facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

◣♥◥ อาณาเขตรักส่งท้าย►►พนักงานใหม่

ชื่อตอน : ◣♥◥ อาณาเขตรักส่งท้าย►►พนักงานใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2558 12:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
◣♥◥ อาณาเขตรักส่งท้าย►►พนักงานใหม่
แบบอักษร

◣♥◥ อาณาเขตรักส่งท้าย►►พนักงานใหม่

 

 

“เฮ่อ...คนต่อไปเข้ามา”ปภิณวิทย์เอ่ยเสียงเข้มไปทางประตูห้อง

 

ตอนนี้ผมกำลังสัมภาษณ์พนักงานใหม่อยู่...มันช่างเป็นเรื่องยากจริงๆที่จะหาพนักงานที่เหมาะจะทำในแต่ละฝ่ายได้อย่างลงตัว...เพราะพนักงานบางคนผมอยากให้ทำฝ่ายเทคนิคเพราะจบทางด้านมาแต่เจ้าตัวดันบอกว่าอยากทำฝ่ายประชาสัมพันธ์

 

เอาเข้าไปสิ!

 

ผมละปวดหัวจริงๆเลย

 

นี่ก็ผ่านมาครึ่งวันแล้วผมยังหาพนักงานที่ต้องการได้ไม่กี่คนเอง...ถ้าถามว่าทำไมผมต้องมาสัมภ่ษณ์ด้วยตัวเองไม่ให้ฝ่ายบุคคลทำ?

 

คำตอบนั้นง่ายมาก...

 

เพราะเป็นคำสั่งของท่านประธานไง

 

จบนะ!!

 

ส่วนเรื่องของผมกับบัตเตอร์?

 

ทุกอย่างก็ราบลื่นเป็นปกติดี...มีทะเลาะกันบ้างเป็นครั้งคราวแต่ส่วนใหญ่ก็มักจะมีความสุขมากกว่านะ...กลับบ้านไปก็มีอาหารอร่อยๆไว้คอยแถมยังตบท้ายด้วยของหวานสุดเลิศ....ไม่มีอะไรดีมากไปกว่านี้แล้วล่ะ?

 

แต่ถ้าถามว่าทะเลาะเรื่องอะไรกัน?

 

มีแค่เรื่องเดียวนั่นแหละที่จะทำให้ผมอารมณ์ขึ้นน่ะ...ไอ้เด็กลามก บ้ากาม มักมาก

ทุกครั้งที่มีอะไรกันผมมักจะบอกว่าแค่2รอบพอเพราะผมต้องตื่นไปทำงานอีกแต่เจ้าตัวดันไม่ฟังแถมยังทำเอาๆจนบางครั้งผมต้องลาป่วยเพราะไปทำงานไม่ไหวจริงๆ

 

ก็รู้ว่าเป็นเด็กวัยรุ่นจะจะช่วยดูสังขานของผมหน่อยได้ไหม?

 

นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆเลยนะ

 

แกร็ก!

 

เสียงเปิดประตูทำให้ผมเลิกคิดฟุ้งซ่านแล้วจ้องไปที่ชายหนุ่มที่เดินเข้ามาก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้กลางห้อง...ทันทีที่เขาก้าวเข้าห้องมาตาขวาผมก็กระตุกไม่หยุดนั่นทำให้ผมรู้ทันทีว่าคนตรงหน้าเป็นใคร

 

จะใครซะอีกละถ้าไม่ใช่...

 

นายปิณชาน์ สิวารัตนิวงศ์ 

 

ชื่อเล่นคือ บัต หรือบัตเตอร์

 

ง่ายๆก็แฟนผมเองแหละครับ!

 

“ทำไมคุณถึงอยากเข้าทำงานที่บริษัทนี้?”ผมเริ่มคำถามทันที...ถึงจะเป็นแฟนกันแต่เวลางานห้ามเอาเรื่องส่วนตัวเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย

 

ถ้าตอบไม่ถูกใจเตรียมหางานอื่นทำได้เลย

 

“เพราะบริษัทนี้ได้รับรางวัลต่างๆมากและยังเป็นบริษัทอันดับต้นๆที่ได้รับการยอบรับจากหลายประเทศในการส่งออกสินค้าครับ...”บัตเตอร์ตอบในทันทีเหมือนกับว่าเขารู้ว่ผมจะถามอะไร

 

“...”ใช้ได้ๆ...ผมพยักน้าเล็กน้อยก่อนจะเขียนคะแนนลงไปในใบสมัครงาน

 

“อีกอย่างคือมีคนที่ผมรักที่สุดทำงานอยู่ครับ!”

 

ครืดดดดด~

 

“ห๊ะ?”สิ้นประโยคต่อไปปากกาผมก็ลากยาวจนหลุดขอบกระดาษด้วยความตกใจ

 

คนตรงหน้าผมพูดอะไรออกมาเนี่ย?!!

 

“ผมอยากทำงานใกล้คนคนนั้นถึงเลือกมาสมัครงานที่บริษัทนี้...”บัตเตอร์พูดต่อไปอีก

 

“เดี๋ยวๆ...”ผมพยายามบอกให้เขาหยุด

 

“ถ้าผมได้อยู่ใกล้ๆเขาผมพร้อมที่จะทำงานทุกอย่างแม้ว่ามันจะหนักขนาดไหนก็ตาม...”บัตเตอร์พูดต่อไปอีกพร้อมกับส่งรอยยิ้มมาให้ผม

 

“...”

 

ฉ่า!

 

ที่พูดมานี่...พูดถึงผมหมดเลยนี่นา!!

 

“เพราะงั้นช่วยรับผมเข้าทำงานในแผนกที่คนคนนั้นอยู่ได้ไหมครับ?”แถมยังมีถามต่ออีก

แค่นี้ผมก็อายจะตายอยู่แล้วยังจะมาถามต่อทำบ้าอะไรห๊ะ?

 

“อะ...ไอ้เด็กบ้า!...ที่ทำงานใช่ที่ที่มาพูดเล่นได้เหรอ?!”ผมพูดเสียงดังทันที

 

“ไม่ได้พูดเล่นนะครับ!...ผมรักคนคนนั้นมากจริงๆละอยากจะอยู่ข้างๆเขาตลอดเวลา”บัตเตอร์ตอบผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

โอ้ย!...รู้แล้วว่าพูดจริงแต่ที่ผมพูดน่ะไม่ได้หมายถึงแบบนั้น!

 

ที่บริษัทไม่ควรจะมาพูดเรื่องรักๆใคร่แบบนี้ในการสัมภาษณ์นะมันไม่ดี

 

ไม่ต้องย้ำว่ารักมากก็ได้แค่นี้ผมก็แทบลมจับแล้ว!

 

“...หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ!...นายปิณชาน์...”ผมเอ่ยเสียงเข้ม...ถ้าขืนปล่อยให้พูดมากไปกว่านี้ผมได้เป็นลมแน่ๆ

 

“โหย~...พี่คุณอย่าโหดกับผมสิครับ...ให้ผมไปทำงานกับพี่คุณเถอะนะ”บัตเตอร์เปลี่ยนโหมดอย่างกระทันหันน้ำเสียงอ้อนและสายตาที่ส่งมาทำให้ผมถึงกับสะอึก

 

“คุณจะใช้เส้น?”ผมลองถามไป

 

“เปล่านะครับ?...ผมทำงานดีพี่คุณก็รู้...นะครับ...ให้ผมอยู่กับพี่คุณนะแล้วผมจะทำบานอฟฟี่ให้3วันติดเลย”บัตเตอร์เริ่มต่อรองโดยเอาขนมสุดโปรดของผมมาเป็นข้ออ้าง

 

อึก!

 

ผมต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก...ไม่ได้กินบานาฟเฟ่มากี่อาทิตย์แล้วเนี่ยจะว่าไปมันก็นานเกินไปปกติบัตเตอร์จะทำให้กินอาทิตย์ละครั้งแต่ผมไม่ได้กินมาเกือบเดือนแล้ว

 

หรือว่า...??

 

“นี่วางแผนไว้ใช่ไหม?”ผมถามเสียงเข้มทันที

 

บัตเตอร์ต้องวางแผนไว้แล้วแน่นๆ

 

ไอ้เด็กเจ้าเล่ห์!!

 

“เปล่านะครับ...แค่เป็นไม้ตายเวลาฉุกเฉินเท่านั้นเอง”บัตเตอร์บอกผมเสียงอ่อย

 

“หึ...”

 

หมับ!

 

“พี่คุณณณ~...นะครับ...ให้ผมไปอยู่ที่ฝ่ายพี่นะ”บัตเตอร์ลุกขึ้นแล้วกอดผมหลวมๆแล้วพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

 

ไม่ว่าเมื่อไหร่ผมก็ไม่เคยหนีบัตเตอร์พ้นเลยสิน่า...ถึงเขาจะไม่มาขอผมยังไงผมก็ต้องให้เขามาทำงานกับผมอยู่แล้วล่ะ...ไม่ใช่แค่บัตเตอร์ที่อยากอยู่ใกล้ๆผมเท่านั้นแต่ผมเองก็อยากอยู่ใกล้ๆบัตเตอร์เหมือนกัน

 

“ก็ได้”ผมบอกออกไปแล้วยิ้มให้บัตเตอร์

 

“อ๊ะ!...จริงเหรอครับ?...เยสสส!!!”

 

“รักพี่คุณที่สุดเลย!”บัตเตอร์หันมาบอกผมพร้อมรอยยิ้ม

 

“รักที่สุดเหมือนกัน!”

.......................................................................................................................

 

สวัสดีค่ะ

วันนี้มาส่งท้ายสั้นๆ

ความจริงจะมาอัพให้ตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วแต่เพราะต้องจัดการงานที่เข้ามากว่าจะว่างก็วันนี้ซะแล้ว

สำหรับสิ่งที่อยากบอกกับนักอ่านก็คงไม่มีอะไรมากนอกจากคำว่าขอบคุณจริงๆค่ะ

การแต่งนิยายตอนนี้เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของเราไปแล้ว

และการที่มีคนเข้ามาอ่านและคอมเม้นท์ก็เป็นสิ่งที่มีความสุขที่สุด

ขอบคุณที่ติดตามความรักของพี่คุณและบัตเตอร์จนจบนะคะ

 

nicedog

 

♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪ ღ♫ ♪ ♪

ความคิดเห็น