ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 14

คำค้น : ทะเลรัก ทะเลส้ม ควานเฉิง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 527

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2562 20:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14
แบบอักษร

ทะเลพาส้มกลับที่ท่าเรือ ใช้ชีวิตกันอย่างปกติ เช้าลุกขึ้นมาดูเรือปลาเข้าท่า สายกลับบ้านไปกกกัน บ่ายก็ออกมาเคลียร์บัญชี เย็นทำกับข้าวกินข้าวเย็นด้วยกัน หาหนังแอคชั่นดูเพลินๆ พอค่ำก็นอนคุยกันบนเตียง ก่อนจะหลับไปพร้อมกันแล้วตื่นมาทำงานเหมือนเดิม

 

 

"พี่ทะเล พี่โจให้อันนี้มาเค้าบอกว่าเก็บได้" เจ้าส้มชูปืนเด็กเล่นพลาสติกสีดำ เย้วๆ ลั่นไกดังแป๊กๆ ยิงเล่น อวดทะเล

 

"ส้ม 007" แล้วโพสต์ท่า ปังๆๆๆ อย่างที่คิดว่าเท่ ทะเลเหลือบตามองแล้ว แอบขำในลำคอ

 

"สายลับส้มวันนี้ภารกิจเราเสร็จหรือยังมาวิ่งเล่นแล้วเนี่ย" เป๊ปซี่โยกหัวเด็กซนเล่นเบาๆ

 

"ท่านหัวหน้าหน่วยเป๊ปซี่ สายลับส้มทำเสร็จเรียบร้อยเอารายงานไปส่งผู้บัญชาการทะเลแล้วครับผ๊ม" ทำท่ายืนตัวตรงเตะเท้าตะเบ๊ะแถมด้วย

 

"เดี๋ยวๆ นี่สายลับหรือทหาร" เป๊ปซี่ขำก๊ากออกมา

 

"ก็ๆ เป็นทหารที่เป็นสายลับไง วู๊ พี่เป๊ปซี่อ่ะ" เจ้าเด็กส้มที่ถูกตีรวนโยเยออกมา แก้มพอง ปากเบะ

 

"เอ๊าๆ เอาแบบนั้นก็ได้ มีภารกิจมาเพิ่มไปคัดปลาตรงนั้นให้พี่ที" เป๊ปซี่ส่งกระดาษจดรายชื่อปลาและจำนวนให้ส้ม

 

"พร้อมปฏิบัติภารกิจ" ยกมือตะเบ๊ะอีกรอบ แล้วทำเป็นแนบตัวกับกำแพง แอบหลังคนนั้นคนนี้ย่องๆ ไปตรงจุดที่คัดปลา

 

"นายปล่อยให้ดูหนังเยอะเกินไปหรือเปล่า" เป๊ปซี่หันมาพูดแซวๆ กับร่างสูงที่มองตามสายลับตัวขาวที่ควงปืนไป ทำงานไป

 

สงสัยต้องตัดเวลาดูหนังเอามาทำอย่างอื่นที่เป็นผู้ใหญ่ๆ จะได้ไม่เล่นซุกซนเป็นเด็กๆ แบบนี้

 

ทะเลเริ่มตกใจความคิดตัวเอง เมื่อก่อนที่ยังไม่มีเจ้าส้มมาอยู่ด้วยใช้บริการน้องอุ้งอยู่บ้างสัปดาห์ละครั้งสองครั้งบ่อยสัปดาห์เหนื่อยๆ ก็ไม่มีก็อยู่มาได้ แต่พอเจ้าส้มมาอยู่ด้วยตอนที่ยังไม่คบกันน้องอุ้งก็เหนื่อยหนักเป็นประวัติการณ์ พอคบกันแล้วแทบจะวันเว้นวัน ช่วงที่งดออกเรือคือทุกวัน แถมหลายเวลาอีก ก็เจ้าเด็กส้มแสนซนขยันยั่วขยันเอาใจความหื่นพุ่งพรวดๆ เลยกู บางทีเห็นช้ำเพราะโดนทำซ้ำๆ ก็สงสาร แต่เมียเด็กก็ทั้งบดทั้งอ่อย ทะเลน้อยคลื่นลมเลยแปรปรวน

 

 

แล้วอาการติดต้องอยู่ใกล้ๆ กันไม่ได้เป็นแค่ส้ม กับทะเลก็เป็น เวลาเจ้าเด็กซนออกไปวิ่งเล่นก็ต้องคอยชะเง้อหา ถ้าไม่เห็นถึงขั้นต้องลุกไปเดินหา เห็นตัวแล้วถึงจะกลับมาทำงานได้

ลูกน้อง คนงานจะแซวก็ไม่สนใจแล้ว ไม่เห็นหน้าเด็กแล้วใจมันไม่สงบ

 

 

ปี้ดๆๆๆๆๆ ปี้ดดดด เสียงเป่านกหวีดรัวๆ แล้วลากยาว กับเสียงกรี้ดกร้าด วิ่งกันเป็นกลุ่มใหญ่ ทะเลเงยหน้าขึ้นไปดู เห็นเจ้าส้มวิ่งไล่เด็กๆ หลายคน น่าเปลี่ยนบทไปเป็นตำรวจแล้ว ไอ้ตัวเล็กๆ ก็แอบตามกำแพงตามซอกต่างๆ มีปืนบ้าง ไม่มีบ้าง คนไม่มีก็หาของอย่างอื่นมาจินตนาการกันไป ไม่มีเลยจริงๆ ยกสองนิ้วขึ้นมาเอามืออีกข้างจับก็พอเล่นด้วยกันได้

 

ด้วยความที่โจรเยอะ ตำรวจมีแค่คนเดียว ก็พากันวิ่งป่วนไปท่าเรือ ทำเสียงยิง กันเปรี้ยงๆ ปังๆ แล้วแต่ใครจะถนัดแบบไหน

 

ตู้มมม อ่าา เริ่มมีระเบิดแล้ว เมียพี่จะพังท่าเรือหรือเปล่าเนี่ย

 

งานเสร็จแล้วแต่ว่าเห็นยังเล่นสนุกอยู่ ทะเลเลยไปเดินดูปู ปลาที่มีอยู่ไว้ไปทำอาหารสำหรับวันนี้ ได้ปลาตัวไม่เล็กไม่ใหญ่มาห้าตัว แค่นี้ก็เกินพอสำหรับสองคน และเดินต่อไปดูผัก เครื่องปรุงอื่นๆ ที่ขาด ได้ของครบก็เดินหิ้วของกลับมา เห็นผมดำๆ ตัวขาวๆ วิ่งไหวๆ ไปหลบทางนั้นแอบทางนี้

 

 

 

"ส้มกลับบ้าน" เสียงห้าวพูดสั้นๆ เด็กทุกคนลุกพรึบแยกย้ายกันอย่างเร็ว แต่มีมองตาพยักหน้าส่งซิกกันนัยๆ ว่า 'เย็นนี้เจอกัน'

 

ทะเลขยี้ผมนุ่มแรงๆ มันเขี้ยว มีแต่เหงื่อทั้งนั้น แถมยังหอบแฮกๆ คงจะสนุกมาก

 

"ไปอาบน้ำก่อนไป เดี๋ยวพี่ทำกับข้าวเอง"

"ไม่อาววว ส้มทำด้วย" ว่าแล้วก็เอาหน้าผากชื้นเหงื่อมาไถๆ แขนก็เกาะหนึบที่แขนแข็งแรง จะแย่งถุงไปหิ้วเองเป็นตัวประกัน

 

"ทำดีๆ จะช่วยก็ไปล้างมือไป" ร่างสูงพูดเสียงเข้มเชิงดุ เจ้าส้มเลยรีบไปล้างแล้วมานั่งรองานที่ร่างสูงจะให้ทำ ทะเลเลยเอามันขี้หนูให้ไปล้าง แล้วขูดเปลือกให้ดู แล้วปล่อยให้ส้มเอาไปทำต่อเอง แล้วเขาหันไปทำปลากระบอกที่หาจับได้ตลอดปีแต่ช่วงนี้จะมีเยอะเป็นพิเศษ

 

ระหว่างรอร่างโปร่งขูดมัน ทะเลก็ขยับไปตั้งน้ำรอให้เดือด ใส่พริกแกงลงไป ส้มก็มันที่แกะแล้วล้างจนสะอาดมาส่งให้ มือใหญ่ก็รับมาใส่ลงไปในหม้อ

 

"พี่ทะเล อันนี้อะไร" ส้มถามถึงมันหัวเล็กๆ ที่เพิ่งใส่ลงไปในหม้อ

 

"มันขี้หนู หน้าฝนจะมีเยอะ"

"เป็นมัน เอาทอดแบบขนมในห่อได้หรือเปล่า"

"ไม่เคยลองนะ แต่ถ้าลองทำก็คงได้แหละมั้ง แต่ถ้าอยากกินซื้อเป็นห่อกินไป เปลืองน้ำมัน" เสียงเข้มหัวเราะ หึๆ ดูเด็กหน้าใสทำตาโตมองแกงใสหม้อ แล้วหันมาค้อนใส่ สงสัยพาไปหาแม่บ่อย หัดทำตามแม่แล้ว แต่ไม่ลงมือตีหรือหยิบเขาด้วย

 

พอมันได้ที่ทะเลก็หยิบปลามาใส่ ระหว่างรอก็หยิบไข่มาตี

 

"ให้ส้มทำ ส้มเจียวไข่เอง พี่ทะเลไปอาบน้ำเลย" เสียงใสกระตือรือร้นเมื่อเห็นมีงานที่ตนเองทำได้ รีบเสนอตัวทันที

 

ทะเลเลยยกงานให้ สั่งให้ดูอย่างไรว่าปลาสุกแล้วให้ปรุงรสตามเครื่องปรุงที่เตรียมไว้ให้ แล้วให้ยกลง ค่อยเจียวไข่ แล้วก็ยอมเดินเข้าไปอาบน้ำ

 

พอทะเลอาบน้ำเรียบร้อยอาหารก็วางรออยู่แล้ว

"ส้มกินก่อนนะ เสร็จแล้วค่อยอาบน้ำ" ทะเลก็พยักหน้า นั่งลงใกล้ๆ ส้ม แล้วมือขาวก็ตักอาหารใส่จานให้เขาก่อนเป็นปกติ ทะเลก็ตักคืนให้บ้าง

 

พอกินเสร็จส้มก็ขอล้างเก็บล้างเอง ให้ทะเลล้างหน้าล้างตาไปนอนพักก่อน

 

พอถูกน้ำเย็นๆ หนังท้องตึงหนังตาก็หย่อน ช่วงที่กำลังเคลิ้มๆ ก็ถูกคนตัวเย็นๆ ที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จกระโดดเข้าใส่

 

"หยุดนะ นี่คือการปล้น" อ่าา จากตำรวจกลายเป็นโจรแล้วเหรอ

 

"ห้ามขัดขืน" มือใหญ่ถูกรวบเอาไว้ ตาหรี่ปรือขึ้นมอง หน้าใสที่ยิ้มกว้างกำลังสนุกสนานกับการเล่นบทบาทสมมติ ร่างสูงเลยนอนนิ่งตามใจ

 

"พี่ทะเล ต้องดิ้นหน่อยสิ อย่ายอมง่ายๆ " บ๊ะ มีแอบกระซิบบอกบทด้วย

 

ทะเลเลยหลุดหัวเราะขำเจ้าเด็กที่กำลังอินบทโจร

 

"บอกให้สู้ ไม่ใช่ให้ขำ พี่ทะเลอ่ะ" ทีนี้ทะเลเลยตาสว่าง ออกแรงขึ้นไปคร่อมร่างโปร่งหอมแป้งเด็กแทน

 

"ไหนส้มทำให้พี่ดูเป็นตัวอย่างหน่อย" ทะเลใช้มือเดียวรวบมือเล็กยืดไว้บนหัว

 

"ไอ้โจรใจทรามปล่อยเดี๋ยวนี้นะ" ร่างเล็กร้องเสียงดัง ดิ้นเหยงๆ เตะขาไปมาอยู่ใต้ร่างใหญ่ หลับตาปี๋ทำหน้ากลัวสุดขีดเล่นใหญ่ซะจนไอ้กุ๊ดจี่ยังอาย

 

"สรุปพี่เป็นโจรอะไร ปล้นเงิน หรือปล้นอย่างอื่น" ทะเลหัวเราะขำบทที่เจ้าส้มพูดออกมา

 

"ก็เพื่อนๆ ที่แกะปูเค้าบอกว่าทำเป็นขัดขืนแล้วผัวจะชอบ" หน้าใสพูดไปยิ้มไป ดวงตาระยับมุ่งมั่นว่าเอาจริง

 

เอาอีกแล้ว คุยอะไรใต้สะดือให้เจ้าเด็กส้มได้ยินอีกแล้ว

ทะเลก้มหน้าลงขำค้างแบบหยุดไม่ได้ เจ้าส้มเอ๊ยเจ้าส้ม

 

"นี่ไงพี่ทะเลชอบจริงๆ ด้วย ส้มทำแบบนี้แล้วชอบใช่มั้ย" ร่างเล็กกว่าทำเป็นดิ้นๆ ขัดขืน

 

แขนแกร่งรวบร่างหอมกรุ่นเข้ามากอดแน่น ก้มลงฟัดแก้มยุ้ยๆ แล้วกระซิบเสียงแหบพร่าของตนเองที่ริมหูเล็ก

"เมียทำอะไรผัวก็ชอบ เมียจ๋า" ร่างโปร่งที่กอดอยู่นิ่งเกร็งไปทันที หน้าใสร้อนฉ่า คำแบบนี้ไม่เคยเรียกเลย ใจเต้นตูมตาม อ้าปากพะงาบๆ พูดอะไรไม่ออก

 

หน้าคมมองแฟนเด็กเขินหน้าแดงอย่างชอบใจ ก้มลงจูบละไล่ไปตามไรผมนุ่ม

 

"พะ พี่ทะเล ส้มๆ " เสียงใสตะกุกตะกัก ซุกหน้าหนี

"ไม่เล่นต่อแล้วเหรอ" ทะเลก้มลงไปขบที่หูแดงๆ เล่น เจ้าส้มส่ายหน้าจนผมสะบัด มือใหญ่เลยลูบหัวเบาๆ

 

ส้มจะตายแล้วหัวใจเต้นแรงมากเลย โจรร้ายกว่าที่คิดไว้เยอะ เจ้าส้มเขินจนไม่รู้จะเอามือไม้ไว้ตรงไหนแล้ว

 

ขาแกร่งแทรกเข้าหาจนขาเรียวแยกออกจากกัน

 

"ไม่ขัดขืนหน่อยเหรอ" ร่างขาวผ่องแดงเรื่อไปทั้งตัวเพราะความอาย

 

หน้าคมไซ้ขบไปตามผิวนวล ลงเขี้ยวแล้วดึงสะบัดเบาๆ แล้วลิ้นร้อนปาดเลียปิดท้าย

ร่างโปร่งขนลุกซู่ เย็นวาบไปทั้งตัว

 

"วันนี้เป็นเมียโจรซักทีเป็นไง" ร่างสูงทำเสียงเข้ม แล้วประกบจูบเด็กน้อยที่เขินไปไม่เป็น ได้แต่ขยับตามใจเขา จะแบบไหนไอ้ทะเลก็รักทั้งนั้นแหละขอแค่เป็นส้มคนนี้เท่านั้น

 

 

"เมียจ๋า" เสียงแหบพร่าเรียกคนที่อยู่ใต้ร่าง เจ้าส้มยิ่งเขิน มันคันยุบยิบไปทั้งหัวใจ จนอยากจะดีดดิ้น แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะร่างกายโดนสูบพลังไปจนอ่อนเปลี้ยไปทั้งร่าง ได้แค่บิดส่ายไหว ทั้งที่แดงก่ำไปทั้งตัว

 

ทะเลยิ่งเห็นปฏิกิริยาของคนรักก็กระซิบเรียกซ้ำๆ อยู่ข้างหู รับรู้ได้ถึงแรงบีบรีดเกร็งแน่นที่แก่นกายที่ขยับเข้าออกอยู่ในร่างโปร่งระรัว

 

"พี่ทะเล อือออ อืออ" เสียงครางหวานปนสะอื้นเพราะร่างกายมีการโต้ตอบกับเสียงเรียกหวานหู และสัมผัสเร่าร้อนของคนรัก จนสั่นสะท้านร่างกายแทบควบคุมไม่อยู่

 

วันนี้ทั้งคู่เลยไม่ได้นอนช่วงสาย ดูเวลาอีกทีก็บ่ายเข้าไปแล้ว ทะเลจึงประคองคนรักที่พริ้มหลับไปเรียบร้อยเข้าไปอาบน้ำ แล้วแต่งตัวให้

 

"ส้มเดินไหวมั้ย" ทะเลกระซิบถามเมื่อเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย แต่ไม่ได้รับการตอบกลับจากร่างโปร่ง มือใหญ่จึงยกขึ้นอุ้มเหมือนอุ้มเด็ก แล้วพาเดินออกจากบ้าน

 

ถึงจะถูกแซว วี๊ดวิ้ว ร้องเพลงแต่งงานมาตลอดทาง ก็แค่หันไปส่งสายตาดุ กลัวเจ้าส้มตื่น

 

ทะเลวางส้มลงที่ฟูกด้านหลัง จัดท่าให้นอนสบาย เปิดพัดลมให้ แล้วหันออกมาทำงาน

 

 

บ่ายแก่ๆ เจ้าเด็กส้มก็ลุกขึ้นมาวิ่งเล่นได้ต่อ กับเพื่อนๆ รุ่นเล็กที่นัดกันไว้ ไม่รู้รอบนี้จะรับบทเป็นอะไร สายลับ ทหาร ตำรวจ โจร แต่ที่รู้คือเป็นเมียพี่แน่นอน

 

 

 

ตกเย็นทะเลพาส้มไปรับอะไหล่เรือที่สั่งเอาไว้ มีคนงานติดรถไปช่วยกันขนของสองคน

 

เมื่อถึงร้านทะเลก็จ่ายเงินแล้วฝากของไว้ก่อน ปล่อยให้คนงานไปเดินเลือกซื้อของที่ต้องการ แล้วพาเจ้าส้มไปหาอะไรกินกันเป็นมื้อเย็น

 

 

 

"ไอ้คนที่ขาวๆ นี่แหละใช่เลย" ร่างใหญ่ที่คร่อมขับอยู่บนรถมอเตอร์ไซค์วิบากคันกลางเก่ากลางใหม่พูดขึ้นกับเพื่อนที่ซ้อนอยู่ด้านหลัง

 

หลังจากที่วนเวียนสืบข่าวอยู่หลายวัน วันนี้พวกมันก็ได้โอกาส

 

 

เสียงบิดเครื่องยนต์ของรถมอเตอร์ไซค์ใกล้ๆ ทำให้ทะเลหันมองรอบๆ ตัวแล้วก็สังเกตเห็นรถมอเตอร์ไซค์วิบากซ้อนสองใส่เสื้อผ้าที่ดูรัดกุมสวมหมวกกันน็อกเต็มใบ ขับมาค่อนข้างเร็วแต่พอเข้าใกล้จุดที่พวกเขาเลือกดูของกันอยู่ก็ชะลอคนซ้อนเหมือนจะขยับตัวบางอย่าง

 

แขนแกร่งรีบรวบร่างที่กำลังคุยจ้อไม่รู้เรื่องรู้ราวเข้ามาในอ้อมกอดแล้วดึงให้ก้มต่ำ

 

เสียงปืนดังรัวอยู่หลายนัดแล้วตามด้วยเสียงเร่งเครื่องยนต์ของมอเตอร์ไซค์ห่างออกไป

 

 

"ส้มเจ็บตรงไหนหรือเปล่า" ร่างสูงที่หัวใจเต้นแรงแทบจะทะลุออกมานอกอกเพราะความเป็นห่วงคนข้างหน้า มือใหญ่ลูบไปตามตัวคนรัก แต่รู้สึกแขนมาหนักๆ ขยับไม่ค่อยไหว

 

"ส้มไม่เจ็บ พะ พี่ทะเล ละ เลือดๆ " แขนเรียวขยับเข้ากอดร่างสูงที่เหมือนจะวูบหมดสติ

 

"ช่วยด้วยๆๆ " ส้มร้องออกมาเสียงดังทั้งที่น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด ไม่เอา ไม่เอาแบบนี้

"พี่ทะเล อยู่กับส้มนะ อยู่กับส้ม"

 

ไทยมุงเริ่มเข้ามามากขึ้น คนงานที่ได้ยินเสียงปืนก็รีบเข้ามาเหตุการณ์ พอเห็นว่านายบาดเจ็บก็รีบเอากุญแจรถไปถอยรถมาแล้วแบ่งร่างสูงขึ้นด้านหลังเพื่อพาไปโรงพยาบาล

 

"พี่ทะเลได้ยินส้มมั้ย พี่ทะเลตอบหน่อย" แขนเรียวกอดร่างชุ่มเลือดเอาไว้แน่น เสียงปืนดังหลายนัดแต่ส้มไม่รู้ว่าร่างสูงถูกยิงไปกี่นัด แต่เลือดไหลออกมาเยอะมาก

"พี่ทะเลห้ามเป็นอะไรนะ ส้มจะไม่ดื้อ เชื่อฟังพี่ทะเลทุกอย่าง" ส้มร้องไห้สะอึกสะอื้น ทะเลอยากยกมือขึ้นไปเช็ดน้ำตาให้แต่ก็ทำไม่ได้ รู้สึกเหมือนร่างกายไร้กายควบคุม อยากจะตอบกลับไปว่าถึงจะดื้อ ถึงจะไม่ฟัง เขาก็ยินดีให้ส้มอยู่ด้วยเสมอ แต่ไม่อาจพูดออกไปได้ ดวงตาเริ่มพร่าแต่พยายามฝืนตัวเองไว้ไม่ให้หลับ

ทะเลยังไม่หมดสติแต่ขยับร่างกายไม่ได้ มันหนักและชาไปหมดทั้งตัว เริ่มหายใจลำบากจนต้องหายใจเข้าทางปากช่วย

หูได้ยินเสียงเจ้าส้มร้องไห้เรียกหาอยู่ตลอดเวลา

 

อยากกอดปลอบแต่ไม่มีแรงยกแขนเลย..

 

-.-.-.-.-.-.-.-.-.-

มาม่าเล็กน้อยถึงปานกลาง

ความคิดเห็น