ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.11.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2562 02:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.11.
แบบอักษร

กรกฎ=กร  

09 : 35 น. 

" อ่ะ อือ..." ผมเริ่มรู้สึกตัวเพราะแสงที่ทะลุม่านโปร่ง ทำให้รับรู้ว่านี่มันสายแล้ว กรอกลูกตาไปมาเพื่อจะเปิดเปลือกตาออก แล้วลืมตาขึ้นมากระพริบถี่ๆปรับรับแสงสว่าง กำลังจะบิดตัวแต่รู้สึกล้า เหมือนร่างกายใช้แรงมากมายจาก ห๊ะ........! ภาพเมื่อคืนก็ไหลย้อนเข้ามาในหัว ฉายเป็นฉากเป็นตอนเหมือนหนังกลางแปลง ตาเบิกโพลง มองเพดานห้องที่ไม่คุ้นตา หันมองรอบๆห้อง นี่มันไม่ใช่ห้องผมแน่นอน เท่านั้นแหล่ะผมดีดตัวลุกขึ้นนั่งพรวด..... 

" โอ้ย....ซี๊ดดด " ความรู้สึกเจ็บแปล๊บแล่นไปทั่วสะโพก ไหนจะความปวดเมื่อยตามร่างกายอีก รู้สึกหนักๆที่ท้องเหมือนมีอะไรทับอยู่ผมเลยก้มลงไปดูก็เห็นแขนของใครบางคน กอดทับไว้ที่ท้อง ดีที่มันยังไม่ตื่นขึ้นมา นึกถึงเรื่องราวเมื่อคืนสมองผมมันยังจำได้ดีทุกอย่าง ผมไม่ได้เมาแต่ที่ผมยอมให้อะไรต่อมิอะไรมันเลยเถิดเพราะไอ้ยาอะไรไม่รู้ที่ไอ้เห ี้ยนั่นมันใส่มาในเหล้า ซึ่งมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีแน่ มันทำให้ร่างการมีความต้องการจนขาดสติยับยั้งตัวเองไม่ได้ จนต้องร้องขอหรือปล่อยให้ใครทำอะไรกับเราก็ได้ และมันก็เป็นไอ้คนที่นอนหลับอยู่นี่ ผมหันไปมองไอ้หมาบ้าที่นอนคว่ำหันหน้ามาทางผมมันยังไม่มีท่าทีจะรู้สึกตัว ค่อยจับแขนของมันออกจากหน้าท้องช้าๆ เอาวางไม่ข้างตัวมันแล้วพยายามขบับไปที่ขอบเตียง แต่ความเจ็บเสียดทำให้ขยับตัวได้เชื่องช้า แต่ยังไงก็ไม่คิดจะอยู่ต่อแล้ว ต้องรีบกลับห้องตัวเอง ต้องเข้าบริษัทเพราะยังไม่ได้โทรบอกพี่แจงเลย  

พอถึงขอบเตียงก็เอาขาห้อยลงค่อยๆยืนขึ้น ในความเป็นจริงถึงผมจะผ่านศึกเมื่อคืนมาหนักสำหรับคนที่พึ่งเคย แต่ร่ายกายผมก็ผู้ชายไม่ถึงกับนอนซม แต่ทำอะไรขัดๆเพราะความเจ็บเสียดข้างในสะโพก ก้มมองตัวเองก่อน ใส่แค่เสื้อเชิ้ตตัวเดียวและน่าจะเป็นเสื้อของมัน ฝืนร่างกายเดินหาเสื้อผ้าตัวเอง เห็นมันกองอยู่ปลายเตียง เดินเข้าไปก้มหยิบมาทั้งหมด แล้วจัดการเปลี่ยนอย่างยากลำบาก เสร็จแล้วก็หามือถือตัวเอง เพราะในกระเป๋ากางเกงมีแค่กระเป๋าตัง เดินกลับไปที่หัวเตียงเพื่อสำรวจดู และมันก็อยู่จริงๆ วางคู่กับของไอ้หมาบ้า โน้มตัวเข้าไปหยิบได้แล้วก็เดินออกมาจากห้องปิดประูเบาๆ  

