ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันค่ะ

พิเศษ 2 ป๊อกกี้เดย์ 11/11

ชื่อตอน : พิเศษ 2 ป๊อกกี้เดย์ 11/11

คำค้น : พี่ว้ากคนโหด คลื่นจ๋า ควานเฉิง

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 782

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2562 19:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พิเศษ 2 ป๊อกกี้เดย์ 11/11
แบบอักษร

 "โอ้โห อาจารย์ซิมขนอะไรมาเยอะเลยครับ" จุลจักรที่เดินสวนกับอาจารย์หนุ่มรุ่นพี่ทัก ตอนที่เห็นอีกฝ่ายหอบอะไรมาเต็มอ้อมแขน

 

"ขนมน่ะครับ เด็กๆ เค้าว่าเป็นวันป๊อกกี้เดย์ เอาป๊อกกี้มาแจกกันผมเลยได้กับเค้าด้วย แล้วคนชอบของหวานแบบผมจะปฏิเสธได้ยังไง" อาจารย์รุ่นพี่ยิ้มกว้างตามสไตล์

 

"ผมช่วยถือไปส่งที่ห้องมั้ยครับ ผมยังไม่เวลา" เพราะเห็นขนมทั้งแบบกล่องแบบห่อเต็มอ้อมแขนเลยเสนอตัวช่วย รุ่นพี่อาจารย์คิดอยู่นิดนึงแล้วก็ พยักหน้า

"รบกวนอาจารย์จ๋าด้วยนะครับ" อาจารย์ซิมแบ่งขนมใส่มือจุลจักรส่วนนึง แล้วเดินไปที่ห้องพักอาจารย์ที่จุลจักรเคยมาใช้อยู่ด้วยช่วงนึง

 

ตอนนี้มีอาจารย์คนใหม่มาใช้มาใช้เรียบร้อยแล้ว

"สวัสดีครับอาจารย์ซิม หอบอะไรมาเยอะเลย" อาจารย์คนใหม่ที่นั่งในห้องทักผู้ที่เข้ามาใหม่

 

"เด็กๆ ให้มาน่ะครับ เดี๋ยวอาจารย์ก็คงได้กันถ้วนหน้าแหละครับ" อ.ซิมพูดไปก็หัวเราะไป

 

"อ๋อ ผมลืมแนะนำ อ.ดาวเหนือ นี่ อ.จ๋า ครับ อ.จ๋า นี่ อ.ดาวเหนือ เพิ่งมาใหม่เทอมนี้เองครับ" อ.ซิมทำหน้าที่แนะนำให้ทั้งสองคนรู้จักกัน

 

"สวัสดีครับ อ.จ๋า ผมได้ยินชื่ออาจารย์บ่อยๆ เด็กๆ ชอบกันเยอะเลย ผมอยากให้เป็นแบบนั้นบ้างจัง" อาจารย์ใหม่ร่างเล็ก หน้าใส ตากลมโตหลังกรอบแว่นสายตา ปากนิดจมูกหน่อย เอ่ยขึ้นมาก่อน

 

"ชมผมเกินไปแล้วครับ กว่าจะหาแนวทางของตัวเองก็เกือบแย่เหมือนกันนะครับ" จุลจักรหัวเราะแหะๆ ยิ้มกว้างตอบอีกคนไป

 

จุลจักรขอตัวออกมาสอนในคลาสถัดไป อ.ดาวเหนือที่มีคลาสสอนเหมือนกันจึงเดินออกมาพร้อมกัน

 

"เห็นว่า อ.จ๋า เคยมีปัญหาหน้าเด็กจนโดนเข้าใจผิด แล้ว อ.จ๋า แก้ปัญหายังไงเหรอครับ" คนข้างๆ ถอนใจยาว เพราะตนเองก็กำลังประสบปัญหาเช่นกัน

 

