ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 546

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 พ.ย. 2562 13:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 24
แบบอักษร

"โจวโจว พี่มาแล้ว โจวโจว"  

 

"พี่จิ่ง โจวปวดท้อง ฮึก ละ...ลูกจะออกมาแล้ว"  

 

"เดี๋ยวพี่จะพาไปคลอดลูกที่โรงพยาบาลนะครับคนดี"  

 

จิ่งอวี๋อุ้มโจวโจวออกจากห้องด้วยความระมัดระวัง โจวโจวหายใจลืกๆช้าๆเพื่อบรรเทาอาการเจ็บปวดภายในท้อง น้ำตาสีใสคลออยู่ตรงขอบตาหวาน ใบหน้าสวยเหยเกเมื่อความเจ็บปวดทวีขึ้นจนต้องกัดริมฝีปาก  

 

"เจ็บมากมั้ยที่รัก อดทนหน่อยนะอีกสักพักก็จะถึงโรงพยาบาลแล้ว" จิ่งอวี๋พาโจวโจวขึ้นมานั่งบนรถโดยให้โจวโจวนอนอยู่ในอ้อมกอด มือหนาจับมือบางที่มีเหงื่อออกเล็กน้อยเอาไว้จนแน่น โจวโจวซบหน้าลงไปที่อกจิ่งอวี๋เพื่อหาไออุ่นจากคนรัก จิ่งอวี๋กดจูบลงไปที่หน้าผากขาวเพื่อปลอบโยนโจวโจวเป็นระยะ รถยนต์ขับมานานสักพักก็หยุดลงที่หน้าประตูโรงพยาบาล หน่วยแพทย์และพยาบาลยืนรอคนป่วยอย่างเรียบร้อย โจวโจวถูกอุ้มลงไปวางบนเตียงช้าโดยฝีมือของจิ่งอวี๋ โจวโจวนอนอยู่บนเตียงขนย้ายผู้ป่วยเพื่อเข็นไปยังห้องผ่าคลอดที่คุณหมอเตรียมไว้แบบเร่งด่วน  

 

"โจวโจว เข้มแข็งเพื่อลูกของเรานะที่รัก อีกแปบเดียวโจวโจวก็จะไม่เจ็บแล้ว" จิ่งอวี๋ว่าก่อนที่ร่างบางของโจวโจวจะถูกเข็นเข้าไปในห้องผ่าคลอด มือหนาของจิ่งอวี๋ปล่อยมือบางของโจวโจวช้าๆเมื่อโจวโจวเข้าไปยังห้องผ่าคลอด  

 

"จิ่งอวี๋ น้องโจวโจวเป็นยังไงบ้าง" คุณนายหม่าหวิ๋นถามลูกชายที่เดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องผ่าคลอด หลังจากได้รับข่าวจากจิ่งอวี๋คุณนายหม่าหวิ๋นก็รีบออกจากงานเลี้ยงสังสรรค์กับเพื่อนฝูงทันที  

 

"โจวโจวเจ็บท้องครับแม่ น้องกำลังจะคลอดเจ้าแฝด" จิ่งอวี๋พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ในสายตาคมมองจ้องไปยังห้องที่โจวโจวนอนอยู่ในนั้น  

 

ใบมีดอันเล็กถูกปาดลงไปที่หน้าท้องนูนทั้งที่คนที่นอนบนเตียงยังมีสติอยู่ โจวโจวรู้ทุกอย่างว่าคุณหมอกำลังทำอะไรบ้างแต่เขาไม่เจ็บเพราะเกิดจากการถูกคนหมอบล็อกหลัง ทำให้ความรู้สึกด้านล่างรู้สึกชาๆแม้แต่ขาก็ไม่รู้สึก  

 

"อุแว้ อุแว้" เสียงเด็กทารกร้องไห้ขึ้นมาดังลั่นห้องหลังจากคุณหมอผ่าคลอดไปสักพัก โจวโจวได้ยินถึงกับน้ำตาไหลพรากด้วยความดีใจ  

 

"เป็นยังไงบ้างโจวโจว" จิ่งอวี๋ถูกเชิญเข้ามายังห้องผ่าตัดที่มีโจวโจวนอนน้ำตาซึมอยู่ มือหนาปาดเช็ดน้ำตาออกให้โจวโจว  

 

"คนเป็นพี่เป็นผู้ชาย ส่วนคนน้องเป็นผู้หญิงนะครับ" คุณหมอคนที่ผ่าคลอดว่า จิ่งอวี๋โจวโจวยกยิ้มด้วยความดีใจ จิ่งอวี๋ถูกคุณหมอเรียกเพื่อไปตัดสายสะดือลูกน้อยทั้งสองคน จิ่งอวี๋จับตัดกรรไกรที่หมอส่งให้ด้วยมือที่สั่นเทา พอตัดสายสะดือเสร็จคุณพยาบาลก็อุ้มเด็กฝาแฝดชายหญิงมาให้โจวโจวดูหน้า ข้อมือเล็กของเด็กน้อยมีชื่อของพ่อกับแม่ติดอยู่ที่ข้อมือ เด็กฝาแฝดหน้าตาน่าเกลียดน่าชังดูน่าเอ็นดูไม่น้อย โจวโจวถูกนำตัวไปยังห้องพักฟื้นหลังจากแผลผ่าตัดถูกเย็บเรียบร้อยแล้ว โจวโจวหลับไปเพราะความเพลียโดยมีจิ่งอวี๋นั่งอยู่ข้างๆเตียง  

 

"หลานย่าน่าเกลียดน่าชังจริงๆ" คุณนายหม่าหวิ๋นพูดกับจิ่งอวี๋หลังจากแอบออกไปดูหลานฝาแฝด ใบหน้าสวยสมวัยยกยิ้มแทบไม่หุบ จิ่งอวี๋ยกยิ้มให้คุณนายหม่าหวิ๋นมือหนายังกุมมือบางเอาไว้ไม่ยอมห่าง  

 

"จิ่งอวี๋ตั้งชื่อให้ลูกรึยัง" คุณนายหม่าหวิ๋นว่า จิ่งอวี๋ส่ายหัวไปมาเพราะโจวโจวคลอดก่อนกำหนดเลยยังไม่ได้เตรียมไว้  

 

"เป็นพ่อภาษาอะไรชื่อลูกไม่รู้จักเตรียม" คุณนายหม่าหวิ๋นต่อว่าแบบไม่จริงจังมากนัก โจวโจวเริ่มรู้สึกตัวตื่นเมื่อหลับไปนานหลายชั่วโมง  

 

"พี่จิ่ง" โจวโจวเรียกชื่อจิ่งอวี๋ที่นอนหลับฟุบหน้าอยู่กับเตียง จิ่งอวี๋ยกหน้าขึ้นมาทันทีเมื่ออีกคนเรียกชื่อ  

 

"ตื่นแล้วหรอโจวโจว" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมกับยกมือขึ้นลูบแก้มใสเบาๆ ถึงมันจะดูซีดหน่อยๆเพราะการเสียเลือดแต่ใบหน้าหวานก็ยังดูดี  

 

"ลูกล่ะครับ แฝดน้อยอยู่ไหน" โจวโจวถามหาลูกเมื่อตื่นได้สติเต็มตาแล้ว จิ่งอวี๋ยกยิ้มแล้วจับมือบางยกขึ้นมาแนบแก้ม  

 

"ตอนนี้แฝดน้อยกำลังอยู่ในตู้อบอยู่ เพราะลูกเกิดก่อนกำหนดมาอาทิตย์กว่า ถ้าลูกร่างกายแข็งแรงดีแล้ว คุณหมอเขาจะอุ้มมาส่ง" จิ่งอวี๋พูดกับโจวโจว ใบหน้าหวานดูกังวลขึ้นมาเมื่อรู้ว่าลูกน้อยฝาแฝดร่างกายยังไม่แข็งแรงดี  

 

"ลูกจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยครับ" โจวโจวถามด้วยน้ำเสียงสั่น จิ่งอวี๋ก้มลงจูบลงไปที่หน้าผากมนเบาๆเพื่อปลอบโยน  

 

"แฝดน้อยจะไม่เป็นอะไร โจวโจวอย่าห่วงเลยนะ ลูกแค่หายใจเร็วนิดหน่อย เดี๋ยวปอดลูกดีขึ้นคุณหมอก็จะพาลูกมาหาโจวโจวนะครับ" จิ่งอวี๋พูดยิ้มๆ โจวโจวพยักหน้ารับแต่ในใจก็ยังห่วงฝาแฝดน้อยอยู่ ฝาแฝดน้อยถูกส่งตัวมาให้พ่อกับแม่หลังจากที่อยู่ในตู้อบมาสามวัน โจวโจวดีใจแทบจะร้องไห้เมื่อได้เห็นหน้าลูกน้อยแบบชัดๆ  

 

"นี่คนพี่เป็นผู้ชาย ส่วนคนนี้คนน้องเป็นผู้หญิงค่ะ น้องร่างกายแข็งแรงดีแล้ว ระบบทางเดินหายใจก็ดีแล้ว คุณแม่ต้องป้อนนมน้องทุกสองชั่วโมงนะคะ ให้น้องดูดกระตุ้นที่เต้านม เดี๋ยวสักพักน้ำนมก็จะไหลเอง ช่วงนี้ต้องทานน้ำอุ่นเท่านั้นนะคะน้ำนมจะได้เยอะ พยายามทานอาหารเพื่อเร่งน้ำนมด้วยนะคะคุณแม่" นางพยาบาลแนะนำ โจวโจวกับจิ่งอวี๋ตั้งใจฟังที่คุณพยาบาลพูดอย่างละเอียด โจวโจวได้อุ้มลูกฝาแฝดทั้งสองคนเป็นครั้งแรก แฝดน้อยนอนหลับตาพริ้มในอ้อมกอดของโจวโจว จิ่งอวี๋ยกโทรศัพท์ขึ้นเพื่อถ่ายรูปความน่ารักเก็บเอาไว้ พอถ่ายรูปเสร็จจิ่งอวี๋ก็อุ้มลูกน้อยฝาแฝดไปนอนที่เตียง ตอนแรกจิ่งอวี๋ไม่กล้าอุ้มเพราะกลัวลูกตก แต่พอได้เรียนรู้วิธีอุ้มจากนางพยาบาลแล้วจิ่งอวี๋ก็อุ้มได้ดีและคล่องแคล่ว  

 

"กินนี่นะลูก น้ำนมจะได้มีเยอะๆ" คุณนายหวิ๋นสรรหาอาหารที่บำรุงน้ำนมมาให้คุณแม่มือใหม่ โจวโจวกินเข้าไปอย่างไม่ลังเลเพราะอยากมีน้ำนมเยอะๆให้ลูกน้อยกิน  

 

"อุแว้ อุแว้ อุแว้" เสียงทารกน้อยฝาแฝดคนร้องลั่นอยู่ในเปลเด็ก จิ่งอวี๋รีบเดินเข้าไปอุ้มเจ้าตัวน้อยเสียงใสขึ้นทันที ผ้าอ้อมที่ใส่พันเอาไว้เปียกโชกไปด้วยฉี่ของเจ้าตัวน้อย  

 

"ฉี่เปียกนะครับ สงสัยจะหิวด้วย" จิ่งอวี๋ทำการเปลี่ยนผ้าอ้อมให้ลูกสาว ถึงจะยังไม่ค่อยคล่องแต่จิ่งอวี๋ก็ทำได้ดี แฝดน้อยถูกอุ้มส่งไปให้โจวโจวที่นั่งรออยู่บนเตียง รู้สึกตื่นเต้นเพราะจะได้ป้อนนมให้ลูกกินเป็นครั้งแรก ปากน้อยๆไซร้หาหัวนมแม่ทันทีที่ได้อยู่ในอ้อม โจวโจวปลดเสื้อที่ใส่ออกเผยให้เห็นเต้านมแสนสวยปรากฏออก จิ่งอวี๋จ้องมองความขาวตรงหน้าอกนูนน้อยๆแทบไม่กระพริบตา หัวนมอมชมพูถูกป้อนเข้าไปในปากเล็กๆอย่างระวัง ปากเล็กดูดนมจากอกแม่เป็นครั้งแรก โจวโจวน้ำตาซึมก้มมองดูลูกน้อยดูดนมด้วยรอยยิ้ม จิ่งอวี๋ยกยิ้มพร้อมกับถ่ายรูปเก็บเอาไว้ดู จิ่งอวี๋เดินเข้าไปโอบกอดโจวโจวโดยมีเจ้าตัวน้อยแก้มใสดูดนมแม่อย่างน่าเอ็นดู แฝดน้องนอนมองหน้าแม่ตาแป๋ว จิ่งอวี๋ก้มลงหอมแก้มลูกสาวด้วยความเอ็นดู ห้องเงียบได้ไม่นานแฝดพี่ก็แผดเสียงร้องบ้างเพราะหิวนมเช่นกัน โจวโจวป้อนนมให้แฝดพี่ชายบ้าง จิ่งอวี๋ไม่พลาดที่จะถ่ายรูปเก็บเอาไว้อีกเช่นเคย ฝาแฝดนอนเล่นตาแป๋วหลังจากกินนมอิ่มเต็มที่แล้ว คุณนายหม่าหวิ๋นผลัดเปลี่ยนอุ้มหลานแฝดไปมาอย่างมีความสุข  

 

"กลับบ้านกันนะลูกเว่ยอิงเว่ยจี" คุณนายหม่าหวิ๋นพูดกับหลานฝาแฝดที่นอนอยู่ในอ้อมกอดพ่อกับแม่ หนูน้อยนอนหลับตาพริ้มหลังจากได้ดูดนมแม่เต็มที่แล้ว จิ่งอวี๋อุ้มแฝดพี่ชายไว้ในอ้อมแขนส่วนโจวโจวอุ้มแฝดน้องสาว โดยมีคุณนายหม่าหวิ๋นเดินขนาบอยู่ข้างๆโจวโจว  

 

"หวงเว่ยอิงกลับบ้านกันนะลูก" จิ่งอวี๋พูดกับลูกชายที่อุ้มอยู่ หนูน้อยเว่ยอิงนอนหลับปุ๋ยจนแก้มยุ้ย พวงแก้มกลมดูน่าจับฟัดจนจิ่งอวี๋ต้องก้มลงไปดมแก้มใสของลูกชาย เจ้าตัวน้อยดิ้นเล็กน้อยเมื่อถูกจิ่งอวี๋รบกวน แต่พอจิ่งอวี๋ขยับตัวโยกไปมาเบาๆเจ้าตัวน้อยก็หลับต่อ  

 

"หวงเว่ยจีกลับบ้านกันนะคะลูก" โจวโจวพูดกับลูกสาวเบาๆ หนูน้อยยกยิ้มให้แม่น้อยๆทั้งๆที่กำลังหลับอยู่ โจวโจวยกยิ้มแล้วก้มลงหอมแก้มนุ่มเบาๆอย่างทะนุถนอม รถตู้คันใหญ่จอดสนิทอยู่หน้าบ้านตระกูลหวงโดยมีแม่บ้านสาวใช้ยืนต้อนรับรอดูคุณหนูน้อยฝาแฝด  

 

"ยินดีต้อนรับคุณหนูน้อยกลับบ้านค่ะ" พอจิ่งอวี๋กับโจวโจวพร้อมคุณนายหม่าหวิ๋นก้าวลงมาจากรถ เสียงกล่าวต้อนรับก็ดังขึ้น จิ่งอวี๋โจวโจวคุณนายหม่าหวิ๋นยิ้มรับด้วยความเต็มใจ หนูน้อยเว่ยอิงกับเว่ยจีถูกจับลงไปนอนในเปลเด็กที่คุณนายหม่าหวิ๋นซื้อเตรียมไว้  

 

"เจ็บแผลรึเปล่าโจวโจว" จิ่งอวี๋ถามโจวโจวหลังจากนั่งพักอยู่บนเตียงข้างเปลลูก จิ่งอวี๋ทรุดตัวนั่งตามลงไปพร้อมโอบกอดโจวโจวเอาไว้ในอ้อมแขน 

 

"ไม่ค่อยเจ็บแล้ว แต่เจ็บหน้าอกมากกว่า" โจวโจวว่า รู้สึกแก้มร้อนๆเมื่อพูดถึงหน้าอก จิ่งอวี๋จ้องมองหน้าอกเล็กนูนของโจวโจวด้วยความเป็นห่วง  

 

"พี่ขอดูได้มั้ยครับ" จิ่งอวี๋พูด โจวโจวก้มหน้าลงต่ำแล้วพยักหน้าเบาๆ จิ่งอวี๋ค่อยๆปลดเสื้อที่โจวโจวสวมอยู่ออกช้าๆ หน้าอกสวยโผล่พ้นออกจากเสื้อมาพร้อมกับจุกนมที่แดง  

 

"เจ็บตรงไหนครับ" จิ่งอวี๋ถาม โจวโจวไไม่รู้จะตอบยังไงเลยได้แต่ส่ายหัว หน้าอกคัดดูเต่งตึงจนจิ่งอวี๋ยกมือขึ้นคลึงเบาๆ โจวโจวเม้มปากเน้นเพื่อกั้นอาการปวด  

 

"นมคัดรึเปล่าครับ เดี๋ยวพี่ปั้มนมให้" จิ่งอวี๋พูด โจวโจวพยักหน้าหงึกหงัก ถึงหน้าอกจะไม่ได้ใหญ่เหมือนผู้หญิง แต่น้ำนมของโจวโจวเยอะมากขนาดแฝดน้อยกินนมเก่ง นมโจวโจวก็มักจนคัดตึงและรู้สึกเจ็บเสมอ จิ่งอวี๋เตรียมเครื่องปั้มน้ำนมสำหรับคุณแม่ลูกอ่อนออกมา จิ่งอวี๋สวมเครื่องไปยังเต้านมแล้วทำการปั้มนมใส่ถุงแช่แข็งเอาไว้อุ่นให้ลูกแฝด โจวโจวรู้สึกสบายขึ้นเมื่อได้ปั้มนมออก อาการปวดตึงตรงหน้าอกก็หายไปด้วย จิ่งอวี๋จัดการเก็บเครื่องปั้มนมแล้วก็นมในถุงใส่ตู้เย็นเอาไว้ โจวโจวล้มตัวลงนอนพักผ่อนอยู่บนเตียงนุ่ม โดยมีจิ่งอวี๋ขึ้นมานอนอยู่ด้วยข้างๆ ตลอดเวลาที่อยู่โรงพยาบาลจิ่งอวี๋กับโจวโจวก็แทบจะไม่ค่อยได้นอนเพราะต้องช่วยกันดูแลลูกน้อย  

 

"นอนได้นะ เดี๋ยวพี่คอยดูลูกเอง" จิ่งอวี๋พูดยิ้มๆ โจวโจวขยับตัวเข้าไปหาจิ่งอวี๋แล้วนอนซบลงไปที่หน้าอกแกร่ง จิ่งอวี๋ยกยิ้มแล้วหันหน้าไปจูบหน้าผากมนของโจวโจวเบาๆ โจวโจวหลับตาพริ้มเพราะรู้สึกเพลียจากการดูลูก สักพักโจวโจวก็นอนหลับไปโดยนอนซบแนบตัวจิ่งอวี๋ จิ่งอวี๋ก้มลงจูบโจวโจวเป็นระยะด้วยความรักใคร่  

 

"แง้ แง้ แง้" เสียงหนูน้อยเว่ยจีส่งเสียงร้องดังออกมาจากเตียง จิ่งอวี๋ค่อยๆลุกออกจากเตียงแล้วเดินเข้าไปอุ้มหนูน้อยขึ้นมาแนบอก  

 

"อย่าร้องนะคะเว่ยจี คุณแม่พักผ่อนอยู่นะคะ เดี๋ยวหนูกินอุ้ยปั้มของแม่ไปก่อนนะ" จิ่งอวี๋พูดกับลูกสาวพร้อมกับเอาน้ำนมที่โจวโจวปั้มไว้ใส่เครื่องอุ่นนม หนูน้อยเว่ยจีงับจุกนมจากขวดดูดทันทีด้วยความกระหายหิว  

 

"นมแม่หนูหวานใช่มั้ยค่ะเว่ยจี หนูดูดนมจนแก้มป่องเชียว" จิ่งอวี๋คุยกับลูกสาวพร้อมกับป้อนนมให้หนูน้อยด้วย สักพักเว่ยจีตัวน้อยก็กินอิ่ม จิ่งอวี๋เช็ดปากเล็กๆที่เลอะคราบนมออกให้อย่างแผ่วเบา  

 

"อุแว้ อุแว้ อุแว้" จิ่งอวี๋หันหน้าไปมองที่เปลลูกชายอีกคนนอนแหกปากร้อง จิ่งอวี๋รีบวางลูกสาวที่พาดบ่าหลังจากกินนมอิ่มแล้วนอนลงข้างๆโจวโจวที่นอนหลับพริ้มอยู่ มือหนายืนเข้าไปรับลูกชายมาอุ้มแต่ก็ต้องชะงักเมื่อลูกชายเว่ยอิงวางระเบิดไว้ในผ้าอ้อม  

 

"เว่ยอิงครับ วางระเบิดใส่พ่อหรอลูก" จิ่งอวี๋ว่าก่อนจะอุ้มหนูน้อยไปอาบน้ำล้างก้น เสร็จแล้วก็นำนมที่อุ่นไว้มาป้อนเจ้าตัวเล็ก ฝาแฝดพี่น้องกินนมอิ่มก็นอนเล่นอยู่บนเตียง โดยมีจิ่งอวี๋และโจวโจวนอนขนาบข้าง โจวโจวสะดุ้งตื่นขึ้นเมื่อหลับไปนานหลายชั่วโมง ตื่นมาก็เจอฝาแฝดตัวน้อยนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงรวมถึงจิ่งอวี๋ด้วย โจวโจวยกยิ้มแล้วกดหอมแก้มลูกคนละฟอด แล้วเลยไปหอมแก้มของจิ่งอวี๋ที่นอนหลับอยู่ใกล้ๆด้วย สามพ่อลูกนอนหลับตาพริ้มอย่างน่าเอ็นดู  

 

 

 

หลานน้อยมารายงานตัวแล้วค่ะ เม้นต์มาให้กำลังใจกันเยอะๆนะคะ ชอบไม่ชอบเม้นต์แนะนำติชมได้ค่ะ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ🙏 

ความคิดเห็น