ออกมาจากห้องแล้วก็ยืนคิดห้องหรูขนาดนี้ต้องแตะบัตรแน่ถึงจะเปิดได้ เริ่มเดินหาจากความเคยชินของตัวเองมักจะวางไว้แถวหน้าทีวี ก็เดินไปดู เห้ยมันอยู่จริงๆ รีบหยิบมาแล้วเดินไปที่ประตูถ้าต้องใส่รหัสคือซวยบอกเลย เยี่ยมเลยประตูมันเป็นระรบตัวล็อกที่เสริมด้วยการแตะบัตร และแล้วผมก็ออกมาได้รีบเดินไปที่ลิปเพื่อลงไป พอลงมาถึงข้างล่างผมก็เดินไปที่เคาน์เตอร์สัมพันธ์ ฝากบัตรห้องแล้วเผ่นเลยครับ 

" อ้าวบอส...! พี่คิดว่าไม่มาแล้ว " นั่นแหล่ะครับหลังจากที่ผมกลับคอนโดนจัดการกับตัวเองแล้วก็ออกมาที่บริษัท ทำตัวให้ปกติที่สุด ไม่อยากทิ้งงานมันเหนือนเราขาดความรับผิดชอบ มาถึงก็เที่ยงกว่าแล้วพี่แจงเลยถามเพราะถ้าผมจะมาทำงานผมไม่เคยมาสายขนาดนี้ นอกจากจะไม่มาเลย  

" ตื่นสายครับพี่แจง พอดีปาร์ตี้แก๊งเมื่อคืน " ผมบอกไปตามความจริงแต่ไม่หมด ใครจะบอกหมดร่ะ... ผมคิดว่าจะฝังลืมมันไว้เลย มันเป็นความผิดพลาดของผมเองจะไม่โทษใครและจะไม่มีใครรู้ 

" 555 หนักเลยสิเนี่ย " หึหึ ก็หนักมากครับ... จริงๆผมไม่เคยเป็นแบบนี้นะ จะปาร์ตี้แค่ไหนผมก็ไม่เคยเละ 

" นิดหน่อยครับ พี่ช่วยดูอาหารให้ผมหน่อยนะ ไม่ต้องเยอะ " ผมตอบยิ้มๆ ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องผมเลย เพราะทำอะไรเชื่องช้าไปหมด เลยออกมากินที่บริษัทแล้วกัน 

" อุ๊ย.... ได้คะงั้นเดี๋ยวพี่ดูจัดการให้เลย นี่จะบ่ายแล้ว "  

" ครับ ขอบคุณครับ " พี่แจงรีบกุลีกุจอ ออกไปผมมองตามยิ้มๆแกเป็นเลขาที่ดีสำหรับผมตลอด เดินเข้าห้องทำงานตัวเองพอเข้า อาการที่ซ้อนไว้ก็พรั่งพรูออก จะนั่งเก้าอี้ยังรู้สึกขยาดเหมือนเป็นของน่าเกลียด ค่อยเดินไปนั่งย่อนหย่อนก้นลง พอถึงพื้นเก้าอี้ก็ค่อยๆทิ้งน้ำหนักลง 

" อู๊ยยย ซี๊ดดดด " ฮือออ.... น้ำตาจะไหล สัสไม่เคยพบไม่เคยเจอรึไง ใส่กูไม่ยั้ง.... ตายอดตายอยากมาจากไหน.... 

((ครืดดดด)) เสียงประตูเปิดออก ผมที่กำลังจะฟุบตัวลงกับโต๊ะ ก็ต้องยกตัวขึ้นมอง คิดว่าพี่แจงแต่ไม่น่าจะไวขนาดนี้ 

" ใครอนุญาตให้มึงออกมา ห๊ะ....? " สัส....เจ้ากรรมนายเวรตามทันไวจริงๆ 

" แล้วทำไมมึงจะต้องมาอนุญาต นี่มันตัวกู " ใช่ทำไมกูจะต้องขอคนอย่างมึง 

" กู ให้มึง พูด ใหม่ " สัสมาเป็นคำๆ คิดจะขู่กูอีกร่ะสิ 

" กู ไม่มี อะไร จะพูด " มันเน้นมาได้ผมก็เน้นได้.... ก็มาดิคร้าบ ลอยหน้าได้ไม่นานแล้วผมก็ต้องสะดุ้งด้วยความเจ็บ มันเดินมากระชากตัวผมให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เจ็บที่แขนไม่เท่าไหร่ แต่เจ็บเสียดในช่องทางหลังนี่สิ 

" โอ้ยยย ไอ้สัสกูเจ็บ.." ผมร้องโวยวายใส่มัน ชอบใช้แรงวัวแรงควาย 

" เดี๋ยวมึงจะเจ็บยิ่งกว่านี้..." มัมมองหน้าผมแบบจะฆ่าตัดตอน หั่นเป็นชิ้นๆ 

" มึงไม่มีสิทธิ์มาทำอะไรกู บ้านเมืองมีกฎหมาย " ใช่....มันจะมาบังคับขู่เข็น ใช้กำลังกับคนอื่นไปทั่วไม่ได้.... 

" ถ้ามึงคิดว่าเอาผิดกับกูได้ ก็ลองดู " พูดแล้วเอียงหน้าแบบท้าทาย ใหญ่มาจากไหน 

" ไสหัวมึงออกไปส่ะ ไม่งั้นกูจะเรียก รปภ. " ไม่ไปดีๆ ก็ลากออกไป ผมพูดพลางจะกดหาฝ่ายรักษาความปลอดภัยของบริษัท 

" ก็เอาสิ... ถ้ามึงอยากเป็นนางเอกหนังสด ให้ผู้ชมทั้งบริษัท " .....อะไรวะ อย่าบอกนะว่า ??? เห ี้ย.... 

" มึงพูดเรื่องเห ี้ย อะไร " ตัวผมสั่นไปหมด กำมือเน้น มันคงไม่ใช่อย่างที่ผมคิดใจไหม 

" ก็หนังสดของมึงเมื่อคืนไง " มันตอบแล้วยกมือถือขึ้นมากด แล้วยืนมาให้ผมดู 

[ อ่ะๆ ฮะเฮีย อ่าาาาา อะอืออืม อ่าาา อ่ะๆ ] ขาผมอ่อนเหมือนไม่มีแรงจะยืน หน้าร้อนชาไปหมด ทำไม ทำไมถึงได้เลวขนาดนี้.... 

" ไอ้เห ี้ยยย ไอ้เลว.. มึงทำแบบนี้ได้ยังไง " ผมปรี่ตัวเข้าหามันเพื่อแย่งมือถือนั้นมา...แต่มันไม่ง่ายเลย 

" 555 มึงคิดว่าจะเอาไปแล้วมันจะหมดหรอ กูมีบันทึกไว้อีกเยอะ " มันเอี้ยวตัวหลบแล้ว คายความชัวมันออกมาเท่านั้นแหล่ะผม ก็เข้าไปตะบันหน้ามันแต่.. 

หมับ|| มันคว้าแขนผมไว้ก่อน 

" ไอ้สัตว์นรกส่งมาเกิด กูไปทำอะไรให้มึง.. กูเป็นคนเสียหายด้วยซ้ำ ไปตายส่ะไอ้สัส " ผมแหกปากตะโกนด่าลั่นห้องด้วยความโมโหสุดขีด เกลียด เกลียดไอ้ชั่วนี่ ความรู้สึกผมมันบอกแบบนั้น 

" หึหึ... กูยังชั่วได้มากกว่านี้ ถ้ามึงไม่เชื่อฟังกู " มันหัวเราะเหมือนเย้ยหยัน พูดเอาแต่ได้  

" กูไม่ใช่ทาสมึง ไอ้สัส||| " ผมหันไปตวาดใส่มัน กำมือแน่นไม่รู้จะทำยังไง จะหาทางไหนให้หลุดพ้นจากไอ้สัตว์นรกนี่ 

" กูก็ไม่ได้บอกว่ามึงเป็นทาส เรียกว่าที่ระบายของกูจะดูดีกว่านะ " ผมขบกรามแน่นกับประโยคหลัง รู้สึกจุกแน่นกับคำพูดของมัน ที่ระบายหรอ มันดีกว่าทาสตรงไหน.. 

" ไปตายส่ะ " ไม่มีคำพูดไหนจะด่ามันอีกแล้ว.... 

" หึ... จำเอาไว้ว่าต่อไปนี้มึงต้องทำตามที่กูบอก ถ้าไม่ มึงก็เตรียมดังทั้งบริษัทมึงได้เลย อ่อ...ไม่ใช่แค่ในบริษัทมึงนะ ดังในโซเชียลด้วย " ตัวผมสั่นไปหมดลืมความเจ็บในร่างกาย อยากจะฆ่ามันให้ตายคามือ จะมีใครชั่วได้เท่าไอ้นี่อีกไหม 

"............." ผมยืนเงียบมองหน้ามัน ถ้าฆ่าได้.... 

" หรือจะลองดูวันนี้ ก้ได้นะกูไม่ขัด " 

" เอ่อ ..คือมีอะไรกันรึเปล่าค่ะ " อ่ะ... ผมไม่รู้ตัวเลยว่าพี่แจงเข้ามาตั้งแต่ตอนไหนลืมไปเลย แล้วได้ยินอะไรหรือเปล่า ผมแมร่งจะซวยซ้ำซวยซ้อนไปถึงขนาดไหนวะ แล้วทำไมมันต้องมาเป็นผม ไปสร้างกรรมอะไรไว้หรือไง ถึงได้มาเจอกับเรื่องเลวระยำแบบตอนนี้ 

" ไม่มีอะไรครับพี่แจง พอดีมีแขกมาเยี่ยมหนะ " ผมรีบปรับสีหน้าแล้วหันไปตอบพี่แจง ไม่อยากให้เรื่องมันแย่ไปกว่านี้ 

" อ่อ พี่จะเอาอาหารมาให้ค่ะ ให้เอาเข้ามาเลยไหม "  

" เอาเข้ามาเลยครับ ผมก็ยังไม่ได้ทานอะไรมา " คนที่อ้าปากตอบกับใช่ผม แต่เป็นไอ้เวรตรงหน้าเป็นคนตอบ 

" อะอ่อ ได้ค่ะ งั้นรอแปปเดี๋ยวพี่ยกเข้ามาให้ " มีแจงหันกลับออกไปจากห้องทันที แบบตื่นๆ ผมว่าแกคงได้ยินอะไรบ้างดูจากอาการของแก 

" จะมาแดกอะไรที่นี่ ไม่มีปัญญาหาแดกเองรึไง " พอพี่แจงออกไปผมก็ว๊ากไอ้คนหน้าด้าน สันดานเสีย 

" ทำไมจะกินข้าวกับเมีย มันผิดตรงไหน " สัส..... 

" เมียพ่องมึงสิ อย่ามามั่วกูเป็นผู้ชาย ไอ้เห ี้ย " ด่ามันด้วยความไม่พอใจ เกิดใครมาได้ยินอีก 

" มึงไงเมียกู นอนคางอยู่เมื่อคืนจำไม่ได้..? แล้วอย่ามาพูดหยาบกับกู เรียกกูว่าเฮีย จำไว้ด้วย " มันพูดแล้วเอานิ้วมาจิ้มที่หน้าผากผมแล้วดันเบาๆ 

" ทำไมกู......" ผมยังพูดไม่ทันจบ 

" กูจะเตือนเป็นครั้งสุดท้าย " หมดคำจะพูด  

" สัส " 

" ย้ายไปอยู่กับกูด้วย กูให้เวลาแค่วันนี้ พรุ่งนี้ต้องขนของไปอยู่กับกู " ห๊.......... 

" ไอ้สัสนี่มึงจะมากไปแล้วนะ กูไม่ไป||| " ทำไมกูจะต้องไปอยู่กับคนเห ี้ยๆอย่างมึง ไม่มีทาง ผมกระแทกเสียงใส่มันให้ได้ยินชัดๆ 

" มึงไม่มีสิทธิ์ ปฏิเสธกู " สันดานเอาแต่ใจ เห ี้ยไม่มีที่ติ 

" มาแล้วค่ะ... " พี่แจงเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับพนักงานหญิงสองคน ช่วยกันถืออาหารเข้ามาเหมือนอย่างเคย เดินไปจัดที่โต๊ะกระจกหน้าโซฟารับแขก ผมกับมันก็ยืนเงียบๆ  

" เชิญค่ะ...เสร็จแล้ว " แล้วพี่แจงก็เชิญผมกับมันแบบยิ้มแย้ม....ต่างจากหน้าตื่นๆก่อนเมื่อสักครู่นี้ ผมจึงเดินไปนั่งไม่อยากให้ดูว่ามีปัญหาอะไร แล้วไอ้เห ี้ยนั่นก็เดินตามมา แถมมานั่งติดกับผมด้วย จะโวยวายก็มีพี่แจงกับอีกสองคนมองอยู่เลยปล่อยไปก่อน 

" งั้นพี่ขอตัวกันก่อนนะคะ มีไรเรียกได้เลยค่ะ " พี่แจงขอตัวส่งยิ้มให้แล้ว ออกไปพร้อมสองคนที่มาช่วย 

