Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจทุกไลค์ทุกเม้นต์นะครับ~ เรื่องที่2 พี่ล่ามโซ่น้องนับดาว

ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.3 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.3 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 มี.ค. 2563 22:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.3 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

ล่ามโซ่ talk's

@R condo สาขา6 ห้องของผม เวลา16:45น. (วันเดียวกัน)

 

อ๊อดดดด~ อ๊อดดดด~ ผมเดินออกไปเปิดประตูโดยไม่ต้องส่องตาแมว

แกร็ก! แอ๊ดดดด~ ทันทีที่เปิดประตูออกมาและก็เห็นหน้าของคนที่มากดออดห้องผม

 

"ฮึ่กๆ พี่โซ่...ฮืออๆ~" พูดจบเธอก็โผลเข้ากอดผมทันที

"....." ก็ปล่อยให้เธอกอดผมไป

 

@โซนห้องรับแขก เวลา16:50น.

 

"ทำไมมาเอาป่านนี้หล่ะ? พี่คิดว่าเราจะมาเร็วกว่านี้ซ๊ะอีก" ผมถามไป

"พอดีเกิดเรื่องที่บ้านนิดหน่อยหน่ะค่ะ นับดาวตบสายไหมจนน้องสลบและก็จะตบคุณแม่ด้วยแต่...ดีที่พ่อของเธอมาห้ามทัน" สายป่าน เธอคือน้องสาวของนับดาวรักแรกของผม ผมเพิ่งมารู้เมื่อไม่นานนี้เอง

"งั้นหรอ?" ผมถามไปงั้นๆแหละ ก็รู้อยู่ว่า...นับดาวเธอเปลี่ยนไปแล้ว

 

แกร็ก!

 

"เออๆ! เดี๋ยวกู!...." ทันทีที่ไอ้กัสโซ่ออกมาจากห้องนอนของมันและเห็นผมกับสายป่านมันก็หยุดพูด จากใบหน้าแตกตื่นเปลี่ยนเป็นใบหน้าเรียบนิ่งทันที

"อืม เดี๋ยวกูไปหา...แค่นี้ก่อนนะ" มันพูดกับปลายสายไปเสียงเรียบ

"พ่ะ..พี่กัสสวัสด่ะ...." ยังไม่ทันที่สายป่านจะพูดจบ

"ขอสงวนสิทธิ์ให้เฉพาะคนดีที่เรียกได้ คนเลว เหี้ย และแรด อย่าเสร่อ" 

"เหี้ยกัสจะไปไหนก็ไปป้ะ!" ผมไล่มันออกไป

"ทำไม? ดูเหมือนว่าสกิลการดูผู้หญิงของมึงจะตกต่ำไปนะไอ้เฮียโซ่" ถ้ามึงจะพูดขนาดนี้

"มึงจะหาเรื่องเค้าทำไม? เค้าหนีร้อนมาพึ่งเย็น" ผมพูดไป

"อ้อหรอครับ...กูนึกว่าหนีผัวมาหาชู้ซ๊ะอีก!" มันพูดมา

"กูชักจะทนมึงไม่ไหวแล้วนะไอ้กัส"

"วันนี้กูไม่กลับ กูจะนอนกับ..." มันพูดคำว่า 'กับ' ยาวๆ

"มึงจะไปนอนกับใครก็ร่ะ...." ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดจบประโยคที่ว่า "ก็เรื่องของมึง" เลยครับ มันก็พูดขึ้นมาก่อนว่า

"ดวงดาวของมึงนั่นแหละ บายหล่ะ เชิญอยู่กับคนจำพวกเดียวกันกับมึงเถอะไอ้เฮียโซ่...ควายเอ๊ย!" ทันทีที่มันพูดจบ ผมก็กระชากคอเสื้อมันมาทันที

"มึงอย่าคิดจะแย่งคนของกู ไม่งั้นกูฆ่ามึงแน่ต่อให้เป็นน้องกูก็ไม่สน" ผมพูดไปเสียงเรียบแต่แผ่วเบาและจริงจัง

"ฮึ! ถ้ากูคิดจะแย่งจริงๆมึงอย่าคิดที่จะกลับไปหามันได้เลย... ปล่อย!" มันพูดมา

"....." ผมมองหน้ามันอย่างเอาเป็นเอาตาย ก่อนที่จะปล่อยมันและมันก็เดินออกไป

 

