ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

‘ดูดวง’ไหมครับแถมรักให้ด้วย➶☯(ธนู x มีน) - บทที่ 2 [RE]

ชื่อตอน : ‘ดูดวง’ไหมครับแถมรักให้ด้วย➶☯(ธนู x มีน) - บทที่ 2 [RE]

คำค้น : ❥ทำนายทายรัก✡THE SERIES : ‘ดูดวง’ไหมครับแถมรักให้ด้วย➶☯ (ธนู x มีน)

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.ค. 2559 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
‘ดูดวง’ไหมครับแถมรักให้ด้วย➶☯(ธนู x มีน) - บทที่ 2 [RE]
แบบอักษร

 

 

 

ทำนายทายรักTHE SERIES : ดูดวงไหมครับแถมรักให้ด้วย(ธนู x มีน)

 

 

 

 

ได้แต่มองคนเหล่านั้น ยิ่งเห็นแล้วฉันไม่เข้าใจ

 

 

อาจารย์.. ให้ผมดูดวงไหมครับ

 

 

ร่างบางอยู่ในท่านั่งคุกเข่า สองมือประสานกันแนบอก พร้อมส่งสายตาจริงจังมองคนเป็นอาจารย์ ชายสูงวัยถอนหายใจหนัก ยอมจับช็อกมาเขียนวันเดือนปีเกิดลงบนกระดาษดำขนาดเล็กที่พาสต้ามักจะใช้ในการดูดวงแต่โดยดี เมื่อเห็นว่าลูกศิษย์กำลังเลียนแบบหนังกำลังภายในของจีนในฉากที่ว่า หากท่านไม่ยอมรับข้าเป็นศิษย์ ข้าจะคุกเข่าอยู่อย่างนี้ไปจนวันตาย!

 “รอแปปนะครับอาจารย์

 สำเร็จ! ร่างบางแอบชูกำปั้นดีใจ อารมณ์ผิดกันลิบลับกับอาจารย์พร้อมพงษ์ที่หยักหน้าแบบขอไปที มองลูกศิษย์ลงมือขีดเขียนอะไรบางอย่างบนกระดาษดำครู่ใหญ่ๆ เสร็จแล้วก็โชว์ตัวเลขสารพัดที่อยู่บนกระดานให้ดู

ผมเสียใจจริงๆที่ต้องบอกว่า ช่วงนี้อาจารย์ดวงไม่ค่อยดีเท่าไรเลย

คนพูดมีสีหน้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัด ทว่าชายวัยกลางคนกลับส่งสายตาระอาปนเหนื่อยหน่ายไปให้หมอดูในคราบชุดนิสิต

ยังไงครับ? นักศึกษา

ก็..นิ้วเรียวใช้ช็อล์กจิ้มไปยังตัวเลขตัวหนึ่งบนกระดาษเห็นเลขเก้าไหมครับ คือดวงของจารย์อยู่ในช่วงราหูอม...

ผมต้องการเนื้อ ไม่เอาน้ำนะครับนักศึกษา

พาสต้าได้แต่หัวเราะแห้งๆหลังถูกอาจารย์เบรกเอี๊ยดก่อนที่ตัวเองจะได้แสดงทักษะอะไรออกมา

ครับ คืออาจารย์จะต้องระวังเรื่องสุขภาพให้มาก เพราะช่วงนี้เกณฑ์เรื่องสุขภาพของอาจารณ์กำลังตกอย่างแรง! ส่วนเรื่องการเงินก็ราบรื่นดีมากไม่มีปัญหา แต่เรื่องความรัก..ผมบอกได้เลยว่าดวงอาจารย์มันเวรี่กู๊ดมาก อาจารณ์กำลังจะพบเจอเนื้อคู่ในเร็ววันนี้ซึ่งเป็นหญิงสาวอายุรุ่นราวคราวเดียวกันแน่นอน!

จบแล้วใช่ไหม

ครับ ถ้าคราวๆก็ประมาณนี้

หมอดูหรือที่คนเป็นอาจารย์เรียกอีกอย่างว่าหมอเดาฉีกยิ้มหวานอย่างพออกพอใจ รับรองได้เลยว่า.. ถ้าดวงที่เขาดูเป็นจริงขึ้นมา อาจารย์พร้อมพงษ์จะต้องยอมให้เปิดชมรมต่อไปแน่ๆ!

ฟังผมให้ดีนะนักศึกษา”

พาสต้าพยักหัวงึกงัก ทำหน้าตั้งใจฟังตามที่น้ำเสียงดุดันบอกเคร่งครัด

“ผมเพิ่งไปตรวจสุขภาพประจำปีมา ผลตรวจออกมาดีมาก ร่างกายแข็งแรงไม่มีโรคภัยอะไร ส่วนเรื่องความรักผมมีภรรยาแล้ว ที่สำคัญ.. อายุอ่อนกว่าผมห้าปีด้วย

เอ่อ...”