"มึงจะมานั่งติดกูทำเห ี้ยไรเนี่ย " ที่ตั้งกว้างไอ้สัส มานั่งแซะอยู่ได้ 

" อยากนั่งใกล้เมีย " แมร่ง........กูจะฆ่าาาาาาาาาามึงงงงงงงงงงง ผมอยากจะตะโกนดังๆแล้วเอามีดปาดคอมันส่ะ 

"............" นั่งเขี่ยข้าวในจาน 

" เตือนแล้วนะ ถ้าอยากลองก็ได้ พูดอีกได้เลย " T_T สัส..... แล้วก็นั่งกินข้าวกันแบบบรรยากาศตึงๆไม่มีบทสนทนาอะไรเกิดขึ้นอีกเพราะพูดไปก็ไร้ความหมาย ก็ไอ้เห ี้ยนี่มันเอาแต่ใจมัน ผมเลยเลือกที่จะเงียบ มันก็นั่งกินข้าวไปเงียบๆเหมือนกัน แถมยังนั่งเบียดผมไม่ยอมขยับออดอีก หึ่ย......... 

 

อรรถพล=โอ๊ต 

ผมกำลังนั่งกินข้าวอยู่กับคนตัวเล็ก ที่ทำให้ผมหงุดหงิดได้ตั้งแต่ตื่นมา ก่อนหน้าที่ผมจะตื่นผมควานหาคนร่างบางที่ผมนอนกอดอยู่ตั้งแต่เมื่อคืนไม่เจอ เพราะตังเตียงมีผมนอนอยู่คนเดียว จนต้องรีบลุกขึ้นมาเดินหาทั่วห้องในคอนโดก็ไม่พบร่างบางอยู่ คงหนีไปแล้วทิ้งให้ผมนอนอยู่คนเดียว หึหึ.....ให้มันได้อย่างนี้สิวะ 

ตั้งแต่เมื่อคืนที่ผมพาคนร่างบางไปทำความสะอาดแล้วพามานอน ผมก็นอนกอดร่างบางทั้งคืน กะเอาไว้ว่าต่ื่นมาจะพาออกไปหาอะไรกิน แต่ดันมาพยศหนีผมออกไปส่ะก่อน ผมจำต้องทำอะไรต่อจากที่ตื่นมาแล้วด้วยความหงุดหงิด ทำไมวะปลุกผมก็ได้มันจะตายหรือไง ผมก็คิดไว้แล้วว่าถ้าหมดฤทธิ์ยา เช้ามาต้องแผลงฤทธิ์แน่ แล้วก็เป็นอย่างที่คิดไว้ ถึงไม่ตื่นมาโวยวายแบบคนเสียซิงครั้งแรก แต่เป็นการแผลงฤทธิ์แบบเงียบๆไงครับ คือหนีผมไปแบบเงียบๆ หืม...... 

จะให้ทำไงได้หล่ะครับผมก็ต้องรีบตามมา ไม่ลืมที่จะเอาไม้ตีแมวมาด้วย คลิปไงครับผมอาบน้ำเสร็จก็มานั่งตัดต่อเองเลยนะ แล้วก็มาที่บริษัทมันก่อนถ้าไม่เจอก็ค่อยไปคอนโดน เข้ามาในบริษัทก็ถามเคาน์เตอร์สัมพันธ์ด้านล่างว่ามันเข้ามารึเปล่า คำตอบที่ได้ทำผมแปลกใจ หึหึ... มันอึดไม่เบาเลยโดนผมเปิดซิงแท้ๆ จัดไปตั้งสามรอบมันยังจะมาทำงานได้อีก อย่างนี้มันต้องจัดหนักๆกว่าเดิม  

จริงๆมันจะอยู่รอผมตื่นแล้วโวยวายเรียกร้องอะไรก็ได้ ผมให้มันได้หมดแหล่ะ แต่ไม่ใช่ทิ้งหนีมาแบบนี้มันหยามกันชัดๆรู้สึกเหมือนโดนเหยียบหน้า ใครก็อยากเรียกร้องจากผมทั้งนั้น แล้วสำหรับมันผมรอให้มันได้เรียกร้องเต็มทีเลยผมขึ้นมาห้องทำงานมัน ผู้หญิงรุ่นพี่ผมคนหนึ่งน่าจะเป็นเลขามัน กำลังจะออกไปข้างนอก พอเห็นผมเข้ามาก็ถามทันที 

" ไม่ทราบมาติดต่อ เรื่องอะไร ได้นัดไว้หรือเปล่าค่ะ " เอ่ยถามผมหน้าห้องมัน... สีหน้าสงสัยแบบคนคุ้นหน้า 

" มาหาเมียครับ " ผมตอบไปชิลล์ๆ 

" อ่ะเอ่อ คือ...คะใ..." 

