ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.6.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2562 13:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.6.
แบบอักษร

กรกฎ=กร 

วันนี้มันเป็นวันอะไร...? ถึงมีเรื่องวุ่นวายเพียงแค่เรื่องโต๊ะอาหารภายในร้าน คิดแล้วก็ทำให้ขุ่นเคืองใจ หลังจากที่ไอ้บ้าหัวไฟลุกนั่น ออกไปแล้วภายในร้านก็กลับเข้าสู่เหตุการณ์ปกติ อาหารที่พวกผมสั่งก็มาครบทุกอย่าง ผมกับไอ้ปายก็นั่งกินกันแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในใจเราทั้งสองต่างรู้ดีว่ามันมีเรื่องบ้าๆเกิดขึ้น นั่งกินข้าวกันไปแบบเงียบๆ ไอ้ปายก็มองๆผมอยู่ตลอด ผมรีบๆกินเพราะอยากจะรีบกลับไปพัก รู้สึกถึงความเจ็บที่แขนข้างซ้ายว่ามันเจ็บมาก เพราะโดนบีบกระชากซ้ำสองครั้ง ข้างในตัวยังรู้สึกจุกๆจากการกระแทกลงไปที่พื้น เครื่องในสะเทือน.. T_T 

" โอเค ไหมมึงอะ กูบอกให้ไปโรงพยาบาล " มันถามแล้วสังเกตุสีหน้าผมด้วย  

" เออ เจ็บแขนนิดหน่อย ไม่ถึงกับต้องเข้าโรงพยาบาลหรอ " นิดที่ไหน่อ่ะ แขนเขียวแน่กู....เห้ออ 

" อืมๆ กันรีบกินจะได้กลับไปพัก " เออกูก็รีบอยู่เนี่ย....  

" มึงอะ อย่ามัวแต่มองกูรีบกิน ถ้ากูเอารถมากูกลับแล้วเนี่ยไม่รอมึงหรอ มองอยู่ได้ " 

" กูกลัวมึง ช้ำในตายไง...สัส เจ็บแล้วยังมาปากดีอีก.." เวรเถอะ กูไม่ตายง่ายๆหรอก...... 

" รีบๆ กูอยากจะพักแล้ว " ผมเร่งมัน.... 

" เออ.ๆ...แล้วพรุ่งนี้มึงจะไปได้ไหมเนี่ย ช้ำในตายคาห้องอีก..." ตายอยู่นั่นแหล่ะ.....แป๊ะมึงสิ 

" สัส แค่นี้กูไม่ตายหรอก ออกจะแข็งแรงกว่ามึงเถอะ ลุกคุณหนู " 

" ยังๆ ยังจะอวดเก่งนะมึง กูน่าจะให้ไอ้หมาบ้ามันลากมึงไปตุ๋ยตูดส่ะ ปากดีนัก.." สัส...... 

" ตุ๋ยแป๊ะมึงสิ เห ี้ยกูโดนมึงก็ต้องโดนเหมือนกันแหล่ะ กูสาปไว้แล้ว "  

" 555 สาปหัวนิ้วโป้งตีนกูนี้ มีอารมร์ปัญญาอ่อนอีกนะมึง " 

" 555 ไว้ใช้กับมึงไง คุณหนูปัญญาอ่อน..." 

" สัสๆ ทะลึงแล้วมึงอ่ะ เดี๋ยวกูเบิร์ดกระโหลกแตก.." 55 หุบยิ้มเลยมัน เล่นกับใครไม่เล่นมาเล่นกับพี่กร.... 

กินข้าวกันเสร็จ ก็พากันลาพี่ออยกลับ ส่วนเรื่องของพี่แกๆบอกว่าจะโทรเล่าให้ฟังทีหลัง เข้าใจแหล่ะใครมันจะมีอารมณ์มานั่งเล่าอะไรตอนนี้ พวกผมก็ไม่ได้คาดคั้นอะไรอีก กลับไปพักผ่อนดีกว่าทิ้งเรื่องของหมาๆมันไป ถือส่ะว่าเดินผ่านหมาจรจัดก็จบ เอามารกสมองทำไมเราไม่ได้เจอมันทุกวันหรอก ต่างคนต่างมมีหน้าที่และผมก็มีชีวิตของตัวเองที่ต้องรับผิดชอบ ไม่มัวเสียเวลากับเรื่องไร้สาระ........ 

" พวกมันนัดพรุ่งนี้ มึงไปได้แน่นะ ? " พอใกล้ถึงคอนโดฯ ไอ้ปายก็เอ่ยถามขึ้น 

" อืม....กูไม่ได้เป็นอะไร...เจอกันเวลานัดแหล่ะ" 

" แต่งมาสุดฤทธิ์เลยนะมึง เผื่อได้สละโสด 5555 " หืมมมมม....มึงมีหน้าขำ บอกตัวเองเหอะ 

" เชิญมึงแรดคนเดียวเถอะ.... กูอยากอยู่แบบนี้ไปก่อนเว้ย.." 

" โถ่/// ไม่กล้ามากกว่าอ่ะสิมึง...ไอ้ป๊อดเอ้ย" อึ...หือออออ... มึงท้าใครดูด้วย 

" ตีนเถอะกุไม่เคยกลัว แต่งก็แต่งสิ..." ก็มาดิคร้าบบบบบ กูไม่ยอมไอ้คุณหนูอย่างมึงหรอก 

" ได้....กูจะคอยดู " คอยดูไปเถอะ ดูจนขายคานไปเลยนะมึงอ่ะ..555 

" เออออ..... " เออแบบยาว ไป...... 

มันมาส่งผมที่หน้าคอนโดแล้วมันก็กลับ ไม่ลืมบอกผมหายากินยาทาเดี๋ยวตายก่อนไปปาร์ตี้ ไอ้เวรอยากให้กูตายมากรึไงวะ กูอ่ะหล่อนรกไม่รับเว้ยย....สัส 

" สวัสดีครับ ...น้องกร..." ผมหันกลับหลังทั้งที่ที่ได้ยินเสียงเรียก พี่เพลิง 

" วัสดี. ครับพี่เพลิง " ผมเอียงคอเล็น้อย แล้วส่งยิ้มไปให้ 

" ไปไหนมาครับ พี่ไปกดกริ่งหน้าห้อง ไม่มีคนอยู่ " หือ.... 

" ออกไปหาอะไรใส่ท้องอะพี่ 555 ตื่นสายด้วย " 

" อ่อ แล้วปกติตื่นกี่โมงอ่ะครับ.." พี่เพลิงถามแบบยิ้มๆ หืมมมมม ถ้าเป็นผู้หญิงนะพี่โดนงาบไปแล้ว 

"ก็ไม่แน่นอนครับ 1, 2 หรือ 3 โมงเช้า ประมาณนี้แหล่ะครับ " เอาจริงมันก็แล้วแต่อ่ะครับ ว่าขยันมากขยันน้อย คิคิ พูดให้มันดูดี 

" วันไหนจะให้พี่ไปปลุกก็บอกได้นะ.. แล้ววันนี้มีออกไปไหนรึเปล่า.." 

" โห่เกรงใจพี่ป่าวๆ ไม่มีครับ... ว่าจะพักผ่อนส่ะหน่อย แฮ่ๆ " ตอบไปยิ้มแห้งๆ ก็ร่างการมันอยากพักผ่อนนนน.... 

" ไม่ต้องเกรงใจ....พี่เต็มใจ แล้วเย็นนี้ว่างใช่ไหม " อึ...หือ เต็มใจ.....แต่ผมอ่ะไม่เต็ม 5555 บ้าบอออออ 

" ครับ....ว่างนะ พี่มีไรหรอ....? " ผมถามอย่างสงสัยเพราะพี่แกถามสองครั้งแล้ว 

" พอดีพี่จะชวนไปทานข้าวอ่ะ อยากมีคนกินเป็นเพื่อน...เราจะไปไหม " มีคนเลี้ยงต้องรอ...ไหมเนี่ย 

" ไปครับแต่ผมขอนอนก่อนได้ป่ะ....ค่ำๆค่อยออกไปได้ไหม " ผมอยากจะนอนพักเอาแรงก่อน 

" ได้สิ....งั้นเดี๋ยวพี่โทรปลุก พี่ขอเบอร์กรหน่อย " พูดแล้วก็ยืนโทรศัพท์ไมาให้ผมกดเบอร์ อืมมม คงไม่มีไหรอ พี่แกก้ไม่ได้เลวร้ายอะไร 

" ได้ครับ.." ผมยื่นมือไปรับโทรศัพท์แบรนด์ราคาแพง มากดเบอรืตัวเอง เสร็จแล้วก้ส่งคือเจ้าของ ยิ้มให้น้อยๆ แล้วขอตัวเพราะร่างกายมันอยากทิ้งตัว.....อุอุ 

" ครับแล้วเดี๋ยวพี่โทรปลุก...." ผมพยักหน้าแล้วเดินไปลิป เพื่อขึ้นห้อง...... 

18.12 

ตื๊ดดดดด ดื๊ดดดดด ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดด 

"อือ....." ส่งเสียงคางเมื่อมีเสียงและการสั่นรบกวนการนอน...ตายังปิดสนิท มือก็ควานหาโทรศัพ์ ที่กำลังสั่นอยู่ พยายามดึงสติให้ตื่นขึ้น ความจำก็แล่นเข้ามาในหัว พี่เพลิงนัดทานข้าว คิดได้ก็ลุกพรวดตาเปิดเต็มที่ ก้มมองดูหน้าจอโทรศัพท์แล้วกดรับ เป็นเบอร์ใหม่ที่ยังไม่ได้เมมไว้ น่าจะเป็นพี่เพลิง 

" ครับ.....พี่เพลิงรึเปล่า.? " 

( ขี้เซารึป่าวเราเนี่ย 555 ) อุ๊ย....เปล่าน๊าาาา 

"ไม่รู้อ่ะครับ 555 ....งั้นเดี๋ยวผม ขออาบน้ำแต่งตัวแปปนะครับ รอได้นะ " 

" ได้สิ งั้นพี่ไปรอห้องรับรองด้านล่างนะ " 

" ครับ...เดี๋ยวผมจะรีบเลย " 

ไม่รอช้าวางสายแล้วก็หยิบผ้าขนหนูเนิดเข้าห้องน้ำ ไม่นานมากก็อาบเสร็จ เดินมาแต่งตัวแบบสบายใจ แต่งเสร็ขก็เดินไปหยิบกระเป๋าตังกับโทรศัพท์ แล้วก็เดินออกจากห้องไป ลงลิปมา ก็เดินไปที่ห้องรับรองด้านล่างคอนโฯ เห็นพี่เพลิงนั่งก้มหน้ากดโทรศัพท์อยู่ มีผู้หญิงสองคนนั่งตรงข้ามกัน มองพี่เพลิงปานจะกลืนกิน มันก็ธรรมดาหล่ะนะคนหล่อๆใครก็อยากมอง อยากได้...หึหึ ผมก็เดินเข้าไปหาพี่แกเพราะคงรอนานแล้ว 

" รอนานไหมครับ..." รู้ว่านานแต่ถามเป็นมารยาท 555 

" ไม่นานครับ... พี่ดูอะไรในเวปไปเรื่อย " ผู้หญิงสองคนมองผมกับพี่เพลิงเป็นตาเดียวกัน มีอะไรวะ......? 

" ไปกันครับ....พี่หิวแล้ว " พูดแล้วยิ้มหล่อๆ มาให้ผมแล้วเดินนำหน้าไป.....หืม..นะ เป็นสาวๆ นี่ไม่ต้องบอกความรู้สึกเลย 

" ครับ " ผมเดินตามไปไม่วายหันกลับมามองผู้หญิงสองคนที่นั่งอยู่ เล้กน้อย ก็เห็นมองตามจนคอจะหมุนรอบอยู่แล้ว...สงสัยมองพี่เพลิงหล่ะมั้ง 

พี่เพลิงพามาที่ห้าง MMM ไม่ใกล้จากคอนโดฯมากนัก เป็นห้างใหญ่ชื่อดังที่ทุกคนรู้จักดี แล้วก็พามาที่ร้านซาบู อืมก็ดีนะไม่ได้กินนาน คนก็เยอะแต่มีโต๊ะเหลืออยู่ ไม่น่าวุ่นวาย 555 ขำอะไรวะกู ร้านนี้บอกเลยเกรดพีเมี่ยมครับพากันเดินเข้ามาในร้านก็มีพนักงานมาเชิญไปที่โต๊ะ 

" เชิญครับ... มากี่ท่านครับ " 

" สอง ครับ " พี่เพลิงตอบ 

" เชิญทานนี้เลยครับ " เราก็เดินตามพนักงานไปที่โต๊ะ นั่งเสร็จสรรพ ก็ยืนเมนูให้ 

" รับอะไรดีเชิญสั่งได้เลยครับ..." พี่เพลิงมองมาที่ผม ผมก็พยักหน้าให้พี่แกเป็นคนสั่งเลย พี่ก็ก็ไม่รอช้าร่ายยาวเลยไม่นานทุกอย่างก็มาเต็มโต๊ะ อย่างกับมากัน 4-5 คน อึ..หือ จะกินกันหมดไหมอ่ะ แล้วเราสองคนก็มองหน้ากันยิ้มๆแล้วก็ลงมือจัดการมันนนนน..... ไม่ได้สนใจอะไรอีกต่อไปมีบทสานนาบ้าง....สลับกันไป 

" โอ๊ต ค่ะเอาอะไรบ้างค่ะ เมย์ จะได้สั่ง..." เอ่ะ...? อย่าให้เป็นไอ้บ้านั่นนะเว้ยยยยย ผมนั่งนิ่งๆหน้าตรงยังไม่อยากหันมองไปโต๊ะข้างๆ คงไม่บังเอิญขนาดนั้นม้างงง.... 

" สั่งมาเลย " เสียนิ่งๆ ก็ไอ้คนข้างๆโต๊ะทำให้ผมเริ่มจะแน่ใจ....... // จำใส่หัวมึงไว้เลยนะ อย่าให้กูเจอหน้ามึงอีก กูไม่เอามึงไว้แน่// อ๊ากกกกกก ไอ้หมาบ้าาา 

" เป็นอะไร น้องกร...." พี่เพลิงที่เห็นผมนั่งเกร็งๆ นิ่งๆ มองตรงอย่างเดียวไม่ก็หัดไปอีกด้าน ถามขึ้น 

" ปะเปล่าครับ เรารีบกินกันเถอะพี่...รู้สึกไม่สบายตัว.." ผมไม่อยากจะกินอีกแล้ว เมื่อเริ่มแน่ใจ แต่ก็เกรงใจพี่เพลิง 

" ไม่สบายหรอครับ " ไม่พูดเปล่า น้อมตัวเอามือมาแตะหน้าผากผมด้วย ทำให้ผมสะดุ้งเล็กน้อย 

" ไม่เป็นไรครับพี่เพลิง แค่ไม่สบายตัวเฉยๆ " ผมยิ้มแห้งๆส่งให้พี่เพลิง พี่แกก็พยักหน้าแล้วเราก็กินต่อ...... 

 

 

อรรพล=โอ๊ต 

วันนี้ผมพาเมย์กับคู่ขาของผมมาเดินช๊อป ที่ห้างบ้านผมซึ่งมีเฮียเอกพี่ชายผมดูแลบริหารอยู่ เดินพาเทอช๊อปได้สักพักก็เมย์ร้องหิว พอดีกับเดินมาใกล้ร้านชาบูพอดี เมย์ก็ชวนผมกินชาบูกัน ตอนแรกผมก็ปฏิเสธไปเห็นว่าคนในร้านเยอะ ไม่ค่อยชอบ แต่ตามผมเหลือบบางคนที่มันสะดุจตา หึหึ ผมยิ้มมุกปากทันที อุตส่าห์จะลืมมันไปแล้วนะยังมาเจอที่นี่อีก ยังไงผมก็จำมันได้ ถึงจะเห็นหน้าแว๊บเดียวตอนที่มันหันมองข้างหลังเพราะมีคนทำช้อนตก ผมก็จำมันได้หน้าสวยหวาน ผิวขาว ร่างบอบบาง รวมๆแล้วน่ารักอ่ะ งงก็คือมันเป็นผู้ชายนี่แหล่ะ 