ปั้ง!!! มันปิดประตูเสียงดังจนคนที่นั่งอยู่ในห้องสดุ้ง

 

"อย่าไปใส่ใจคำของมันมากเลย" ผมพูดไป

"ค่ะ ฮึ๊บๆ" เธอตอบมา

"แล้วนี่...จะกลับบ้านเลยไหมเดี๋ยวพี่ไปส่ง" ผมถามไปเสียงเรียบ

"อื้อๆ สายป่านยังไม่อยากกลับเลยค่ะ สายป่านกลัวไปเจอพี่นับดาวอีก" เธอพูดมา ไม่อยากกลับของเธอแปลว่าอยากอยู่นี่สินะ

"อ๋อ...อืม"

"จะว่าไป...ลืมถามพี่โซ่ไปเลยค่ะ ไม่เจอกันตั้งนานสบายดีไหมคะ" เธอถามมา

"ก็...ดีนะ สบายกว่าเมื่อก่อน" ผมตอบเธอไป

"ไม่คิดว่าพี่โซ่จะยังใช้เบอร์นี้นะคะ"

"ประมูลมาหน่ะ เบอร์นี้มันเบอร์นำโชคของพี่ เลขท้ายหน่ะหาไม่ได้ง่ายๆ" ผมตอบไป 2205 เบอร์ท้ายของผม

"ว่าแต่...พี่โซ่ทำงานอะไรหรอคะ? ถึงมีเงินซื้อคอนโดนี้ได้"

"เปิดห้างหน่ะ ห้างTr."

"เอ๊!? ห้างใหญ่นั่นหรอคะของพี่โซ่" แววตาลุกแวววาว

"อืม" และผมกับเธอก็ถามสารทุกข์สุกดิบกันไปเรื่อยเปื่อยหล่ะครับ

 

แต่ว่า...ผมคอยมองแต่หน้าประตูเพื่อลุ้นว่าไอ้เด็กเหี้ยกัสโซ่จะกลับมาเมื่อไหร่

.

.

.

นับดาว talk's

@Basic R condo สาขา1 เวลา20:45น.

 

"....." หลังจากที่ไอ้กัสโซ่ออกไป ในห้องก็ตกอยู่ในความเงียบ

 

อ๊อดดดด~ อ๊อดดดด~ หืม? ใครว๊ะ? ฉันจึงเดินไปส่องตาแมวดู ผู้ชายชุดดำที่ไหนว๊ะ

แกร็ก! แอ๊ดดดด~ ฉันเปิดประตูออกไป การ์ดพวกนั้นก็เดินเข้ามาอย่างถือวิสาสะ

 

"เอ๊!? นี่! เข้ามาได้ยังไงอ่ะ!? ออกไปนะเว้ย!" ฉันพูดไป

"ห้องนี้ถูกขายแล้ว! ของที่อยู่ที่นี่จะถูกย้ายออกไป! รวมถึงคุณด้วย! อย่าต้องให้พวกผมต้องใช้กำลัง!" การ์ดพวกนั้นพูดมา ไม่แปลกหรอกค่ะ เพราะชื่อของเจ้าของห้องนี้คือของแม่ฉัน

"ทำกัน...ขนาดนี้เลยหรอ? ฮึ!" คิดจะให้ฉันกลับไปเป็นกระสอบทรายสินะ ขอโทษทีแต่...ที่ที่จะไปหนูมีอีกเยอะค่ะ

 

@ล็อปบี้ข้างล่างคอนโด เวลา21:00น.

 

[อาวุธ] Trrrr Trrrr Trrrr Trrrr Trrrr

 

(ฮัลโหล...มีห่าไรไอ้ดาว)

"มึง แม่กูทำพิษอีกแล้วว่ะ" ฉันพูดไป

(คราวนี้อะไรอ่ะ?) มันถามมาเสียงเรียบ

"คอนโด ตอนนี้กูไร้บ้านแล้วว่ะ มึง~"

(เออ เดี๋ยวกูไปรับ)

"แท้งกิ้ว จุ๊บๆ" พูดจบมันก็ตัดสายไปเลยค่ะ

 

รอมันอยู่ที่ล็อปบี้ประมาณ10นาทีมันก็มาถึง

ปั้ง~ ขนกระเป๋าเสื้อผ้าขึ้นหลังรถมันก่อนที่ฉันจะมานั่งที่ข้างหน้า ปั้ง~ และปิดประตูรถมัน

 

"โดนรุมตบมาอีกแล้ว?" 

"อย่างที่เห็น"

"ไหนกูดูหน่อยดิ๊" มันพูดมาพร้อมกับจับหน้าฉันหันไป

"อ๊ะ! กูเจ็บ..." อุทานบอกมันไปทันทีที่มันแตะแผลของฉัน

"เป็นกูกูจะไม่ทนกูจะออกมาและจะไม่กลับไปอีก" มันพูดมา เหมือนกับให้คำแนะนำ

"มึงก็พูดง่ายนี่หว่า มึงไม่ได้มาเป็นกู" เพราะพวกมันไม่รู้ว่าฉันจะทำอะไรแต่...

"ครับๆ นางซินเดอร์เรลล่า โดนทำเยอะขนาดนั้นยังทนอยู่อีก" พวกมันรู้ว่าฉันโดนอะไรมาบ้าง พวกมันถึงได้บอกให้ฉันออกมา

"ไอ้กัสก็มาขอนอนกับกู" มันพูดมา

"อื้อ" พยักหน้าให้มันไป เป็นอันเข้าใจค่ะ

 

@Basic R condo สาขา2 ห้องไอ้อาวุธ เวลา21:20น.

 

ติ้ด! ติ้ด! ติ้ด! ติ้ด! เป็นฉันเองหล่ะที่กดรหัสเข้าห้องของมันไปสี่ตัว แกร็ก! แอ๊ดดดด~ และเปิดประตูเข้าห้องมันไปค่ะ

 

"โอโห~ สุดยอดเลยครับเพื่อนกู เจ้าของห้องถือกระเป๋า!" ทันทีที่เข้ามาในห้องไอ้กัสโซ่ก็พูดขึ้นมา

"รำคาณ!" กัดฟันพูดไปค่ะ

"มึงนอนห้องเอยแล้วกันนะ ส่วนมึง...จะนอนกับใคร?" 

"กูได้หมด" ฉันตอบไอ้อาวุธไปค่ะ จะให้นอนห้องเดียวกับมันหรือไอ้กัสโซ่จะมานอนกับฉันก็ได้หมดอ่ะ คือ...ตอนนี้ขอแค่มีที่ซุกหัวนอนก็พอ

"กูง่วงแล้วอ่ะ ตกลงกันเองนะ ยาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว" ฉันพูดตัดบทไป ง่วงแล้วอ่ะ พูดจบฉันก็เดินเข้าไปในห้องของอิเอยค่ะ ไม่ต้องถามว่าทำไมถึงรู้ว่าห้องไหนเพราะว่า...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันมานอนคอนโดมันค่ะ

 

ฟุ่บ~ หลังจากเข้ามาในห้องแล้วหัวถึงหมอนปุ๊บฉันก็หลับปั๊บเลยค่ะ

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

@R condo สาขา6 ห้องนอนของผม เวลา21:30น.

 

แกร็ก! แอ๊ดดดด~ ผมเปิดประตูออกมาจากห้องนอนของผม

 

"หืม?" มองหาสายป่านไป อ่า...กลับไปแล้วสินะ

 

แต่...พอผมเดินไปหยิบเบียร์ที่ห้องครัวและหันหน้ากลับออกมาก็จำต้อง...

 

"พรวดดด!! แค่กๆๆ" สำลักเบียร์ออกมาทันทีครับ ยังไม่กลับนี่หว่าแถมนอนห่าไรว๊ะหน่ะเสื้อถกขึ้นมาซ๊ะสูง

"สายป่าน! ป่าน!!" ผมเรียกเธอไป

"ฮึ่กๆ ไม่! นับดาวอย่าแย่งพี่โซ่ไป! ฮึ่กๆ ขอร้อง!!!" เธอตะโกนออกมา ก่อนที่จะลุกขึ้นนั่ง และมันทำให้หน้าของเธอกับผมห่างกันไม่ถึงคืบ

"พ่ะ..พี่โซ่..." เธอเรียกชื่อผมมาเสียงแผ่วเบา ผมจึงถอยหลังลุกขึ้นยืน

"ทำไมยังไม่กลับบ้านหล่ะ?" ก่อนที่จะถามเธอไป

"อ่า...ดึกมากแล้วด้วยสิ...งั้นสายป่านกลับบ้านเลยดีกว่า" เธอพูดขึ้นมา

"เดี๋ยว...พี่ไปส่งไหม?" ผมถามเธอไปตามมารยาท

"เอ่อ...ไม่ต้องหรอกค่ะ สายป่านเกรงใจ..." เธอพูดมา ก่อนที่ผมจะเดินกลับเข้าไปในห้อง และหยิบกระเป๋าตังค์และเดินออกมา

"อ่ะนี่" และยื่นเงินไปให้เธอแบงค์พันสองใบ

"อะไรหรอคะ?" เธอเอียงคอถามผมมาด้วยท่าทางใสซื่อ

"ค่าแท็กซี่...ก็เราไม่ให้พี่ไปส่งไม่ใช่หรอ?" ผมตอบเธอไปในประโยคแรก และถามเธอไปในประโยคสอง

"เอ่อ...ม่ะ..ไม่เป็นไรค่ะ สายป่าน...กลับเองได้ค่ะ" ก็รู้แล้ว

"เอาไปเถอะ ถือว่าพี่ชดใช้ให้แทนนับดาว" 

"แค่นี้...ไม่พอหรอกค่ะ"

"หืม? ไม่พอหรอ? จะเอาอีกกี่บาทหล่ะ?" ผมถามเธอไป

"เปล่าค่ะ งั้นพี่โซ่จะลำบากหรือเปล่าคะถ้าจะไปส่งสายป่าน"

"เอาจริงก็ลำบากนะเพราะผับเพื่อนพี่มันคนละทางเลยอ่ะ" ผมพูดไป ก็บอกแล้วไงว๊ะว่าที่ถามไปเป็นมารยาท

"อ่ะนี่ พี่เพิ่มให้อีกสามพันน่าจะพอนะ" พูดจบผมก็วางเงินไว้ที่โต๊ะ และก็เดินกลับเข้าไปในห้องเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าครับ

 

10นาทีต่อมา

 

แกร็ก! แอ๊ดดดด~ ผมเปิดประตูออกมาจากห้องนอนมองหาสายป่าน

 

"ไปแล้ว...สินะ" และผมก็เดินออกจากห้องไปที่ Tts. Club

 

ใครบอกว่าผมมองไม่ออก อ้อ...น้องชายผมเองหล่ะครับ ผมมองเธอออกตั้งแต่เธอโทรมาหาผมแล้วหล่ะครับ ดูเหมือนว่าความต้องการแรกของเธอจะต้องการให้ผมไปเอานับดาวออกมาแต่พอเธอรู้ว่าฐานะผมตอนนี้เปลี่ยนไปแล้วเธอเลยคิดจะจับผมแทน แต่...ผมไม่ใช่พญาเทครัวนะเพราะงั้นผมจะไม่มีวันเอาเธอหรือใครก็ตามที่เป็นญาติของนับดาวเด็ดขาด

.

.

.

นับดาว talk's

เช้าวันต่อมา

 

"อื้อออ!" หนัก...รู้สึกเหมือนมีคนมานอนทับเลย ฉันนอนตะแคงจนนมแนบเตียงแล้วนะเว้ย! ฉันเลยหันหน้าเข้าด้านในไปดู

"ไอ้เหี้ย...กัส!" เรียกมันไปเสียงดัง

"....." ไร้ซึ่งเสียงตอบรับ

"ไอ้กัสโซ่!!!" ตะเบงสุดเสียงคนเพิ่งตื่น

"ห๊ะ!? มีไร!? โอ๊ยยย!!" มันลุกขึ้นฉันก็ลุกขึ้นทันที

 

ตุ่บ!!! และตีนฉันก็ลั่นไปเตะมันตกเตียง

 

"ห่ามึงเตะกูทำไม!?" มันถามมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

"มึงมานอนเบียดกู!" ฉันตอบมันไป

"แหม~ ครั้งแรกหรอไงที่มึงนอนกับกู เขินกูอย่างงี้คิดไรกับกูเปล่าเนี้ย~" 

"พูดห่าไรดูอารมณ์กูด้วย!" พูดจบฉันก็ลุกขึ้นและเดินไปหยิบเสื้อผ้าก่อนที่เดินออกไปข้างนอก

 

5นาทีต่อมา

@โซนโต๊ะอาหาร เวลา09:00น.