" กร " สั้นๆไม่ต้องรอให้ถามจบกลัวจะเหนื่อย ตอบให้เลย แล้วก็ไม่รอให้เชิญด้วยกลัวจะเหนื่อยเดินเปิดประตูเข้าไปเองเลย...เข้ามาก็เห็นคนร่างบางกำลังจะฟุบตัวลงบนโต๊ะทำงาน คงจะเพราะโดนฟัดเมื่อคืนสินะแล้วจะมาทำงานทำไมดื้อไม่เข้าเรื่อง อยากเข้าไปโอ๋อยู่หรอกแต่ต้องรักษาฟอร์ม เดินเข้าไปหาแล้วก็เริ่ม.... 

" ใครอนุญาตให้มึงออกมา ห๊ะ....? " ไม่รู้ว่าจะพูดไงดีเอาแบบนี้แล้วกัน ก็มันหนีผมมานี่หว่า 

" แล้วทำไมมึงจะต้องมาอนุญาต นี่มันตัวกู " หือ.... ทำไมมันต่างจากเมื่อคืนเลยหว่ะคำพูดคำจา 

" กู ให้มึง พูด ใหม่ " ผมพูดเน้นคำทำหน้านิ่งๆให้โอกาสแมวอีกครั้ง... เพราะเห็นว่าซิงแรกโดนมาหนักนะ 555 

" กู ไม่มี อะไร จะพูด " แมวพูดเน้นคำตามผม แถมลอยหน้าลอยตาใส่ หืม...อวดเก่ง ด้ายย... เดินไปกระชากแขนให้ลุกจากเก้าอี้ที่มันนั่งอยู่ 

" โอ้ยยย ไอ้สัสกูเจ็บ.." เออรู้ว่าเจ็บ ไม่ได้เจ็บแขนอย่างเดียวด้วย ตูดก็เจ็บ... แล้วอวดเก่งทำไม 

" เดี๋ยวมึงจะเจ็บยิ่งกว่านี้..." แต่ก็ยังพูดหน้านิ่งๆ กับมันอยู่ให้มันรู้ว่ามันผิดนะที่ดื้อกับผม 

" มึงไม่มีสิทธิ์มาทำอะไรกู บ้านเมืองมีกฎหมาย " หึหึ.... กูยังไม่ได้จะฆ่ามึงเลยแมวน้อย อย่าขู่ กูกลัว.. กลัวจะอดไม่ไหวจับกดมึงอีกรอบแมว... 

" ถ้ามึงคิดว่าเอาผิดกับกูได้ ก็ลองดู " เอียงหน้าพูดกับมัน แบบกวนๆ กูมาตามเมียเนี่ยตำรวจจะจับป่ะ 

" ไสหัวมึงออกไปส่ะ ไม่งั้นกูจะเรียก รปภ." อ้าวววว เล่นแรงนะมึงแมวน้อย กูเริ่มขึ้นแล้วนะ..ต้องจัดการแล้วแบบนี้ยิ่งปล่อยยิ่งดื้อ 

" ก็เอาสิ... ถ้ามึงอยากเป็นนางเอกหนังสด ให้ผู้ชมทั้งบริษัท " งัดไม้ตีแมวมาใช้สิครับ....โอ้โหหน้าซีดเลยแมวกู 

" มึงพูดเรื่องเห ี้ย อะไร " ตัวสั่นไปหมด กำมือเน้น คงพอเดาออกแล้วสิว่าจะโดนไม้ตีก้นแมว ว่าแล้วก็เอามือถือมากดเปิดไม้ตีแมวให้มันดู ดูสิจะขู่กูขนาดไหน 

" ก็หนังสดของมึงเมื่อคืนไง " เปิดแล้วก็ยืนให้มันดูหนังสดที่ผมตัดต่อเอง ไม่เคยทำมาก่อนด้วย..เพื่อมึงเลยแมวน้อย 

[ อ่ะๆ ฮะเฮีย อ่าาาาา อะอืออืม อ่าาา อ่ะๆ ] หึหึ... หน้าซีดหนักกว่าเดิมไปอีกครับมัน กำมือแน่นตัวสั่นเทาคงโกรธปมมากสิ แต่ใครสนทำให้แมวเชื่อฟังกูก็พอใจแล้ว... ปิดครับเปิดนายของกูจะขึ้นเดี๋ยวได้สดอีกรอบ 

" ไอ้เห ี้ยยย ไอ้เลว.. มึงทำแบบนี้ได้ยังไง " หืม....จะทำอะไรครับกูรู้ทันมึงแมว มันจะแย้งมือถือผม 

" 555 มึงคิดว่าจะเอาไปแล้วมันจะหมดหรอ กูมีบันทึกไว้อีกเยอะ " อันนี้ผมขำกับความน่ารักของมันจริงๆ เหมือนแมวแย้งของเล่น แล้วผมก็ขู่มันไปอีกหน่อย แมวน้อยโกรธหน้าดำหน้าแดงเลยทีนี้ ปรี่เข้ามาจะชกผม แต่คราวนี้ไม่จ้ะหนูผัวไม่อยากเจ็บ ผมรีบคว้าแขนมันไว้ได้ทัน 

หมับ|| มันคว้าแขนผมไว้ก่อน 

" ไอ้สัตว์นรกส่งมาเกิด กูไปทำอะไรให้มึง.. กูเป็นคนเสียหายด้วยซ้ำ ไปตายส่ะไอ้สัส " หึหึ...มาหมดรึยังวะคำด่าของ มึงเนี่ย...? เสียงดันลั่นห้องเชียว 

" หึหึ... กูยังชั่วได้มากกว่านี้ ถ้ามึงไม่เชื่อฟังกู " ผมยกยิ้มมุมปากส่งเสียงในลำคอแบบว่าเชื่อเถอะถ้าเป็นมึงกูทำได้มากกว่านี้ 

" กูไม่ใช่ทาสมึง ไอ้สัส||| " มันโวยวายกระแทกเสียงใส่ผม.... 

" กูก็ไม่ได้บอกว่ามึงเป็นทาส เรียกว่าที่ระบายของกูจะดูดีกว่านะ " ผมไม่รู้ว่าจะพูดยังไง ผมยังไม่รู้ความรู้สึกตัวเองดี เลือกที่จะตอบแบบนี้ไปก่อน แต่มันกับเหมือนคนสะอึกไปแปปนึ่ง 

" ไปตายส่ะ " แล้วคำด่าก็หมด แต่กูไม่ไปตายหรอกลัวมึงเป็นหม้าย.. 

" หึ... จำเอาไว้ว่าต่อไปนี้มึงต้องทำตามที่กูบอก ถ้าไม่ มึงก็เตรียมดังทั้งบริษัทมึงได้เลย อ่อ...ไม่ใช่แค่ในบริษัทมึงนะ ดังในโซเชียลด้วย " แล้วผมก็บอกจุดประสงค์ที่เอาไม้ตีแมวนี้มาใช้ ไม่อยากให้มันดื้อกับผมอีก ไม่งั้นมันจะโดนตี 

"............." เงียบ...รู้เรื่องไหมวะ 

" หรือจะลองดูวันนี้ ก้ได้นะกูไม่ขัด " ผมพูดขู่เมื่อเห็นมันเงียบ 

" เอ่อ ..คือมีอะไรกันรึเปล่าค่ะ " ร่างบางตรงหน้าสะดุ้งเมื่อมีเสียงแทรกขึ้น สีหน้าเหมือนกังวลอะไรบางอย่าง 

" ไม่มีอะไรครับพี่แจง พอดีมีแขกมาเยี่ยมหนะ " แมวน้อยเปลี่ยนสีหน้าแล้วหันไปตอบเลขามัน มาเยี่ยม 555 

" อ่อ พี่จะเอาอาหารมาให้ค่ะ ให้เอาเข้ามาเลยไหม " เออพอดีหวะ ผมยังไม่ได้กินอะไรเลย 

" เอาเข้ามาเลยครับ ผมก็ยังไม่ได้ทานอะไรมา " รีบบอกเลยผมขอฝากท้องด้วย แถมได้กินกับแมวที่คาดว่ายังไม่ได้กินอะไรเหมือนกัน 

" อะอ่อ ได้ค่ะ งั้นรอแปปเดี๋ยวพี่ยกเข้ามาให้ " พอเห็นผมเป็นคนบอกคุณเลขาก็ดูตื่นๆเพราะผมบอกไปแล้วว่ามาหาเมีย แล้วรีบออกไปจัดการ 

