ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 708

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2562 18:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 23
แบบอักษร

"อึดอัดมากมั้ยครับโจวโจว" จิ่งอวี๋ถามแล้วประคองโจวโจวที่อยู่ในชุดนอนนอนลงบนเตียงช้าๆ หน้าท้องนูนโตขึ้นเยอะมากเมื่อตัวเล็กในท้องอายุได้แปดเดือนแล้ว โจวโจวนอนหงายพร้อมกับยกมือขึ้นลูบท้องที่มีลูกน้อยนอนอยู่ในนั้นทั้งสองคนด้วยรอยยิ้ม  

 

"ไม่หรอกครับ โจวทนได้" โจวโจวว่าพร้อมยกมือขึ้นลูบท้องไปด้วย เจ้าฝาแฝดตัวน้อยดิ้นกันดุ๊กดิ๊กจนโจวโจวถึงกับสะดุ้ง  

 

"เป็นอะไรครับ เจ็บท้องหรอ" จิ่งอวี๋ถามขึ้นด้วยความเป็นห่วง โจวโจวยิ้มขึ้นน้อยๆแล้วส่ายใบหน้าไปมาเป็นคำตอบ  

 

"โจวไม่เจ็บหรอกครับ แค่ลูกดิ้นน่ะ" โจวโจวพูดด้วยรอยยิ้ม จิ่งอวี๋เห็นแบบนั้นจึงยกยิ้มตามแล้วยกมือหนาขึ้นลูบตรงที่เจ้าตัวน้อยสองคนดิ้นตุ้บๆอยู่  

 

"แฝดน้อยของพ่อ อย่าดิ้นแรงสิครับ แม่โจวเจ็บนะรู้มั้ย" จิ่งอวี๋พูดกับลูกแฝดในท้องแล้วก้มจูบลงไปที่หน้าท้องโตเบาๆ โจวโจวยกยิ้มแล้วยกมือขึ้นลูบหัวจิ่งอวี๋ด้วยความเอ็นดู  

 

"ค่อยๆเดินนะครับโจวโจว" จิ่งอวี๋พูดแล้วพยุงโจวโจวเดินลงมาข้างล่าง โจวโจวเดินลงบันไดช้าๆโดยมีจิ่งอวี๋ประคองไม่ห่าง จิ่งอวี๋พาโจวโจวไปนั่งบนโต๊ะอาหารที่มีแม่ครัวกำลังจัดเตรียมให้อยู่  

 

"วันนี้มีข้าวต้มปลานะคะคุณหนู" แม่บ้านพูดกับโจวโจวแล้วยกถ้วยข้าวต้มมาเสริ์ฟอยู่ตรงหน้า โจวโจวยกยิ้มพร้อมกับสูดดมข้าวต้มที่หอมฟุ้งอยู่ในชาม กลิ่นของอาหารทำให้คุณแม่ลูกแฝดถึงกับท้องร้อง  

 

"วันนี้ข้าวต้มคงหมดหม้อแน่ๆเลยครับ" โจวโจวำพูดพร้อมกับตักข้าวต้มใส่ปาก จิ่งอวี๋ส่ายหัวพร้อมกับอมยิ้มมองดูโจวโจวกินข้าว ข้าวต้มปลาสองชามหมดไปอย่างรวดเร็วเมื่อพักนี้โจวโจวเจริญอาหารเป็นพิเศษ  

 

"เดี๋ยวนี้กินข้าวเก่งกว่าแต่ก่อนอีกนะโจวโจว กินเยอะๆไม่แน่นท้องหรอครับ" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมกับนั่งมองโจวโจวที่นั่งแอ่นพุงโตอยู่บนเก้าอี้  

 

"ก็แฝดหิวนิครับ โจวไม่ได้หิวเองสักหน่อย" โจวโจวว่าพร้อมกับยกมือขึ้นลูบท้องโต ตั้งแต่มีเจ้าแฝดน้อยในท้องโจวโจวก็รู้สึกหิวตลอด กินไปแปบเดียวเดี๋ยวก็หิวอีกเป็นแบบนี้ทั้งวัน จนตอนนี้แก้มกลมจนย้วยเป็นพวงแล้ว ลูกแฝดในท้องก็คงมีน้ำมีนวลไม่ต่างจากแม่เท่าไหร่หรอก  

 

"ไปครับ ไปนอนพักที่ห้องนั่งเล่นดีกว่า" จิ่งอวี๋พูดแล้วประคองโจวโจวที่นอนพักผ่อนที่ห้องนั่งเล่น หน้าท้องที่ใหญ่โตทำให้โจวโจวปวดหลังและปวดขาบ่อยๆ โจวโจวนั่งลงบนที่นอนนุ่มๆที่เตรียมไว้สำหรับคนท้องโดยเฉพาะ จิ่งอวี๋นั่งลงไปข้างๆโจวโจวที่นั่งเอนตัวอยู่บนที่นอน  

 

"อีกไม่นานเจ้าแฝดจะคลอดแล้ว พี่จิ่งเตรียมชื่อไว้ให้ลูกรึยัง" โจวโจวถามหลังจากที่ได้นอนในท่าสบายแล้ว มือบางยกมือขึ้นลูบท้องตัวเองเล่นด้วยความเคยชิน  

 

"นั่นสิ เดือนหน้าแฝดน้อยจะคลอดแล้ว พี่ยังไม่ได้เตรียมชื่อไว้เลย โจวโจวล่ะมีชื่ออะไรที่ชอบรึเปล่าครับ" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมกับเอียงแก้มเข้ามาแนบติดกับหน้าท้องของโจวโจว ข้างในท้องดิ้นดุ๊กดิ๊กจนจิ่งอวี๋รับรู้ได้  

 

"โอ้ย...เจ้าแฝดดิ้นใหญ่เลยครับ" โจวโจวพูดแล้วใช้มือลูบลงไปตรงที่ลูกดิ้นอยู่ จิ่งอวี๋ยกยิ้มแล้วแนบแก้มลงไปที่เจ้าตัวน้อยดิ้นอยู่ แก้มจิ่งอวี๋ถูกความเคลื่อนไหวทักทายตรงข้างแก้มอยู่เป็นระยะๆ  

 

"แข็งแรงจังเลยลูกพ่อ หนูอยากออกมาวิ่งเล่นกับพ่อแล้วใช่มั้ยครับ" จิ่งอวี๋ว่าแล้วกดจูบลงไปที่หน้าท้องที่นูนออกมาอย่างเห็นได้ชัด โจวโจวจุกเสียดทุกครั้งเมื่อเจ้าสองแฝดดิ้นทักทายพ่อของเขาแรงเกินไป  

 

"ลูกดิ้นเจ็บหรอครับ" จิ่งอวี๋ถามเมื่อเห็นโจวโจวทำหย้าตาเหยเก โจวโจวพยักหน้าตอบพร้อมกับเม้มปากเพื่อกั้นความจุกเสียดเอาไว้ จิ่งอวี๋ลุกขึ้นนั่งแล้วขยับตัวโจวโจวเข้ามากอด มือหนาของจิ่งอวี๋ลูบไปบนหน้าท้องของโจวโจวเบาๆ โจวโจวเอนตัวซบนอนพิงอกของจิ่งอวี๋อย่างออดอ้อน  

 

"เดี๋ยวพ่อเล่านิทานให้ฟังนะครับ หนูจะได้หลับฝันดี" จิ่งอวี๋ว่าก่อนจะหยิบหนังสือนิทานที่เขาซื้อเอาไว้อ่านให้ลูกแฝดในท้องฟัง จิ่งอวี๋อ่านนิทานไปสักพักเจ้าแฝดในท้องก็นิ่งสงบ  

 

"ลูกหยุดดิ้นไปแล้ว สงสัยคงนอนหลับไปแล้ว" โจวโจวว่าเมื่อสัมผัสได้ว่าการเคลื่อนไหวในท้องกลายเป็นปกติ จิ่งอวี๋ยกยิ้มแล้วก้มตัวลงไปจูบที่หน้าท้องของโจวโจว จิ่งอวี๋เก็บนิทานใส่เข้าที่แล้วมานอนให้โจวโจวซบเหมือนเดิม  

 

"พักนี้พี่ไม่ค่อยไปบริษัทเลยนะครับ บริษัทจะไม่เป็นไรใช่มั้ย" โจวโจวถามจิ่งอวี๋ ตั้งแต่โจวโจวตั้งท้องจิ่งอวี๋แทบไม่ยอมเข้าบริษัทเลยถ้าไม่จำเป็นหรือมีเรื่องด่วนจริงๆ  

 

"บริษัทยังดีอยู่ครับไม่ต้องห่วง ถึงพี่ไม่ได้ไปก็ยังมีผู้จัดการบริษัทดูแลอยู่ โจวโจวไม่ต้องห่วงหรอก" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมกับกดจูบลงไปที่ข้างขมับขาวของโจวโจวอย่างแผ่วเบาและแสนรัก  

 

"โจวโจวครับ หน้าอกโจวโจวใหญ่ขึ้นรึเปล่าครับ" จิ่งอวี๋เอ่ยถามหลังจากเฝ้าสังเกตมากนานหลายวัน ตั้งแต่โจวโจวตั้งท้องอ่อนๆจนกระทั่งใกล้จะคลอด  

 

"นั่นสิ โจวก็คิดแบบนั้น รู้สึกว่าหน้าอกมันตึงๆคัดๆยังไงไม่รู้ด้วยครับ" โจวโจวว่าก่อนจะก้มมองหน้าอกของตัวเอง มือบางยกมือขึ้นจับไปที่หน้าอกบวมเป่งด้วยความสงสัย  

 

"ไหนพี่ขอดูหน่อย" จิ่งอวี๋ว่าก่อนจะปลดกระดุมเสื้อที่โจวโจวใส่ออก จิ่งอวี๋แหวกสาบเสื้อออกมาช้าๆจนเห็นหน้าอกขาวนูนของโจวโจว อกเล็กที่เคยเรียบแบนกับเต่งตึงขึ้นจนเหมือนหน้าอกสาววัยแรกแย้ม  

 

"พี่จิ่งลามก" โจวโจวว่าพร้อมกับยกมือขึ้นปิดหน้าอกของตัวเองเอาไว้ ใบหน้าหวานแดงเรื่อเมื่อมองเห็นสายตาของจิ่งอวี๋ที่จ้องอยู่ตรงหน้าอกตาไม่กระพริบ  

 

"ลามกตรงไหนครับ พี่ขอดูนิดเดียวเอง" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่อย่างฟืดคอ ความเร่าร้อนในกายเริ่มลุกชันเมื่อมองเห็นอกขาวๆเนียนๆอยู่ใกล้ๆ จิ่งอวี๋จับมือบางของโจวโจวออกช้าๆแล้วก้มลงไปจูบเบาๆที่หน้าอกขาวอย่างลืมตัว โจวโจวถึงกับสะดุ้งเมื่อโดนจิ่งอวี๋จู่โจมแบบไม่ทันตั้งตัว  

 

"พี่จิ่ง" โจวโจวเรียกชื่อจิ่งอวี๋ที่ทำหน้าตาเคลิบเคลิ้มอยู่ตรงหน้าอก จิ่งอวี๋ลืมตาขึ้นมาช้าๆเมื่อโดนความขาวเข้าครอบงำไปสักพัก จิ่งอวี๋เงยหน้ามองโจวโจวช้าๆแล้วขยับเสื้อที่เปิดอยู่ของโจวโจวให้เข้าที่ โจวโจวติดกระดุมให้เข้าที่ทันทีอย่างเรียบร้อยด้วยความเร่งรีบ  

 

"อิจฉาแฝดจัง เกิดมาก็มีนมขาวๆเนียนๆให้ดูดแล้ว" จิ่งอวี๋พูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยๆ โจวโจวยกมือขึ้นบิดแขนจนจิ่งอวี๋ร้องลั่น  

 

"นี่ลูกนะพี่จิ่ง ทีพี่ดูดตั้งหลายครั้งแล้วไม่คิดบ้างล่ะ" โจวโจวพูดเสียงลั่น มือบางของโจวโจวยกมือขึ้นปิดปากของตัวเองทันทีเมื่อพูดอะไรที่หน้าอายออกไป จิ่งอวี๋ถึงกับหัวเราะ โจวโจวใบหน้าแดงก่ำแล้วซบหน้าลงไปที่แผงอกด้วยความเขินอาย  

 

"พี่จิ่งอ่ะ โจวงอนแล้วด้วย" โจวโจวว่า จิ่งอวี๋หยุดหัวเราะแล้วจับใบหน้าหวานเงยขึ้นมาสบตา ดวงตาหวานจ้องมองดวงตาคมทั้งที่ใบหน้าหวานยังแดงก่ำ จิ่งอวี๋ขยับหน้าลงไปช้าๆแล้วบดจูบลงไปที่ปากอิ่มทันทีอย่างดูดดื่ม โจวโจวหลับตาพริ้มเพื่อรองรับความละมุนจากปากจิ่งอวี๋  

 

"หายงอนพี่นะครับ" จิ่งอวี๋พูดหลังจากถอนริมฝีปากออกแล้ว โจวโจวเงยหน้าขึ้นพร้อมกับพยักหน้าเบาๆอย่างเขิน จิ่งอวี๋ยกยิ้มแล้วรวบตัวโจวโจวเข้ามากอด มือหนายกมือขึ้นลูบท้องโตของโจวโจวด้วยความเอ็นดู  

 

"โจวโจว คืนนี้พี่ต้องไปงานเลี้ยงเปิดตัวสินค้า โจวโจวจะไปกับพี่มั้ย" จิ่งอวี๋เอ่ยถามโจวโจวที่นอนหงายลูบท้องตัวเองเล่นอยู่ วันนี้จิ่งอวี๋ต้องเข้าบริษัทเพราะมีงานเปิดตัวสินค้าเฟอร์นิเจอร์ชุดใหม่  

 

"โจวไม่อยากไป พี่จิ่งไปเถอะ" โจวโจว่าก่อนจะทรุดตัวนั่งลงบนเตียง จิ่งอวี๋ทรุดตัวลงข้างๆโจวโจวที่นั่งอยู่บนเตียง  

 

"พี่ไม่อยากไปเลย พี่เป็นห่วงโจวโจว" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมกับยกมือขึ้นกุมมือบางเอาไว้ โจวโจวยกยิ้มแล้วบีบมือโจวโจวตอบ  

 

"โจวคงไม่คลอดวันนี้หรอกมั้ง" โจวโจวว่าพร้อมยกยิ้ม จิ่งอวี๋ยกยิ้มตามแล้วดึงโจวโจวเข้ามากอด วันนี้เขารู้สึกห่วงโจวโจวเป็นพิเศษ แต่ก็ต้องตัดใจไปเพราะเลี่ยงไม่ได้ โจวโจวรู้สึกเจ็บท้องแปล๊บๆตั้งแต่เช้าแต่ก็ไม่ได้บอกจิ่งอวี๋เพราะเจ็บแค่เล็กน้อยเท่านั้น  

 

"มานอนรอพี่ที่ห้องนั่งเล่นนะครับ เดี๋ยวพี่มาจะเข้าไปหา โทรศัพท์ก็พกติดตัวเอาไว้มีอะไรฉุกเฉินก็โทรมาหาพี่ ส่วนเด็กรับใช้พี่สั่งให้พี่แจ๋วมาอยู่เป็นเพื่อนแล้ว ถ้าพี่กลับดึกไม่ต้องรอนะ นอนได้เลย" จิ่งอวี๋สั่งโจวโจวยาวเป็นชุด พี่แจ๋วคนรับใช้ถูกเรียกให้มารับคำสั่งจากจิ่งอวี๋ ก่อนขึ้นรถจิ่งอวี๋ดึงโจวโจวเข้ามากอดพร้อมกับก้มจูบลงไปที่หน้าผากมนเบาๆ ในหัวใจของจิ่งอวี๋รู้สึกร้อนรนยังไงไม่รู้เหมือนไม่อยากอยู่ไกลโจวโจวเลย  

 

"พี่ไปเถอะครับ เดี๋ยวจะไปสาย" โจวโจวว่าหลังจากจิ่งอวี๋โอบกอดตัวเขาไม่ยอมห่าง จิ่งอวี๋ผละตัวออกแล้วกดจูบลงไปข้างขมับอีกครั้งอย่างถอนใจ ร่างหนาของจิ่งอวี๋ก้าวขึ้นรถยนต์คันหรูออกไปแล้ว โจวโจวยืนโบกมือส่งจิ่งอวี๋จนลับสายตา  

 

"เข้าข้างในกันนะคะคุณโจวโจว" พี่แจ๋วคนรับใช้พูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน สองเท้ารีบประคองตัวโจวโจวก้าวเดินฉับๆด้วยความรวดเร็ว สีหน้าของพี่แจ๋วแม่บ้านดูไม่ค่อยดีนัก  

 

"คุณหนูโจวโจวนั่งอยู่คนเดียวก่อนนะคะเดี๋ยวแจ๋วมา" พี่แจ๋วคนใช้ว่าก่อนจะรีบลุกออกจากห้องไปโดยโจวโจวยังไม่ได้เอ่ยปากถาม โจวโจวขมวดคิ้วแล้วมองตามพี่แจ๋วแม่ไปอย่างงง พี่แจ๋วหายไปสักพักแล้วเดินเอามือกุมท้องมาด้วยใบหน้าซีดๆ  

 

"พี่แจ๋วเป็นอะไรรึเปล่า" โจวโจวเอ่ยถามแม่บ้านสาวที่สุดในบ้านหลังจากเดินเข้ามาด้วยท่าทางห่อเหี่ยวหมดแรง  

 

"แจ๋วท้องเสียค่ะ ตอนนี้ปวดท้องมาเลย" พี่แจ๋วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆจากอาการเจ็บปวดอยู่ในท้อง โจวโจวมองพี่แจษวสาวใช้ด้วยความเป็นห่วง  

 

"พี่แจ๋วไปกินยาแล้วเข้านอนเถอะครับ โจวอยู่คนเดียวได้" โจวโจวพูดกับพี่แจ๋วสาวใช้ด้วยสีหน้าเป็นห่วง  

 

"ไม่ได้หรอกค่ะ คุณจิ่งอวี๋สั่งแจ๋วไว้แล้ว ให้อยู่ดูแลคุณหนู" พี่แจ๋วปฏิเสธแม้ร่างกายของตัวเองจะไม่ไหวอยู่แล้ว  

 

"ไปพักผ่อนเถอะครับ โจวอยู่คนเดียวได้" โจวโจวว่าพร้อมรอยยิ้ม พี่แจ๋วยกยิ้มตามแต่ก็ต้องหุบยิ้มเมื่อข้าศึกกำลังจะมาอีกรอบ  

 

"เดี๋ยวแจ๋วไปตามป้าอุ่นมาอยู่เป็นเพื่อนนะคะ" พี่แจ๋วสาวใช้ว่า ใบหน้าเหยเกจากการปวดท้องจนแทบทนไม่ไหว  

 

"ไม่เป็นไรครับ ป้าอุ่นแก่แล้วให้ท่านพักผ่อนเถอะ" โจวโจวปฏิเสธ พี่แจ๋วพยักหน้าหงึกหงักแล้วลุกขึ้นรีบเดินไปเข้าห้องน้ำ โจวโจวล้มตัวลงนอนเมื่อประตูห้องถูกปิดสนิทเรียบร้อย  

 

"โอ้ย...ปวดหนึบๆอีกแล้ว" โจวโจวบ่นเมื่อเริ่มปวดท้องหนึบๆขึ้นมาอีกครั้ง อาการปวดท้องเดี๋ยวเป็นเดี๋ยวหายหลายครั้งจนโจวโจวต้องยกมือขึ้นลูบไปที่หน้าท้อง อาการปวดเริ่มหนักขึ้นจนโจวโจวต้องหายใจเข้าลึกๆ  

 

"ฝะ...แฝด ลูกจะออกมาแล้วหรอ" โจวโจวพูดเสียงสั่น น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลอาบแก้มจนไม่อาจต้านทานได้  

 

"โอ้ย...ใครก็ได้ ช่วยโจวที ฮึก โจวปวดท้อง ฮึก" โจวโจวร้องให้คนช่วยด้วยน้ำเสียงสะอื้นไห้ แต่ในห้องนี้มันคงจะเก็บเสียงจะมีใครล่ะได้ยิน เมื่อแม่บ้านทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว  

 

"พะ...พี่จิ่ง ต้องโทรหาพี่จิ่ง" โจวโจวพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแหบพร่า มือบางกดลงไปที่หน้าจอมือถือด้วยมือที่สั่นเทา เสียงจากปลายสายดังตู๊ดๆๆๆเมื่อยังไม่มีคนรับสาย  

 

"ฮัลโหล โจวโจวพี่กำลังจะกลับแล้ว" ปลายสายตอบ โจวโจวกัดปากเพื่อข่มความเจ็บปวดแล้วพยายามเป่งเสียงออกมา  

 

"พะ...พี่จิ่ง โจวปวดท้อง ฮึก" โจวโจวเค้นพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา มือบางที่กำโทรศัพท์อยู่สั่นจนโทรศัพท์ในมือหล่น  

 

"โจวโจวรอพี่นะครับ พี่กำลังจะไป หายใจเข้าลึกๆไว้นะคนดี" จิ่งอวี๋พูดผ่านโทรศัพท์ด้วยความร้อนใจ โจวโจวนอนหงายแล้วหายใจเข้าออกช้าๆ โทรศัพท์ยังคงส่งเสียงพูดของจิ่งอวี๋อยู่ตลอด ไม่ว่าจะเสียงเร่งให้คนขับรถขับเร็วๆ พร้อมด้วยส่งเสียงพูดให้กำลังใจโจวโจวด้วย  

 

 

 

มาแล้วค่ะ ตอนหน้าจะได้เจอน้องแฝดแล้ว ไรท์ยังไม่ได้ตั้งชื่อหลานเลย เม้นต์มาให้กำลังใจกันนะคะขอบคุณที่ติดตามค่ะ ขออภัยที่หายไปนานนะคะ 🙏 

ความคิดเห็น