 

"ไอ้ดาว" ไอ้อาวุธเรียกฉันมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่จริงจัง

"???" ไม่เอ่ยถามแต่เงยหน้าจากจานข้าวขึ้นไปมองหน้ามันด้วยแววตาสงสัยแทน

"เมื่อไหร่มึงถึงจะออกมาจากบ้านหลังนั้น"

"พรวด" ฉันหันหน้าไปมองไอ้กัสโซ่ทันที

"มึงใช้ให้มันถามใช่ไหมไอ้กัส" ฉันถามไอ้กัสโซ่ไป

"อื้อ! แต่กูเองก็สงสัยด้วยเหมือนกัน" คนที่ตอบเป็นไอ้อาวุธ

"เห้อ~ เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นแหละ!" ตอบพวกมันแบบส่งๆไป

"แล้วเมื่อนั้นอ่ะมันเมื่อไหร่" ไอ้กัสโซ่ถามฉันมา ถ้าจะให้ตอบก็คงจะ

"เมื่อกูแก้แค้นสำเร็จ" แต่...ฉันไม่มีทางบอกอย่างงั้นเด็ดขาด

"เมื่อกูเจอใครสักคนที่รักกูจริง" เลยต้องตอบไปแบบนั้น ทั้งๆที่ความจริงแล้ว...ฉันไม่ได้ต้องการความรักเลย อย่างน้อยๆก็ในตอนนี้

"มึงยังคิดอีกหรอว๊ะ...ว่าความรักมีอยู่จริง?" ไอ้อาวุธถามมา

"....." ....เงียบเป็นการตอบ

"ทั้งๆที่โดนคนเหี้ยทำไว้ขนาดนั้น มึงยังกล้าถามหาความรักจริงๆอีกหรอว๊ะ?" มันยังคงถามมา

"....." ฉันลอบมองหน้าไอ้กัสโซ่ หน้าเจื่อนเลยนะมึง

"กูแค่ผิดหวังในความรัก ไม่ได้สิ้นหวังในความรักสักหน่อย" ฉันจึงแก้ตัวไป

"กูว่านะ...มึงไม่ต้องพยายามหาหรอกว่ะ อยู่อย่างงี้ก็ดีแล้ว" ไอ้อาวุธก็ยังคงพูดมา จนถึงตอนนี้พวกมันก็ยังไม่รู้ว่าฉันเคยคบกับใคร

"หึ! กูก็เงี่ยnเป็นนะมึง" ฉันพูดไปบ้าง

"ไอ้กัส" ไอ้อาวุธหันหน้าไปเรียกไอ้กัสโซ่

"ห๊ะ!? มีอะไร!?" มันถามมาเสียงดัง

"เป็นห่าไรเงียบๆ?" มันพูดพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นสูง

"เปล่า ก็กับข้าวมึงอร่อยอ่ะกูก็เลยหยุดแดกไม่ได้" มันพูดแก้ตัวโครตเก่งว่ะ ก่อนที่มันจะเสตามามองหน้าฉันที่มองมันอยู่เหมือนกัน

"อ๋อ อยู่แล้วป้ะว๊ะ?"

"ค่า~ ไม่หลงตัวเองเลย" ฉันพูดเหน็บแนมมันไป

.

.

.

1เดือนต่อมา วันเกิดฉัน

@ห้างTr. ชั้น1 เวลา11:30น.

 

"เสี่ยอาขา~" ฉันเรียกไอ้เพื่อนสนิทไปด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ

"มึงนี่มัน...มาทำไรที่นี่?" มันเหมือนจะด่าฉันมาแต่มันก็ไม่ด่าเปลี่ยนเป็นถามมาแทน

"ฮืออ~ กูอยากได้กระเป๋าอ่ะมึง~ แต่บัตรเครดิตกูถูกระงับ" เลี่ยงประเด็นตอบไปค่ะ

"อ่ะๆ กูจะให้มึงเพราะเห็นว่าวันนี้เป็นวันเกิดมึงหรอกนะ" มันพูดมา

"ฮือออ~ คิ้วท์ที่สุดเลยอ่า~ ป๋ามากเลยค่ะเสี่ยสุดเท่ของหนูดาวขา~" ฉันพูดไป

"ก็รู้อยู่แล้ว...ไอ้ขิงก็ชอบพูดแบบนี้อ่ะ วันนี้มึงห้ามพูดคำหยาบ" มันพูดตอบมา ให้คำแนะนำอีกแล้ว

"ค่า~ วันนี้หนูดาวจะไม่พูดคำหยาบกับเสี่ยอาเลยครับ~" พูดพร้อมกับใช้มือทำท่าตะเบะเหมือนรับคำสั่ง