" จะมาแดกอะไรที่นี่ ไม่มีปัญญาหาแดกเองรึไง " อ้าวปัญญาอ่ะมีแต่กูอยากกินกับมึงอ่ะแมว 

" ทำไมจะกินข้าวกับเมีย มันผิดตรงไหน " ตอบมันแล้วยืนมองหน้ามัน.. ดูสิมันจะทำหน้าไง 

" เมียพ่องมึงสิ อย่ามามั่วกูเป็นผู้ชาย ไอ้เห ี้ย " หึหึ....ตามคาดครับ ด่ากราดแต่หน้าออกจะแดงๆ 

" มึงไงเมียกู นอนคางอยู่เมื่อคืนจำไม่ได้..? แล้วอย่ามาพูดหยาบกับกู เรียกกูว่าเฮีย จำไว้ด้วย " ผมเลยห้ามไม่ให้มันพูดหยาบกับผมอีกเพราะมันพูดกับคนอื่นนี่ดีฉิบหาย พี่งั้นพี่งี้ สัส....เอานิ้วจิ้มหน้าผากมันดันเบาๆ หมั่นเขี้ยว 

" ทำไมกู......" แน่ะๆ มึงยังๆ 

" กูจะเตือนเป็นครั้งสุดท้าย " รีบดักคอมันไว้ก่อน 

" สัส " หึหึ........ 

" ย้ายไปอยู่กับกูด้วย กูให้เวลาแค่วันนี้ พรุ่งนี้ต้องขนของไปอยู่กับกู " ผมบอกสิ่งที่ผมต้องการอีกอย่าง แต่ให้เวลามันได้ทำใจก่อนหนึ่งวัน...หึหึ 

" ไอ้สัสนี่มึงจะมากไปแล้วนะ กูไม่ไป||| " เสียงดังอีกแล้ว... ขยันขู่กูจังวะ 

" มึงไม่มีสิทธิ์ ปฏิเสธกู " กูมีไม้ตีมึงอยู่ มึงต้องเชื่อฟังเท่านัน 

" มาแล้วค่ะ... " คุณเลขาเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับพนักงานหญิงสองคน ช่วยกันถืออาหารเข้ามา แล้วเดินไปจัดที่โต๊ะกระจกหน้าโซฟารับแขก  

" เชิญค่ะ...เสร็จแล้ว " คุณเลขามันยิ้มส่งมา ผายมือเชิญมองมาทางผม...แล้วค่อยมองมัน...แมวน้อยก็เดินไปนั่งที่โซฟาเงียบๆ ปมก็เดินตามไปแล้วนั่งลงข้างๆกับมัน.... 

" งั้นพี่ขอตัวกันก่อนนะคะ มีไรเรียกได้เลยค่ะ " คุณเลขาขอตัวส่งยิ้มให้แล้ว ออกไปพร้อมสองคนที่มาช่วย 

"มึงจะมานั่งติดกูทำเห ี้ยไรเนี่ย " ห้าๆ ผมนึกขำในใจ ว่าแล้วพอประตูปิดปุ๊บมันโวยวายปั๊บ 

" อยากนั่งใกล้เมีย " ก็กูอยากนั่งอ่ะ ต้องการความอบอุ่นชดเชยที่มึงหนีกูมาไง 

"............" หึหึ ก้มหน้าเขี่ยข้าวเลยแมวน้อย เขินรึเปล่าวะ  

" เตือนแล้วนะ ถ้าอยากลองก็ได้ พูดอีกได้เลย " ผมที่กำลังตักกับข้าวพูดย้ำกับมัน ให้พูดด้วยดีๆ ขี้เกียจกัดกับแมวแล้วทุกอย่างก็เงียบลง ผมกับมันนั่งกินข้าวไปเงียบๆ แต่ผมกับรู้สึกดีหวะ ดีจากอะไรไม่รู้ แต่ดีอ่ะ 

" เลิกงานตอนไหนไลน์บอกด้วย..." มันหันมามองแต่ไม่พูดอะไรคงรู้ว่าปฏิเสธไม่ได้ 

 

 

_______________________________________________________________________________ 

 

 

คำผิดยังไม่ได้ตรวจ ตอนนี้ขอเร่งตอนไปก่อน ถ้าเรื่องมันไม่ถูกใจบางคนบางท่านขออภัย มันคือสไตล์ไรท์

กดไลค์ คอมเม้น ติชม ด้วยเป็นกำลังใจ

ปล.. เม้นยังน้อยเหมือนเดิม T_T

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น