email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Lovely shot 16

คำค้น : Lovely shot Nanaกะหอยทาก พี่กรน้องกานต์ น่ารัก อบอุ่น ฟิน ละมุน สบาย ฟีลกู้ด พระเอกน่ารัก ฟินๆจิกหมอน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.6k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2562 00:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Lovely shot 16
แบบอักษร

Lovely shot 16 

“แล้วหนูรู้เรื่องพวกนั้นได้ยังไงครับ” พี่กรเอ่ยถามเมื่อเราออกจากบ้านเขามาได้สักพัก โดยมีแม่เก๋นั่งอยู่ด้านหลัง ท่านนั่งเงียบๆ ราวกับกำลังขบคิดอะไรบางอย่างอยู่ลึกๆ

“ก็เมื่อวานที่ร้านเหล้า หนูไปเข้าห้องน้ำแล้วบังเอิญได้ยินคนคุยกันทำนองนี้ หนูไม่รู้หรอกนะว่าใครพูด แต่ว่าพอได้ยินคนพวกนั้นพูดถึงชื่อเจนน่ะ หนูเลยพอจะโยงเรื่องวันนี้ได้ มันเป็นเรื่องบังเอิญที่อยากจะขอบคุณ” เมื่อคืนตอนที่ฉันไปถึงแรกๆ ฉันเข้าห้องน้ำโดยเลือกที่จะเข้าห้องด้านในสุด คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้าคุยกันเสียงดังพร้อมกับเสียงหัวเราะต่อกระซิก พูดถึงแผนอะไรสักอย่าง ที่บอกแค่ว่าขอซื้อยานอนหลับเพราะจะไปจัดฉากอะไรสักอย่าง

‘นั่นไงมันมาพอดี บอกพวกนี้สิว่าแกจะทำอะไร’ 

‘อะไร?’ 

‘พรุ่งนี้ไง แกให้คนไปหายานอนหลับมาไม่ใช่เหรอ’ 

‘อ๋อ ว่าจะจับคนพ่อแทนแล้วล่ะ คนลูกแม่งหลงอีนั่นไม่มองกูเลย’ 

‘แล้วมึงจะทำยังไง’ 

‘คงวางยาแล้วลากเข้าห้องจัดฉากว่ามีอะไรกัน รอคนมาเจอแค่นั้นแหละ มึงก็รู้ว่ากูต้องรีบทำเพราะนับวันท้องกูยิ่งโต’ 

‘มึงทำแบบนั้นกับพ่อเขา แต่วันนี้มึงดันตามมาอ่อยเขาถึงที่นี่อ่ะนะ’ 

‘เออน่า เผื่อคืนนี้ได้ลูกก่อนมันก็ดีไม่ใช่เหรอ’ 

‘แต่มึงท้องอยู่นะ กูเห็นมึงดื่มไปเยอะอยู่นะ’ 

‘ช่างมันสิ! กูไม่ได้อยากให้มันเกิดมา อีคนทำก็ไม่รับผิดชอบให้มันตายๆ ไปเลย’ 

“เจนมึงใจเย็นก่อน พอๆ ออกไปข้างนอกเถอะหายมานานเดี๋ยวพวกเขาสงสัย” 

 

“ขอบคุณนะครับที่ช่วยพี่”

“ไม่เป็นไรค่ะ หนูคงรู้สึกผิดไปตลอดแน่ๆ ถ้าไม่พูดวันนี้” ฉันบอกพี่กร อีกฝ่ายหัวเราะเบาๆ ยกมือขึ้นลูบผมฉันอย่างอ่อนหวาน

“วันนี้ค้างห้องพี่นะครับ”

“ได้ค่ะ มื้อเย็นเราทานอะไรกันดีคะแม่” ฉันชวนคนข้างหลังคุย ไม่อยากให้ท่านจมอยู่กับความคิดตัวเองจนดิ่ง

“ฮะ อะไรนะลูก” ท่านกระพริบตาถี่มองฉัน

“น้องถามว่าเย็นนี้เราจะทานอะไรกันดีครับ”

“อือ เดี๋ยวแวะซื้อของสดก็ได้ลูก เดี๋ยวแม่จะโชว์ฝีมือเอง” แม่เก๋ยิ้มกว้าง

“ไหวเหรอครับ? เดี๋ยวผมทำเองดีกว่า เดี๋ยวจะบริการสาวๆ เองนะครับ”

“ว้าว ดีจังเลย นั้นหนูกับแม่เก๋จะนั่งสวยๆ รอทานนะคะ”

“ครับๆๆ นั่งรอได้เลย อยากทานอะไรคิดไว้เลยนะครับ แยกหน้าเราจะแวะซื้อของกันนะ”

“รับทราบ! อ้อ หนูกับแม่เก๋ไม่ออกตังค์นะพี่จ่ายเองหมดเลยนะ”

“ปกติก็จ่ายให้ตลอดนี่นา”

“อิอิ วันนี้จ่ายสองเท่าเปย์หนูกับแม่เก๋ด้วย”

“รับทราบครับคุณนายทั้งสอง”

เราแวะซื้อของเข้าห้องที่ซุปเปอร์มาเก็ต พอกลับขึ้นรถฉันก็ย้ายตัวเองไปนั่งเป็นเพื่อนแม่เก๋ที่เบาะด้านหลัง ชวนคุยชวนเล่นไปเรื่อยจนถึงห้อง พี่กรเตรียมของทำมื้อเย็นส่วนฉันก็พาแม่เก๋ไปอาบน้ำ

“หนูไปอยู่กับพี่เขาก็ได้ลูก เดี๋ยวแม่ตามออกไป”

“งั้นแม่เสร็จ แม่รีบตามออกมาเลยนะคะ”

“จ้าลูก” ฉันยิ้มให้แม่เก๋ก่อนจะออกจากห้องหลังจากรอแม่เข้าห้องน้ำไป คนที่อยู่ในครัวกำลังเริ่มทำอาหาร

“มีอะไรให้หนูช่วยไหม”

“ไม่มีครับ อ้อ เดินมานี่หน่อย” ฉันเดินเข้าไปใกล้พี่กรแต่ไม่คิดว่าคนที่กำลังทำกับข้าวจะหันกลับมาและจูบฉันโดยที่ไม่ได้ยกมือประคองแก้มหรือว่าท้ายทอย ทั้งที่ฉันสามารถขยับออกห่างก็ได้แต่ฉันยังคงยืนจูบอยู่กับเขา

“หวานจัง” พอผละออก พี่กรกระซิบข้างหูเสียงหวานก่อนที่เขาจะกลับไปทำอาหารต่อ

“ชอบแกล้ง”

“ก็อยากจูบ” เขาเถียงกลับ

“ไม่คุยเรื่องนี้แล้วค่ะ พี่จะทำอะไรบ้างคะ”

“ไก่ทอดครับ แกงจืดหมูสับ ไก่ผัดขิง หนูอยากได้อะไรเพิ่มไหม” ว้าว ของชอบทั้งนั้นเลย

“ไม่มีค่ะ อ้อ เดี๋ยวหนูทำสลัดด้วยได้ไหมอ่ะ มีผักในตู้”

“ได้ครับ น้ำสลัดให้พี่ทำให้ไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะ ครั้งก่อนหนูซื้อที่เป็นสำเร็จมาแล้ว” ครั้งก่อนที่เราไปเดินเล่นที่ห้างสรรพสินค้าด้วยกัน

“ครับ หือ? กานต์รับโทรศัพท์ให้พี่หน่อยเหมือนมีคนโทรมา”

“ได้ค่ะ” ฉันหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะทานข้าวมาก่อนจะเลื่อนรับสายที่กำลังโทรเข้ามา แต่พอส่งเสียงทักทายไปสายก็ตัด แต่ก็โทรกลับมาใหม่

“สวัสดีค่ะ”

(ครับ กรอยู่ไหมครับ)

“อยู่ค่ะ ไม่ทราบว่าจากใครคะ?”

(บอกว่าน้องชายที่ชื่อเกมโทรมาครับ)

“ได้ค่ะ พี่คะ พี่เกมโทรมา” ฉันเงยหน้าบอกพี่กร เขาหันกลับมามองก่อนจะบอกให้เปิดลำโพงให้เขาได้คุยกับน้องชาย

“เออ ว่าไง”

(เพิ่งรู้เรื่อง แม่เป็นยังไงบ้าง)

“ก็ซึมๆ อ่ะ พี่พามาอยู่ด้วย แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่”

(กำลังรอขึ้นเครื่อง ถ้าถึงแล้วจะไปหานะ)

“ไม่กลับไปดูเขาล่ะ”

(อยากกลับไปดูนะ แต่บางเรื่องเขาก็ไม่สนใจความรู้สึกเรา ตอนนี้ให้เขาอยู่กับเองดีกว่า)

“แวะมาหาแม่ได้ แต่แกต้องกลับไปหาเขา เขาอยู่คนเดียว”

(ห่วงล่ะสิ)

“อือ ห่วง แต่ก็โมโหว่ะ กลับมาเดินทางปลอดภัย ถึงแล้วโทรมาจะไปรับ”

(ครับ แล้วเมื่อกี้ใครรับ ตกใจหมด)

“เมียรับ”

(ใคร? เอ๊ะ เมีย เดี๋ยวนะ กานต์อ่ะนะ น้องกานต์ใช่ไหม) ปลายสายเริ่มทำเสียงตื่นเต้น จนคนเป็นพี่ชายถึงกับหลุดขำ

“ก็มีคนเดียว”

(อยากคุยกับน้องกานต์ คิดถึงมัน) พี่เกมจำฉันได้ด้วยเหรอ

“ค่อยคุย พรุ่งนี้”

(ไม่อยากคุยตอนนี้)

“อย่ามาเวิ่นเว้อเกม”

(จะคุยกับน้องกานต์! กานต์ มาคุยกับพี่หน่อย! กานต์เว้ยกานต์)

“ฟังอยู่ค่ะ” ฉันเอ่ยตอบปลายสาย จากนั้นก็ได้ยินเสียงกุกกักจนสายหลุดไป

“หึหึ มันเขินมั้ง” พี่กรหัวเราะเบาๆ ก่อนจะตักไก่ใส่จานอย่างสวยงาม

“มันยุพี่ให้จีบหนูตั้งแต่หนูอยู่ม.ต้น”

“ฮะ? จริงเหรอคะ หนูนึกว่าพี่เกมจะจำหนูไม่ได้”

“จำได้สิ มันสอนมหาลัยที่หนูเรียน วันๆ เอาแต่เดินโฉบใกล้หนูแล้วมาพูดอวดพี่ว่าใกล้หนู” พี่กรเล่าพร้อมกับรอยยิ้ม

“หนูไม่สังเกตเลย”

“หึ รอมันถึงก่อนเถอะ หนูจะอยากไล่มันวันละหลายสิบรอบ”

นั่นน้องพี่นะ! ทำไมพูดแบบนั้น

=========== 

เอาล่ะค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน ตอนนี้เค้าว่างเกินจนนอนกลิ้งไปมาเป็นโอ่งแล้ว ขอเวลาไปเขียนสเปเชียลที่จะใส่ในอีบุ๊คก่อนนะคะ แล้วจะกลับมาแจ้งความคืบหน้า 

ปล.เราจะขับเคลื่อนตอนต่อไปด้วยคอมเม้นในตอนนี้ คุยได้ถามได้นะคะ เดี๋ยวจะมาตอบในตอบถัดไป ((อยู่ในอารม์ว่างเกินไป คุยกันๆนะคะ)) 

ความคิดเห็น