สีหน้าดี๊ด๊าเมื่อครู่สลดลงทันทีทันใด ร่างบางขมวดคิ้วสงสัย ก้มมองกระดานหาข้อผิดพลาด..เขาก็คำนวณตามตำราที่อ่านมาเป๊ะๆนี่นา ผิดพลาดตรงไหนกัน!?

อาจารย์ครับ คือวะ..

ยังไงผมก็ขอแนะนำให้คุณหาชมรมใหม่อยู่นะครับ เพราะยังไงผมก็จะยุบชมรมดูดวง

เพราะยังไงผมก็จะยุบชมรมดูดวง

ยังไงผมก็จะยุบชมรมดูดวง...

ผมจะยุบชมรมดูดวง...

ยุบชมรมดูดวงงงงงงงงงงงงง

ม่ายยยยยยยยยยยยย!!

แม้คำว่า ไม่จะเป็นเสียงคัดค้านที่อยู่เพียงในใจเพราะคนรับสารกำลังตะลึงกับคำตัดสินของผู้ส่งสาร แต่สีหน้าตื่นตระหนกของพาสต้าก็สื่อทุกอย่างออกมาได้แม้ไม่พูด เขาอยากจะหยิบยาดมมาจ่อที่รูจมุกทั้งสองข้างเสียจริงๆ!

ก๊อกๆๆ

            “เข้ามาได้

ขอโทษครับอาจารย์ ผมไม่รู้ว่าอาจารย์มีแขก

ไม่เป็นไรหรอก นั่งสิ

เสียง... เสียงที่คุ้นเคย ร่างบางรีบหันหลังกลับไปมองต้นต้อของเสียงเมื่อครู่ แล้วก็ต้องตาโตเป็นไข่ห่านเมื่อเห็นว่าใครเป็นคนเข้ามาในห้องนี้.. พี่ภาคิน เดือนถาปัต ชายผู้ที่เคยช่วยเหลือน้องแมวตัวน้อยๆโดยการเอาไม้ไล่ฟาด(พื้น)

เชิญครับนักศึกษา

ในเมื่อถูกเชิญกลับซึ่งๆหน้าแบบนี้แล้ว ประธานชมรมดูดวงจึงจำใจต้องลุกจากเก้าอี้เสียไม่ได้ ภาคินเหลือบมองเจ้าของวงหน้าซีดที่ทำท่าราวกับจะร้องไห้ มีคำถามมากมายเต็มไปหมดแต่ก็ไม่พูดออกมาเพราะติดคำเชิญนั่งรอบที่สองจากอาจารย์วัยกลางคน

ว่าไงละโครงการไปถึงไหนแล้ว

ก็ดีครับ ถ้าไม่ได้อาจารย์ผมคงแย่

ไม่หรอก นายเป็นคนมีฝีมือ ฉันเองก็ไม่ได้มีความรู้ด้านพวกนี้เท่าไหร่

พาสต้าพยายามยืดเวลาในการเดินให้มากที่สุด ภาพที่เห็นตอนจะปิดประตูคือรอยยิ้มของอาจารย์พร้อมพงษ์ที่ดูภูมิใจในตัวลูกศิษย์คนนี้ไม่น้อย

ไอ้พาส แกมายืนเหม่ออะไรตรงนี้ เกะกะ”

น้ำฟ้าขมวดคิ้วสงสัยๆ เมื่อเห็นเพื่อนยื่นขว้างประตูที่เธอเตรียมจะเคาะ

อาจารย์พร้อมพงษ์ไม่ว่าง

รู้ได้ไง

ก็ฉันเพิ่งออกมาจากห้องเขาเมื่อกี้

อย่างนายเนี่ยนะมีธุระกับอาจารย์พร้อมพงษ์? อ่อ รู้ละ ได้ข่าวว่าชมรมถูกยุบ

แค่เกือบ

แก้คำเร็วทันควับ แม้แผนยื้อชีวิตของชมรมจะเพิ่งถูกอาจารย์ทำลายย่อยยับไปแล้วเมื่อกี้

ฉันไม่เชื่อ ยอมรับความจริงเถอะ อีกอย่าง.. นายชอบชมรมจิตอาสาไม่ใช่หรือไงก็ไปอยู่ชมรมนั้นสิ

มันก็ใช่ แต่...

“แต่สุดท้ายมันก็ต้องถูกยุบอยู่ดี อย่างนายจะทำอะไรได๊” น้ำเสียงสูงปรี๊ดตอกย้ำความจริง

“ได้สิ! คนอย่างพาสต้าไม่จนมุมง่ายๆหรอก”

อะไรอีกละ?”

หญิงสาวกอดอกถามเพื่อนเอื้อมๆ ไม่รู้จักเรียกว่าบ้าดวงเกินจนเป็นคนหัวอ่อน หลอกง่าย หรือดื้อรั้นดี ร่างบางเม้มปากแน่นอย่างคนคิดไม่ตก ลังเลว่าจะทำหรือไม่ทำดี หลังจากจมอยู่กับความคิดตัวพักใหญ่ สุดท้ายก็คลี่ยิ้มออกมา แล้วหันหน้าไปมองยังห้องอาจารย์พร้อมพงษื

 

 

 

 

ไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน อะไรมันดีไม่ดีที่เคยมองเห็นก็แบบนี้..

รักแล้วสุขยังงั้น รักแล้วเจ็บยังงี้ แล้วยังไง

 

 

ข้อมือเล็กถูกด้ายแดงพันล้อมรอบ หอยโตงเตงด้วยจี้หยกที่แกะสลักเป็นปลาคู่หันหน้าไปคนละทางหางผูกติดกัน

 

 

โรคจิต.. ไม่ว่าใครที่เห็นพาสต้าตอนนี้คงต้องพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าโรคจิต ใต้ตาดำคล้ำและหนังตาที่เบิกค้างคล้ายหมอผีกำลังทำพิธีอะไรสักอย่างทำเอาคนที่เดินผ่านไปมาบริเวณนั้นขนลุกเกรียว ร่างผอมบางดึงฮู้ดสีม่วงตัวโปรดคลุมหัว จับจ้องร่างสูงสมส่วนของภาคินที่ยืนต่อแถวซื้อข้าวกลางวันในโรงอาหารของคณะถาปัตที่โด่ดเด่นจนมองหาได้ไม่ยาก

นี่ครับป้า

แบงค์เขียวๆสองใบยื่นตัดหน้าให้คนขาย ภาคินครางหือสงสัย พอหันไปมองก็เห็นเจ้าของเส้นผมรุงรังปกหน้าปกตากำลังคลี่ยิ้มบางๆมาให้

ทำไรของนาย

อ่อออออ” เสียงสูงลากยาว กลอกตารุกริก “ผมอยากเลี้ยงข้าวขอโทษพี่นะ ที่เข้าใจผิดเมื่อคราวที่แล้ว

แบบนี้เองสินะ..”

ภาคินยกยิ้มมุมปาก ก่อนลวงมือหาอะไรในกระเป๋ากางเกงแล้วยื่นเม็ดกลมๆส่งไปให้

“อะไรนะ”

ช็อกโกแลตไง ไม่รู้จักเหรอ?

ร่างสูงเอ่ยติดตลก รู้หรอกว่าคำว่า อะไรนะ ของคนตรงหน้าหมายถึงให้ช็อกโกแลตมาทำไม แต่ภาคินก็ยังอยากแกล้งอยู่ดี ดวงตากลมกระพริบมองของในมือมึนงง ไม่ทันจะถามอะไรเพิ่มเติมร่างสูงก็สาวเท้าตามภาคินที่ทำท่าจะเดินหนีไปดื้อๆ

ดะ เดี๋ยว.. พี่คินให้ผมทำไม

ก็แลกกับข้าวจานนี้ไง ด้วยช็อกโกแลตน่ะนะ?

แต่ผม..

อ่าว ไอ้คินรีบมากินข้าวดิเดี๋ยวก็ไม่ทันเรียนบ่ายหรอก”

เสียงบุคคลที่สามตะโกนเรียกแต่ไกล ภาคินหันไปตะโกนตอบเพื่อน ก่อนจะหันกลับมาสนใจเด็กหนุ่มตรงหน้าต่อ

“ไปก่อนนะ รีบนะพอดีมีเรียนบ่าย

เดี๋ยวสิพี่!