"อ่าา ผมก็ใส่แว่น แล้วแต่งตัวให้ต่างจากนิสิตน่ะครับ ช่วยได้บ้างไม่ได้ แต่พอสอนปเรื่อยๆ ก็ดีขึ้นเองครับ" จุลจักรไม่รู้จะแนะวิธียังไงเลย เพราะตอนนี้ก็ยังมีมาทักผิดเสมอๆ

ทั้งๆ ที่เขาเองก็คิดว่าตัวเองมาดเสี่ยมีอีหนูแล้วอีกด้วย 555+

 

จนมาถึงทางที่จะไปคลาสก็แยกย้ายกันไป สอนในคลาสของตนเอง

 

 

 

จบคลาสก็เป็นอย่างที่อาจารย์ซิมทำนายไว้ จุลจักรก็ได้ขนมป๊อกกี้มามากมาย จนแทบหอบไม่หมด ดีที่วันนี้เอาเป้สะพายหลังมาจึงสามารถเอาส่วนหนึ่งใส่ลงไปในกระเป๋าได้

 

พอเดินไปตามทางก็รู้สึกว่ามีคนตามมาจึงหันกลับไปดู

จริงๆ จุลจักรรู้สึกมานานแล้วว่ามีคนตามมาตั้งแต่ที่เดินมาเข้าคลาสแล้วหยุดรอก็ไม่เห็นมีใครเข้ามาทักจึงเดินเข้าคลาสไป

มือขาวขยับแว่น เห็นผมดำๆ โผล่ออกมาจากข้างเสา เลยเดินกลับไปดู

 

นักศึกษาคนนี้เขาจำได้ คนที่เคยเอาดอกทานตะวันกับเกียร์มาให้เขานั่นเอง แต่ว่าวันนี้ในมือมีป๊อกกี้สตรอเบอร์รี่สีหวาน ยืนแอบอยู่มุมเสา

 

"นักศึกษามีอะไรหรือเปล่าครับ" ชัดก้มหน้านิ่งเขิน ถึงจะรู้แล้วว่าอีกฝ่ายเป็นอาจารย์และมีแฟนแล้ว แต่ก็ยังปลื้มอยู่ ยกมือขึ้นยื่นกล่องป๊อกกี้ให้คนตรงหน้า

 

"เรื่องคราวก่อนผมขอโทษครับ ผมเข้าใจทุกอย่างแล้ว ขอบคุณสำหรับน้ำใจในครั้งนั้นด้วยครับ" ชัดพูดเสียงให้พอได้ยินกันสองคน

 

จุลจักรก็ยิ้มกว้างที่อีกคนเข้าใจ และไม่ได้มีอาการแย่แบบที่เขากังวล

 

มือเรียวจึงยื่นไปรับกล่องขนมนั้นมา

 

"ขอบคุณนะครับ คุณเป็นคนดีเดี๋ยวก็ต้องได้เจอคนที่ดีๆ แน่ๆ ครับ" จุลจักรอวยพรให้นักศึกษาที่ยืนอยู่ตรงหน้า พูดคุยสอบถามเกี่ยวกับการเรียนอีกนิดหน่อยก็ขอตัวแยกออกไป

 

 

ชัดมองตามร่างโปร่งที่เดินออกไปไกลพอสมควรก็ทรุดตัวลงนั่ง มันเข้าใจ แต่มันก็ยังทำใจไม่ได้ ความเศร้ายังเกาะกุมอยู่เต็มหัวใจ

 

เหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ในสายตาของดาวเหนือทั้งสิ้นออกจะเห็นใจนักศึกษาคนนั้นอยู่ไม่น้อย เพราะเรื่องดอกทานตะวันหน้าลานเกียร์ เขาก็เห็นมากับตาตัวเองเลย ออกจะรู้ทึ่งในความกล้าของอีกฝ่ายด้วย

 

จึงเดินเข้าไปนั่งใกล้ๆ แล้วส่งผ้าเช็ดหน้าสีขาวขลิบฟ้าให้ แล้วก็นั่งอยู่เป็นเพื่อนจนอีกคนขยับตัวลุก เพราะเกรงใจ

 

"คุณอันนี้ผมแบ่งให้ ช่วยผมกินหน่อยสิ ผมไม่ค่อยชอบของหวานแต่เค้าให้มาแล้วก็ไม่อยากทิ้ง" ตาใสมองมาอย่างขอความช่วยเหลือ ชัดจึงรับกล่องขนมมาส่วนหนึ่ง

 

"ขอบคุณครับ" ชัดก้มหน้าหลบตาอีกฝ่ายเพราะอายที่มาเห็นตนเองร้องไห้

 

"อ่าา เย็นขนาดนั้นแล้ว นี่คุณไปฉลองวันคนโสดกับผมมั้ยล่ะ มนุษย์โสดสองคนไปกินข้าวกัน" ดาวเหนือชวนอีกฝ่ายอย่างมีน้ำใจ

 

ชัดก็ไม่มีที่จะไป ยังไงข้าวต้องกินอยู่แล้ว มีคนนั่งด้วยเพิ่มอีกคนในช่วงเวลาแบบนี้ก็คงดี

-.-.-.-.-.-.-.-

(น้องชัดxอาจารย์ดาวเหนือ)

-.-.-.-.-11/11-.-.-.-.-

​​

 "จุลจ๋าทานข้าวเลยมั้ย" คลื่นสมุทรที่นั่งทำกระทงกระดาษใบเล็กอยู่ที่โต๊ะกลางห้อง ถามจุลจักรตอนที่เดินเช็ดผมออกมาจากในห้อง

ร่างโปร่งขยับมานั่งซ้อนหลังคลื่นสมุทรที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะเล็ก แล้วก้มลงไปซบที่บ่าคนข้างหน้า หลับตานิ่งๆ คลื่นสมุทรยกมือขึ้นมาลูบผมชื้นๆ เบาๆ

"เสร็จแล้ว ป่ะกินข้าวกัน" ร่างสูงขยับหันมาพาคนที่ตาจะปิดไปนั่งที่โต๊ะกินข้าว วันนี้มีต้มจืดวุ้นเส้น ผัดกะเพราเนื้อแห้งๆ แบบนี้จุลจักรชอบ และกะหล่ำปลีทอดน้ำปลา

"ว้าวของชอบทั้งนั้นเลย" คนหน้าใสเห็นกับข้าวแล้วรู้สึกกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันที จนคนที่ตรงข้ามหลุดยิ้มออกมา

"กินเยอะๆ" มือใหญ่ตักกับข้าวใส่จานให้ ถามถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ตัวคลื่นสมุทรเป็นช่วงหยุดอยู่บ้านไม่ได้ออกไปไหน นานครั้งจะนัดเพื่อนๆ ไปสังสรรค์กันบ้าง

 

พออิ่มกันเรียบร้อย มือเรียวจะเก็บจาน มือใหญ่ก็มาคว้าไว้ก่อน ดึงไปให้ยืนรออยู่ตรงระเบียง

"เดี๋ยวคลื่นเก็บเอง มานี่มา" ร่างสูงเดินไปเอากระทงใบเล็กกว่าฝ่ามือ มีเทียนและธูปอันเล็กๆ ปักไว้เรียบร้อย

"ลอยกระทงกัน" คนหน้าใสยิ้มกว้าง ปกติงานเทศกาลแบบนี้เขาก็จะอยู่ที่บ้านไม่ค่อยไปร่วมกิจกรรมอะไร พอมีคลื่นสมุทรมาอยู่ด้วยก็ได้ทำอะไรที่ต่างออกไปหลายอย่าง

"คลื่นเชื่อมั้ย จ๋าไม่เคยลอยกระทงเลย สวยจังคลื่นจะเก่งไปหมดทุกอย่างแบบนี้ไม่ได้นะ" จุลจักรก้มลงมองกระทงใบเล็กในมือคนรัก ใช้กระดาษกันน้ำจากของเศษวัสดุเหลือใช้ในบ้าน กลีบด้านในเป็นกล่องนมที่เข้าดื่มประจำนี่นา

"ดูมาจากในทีวีเมื่อเช้า ลองทำดู" คลื่นสมุทรจุดธูปเทียน แล้วพาจุลจักรมาที่อ่างน้ำพุ ที่ริมระเบียง ต่างคนต่างหลับตาแล้วอธิษฐานกันในใจ แต่เชื่อเถอะว่าทั้งสองคนอธิษฐานไม่ได้ต่างกันเท่าไร

"ขอบคุณนะ" ร่างโปร่งเอนหัวพิงไหล่ร่างสูงข้างๆ มือใหญ่ก็ขยับมาโอบไหล่เอาไว้ นั่งมองแสงเทียนวับแวมลอยวนอยู่ในอ่างน้ำพุกันเงียบๆ มือสอดประสานเข้าหากัน จนเทียนดับก็พากันเข้าไปในห้อง

 

"อ่ะ จ๋าเกือบลืม" ร่างโปร่งรีบเดินไปที่กระเป๋าที่วางเอาไว้บนชั้น หยิบติดมือมานั่งข้างๆ ร่างสูงที่นั่งอยู่บนโซฟา มือขาวหยิบขนมที่ได้มาวันนี้มากองลงบนโต๊ะเล็ก

"ซื้อมาเยอะจัง" ปกติจุลจักรก็ซื้อขนมของกินเยอะ แต่ครั้งนี้มันเยอะกว่าปกติ จนร่างสูงอดสงสัยไม่ได้

"เด็กๆ ในคลาสให้มาเค้าว่าเป็นวันป๊อกกี้เดย์" คนหน้าใสตอนยิ้มๆ

"คลื่นไม่เห็นรู้จัก" คนหน้าเข้มหยิบขนมในกล่องที่คนรักวางไว้ขึ้นมาพลิกไปพลิกมาดู

"จ๋าก็เพิ่งรู้จักวันนี้นี่แหละ" เสียงใสพูดปนหัวเราะเบาๆ กว่าค้นทุกชิ้นออกมาจากกระเป๋าหมดใช้เวลาหลายนาที มีทั้งแบบกล่องแบบซองคละรสคละสี บางอันคลื่นสมุทรไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยซ้ำ กล่องใหญ่ที่สุดเป็นรสสตรอเบอร์รี่

"อันนี้ของคลื่น" ร่างสูงที่กำลังสนใจขนมกองโตหันมามองขนมที่มือขาวส่งมาให้ แต่ก็รับมา

"เด็กๆ บอกว่าวันนี้ถ้ารักใครชอบใครก็ให้เอาป๊อกกี้ให้ จ๋าเลยซื้อมาให้คลื่น" คนหน้าใสพูดไปยิ้มไป มองตาใสแจ๋วระยิบระยับ คลื่มสมุทรยังงงๆ นั่งมองหน้าจุลจักรแล้วก็มองขนมในมือ พอเข้าใจก็รวบร่างโปร่งเข้ามากอดแน่น 

"คลื่นรักจุลจ๋า ตะ แต่ๆ คลื่นไม่มีขนมให้นะ" เสียงห้าวพูดติดๆ ขัดๆ มือเรียวก็ซบหน้าลงบนบ่ากว้างหลับตาลง ลูบหลังคนรักเบาๆ 

"ไม่เป็นไร จ๋ารู้อยู่แล้ว แค่อยากให้ ถึงไม่มีอะไรมาให้ จ๋าก็รักคลื่นเหมือนกัน" แล้วจุ๊บไปส่งๆ ทั้งหลับตาไม่รู้ว่าไปโดนตรงไหนบ้าง

คลื่นสมุทรหันมาประกบปากจูบกับคนรักที่ไล่จุ๊บเขาเล่น ไปทั้งบ่าและต้นคอ

เล่นไปเล่นมาไม่รู้ยังไงคลื่นสมุทรถึงขึ้นไปนอนกอดกับร่างโปร่งบนโซฟากว่าจะถอนปากออกจากกัน เสื้อผ้าอาจารย์หนุ่มก็แทบหลุดออกจากตัว เสื้อของร่างสูงไปกองอยู่ข้างโซฟาเรียบร้อย

ริมฝีปากเผยหอบหายใจน้อยๆ มือเรียวละจากต้นคอคลื่นสมุทร เอื้อมมาที่โต๊ะ หยิบขนมแท่งยาวมาแกะห่อ ตาคมก็มองนิ่งๆ ว่าคนรักจะทำอะไร

มือเรียวหยิบบิสกิตแท่ง เคลือบช็อกโกแลต มาคาบไว้ในปาก ที่เหลือก็ทิ้งไว้ข้างโซฟา ไม่ต้องบอกวิธีคลื่นสมุทรก็เข้าใจได้ทันที หน้าคมก้มลงไปกัดที่ปลายอีกฝั่งเรื่อยๆ จนระยะห่างของทั้งสองคนสั้นลงๆ แล้วริมฝีปากก็มาเจอกันจูบรสช็อกโกแลตถูกแลกเปลี่ยนระหว่างกัน 

มือใหญ่บีบเคล้นไปที่ขาเรียวถูกขยับให้แยกออกจากกัน อีกข้างถูกยกขาพาดไว้บนบ่า จนนิ้วเรียวยาวถูกดึงออกแล้วแทนที่ด้วยสิ่งที่ใหญ่กว่า ร่างสูงขยับเข้าหา จากจังหวะเชื่องช้าถูกเร่งจนถี่กระชั้น ตาคมมองจ้องคนรักทุกอิริยาบถอย่างหลงใหล 

"รักมากครับ" เสียงห้าวปนหอบกระซิบกระซาบที่ข้างหูจุลจักร เมื่อต่างก็ถึงจุดสูงสุดของอารมณ์รัก ซุกซบแนบชิดกันอยู่เป็นครู่จึงขยับออกจากกัน

คลื่นสมุทรยกมือขึ้นเกลี่ยผมชื้นเหงื่อออกจากหน้าใส ที่นอนหลับตานิ่งๆ 

"จุลจ๋าเหนื่อยเหรอ"เสียงห้าวแสดงความห่วงใย จนคนที่หลับตาอยู่อมยิ้ม

"งั้นเดี๋ยวคลื่นอาบน้ำให้นะครับ" หน้าคมก้มลงจูบแก้มนิ่มเบาๆ 

"อิหนูของเสี่ยน่ารักจัง" จุลจักรพูดออกมาทั้งที่ยังหลับตาอยู่

"อาบน้ำก่อนนะครับเสี่ยจ๋า เดี๋ยวคลื่นนวดให้ด้วย" มือใหญ่ช้อนอุ้มร่างโปร่งที่นอนหอบอยู่บนโซฟาขึ้นมาแนบอก แขนเรียวยกขึ้นคล้องคอคนตัวใหญ่ไว้ 

 

 

"เรียกตัวเองว่าหนู กับเสี่ยด้วยสิครับ" 

เพี้ยะ เสียงมือขาวตีที่ก้นคนรักแล้วลูบเบาๆ เสี่ยขอทัชหน่อยนะจ๊ะ

"จุลจ๋า!! เอาใหญ่แล้วนะ"

 

 

 

-.-.-.-.-.-.-.-.- จุลจ๋ากินป๊อกกี้ของคลื่นจนเพลียเลย

เข้าใจไรท์ใช่มั้ยคะ ป๊อกกี้ของคลื่น -3-

ความคิดเห็น