" ร้านนี้แหล่ะ " ผมหันไปบอกเมย์ เธอก็ทำหน้างง แปปหนึ่ง อาจจะเป็นเพราะผมไม่ชอบคนเรื่องมากบอกไม่คือไม่ ถ้าพูดไม่ฟังก็ครั้งเดียวจับ.....พูดจบผมเดินนำเมย์เข้าไปในร้าน 

"คะ...? ค่ะ " แล้วมันก็พอดีกับโต๊ะข้งมันว่าง...ผมก็ชี้ให้พนักงานดู ว่าจะนั่งตรงนั้น แล้วก็เดินไปนั่งโดยมีเมย์เดินตามมานั่งข้างๆ ผมหันไปมองไอ้หน้าสวยนั่น มันยังไม่ได้สนใจคนรอบข้าง กินไปคุยไปยิ้มไประริกระรี้ เห็นแล้วหมั่นไส้ฉิบหาย อยู่กับไอ้เพลิงลูกชายเสี่ยธีรนัยเจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ยักษ์ใหญ่ที่มีโครงการมากมาย มันเรียนมหาลัยเดียวและปีเดียวกันกับผม แต่มันเรียน วิศวะฯ ไม่ได้เรียนบริหาร ไม่ได้สนิทกันแต่ก็รู้จักเพราะเจอตามงานบ่อยๆ 

" โอ๊ต ค่ะเอาอะไรบ้างค่ะ เมย์ จะได้สั่ง..." เมย์ถามผมขึ้นมือพนักงานยื่นเมนูให้ ตามผมยังมองไอ้เตี้ยหน้าสวยนั่นอยู่ พอได้ยินเมย์เรียกชื่อผมมันถุงกับสะดุ้งนั่งตัวเกร็ง ไม่กล้าหันมามอง หึหึ รู้ตัวแล้วสินะ..... 

" สั่งมาเลย " ผมพูดบอกเมย์ เสียงดังฟังชัดเพื่อจะให้ อีกคนได้ยินชัดเหมือนกัน หึหึ พอได้ยินทีนี้ยิ่งออกอาการเลยมันไม่มองมาทางผมเลย มองไปอีกด้านไม่ก็หน้าตรงก้มกิน ทำตัวอยู่ไม่สุขจนไอ้เพลิงมองมันแล้วถามขึ้น 

" เป็นอะไร น้องกร...." หึ.... น้องหรอ อ่อยเก่งนักนะมึง...... 

" ปะเปล่าครับ เรารีบกินกันเถอะพี่...รู้สึกไม่สบายตัว.." มันตื่นกับคำถามไอ้เพลิงตอบลิ้นรัวเชียว.....ดื้อแบบนี้น่าปราบจริงๆ  

" ไม่สบายหรอครับ " ไอ้เพลิงมองหน้ามันแล้วถาม แถมไม่ถามเปล่านะโน้มตัวไปแตะหน้าผากมันด้วย ไอ้เวรเอ้ยยย. ไอ้เตี้ยนี่ก็นั่งทำตาแป๋ว หึ่ยยยยย.... อย่าให้กูมีโอกาสนะมึง 

" ไม่เป็นไรครับพี่เพลิง แค่ไม่สบายตัวเฉยๆ " พอไอ้เพลิงเอามืออก มันก็ตอบแถมยิ้มให้ด้วยแล้วก็กินต่อ ทีกับกูกัดยิ่งกว่าหมาระวังตัวไว้เถอะ....ไม่หันมามองกูวะ หึ่ยยยยย..... อยากจะลุกไปกระชากแมร่งออกมาเลยผม 

" ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ พี่เพลิง" มันเงยหน้าจากจานตรงหน้า แล้วบอกไอ้เพลิงๆก็พยักหน้า มีทีท่าอยากจะไปด้วยแต่เพราะมันมากันสองคนจะไปทั้งสองเลยก็ไม่ได้ ต้องมีคนนั่งรอ หึหึ.... 

ผมนั่งมองมันที่ลุกออกมาจากโต๊ะ สายตามมันมองมาสบตากับผมแปปหนึ่งตอนมันหันตัวเดินออก ทำตัวปกติเหมือนไม่เห็นผมด้วยซ้ำ แต่ผมแน่ใจว่ามันรู้ว่าเป็นผม ร้ายนักนะ...กระต่ายดื้อ พอดีกับของที่สั่งมาเสริฟครบทุกอย่างบนโต๊ะชาบู ผมก็เอาจังหวะนี้แหล่ะครับ 

" เมย์ทานไปก่อน ไม่ต้องรอ ผมจะไปเข้าห้องน้ำแปป " ผมบอกเมย์แล้วลุกออกไปทันที ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น.... 

" เอ่อ...ค่ะ โอ๊ตรีบมานะคะ " เธอพูดตามหลังผม... 

ผมเดินมาที่ห้องน้ำ มาถึงก็ดึงประตูปิดล็อคไว้ด้วย ใครจะเข้าช่างแมร่งผมไม่สน ได้ยินเสียงเปิดน้ำที่อ่างล้าง คงพึ่งออกมาสินะ ผมเดินเข้าไปหามันทันที พอมันมองเห็นผมก็ตกใจ เตรียมที่จะออกไป ผมรีบคว้าแขนมันไว้ทัน หึหึ.... ไม่งายขนาดนั้นหรอก 

" ปล่อย... เป็นบ้าไรเนี่ยมาจับทำไม...? " มันโวยวานถามแบบไม่พอใน ... ใครสน 

" อ่อยเก่ง ระริกระรี้กับผู้ชายไปทั่ว " ผมพูดว่ามันตามที่เห็นแล้วผมไม่ชอบ 

" อะไรของมึงห๊ะ....กูไปทำแบบที่มึงว่าตอนไหนไอ้หมาบ้า " ผมชักจะโมโหมันแล้วสิ ที่กับไอ้เพลิงเรียกพี่.. 

" พูดดีๆ กูเป็นพี่มึงนะ..." 

" แล้วไง.. กูไม่คิดจะนับถือคนที่หาเรื่องคนอื่นเขาไปทั่วแบบมึงหรอก ปล่อยIIII..." เริ่มโวยวายเสียงดัง พยศจังวะ 

" ทำไมมึงจะรีบไปร่าน กับไอ้เพลิงรึไงห๊ะ " ผมก็เริ่มอารมณ์ไม่ดีหล่ะ ทำไมจะพูดดีๆกับกูมันยากนักหรอวะ 

" สัส...กูไม่เคยมีความคิดโสโครกแบบมึง สมองมีแต่ขยะ " 

" โสโครกหรอ//.... ขยะหรอ//... " ผมรวบตัวมันเข้ามาหาทันที จากนั้นก็จับหน้ามันเงยขึ้นหน่อยแล้วก้มไปประกบริมฝีปาก บดลงบนปากของมัน ดูดเม้มเต็มแรงมันก็ไม่ยอมเปิดปากผมเลยบีบคางมันแล้วกััดที่ริมฝีปากมัน 

" อืออ่อยไออ่า อืออ่อออออ....." มันร้องให้ผมปล่อยทั้งทีปากผมยังจูบมันอยู่ ผมบดขยี้แรงขึ้นอีก และมันก็ยอมเปิดปากจนได้ ผมส่งลิ้นเข้าไปในปากมันเกาะเกี่ยวลิ้นร่างบางเพื่อดูดซับความหวามนุ่มของปากมัน สักแปปมันก็เริ่มตอบสนอง ปล่อยลิ้นนุ่มมาเกาพเกี่ยวกับผม 

"อือ....อืม....อือ " เสียงคางหวานของมันดังขึ้น ทำให้ ลูกชายผมเริ่มตื่นตัว แขนซ้ายก็รวบเอมมันมาชิดกับร่างกายผม ปากก้ไม่ยอมผละออกจะปากมัน ยังคงดูดดื่มรสจูบหวานของมัน ที่น่าจะเป็นจูบแรกด้วย เพราะมันยังไม่ค่อยเป็นเลย แค่ปล่อยไปตามอารมณ์ อืม...มันช่างทำให้ผมหลงใหล... 

"อือ.... อือ ...อืออือ " ตุ๊บ|| ตุ๊บ|| มือร่างบางทุบประทวงที่อกผม เพื่อบอกว่าต้องการอากาศหายใจ ซึ่งผมก็ค่อยๆหยุด แล้วผละออกช้าๆ แขนก็ยังโอบเอมบางของมันอยู่ มองหน้าที่แดงร่ะเรื่อ เพราะเขินอาย....หึหึ....น่ารักจริง น่ารักมาก 

" ปล่อย ปล่อยกูเดี๋ยวนี้...ไอ้บ้า ไอ้เลว ไอ้สัส " หึหึ...ผมยิ้มมุมปากอย่างพอใจ พอปากเป็นอิสระก็ โวยวายด่ากราดทั้งนี้ หน้ายังแดงร่ะเรื่อ ปากก็เจ่อ เพราะโดนผมดูแบบแรงๆ แถมดิ้นไม่หยุดอีก ทั้งที่ตัวยังอยู่ที่อกผมอยู่เลย 

" ดิ้นมาก มันตื่นเต็มที่ขึ้นมา รับผิดชอบเองนะ เพราะถ้ามันตื่นแล้วไม่ได้ปลดปล่อยมันจะไม่ลง หึหึ... หยุดเลยครับทีนี้ เป็นกระต่ายดื้อจริงๆ อยู่ไม่สุขถ้าไม่โดนปราบก็ไม่อยู่นิ่งๆ 

" ก็ปล่อยสิ...." หึหึ ...ก้มน่าลงแล้วพูดอ่อยๆ ไม่โวยวายเหมือนที่เคย....ทำให้ใจผมเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะ 

" รู้จักไอ้เพลิงได้ไง..." ถามสิ่งที่ผมอยากรู้ 

" ทำไม...เกี่ยวอะไรด้วย " เริ่มอีกหล่ะ....ผมเอามือขวาที่ว่างอยู่ ดันคางให้เงยขึ้น แล้วก้มลงไปจูบปากแต่แปปเดียวแล้วผละออก มามองหน้าคนดื้อ ที่มองผมตาค้าง ยังไม่ก้มหน้าลง 

" ตอบดีๆ ไม่งั้นจะโดนมากว่านี้ " พูดแล้วก็ยิ้มมุมปาก...แขนซ้ายก็ยังดอบกอดคนตัวบางอยู่ กระชับเข้ามาอีกหน่อย 

" เขาพึ่งย้ายมาอยู่ที่คอนโดฯ ....อือ/// ปล่อยก่อนสิ "  

" คอนโดฯ ....? คอนโดไหน...? " ผมถามทันทีเพราะรู้สึกไม่พอใจ 

" จะรู้ไปทำไมเนี่ย....เสือกจริง " คำหลังนี่เสียงเบา แต่ผมได้ยิน 

" ต้องให้ทวนความจำไหม....หืมมม...." ผมพูดแล้วก้มไปใกล้ซอกคอและติ่งหู ทำให้ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากคอคนตัวบางเป็นกลิ่นที่หอมแบบทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย  

" อือ...คอนโดฯ SSS. พอใจยัง " จริงๆ ก็ยังไม่พอใจเท่าไหร่ คอนโดฯนี้น่าจะเป็นของเสี่ยธีรนัยพ่อไอ้เพลิง รู้สึกเหมือนไม่ไว้ใจใครเลย....กับคนร่างบางนี่ 

" ไหนโทรศัพท์..." 

" อะไรอีกเนี่ย.... ยังไม่พอใจอีกหรอ...ไอ้บ้าจะเอาอะไรอีก" ไม่ทันไรก็โวยว่ายอีกแล้วกระต่ายน้อย... 

" เอาหมด หมดทุกอย่างของนาย หมดทุกอย่างที่เป็นนาย ต้องเป็นของฉันคนเดี๋ยว " ผมตอบพร้อมกับมองหน้าคนที่จ้องหน้าผมแล้วทำหน้ายุ่งคิ้วขมวดมุ้น ดวงตาฉายแววสงสัยในคำพูดที่ได้ยิน....แต่มันทำให้ผมยิ้มออกได้.....หึหึ 

 

 

_________________________________________________________________________________ 

 

****ยังไม่ตรวจคำผิดเหมือนกันจร้า 

....อย่าอ่านเฉยๆนะคอมเม้นมาด้วย 

....ให้กำลังใจได้ก็กดไลค์ด้วยก็ได้....... 

ความคิดเห็น