ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.5.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2562 23:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.5.
แบบอักษร

"ไอ้เห ี้ย ปล่อยเพื่อนกูเดี๋ยวนี้เลยนะ อย่ามาทำนิสัยขยะกับเพื่อนกู " ปายที่มองดูเหตุการณ์ตั้งแต่แรกที่ไอ้บ้านั่นเข้าไปกระชากแขนเพื่อน แล้วก็หยามด้วยคำพูดจนจน กรเองที่ทนไม่ไหวต่อยเข้าไปที่ปากของ ไอ้คนปากหมาซึ่งมันก็สมควรด้วย มนุษย์เราแตกต่างฐานะกัน แต่ใช่ว่าจะแตกต่างศักดิ์ศรีกัน อยู่ที่ใครจะรักศักดิ์ตัวเองมากกว่ากัน มากแค่ไหน  

" เตี้ย... มึงอย่าเข้าไปยุ่ง " คนตัวสูงกว่ารีบพูดห้ามคนตัวเล็กไว้ แล้วเดินเข้าไปดึงร่างบางเข้ามาหาตน เพราะรู้ว่าเพื่อนตัวเองกำลังโกรธถึงขีดสุด กลัวว่าจะโดนลูกหลงไปด้วย แต่คนตัวเล็กก็ไม่ยอมหยุดทั้งโวยวานทั้งดิ้น..... 

" ไม่ปล่อยกู....พวกมึงมันเห ี้ย อวดเบ่งไปทั่วยังไม่พอ ยังจะมาทำร้ายพวกกูอีก อย่าคิดว่าพวกกูจะยอมพวกมึงนะ....ไอ้สัส " คนตัวเล็กสบัดตัวออกจากการจับกุมไว้ ของคนที่ตัวใหญ่กว่า พร้อมกับร้องให้ลูกค้าในร้านช่วย ซึ่งมีคนจำนวนมากพอสมควร 

" ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยแจ้งตำรวจที พวกขยะสังคมจะทำร้ายเพื่อนผม.." เสียงร้องขอความช่วยเหลือจากคนที่นั่งกันอยู่ในร้านได้ผล บางคนเริ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทร บางคนกำลังถ่ายคลิป ซุบซิบกันไปต่างๆ นาๆ จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น 

" มึงกูว่ามึงใจเย็นก่อนไอ้โอ๊ต มันไม่เป็นผลดีเลยนะถ้ามึงจะทำอะไรต่อหน้าคนเยอะๆแบบนี้ " คนตัวสูงรีบห้ามเพื่อนเอาไว้ ถึงจะใหญ่แค่ไหน มีเงินปิดเรื่องแค่ไหน แต่มันจะไม่เป็นผลดีแน่ ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปแม้แต่วันเดียว 

" ทำไมหน้าไหนมันกล้ายุ่งกับกูห๊ะ.... " พูดตวาดแล้วหันมองพวกที่กำลังถ่ายคลิป คนพวกนั้นก็ลดกล้องลงทันที เพราะทุกวันนี้มี พรบ. คอมฯอยู่ และก็พอจะรู้กันบ้างว่าคนที่โวยวายอยู่เป็นใคร..... 

" เออ////....มึงพอเหอะ กูกินไม่ลงแล้ว กูจะกลับมึงกลัับไหม..? ถ้ายังจะกินมึงก็กินไปแล้วกัน " คนตัวสูงเอ่ยถามเพื่อนหัวร้อนที่มาด้วยกัน อีกคนก็หันมามองด้วยความหงุดหงิดทันที แต่ไม่พูดอะไร เพราะอีกคนจะกลับก็คงจะกลับเหมือนกัน.... 

" จำใส่หัวมึงไว้เลยนะ อย่าให้กูเจอหน้ามึงอีก กูไม่เอามึงไว้แน่ " ร่างสูงหล่อล่ำพูดแบบกัดฟัน บีบแขนนุ่มขาวอย่างแรงด้วยความโกรธแค้น ที่นอกจากจะไม่ได้มากินอาหารร้านนี้ ยังมาโดนพวกตัวเตี้ยหน้าหวานด่าทอ ซ้ำยังกล้าต่อยเขาอีก ไม่เคยมีใครทำแบบนี้กับเขาแล้วมันจะได้เดินลอยหน้าฝันไปเถอะ ไม่เจ็บปางตายก็ไม่ใช่เขาแน่ พูดจบก็เหวี่ยงคนตัวเล็กล้มลงไปกองที่พื้น แล้วเดินออกไปก่อนเพื่อนที่บอกจะกลับส่ะอีก 

" โอ้ยยย.... ไอ้เห ี้ย " คนตัวเล็กที่ล้มลงร้องด่า ด้วยความจุกและเจ็บ 

" ไอ้สัส....พวกขยะชั้นต่ำ หาเรื่องคนอื่นหน้าด้านๆ พวกพ่อแม่ไม่มีเวลาจะสั่งสอนเอ้ย..." อีกคนก็ด่าตามหลังคนนิสัยเลวที่เดินออกไป 

" ปากดีนะเตี้ย... มึงก็ระวัง " คนตัวสูงชี้หน้าคาดโทษ คนตัวเล็กที่ปากดีไม่หยุด แล้วเดินตามเพื่อนไป 

" สัส.. ใหญ่มากใหญ่กว่าตะรางรึไงวะ พวกขยะสังคม หึ่ยย.... " คนตัวเล็กก็ยังไง่วายด่าทอตามหลัง แล้วก็หันไปดูเพื่อนที่ยังนั่งอยู่กับพื้น สีหน้าไม่ค่อยดี 

" เป็นไรมากไหมมึง... ไปหาหมดไหม...? สีหน้ามึงดูไม่ค่อยดีเลยนะ " ปายถามเพื่อนที่โดนเหวี่ยงอย่างแรงจนไปกองอยู่ที่พื้นในร้าน เป็นห่วงว่าเพื่อนจะเป็นอะไรมาก แต่ได้รับการส่ายหน้ากลับมา เป็นคำตอบว่าไม่ไป ไม่เป็นไร 

" เป็นไงบ้างกร... พี่ขอโทษนะ ที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เพราะพี่แท้ๆ เลย " พูดเสีงอ่อยๆอย่างรู้สึกผิด รุ่นพี่ที่นับถือกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัย รีบเดินมานั่งใกล้ๆ น้องที่ยังนั่งอยู่แบบเดิม คงจะเจ็บมาก ถ้าเป็นเทอโดนก็คงเจ็บมากเหมือนกัน  

" ไม่เป็นไรหรอกพี่ แค่นี้เอง ผมเป็นผู้ชายนะ แค่นี้จิ๊บๆ " กรพูดแล้วยิ้มน้อยๆให้รุ่นพี่ เพราะแค่นี้พี่แกก็คงไม่สบายใจแล้ว แต่ผมอยากรู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร พี่แกถึงยอมทั้งที่เมื่อก่อนออกจะฮาร์ดคอร์ คิดแล้วก็ทำหน้าสงสัยทันที... 

" ไว้พี่จะเล่าให้ฟังนะ ตอนนี้ไปกินอะไรกันก่อน อุตส่าห์มาแล้ว " เธอยิ้มแห้งๆตอบรุ่นน้องไป พร้อมกับความอึดอัดใจที่ไม่อยากจะบอกใคร.... 

" ครับ/ ครับ " เสียงตอบรับของทั้งสองคนที่ตั้งใจจะมาทานอาหารร้านรุ่นพี่อย่างที่ตั้งใจ แต่กับมีความวุ่นวานเกิดขึ้นส่ะก่อน แต่ลุกค้าก้ยังไม่ไปไหนทั้งที่มีเหคุวุ่นวายขนาดนี้ ยังนั่งกินนั่งรอกินกันอยู่อีก ไม่ตกใจกันบ้างรึไงวะ ขนาดผมเห็นกล้ายังแทบขวัญกระเจิง.... 

 

อรรถพล=โอ๊ต. 

ผมต้องกลับออกมาจากร้านป้าชุ่มอย่างหัวเสีย ความจริงผมเป็นคนชวนไอ้เต้มันว่าจะไปหาอะไรกินกัน เพราะยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า จากที่ผมเป็นร่วมโต๊ะอาหารที่บ้านพร้อมกับแขกของม๊า หลังจากที่ผมกับมาคอนโดฯ ตัวเองก็อาบน้ำแต่งตัว ออกไปล่าเหยื่อของผมตามปกติ เพียงแต่เมื่อคืนไปที่สนามของพี่ชายผม ผู้หญิงสวยๆมีเยอะ แต่กว่าจะได้แบบถูกใจก็ดึกเลย....ผมได้ปลดปล่อยตามปกติแหล่ะครับเพราะคนมันหล่อ ล่อไปสี่น้ำเกือบสว่าง กว่าผมจะกลับคอนโดฯอีก เลยตื่นสายหน่อยเกือบเที่ยง ยังไม่ทันได้เข้าดูงานที่โรงแรม เพราะกะว่าจะหาอะไรกินเอาแรงแล้วจะเข้าไป ผมเลยชวนไอ้เต้ไปกินที่ร้านป้าชุ่ม แกเคยเป็นแม่บ้านเก่าที่บ้านผม ซึ่งออกมาเปิดร้านอาหาร โดยใช้เงินเก็บส่วนหนึ่งและให้ม๊าผมช่วยด้วย จึงเปิดร้านได้ และมีช่วงหนึ่งที่ลูกสาวยังเรียนต้องใช้เงินรายได้ก็ฝืด ก็ไปขอให้ม๊าผมช่วยก่อนอีกเพื่อให้ร้านอยู่ได้ ทั้งที่ของเก่าก็ยังผ่อนไม่หมด ม๊าผมก็ยังช่วยอีก จนเริ่มมีลูกค้ามากขึ้นมากขึ้นรายได้มากขึ้น ช่วงหลังๆที่ลูกแกเรียนจบร้านบูมเต็มที จึงมีเงินมาคืนแม่ผมจนเกือบหมด เหลืออีกไม่มาก อาหารที่ร้านป้าชุ่มถือว่า อร่อยมากสะอาด ผมจึงไปทานอยู่บ่อยครั้ง... (((ย้อนไปเรื่องที่ร้าน))) 

" ไม่ทราบว่าจองไว้หรือเปล่า คะ ..? " พนักงานเดินมาถามเมื่อผมสองคนเข้ามาในร้าน และเป็นไอ้เต้ที่ตอบ 

" เปล่าครับ... พอดีคิดว่ายังมีที่ว่าง "  

" เอ่อ... ที่นั่งเต็มหมดแล้วค่ะ คุณลูกค้า สะดวกนั่งรอก่อนไหมค่ะ " พนักงานหญิงบอกว่าโต๊ะเต็ม ผมก็เลยมองดูภายในร้าน ดูไปรอบๆร้านโต๊ะมันก็เต็มจริงตามที่พนักงานหญิงคนนี้แจ้งมา แต่ไปสะดุดตาอยู่โต๊ะหนึ่ง มีผู้ชาย...เอ่อคือจะว่าผู้ชายเลยก็ไม่ค่อยเต็มปากครับ เพราะมันหน้าหวาน สวยเลยอ่ะว่าง่ายๆ ผิดขาวอมชมพู ปากกระจับสวยสีชมพูร่ะเรื่อ ตัวเล็กๆบางๆ น่าจะสูงชนปลายคางผม เห็นแล้วแบบถ้าเป็นหญิงนะผมยอมเดินเข้าหาเลย คือแบบถูกใจเลยอ่ะครับ แต่มันเป็นผู้ชาย แถมอีกคนที่นั่งกับมันก็หน้าหวานพอกัน แบบมันเป๊ะ แต่คนละแบบ มันจะดูน่ารักกว่าหน่อยในสายตาผมนะ " ผู้ชายหรอวะ " ถามตัวเองในใจ.... 

โต๊ะที่มันสองคนนั่งมี 4 ที่นั่ง มันมากันแค่สองคน ผมมองมันนิ่งๆ คิดในใจอีกว่ามันจะมีน้ำใจไหม จะชวนกูนั่งด้วยหรือเปล่า เอาง่ายๆตอนนั้นผมอยากไปนั่งกับมัน คนร่างบางนั่นมองผมอยู่ ผมก็มองมันเช่นกัน แต่แล้วมันก็หลบตาผม ทำเหมือนคุยกับเพื่อนมันต่อไม่สนใจ แต่ผมรู้ว่ามันยังสนใจเรื่องของผมอยู่ 

" รอได้..." และเมื่อพนักงานเอ่ยถามว่า สะดวกรอไหม ไอ้ห่าเต้มันเสือกตอบว่ารอได้แต่มันพูดยังไม่ทันจบ  

" ไม่ได้ ไปเรียกผู้จัดการร้านมา " ผมจึงขัดขึ้นทันทีว่าไม่ได้คือรอไม่ได้กูไม่รอ โดยที่ผมไม่ได้สนใจพนักงานหรอกผมสนใจไอ้เตี้ยนั่นมากกว่า เพราะผมเอ่ยปากปุ๊บมันหันมามองผมปั๊บ สายตาแบบเริ่มไม่พอใจผม 555 ตอนนั้นผมชักสนุกแล้วสิ  

ผมจึงบอกให้พนักงานหญิงที่มายืนพูดคุยให้ไปเรียก ผู้จักการร้านมา ก็เจ้าของร้านนั่นแหล่ะครับ ไอ้หน้าหวาวมันคิ้มขมวดทั้นที ทำหน้ายุ่งแบบเห็นได้ชัดอ่ะ ไอ้เต้มันยังไม่รู้ถึงความต้องการผม มันรีบห้ามผมบอกว่าจะไปกินที่อื่น ฝันไปเถอะคิดเหรอว่าผมจะยอม ดูสิว่าไอ้เตี้ยมันจะทำไงต่อมันจะเชิญผมไปนั่งกับมันไหม เรื่องก็จะจบผมก็จะได้นั่งกับมันไง 

" เอ่อ... คือ ว่า เอ่อ..." พนันงานหญิงตอบแบบติดๆขัดๆ 

" ไปเรียกมาสิ...." ผมย้ำพนักงานไปอีกที พลางสังเกตุอาการไอ้เตี้ยนั่นไปด้วย..หึหึ  

" เห้ย ไอ้โอ๊ตมึงใจเย็นๆ ไม่รอก็ไปร้านอื่นได้ อย่าให้เป็นเรื่องเลย " พอเห็นพนักงานเริ่มตัวสั่นไป้ห่าเต้มันก็ปรามผมทันทีเลย เรื่องมันก็ยังไม่จบเพราะออย ลูกสาวป้าชุ่มเดินออกมา คงเพราะได้ยินเสียงที่เริ่มจะวุ่นวายเลยออกมาถาม 

" มีอะไรหรือเปล่าคะ... " แต่พอเห็นผมสีหน้าก็เปลี่ยนทันที  

" อ้าวคุณโอ๊ต สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่า..." รีบยกมือไหว้สวัสดีผม เพราะอายุน้อยกว่าผม 1 ปี ไอ้เตี้ยที่คอยมองดูอยู่ก็ทำหน้างงๆคงสงสัยว่าผมกับออยน่าจะรู้จักกันแน่ประมาณนั้น แล้วออยเอ่ยถามผมแต่ยังไม่ทันจบ ผมก็รู้ว่าจะถามอะไร  

" ผมมาทานข้าว จัดโต๊ะให้ด้วย " รีบตอบกลับสิครับว่าจะทานข้าวที่นี้ ให้ไปจัดโต๊ะให้ ไอ้เตี้ยยิ่งหน้ายุ่งไปใหญ่ หูนี่แดงเลยคงจะไม่พอใจผมมาก มันน่าจะสนิทกับออยด้วยผมคิดว่านะ เพราะไม่งั้นมันคงไม่แสดงอาการขนาดนี้ ผมคิดในใจมึงก็ไม่ชวนกูไปนั่งด้วยสักทีนะไอ้เตี้ย เริ่มไม่พอใจไอ้เตี้ยขึ้นมา .... 

" คุณ โอ๊ต... เอ่อ คือ..." ออยก็เริ่มพูดตะกุกตะกัก  

" รีบๆ ผมมีงานต้องทำ ไม่มีเวลามายืนเล่น " ผมเลยแขวะไปไม่ใช่แค่แขวะออยคนเดียวนะ แต่รวมไอ้เตี้ยจอมดื้อนั่นด้วย ว่าผมไม่มีเวลามายืนเล่นเพราะผมต้องเข้าโรงแรมเคลียร์งานอีก คนมีงานมีการ  

" อะ..เอ่อ..เอ่อ " พอโดนแขวะไปออยก็อยู่ไม่ถูกเลิ่กลัก เข้าไปพูดกับพวกไอ้เตี้ยทันที เข้าทางผม 5555 

" กร ปาย ช่วยพี่หน่อยได้ไหม.. "  

" ช่วยอะไรครับพี่ออย " เพื่อนไอ้เตี้ยถามแบบบื้อๆ เหมือนจะไม่รู้ไม่ชี้ 

" พี่ขอโต๊ะนี้ให้ คุณโอ๊ตก่อนได้ไหม..?" ออยขอโต๊ะไอ้เตี้ยสองคนนั้นให้ผม เห้ย... ผิดแผนวะ ไอ้เตี้ยหน้าหวานที่ผมสนใจกลับยอมและจะไปนั่งหลังร้านอีก ผมไม่ได้อยากให้มันยกโต๊ะที่มันนั่งให้ผม ผมจะนั่งกับมัน  

" ได้พี่เดี๋ยวพวกผม ปูเสื่อนั่งกันหลังร้านก็ได้... อย่าคิดมากนะ " ไอ้เตี้ยตอบออยแบบปลอบๆ ไม่วายมองค้อนๆใส่ผม หึหึ น่ารักดี.....เหมือนกระต่ายดื้อ 

"อะไรกันวะไม่มีมารยาท ก็เห็นอยู่ว่าโต๊ะเต็ม คนอื่นเขามาก่อนยังจะมาเบ่งในร้านหน้าไม่มียาง ใหญ่มาจากไหนห๊ะ " แล้วเพื่อนที่มากับมันก็โวยวายด่ากราดขึ้น ผมเลยเริ่มหงุดงิดขึ้นมา สวนมันไปว่ามาเสือกอะไร เดี๋ยวกูตบแมร่งเลยหน้าสวยกูก็ไม่สนหรอกนะเว้ย คิดแบบเคืองๆในใจ 

" มึงแล้วมาเสือกอะไร.." ผมออกปากว่ามันที่เสือกมายุ่งไม่เข้าเรื่อง ดูเพื่อนมึงด้วย....สัส เตรียมพร้อมมีเรื่องกับมันไอ้เตี้ยปากหมา 

" ผมว่าเอางี้ไหมครับ...? โต๊มี 4 ที่นั่ง ก็นั่งด้วยกันนี่แหล่ะจบ..คิดงั้นไหมเพื่อน " พอไอ้เต้มันเห็นอาการผมมันก็ ต่อรองว่าที่นั่งมันมี 4 ที่ ก็นั่งด้วยกันเลยก็จบ แหม ไอ้เพื่อนกากๆ มึงก็มีประโยชน์วันนี้แหล่ะ ถูกใจว่ะก็นั่งด้วยกันก็จบ  

" มึงมีสิทธิ์อะไรห๊ะ มาออกความเห็น กูไม่เอากูมาก่อนไปแดกร้านอื่นนู้น ไม่ก็ไปนั่งรอเหมือนคนอื่นเขา อย่ามาทิ้งขยะแถวนี้เหม็นว่ะ ไป ไป..ไกลๆ " แต่มันไม่จบอย่างที่ดิดหน่ะสิครับเพราะไอ้เตี้ยปากหมา มันก็ด่ากราดมาอีกรอบ อ้าวไอ้นี่มึงจะเอายังไงกับกูวะสัส ผมมองมันแบบไม่พอใจสุดๆ ถ้าโยนนมันออกจากร้านได้นี้ผมจัดเลยนะ 

" อ้าวไอ้เตี้ย.... กูอุตส่าห์ช่วยพูด ไม่ให้เรื่องมันยาว มึงจะมาโวยวายใส่กูทำเชี้ย ไร...? " และพอไอ้เตี้ยปากมาด่าจบไอ้เต้เพื่อนผมก็เริ่มโวยวายอย่างหัวเสียขึ้นเหมือนกัน พร้อมกับเดินเข้าไปประจันหน้ากับมันเลยด้วย 

" มึงสิเห ี้ย... เพื่อนมึงมาแหกปากใส่กู ใส่คนอื่นที่เขาไม่ผิดอ่ะ สมองมึงมีป่ะถามจริง ใครสอนพวกมึงมาห๊ะ " แล้วมันก็ด่าอีกรอบทีนี้แมร่งแรงวุ้ย ด่าคนสั่งสองพวกผมเลย  

" ไอ้เตี้ย||| มึงจะมากเกินไปแล้วนะ " ผมกำลังจะเดินเข้าไปสั่งสอนไอ้เตี้ยปากหมา แต่ไอ้เต้มันตวาดเสียงดังลั่น ชนิดที่ว่าไอ้เตี้ยหน้าหวานที่ผมสนใจยังสะดุ้ง  

" คุณโอ๊ตคะ ออยขอหล่ะ อย่ามีเรื่องกันเลยนะ...ปายพี่ขอสักครั้งจะได้ไหม ยกโต๊ะนี้ให้คุณโอ๊ตนั่งไปก่อน พี่เลี้ยงพวกเราฟรีเลยวันนี้จะกินอะไรก็ได้ ช่วยพี่ก่อนนะ " เมื่อเหตุการณ์มันเริ่มบานปลาย ออยก็เข้ามาขอไม่อยากให้มีเรื่องกัน ทั้งขอผมและก็ขอไอ้เตี้ยสองคนนั่น  

" แมร่งเอ้ย " ไอ้เตี้ยปากหมาสบถออกมาอย่างไม่พอใจ กูก็ไม่พอใจสัส ทุกอย่างมันเลยเถิดไปหมด เพราะมันเนี่ยแหล่ะ 

" ป่ะปายเราไปหลังร้านกันมึง กินฟรีนะวันนี้ เลิกหัวร้อยเหอะ ปล่อยคนอื่นเขาทำไปก็แค่หมาถูกน้ำร้อนลวก " ไอ้เตี้ยหน้าสวยที่ผมสนใจพูดบอกเพื่อนมันให้ใจเย็น แล้วชวนไปหลังร้าน แต่ก็ยังไม่วายแขวะผม ว่าเป็นหมาถูกน้ำร้อน หึหึ ปากดีไปแล้วอีหนู  

" มึงว่าใคร ..ห๊ะIIII " ผมเริ่มฉุนแล้วสิครับ ความเริ่มขาดสติเพราะโมโหมัน ทำให้ผมต้องใช้กำลังกับมันจนได้ ผมเดินเข้าไปกระชากแขนมันจนมันปลิวตามแรงผม เข้ามาปะทะกับหน้าออกผมอย่างจัง มือก็ออกแรงบับแขนมันแน่น 

" โอ้ยยยย.....ปล่อยกูนะไอ้สัส ไม่งั้นกูไม่ไว้หน้ามึงแน่ " แต่มันก็ยังอวดเก่งใส่ผมอีก  

" มึงจะทำอะไรกูได้ ห๊ะ... อย่างมึงมานอนคางให้กูเวลาโดน ก็เก่งแล้ว " ผมเลยว่ามันไปตามอารมณ์ หน้าอย่างมันมาคางเวลาโดนผมเอาก็เก่งแล้ว...หึหึ มันรีบมองหน้าผมสบตาแบบไม่พอใจสุด แว๊บหนึ่งนัยน์ตามันดูผิดหวังขึ้นมา 

|||ผัวะ||| |||ผัวะ|||  

แล้วมันก็ชกผมเข้าเต็มๆที่ปาก ผมรู้สึกชาไม่คิดว่ามันจะกล้าชกผม แต่ไม่ทันได้ตั้งตัวมันก็ชกผมอีกที ซ้ำจุดเติมเจ็บสิครับคราวนี้ ปากแตกเลือดไหนออกมาจนผมต้องเช็ด ต่อยปากผมยังไม่พอมันด่าผมซ้ำต่ออีก เลือดขึ้นหน้าสิครับ  

" ปากหมานัก ก็ต้องโดนต่อยหมาออกจากปากส่ะบ้าง " ต่อยเสร็จก็ปากเก่งต่ออีกด้วย 

" มึงกล้าต่อยกู หรอไอ้เตี้ย||| " ผมเข้าไปกระชากมันอีกทีครั้งนี้แรงกว่าครั้งแรก มือก็บีมด้วยความโกรธจัดไม่รู้เลยว่าออกแรงมากแค่ไหน โวยวายใส่มันเสียงดัน กะว่าจะลากมันกลับคอนโดฯส่ะหน่อยเก่งดีนัก  

" โอ้ยยย ไอ้สัสนี่ มึงเป็นวัวเป็นควายรึไงชอบใช้แต่กำลัง " เสียงมันร้องเจ็บ และร้องด่าผมไปด้วย 

"ไอ้เห ี้ย ปล่อยเพื่อนกูเดี๋ยวนี้เลยนะ อย่ามาทำนิสัยขยะกับเพื่อนกู " จากนั้นเพื่อนมันก็โวยวาย ให้ปล่อยไอ้เตี้ยหน้าสวยที่ผมกะจะลากมันกลับ 

" เตี้ย... มึงอย่าเข้าไปยุ่ง " ไอ้เต้รีบห้ามไอ้เตี้ยปากหมาไว้ แล้วดึงตัวมันเข้าไปหา แว๊บแรกเลยผมว่ามันเหมาะกันดี ดูปกป้องกันมุ้งมิ้ง.... 

" ไม่ ปล่อยกู...พวกมึงมันเห ี้ย อวดเบ่งไปทั่วยังไม่พอ ยังจะมาทำร้ายพวกกูอีก อย่าคิดว่าพวกกูจะยอมพวกมึงนะ....ไอ้สัส " มันทั้งดิ้น ทั้งสะบัดตัวสุดแรงจนหลุดจากการเกาะกุมของไอ้เต้ แล้าโวยวายต่อ 

" ช่วยด้วยครับ ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยแจ้งทำตรวจที พวกขยะสังคมจะทำร้ายเพื่อนผม.." ทั้งด่าทั้งร้องให้คนช่วยให้โครแจ้งตำรวจ ไอ้พวกเสือกก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่าย ผมไม่ได้กลัวหรอกครับ ปัญหาแค่นี้จิ๊บๆ  

" มึงกูว่ามึงใจเย็นก่อนไอ้โอ๊ต มันไม่เป็นผลดีเลยนะถ้ามึงจะทำอะไรต่อหน้าคนเยอะๆแบบนี้ " ไอ้เต้มันห้ามผมด้วยเหตุผลง่ายๆ จากการสังเกตุคนในร้าน ผมรู้ว่าจริงๆ มันไม่กลัวอะไรหรอ เพราะตระกูลมาเป็นมาเฟียร์ใหญ่ แต่มันเป็นคนไม่ชอบเปิดเผยตัว.... 

" ทำไมไอ้หน้าไหนมันกล้ายุ่งกับเรื่องของกูห๊ะ...." ผมตวาดเสียงดัน พร้อมกับมองไอ้พวกขี้เสือก...... 

" เออ////....มึงพอเหอะ กูกินไม่ลงแล้ว กูจะกลับมึงกลัับไหม..? ถ้ายังจะกินมึงก็กินไปแล้วกัน " แต่ไอ้เพื่อนผมมันดันห้ามไว้อีก บอกจะกลับ ผมเลยต้องพอก่อน  

" จำใส่หัวมึงไว้เลยนะ อย่าให้กูเจอหน้ามึงอีก กูไม่เอามึงไว้แน่ " ก่อนกลับก็พูดอาฆาตมันไว้ มองหน้ามันที่อวดเก่งกับผม แล้วเหวี่ยงมันล้มลงไปกองกับพื้น แล้วก็เดินออกมาจากร้านแบบหัวเสียสุดๆ........ ไม่สนใจคำด่าทอตามหลังของพวกมัน...อีก ไว้เจอกันกระต่ายน้อย....หึหึ 

(((จบเหตุการณ์))) 

 

" ไงมึงเป็นเห ี้ยไรวะ...สัส ทำไมมึงต้องไปหาเรื่องเขาในร้านอาหารด้วยวะ กูไม่เคยเห็นมึงเป็นแบบนี้เลยนะ.." ไอ้เต้ร่ายคำถามยาวเยียดมาให้ผมทันทีที่ขึ้นรถ 

" กูไม่ได้เป็นเห ี้ยไรทั้งนั้นแหล่ะ......" ผมตอบมันไปแล้วเงียบ.... 

" ไม่เป็นไร...แล้วมึงไปหาเรื่องเขาทำไมวะ "  

" กูแค่อยากนั่งกับมัน....มึงพอใจยัง " ผมตอบมันไปแบบไม่สนอะไรแมร่งจะได้จบ.... 

" ฮ้าาาาาา มึงอยากนั่งกับเขา โอ้ย...ไอ้สัส ไม่บอกกู " มันโอดครวญขึ้นมา...... 

" อะไรของมึง....? " ผมถามพลางหันไปมองหน้ามัน ..แบบถามมุงเป็นอะไรมาหป่ะ สัส 

" มึงสนใจเขา ใช่ไหม....ตอบกูมา " มันพูดจบก็จ้องหน้า จ้องตารอคำตอบ 

" กูไม่รู้เว้ย อยากนั่งก็คืออยากนั่ง มึงจะเยอะทำไม " ผมตอบมันไปส่งๆ สัส สตาร์ทรถมานั่งคุยกันเจริญนะมึง... 

" มึงสนใจเขาเว้ย ไม่ก็มึงชอบเขาเลยไอ้สัส...มึงไม่เคยเข้าหาก่อนใครเลย ตั้งแต่กูคบเป็นเพื่อนกับมึงไอ้เห ี้ยกูดูออก " 

น่านไงผู้รู้อีกไอ้สัส ผมส่ายหัวแบบเอือมๆให้มัน แล้วด่ามัน " กูไม่ได้เข้าหาเข้าไอ้ค-วย "  

" เออ ไม่เข้าหา... แต่มึงก็สนใจเขา อยากนั่งกับเขา กูถามหน่อยไม่สนใจเขามึงจะ อยากนั่งด้วยทำเห ี้ยไร.." 

" มึงอย่าบอกนะว่า อยากนั่งเพราะโต๊ะมันเต็ม กูไม่เชื่อ สัส " ผมมองหน้ามัน ....กูถีมมึงลงรถดีไหมเนี่ย...สัสพูดมาก ผมไม่พูดอะไรต่อออกรถไปโรงแรมทันทีไม่แวะส่งมันที่ไหนทั้งนั้น....กวนตีนดีนัก 

พอมาถึงโรงแรมแล้วไอ้เต้นมนัดก็โทรใครคนของมันมารับ " เรื่องของมึง "....ผมคิดในใจ แล้วก็ขึ้นมายังห้องทำงานตัวเอง มาถึงโต๊ะโอ้โหแฟ้มเต็มครับ ผมเดินไปนั่งเก้าอี้ประจำตัว เอนหลังเอาขายกขึ้นพาด แล้วคิดถึงเหตุการณ์ที่ร้าน คิดไปว่าผมทำมันแรงไปรึเปล่าวะ คงไม่หรอกมันเป็นผู้ชายหนิ่ ผมคงไม่จำเป็นต้องมานั่งรู้สึกผิดอะไร ถึงจะเป็นผู้หญิงมาเก่งใส่ผมๆก็ไม่ไว้หน้าหรอก คำถามเกิดขึ้นในหัวผมอีก กูชอบมันหรอกวะ ไม่น่าใช่หรอก ถ้าสนใจมันอ่ะผมยอมรับ เรื่องที่เกิดขึ้นเพราะผมสนใจมัน แต่ชอบนี่คงไม่ ไม่แน่นอน..... 

 

_______________________________________________________________________ 

 

 

 

พอแค่นี้ก่อน ///ยังไม่ได้ตรวจคำผิด.. อ่านๆไปก่อน 555//// 

แต่งสดลงสด สมองไม่แล่นแล้ว............. 

ปล. คอมเม้นเพิ่มก่อนแล้วจะมาต่อ 

 

ความคิดเห็น