facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เกาะอสรพิษ(omegaverse) ตอนที่2 (แบซิลิสก์)

ชื่อตอน : เกาะอสรพิษ(omegaverse) ตอนที่2 (แบซิลิสก์)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ค. 2563 18:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เกาะอสรพิษ(omegaverse) ตอนที่2 (แบซิลิสก์)
แบบอักษร

 

"แฮ่ก อึ่ก อะ อ๊าา" 

ตอนนี้เจ็มไม่รู้ว่าร่างกายตัวเองกำลังทรมานเพราะอาการฮีทหรือเพราะถูกงูตัวใหญ่ที่พูดได้ตัวนี้พันรัดอยู่กันแน่ ที่รู้คือตอนนี้ร่างกายของเขากลับมาขยับได้เหมือนเดิมแล้ว และเกล็ดเรียบลื่นใต้ท้องงูเสียดสีกับร่างกายตอนนี้มันก็ทำให้เจ็มมีอารมณ์มากกว่าเดิม ยิ่งปลายหางอวบใหญ่แทรกเข้ามาถูแถวตรงกลางระหว่างซอกขาร่างบางก็ยิ่งทรมาน 

ช่องทางด้านหลังกำลังผลิตสารคัดหลั่งที่เป็นตัวช่วยหล่อลื่นในช่วงฮีทออกมาจนเปียกแฉะไปทั่วซอกหลืบ ส่วนอ่อนไหวด้านหน้าปวดหนึบจนร่างบางหอบหายใจหนักขึ้น เม็ดเหงื่อผุดซึมขึ้นมาตามกรอบหน้าเนียนเมื่อรู้สึกร้อนรุ่มภายในร่างกายราวกับโดนแผดเผา 

ตุบ! 

ร่างของเด็กหนุ่มทรุดลงไปกองกับพื้นดินทันทีเมื่องูยักษ์ยอมคลายลำตัวที่โอบรัดร่างกายของเจ็มออก จากนั้นงูยักษ์ก็เลื้อยขึ้นมาทาบทับร่างกายของเจ็มไว้จนร่างบางรู้สึกหนักอึ้งกำกับลำตัวที่ใหญ่เกินไป 

ดวงตาคู่สวยของเด็กหนุ่มเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นบางสิ่งโผล่ออกมาจากด้านล่างของปลายหางอวบใหญ่ ถึงเจ็มจะพึ่งเคยเห็นครั้งแรกแต่ก็พอเดาออกว่ามันคงเป็นอวัยวะสืบพันธุ์ของงู แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจคือมันมีสองอันแยกออกมา ขนาดแต่ละอันก็ใหญ่เกือบเท่าข้อมือของเขา แถมรูปร่างยังแปลกประหลาดเหมือนมีหนามแหลมรอบส่วนปลายดุ้นเดือยทั้งสอง 

เจ็มมองดุ้นเดือยแฝดที่มีสีชมพูสดของงูยักษ์ด้วยแววตาสั่นไหว ถึงมันจะดูแปลกประหลาดน่าขยะแขยงแต่กลับให้ร่างกายของเขาร้อนวูบไปทั้งร่าง ช่องทางเปียกแฉะขมิบตอดรัดถี่รัวราวกับต้องการให้ดุ้นสีสดเข้ามาเติมเต็ม เด็กหนุ่มกัดปากตัวเองเพื่อเรียกสติให้หยุดความคิดที่น่ารังเกียจนั้นสักที พยายามคิดว่าที่ตัวเองอยากสมสู่กับงูยักษ์เพราะอาการฮีท 

"ฮึกก มะ ไม่! อย่ากินข้า ข้ากลัวแล้ว ฮือออ" 

เพราะมัวแต่มองส่วนล่างของงูยักษ์จึงไม่ทันสังเกตว่าตอนนี้งูที่เลื้อยมาทาบทับอยู่บนตัวเขากำลังชูคออ้าปากกว้างจนเห็นเขี้ยวซี่ใหญ่ตรงมุมปากอย่างน่ากลัว ร่างบางหลับตาแน่ทันทีเพราะไม่อาจทนมองภาพที่สยองต่อไปได้ ปากงูยักษ์มันอ้าได้กว้างมากจนสามารถกลืนกินเขาไปได้ทั้งตัว 

แคว่ก!! 

ร่างบางที่สะท้านหอบหายใจแรงตัวสั่นหนักกว่าเดิมเมื่อได้ยินเสียงฉีกขาดของชุดที่ตัวเองใส่อยู่ ดวงตาคู่สวยที่มีน้ำตาเอ่อกำลังสั่นระริกในตอนที่ลืมตาขึ้นมามองเขี้ยวแหลมคมของงูยักษ์กำลังเกี่ยวเสื้อเขามาจนผ้าฉีกขาดเป็นทางยาว 

โอเมก้าหนุ่มกลั้นหายใจแทบไม่กล้าขยับตัวเพราะกลัวคมเขี้ยวนั้นจะกรีดโดนผิวของตัวเอง ได้แต่มองหัวของงูยักษ์เคลื่อนต่ำลงไปใช้เขี้ยวเกี่ยวกางเกงที่เขาใส่มันจนฉีกขาดกลายเป็นเศษผ้า กลิ่นฟีโรโมนจากร่างบางส่งกับงูที่เป็นอัลฟ่าหลายตัวบนเกาะจนมันเลื้อยมายังริมลำธาร 

แต่เมื่อพบว่าราชาแห่งงูอย่างบาซิลิสก์กำลังเลื้อยพันรัดเตรียมสมสู่กับโอเมก้ามนุษย์คนนี้พวกมันก็กลัวจนไม่กล้าเข้ามาใกล้ เพียงแค่บาซิลิสก์หันมามองพวกมันก็รีบเลื้อยหนีไปจากบริเวณนี้ทันที เลื้อยหนีไปให้ไกลจากแถวนี้เพื่อให้พ้นกลิ่นฟีโรโมนดึงดูดของโอเมก้าอย่างเจ็ม 

"ฮึ่ก! อึกก ข้าทรมานเหลือเกิน ข้าอยากได้ยาระงับ ฮื่ออ..."ร่างบางสะอื้นพูดด้วยความทรมานจากการฮีทที่ไม่มียาระงับอาการให้กินเหมือนที่ผ่านมา 

"ถอดชุดของเจ้าออกไปให้พ้นสิ ข้าจะช่วยเจ้าเอง" 

งูยักษ์ขยับเคลื่อนตัวมาพูดชิดริมใบหูของร่างบางพร้อมกับแลบลิ้นสองแฉกเลียไปตามซอกหูของเด็กจนเจ็มขนลุกชันไปทั้งตัว ร่างกายที่อยู่ในชุดฉีกขาดหลุดลุ่ยเผลอขยับเสียดสีไปกับลำตัวงูยักษ์ตามแรงอารมณ์ 

ความทรมานชักนำให้เจ็มทำตามที่งูตัวนี้บอกอย่างไร้หนทางต่อต้าน เด็กหนุ่มขยับตัวดึงทึ้งชุดที่ตัวเองใส่อยู่ออกไปหมดจนร่างกายอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ร่างขาวเนียนที่ตัดกับเกล็ดสีดำเรียบลื่นของแบซิลิสก์ก็กำลังบิดเร่าใต้ลำตัวยาวเหยียดของงูยักษ์พลางแยกขาออกให้ส่วนอ่อนไหวกลางกายเสียดสีกับเกล็ดใต้ท้องของงู 

ในหัวของเจ็มตอนนี้มีแต่ความปรารถนาอยากสมสู่จนลืมความขยะแขยงที่มีต่องูยักษ์ตัวนี้ และกลิ่นหอมจากร่างบางก็ส่งผลต่อแบซิลิสก์หนักขึ้นจนเขาทนไม่ไหว ปลายหางอวบที่มีดุ้นเดือยแฝดโผล่ออกมากำลังขยับไปยังซอกหลืบลับที่ถูกก้อนเนื้อนุ่มปิดไว้ ก่อนจะกดแทรกเข้าไปให้ส่วนปลายที่มีหนามแหลมอยู่รอบๆ เสียดสีกับปากทางเปียกแฉะ 

"อึก แฮ่กๆ ฮ๊าา ได้โปรดช่วยข้าด้วย" 

ริมฝีปากสีสวยที่เผยอหอบหายใจแรงกำลังพร่ำขอร้องด้วยความทรมาน ร่างบางอ้าขาออกกว้างส่ายสะโพกให้เสียดสีกับส่วนปลายบานฉ่ำของงูยักษ์ รอยพับจีบสีอ่อนที่มีน้ำเมือกใสไหลออกมาไม่หยุดกำลังขมิบถี่รัวเพื่อให้ท่อนเนื้อรูปร่างประหลาดแทรกเข้ามาโดยไม่สนใจว่าช่องทางคับแคบจะรับความใหญ่โตได้รึเปล่า 

ร่างของเจ็มสั่นระริกในยามที่ปากงูยักษ์ถูตั้งแต่ข้างแก้มมาจนถึงริมฝีปากแห้งผากของเด็กหนุ่มก่อนจะแลบลิ้นสองแฉะเลียรอบกลีบปากนุ่ม เมื่อเด็กหนุ่มเผยอปากหอบหายในลิ้นสองแฉกที่ใหญ่กว่างูปกติก็สอดเข้ามาในโพรงปากหยอกล้อกับลิ้นนุ่ม กลิ่นคาวที่ควรจะทำให้รู้สึกรังเกียจกับกระตุ้นอารมณ์ของเจ็มมากกว่าเดิมจนขยับลิ้นตอบสนองลิ้นสองแฉกที่สอดเข้ามา 

สองมือลูบไล้ไปตามลำตัวอวบใหญ่ที่มีเกล็ดเรียบลื่นสีดำปกคลุมพร้อมกับขยับตัวแอ่นอกให้ยอดอกสีสดทั้งสองข้างเสียดสีกับเกล็ดใต้ท้องงูที่ขดเลื้อยอยู่บนร่างกายตัวเอง ความรู้สึกกับสัมผัสแปลกใหม่ทำให้เจ็มปล่อยเสียงครางออกมาด้วยความสัน ยอดอกทั้งสองที่แข็งเป็นตุ่มไตกำลังชูชันราวกับผลลูกไม้ที่สุกจนเต่ง 

"กลิ่นของเจ้าทำให้ข้าหงุดหงิด เจ้าโอเมก้าร่าน! "สิ้นเสียงพูดเสียงต่ำก่อนจะกดแทรกท่อนเนื้อเพียงอันเดียวเข้าไปในช่องทางคับแคบทำให้ร่างบางผวาโอบกอดลำตัวของงูใหญ่ไว้แน่น 

"ฮึ่ก! อ๊าาา!!! " 

น้ำตาเม็ดใสผุดซึมออกมาตรงหางตาเมื่อท่อนเนื้อของงูยักษ์มันคับแน่นอยู่ในโพรงนุ่ม ส่วนปลายที่คล้ายหนามแหลมเสียดสีกับผนังด้านในกำลังสร้างความกระสันให้ร่างบางมากกว่าเดิม ปากทางคับแคบขมิบรัดตัวตนของงูยักษ์อย่างร่านร้อนราวกับทั้งคู่เป็นงูตัวผู้กับงูตัวเมียที่กำลังผสมพันธุ์กัน 

ผนังนุ่มร้อนชื้นแฉะที่กำลังตอดรัดท่อนเนื้อยาวใหญ่ทำให้แบซิลิสก์คลั่งจนควบคุมตัวเองไม่ไหวขยับเดือยยักษ์ให้เสียดสีกับผนังนุ่มอย่างป่าเถื่อน ร่างบางหวีดร้องลั่นเมื่อส่วนปลายครูดกับผนังภายในจนต้องส่ายสะโพกสวยรับ โชคดีที่มีเมือกสีใสช่วยหล่อลื่นไม่งั้นเจ็มคงจะเจ็บมากที่ต้องรองรับความใหญ่โตขนาดนี้ 

แผ่นหลังเนียนแอ่นโค้งเพราะความกระสันจนแทบไม่ติดกับพื้นจึงทำให้งูยักษ์เลื้อยพันรัดรอบตัวของเด็กหนุ่มโดยที่หัวขยับมาอยู่แถวยอดอกเต่งที่แข็งเป็นตุ่มไต ก่อนที่งูยักษ์จะใช้ปากถูกับปลายยอดอกของเจ็มแล้วแลบลิ้นสองแฉกโลมเลีย 

ภาพที่เห็นทำให้ร่างบางมีอารมณ์หนักขึ้นจนผนังนุ่มตอดรัดท่อนเนื้อใหญ่ถี่รัว มือบางค่อยๆ เลื่อนมาบีบคลึงยอดอกอีกข้างเพื่อสร้างความกระสันให้ตัวเอง แบซิลิสก์ไม่ได้ตั้งใจอยากจะปรนเปรอให้เจ้าโอเมก้าร่านคนนี้แต่ยอดอดที่ตั้งชูชันของร่างบางมันล่อตาล่อใจจนเขาอดใจไม่ไหว กลิ่มหอมฟุ้งจากกายบางยังกระตุ้นความกระหายอยากของเขาให้เพิ่มขึ้นราวกับมันจะไม่สิ้นสุดลงไปง่ายๆ 

"แฮ่ก อ๊ะ ฮ๊าา ลึกเกินไปแล้ว" 

มือบางจิกลงบนลำตัวของงูยักษ์ที่มีเกล็ดสีดำปกคลุมอยู่ด้วยความกระสันเมื่อส่วนปลายท่อนเนื้อเข้ามาลึกจนเสียดโดนจุดอ่อนไหวภายใน เอวบางส่ายร่อนรับความใหญ่โตไม่หยุด ร่างกายเปลือยเปล่าที่สัมผัสกับลำตัวของงูยักษ์จากการที่ถูกงูตัวนี้เลื้อยมาพันรัดไว้ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดแล้ว แต่มันกลับทำให้รู้สึกดีไปกับสัมผัสแปลกใหม่ที่ไม่เคยได้รับ 

เสียงขยับในยามที่เดือยยักษ์สอดใส่เข้ามาในช่องทางเปียกแฉะที่ฟังดูหยาบโลนนั้นเป็นสิ่งกระตุ้นของอารมณ์ทั้งสองชั้นดี เจ็มไม่คิดว่าตัวเองจะรับเดือยยักษ์รูปทรงประหลาดของงูยักษ์ได้แต่ตอนนี้มันกำลังสอดลึกเข้ามาในตัวเขาครูดกับผนังนุ่มข้างในจนช่วงท้อน้อยขยับตามรูปทรงนั้น 

สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนี้มันทำให้ร่างบางรู้สึกทรมานเหมือนจะตายและรู้สึกดีจนแทบล้นทะลักในเวลาเดียวกัน ยิ่งงูยักษ์ขยับหัวขึ้นเลื้อยอยู่แถวซอกคอแล้วใช้ลิ้นสองแฉกของงูยักษ์สัมผัสกับผิวเนียนก็ยิ่งทำให้เจ็มสั่นสะท้านไปทั้งร่าง 

ไม่นานส่วนอ่อนไหวกลางกายของโอเมก้าหนุ่มก็กระตุกปล่อยธารรักสีขุ่นออกมาทั้งที่ร่างบางยังไม่ได้แตะต้องส่วนนั้นเลยสักนิด 

"ฮึกก อื้อออ!! " 

เจ็มร้องครางด้วยความสุขสมพร้อมกับน้ำตาที่ไหลซึมลงมาผ่านหางตา ปากทางคับแคบยังคงขมิบตอดรัดเดือยยักษ์ถี่รัวไม่หยุดจนร่างบางสะอื้นจนหน้าอกแบนราบไหวกระเพื่อมเพราะรังเกียจร่างกายตัวเอง 

ส่วนปลายหนามแหลมของเดือยยักษ์ที่สอดใส่เข้ามายังขยับเสียดสีกับโพรงนุ่มร้อนไม่หยุดในขณะที่อีกอันกำลังเสียดสีกับซอกขาอ่อนด้านในของเจ็ม เด็กหนุ่มเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติเมื่อหัวของงูยักษ์ยังคงซุกไซร้แถวซอกคอไม่ห่างก่อนจะเลื่อนไปแถวด้านหลังลำคอ 

ความเป็นโอเมก้าทำให้เจ็มรู้โดยสัญชาตญาณทันทีว่ากำลังจะถูกทำอะไร เด็กหนุ่มดิ้นหลานพยายามใช้มือดันหัวงูตัวใหญ่น่ากลัวนี้ออกไปแต่ยิ่งดิ้นร่างกายก็ยิ่งถูกรัดแน่น และมันก็สายไปแล้วเมื่อเขี้ยวแหลมฝังลงมาจนร่างกายของเจ็มสะท้านเฮือกเพราะความเจ็บ 

"ฮึกก ไม่นะ ไม่! ยะ อย่ากัดข้า โอ๊ย!!! ฮือออ" 

เขากำลังถูกอัลฟ่าที่เป็นงูยักษ์น่าเกลียดนี้กัดคอเพื่อทำการจับคู่ และโอเมก้าอย่างเขาก็จะไม่สามารถไปจับคู่กับใครได้อีกแล้วชั่วชีวิต น้ำตาของร่างบางไหลออกมาด้วยอดสูกับชีวิตของตัวเอง ในขณะที่แบซิลิสก์รู้สึกดีที่ได้จองจำเจ้าโอเมก้าคนนี้ให้เป็นของเขาผู้เดียวตลอดไป 

แบซิลิกส์ไม่ได้ตั้งใจปล่อยพิษออกมาผ่านคมเขี้ยวเพราะฉะนั้นจึงไม่อันตรายต่อร่างบาง แค่จะเจ็บและมีรอยกัดของเขาเท่านั้น ซึ่งตอนที่งูยักษ์ถอนคมเขี้ยวออกก็เป็นตอนที่เขาสุขสมปลดปล่อยธารรักอุ่นร้อนเข้าไปในโพรงนุ่มจนร่างบางตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม 

"ฮืออ ถอยออกไปนะ ข้าเจ็บ! ฮึก เอามันออกไป!! " 

ร่างบางดิ้นพล่านจนฝ่าเท้าเสียดสีกับพื้นดินเมื่อรู้สึกว่าเดือยยักษ์ที่อยู่ในช่องทางด้านหลังกำลังพองใหญ่ขึ้นกว่าเดิมจนคับแน่น ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นมันคือการknotของอัลฟ่าที่จะเกิดขึ้นในตอนที่ร่วมรักกับโอเมก้าในช่วงฮีทเพื่อให้น้ำรักที่ปลดปล่อยเข้าไปอยู่ในตัวร่างบางได้นานขึ้น 

การที่เดือยยักษ์ขยายติดอยู่ในโพรงนุ่มก็จะเพิ่มโอกาสให้โอเมก้าอย่างเจ็มตั้งท้องมากขึ้นไปอีก และนั่นก็คือสิ่งที่ร่างบางรู้สึกกลัวมากที่สุด 

ยิ่งรู้สึกถึงของเหลวอุ่นร้อนไหลทะลักเข้ามาภายในเจ็มก็ยิ่งรังเกียจจนน้ำตาไหลออกมาไม่หยุด อยากขยับให้จุดเชื่อมต่อหลุดจากกันเสียทีก็เป็นฝ่ายเจ็บตัวเสียเอง มันเจ็บร้าวไปทั่วทั้งสะโพกจนร่างบางต้องหยุดขยับปล่อยให้สิ่งที่รังเกียจหลั่งเข้ามาในตัว 

"หึ! เป็นแค่โอเมก้าชั้นต่ำกล้าทำหน้ารังเกียจข้าได้ยังไง"เจ็มเบือนหน้าหนีงูยักษ์พูดได้ที่ชูคอขึ้นมามองหน้าเขา นัยน์ตาสีทองของอสรพิษร้ายยังทำให้เจ็มรู้สึกกลัวจนไม่กล้ามอง 

"เจ้ามันน่ารังเกียจ ข้าเกลียดเจ้า! " 

"เกลียดข้าแน่หรือ? ตอนนี้ข้ายังได้กลิ่นฮีทอยู่เลย" 

เสียงทุ้มต่ำที่พูดขึ้นทำให้เจ็มต้องเม้มปากตัวเองแน่นเพราะภายในกายยังรู้สึกร้อนรุ่มอยู่จริงๆ เป็นครั้งที่เจ็มรู้สึกเกลียดอาการฮีทของตัวเองมากขนาดนี้ แววตาคู่สวยสั่นระริกเมื่อลิ้นสองแฉกของงูยักษ์กำลังเลียตรงข้างแก้มเนียนและเลื่อนมาเลียรอบกลีบปากอวบอิ่ม 

เจ็มอยากจะต่อต้านแต่ความรู้สึกข้างในมันกลับตอบสนองสัมผัสน่ารังเกียจไปตามอารมณ์อย่างห้ามไม่ได้ โพรงปากนุ่มกำลังถูกลิ้นสองแฉกของงูยักษ์สำรวจไปทั่วก่อนจะมาหยอกล้อกับลิ้นเปียกชื้นของเจ็ม 

ร่างกายเปลือยเปล่าสั่นสะท้านไปทั้งร่างเมื่อลำตัวของงูยักษ์ขยับเสียดสีกับผิวกาย สักพักส่วนที่เชื่อมต่อก็หลุดออกจากกันจนได้ยินเสียงน่าเกลียด ปากทางบวมแดงที่ปิดไม่สนิทจากการรองรับเดือยยักษ์กำลังมีธารรักสีขุ่นไหลย้อนออกมาจนเปรอะซอกขาเนียน 

"พอแล้ว... อย่าทำข้าเลย ฮึกก" 

เจ็มพยามข่มกลั้นอารมณ์ตัวเองพร้อมทั้งขยับพลิกตัวนอนตะแคงทั้งที่ยังถูกงูยักษ์พันรัดร่างตัวเองอยู่ ใบหน้าที่อาบหน้าตาหันมาสบตากับดวงตาสีทองด้วยความกลัวโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากลิ่นฟีโรโมนกับสีหน้าของตัวเองตอนนี้กำลังปลุกเร้าอารมณ์ของแบซิลิสก์มากแค่ไหน 

"เจ้าพอแต่ข้าไม่พอ! " 

"อึ่ก อ๊าาา!! ข้าเจ็บ... อื้อออ" 

ร่างของเจ็มสะท้านเฮือกเมื่อเดือยยักษ์ที่แยกออกเป็นสองแฉกขยับมาเสียดสีตรงปากทางชื้นแฉะอีกครั้งก่อนจะมีอันนึงกดเข้ามาจนสุดความยาว และการสมสู่ของเด็กหนุ่มกับงูยักษ์ก็เริ่มขึ้นอีกทั้งในท่าที่เจ็มนอนตะแคงข้างโดยมีร่างของงูตัวใหญ่น่ากลัวพันรัดร่างไว้ 

เจ็มอยากจะต่อต้านแต่ความรู้สึกร้อนรุ่มภายในกายมันทำให้ร่างกายของเขาตอบสนองไปเอง ร่างบางถูกงูยักษ์จับสมสู่ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ความทรมานและความอ่อนเพลียทำให้สลบไปในตอนที่ยังมีส่วนนั้นขยับอยู่ในกาย 

ช่องทางด้านหลังของร่างบางถูกกระทำจนบวมช้ำและมีเลือดซึมออกมาปะปนกับของเหลวสีขาวขุ่นมากมาย สารคัดหลั่งที่งูยักษ์ปล่อยเข้าไปในตัวเจ็มมันเยอะจนทำให้ตรงช่วงท้องน้อยของร่างบางนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ช่องทางบวมช้ำที่ถูกสมสู่อย่างป่าเถื่อนยังมีธารรักไหลซึมออกมาไม่หยุดเพราะยังไม่สามารถหุบเข้าหากันได้ 

"ฮึกก..." 

ร่างบางที่ไร้สติสั่นสะท้านคุดคู้ตัวเพื่อกอดร่างกายที่เจ็บร้าวของตัวเองไว้หลังจากที่งูยักษ์เลื้อยออกมาจากร่างกายขาวเนียน ดวงตาสีทองของบาซิลิสก์จ้องมองโอเมก้าที่ถูกเขากระทำก่อนจะพูดพึมพำออกมา 

"เจ้าโอเมก้าอ่อนแอน่าสมเพช" 

อ่อนแอขนาดนี้ไม่รู้จะให้กำเนิดทายาทที่สมบูรณ์แก่เขาได้รึเปล่า หากทำไม่ได้ไร้ประโยชน์ก็คงต้องฆ่าทิ้ง แต่มันยังตายตอนนี้ไม่ได้ ยังไงเสียเขาก็คงต้องพาเจ้าโอเมก้าอ่อนแอไปที่พักของเขาเพื่อให้มันพักฟื้นร่างกายก่อน หลังจากนั้นจะเป็นอย่างไรก็ค่อยคิดดูอีก 

ไม่คิดเหมือนกันว่าการสมสู่กับพวกโอเมก้าจะทำให้เขารู้สึกเต็มอิ่มมากขนาดนี้... 

ความคิดเห็น