"ป่ะดิ่ ไปซื้อของที่มึงอยากได้เหมาทั้งห้างก็ได้นะกูมีเปย์" มันพูดมา

"หนูดาวอิจฉาเมียเสี่ยอาจังเลยค่ะ อิจฉ้าอิจฉา" ฉันพูดไป

"ก็คนมันมีเงินอ่ะนะ ใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด ขนาดกูยังไม่ได้เปิดพินัยกรรมนะ" อิจฉาเว้ย! คนมีเงินที่ใช้ได้แบบอิสระอ่ะ

"ค่ะ!" และฉันก็พาไอ้อาวุธขึ้นไปชั้นสี่ชั้นแฟชั่นอ่ะนะ

 

อ่า...กะว่าจะมาซื้อกระเป๋าใบใหม่เพื่อฉลองวันเกิดให้กับตัวเองสักหน่อยเพราะทุกปีฉันก็ทำอย่างงี้อยู่แล้วและก็จะมีเพื่อนๆมาจัดงานให้นิดๆหน่อยๆนั่นคือสิ่งที่ฉันโครตดีใจอ่ะคือมีคนจำวันเกิดฉันได้อ่ะค่ะแต่...บัตรเครดิตโดนระงับซ๊ะงั้น ฮ่าๆๆ ไม่ซีเพราะเพื่อนดีมันมีเปย์

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

@ห้องทำงานของผม ชั้น6 เวลา11:45น.

 

ชั้นนี้เป็นชั้นทำงานทั้งหมด ห้องควบคุมไฟฟ้า ห้องควบคุมน้ำ ห้องควบคุมการทำงานของอุปกรณ์ต่างๆ ห้องประชุม ห้องควบคุมกล้องวงจรปิด ห้องบัญชีการเงิน ห้องทำงานของผม ก็อยู่ชั้นนี้หมด

 

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ ตอนนี้ผมทำงานในส่วนของผมเสร็จแล้ว และอยากจะไปดูงานในส่วนของคนอื่น

 

@ห้องควบคุมกล้องวงจรปิด เวลา11:55น.

 

แกร็ก! แอ๊ดดดด~ ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องควบคุมกล้องวงจรปิด

 

"เอ๊!? คุณกิตติศักดิ์สวัสดีครับ!" พนักงานที่ควบคุมกล้องวงจรปิดมีทั้งหมด10คน แต่จะแบ่งเป็นวันๆวันละ5คน

"ครับ" ตอบกลับไปเสียงเรียบนิ่ง และมันเหมือนมีอะไรบางอย่างดลใจให้ผมหันไปดูกล้องของชั้น4ซึ่งคือชั้นสำหรับเสื้อผ้ากระเป๋ารองเท้าเครื่องสำอางค์และก็เครื่องแต่งกายทั้งของผู้ชายและก็ผู้หญิงอ่ะนะ

"หืม?" ผมจึงเดินเข้าไปดูใกล้ๆ

"....!" อยู่ดีๆก็รู้สึกตกใจและก็หงุดหงิดขึ้นมาซ๊ะดื้อๆ

 

ก็คนที่ผมเห็นอยู่หน่ะกำลังเดินกอดแขนไอ้อาวุธซึ่งมันไม่เหมือนแค่เพื่อนกันอ่ะกอดซ๊ะแขนแนบนมขนาดนั้นและจะไม่อะไรเลยถ้าผู้หญิงที่เดินกอดแขนมันอยู่ไม่ใช่นับดาวผู้หญิงที่ผมไม่เคยลืม

 

"หืม?" ผมรู้สึกเหมือนเห็นอะไรแปลกๆ เป็นกลุ่มผู้หญิงสามคน ผมจึงเปลี่ยนจอภาพดูไป ใช่จริงๆด้วยสินะกำลังเดินตามนับดาวจริงๆด้วย

"มีอะไรหรือเปล่าครับ?" คนที่คุมกล้องวงจรปิดชั้น4ถามผมมา

"อ่า..." นับดาวไปเข้าห้องน้ำ ไอ้อาวุธก็ไปเข้าห้องน้ำเหมือนกัน ผู้หญิงพวกนั้นก็เดินตามนับดาวเข้าไป

"พี่ครับ ช่วยแจ้งรปภ.ให้ไปที่ห้องน้ำหญิงโซนสามชั้นสี่ทีนะครับ ด่วนเลยครับ!" ผมพูดจบก็วิ่งออกไปในทันที

.

.

.

นับดาว talk's

@ชั้น4 หน้าห้องน้ำ เวลา12:00น.

 

"เสี่ยอาขา หนูดาวปวด...ฉี่หน่ะค่ะ หนูดาวขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" ฉันพูดขอร้องไอ้อาวุธไปเล่นๆกับมันแต่กูปวดฉี่จริงค่ะ

"อืม กูก็ปวด" ไอ้อาวุธพูดจบฉันกับมันก็แยกกันไปเข้าห้องน้ำชายห้องน้ำหญิง

 

@ในห้องน้ำ

 

"อินั่นอยู่ไหน!? อิเมียน้อย!!" หืม? หมายถึงฉันหรือเปล่านะ

"....." นั่งฉี่เงียบๆไปก่อนสิคะ ไม่ใช่หรอกค่ะ ไอ้อาวุธยังไม่มีเมียนี่

 

ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! ปั้ง!! แกร็กๆ

 

"ห้องนี้เปิดไม่ได้อ่ะ แก..." แน่อยู่แล้วในเมื่อมันเป็นห้องของฉันนี่หว่า

"พังเลย!!"

 

โครกกกก! ฉันกดชักโครกลงไปและก็ลุกขึ้น เปิดประตูค่ะ กริ๊ก! แอ๊ดดดด~

 

"มีอะไรกันงั้นหร่ะ....อ๊ะ!" อินั่นเข้ามากระชากแขนฉันออกไป

 

หืม? แน่ใจว่าเมียไอ้อาวุธ นี่มันตาต่ำถึงขนาดที่ว่า...เอาผีมาทำเมียเลยหรอว๊ะ!? ฉันว่า...ไม่ใช่เมียมันหรอกค่ะ น่าจะเป็นคนที่ถูกใครสักคนจ้างมามากกว่า

 

"อิเมียน้อย! เป็นเมียน้อยคนอื่นคิดว่าสวยงั้นหรอ!!?"

"เมียน้อย? คนที่ฉันมาด้วยคงไม่ตาต่ำถึงขนาดเอาผีมาทำเมียหลวงหรอกว่ะ ฮึ!" ฉันพูดจบก็ยิ้มมุมปากไปให้เธอ

"อินี่!!!"

 

เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! หึ! แรงตบไม่ได้ครึ่งของแม่กูเลยด้วยซ้ำ

 

"นี่! เรียกว่าตบ!?" ฉันถามเธอไป

"อ๊ะ!" อินั่นกำลังจะเงื้อมือตบฉันอีกแต่ฉันจับไว้ทัน

"กูสอนให้ค่ะ..." พูดจบฉันก็

 

เพี๊ยะะ!!! เพี๊ยะะ!!! เพี๊ยะะ!!! เพี๊ยะะ!!! เพี๊ยะะ!!! รัวตบหน้ามันไป ดูเหมือนผีเมียหลวงจะเข้าสิงสินะกูจะตบให้ผีออกเลย

 

"อึ่ก! มัวทำอะไรอยู่เล่า!!! จับอิเมียน้อยไว้สิ!!!"  อินั่นสั่งเพื่อนของมัน

"เออ"

 

ตุ่บ!!! ผลั่ว!! หันไปถีบท้องของอิเพื่อนมันและก็ต่อยจมูกที่ดูก็รู้ว่าทำมา

 

"อ๊ะ!" ต้องอุทานออกมาทันทีที่อินั่นจิกหัวฉันและลากฉันไปที่อ่างล้างมือ

"เก่งมากหรอมึง!!? อิเมียน้อย!" พูดจบมันก็

"เฮือก บุ๋มมม!" จับหัวฉันกดน้ำ มือบางควานหาอะไรสักอย่างบนโต๊ะนั้นไป

"เฮือกกก!! แค่กๆๆ!" ฉันสำลักน้ำออกมาเมื่อมันให้ฉันขึ้นมาหายใจ

"ไง!...."

 

ตุ่บ!!! เคยเห็นต้นไม้ต้นเล็กๆที่จะมีแจกันปูนไหมคะ นั่นแหละ! ทุบเข้าที่หัวผีอิเมียหลวง

 

"อ๊ายยยย!!!"

"เฮือก! แค่กๆๆๆ!" หายใจเข้าปอดเฮือกหนึ่ง ก่อนที่จะพยายามลุกขึ้นยืนและก็เดินไปที่ประตู

"อ๊ะ! โอ๊ยยย!" แต่ก็ไม่ถึงเมื่อฉันถูกอิเพื่อนของมันอีกคนนึงจิกหัวและเหวี่ยงฉันไปชนเข้ากับ

 

ตุ่บ!! ขอบอ่างล้างมือ

 

"ไง! เก่งมากใช่มั้ยมึงอ่ะ อิเมียน้อย" อิเมียหลวงลุกขึ้นมาพูดทั้งๆที่หัวมันก็มีเลือดไหล

"....ฮึ!" ฉันจึงยิ้มร้ายไปให้มันค่ะ 

"อิพวกหมาหมู่..." พูดไปเสียงแหบพร่า

"จะกลายเป็นอิผีอยู่แล้ว! ยังเสือกปากดี!" มันพูดมา ก่อนที่มันจะหยิบคัตเตอร์ขึ้นมาและก็เปิดคัตเตอร์ช้าๆ

"กูจะทำให้เค้าไม่หันหน้าไปมองมึงอีก!"

 

เฉือดดดด! พูดจบมันก็หวังจะกรีดหน้าฉัน แต่ฉันยกมือและหันหน้ามือไปทางมันเพื่อกันหน้าตัวเองไว้ มันเลยกรีดโดนมือฉันค่ะ

 

"อ่า..."

 

ตุ่บ! ร่างกายที่พยายามจะยันตัวเองนั่งไว้ก็หมดฮวบไปในทันที ฉันจึงนอนทับแขนตัวเองไป 

หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นไม่รู้แต่...ที่รู้ๆคือภาพที่ฉันเห็นภาพสุดท้ายคือ...รองเท้าของใครคนนึงก่อนที่ภาพตรงหน้าฉันมันกลายเป็นสีดำไปเลย

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

@หน้าห้องน้ำหญิง เวลา12:25น.

 

แกร็กๆ แอ๊ดดดด~ ผมเปิดประตูเข้าไปในห้องน้ำโดยใช้กุญแจเปิดเข้าไป

ภาพที่ผมเห็นทำให้หัวใจผมหล่นวูบไปที่ตาตุ่มทันที

 

"นับดาว!!" เรียกผู้หญิงที่เป็นรักแรกและรักเดียวของผมไปเสียงดัง

 

ผลัก!! ตุ่บ!!! และเข้าไปผลักพวกผู้หญิงพวกนั้นออกไปและผมก็อุ้มนับดาวขึ้นมาแนบอกและไม่ลืมที่จะ

 

"ถ้าเธอคนนี้...เป็นอะไรไป ผมเอาเรื่องพวกคุณแน่..." หันหน้าไปพูดกับพวกเธอเสียงเย็นๆ และผมก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปในจากห้องน้ำทันที

 

@บนรถของผม เวลา12:45น.

 

"นับดาว! นับดาว!" เอ่ยเรียกชื่อเธอไปตลอดทาง

 

@P hospital ห้องฉุกเฉิน เวลา13:20น.

 

เชี้ย! รถก็ติดเหลือเกิน สัส!

 

"หมอ!! หมอครับ!! เมียผม!!" ผมอุ้มนับดาวเข้ามาในห้องฉุกเฉิน ก่อนที่จะมีหมอผู้ชายเดินมาดูและรับตัวนับดาวไป

"ญาติคนไข้ออกไปรอข้างนอกห้องก่อนนะครับ" หมอพูดมา ก่อนที่ผมจะถูกพยาบาลพาตัวออกมานอกห้อง

 

@ห้องโถงหน้าห้องฉุกเฉิน

 

อ่า...เป็นการรอคอยที่โครตยาวนาน เคยเป็นแบบนี้เมื่อนานมาแล้ว แต่...ครั้งนี้มันนานกว่าครั้งก่อน หรือคงเป็นเพราะผู้หญิงที่ผมรักอยู่ในห้องนั้นกันว๊ะ

 

End ep.3

.

.

.

.

.

{To be continue}

 

"มีอะไรเรียกพี่สิครับ ไม่งั้นพี่จะได้ยินได้ยังไงหล่ะ"

 

Talk

 

อิพี่โซ่สกิลการดูผู้หญิงของมันไม่ได้ลดลงนะคะ แหมดูทะลุปุโปร่งขนาดนั้นเลย?

.....

 

อยากมีเพื่อนอย่างกลุ่มนับดาวสักคนนึงก็ยังดี 55555

.....

 

โปรดติดตามอ่านตอนต่อไปกันด้วยนะคะ

วันนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่า~

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว