Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจทุกไลค์ทุกเม้นต์นะครับ~ เรื่องที่2 พี่ล่ามโซ่น้องนับดาว

ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.5 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.5 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มี.ค. 2563 22:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.5 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

ล่ามโซ่ talk's

 

"เฮ้ย! จะอาบป้ะเหี้ย! ชักช้างี้กูโทรเรียกไอ้กัสมาอาบให้ดีกว่า!!" ทันทีที่นับดาวพูดจบ

 

พรึ่บ!! ผมก็ลุกขึ้นเดินไปหาเธอในทันทีครับ

 

@ในห้องน้ำ

 

"รวบผมให้หน่อยดิ๊!" อ่า...นี่สรุปกูมาเป็นคนรับใช้ให้คนที่มาอาศัยห้องกูอยู่ใช่ไหม

"ครับ" ก็ทำได้แค่ตอบตกลงและเดินไปรวมผมเป็นลูกดังโงะบนหัวนับดาว

"ไปผสมน้ำกับสบู่ดิ่!" นี่ใช้?

"ครับ" แต่ก็ทำได้แค่ตอบรับและทำตามที่คนร่างบางบอกครับ

"ถอดเสื้อผ้าให้ด้วยดิ่! หรือจะให้กูลงไปอาบทั้งอย่างงี้?" ทำไมต้องขึ้นเสียงครับ

"นับดาวเดินมานั่งนี่สิ!" พูดพร้อมตบตักตัวเอง

"หืม? เออๆ" และคนร่างบางก็เดินมานั่งบนตักผมที่นั่งอยู่ขอบอ่างอาบน้ำ

 

ที่ทำอย่างงี้เป็นการระงับอารมณ์อย่างหนึ่งของผมหน่ะครับ ให้เธอนั่งหันหลังให้ผมดีกว่าต้องเผชิญหน้ากับอะไรๆที่มันล่อแหลมเสี่ยงต่อการโดนผมตอกเสาเข็มหน่ะครับ

 

"ยกแขนขึ้นหน่อยนับดาว..." แต่...กูขอยกเว้นกับผู้หญิงคนนี้ ไม่ว่าจะด้านหน้าด้านหลังเธอก็พร้อมปลุกเสาเข็มของผมเสมอ

 

มือหนาของตัวผมจับชายเสื้อยืดสีขาวและถกขึ้นมา นับดาวยกแขนขึ้นผมจึงถอดออกครับ

 

"ยืนหน่อยครับ..." ผมบอกเธอไปน้ำเสียงไม่ต่างจากประโยคแรก คือแหบพร่าหื่นกระหาย

"อ๊ะ...เหี้ย! ถอดดีๆดิ่!" นับดาวด่าผมมา

"หาซิบไม่เจอนี่ครับ..."

"เหี้ย! ถ้าจะยากขนาดนี้หันหน้าดีกว่าป้ะ!?" นับดาวพูดจบก็กำลังจะตั้งท่าหันมา

"ม่ะ..ไม่ได้ครับ ถ้าหันมาพี่ไม่รับรองความปลอดภัยนะ!" แต่...ผมจับเอวเธอไว้ ก่อนที่จะพูดประโยคที่ทำให้อีกคนนึงชะงัก

"เออ! กว่ามึงจะถอดเสร็จกูคงแฉะ" ทะลึ่งจังว๊ะ?

 

เวลาต่อมา

 

ผ่านมาไม่ถึง5นาทีผมถอดออกได้หมดแล้วครับ ตอนนี้คนร่างบางกำลังลงอ่างน้ำอ่ะนะ

 

"....อึ่ก" ลอบกลืนน้ำลายเสียงดังอึก ก่อนที่จะหันไปหยิบใยขัดตัวมาและบีบสบู่ลงก่อนที่ผมจะขย้ำๆใยขัดตัวนั่นไป และหันกลับมามอง

"พี่ถูเลยนะ" ผมถามไป

"เออ!" ผมจึงเริ่มลูบใยขัดตัวไปที่ไหล่แขนและหลังคนร่างบาง

"นับดาว..." เอ่ยเรียกผู้หญิงที่ผมกำลังอาบน้ำให้อยู่ไป

"ไร?"

