email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep8 : ทวงรัก (2)

คำค้น : อสุเรศ สิริสร

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 385

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2562 08:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep8 : ทวงรัก (2)
แบบอักษร

 

แจ้งข่าว เลื่อนการวางจำหน่าย ในรูปแบบ Ebook ฉบับเต็ม 

เป็นวันที่ 25 พฤศจิกายนนี้  

 

ต่อจากตอนที่แล้ว... 

 

 

สิริสรผลักบานประตูห้องน้ำออกกว้างแล้วเดินตรงมายังอ่างล้างหน้า เธอยื่นมือผ่านเลเซอร์สีส้ม น้ำสะอาดจึงไหลลงมาดั่งต้องการ ความเย็นของสายน้ำพลอยทำให้ใจเธอสงบลงได้บ้าง พอชำเลืองสายตาหม่นเศร้ามองใบหน้าเกลี้ยงเกลาผ่านกระจก เครื่องสำอางราคาแพงยังคงทำหน้าที่ของมันได้อย่างดีเยี่ยม ต่างจากแววตาในกระจกยามนี้ มันช่างไร้ความสดใสอย่างน่าใจหาย

เป็นเขาจริงๆ ด้วยสินะ นายไม้!

อะไรกันนะ ถึงได้ทำให้เขาเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ถึงเพียงนี้ ถ้าหากย้อนกลับไปเมื่อสี่ปีก่อน ตอนเขายังเป็นเพียงคนงานในบ้าน สิริสรสาบานได้เธอจะไม่ยอมวิ่งหนีเหมือนคนขี้ขลาด และไม่กล้าเผชิญความจริงแบบนี้อย่างแน่นอน

“แล้วจะเอายังไงต่อดีล่ะ...”

หญิงสาวถอนหายใจหนักหน่วง มือบางกำขอบอ่างไว้แน่น รู้สึกกระวนกระวายในโพรงอกอย่างบอกไม่ถูก พลางหลุบเปลือกตาอย่างคนใช้ความคิด ริมฝีปากแดงระเรื่อถูกเม้มเข้าหากันสนิท เมื่อหัวใจที่ยังเต้นกระหน่ำเอาแต่คอยร้องเตือน เขากลับมาแล้ว ผู้ชายคนที่เธอเฝ้า รอคอยเขามาตลอด ตอนนี้เขากลับมาหาเธอแล้วไง เธอควรให้อภัยและกลับไปหาเขาสิ ...

แต่เขาก็จะทิ้งเธอไปอีก เหมือนอย่างที่เคยทำมา...

อีกเสียงของหัวใจสะกิดยับยั้งไว้ สะท้อนความจริงแสนเจ็บปวดเมื่อครั้งในอดีต

นั่นสินะ...มันจะมีความหมายอะไร ในเมื่อครั้งนั้นเขายังทิ้งเธอไปโดยไม่แคร์ความรู้สึกเธอสักนิด

สิริสรกดหัวคิ้วต่ำ ส่งสายตามองเงาผู้หญิงอีกด้าน พร้อมส่ายหน้า...

เจ็บแล้วต้องจำสิยายน้ำผึ้ง ไหนเธอบอกว่าเธอจะให้โอกาสคุณช้างไง เธอต้องการเริ่มต้นความรักครั้งใหม่กับเขา นั่นคือสิ่งที่เธอต้องเลือกต่างหาก...

พอนึกถึงชายหนุ่มผู้มีอารมณ์ดีเป็นนิสัย เลยทำให้สิริสรมีสีหน้าแช่มชื่นขึ้นเล็กน้อย หญิงสาวพยายามไม่แสดงอาการใดๆ ผ่านทางแววตาอีก ในเมื่อเธอต้องการแง้มประตูหัวใจเพื่อต้อนรับคชาเข้ามา เธอต้องไม่เอาอดีตของนายสมหมาย มาทำให้ความตั้งใจเดิมนั้นเปลี่ยนแปลง

พอคิดว่าต้องตัดใจจริงๆ เสียที สิริสรจึงทำตัวเป็นปรกติ เธอเอี้ยวกายเช็ดมือจนแห้ง เปิดกระเป๋าสะพายคว้านหาตลับแป้ง เติมใบหน้าให้สว่างสดใส เป็นการกลบร่องรอยความไม่แน่ใจก่อนหน้านี้

หญิงสาวเช็คความเรียบร้อยอีกหน พร้อมตั้งใจว่าถ้าออกจากห้องน้ำครานี้ เธอจะขอตัวกลับบ้านเลยแล้วกัน ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้ยังต้องตื่นมาทำงานแต่เช้า

หากเพียงแค่เดินออกมาพ้นเขตหน้าประตูโซนของห้องน้ำหญิง ร่างหนาที่เธอไม่คิดว่าเขาจะกล้าลุกเดินตามมา กำลังยืนจังก้าเท้าสะเอวมองตาขุ่นเขียวขวางทางเดินของเธอเอาไว้

สิริสรผงะร่างถอยหนี นึกหวาดกลัวต่อแววตาของอสุเรศ หญิงสาวรีบสอดส่ายสายตามองหาผู้คนโดยรอบ หากกลับไม่เห็นใครเลย ทำไมถึงได้เงียบไร้คนเดินผ่านไปมานะ แย่จริง...

“ไงครับ...คุณหนูผู้หวงเนื้อหวงตัว หน้านี่ระริกระรี่เชียวนะ”

คนกำลังอยู่ในโหมดอารมณ์หึงจนหน้ามืดตามัวไม่รอช้าในการสาดถ้อยคำระคายหูใส่หญิงสาว

สิริสรทำเพียงเลิกคิ้วเรียวขึ้น ข่มใจไม่ให้ตัวเองตอบโต้ เขาอยากพูดอะไรก็เชิญ อสุรเรศจึงสาวเท้าเข้ามาใกล้คนทำเป็นหูทวนลม

“ทำไมต้องให้มันจับแก้ม...” คนยืนข่มด้วยส่วนสูงกว่ามากโน้มกายลงต่ำ ส่งสายตาไม่พอใจจับจ้องใบหน้าสวยหวาน บังคับขอคำตอบ

และเพียงได้ยินคำถามกวนอารมณ์กรุ่นต่อมา สิริสรจึงเม้มกลีบปากพร้อมตวัดสายตาฉุนกึกขึ้นมองใบหน้าแข็งกระด้าง นี่เขาแอบตามเธอออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ถึงได้เห็นตอนคชาสัมผัสใบหน้าเธอ

“หลีกทาง...ฉันจะกลับเข้าข้างใน”

“ก็ตอบมาก่อน ทำไมถึงยอมให้มันจับแก้ม ทั้งที่ผัวตัวเองก็นั่งหัวโด่อยู่ในร้านนี้ด้วยทั้งคน...”

ร่างหนาไม่ยอมหลีกให้สิริสรผ่าน เขาต้องการพูดกับหญิงสาวให้รู้เรื่อง ทำไมถึงได้ทำตัวง่าย ยอมปล่อยให้ชายอื่นที่ไม่ใช่เขาแตะเนื้อต้องตัว...

“ว่าไง...หรือว่ายังติดนิสัยเดิมที่ชอบอ่อยผู้ชายหน้าโง่ไปทั่วอยู่ คงจะรู้สึกคันมากนักสินะ ห่างผัวไม่กี่ปี ไม่รู้แอบมีผัวใหม่เพิ่มอีกสักกี่คน...”

คำพูดหยาบคายทั้งหมดของอสุเรศไม่ต่างจากปลายมีดอันแหลมคมดีๆ นี่เอง มันกรีดลึกบาดเข้าสู่หัวใจคนฟังจนร่างน้อยสั่นสะท้าน เกือบเซล้มด้วยคำพูดไร้ซึ่งการให้เกียรติ

หัวตาของสิริสรรู้สึกร้อนผ่าว จำต้องสะกดกลั้นไม่ยอมให้น้ำตาไหลออกมาประจานความอ่อนแอ สายตาตัดพ้อตวัดขึ้นมองคนกล่าวหา เวลาที่อยู่ด้วยกันไม่อาจทำให้เขารู้จักนิสัยแท้จริงของเธอบ้างหรือไง ถึงได้มากล่าวหากันแบบเจ็บแสบได้ลงคอ...

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว