระเป๋าเดินทางออกมาเลือกเก็บของที่ต้องใช้ลงไป ตอนนี้ผมรู้สึกอึดอันอยู่ในห้องยังรู้สึกหายใจไม่สะดวก หัวสมองมันไม่แล่น เลยคิดว่ามีที่ๆนึ่งถ้าไปแล้วผมว่าน่าจะเหมาะสำหรับการใช้ความคิดและถือเป็นการพักผ่อนไปด้วย จัดการเตียงของที่จำเป็นทั้งหมดแล้วก็โทรหาใครอีกคนหนึ่ง 

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด 

((ค่ะบอส)) 

" พี่แจง ผมจะไม่เข้าบริษัทสัก 3-4 วันนะครับ ยังไงฝากดูงานแทนผมที อันไหนที่พี่จัดการได้ก็จัดการเลย มีปัญหาอะไรก็โทรหาผมได้ตลอด " 

((ค่ะบอส พอจะบอกพี่ได้ไหมว่าจะไปไหน)) นึกแล้วว่าพี่แกต้องถาม เพราะถ้าไม่เข้าบริษทผมจะบอกเหตุผลเสมอ แกก็เหมือนพี่สาวของผมอีกคนหนึ่ง ทำงานอยู่กับพ่อมาหลายปีแล้วก็มาต่อที่รุ่นผม 

" ผมว่าจะไปหาที่พักผ่อน ใช้ความคิดสักหน่อยน่ะครับ " ตอบไม่ตามตรงแต่ไม่ทั้งหมด 

(( อ่อค่ะ... ยังไงก็ดูแลตัวเองด้วยนะ พี่เป็นห่วง ส่วนเรื่องงานพี่จะดูแลให้เองไม่น่ามีปัญหาอะไร)) 

" ขอบคุณครับ " ติ๊ด// วางสายพี่แจงแล้วก็กดต่อโทรต่ออีก 

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด 

((ฮัลโหล)) เสียงปลายสายตอบรับทันทีแบบไม่ต้องรอนาน 

" ป้าสุครับ ผมอยากได้ที่พักสักสามคืนครับ ขอแบบส่วนตัว " ผมติดต่อรีสอร์ทที่เคยไปพักมาแล้วหลายครั้ง รู้จักได้จากไอ้กิตเพื่อนผมเองเป็นคนแน่ะนำ ตอนที่เรามาเที่ยวกันแบบเดอะแก๊ง ป้าสุเป็นเจ้าของ สามีชาวอังกฤษเป็นคนลงทุนทำรีสอร์ทให้ แกจะรับเฉพาะลูกค้าที่รู้จักกันด้วยการบอกต่อ ไม่เปิดรับลูกค้าแบบทั่วไป 

((หนูกรหรอลูก.. ))  

" ครับ " 

((ได้ๆ จะมาตอนไหนหล่ะลูก)) 

" กำลังจะออกไปครับ " 

เมื่อจัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยผมก็ลากระเป๋าออกจากห้องทันที จริงๆผมจะบอกเลยว่าร่างกายมันอยากจะนอนหลับพักผ่อนมาก ตอนนี้จะบ่ายสองโมงแล้วด้วยคงต้องรีบหน่อย คิดว่าอีกเดี๋ยวไอ้ปายจะต้องมาแน่ เรื่องท้องผมห้ามไม่ให้บอกไอ้พี่เต้ผัวมันเด็จขาด ขืนรู้มันต้องเอาไปบอกไอ้คนนั้นแน่ ป่านนี้มันคงจะมีความสุขกับการหาที่ระบายใหม่ของมันอยู่ จะเอาเรื่องนี้ไปขัดความสำราญของมันทำไม ผมไม่ได้หวังให้ใครมารับผิดชอบอยู่แล้ว 

ลงมาถึงข้างล่างก็เดินออกมาข้างหน้ารอแท๊กซี่ จะขับรถไปเองคงไม่ไหวยิ่งง่วงอยู่ด้วย ถึงผมจะไม่อยากมีลูกแต่ยังอยากมีชีวิต รอไม่นานแท๊กซี่ก็มา กวักมือเรียกให้จอดแล้วก็เปิดประตูรถถามดูก่อน 

" พี่ครับผมต้องการไปชลบุรี ไม่ทราบว่าพี่สะดวกไหม "  

" ไปได้น้อง แต่ต้องจ่ายราคาเหมานะ " ผมรู้อยู่แล้วว่ารถแท๊กซี่วิ่งออกนอกเมืองจะต้องจ่ายเป็นราคาเหมา เพราะถ้ากดมิสเตอร์ระยะทางไกลมันก็จะไม่ได้ค่าเวลา ง่ายๆคือไม่คุ้ม 

" ได้ครับ " ผมตอบรับแล้วยกกระเป๋าเข้าไปในรถ แล้วก็ตามขึ้นไปนั่งจากนั้นก็ออกเดินทางทันที 

 

............................................................................................................. 

 

" คุณหญิงครับ ตอนนี้ผมไม่รู้ว่าคุณกรเธอจะไปไหน เห็นหิ้วกระเป๋าออกจากคอนโดขึ้นแท๊กซี่ไปแล้ว ผมกำลังตามอยู่ห่างๆ " เสียงชายคนหนึ่งคุยโทรศัพท์ผ่านบลูทูธ พร้อมกับขับตามรถแท๊กซี่ที่มีคนที่เขาตามดูแลมาหลายเดือนอย่างไม่เคยให้คลาดสายตาถึงเขาไม่อยู่ก็ยังมีลูกน้อยคอยดูอยู่เสมอ 

((ตายจริง กำลังท้องกำลังไส้ จะเดินทางไปไหนคนเดียว นี่ไม่คิดจะห่วงลูกเลยรึไง)) 

" ไม่ต้องห่วงนะครับผมให้ทีมติดตามดูแลแล้ว ตัวผมเองก็ด้วยถ้ามีอะไรจะรีบแจ้งให้ทราบทันทีครับ " 

((ชั้นคงต้องรีบจัดการแล้ว ไม่รู้ว่าเขาคิดจะทำอะไรกันแน่)) 

" จัดการอะไรหรือครับ " 

((จัดการให้หลานชายคนแรกของชั้นปลอดภัยน่ะสิ)) 

" ครับ...ยังไงผมจะแจ้งอีกทีเมื่อถึงจุดหมายของคุณกร " 

((ขอบใจมากนะคม ไม่มีเธอชั้นคงหัวหมุนน่าดู)) 

" ไม่เป็นไรครับผมยินดี " 

((เธอก็ดูแลตัวเองด้วยหล่ะ)) 

"ครับ.... งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ " ติ๊ด/// 

 

................................................................................................................................................ 

 

จุรัตตินันท์=ปาย 

ขับรถออกจนจะถึงคอนโดเฮียเต้อยู่แหล่ะ ผมรู้สึกตะหงิดใจขึ้นมา กลัวว่าไอ้เพื่อนสนิทที่สุดคนเดียวของผมมันจะทำอะไรแบบโง่ๆอีก เลยเลือกที่จะย้อนกลับไปหามัน อันที่จริงมันเป็คนฉลาดมากสมัยเรียนผมยังต้องพึ่งมันเลย ขี้เกรงใจชอบพึ่งตัวเอง รักศักดิ์ศรียอมหักไม่ยอมง้อ ตรงนี้คือข้อเสียมัน ส่วนเรื่องอื่นๆก็ดีหมด ตอนที่มันเล่าทุกอย่างให้ฟังผมเองก็โกรธมากเหมือนกัน ที่ไอ้บ้านั่นมาทำกับเพื่อนผมแบบนั้น แต่ก็เข้าในมันว่าทำไมถึงเลือกที่จะเป็นวิญญาณส่ะเพื่อหนีจากการที่ศักดิ์ศรีโดนเหยีบย่ำ 

มาถึงคอนโดมันผมก็ตรงดิ่งเข้าไป ร้อนใจมากอย่าให้เป็นอย่างที่ผมคิดเลย ขึ้นมาจนถึงหน้าห้องก็กดกริ่งเรียก แต่กดซ้ำแล้วซ้ำอีกก็ไม่มีวี่แววว่ามันจะออกมาเปิด เอาแล้วไงสัสเอ่ยกูไม่น่ายอมปล่อยให้มึงอยู่คนเดียวเลยกร ผมต้อรีบลงมาด้านล่างเพื่อจะเคาน์เตอร์สัมพันธ์ 

" เอ่อ ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าเห็นเจ้าของห้อง 428 ขึ้นไปหรือยังครับ " 

" คุณกรหรือเปล่าคะ " 

" ใช่ครับ " 

" เห็นลากกระเป๋าเดินทางออกไปเมื่อสักพักแล้วหล่ะค่ะ " 

" เวรหล่ะสิ... เอ่อขอบคุณมากครับ " 

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดดด ไม่มีคนรับสาย  

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดดด รับสิวะไปไหนของมันเนี่ย 

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดดด จะโทรอีกก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะรับ หึ่ยยยยยย..... 

มึงอย่าทำกับกูแบบนี้นะกร สัสเอ้ยกูเพื่อนมึงนะ กลายเป็นว่าต้องโทรไปอีกเป็นสิบๆสาย แต่ก็ไม่มีวี่แววว่ามันจะกดรับสายเลย ผมเริ่มอยู่ไม่ถูกแล้วไม่รู้ว่ามันจะทำอะไร กลัวว่าถ้าผมช้าไปอะไรมันอาจจะสายเกินแก้ ทำยังไงดีวะเนี่ยต้องหาคนช่วย บอกป๊าก็คงจะช้าเกินไป....อืมมมม.... เฮียเต้ ต้องให้เฮียเต้ช่วย 

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด 

((ว่าไงครับคุณหนูน้อยของเฮีย ทำไมยังไม่กลับ)) คนที่รับสายดูอารมณ์ดีมากแต่ผมแมร่งไม่ดีเลยว่ะ เหมือนมีไฟจี้ตูดอยู่ไม่สุขแล้ว 

" เห้ยเฮียอย่าพึ่ง ช่วยอะไรเค้าหน่อย " ผมต้องรีบเบรกมันไว้ก่อน มันไม่ใช่เวลามาหวาน ถึงเฮียมันจะเป็นแบบนี้กับผมประจำก็เถอะ 

((หนูเป็นอะไร...มีอะไรหรือเปล่า)) อาการของคนปลายสายเริ่มกระตือรือร้น เพราะไม่บ่อยหรอกที่ผมจะเอ่ยปากให้เฮียมันช่วย ถ้าเรื่องอื่นๆผมมีพร้อมอยู่แล้วไม่ซีเรียสว่าเฮียมันจะให้หรือไม่ให้อะไร แต่ถ้าเป็นเรื่องนี้ต้องพึ่งความเป็นมาเฟียร์ของไอ้เฮียมัน น่าจะเร็วกว่าเยอะ 

" เฮียช่วยเค้าหาไอ้กรหน่อย ฮึก...." พอคนที่ผมรักเริ่มถามออกมาด้วยความเป็นห่วง ก้อนจุกในอกมันก็ตีตื้นขึ้นมาทันที อาการจะเป็นเหมือนเด็กอยากอ้อนเอาสิ่งที่ต้องการแบบเร็วที่สุด 

((เห้ย..ร้องไห้ทำไม ใครทำอะไร หนูอยู่ไหนเดี๋ยวเฮียไปหา)) เอียมันร้องตกใจพอได้ยินเสียงผมเปลี่ยนไป 

" ฮือ.. ไม่เอา ฮึก..เฮียช่วยเค้า...หามันก่อน ฮือ " แล้วก็ไม่ไหวอีกต่อไป ผมก็ปล่อยโฮออกมา 

((ได้ๆ ชู้ววว.. คนดีของเฮียอย่าร้องนะ กรไปไหนเดี๋ยวเฮียให้คนตามให้)) ไอ้เฮียมันก็ปลอบผมไปด้วย ถามไปด้วย 

" ฮือ.. ไอ้เฮีย เค้ารู้จะให้ช่วยไหมอ่า ฮึก...." แต่คำถามคือมันออกจะไม่ได้ดั่งใจผมเลยแมร่ง  

((ตอนนี้อยู่ไหนบอกเฮียมาก่อน เร็ว||| )) ทีงี้มึงแตกตื่นเสียงดังนะไอ้เฮีย เดี๋ยวกูไม่บอกเลยปล่อยให้มึงวิ่งร้อนใจมั่งที่กูหายไป 

" ฮึก... อยู่คอนโดมัน..ฮือ เฮียต้องรีบนะ ไม่งั้นไอ้กรมันจะทำแน่...ฮือออ " คุยไปตอบไปร้องไปเหมือนเด็กเลยผม แต่ผมกลัวจริงๆนะ ไม่รู้ว่ามันจะทำอะไรของมันอีกแค่ครั้งนั้นผมก็ลมใส่แล้ว เป็นห่วงมันมากเลยแล้วมันก็ชอบทำให้ผมห่วงมันด้วยสัส อย่าให้เจอนะกูจะด่าสามวันเจ้ดวันไม่เลิกเลยมึง 

((ทำอะไร กรจะทำอะไรหนูหรอ เฮียจะไปหาเดี๋ยวนี้แหล่ะ)) พอมีคำถามนี้ดังขึ้น ความรู้สึกว่ากำลังจะสูญเสียมันก็แล่นเข้ามาความคิด ฉับพลันหัวใจมันก็บีบตัววูบโหวงไปหมด 

" ฮืออ... มะไม่ มันจะทำ ฮึก ละลูกของ ฮืออ มัน " กลายเป็นว่ารีบล่ะล่ำละลักออกไปหมดทุกอย่างด้วยความตื้น 

((อะไรนะ ลูก..? กรมีลูกหรอ ไปทำใครท้องแล้วกรจะทำอะไร)) 

" ฮึกฮืออออ.... ลูกของมัน ฮึก ไอ้กรมันท้อง..ฮือออ " ฟูมฟายร้องไห้พูดออกมาหมด ไม่รู้อะไรทั้งนั้นแล้วหยุดตัวเองไม่อยู่ เพราะไม่อยากให้เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นอีก จะเป็นกับมันหรือลูกของมันก็เถอะ 

((เวรกรท้องหรอ ได้ไง.. หนูอำเฮียรึป่าวเนี่ย)) 

" ฮือออ.. ไอ้เฮีย มึงเห็น ฮึก กูตลกไหม..ฮืออ " สัสเอ้ยกูร้องใจจะขาดอยู่แล้วจะเอาอะไรไปอำมึงวะไอ้เฮีย เดี๋ยวกูไม่ให้นอนกอดเลยกวนตีน 

((แล้วกรจะทำอะไรลูกหล่ะ อย่าบอกนะว่า...)) 

" ฮืออออ เออ นะสิ ฮึกๆ มะมันเป็นผู้ชาย ฮือ.. แถมท้องกับได้นั่น ฮือออ..." 

((โอ๋ๆ เฮียแค่ถามเฉยๆไง ไม่ร้องนะครับรอเฮียแปปนะ))  

" เฮียก็ให้คนหา ฮือ มันก่อนสิ " จะมาหากูทำไมวะเฮียมึงควรรีบหามันให้กูก่อนไหม ตอนนี้กูห่วงมันไม่ได้ห่วงตัวเอง 

((เฮียหาให้อยู่แล้วไง แต่ต้องไปที่คอนโดเพื่อขอดูกล้องวงจรก่อน ถึงจะรู้ว่ากรไปยังไง)) 

" อือ.. รีบมา ฮือออ " พอฟังมันพูดจบผมก้ยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาแบบลวกๆ เออว่ะจริงของมันต้องหาข้อมูลการออกไปของมันจากที่นี่ก่อน ผมเดินกลับไปหาพนักงานต้อนรับที่เคาน์เตอร์สัมพันธ์อีกครั้ง หน้าก็ยังเปื้อนน้ำตาอยู่แต่ใครจะสนหล่ะ 

" เออขอถามอีกนะครับ คือเห็นเขาออกไปยังไงครับ " 

" อืม.. เห็นลากกระเป๋าออกไปรอแท๊กซี่ข้างหน้า หน่ะค่ะ " เธอพลางคิด แล้วก็ตอบคำถามผม  

" ขอบคุณอีกครั้งนะครับ " 

" ไม่เป็นไรค่ะ ด้วยความยินดี "  

เมื่อได้คำตอบแล้วผมก็เดินมานั่งรอเฮียเต้ที่ห้องโซฟารับรอง ดีที่มันไม่ขับรถไปเองแต่ที่น่าเป็นห่วงคือมันไปแท๊กซี่ คนทุกวันนี้ไว้ใจได้ที่ไหนน่ากลัวออกจะตาย มันจะไปไหนของมันนะ 

อื๊ดดด อื๊ดดด อื๊ดดด เสียงและแรงสั่นของโทรศัพท์ ทำให้ผมก้มลงไปดูที่หน้าจอคิดว่าไอ้เฮียมันโทรมาแต่ไม่ใช่ เป็นเบอร์ของแม่ชม 

" ครับแม่ชม " ผมกับแม่ชมเรามีการติดต่อกันบ้าง แต่ช่วงหลังๆมานี้ก็ห่างการติดต่อนิดหน่อย 

((ปายลูกอยู่กับกรหรือเปล่า)) !.. คำถามที่ผมต้องขมวดหัวคิ้ว น้องครั้งมากที่แม่ชมจะโทรมาหาผมแล้วถามหาไอ้กร 

" ปะ...เปล่าครับ แม่ชม " ความรู้สึกผิดทำให้คำพูดของผมดูสั่นและขาดหาย ผมพลาดที่ปล่อยมันอยู่คนเดียวทั้งที่มันพึ่งจะรู้สาเหตุที่คิดว่าตัวเองป่วยแต่กลายเป็นท้อง ถ้าผมไม่ยอมกลับจะอยู่กับมันก่อน ไอ้กรก็ขัดผมไม่ได้หรอก คือมันบอกอยากพักผ่อนไงผมถึงยอม 

((แล้วกรอยู่ไหนลูกอยู่คอนโดหรือเปล่า กรไม่รับสายแม่เลย ปายช่วยไปดูกรให้แม่หน่อยได้ไหมลูก)) เอาแล้วไงทีนี้ผมจะตอบไปยังไงดี เสียงของแม่ชมที่เริ่มสั่นๆเช่นกัน ฟังดูก็รู้ว่ากำลังร้อนใจแต่จะเป็นเรื่องอะไรนั้นผมก็ยังไม่รู้ จะบอกว่ามันไม่อยู่เลยผมกลัวว่าท่านจะกังวลมากขึ้น เพราะผมเองยังอยู่ที่คอนโดมัน 

" เอ่อ..คือ เอ่อ แม่ชมมีอะไรหรือเปล่าครับ " เลือกถามกลับไปก่อนแล้วกัน อยากรู้ด้วยว่ามีเรื่องอะไรกันแน่ที่ทำให้ท่านถึงดูร้อนรนกระวนกระวายใจขนาดนี้ คงไม่ใช่เรื่องเดียวกันหรอกนะ ผมกับไอ้กรยังไม่ได้บอกอะไรทางบ้านมันเลย ด้วยว่ามันยังไม่พร้อมจะบอกใคร 

((ปายรู้เรื่องที่กรท้องใช่ไหมลูก ทำไมถึงไม่รีบบอกแม่)) 

" อ่ะ..เอ่อ..แม่ชมรู้ " 

((นี่กี่ครั้งแล้วลูก ที่พวกหนูมีอะไร ไม่เคยบอกแม่ก่อนที่จะเกิดเรื่องเลย)) 

" ผมขอโทาครับ ครั้งนี้กรมันบอกว่ายังไม่พร้อมขอตัดสินใจเองก่อน ผมก็เลยไม่อยากจะคาดคั้น " 

((กรจะเอาลูกออกใช่ไหมปาย แม่จะไม่มีวันยอมหรอกนะ)) 

" ไม่นะครับแม่ มันเป็นผู้ชายแต่ดันท้อง น่าจะกำลังสับสนมากกว่าว่าจะเอายังไงดี " 

((แต่ก็อาจจะมีความคิดแบบนั้น แม่ไม่สบายใจเลยอยากคุยกับกรให้รู้เรื่อง ปายช่วยไปบอกกรให้โทรหาแม่หน่อย)) 

" เอ่อ แม่ชมครับ คือ.. ตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน คือ....." 

((ตายแล้วลูกฉัน..! เก่งเอายาดมให้แม่ที)) 

" แม่ชมใจเย็นๆก่อนนะครับ ตอนนี้ผมกำลังตามมันอยู่ ไม่นานต้องเจอตัวมันแน่ " 

((ปายหรอนี่พี่เก่งนะ มีอะไรไหนลองเล่าให้พี่ฟังหน่อยสิ ขอทั้งหมดนะ)) 

" คือ............." แล้วผมก็เล่าให้พี่เก่งฟัง ทั้งหมดตามที่พี่แกขอมา บอกแกไปอีกด้วยว่าผมกำลังตามหามันอยู่ ในเมื่อเรื่องมันมาขนาดนี้แล้วคงไม่ต้องมีอะไรปิดอีก เพราะผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าแม่ชมรู้ได้ยังไง 

((งั้นเดี๋ยวพี่ให้แม่พักก่อนมีอะไรรีบโทรบอกนะ เบอร์พี่ก็ได้)) 

" ครับพี่เก่ง " 

 

......................................................................................................................... 

 

ตนุภัทร=เต้ 

หลังจากจัดการสั่งงานที่ผมต้องการแล้ว คือหาข้อมูลว่าน้องกรไปไหน ก็เตรียมตัวออกไปหาเมียที่โทรมาร้องห่มร้องไห้เอาส่ะผมอยู่ไม่ถูก พร้อมกับเรื่องน่าตกใจ ในความไม่น่าจะเป็นไปได้เลย..............

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด.... ผมเอาบลูทูธใส่หูแล้วก็กดโทรออกหาใครบางคน ที่มันควรจะรู้ไว้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นบ้างจากสิ่งที่มันทำไว้ เรื่องนี้ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่นะสำหรับผม แต่ไม่รู้ว่ามันจะว่ายังไงจะคิดว่าสำคัญไหม หรือแค่ไข่ทิ้งผมก็อยากรู้เหมือนกัน ขณะที่กำลังขับรถออกไปหาคนตัวเตี้ยของผมที่ร้องไห้งอแงอีกแล้ว ยิ่งเป็นเรื่องเพื่อนรักเขาด้วยสะเทือนใจมากๆกลัวว่าจะเป็นอะไรไปอีก 

(( เออว่าไง "อ่าาาา โอ๊ตขา ระแรงอีก อาส์...." พรับๆ)) หึหืออ... มึงรับทั้งที่ยังติดสัตว์อยู่เนี่ยนะแมร่ง 

" ไอ้สัสโอ๊ต||| มึงทำเห ี้ยอะไรของมึงอยู่เนี่ย " ผมด่ามันคิดในใจว่ากูไม่น่าโทรมาเลย ปล่อยให้มันคั่วระยำของมันต่อไป ไม่ใช่ผมไม่เคยทำนะเมื่อก่อน พอได้คุณหนูปายเป็นเมียผมก็หยุดเลยไม่กล้านอกใจนอกกาย 

(( อืม...ซี๊ด ก็มึงโทรมาตอนนี้เอง "อ่า..กะใกล้แล้ว ย่ะอย่าหยุดนะค่ะ อาส์..")) 

" งั้นเชิญมึงติดสัตว์ให้พอเถอะ พ่อชั่วๆอย่างมึงอย่าเป็นเลยดีกว่า " ชักทนไม่ไหวแล้วสัส เอากันไปเถอะมึงถ้าต้องให้เด็กมีพ่อเห ี้ยๆอย่างมึงไม่ต้องมีส่ะดีกว่า อีกอย่างถ้าน้องกรรู้เขาคงไม่ยอมรับมันหรอก 

(( เห้ย||| เดี๋ยว.. อะไรของมึง " โอ๊ตขาหยุดทำไม " เงียบ||| )) เสียงมันเรียกผมไว้ก่อนจะจะตัดสายมัน พร้อมกับเสียงมันตวาดใส่ผู้หญิงที่ค-วยมันน่าจะคารูเขาอยู่ 

" ไม่มีอะไร มึงเย ็ดต่อไปเถอะ " เลยบอกให้มันต่อๆให้เสร็จส่ะ ส่วนเรื่องน้องกรก็ปล่อยให้เขาไปเจอคนดีๆกว่ามัน 

((ไอ้สัสเต้||| มึงอย่ามากวนตีน||| เมื่อกี้มึงว่าไงนะ..)) สัสทีงี้มาโวยวายใส่กู นี่กูไปเป็นเพื่อนกับมึงได้ไงวะ สันดานก็ไม่ได้เหมือนกันส่ะหมด เพราะผมยังรู้จักพอรู้จักหยุด 

" อย่ามาหัวร้อนใส่กูไอ้สัส... เป็นพ่อคนแล้วมึงยังจะทำเรื่องระยำอยู่อีก ถ้าไม่คิดว่ามึงเป็นเพื่อนกูก็ไม่อยากโทรมาหรอก ไม่ต้องมารู้เรื่องเห ี้ยๆของมึง " ด่าแมร่งสิครับรอไร.... 

((สัส..มึงพูดมาให้รู้เรื่องนะไอ้เต้ เธอกลับไปก่อน " ได้ไงค่ะ เรายัง...." บอกให้กลับไปไงวะ||| " ค่ะ..ไปก็ได้ ")) นี่มันคงจะถอดออกแล้วไล่เขาสินะ 

" กูไม่อยากจะบอกมึงเลยว่ะไอ้โอ๊ต มึงแมร่งเห ี้ย " เฮ้อ... กูร่ะปวดกระบาล คนนึ่งก็เพื่อนเมีย คนนึ่งก็เพื่อนตัวเอง กูต้องเข้าข้างใครวะเนี่ย 

((ไอ้สัส... มึงดีกว่ากูนักรึไง มันก็เห ี้ยพอกันแหล่ะวะ)) ม่ายๆ มึงสิเห ี้ยกว่ากูเยอะด้วยสัส 

" กูไม่เหมือนมึงสัส ตั้งแต่กูมีน้องมันกูไม่เคยยุ่งกับคนอื่น ทุกคนกูเคลียร์หมดเพื่อเมียกู " ใช่พวกที่ระบายหรือคู่ขาผมจัดการหมดไม่อยากมีปัญหากับเมีย ในเมื่อเราเลือกที่จะมีเขาแล้วก็ต้องมีแค่คนเดียว 

((ไอ้เห ี้ย... มึงอย่าลีลา มีอะไรก็บอกมา กูไม่อยากฟังความดีของมึงหรอก)) มึงควรฟังไอ้สัส เผื่อความดีกูมันจะซึมซับเข้าห้วงสมองมึงบ้าง 

" มันจะเป็นการทำบาปรึเปล่าวะ ถ้ากูบอกคนเห ี้ยๆอย่างมึง " ผมคิดนะว่าบอกมันไปแล้วต่อไปจะเป็นยังไง น้องเขาจะอยากได้มันเป็นผัวรึเป็นพ่อของลูกหรือเปล่า จะสร้างความวุ่นวายนยุ่งยากอะไรให้น้องมันไหม 

((ถ้ากูอยู่ไทยตอนนี้นะ กูจะกระทืบมึงให้ตายคาตีนสัส รีบบอกมา)) กูมาดิคร้าบสัส.... 

" สัสทำขู่... เออ กูยังไม่แน่ใจมากหรอกนะมึง แต่เมียกูมันร้องไห้งอแง บอกว่าน้องกรท้อง " บอกมันไปตามที่รู้มาส่วนรายละเดียดยังไม่รู้แน่ชัด แต่คงไม่ใช่เรื่องโกหกพูดไปเรื่อยเปื่อยหรอก 

((ห๊ะ..!!! มึงว่าไงนะ||| )) โอ้โห เล่นใหญ่สัส.... ตกใจเกมส์โอเวอร์รึไงมึง 

" ไอ้สัสกูไม่พูดซ้ำ " ไม่จำเป็นต้องทวน ถ้ามันสำคัญมึงต้องได้ยินชัด 

((มึงบอกกูมาให้หมดเดี๋ยวนี้เลย ไม่งั้นกูได้บินไปกระทืบมึงแน่)) 

" กลัวจังไอ้สัส.. ใครจะน่วมกันแน่ เอาตัวเองให้รอดก่อนแล้วค่อยมาขู่กู " 

((เห ี้ยเต้|| เร็วดิ๊มึง กูไม่มีอารมณ์มาต่อล้อต่อเถียงกับมึงนะ ไอ้ฟายนี่)) 

" ฮ่าๆๆ หัวเสียหราสัส มึงอยากรู้จริงอ่า " 

(( ไอ้เต้|||| )) 

" ฮ่าๆ เออๆสัส เมียกูบอกว่าน้องมันท้อง ตอนนี้ไปไหนไม่รู้ให้กูช่วยตามหาให้ ร้องไห้ใหญ่โตบอกว่าน้องมันจะไม่เอาเด็กไว้มั้ง กูรู้มาคร่าวๆแค่นี้ ดูจากอาการเมียกูแล้วน่าจะจริงร้อยเปอร์เซ็น " 

((........)) 

" อ้าวอึ้งแดกเลยหรอสัส " ถึงกับเงียบไปเลย ตกใจ ดีใจ เสียใจ ไม่พอใจ เฉยๆ หรืออะไรกันแน่ไอ้สัส 

((มันท้อง... ท้องลูกของกู ก็ต้องลูกกูสิกูเอามันอยู่แค่คนเดียวนี่หว่า เห้ย!!!.. แต่มันเป็นผู้ชายนะไอ้เต้)) 

" เออ ตอนแรกกูก็คิดว่าเมียล้อเล่น แต่แมร่งพูดไปร้องไปให้กูรีบหาตัวน้องมันก่อนที่จะทำอะไรลูกในท้อง มึงจะคิดว่าไงหล่ะ " 

((สัสกูต้องรีบบินกลับ กูไม่ยอมให้ลูกกูเป็นอะไรแน่ รวมทั้งมันด้วย)) 

" มึงจะกลับยังไง ลืมที่มึงมีพันธสัญญาไว้กับป๊ามึงแล้วหรอ อีกแค่เดือนกว่าๆ ที่กูบอกมึงไม่ใช่ให้มึงวู่วาวไอสัส " เรื่องนี้มันมาระบายกับผมก่อนที่มันจะบินไป ทั้งเมาทั้งรั่วเลยวันนั้น มันบอกผิดหวังในตัวป๊าม๊ามัน และไม่อยากห่างน้องกรด้วยห่วงที่น้องมันยังนอนอยู่โรงพยาบาล ส่วนมันต้องไปทำงานต่างประเทศแบบเลี่ยงไม่ได้ บอกว่าทำเพื่อเมียแต่เสือกไปนอนเย ็ดกับคนอื่นไอ้สัส พอคิดเรื่องนี้แล้วผมนี่ขึ้นเลย 

((กูไม่สน ลูกกูเมียกู จะให้อยู่เฉยๆได้ไงวะ)) 

" แต่ถ้ามึงทำไม่สำเร็จตามที่ตกลงไว้ มึงจะไม่ได้อยู่ไทยกับลูกเมีย เพราะมึงต้องบริหารอยู่ที่นั่นไปตลอด มึงรู้ดีไอ้โอ๊ตว่ารอบนี้ป๊าของมึงเอาจริง " 

((เห ี้ยอะไรวะ กูอยากไปหาลูกเมียกู)) 

" สัสลูกเมียพูดมาได้ เมื่อกี้ยังนอนเย ็ดอยู่กับใครก็ไม่รู้ ทีงี้ทำมาเป็นร้อนรน " 

((ไอ้เห ี้ยเต้มึงอย่ามาแขวะกูดิ กูเป็นผู้ชายไหม แล้วก็ไม่ได้อยู่กับมันจะให้ลงที่ไหนสัส)) 

" ไอ้เห ี้ยเขาไม่ใช่ที่ระบายของมึง เขาเป็นแม่ของลูกมึง จะอยู่ด้วยกันไหมมึงก็ควรซื่อสัตย์กับเขา เว้นแต่ว่ามึงไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย งั้นมึงควรจะปล่อยพวกเขาไป " 

((ไม่||| ถ้าไม่ใช่เพราะป๊าก็ก็ต้องได้อยู่กับมัน มันเป็นเมียกู ลูกก็ลูกของกู)) 

" ไอ้สัสถ้าคิดได้อย่างงั้นจริง มึงไม่ควรไล่เสียบคนอื่นไปทั่วเว้ย ถ้าพวกเขารู้มึงคิดว่าเขาจะยอมรับมึงงั้นสิ มันไม่ใช่ว่าปากมึงจะเรียกว่าลูกว่าเมียยังไงก็ได้นะไอ้สัสโอ๊ต แต่ความรู้สึกมึงต้องเรียกด้วย เป็นกู กูคงภูมิใจผัวกูพ่อกูมั่วผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า ไอ้สัสผัว/พ่อดีเด่นเลยนะมึง " ขอก็บ่นยาวสักครั้งเถอะ มึงควรจะรู้ตัวมากกว่านี้ มันไม่ใช่เรื่องที่มึงจะมาพูดสนุกปากเหมือนเกมส์ในสนาม เขาไม่ใช่ของเล่นในคอลเลคชั่นสะสมหรือคนที่มึงจะให้อยู่ในสถานะไหนก็ได้ 

((เห ี้ยเถอะ ด่ากูชัดๆ)) เออไง... 

" กูว่ามึงจะโดนยิ่งกว่านี้ ถ้าม๊ามึงรู้ ได้อยู่ห่างจากน้องเขาไปจนตายแน่มึง สัสพูดแล้วกูไม่อยากจะคิด " ที่รู้ๆมานะม๊ามันเป็นคนจัดการทั้งหมด ป๊ามันก็แค่ทำตามที่ม๊ามันบอกอาจจะเห็นด้วยแหล่ะ 

((คิดว่ากูจะยอมหรอ ถ้าจะทำจริงๆใครหน้าไหนก็ห้ามกูไม่ได้หรอก)) 

" ที่กูบอกไม่ใช่ให้มึงมาอวดเก่งไอ้สัส มึงควรรู้ไว้แล้วเอาไปทบทวนดู ทั้งการกระทำมึง ความรู้สึกมึง เวลาอีกเดือนกว่ามันคงจะพอให้สมองฝ่อๆ คิดได้บ้าง " จุดประสงค์หลักๆเลยที่ผมบอกมันคือ ให้มันรับรู้ไว้และปรับปรุงตัวเพื่อเป็นพ่อที่ดี สามีที่ดี ในกรณีที่มันเลือกเขานะเพราะถ้าไม่ก็ควรจะปล่อยพวกเขาไป 

((สัสปากวอนตีนนะมึง)) พูดแทงใจดำไม่ได้เลยนะมึง 

" เออ แค่นี้แหล่ะ กูจะถึงคอนโดน้องมันแล้ว ปานนี้เมียกูร้องไห้จนสลบไปแล้วมั้ง " ตอนนี้ผมเกือบจะถึงคอนโดน้องกรที่มีเมียผมรออยู่ ยังมีเรื่องอีกเยอะที่ผมต้องจัดการ ไม่อยากจะเห็นเมียตัวเองเป็นกังวลร้องไห้งอแง เห็นแล้วมันปวดหัวใจฉิบหาย ไม่ว่าอะไรที่ผมทำให้น้องมันได้ผมทำให้หมด แม้แต่เดือนกับดาว(ที่เป็นภาพถ่าย) ฮ่าๆ 

((รีบหาตัวเมียกูให้เจอนะมึง มีไรโทรมาบอกกูด้วย)) เห ี้ยร่ะ....... 

" ค-วย ทำมาสั่ง " ติ๊ด/// กดตัดสายแล้วเลี้ยวรถเข้าสู่คอนโด SSS. เฮียมาแล้วจ้ะเมียจ๋า... 

 

 

______________________________________________________________________________________________ 

 

 

มาแล้ว....พอดีติดธุระ จริงๆอยากจะอัพให้ทุกวันนะ \\\ยังไม่ได้ตรวจสอบแก้ไขอะไรนะคะ///

กดไลค์ คอมเม้น ติชม ให้ด้วยเพื่อเป็นกำลังใจ

ปล. เรื่องนี้มีอีกหลายตอน เหมาะสำหรับผู้ที่รักการอ่านนิยายเรื่องยาว เพราะเรายังจะเลี้ยงลูกๆไปด้วยกัน ฮ่าๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

. 

ความคิดเห็น