"พี่ถามอะไรหน่อย...ได้ไหมครับ?"

"เอาดิ่!"

"เราได้มีอะไรลึกซึ้งกับใครบ้างหรือเปล่า?" ผมถามไป

"หึ! คิดว่ากูมั่วแบบมึง?" นับดาวเลิกคิ้วถามผมมา

"....." ....เงียบครับ

"ไม่รู้ดิ่ แต่ว่า..."

.

.

.

นับดาว talk's

 

"ไม่รู้ดิ่ แต่ว่า..." ฉันพูดทิ้งท้ายไว้

"แต่ว่า...อะไรหรอครับ?" มันถามมา

"ครั้งนั้นหน่ะ...ฮึ่ก" ภาพเหตุการณ์ในวันนั้นเข้ามาในหัวฉัน

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

 

"นับดาว...ครับ ร้องไห้ทำไม?" ผมถามเธอไป

"ห๊ะ!? ฮึ่กๆ ร้องไห้หรอ? ฮึ่กๆ ฮึ๊บๆ" นับดาวพยายามจะกลั้นน้ำตา

"นับดาวครับ"

"ฮึ่กๆ ร่างกายกู ฮึ๊บๆ คงจะสกปรกไปแล้ว ฮืออ~ ถ้าไม่มีเค้าคนนั้น ฮึ๊บๆ" ยิ่งกลั้นน้ำตาก็ยิ่งไหล เค้าคนนั้น?

"ใครหรอครับ?" ผมถามไป

"เสือก!" และก็ถูกนับดาวด่ามา

"ถ้านับดาว...จะมีคนอื่นมาก่อนมันก็ไม่แปลก" ผมพูดไปพร้อมกับถูเนื้อถูตัวให้คนร่างบางไปด้วย

"ฮึ่กๆ ฮึ๊บๆ"

"เพราะพี่รู้ว่า...ไม่มีใครรอใครคนนึงได้ตลอดหรอกครับ" ผมพูดไป

"เหอะ! ย่ะ..อย่าเอากูไปเปรียบเทียบกับมึงเพราะสำหรับกูแล้ว! ไม่เคยรอมึงและก็ไม่ได้อยากให้ใครมาเสียบ! เค้าคนนั้นก็คือเพื่อนมึงนั่นแหละ" เธอพูดมาเสียงหงุดหงิด

 

ผมพูดอะไรผิดว๊ะ ก็เธอบอกเองว่า...ร่างกายเธอเคยเป็นของคนอื่นมาแล้ว และผมก็พูดไปในเชิงว่า ผมรับได้ต่อให้นับดาวจะมีใครมาแล้วก็ตาม และที่บอกว่าเพื่อนผมเนี้ยคนไหนครับ

.

.

.

นับดาว talk's

@ในห้องนอนของมัน เวลา20:35น.

 

"อ่า...เสร็จแล้วครับ" มันพูดมาหลังจากที่ติดกระดุมเสื้อของตัวมันเองบนร่างกายฉันให้เสร็จ

"งั้นออกไปรอพี่ข้างนอกก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวพี่ขออาบน้ำก่อน" มันพูดมา คิดว่าฉันจะตอบว่าไงดีหล่ะ

"ไม่เป็นไรเดี๋ยวกูรอ" หรอ? หึ...ไม่มีความเกรงใจสำหรับกู

"เออ" พูดจบฉันก็เดินออกไปข้างนอกห้องของมัน

 

@โซนห้องรับแขก เวลา20:45น.

 

"อ่า...เป็นแผลเป็นแน่เลย..." ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองออกมา

 

เมื่อมองดูแผลตัวเองผ่านผ้าพันแผล ทุกคนคงคิดใช่ไหมคะว่า...เป็นถึงขนาดไหน

มันผ่าตั้งแต่กลางฝ่ามือข้างซ้ายถึงนิ้วก้อยข้างขวาฉันหน่ะค่ะ อิดอกกกทองงงนั่นมันเป็นลมบ้าหนูมาไงว๊ะ ถึงได้หลับตาหูหลับตากรีดขนาดนั้น สงสัยจะใช่ ฮ่าๆ

 

"เฮ้! ไอ้ดาว..." เสียงไอ้กัสโซ่ ฉันจึงหันหน้าไปดู

"มึง~" พูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนและก็วิ่งไปกระโดดกอดมัน

"มึงมาที่นี่ได้ไงว๊ะ?" มันถามมา แต่มือมันก็จับเอวฉันไว้เหมือนกัน ฉันจึงผละตัวออกจากมัน

"พี่มึงพามาไง" และตอบมันไป จบก็เดินกลับไปนั่งที่โซฟาแบบเดิม

"อะไร ยังไงครับ คุณนภัสสรจะรีเทิร์นรักเก่า?" มันถามมาเหมือนนักข่าว

"เอ่อ...เรื่องนี้นับดาวขอไม่ตอบนะคะ ถุยเหอะ! ถามอะไรดูหน้ากูด้วย!" ตอบเล่นๆกับมันไป ก่อนที่จะกลับมาจริงจังหน้านิ่วคิ้วขมวด

"ฮ่าๆๆ ถ้าเป็นมึงกูยอมว่ะ..." อะไรนะ?

"ห๊ะ!?" อุทานถามมันไป

"เปล่า...งั้นกูไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน"

"....." พยักหน้าให้มันไป

 

5นาทีผ่านไป

 

ให้ตายเหอะ! กูถามจริงๆนะนี่มึงสองคนอาบน้ำกับเปลี่ยนเสื้อผ้าหรือว่าแฟ๊บกันอยู่ว๊ะ เวร! นานเหลือเกิน

 

แอ๊ดดดด~ และประตูห้องของมันก็เปิดออกมา

 

"....อึ่ก" เชี่ย! หันหน้าหนีทันที

"นับดาวครับ ไอ้กัสกลับมาแล้วหรอ" มันถามมา

 

ยวบ... ก่อนที่ฉันจะรู้สึกถึงความยวบลงของโซฟา

 

"อ่ะ..เออ! ทำไมมึงไม่ใส่เสื้ออ่ะ" ฉันตอบมันไปเสียงสั่น ก่อนที่จะถามมันไป

"หืม? ทำไมต้องใส่หล่ะครับ?" มึงยังกล้าถามอีกหรอ

"อย่าเสือกลืมดิ่ว๊ะ ว่าห้องนี้ไม่ได้มีแค่มึงกับไอ้กัสอยู่กันแค่สองคน!" ฉันพูดไป ทำไมชอบทำให้ฉันหงุดหงิดว๊ะ?

"หืม? หรือนับดาวอายหรอครับ หวั่นไหวสินะ~"

"พูดเรื่องอะไรของมึง มึงอ่ะไม่มีอิธิพลอะไรกับกูตั้งแต่วันที่...อึ่ก" ฉันหยุดพูดกับมัน และกลืนน้ำลายแทน

"ตั้งแต่วันที่พี่...ทำเรื่องเลวๆกับนับดาวไว้สินะครับ" มันพูดมา

"เออ! ใช่! ไม่ใช่แค่เลวแต่มึงมันเหี้ยด้วย!" ฉันพูดใส่หน้ามันไป

 

อ๊อดดดด~ อ๊อดดดด~ เสียงกดออดหน้าห้องดังขึ้น

 

"อ่า...พี่โทรสั่งอาหารไว้หน่ะครับ คงมาแล้วงั้นเดี๋ยวพี่ไปรับก่อนนะ" มันพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนและเดินไปเปิดประตู

 

หลายนาทีผ่านไป

 

"มึง! กูหิวข้าวล่ะ...." ฉันเดินไปตามมันที่หน้าประตู แต่ก็ต้องชะงักทันทีที่เจอกับ

"น้องสายป่าน" สิ่งที่ฉันเห็นคือ...อิสายป่านกำลังกอดรัดมันอยู่

"เอ๊!? นับดาวครับ...มันไม่ใช่นะ!"

"ฮึ่ก! พ่ะ..พี่โซ่คะ ฮืออๆ นี่มันอะไรกันคะ?" อิสายป่านถามมันไป

"หึ~ พี่โซ่~ นับดาวหิวข้าวแล้วนะ!" ฉันพูดไปน้ำเสียงอ้อนๆ

"ห๊ะ!?" ตกใจห่าไรนักหนา

"หิว!-ข้าว!" ฉันพูดเน้นๆสองคำ

"เอ่อ..." อ้ำๆอึ้งๆห่าเหวไรว๊ะ

"เจ็บแผลด้วย ป่ะกี๊นี้มันชนกับโซฟาอ่า" ฉันพูดไป พอพูดว่าเจ็บเท่านั้นแหละมันรีบแกะมือของอิสายป่านออกไปและก็เดินมาดูมือฉันทันที

"เจ็บมากไหมครับ?" มันถามมาเสียงอ่อนโยน

"มากสิ ฮือออ~" ครางเสียงฮือออกไปยาวๆ

"พี่ว่า...เราเข้าไปทำแผลก่อนดีกว่านะ" มันพูดมา

"อื้อ" ครางในลำคอตอบไป

"....." และไม่ลืมที่จะหันไปยิ้มเยาะเย้ยอิสายป่าน อยากเข้ามาก็เข้ามากูจะทำให้มึงกระอักเลือดตายเลยคอยดูดิ่

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

 

บางทีตอนนี้ผมอาจจะเหมือนกับคนโง่ที่ยอมให้นับดาวใช้เป็นเครื่องมืออะไรสักอย่างแต่ว่า...ผมกลับถอนตัวไม่ขึ้น โง่หัวปรักหัวปรำ...เคยได้ยินป้ะ?

ต่อให้จะโดนใช้เป็นเครื่องมือผมก็ไม่สน

 

@โซนห้องนั่งเล่น เวลา20:55น.

 

"นั่งก่อนนะครับ นับดาว" ผมบอกเธอไป

"....." เธอก็นั่งลงตามที่ผมบอก

"เดี๋ยวพี่เข้าไปเอากล่องยาแป๊บนึง" บอกเธอไปอีกหนึ่งประโยคและผมก็เดินเข้ามาในห้อง

.

.

.

นับดาว talk's

 

"อินับดาว...มึงเป็นอะไร..." มันถามมาเสียงแผ่วเบา

"หืม? หึ! กูไม่จำเป็นต้องบอก" ฉันพูดไปเสียงเรียบนิ่งปกติ

"ตอแหล...โรคสำออย..." มันด่าฉันมา

"สำออยแล้วชนะมึงกูก็จะสำออย" ฉันพูดไป ตามความจริง

"มึงมันโรคจิต...คิดแต่จะแย่งของของก่ะ...." หืม? ป่ะกี๊นี้มันกำลังจะบอกว่า "ของของกู" หรอคะ

"อ๊ะๆ" พูดพร้อมเอานิ้วชี้ขึ้นมาส่ายไปมา

"ต่อให้เป็นของของมึงกูก็จะแย่ง แต่...ขอโทษทีพอดีเค้าเป็นของกูตั้งแต่แรก เพราะงั้นมึงไม่มีสิทธิ์นะคะน้องสาว~" ฉันพูดไปด้วยน้ำเสียงกวนส้นตีน

"อ่ะ..อิ....หึ! มึงก็คงทำได้แค่แดกของเหลือเดณของกูเท่านั้นแหละ"

"ถ้าของเหลือเดณมันอร่อย กูก็แดกแต่...อุ๊บส์ หึๆ เค้ายังไม่แดกมึงเลยไม่ใช่? และอย่ามาเจ๋อยุ่งกับของของกูไม่งั้น...อย่าหาว่ากูไม่เตือน" ฉันพูดไปเสียงเรียบนิ่ง

"ทีมึงยังแย่งของของกูด่ะ...." มันยังพูดไม่ทันจบ ฉันก็...

"นั่นสิน้า~ ขนาดของของมึงกูยังแย่งมาได้ เพราะงั้นของของกูมึงก็อย่าหวังจะได้"

"มาแล้วครับ" มันออกมาพร้อมกับกล่องยา

"นานจัง~" ฉันพูดไป

"พอดี...พี่เพิ่งหาเจอหน่ะครับ" มันพูดมา

"หมดอายุหรือยังเนี้ย" ฉันถามไป

"หึ~ พี่ไม่เอาของหมดอายุมาให้คนที่พี่รักใช้หรอกครับ"

"!!!" อ่ะ..อะไรกันว๊ะ

 

ตึกตักๆๆ ตึกตักๆๆๆๆ ตึกตักๆๆ ท่ะ..ทำไม ใจเต้นแรงขนาดนี้ มึงจะหวั่นไหวให้มันไม่ได้นะเว้ยอินับดาว มันเป็นแค่เครื่องมืออย่างหนึ่งของฉัน เพราะงั้น...ห้ามหวั่นไหว

 

"อ๊ะ! เจ็บ..." มันเจ็บจริง สัส! ทำเป็นป้ะว๊ะ

"ป่ะกี๊นี้แอลกอร์ฮอร์โดนแผลหรอครับ?" มันถามมา

"อื้อ!" ครางออกมาพร้อมกับพยักหน้าขึ้นลง

"พู่ว์~ พู่ว์~ พู่ว์~" มันเป่าแผลให้ฉัน

"หายหรือยังครับ?" ทำไมต้องทำเสียงอ่อนโยนว๊ะ

"ค่ะ" เอ๊!? ป่ะกี๊นี้ฉันพูดคะค่ะกับมันหรอ

"หืม?" ครางสงสัยในลำคอพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉันและหันไปที่ประตู

"อาหารยังไม่มาส่งอีกหรอครับ"

"....." ทำได้แค่พ่นลมหายใจออกมาทางจมูกเบาๆ ที่แท้ก็สงสัยเรื่องอาหาร

 

อ๊อดดดด~ อ๊อดดดด~ เสียงกดกริ่งที่หน้าประตูดังขึ้น

 

"ไอ้กัส!! ไอ้กัสโซ่....หืม? มีอะไรหรอครับนับดาว?" มันถามมาเมื่อฉันใช้หลังมือทุบอกมัน

"ใช้น้องสายป่านก็ได้นี่ อุตส่าห์มาถึงนี่คงไม่ได้จะมากินฟรีๆหรอกใช่ไหม?" ฉันถามไปด้วยน้ำเสียงและหน้าตาสงสัยแบบตอแหล

"เอ่อ...ค่ะๆ เดี๋ยวสายป่านไปรับให้ 'พี่โซ่' ก็ได้" พูดชัดเหมือนตั้งใจจะบอกเป็นนัยๆว่า 'จะให้พี่โซ่กินคนเดียว' เหอะ!

"อ่ะ เงิน พี่...รบกวนหน่อยนะ"

"ค่ะ" และอิสายไหมก็เดินออกไป

"นัดมันมาหรอ?" ฉันถามมันไปเสียงเรียบ

"ถามพี่หรอครับ?" มันถามกลับมา

 

ควับ! ฉันหันหน้าไปมองค้อนมัน

 

"ถามควายมั้งตอนนี้มีแค่กูกับมึงอยู่ในห้องนี้อ่ะ" ฉันพูดไป

"พี่เปล่าชวน" มันพูดมา

"รู้ไว้ด้วยว่ากูอ่ะ เกลียดมันเข้ากระดูกดำ ถ้าไม่อยากถูกใช้เป็นเครื่องมือหล่ะก็ปล่อยก่ะ....อุ๊บ" ดวงตาเบิกกว้างในทันที

"อื้อออ!" ก่อนที่จะครางในลำคอออกมา มันจูบฉัน!!!! ไอ้เหี้ยนี่มันจูบกู!!!!

 

ตุ่บ! เสียงอะไรสักอย่างตก

 

"พี่โซ่!!" อ่า...อิสายป่าน

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ เสียงเปิดประตูห้อง ไอ้กัสโซ่แน่เลย

 

"เชี้ย!!! ทำไมไม่ไปทำกันในห้องว๊ะ!!?"

"อื้อออ!" ไม่ยอมเปิดปากหรอก

"อ่า..." มันค่อยๆปล่อยปากฉันออกอย่างอ้อยอิ่ง และดึงข้อมือฉันไปใกล้ๆมันมากขึ้น จนหน้าของมันเกยอยู่ที่ไหล่ฉัน

"พี่จะไม่มีวัน...ปล่อยนับดาวไปอีกแล้ว..." มันกระซิบบอกมา

"อื้ออ! ทำแผลต่อเร็วๆดิ่หิวข้าวแล้วเว้ย!"  ฉันบอกมันกลับไป

 

หลายนาทีผ่านไป

@โซนโต๊ะกินข้าว เวลา21:05น.

 

"อยากกินปลาอ่ะ" ฉันบอกมันไป เพราะอะไรหรอคะ เพราะกินเองไม่ได้ไง

"แป๊บนึงนะครับ" มันบอกมา ก่อนที่จะตักปลามาใส่จานมันและก็ตักข้าวป้อนใส่ปากฉัน ก็...กินจานเดียวกันช้อนเดียวกันนั่นแหละ

"พี่โซ่...ไม่ทานบ้างหรอคะ?" อิสายป่านถามมันไป

"ก็กินอยู่ครับ" พูดจบมันก็ตักข้าวเข้าปาก

 

ฉันเขี่ยขาไอ้กัสโซ่ที่นั่งแดกข้าวอยู่ตรงข้ามฉัน ตั้งใจแดกเหมือนกลัวโดนแย่งหมดอ่ะ และมันก็เงยหน้ามามองหน้าฉันฉันก็ส่งสายตาไปทางอิสายป่าน

 

"โอ๊ย! เฮียกูขี้เกียจใช้ช้อนกลางว่ะทำไมต้องใช้ว๊ะ?" ไอ้กัสโซ่ถามมันไป

"ก็มีคนอื่นมากินด้วยไม่ได้มีแค่สามคน" พี่....ไม่สิ มันตอบไป

"สามคนนี่หมายถึงใครบ้างหรอคะ?" ยังกล้าถาม

"หืม? ต้องให้พี่ระบุด้วยหรอครับ?"

"อ่ะ นับดาวครับ" พูดพร้อมป้อนข้าวฉัน

"น่าจะรู้ตัวนะ ว่าเป็นส่วนเกิน" ฉันพูดลอยๆ

"เอ๊!? พี่นับดาว! ทำไมถึงพูดแบบนี้หล่ะ!?" อิสายป่านถามฉันมา

"อุ๊ย! ดิ้นทำไมอ่ะ? ฮ่าๆ ยังไม่ได้ระบุชื่อเลยนะ" ฉันพูดถามไป

"งั้น...สายป่านกลับก็ได้!"

"เออ! ไปได้ก็ดี" ....ไอ้กัสโซ่

"เดินไปเองนะ พอดีพี่ไม่ว่างอ่ะป้อนข้าวนับดาวอยู่"

"ค่ะ! ไว้สายป่านจะมาหาใหม่นะคะหรือไม่ก็โทรมาหาสายป่านได้ตลอดเลยนะคะ" อ่อยปัญญาอ่อน

"ตัวจริงเค้านั่งอยู่นี่...ยังเสือกอ่อย ถามจริงครับ...หน้ามึงโบกปูนหรอว๊ะ?" ไอ้กัสโซ่ถามไป

"อ๊ะ!...."

"อย่ามาดิ้นที่นี่! ซอรี่พอดีพี่ไม่ชอบค่ะ! หึ~" ฉันพูดไป ก่อนที่จะหันไปยิ้มหวานให้น้องสาวสุดที่รัก ก่อนที่อิสายป่านจะเดินกระแทรกเท้าออกไป

"งั้นกูไม่ใช้ช้อนกลางแดกแล้วนะ" ไอ้กัสโซ่ถามฉันมา

"เออ" ตอบมันไป ก่อนที่จะกินข้าวต่อ

 

10นาทีต่อมา

@ห้องนอนของมัน เวลา21:15น.

 

"นับดาว...นอนในห้องก็ได้นะครับ เดี๋ยวพี่ไปนอนโซฟาข้างนอกห้อง" มันพูดมา

"อย่ามาตอแหล! มึงก็ไปนอนกับไอ้กัสได้ป้ะ?!" ฉันถามไปน้ำเสียงหงุดหงิด ส่วนคำด่า...มันออกไปเอง

"นับดาวยังไม่รู้นิสัยไอ้กัส มันไม่เคยให้พี่เข้าห้องมันเลยมันหวงเหมือนห้องมันมีทองงั้นแหละ" มันพูดมา

"จริงหรอ?" ฉันถามมันไปพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นสูง

"....." มันไม่ตอบแต่พยักหน้าขึ้นลง

"งั้นกูไปนอนกับมันก็ได้!" พูดจบก็ลุกขึ้นและกำลังจะเดินออกไปแต่...

 

หมับ!! ข้อมือของฉันถูกมือหนาของมันรัดกุมไว้ซ๊ะก่อน

 

"อ๊ะ!" อุทานออกมาด้วยความตกใจ

"จะทรมารพี่ไปถึงไหน...ครับ" มันถามมา

"....." ....ฉันเงียบ

"เธอก็รู้ว่าพี่ยังรักเธออยู่...หรือจะบอกว่าไม่รู้"

"....." รู้ดิ่แต่...ฉันไม่ได้รักมันแล้วไง

"อย่าใจร้าย...อย่าทรมาร...อย่าเห็นพี่เป็นแค่เครื่องมืออีกเลยนะครับ" เหอะ!

"ใครว๊ะ? ที่ใจร้ายใส่กันก่อน ใครว๊ะ? ที่ทรมารกันก่อน ก็บอกแล้วไงว่าถ้าไม่อยากเป็นเครื่องมือสำหรับกูก็ปล่อยกูไป" ฉันพูดไป มันเริ่มก่อน

"พี่ก็บอกแล้วไง!"

"อ๊ะ!" มันดึงตัวฉันเข้าไปหามัน

"ว่าพี่จะไม่มีวันปล่อยเธอไปอีกแล้ว!!!" และมันก็พูดใส่หน้าฉันมาในระยะประชิดใบหน้าจนฉันต้องหลับตาปี๋

"งั้นมึงทำทำไม!!? มึงทิ้งกูไปเอากับอิสายป่านทำไม!!?"

"พี่กับสายป่านยังไม่ได้มีอะไรกัน!"

"เหอะ! กูควรเชื่อ...?" เลิกคิ้วถามมันไป

"ต้องเชื่อพี่สิ! เพราะพี่พูดความจริง!!" มันกล้าพูดได้ยังไงว๊ะ

"เออ! กูเชื่อก็ได้! แต่...ตอนนี้กูไม่ได้รักมึงแล้ว!! จบนะ?!" แป๊บนะ! ทำไมจู่ๆก็รู้สึกว่า...หัวใจชาวาบเพราะคำพูดของกูเองว๊ะ

 

มันค่อยๆคลายมือออกจากการเกาะกุมที่ข้อมือของฉัน

 

"พี่ไม่เชื่อ"

"....." ....ฉันเงียบพร้อมกับยกไหล่ขึ้นสูงหนึ่งทีเหมือนบอกเป็นนัยๆว่า 'แล้วแต่มึง'

"นับดาวโกหก...ใช่ไหมครับ?"

"เออ! เอาที่มึงสบายใจ!" พูดจบฉันก็กำลังจะเดินกลับไปที่เตียงแต่...

"อ๊ะ! อุ๊บ...อื้ออออ!" แบบนี้อีกแล้วพอพูดขัดใจหน่อยก็จับจูบอย่างเดียว

"อื้มมม~"

"อึ่ก! พ่ะ....อื้ออออ!" หันหน้าออกได้ไม่ถึงวิมันก็จับท้ายทอยฉันไปจูบเหมือนเดิม

 

มือบางทั้งสองข้างของฉันก็ถูกมันรวบไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวของมัน

 

"อื้มมม~"

 

จากมือที่จับท้ายทอยเริ่มเลื้อยลงไปที่หลังของฉัน

 

"อื้อ! อื้อ! อื้อ!" ครางออกมาไม่ใช่เพราะว่าหายใจไม่ออกหรอกนะแต่ต้องแสร้งทำเป็นหายใจไม่ออก

"....." มันค่อยๆถอดถอนริมฝีปากหยักสวยของตัวมันเองออกจากริมฝีปากบางของฉัน

"เฮ้อ! เฮ้อ!" แสร้งหายใจหอบ

"เห้อ~ เดี๋ยวพี่ไปเอง...พี่ออกไปนอนข้างนอกเอง" มันถอนหายใจออกมาก่อนที่จะปล่อยแขนฉันและก็เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า

"กูไปเอง!" ฉันพูดไป จบก็กำลังจะเดินออกมาจากห้องเหมือนเดิม

"อ๊ะ! ปล่อยกู!" แต่...มันเข้ามารวบเอวฉันและพาเดินไปที่เตียงและนั่งลงบนเตียงโดยที่ฉันนั่งตักมัน

"งั้นก็นอนด้วยกัน!" มันพูดมา

"ห๊ะ!?" เผลออุทานออกมาอย่างตกใจในทันที

"นอนด้วยกันในห้องนี้แหละแต่...ถ้าไม่นอนอีกจะหาอะไรทำแล้วนะ!" ห๊ะ!? พูดเรื่องเหี้ยอะไรของมันว๊ะ

"หาอะไรทำอ่ะ?" ฉันจึงถามมันไป

"หึๆ นับดาวก็ยังคงเป็นนับดาวพูดเรื่องแบบนี้ถ้าไม่พูดตรงๆก็ไม่รู้สินะ!" ห๋า...

"มึงพูดเรื่องอะไรของมึงว๊ะ!?" ฉันถามไป

"พี่จะเอานับดาวแล้วนะ!"

"!!!" ทันทีที่มันพูดจบดวงตาฉันก็เบิกกว้างทันที

"มึง!"

"นอนไหมครับ?"

"เออ! นอน!"

"ก็นอนครับ!" มันพูดจบก็ปล่อยฉันลุกขึ้น

"มึงก็ไปนอนฝั่งโน้นดิ่!" ประเด็นคือขี้เกียจขยับตัวขี้เกียจเดิน

"ครับ..." พูดจบมันก็ถอดเสื้อออกและโยนไปใส่ตะกร้าแบบลวกๆ

 

ไม่! ไม่ได้อินับดาว มึงห้ามหวั่นไหว ครั้งแรกที่ไหนที่มึงเห็นร่างกายมันแบบนี้ ใช่! มันไม่ใช่ครั้งแรก นอนๆ นอนนะ...นับดาว

 

End ep.5

.

.

.

.

.

{To be continue}

 

"พี่จะจีบเธอตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป!"

 

Talk

 

อิพี่ฉวยโอกาสเก่งมาก...เอะอะๆ จับน้องจูบ แถมเผด็จการ น้องนับดาวก็ซึนหวั่นไหวกับอิพี่หล่ะสิแต่...ปากแข็ง

.....

 

อิพี่มันจะแทนตัวน้องว่า...เธอนะคะอาจจะขัดหูขัดตาไปบ้างแต่วางมาแบบนี้ตั้งแต่แรกแล้วเนอะ

 

โปรดติดตามอ่านตอนต่อไปกันด้วยนะคะ

คอมเม้นต์เป็นกำลังใจหรือติชมไรท์ด้วยนะคะ

คืนนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว