email-icon facebook-icon

ช่วงนี้โควิท-19กำลังระบาด ไรท์ขอให้ทุกท่านปลอดภัยดุแลสุขภาพตัวเองด้วยการ ใส่แมส ยื่นห่าง กินร้อน ช้อนกลาง ล้างมือ ด้วยความห่วงใยจากไรท์ค่ะ

ชื่อตอน : ตอนที่ 18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 301

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ย. 2562 03:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18
แบบอักษร

ระหว่างที่ทั้งสามคนขับรถกลับไปที่คอนโดจัสตินเอ่ยถามธงตรงๆทันที เอกมีหน้าที่ขับรถธงสีหน้าที่เคยเรียบเฉยคราวนี้ขมวดมุ่นเล็กน้อย

"เกิดเรื่องอะไรวะ"จัสตินถามเสียงเข้ม

"นายข่าวไม่ค่อยดี"ธงรีบบอก

"เรื่องอะไร"

"สายข่าวเรารายงานมาว่าทางคุณพ่อของคุณจินกำลังมีปัญหาถ้าทางนั้นมีปัญหาเท่ากับกระทบถึงเราด้วยอย่างไม่มีเงื่อนไขนะครับ"จัสตินเคาะหัวเข่าตัวเองไปมา

"รายงานมาถึงตอนไหน"

"เมื่อวานแล้วครับนี่ผมส่งพวกไปเปามันบินไปดูว่าเรื่องมันเกิดจากคนกลุ่มไหนกันแน่"

"กูว่ามึงไปเองเถอะนั่นพ่อตามึงด้วยจะได้ทำคะแนน"จัสตินบอกเสียงเรียบธงทำหน้าจะค้อนก็ไม่เชิงตาเหลือกก็ไม่ใช่

"นี่มันใช่เวลาพูดเล่นหรือนาย"ไอ้เอกที่ขับรถยังหลุดคำออกมาแต่แล้วต้องรีบปิดปากเพราะทั้งคู่ส่งตาเขียวมาให้

"มึงมันทะเล้นไม่เป็นเวลาไอ้ห่าเอกเดี๋ยวเหอะมึง"ธงดุ

"ผมว่าลูกพี่จะซีเรียสไปแล้วนะครับเอาลูกเขามาเป็นเมียตั้งนานพาไปกราบไหว้พ่อแม่เขาบ้างเหอะ"เอกบอกเสียงปนหัวเราะจัสตินหัวเราะออกมาเสียงดัง

"จริงอย่างที่ไอ้เอกมันว่า"

"โธ่นายเอาดีๆได้มั๊ยผมว่าเรื่องธุรกิจสีเทาเราเลิกเถอะครับฝั่งคุณคิงส์เองก็เลิกเกือบหมดแล้วด้วย"ธงไม่เห็นด้วย

"กูรู้แล้วน่า อยากเลิกนานแล้วแต่มึงก็ต้องดูด้วยคนของเรามันทำอย่างอื่นเป็นที่ไหนล่ะวะ"

"เราฝึกพวกมันได้นี่ครับใครไม่อยากทำก็ให้เงินพวกมันไปตั้งตัวผมรู้ว่านายห่วงคุณคิสกับคุณหนูไอ ถ้าเกิดนายเป็นอะไรขึ้นมาทั้งคู่จะทำยังไงล่ะครับ"จัสตินฟังธงพูดก็อดคิดมากไม่ได้เขาไม่เดือดร้อนเท่าไหร่หรอกเพราะมีธุรกิจที่ขาวสะอาดอยู่แล้ว

"อืมกูจะไปคิดดูเอาเถอะธงมึงพาจินกลับจีนเลยก็แล้วกันไปทำงานให้เรียบร้อยถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเราก็ล้มทางนั้นซะแค่ธุรกิจที่ไทยนี่กูก็ใช้ทั้งชาติไม่หมดแล้วนี่รวมไปชาติหน้าด้วย"จัสตินพยักหน้า

"โหนายยังเผื่อแผ่ไปยันชาติหน้าผมล่ะอิจฉาจริงๆ"จบประโยคไอ้เอกต้องเบรคตัวฌก่งเพราะอยู่ดีๆมีอะไรบางอย่างตัดหน้ารถ

"เกิดอะไรขึ้นวะ"ธงชักปืนในท่าเตรียมพร้อมมือข้างนึงกันอกจัสตินเอาไว้

"ห่าเอ้ย"จัสตินเองก็ชักปืนออกมาจากอกเสื้อเหมือนกัน

"ไอ้เอกลงไประวังตัวด้วย"ธงสั่งลูกน้องคนสนิททันที

"รับทราบลูกพี่"เอกค่อยๆเปิดประตูรถลงไปช้าๆในมือกระชับปืนให้แน่นขึ้นมันน่าสงสัยมากเพราะหนทางที่จะกลับคอนโดเป็นเส้นทางเลี่ยงเมืองและเป็นเส้นทางที่ไม่ค่อยมีคนใช้บ่อยมากนักดังนั้นคนที่สัญจรไปมาจึงค่อนข้างน้อยและเอกเองก็มองไม่ทันว่าเป็นอะไรกันแน่ที่มาตัดหน้ารถเอกเลาะตัวถังรถไปเรื่อยๆจนมาถึงหน้ารถเสียงดังปุเฉี่ยวหูเขาไปจนร้อนฉ่า

"นายหลบคนลอบยิง"เอกตะโกนเสียงดังหมอบลงข้างรถทันทีแล้วค่อยๆถอยหลังเตรียมกลับเข้าไปในรถอีกครั้งธงเมื่อได้ยินเสียงเอกก็กระโจนจากเบาะหลังที่นั่งข้างจัสตินมาทำหน้าที่ขับแทนประตูเปิดอ้าไว้ข้างหนึ่งเอกกระโจนพรวดเดียวเข้ามาในรถพร้อมกับธงที่เหยียบคันเร่งเต็มที่

"เห็นถนัดมั๊ยวะว่าใคร"ธงถามทันทีเสียงปืนยังรัวตามหลังมาไม่หยุด

"นายก้มลงเถอะครับยังดีที่รถกันกระสุน"เอกบอกหันกลับไปทางหน้าต่างจ่อยิงไปทางด้านหลังธงเหยียบรถออกนอกตัวเมืองเพื่อหลีกเลี่ยงให้ผู้อื่นบาดเจ็บไปด้วย

"สัดเอ๊ย!!"จัสตินสบถเปิดกระจกอีกด้านยิงสวนกลับเช่นกัน

"นายเข้ามาๆ"ธงตะโกนกระทั่งรถด้านหลังตามไม่ทันและแน่ใจว่าปลอดภัยแล้วธงถึงลดความเร็ว

"มีใครเป็นอะไรหรือเปล่า"จัสตินถาม

"ไม่เป็นไรครับนาย"สองเสียงตอบพร้อมกัน

"โทรหาไอ้คิงส์"จัสตินสั่งธงรีบโทรหาแล้วยื่นโทรศัพท์ให้ทันทีเขาเองก็โทรหาจินเช่นกัน

//จินอยู่ไหน//

"รอรับน้องดาครับ"

"อย่าออกจากคอนโดกลับเข้าไปผมสั่งลูกน้องให้ประจำที่แล้ว"ธงสั่งเสียงเข้ม

//เกิดอะไรขึ้น//

"อย่าพึ่งถามกลับเข้าไปก่อน"

//แต่น้องดา..//

"ไม่ต้องห่วงลูกคุณกลับเข้าไปก่อนเถอะเชื่อผม"

//ครับอ๊ะ..!!"

"จิน..จินเกิดอะไรขึ้นจิน"ธงตะโกนเสียงดังเมื่อสายทางนั้นถูกตัดไปหัวใจร้อนรุ่มจนทนไม่ไหว

"เกิดอะไรขึ้นวะเสียงดังลั่นเลย"จัสตินถาม

"คุณจินครับผมติดต่อไม่ได้"

"เวรแล้วไงเมื่อกี้พึ่งคุยกับไอ้คิงส์ตอนนี้พวกสกายมันกำลังขยายพื้นที่ไล่ตามเก็บพวกเราอยู่"จัสทุบมือลงบนเบาะรถเม้มปากแน่นธงพยายามติดต่อกลับหาจินแต่กลับไร้วี่แวว เอกเห็นลูกพี่กระวนกระวายก็โทรหาคนในคอนโดทันทีเช่นกัน

"นายครับลูกพี่ไอ้วามันบอกมาแล้วว่าคุณจินถูกใครไม่รู้ลากขึ้นรถตู้ครับ"

"สัด!!"สองเสียงประสานกันทันทีจัสตินรีบโทรหาคิงส์อีกครั้งเพราะทางโน้นก็วุ่นวายไม่แพ้กันได้ข่าวว่าคุณคิสกับคุณหนูไอเองก็ถูกจับตัวไว้เช่นกัน

"รอกูด้วย"จัสตินกันฟันแน่นบอกคิงส์ผ่านโทรศัพท์ธงเองก็แทบจะฆ่าพวกมันให้หมดเช่นกัน

"ไปบ้านคิงส์"จัสตินเช็คปืนอีกครั้งธงเองก็ทำเช่นเดียวกันเมื่อไปถึงที่บ้านคิงส์ก็พบทุกคนรวมตัวกันพร้อมรบอีกครั้ง

"ไอ้คิงส์เล่ามาเรื่องเป็นยังไง"จัสแทบจะเข้าไปเขย่าตัวตอนนี้ทั้งคิสทั้งหนูไอโดนจับตัวไปพร้อมกันเขาจึงร้อนรนไปหมดทันใดนั้นเองเสียงโ?รศัพท์ของคิงส์ก็ดังขึ้น

"ว่าไงนะพวกมึงปล่อยตัวลูกเมียกูเดี๋ยวนี้!"คิงส์ตวาด

"หมายความว่าไงทั้งหมดสามคน ใครอีกคน?"คิงส์ถามด้วยความสงสัยหลังจากนิ่งฟังคิงส์ถึงกับเม้มปากยื่นโทรศัพท์ให้ธง

"มึงทำอะไร"ธงถามเสียงกร้าว

"ส่งคลิปมา"ไม่นานนักไฟล์คลิปก็ถูกส่งเข้ามาในโทรศัพท์ภาพคนสามคนถูกจับมัดหนูไอร้องไห้ไม่หยุดคิสกับจินถูกจับเอามือไพล่หลังชนกัน

"พวกมึงไม่ตายดีแน่ ธงมึงโทรไปหาป๊าจินเดี๋ยวนี้"จัสตินสั่งธงบดกรามจนได้ยินเสียงกรอด

"ครับนาย"หลังจากได้คุยโทรศัพท์กับฝั่งพ่อของจินก็รู้ว่าทั้งหมดกำลังเดินทางมาไทยอยู่แล้วเพราะอยากมาเจรจากับจัสตินและคิงส์ขณะนี้กำลังอยู่สนามบินเพื่อรอเอกสาร

"เอายังไงวะ"จัสตินหันมาถามคิงส์ใบหน้าที่เคยนิ่งยามนี้ดุดันยิ่งกว่าใครธงแทบจะขับรถพุ่งไปจัดการให้รู้แล้วรู้รอดติดที่พวกมันรอเจรจากับนายของพวกตัวเองอยู่ทำให้ต้องฝืนอดทนยังดีที่ได้คลิปว่าทุกคนปลอดภัยกว่าจะถึงเวลานัดก็อีกสี่ชั่วโมง

"นายผมมีแผน"เขาบอกทุกคน

"มึงจะทำยังไงวะ"จัสตินหันมาถามตอนนี้ทั้งมินทร์ เจคอป พิชญ์ เตชินต่างก็เตรียมอาวุธประจำตัวไว้พร้อม

"ไม่ต้องรอพ่อคุณจินหรอกครับ สถานที่ในคลิปผมพอรู้ว่าเป็นที่ไหนยังไงพวกเราบุกกันก่อนเลย"

"แต่ว่า.."มินทร์เตรียมค้าน

"เชื่อใจผมเถอะครับ"ธงบอกเสียงเข้ม

"ได้!!ตามนั้นไอ้ธงมันเชื่อใจได้พวกเราตามธงไปดีกว่า ไอ้เอกมึงสั่งคนของเราเตรียมพร้อม"

"ไอ้เตมึงเตรียมคนของเราพร้อมหรือยัง"

"แน่นอน"ทั้งหมดจึงแยกย้ายกันขึ้นรถตามคันของธงไปโดยเอกเป็นคนขับจัสตินย้ายมานั่งรถคันเดียวกับคิงส์โดยธงให้เหตุผลเรื่องความปลอดภัยทั้งคู่เลยยอมจับมือคืนดีกันชั่วคราว โกดังท่าเรือร้างอยู่ตรงหน้ารถของธงจอดห่างจากโกดังไกลไม่น้อยยังดีที่มีต้นไม้รกจนมองไม่เห็นตัวรถอีกสองคันจอดต่อกันทุกลงจากรถได้ก็รวมตัวกันอีกครั้ง

"แน่ใจว่าที่นี่เหรอวะธง"จัสตินถามมองไปรอบๆมีแต่ความเงียบกับเสียงคลื่นทะเลเท่านั้น

"แน่ใจครับนายพวกไอ้สกายมันอยู่ที่นี่แหละผมสั่งให้คนของเราคอยตามดูอยู่คิดไม่ถึงว่าพวกมันจะลงมือก่อน"ธงพยักหน้า

"แผนล่ะ"คิงส์ถามเจคอปเลยบอกปผนการทั้งหมดทุกคนพอรับรู้แผนการณ์ก็เตรียมลงมือทันใดนั้นเองรถอีกสิบคันก็ทยอยเข้ามาจอดมีทั้งคนของจัสตินและคิงส์ จัสตินหันไปสบตากับคิงส์แล้วต่างฝ่ายต่างแสยะยิ้มไอ้เอกที่ยืนอยู่ข้างธงถึงกับหดคอลงลูกพี่ของมันว่าโหดแล้วดูท่าทั้งนายกับคุณคิงส์คงโหดยิ่งเสียกว่ายิ่งคนสนิทคุณคิงส์ยิ่งแล้ว ทุกคนพยักหน้าให้แก่กันอีกครั้งแล้วพุ่งตัวเข้าไปเสียงปืนดังเป็นประทัดรัวไม่หยุดฝ่ายของพวกสกายไม่ทันตั้งตัวเสียด้วยซ้ำกลิ่นคาวเลือดฟุ้งเต็มโกดังปนกลิ่นควันดินปืนกระจายไปทั่ว

"จิน!!"ธงพุ่งตัวเข้าไปหากลุ่มคนที่ถูกมัดทั้งสองคนเอาตัวเข้าบังหนูไอเอาไว้ด้านหลังคิสใบหน้าปูดบวมจากการถูกทำร้ายไม่ต่างไปกับจินยังโชคดีที่หนูไอไร้บาดแผลคิงส์รีบเข้าไปดูคิสที่สะบักสบอมไม่น้อย

"เป็นยังไงบ้างคิสตอบพี่มา"คิงส์เขย่าตัวคิสให้ตอบแต่คิงส์จุกจนพูดไม่ออกจัสตินปราดเข้าไปอุ้มหนูไอที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด

"จินเป็นยังไงบ้าง"ธงคุกเข่าลงข้างคนที่นั่งงอตัวจนแทบจะชนกับเข่า

"ไม่เป็นไร"จินตอบแผ่วเบาเขาถูกไอ้พวกนั้นชกจนจุกแถมยังถูกด้ามปืนตบเอาที่แก้มจนโย้ไปข้างหนึ่งเพราะช่วยเอาตัวกันคิสเอาไว้

"ยังจะบอกว่าไม่เป็นไรอีก"ธงรวบตัวจินเอาไว้แนบอก

"จริงๆผมไม่เป็นไรจริงๆ"จินยืนยันเอาเถอะไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไร"ธงไม่เถียงกวาดตามองรอบๆพื้นทีเห็นลูกน้องของคนทั้งคู่เก็บกวาดคนที่เหลือจนหมด

"จับตัวไอ้สกายเอาไว้อย่าให้มันหนีไปได้"คิงส์สั่งการธงค่อยๆประคองจินให้ลุกขึ้น

"นายครับถ้ายังไงผมขอตัวก่อน"ธงขอตัวเมื่อเห็นว่าทุกคนปลอดภัยแล้วคิงส์กับคิงส์แยกตัวกลับไปพร้อมกับเหล่าคนสนิทจัสตินไม่ยอมให้คุณหนูไอห่างจากตัวสรุปเลยไปด้วยกันเห็นทะเลาะกับคิงส์ไปตลอดทางธงได้แต่ส่ายหน้าก้มลงมองจินที่พยายามฝืนเดิน

"ให้อุ้มมั๊ย"

"อย่าบ้าน่ะแค่นี้เองผมเดินไหว"

"อวดเก่งเข้าไปเถอะ"ธงเห็นจินต่อปากต่อคำได้ก็คลายใจว่าไม่เจ็บอะไรมากไอ้เอกเดินตามหลังมาอดเป็นห่วงไม่ได้เลยเอ่ยถาม

"คุณจินครับแล้วทำไมถึงถูกจับตัวได้ล่ะนั่นในเขตของเรานะครับ"จินได้ยินถึงกับเงียบเพราะไม่กล้าตอบคำถาม

"ว่ายังไงผมเองก็สงสัยเหมือนกัน"จินหน้าเสียทันทีที่ธงถามเสียงเย็นเพราะเคยถูกสั่งห้ามเอาไว้แล้วว่าจะออกไปไหนต้องมีคนของธงตามไปด้วยแต่เขาออกไปยืนรอหนูดาที่ลานจอดรถนอกคอนโดเพราะกะว่าพอน้องดาลงจากรถรับส่งประจำของโรงเรียนแล้วจะพาไปซื้อของมาเซอร์ไพส์ธง

"เอ่อ"จินไม่รู้จะตอบยังไงธงที่ประคองจินอยู่บีบต้นแขนจินเอาไว้แน่นจนจินนิ่วหน้า

"ตอบสิ"

"คือว่า...ผมออกไปยืนรอน้องดาที่ลานจอดรถ อะ..โอ๊ยยเจ็บนะธงเจ็บ"จินร้องเสียงหลงเมื่อธงบีบแขนแน่นจนแดงช้ำเป็นรูปมือ

"ไม่กลัวตายก็น่าจะคิดถึงคนที่กลัวแทนบ้างนะจินรู้หรือเปล่าว่ามันอันตรายแค่ไหนแล้วถ้าคุณเป็นอะไรไปผมกับลุกจะทำยังไง"ธงถามเสียงห้วน

"เอาน่าลูกพี่อย่าโมโหคุณจินเลยลูกพี่ผิดเองนะที่ไม่ยอมบอกอะไรให้คุณจินฟังเขาเลยไม่ทันระวังตัว"เอกเห็นคุณจินตาแดงก็อดสงสารไม่ได้เลยช่วยพูด

"มึงก็เข้าข้างลูกพี่มึงนี่ยังโชคดีแค่ไหนที่ไม่เป็นอะไรเยอะถ้าเกิดอะไรขึ้นกูจะทำยังไง"ธงเสียงสั่นกัดฟันพูดเสียงเบาจนไม่มีใครจับน้ำเสียงได้

"ผมขอโทษ"จินทำหน้าจ๋อย

"รู้เอาไว้ด้วยว่าคุณเป็นชีวิตของผมถ้าเกิดอะไรขึ้นผมคงอยู่ไม่ได้เข้าใจหรือเปล่า"

"ผมรู้แล้วๆขอโทษจริงๆเรากลับกันเถอะนะป่านนี้น้องดารอแย่แล้ว"ไอ้เอกรีบแหงะหน้าดูสีหน้าของลูกพี่มันทันที

"โะ่คุณจินนะคุณจินพูดแบบไม่คิดอีกแล้วมีหวังคืนนี้ลุกไม่ขึ้นแน่ๆ"ไอ้เอกส่ายหน้าพูดกับตัวเองมันคิดว่ามันพูดเบาแล้วแต่ทั้งสองคนที่เดินนำหน้าก็ยังได้ยินอยู่ดี

"ไอ้เอก//เอก!!"สองเสียงประสานกันเรียกชื่อมันจนมันต้องรีบวิ่งหนีไปเปิดประตูรถให้แล้วประจำที่คนขับทันที

"แหะๆผมไม่ได้พูดอะไรนะลูกพี่ ...โอ๊ยๆๆๆ"เสียงโป๊กตามติดมากับเสียงร้องของเอกเพราะธงเข็กหัวจนดังลั่นรถเช่นกัน

#ขอโทษค่ะที่ทิ้งเรื่องนี้ไว้เกือบสองเดือนเลย หลังจากนี้จะกลับมาอัพรัวๆแล้วค่ะ ไรท์เลิกดองแล้ว!!! 

ความคิดเห็น