เส้นผมสีดำที่ยุ่งอยู่แล้วถูกฝ่ามือใหญ่ของภาคินยีหัวให้ยุ่งเหยิงไปอีก ร่างสูงหัวเราะหน่อยๆ ไม่สนใจเสียงที่พยายามเรียกรั้ง พาสต้าจึงได้แต่มองภาคินถือจานข้าวไปหาเพื่อนที่ยืนรออยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล แต่ว่าเมื่อกี้นี้มัน..อะไรกัน

ร่างบางยกมือสัมผัสบริเวณที่คล้ายยังมีไออุ่นร้อนจากมือคู่นั้นหลงเหลือ

“อุ่นเหมือนมือของพ่อเลยแหะ”

ริมฝีปากสีซีดคลี่ยิ้มจางๆ ก่อนจะถอนหายใจพรืด ให้เลิกนึกถึงสัมผัสที่อ่อนโยนเมื่อครู่ คงต้องถอยทัพชั่วคราว พาสต้าตัดสินใจมาดักรอหน้าตึกที่ภาคินเรียนวิชาสุดท้าย เขาได้ตารางเรียนมาง่ายแสนง่าย จากเพจฮอตบอยในเฟสบุค ก็พอรู้หรอกว่าพี่คินเป็นเดือนถาปัตปีสี่ แต่นึกไม่ถึงว่าจะดังขนาดนี้

            “พี่ภาคิน!

            เสียงแหบเย็นตะโกนดังจนคนรอบข้างพากันหันมามอง สองขาวิ่งเข้าไปคว้าแขนภาคิน ฉุดลากออกมาจากกลุ่มเพื่อนที่กำลังทำหน้างงหนัก แล้วในที่สุดก็หยุดวิ่งเมื่อแผนการลักพาตัวที่ผ่านการคิดคำนวณแบบหยาบๆสามารถพาร่างสูงๆของภาคินมาถึงที่หมายได้ด้วยดี

            “แฮ่ก เหนื่อย

            “รีบเองเหนื่อยเองภาคินมองร่างผอมแห้งแล้วก็ส่ายหัวเบาๆ

“น้ำไหม?”

“แฮ่กๆ ก็ดี”

มือเล็กหยิบขวดน้ำที่ถูกส่งมาให้ ภาคินเป็นนักกีฬา ดูแลสุขภาพและหุ่นอยู่เสมอ น้ำเลยเป็นสิ่งจำเป็นที่เขาพกติดตัวไว้ตลอดไม่ขาด พาสต้าสำลักน้ำที่รีบดื่มไอค่อกแค่ก ฝ่ามืออุ่นจึงช่วยลูบหลังไปพรางหัวเราะไปพราง ไม่ต้องเดาภาคินก็รู้ว่าเด็กหนุ่มคงจะไม่เคยออกกำลังกายเลยถึงได้เหนื่อยง่ายขนาดนี้ ไหนจะผิวขาวซีดกับรอยคล้ำใต้ตานั้นอีก.. ไปอดหลับอดนอนที่ไหนมากัน

ชมรมดูดวง?”ภาคินไล่อ่านตัวอักษรที่อยู่บนป้ายไม้

            “ใช่ อะแฮ่ม ขอต้อนรับเข้าสู่ชมรมดูดวง! พี่คินให้ผมดูดวงให้นะ

น้ำเสียงที่ยังฟังดูเหนื่อยพูดเข้าประเด็นไม่มีอ้อมค้อม เพราะกลัวว่าจะพลาดเหมือนคราวทีอีก

แม่น?

 สั้นๆพยางค์เดียวพร้อมส่งสายตาท้าทายมาให้ ภาคินกรอกตาทำท่าคิด

แล้วทำไมฉันต้องดูด้วย

ก็.. ก็แบบว่าถ้าพอจะรู้อนาคตล่วงหน้า เราจะได้ระวังตัวไว้ก่อนไง

มันจำเป็นด้วยเหรอ? ฉันไม่เห็นจะอยากรู้เลยว่าอนาคตเราจะเป็นยังไง ร่างถูกเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มละมุน ไม่ได้มีอารมณ์เยาะเย้ยหรือดูถูก

“ถ้าเป็นเรื่องร้ายฉันคงกังวลแล้วก็พยายามหาทางแก้ แต่ถ้าเป็นเรื่องดีฉันก็คงไม่มีความสุข ไม่เซอร์ไพร์เท่าไร ในเมื่อฉันรู้อยู่แล้วว่ายังไงๆเหตุการณ์แบบนี้มันก็จะเกิดขึ้น”

...

ร่างบางนิ่งค้างอย่างคนหมดคำพูด ปฎิเสธไม่ได้ว่าสิ่งที่ภาคินพูดมันก็ไม่ผิด แต่ถึงยังไงๆเขาก็ยังอยากให้ชมรมดูดวงเปิดต่อไป ริมฝีปากบางเม้มหากันแน่น เริ่มคิดไม่ตก

“เฮ้อ.. แต่จะว่าไปอยู่ๆก็รู้สึกอยากดูดวงขึ้นมาซะแล้วสิ”

ดวงตาดำขลับเป็นกระกายทันทีที่ได้ยินแบบนั้น รีบกดบ่าร่างสูงนั่งลงบนเก้าอี้ แล้วพาตัวเองไปนั่งฝั่งตรงข้าม

นี่นายใช้ช็อล์กกับกระดานดำงั้นเหรอ

ภาคินถาม ตาก็มองคนที่กำลังยุกยิกจับนู่นจับนี่มาใช้ประกอบในการดูดวงขึ้น

ใช่ ทำไมเหรอ

นายดูดวงเป็นกี่แบบ

ได้หมด! จะเป็นไผ่ยิปซี หรือลูกแก้วก็ยังได้

ถ้างั้น.. ฉันขอดูดวงแบบลูกแก้วละกัน

“พี่ภาคินขอ น้องพาสต้าก็จัดให้”

ร่างบางยักคิ้วใส่ เผยยิ้มกว้างจนภาคินคิดว่ามันกลบความหลอนของใบหน้าซีดๆกับใต้ตาคล้ำๆได้เป็นอย่างดี พาสต้าลุกไปหยิบลูกแก้วขนาดพอดีมือมาตั้งวางบนโต๊ะอย่างทะนุถนอม พอดึงผ้าคลุมสีดำออกก็เผยให้เห็นถึงแสงระยิบระยับดูงดงามของลูกแก้วสีใส

เอาละ พี่คินเกิดวันที่เท่าไรครับ

xx ธันวา 25xx

ร่างบางพยักหน้าเข้าใจ ก่อนจะหยิบขนนกประจำตัวเฉียบข้างหู

เอามาขนนกทำอะไรนะ

ของขลัง ช่วยให้ดูดวงแม่นขึ้น

...

 ก็ตำรามันบอกไว้แบบนั้นนี่น้า

ร่างบางรีบอธิบายไขข้อสงสัย ใบหน้าเห่อร้อนด้วยความอายนิดๆเพราะสายตาของคนตรงหน้าที่มองมาราวกับผู้ใหญ่ที่เอ็นดูเด็ก ไหนจะเสียงหัวเราะนั่นอีก ทำอย่างกับว่ามันเป็นเรื่องตลกขบขัน

โทษที ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยดูดวง เลยถามเพราะอยากรู้ว่าเขาทำกันยังไงนะ

พาสต้าพยักหน้าเข้าใจ พยายามไม่สนใจดวงตาคู่นั้น เอื้อมมือไปจับลูกแก้วด้วยมือทั้งสองข้างแล้วหลับตาตั้งสมาธินิ่ง

ผมเห็น..

เห็น?”

การเงินจะไหลลื่นมีผู้ใหญ่ช่วยค้ำจุน

อืม ดีจังเลยนะ

ส่วนเรื่องความรัก พี่ได้เจอเนื้อคู่แล้วและจะสมหวังในเร็วๆนี้

เขาหน้าตาเป็นยังไงเหรอ สูงหรือเปล่า ขาวไหม หนักเท่าไร

ถ้าผมตอบได้ละเอียดขนาดนั้นก็คงเป็นพระเจ้าไปนานแล้วละ

ไอ้เรานึกว่ารู้

 ภาคินหัวเราะกวนอารมณ์ ก่อนจะเงียบเสียงให้ร่างบางได้ใช้สมาธิต่อ

เรื่องสุขภาพอยู่ในเกณฑ์ดี แต่.. กลุ่มดาวธนูหรือกลุ่มดาวนักฆ่าเปรียบเหมือนเทพชีรอน คำว่านักฆ่าไม่ได้หมายถึงผู้ที่เหี้ยมโหดแต่หมายถึงผู้ที่มากความสามารถเช่นเดียวกับชีรอน แต่กลับต้องมาตายเพียงแค่บาดแผลเล็กๆอย่างลูกศรอาบยาพิษ ดังนั้นช่วงนี้พี่ควรระวังเรื่องเล็กๆน้อยๆหรือคนใกล้ตัวที่อาจจะนำเรื่องมาให้โดยไม่ทันคาดคิด

เปลือกตาเปิดขึ้นหลังการร่ายยาวเสร็จสิ้น แต่ก็ต้องเผลอสะดุ้งเพราะเจอเข้ากับดวงตาที่ทำท่าเหมือนจ้องมาตลอดของภาคิน

จริงเหรอ

จริงสิ!” น้ำเสียงมั่นใจพร้อมส่งแววตาที่บอกว่า ไม่ได้โกหกเลยนะ

นายบอกว่าจะดูลูกแก้วแต่กลับหลับตา ถามจริง.. นายเห็นอะไร

ความมืด

หะ?”

หลับตาก็ต้องเห็นความมืดสิพี่

ภาคินเงิบไป พูดอะไรไม่ออก ถ้าไม่ใช่เพราะสีหน้าแววตาซื่อๆเขาคงคิดว่าร่างบางจงใจกวนประสาทอยู่เป็นแน่

คือตอนที่หลับตาผมมองเห็นความมืด แต่อีกแง่มุมหนึ่งก็เหมือนมีภาพเลือนๆปรากฏขึ้น สิ่งที่หมอดูเรียกกันว่าเซ้นต์ไงละ

“...”

 “ไม่เชื่อเหรอ?

ก็..แล้วทำไมฉันต้องเชื่อนายด้วยละ?”

เพราะผมไม่ได้โกหก

ภาคินอยากจะยกมือมากุมขมับสักล้านรอบกับคำตอบที่สมเหตูสมเหตุ!

คนโกหก ก็พูดว่าไม่ได้โกหกทั้งนั้นแหละ

ยกเว้นผม”

เพราะผมไม่ใช่สส. พาสต้าไม่ได้พูดแบบนั้นออกไปหรอก ยังพอรู้ว่ามันเป็นการเล่นมุกผิดเวลาแค่ไหน

ทำไมนายต้องอยากให้ฉันเชื่อขนาดนั้น?”

ก็ถ้าพี่เชื่อ..” น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยอย่างลังเล “ผมก็อยากให้พี่ช่วยพูดกับอาจารย์พร้อมพงษ์เรื่องที่ว่าชมรมนี้ขะถูกยุบ

อ๋อ.. ร่างสูงพยักหน้าเข้าใจขึ้นมาทันที

ไอ้ที่เลี้ยงข้าวแถมยังมาดักรอนี่.. ที่แท้ก็มีอะไรแอบแฝงนี่เอง

นะ..ช่วยผมหน่อยสิ พี่เป็นศิษย์รักของอาจารย์พร้อมพงษ์ใช่ไหมละ เพราะงั้นผม..

ฉันไม่เชื่อเรื่องดูดวง

พี่ภาคิน..

เสียงอ่อย หน้าสลด ความจริงก็พอรู้หรอกว่าอาจถูกปฎิเสธ ในเมื่อภาคินเองก็ไม่มีส่วนได้ส่วนเสียกับเรื่องนี้ อีกทั้งเรื่องที่เขาไปขอร้องรบกวนมันก็เรื่องใหญ่ด้วย

ก็มันพิสูจน์ไม่ได้

คำพูดตอกย้ำยิ่งทำให้พาสต้ารู้สึกหางตกหูลู่ ไม่ต่างกับน้องหมาที่เคยเลี้ยงสมัยเด็กๆ

แต่ฉันจะช่วยไม่ให้ชมรมนายโดนยุบ

จริงนะ!” หูตั้งหางกระดิก.. ไม่มีคำนิยามในเหมาะสมเท่าคำนี้อีกแล้ว

แต่มีข้อแม้

ขอแค่ชมรมยังไม่โดนยุบ พี่คินจะให้ผมทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น

พี่คินเผยรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก ปล่อยให้ร่างบางดีใจกับคำมั่นสัญญานั้น.. ซื่อจังเลยนะ

 

 

 

 “พาสต้า! นายดักฉุดพี่ภาคินไปไหน

หื้อ? ดักฉุด พาสต้าหันไปมองเพื่อนงงๆ เขาไปทำแบบไหนตอนไหนกัน ทำไมน้ำฟ้าถึงได้มายืนตีหน้ายักษ์ใส่แบบนี้

ก็อาทิตย์ก่อนที่นายลากพี่คินออกไปต่อหน้าต่อตาฝูงชนไง ฉันติดเรียนเลยไม่ได้มาถามความจริงจากปากสักที

อ๋อออ

อ๋อนี่คือจริง!?”

เปล่าฉุด แค่ลาก

ลากไปไหน!

ไปห้องชมรมดูดวง

นะ..หน้าด้านที่สุด! ห้องชมรมก็ไม่เว้น จะทำอะไรก็หัดเคารพสถานศึกษาหน่อยสิยะ

ไม่ใช่ละ.. เรื่องที่น้ำฟ้าคิดกับเรื่องที่เขาคิดมันคนละเรื่องกันแน่ๆ

ฉันแค่พาพี่คินไปดูดวงเฉยๆ

แล้วไป แต่อย่าให้รู้นะว่าแอบตามจีบพี่คินนะ

พี่คินเป็นผู้ชายนะ ผู้ชายทั้งแท่งเหมือนกับเขา! แล้วพาสต้าจะไปทำแบบนั้นได้ไงกันละ

ก็ดี ฉันแค่ไม่อยากให้นายหวังลมๆแล้งๆ พี่ภาคินน่ะ ฐานะดีแถมยังหล่อ ฉันเห็นผู้ชายผู้หญิงต่างก็พากันขายขนมจีบ อยากเป็นแฟนพี่คิน อย่างเราๆเขาไม่สนใจหรอก  ฉันเตือนด้วยความหวังดีนะในฐานะเพื่อนนะ

น้ำฟ้าตบไหล่เล็กเบาๆ ไม่ทันสังเกตุเห็นรอยยิ้มแหยๆของเพื่อนที่พยายามไม่คิดอะไรกับประโยคบอกเล่าเหล่านั้น.. แล้วทำไมเขาต้องรู้สึกแย่ด้วยล่ะ?

อ่อ เออ เข้าใจแล้ว งั้นฉันไปก่อนนะ รีบ

ร่างบางโบกมือลาเพื่อน สาวเท้าเร็วๆไปหาคนที่นัดไว้.. เสียงนกหวีดจากโค้ชตะโกนบอกให้เลิกแถวเป็นเวลาเดียวกันกับที่พาสต้าเดินมาถึงสนามบอล เห็นภาคินกำลังวิ่งเหยาะมาทางตน เหงื่อออกจนนึกว่าไปตกน้ำที่ไหนมา

น้ำพี่

ยื่นขวดน้ำให้ เขาไม่ได้ซื้อมาฝากหรอก แต่เป็นภาคินต่างหากที่สั่งให้ซื้อมาให้ ทั้งๆที่ทางชมรมก็มีบริการไว้ให้สำหรับนักฬาทุกคนอยู่แล้ว

กลับกัน

“อื้อ” ตกปากรับคำไม่เรื่องมาก เดินตามแผ่นหลังกว้างของรุ่นพี่ไป

สรุปอาจารย์ยอมให้ชมรมผมอยู่ต่อไหม

ขึ้นรถก่อนเดี๋ยวบอก

ว่าแล้วเดินนำไปยังรถคันดำที่จอดอยู่ไม่ไกลนัก ร่างสูงเปิดประตู ดันหลังพาสต้าให้เข้าไปนั่งข้างใน จัดการดึงสายเข็มขัดมารัดให้พร้อม แล้วอ้อมไปฝั่งคนขับ สตาร์ทรถขับออกไปท่ามกลางความงุนงงของคนผู้โดยสารชั่วคราว..

ถ้าพาสต้าเหมือนนักข่าวที่พยายามสอบถามข้อสงสัย ภาคินก็คงเหมือนดาราที่ทำให้นักข่าวร้อนใจ ขายฮอตข่าวไม่ได้ เพราะเจ้าตัวเอาแต่ปิดปากเงียบไม่ยอมออกมาแถลงการณ์

กระทั่งรถเคลื่อนมาจอดที่คอนโดสูงเฉียดฟ้า ร่างสูงเชิญชวนเขาขึ้นห้อง ขณะที่ลังเลว่าจะขึ้นหรือไม่ขึ้นดีภาคินก็ลากเขามาถึงหน้าห้องจนได้ เฉียบคีย์การ์ด เปิดประตู เสร็จแล้วก็ดันหลังให้เขาเข้าไปข้างใน

เอ๋อไปหมดแล้วตอนนี้..

โห.. ห้องสวยมาก

ความสวยหรูของห้องทำให้ร่างบางลืมคำถามในหัวไปหมดสิ้น ทำการเดินสำรวจสถานที่ใหม่อย่างรวดเร็ว เดาว่าคอนโดเฉียดฟ้าแห่งนี้ ราคาคงสูงเหมือนความสูงของตึก เพราะหนึ่งชั้นมีเพียงสี่ห้อง แต่ละห้องคงกว้างพอตัว อย่างห้องภาคินก็มีครบครันทั้งห้องครัว ห้องนอน ห้องนั่งเล่น และอื่นๆ การตกแต่งทั้งหลายแม้คนไม่ประสีประสาอย่างพาสต้ามองแว่บด้วยก็รู้ว่านอกจากความงามราคาก็คงแพงระยับไม่ใช่เล่นๆ

นายต้องมาทำความสะอาดที่นี้ วันเว้นวัน แล้วก็ทำอาหารเช้าให้ฉันกินด้วย

หะ.. ทำไมผมต้องทำ?”แล้วได้ตังค์ไหม ข้อนี้สำคัญมาก

เพราะว่าฉันทำให้ชมรมของนายไม่ถูกยุบไงละ ฉันเลยมาทวงสัญญาที่นายบอกว่าจะยอมทำทุกอย่าง

เพราะงั้น.. นี่คือข้อแม้สินะ แต่ว่า..

ไม่ถูกยุบจริงนะ!”

ร่างบางเกาะแขนภาคินแน่น ห้ามความดีใจแทบไม่อยู่ ถามย้ำอีกรอบเหมือนไม่อยากเชื่อว่าชมรมเขาจะคงอยู่ต่อไป

ไม่เชื่อก็ตามใจ

รู้ทั้งรู้ว่าคนตรงหน้าเขาเชื่อ แต่ภาคินก็อดจะแกล้งเล่นไม่ได้

“เชื่อ! เชื่อสิแต่ว่าทำไมผมต้องย้ายมานอนนี้ล่ะ

ถ้าอยู่ข้างนอกแล้วคิดว่าจะทำอาหารเช้าให้ฉันทันก็ตามใจนาย

“โห..” ร่างบางอุทานสั้นๆ อยากจะบอกรุ่นพี่เหลือเกินว่าแค่มื้อเช้าของตัวเองยังกินไม่ค่อยทันเลย

แล้วผมนอนไหน

ห้องเก็บของ

หื้อ?”

ภาคินพูดด้วยท่าทีสบายๆ ใบหน้ายังมีรอยยิ้มเล็กๆประดับให้ดูเป็นพระเอก แต่พาสต้าเปลี่ยนคิดว่าเหมือนตัวร้ายก็ตรงที่ร่างสูงจะให้เขานอนห้องเก็บของนี่แหละ!

ทำความสะอาดเอาเองนะ

พาสต้ามองคนพูดด้วยสายตาที่สื่อว่า เอาจริงดิ?’ แต่ดูจากท่าทีของภาคินแล้วเขาก็ต้องหมดหวังเพราะมันไม่มีแววล้อเล่น สองขาพาตัวเองไปห้องเก็บของที่อยู่ถัดไปจากห้องนอนภาคิน แต่พอเปิดประตู สลับสวิทซ์ไฟให้สว่าง ภาพตรงหน้าก็ทำให้ร่างบางถึงกับขมวดคิ้ว

นี่ห้องเก็บของเหรอพี่

อืม

ช่างเป็น ห้องเก็บของ ที่ไม่เหมือนห้องเก็บของสักนิด! สะอาด เรียบร้อย มีโต๊ะอ่านหนังสือ โคมไฟ ตู้เสื้อผ้า และอื่นๆที่ถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ที่สำคัญ..

ห้องเก็บของมีเตียงด้วย?”

เตียงเก่า ไม่ใช้แล้ว

โห.. เก่ามากครับ ถุ้ย! พาสต้านึกในใจ แต่ไม่พูดมันออกมา มองเตียงเก่าที่ไม่มีฝุ่นจับแม้แต่น้อย กวาดตามองเฟอร์นิเจอร์ต่างๆที่ไม่ว่าจะมองยังไงมันก็ไม่เหมือนห้องเก็บ

แล้วผมต้องอยู่ที่นี่นานเท่าไร

สองเดือน

ได้..แค่สองเดือนเอง จิ๊บๆ!

 “พี่ให้ผมมาทำความสะอาดบ้าน แล้วยังมาทำอาหารเช้าแบบนี้ พี่ไม่ถามผมหน่อยเหรอว่าผมทำเป็นหรือเปล่า ผมเป็นผู้ชายนะไม่ค่อยถนัดเรืองพวกนี้เท่าไรหรอก

อย่าหัดเป็นเด็กขี้โกหกไปหน่อยเลย

พี่คินเอนตัวใช้มือพิงพนังแล้วจ้องใบหน้าขาวซีดจับผิด..

ผมก็พอทำเป็นนิดหน่อย

หึ ก็แค่นั้นแหละ ฉันกินอะไรก็ได้ เอาง่ายๆพอ และถึงนายจะทำงานบ้านไม่สะอาดยังไงซะแม่บ้านก็ต้องมาทำอยู่ดี

อ่าว..แล้วจะให้ผมทำความสะอาดอีกทำไม

ก็..

“?”  พาสต้ามองหน้าอีกคนงงๆ ภาคินกระตุกยิ้ม เดินหายไปสักพักก่อนจะถือถุงสีขาวใบใหญ่ติดมือมาด้วย

เข้าใจหรือยังครับน้องพาสต้า

คนพูดถามด้วยความสุภาพ น้ำเสียงไพเราะเพราะพริ้ง ขณะที่หยิบของในถุงออกมาโชว์ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้พาสต้ารู้สึกดีได้เลย

นี่มัน...

ฉันอยากเห็นนายใส่ชุดเมทกับผ้ากันเปื้อน ก็แค่นั้นแหละ

ชุดเมทชายที่คอสมาจากการ์ตูนเรื่องพ่อบ้านปีศาจ..

กับผ้ากันเปื้อนลายดอกสีชมพู!

 

ฆ่ากันเลยดีกว่า..

 

 

 

 

ความคิดเห็น