ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep.4.

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2562 01:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.4.
แบบอักษร

 

 

ร่างสูงเดินมาที่ห้องทำงานภายในบ้านหลังใหญ่ ซึ่งมีผู้เป็นพ่ออยู่ในห้องนั้น จริงๆแล้ว เขาไม่ได้มีความสนิทกับผู้เป็นพ่อแบบพ่อลูกทั่วๆไปเลย เพราะเจ้าสัว อัครเดช ผู้ที่สร้างฐานอำอาจทางธุรกิจที่ยิ่งใหญ่ของ วงศ์วิเศษพันธ์ุ นั้นแทบไม่มีเวลาให้ลูกๆ สักเท่าไหร่ นับตั้งแต่รับหน้าที่ทั้งหมดมาจาก นายอำพล ประธานผู้ก่อตั้งโรงแรม คือปู่ของพวกเขานั่นเอง เจ้าสัวอครเดช ก็ทุ่มเทให้กับการขยายสาขาในประเทศ ทั่งยังเริ่มวางฐานธุรกิจโรงแรมในต่างประเทศด้วย จึงแทบไม่มีเวลาให้ลูกเมียเลย เพราะความที่ว่าไม่อยากให้ธุรกิจของของพ่อที่รับมานั้นร่มสลายในรุ่นของตน ด้วยงานทางธุรกิจที่รัดตัว บวกกับการต้องสร้างอำนาจเทาบางอย่างเพื่อเป็นส่วนค้ำและปกป้องธุรกิจที่มีทั้งหมดด้วย ทำให้ไม่มีเวลาให้ความอบอุ่นกับลูกๆ จะมีแต่แม่ของลูกเท่านั้นที่คอยดูแลทุกอย่างเกี่ยวกับลูก ดังนั้นความเป็นไปต่างๆของลูกแม่จึงเป็นใหญ่ เพราะเจ้าสัวอครเดช มิอาจค้านการตัดสินใจของเมียรักได้ แต่อย่างไรคุณหญิงประภารัตน์ก็ยังคงมีความเกรงใจในตัวสามีอยู่มาก เพราะเจ้าสัวเป็นผู้ทุ่มเทชีวิตเพื่อลูกเมียเพื่อตระกลูมาโดยตลอด เป็นผู้หาเป็นผู้สร้างให้มีได้อย่างทุกวันนี้ 

ผมจึงหวังจะพึ่งความเกรงใจนี้ เพื่อให้ตัวเองยังพอมีชีวิตอิสระแบบเพลย์บอยผู้รักสำราญในช่วงวัยหนุ่ม ที่ตนเองพึงใจ ผมเดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องทำงานป๊า แล้วพ่นลมหายใจออกเฮือกใหญ่ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้อง มองเห็นป๊านั่งอ่านเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน จึงเดินไปนั่งที่เก้าอี้รับรองข้างๆ ในห้องทำงาน ไม่เอ่ยอะไรเพียงเดินมานั่งเงียบๆ 

" ไงมีอะไรหล่ะ...? กลัวจะโดนจับคลุมถุงชนอีกรึไง ..หึหึ " ป๊าเอ่ยถามเมื่อผมนั่งลง พร้อมกับเงยหน้าขึ้นมามอง ยกยิ้มมุมปาก...สไตล์ผมเลย ผมคงถอดแบบจากป๊ามาเยอะ 

" ป๊าาาา.... ทำไมถึงรู้ ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย " เอ่ะใจเล็กน้อยเพราะป๊าไม่ค่อยสนใจ เรื่องจับคู่ให้ลูกเท่าไหร่ ปล่อยให้เป็นหน้าที่คุญหญิง ไม่เคยพูดไม่เคยถาม 

" ก็เห็นม๊าแกบอกว่า คุณหญิงพรเพ็ญ จะมาทานข้าวที่บ้าน " นั่นสินะ ถ้ามีคนมีหน้ามีตาจะมาทานข้าวที่บ้านคุณหญิงภาก็ต้องบอกป๊าอยู่แล้ว 

" แล้วไงครับ ป๊า " ผมถามด้วยความแปลกใจ เพราะม๊าไม่น่าจะบอกอะไรป๊า ว่าจะจับคนนี้ยัดให้ผม 

" ก็คุณหญิงพรเพ็ญเขากำลังจัดหาคู่ให้ลูกสาวคนเล็กอยู่ เพื่อหาคนไปช่วยค้ำธุรกิจของตัวเองที่กำลังแย่น่ะสิ.." ผมถึงกับอึ้งไปเลยครับ เพราะไม่กี่ครั้งหรอกที่ป๊าจะพูดเยอะเรื่องของคนอื่น มันเรื่องขี้หมูขี้หมาสำหรับป๊า  

" ป๊ารู้ได้ไง ผมก็เห็นธุรกิจเขาก็ยังปกติหนิ่ครับ " ผมแกล้งถาม คนอย่างป๊ากว้างขวางยิ่งกว่าตาสับปะรด 

" ก็แกมัวแต่สนใจเปลี่ยนหน้าคู่นอน ไปวันๆ แกจะรู้ได้ไงไอ้เสือ....หึหึ " พูดจบป๊าก็หัวเราะในลำคอ...แขวะอีกป๊าาา 

" โห่ ป๊าาาา ผมก็ตั้งใจทำงานอยู่หรอก... ไม่ได้เอาแต่มั่วหญิงส่ะหน่อย อีกอย่างผมก็ระวังตลอดนะ " ผมตอบแย้งๆไป แถหรือเปล่าไม่รู้ 555 

" ตัดสินใจเอง.... ชอบก็เอา ไม่ชอบก็ไม่ต้องเอา " ป๊าพูดออกมาง่ายๆ ผมก็เข้าใจ... ว่าอยู่ที่ผมจะเลือก 

" แต่ม๊า..." ผมพูดยังไม่ทันจบเลย ป๊าก็แทรกขึ้นมา 

" ม๊าแกเคยขัดแกได้รึไง ก็เห็นแกดิ้นหลุดตลอดไม่ใช่เหรอ " 555 จริงครับผมไม่เคยยอมเรื่องนี้ ผมต้องหาเอง 

" แต่ดูเหมือนรอบนี้ ม๊าจะเอาจริงอ่ะ ป๊า.." คิดว่าม๊าอยากจะจับคู่ให้ผม แบบเอาจริงเอาจังส่ะเหลือเกิ๊นนน 

" ม๊าแก ยังไม่รู้ความจริงหน่ะสิ " นั่นสิถ้าม๊ารู้ว่าเขาเอาลูกสาวมาเร่ ยังอยากจะจับเขาให้ผมอีกไหม 

" แล้วป๊าจะบอกม๊าไหม..? " ผมถามป๊า แต่คงไม่บอกหรอกเรื่องแค่นี้ คงคิดว่ายังไงผมก็ไม่เอาอยู่ดีสินะ 

" ไม่เห็นจำเป็น ถึงแต่งก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับเรา " คิดไว้แล้วว่าป๊าต้องพูดแบบนี้ ไม่เดือดร้อยอะไร ทั้งที่เขาหาคนแต่งงานเพื่อช่วยธุระกิจตัวเอง 

" ยังไงผมก็ไม่เอาหรอก ผมยังไม่อยากมีข้อผูกมัด " ผมตอบไปตามที่ตัวเองยังอยากจะใช้ชีวิตอิสระอยู่ 

" แล้วแกจะเสเพล ไม่ถึงเมื่อไหร่ " จุกสิครับ.... ป๊ารู้ทุกอย่างอยู่แล้ว คนของป๊าเยอะแยะ หูตาก็ต้องเยอะไปด้วย 

" โถ่ป๊าาา .. เสเพลที่ไหน ผมไม่ได้ไปทำอะไรเลวๆ ส่ะหน่อย " ใช่ครับผมไม่ได้เลวเลย... ยาเสพติดก็ไม่มี การพนันก็มีแค่แข่งรถ ต่อยตีอาจจะมีบ้างถ้าจำเป็น ธรรมดาลูกผู้ชายหนิ่ครับมันก็ต้องมีบ้าง ร่องรอยแห่งสนามรบ 555 

" ระวังไส้เถอะ เจอคนที่เขาจริงๆ แล้วเขาจะไม่เอาแก "  

" โหยป๊า ใครจะไม่เอาผม รูปหล่อพ่อก็รวย 555 " ตอบไปพลางหัวเราะกับคำพูดตัวเอง แต่ก็คิดนะใครวะมันจะไม่เอาผม คงไม่มีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธผมหรอก ผมออกจะเพียบพร้อมเป็นพ่อพันธุ์ดีส่ะขนาดนี้ 

" หึ ก็รอดูกันไป " ป๊ายิ้มมุมปาก แบบมั่นใจ... คือไรวะ...? 

ก๊อกๆ /// เสียงเคาะประตูเป็นการขออนุญาต พร้อมกับนมอิ่มที่เปิดเข้ามา  

" คุณหญิงให้มาตามค่ะ คุณท่าน " 

" อืม... ไปสิ " ป๊าตอบนมอิ่มแล้วหันมาทางผม เอ่ยบอกให้ไปกันได้แล้ว ผมจึงลุกขึ้นแต่ก็ไม่วายส่ายหัวนิดๆ 

" หึหึ..." เสียงหัวเราะในลำคอของป๊า ทำให้ผมไม่อยากจะไปเลย แค่ไปห้องกินข้าว แต่มันรู้สึกเหมือนเข้าสนามรบยังไงไม่รู้ ขี้เกียจไปนั่งปั้นหน้า  

เมื่อมาถึงโต๊ะทานข้าว ผมก็มองไปทั่ว มีม๊านั่งข้างหัวโต๊ะซ้าย คุณหญิงพระเพ็ญนั่งต่อจากม๊า ถ้าด้านขวาถัดไปที่หนึ่งเป็นลูกสาวคนเล็กของคุญหญิงพระเพ็ญนั่ง ผมคงต้องนั่งข้าวเธอสินะ เตรียมการกันดีนะคุณม๊า อย่าเยอะกับผมก็แล้วกัน ถึงจะสวยผมก็ไม่ไว้หน้าหรอก....หึหึ 

ใช่ครับผู้หญิงคนนี้สวยมาก ผิดขาวหุ่นบอบบางน่าจับฟัด สเปกผมเลยแหล่ะ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อ เจน เพราะเคยเห็นเธอที่ร้านเหล้าบ่อยๆ แต่ผมก็ไม่เคยเข้าไปยุ่งด้วย เพราะมีแต่คนเข้าหาผมก่อนตลอด ไม่เคยที่จะเดินเข้าหาใคร ก่อนเลย ส่วนตระกูลของคุณหญิงก็ทำธุรกิจห้างทองชื่อดัง มีหลายสาขาในประเทศ ยังมีโรงแรงที่พัทยา ภูเก็ตก็น่าจะมี ผมก็รู้ไม่มาก เคยเจอกันบ้างในฐานะคนทำธุรกิจด้วยกัน และผมก็ยังไม่รู้ว่าทำไมป๊าบอกว่าธุรกิจของคุณหญิงกำลังแย่ คงต้องไปหาข้อมูลบ้างแล้ว จะได้รู้ทันพวกวิ่งเร่ลูกสาวไปทั่ว..... 

" สวัสดีค่ะ เจ้าสัว " คุณหญิงพรเพ็ญทักทายป๊าผม 

" ครับ " พ่อตอบรับสั้นๆ เมื่อนั่งลงที่หัวโต๊ะ 

" เจนนี่เจ้าสัวอัครเดช แล้วนี่ก็พี่โอ๊ตของลูก " ของลูกกกกก หรอ.... เห่อะ.. >_<|| 

" สวัสดีค่ะ คุณป๊า " "O_o หืออออ..... นี่ครอบครัวเราสนิทกัยมากเลยหรอ..? " สวัสดีค่ะพี่ โอ๊ต " >_<|| 

" สวัสดีครับคุณหญิงพรเพ็ญ.." " ดีครับน้องเจน " ผมตอบกลับตามมารยาท ไม่อยากให้คุณหญิงภาเสียหน้า 

สาวเจ้าก็ฉีกยิ้มให้แบบไม่กั๊กเลย แถมดึงแขนผมเกาะอีก..เห้ย...นี่โต๊ะกินข้าว เมื่อทุกอย่างบนโต๊ะอาหารเตรียมพร้อม แม่บ้านก็เริ่มตักข้าว แล้วเราก็เริ่มทานกันไป ระว่างที่ทานก็มีบทสนทนาของคุณหญิงทั้งสองท่าน พูดคุยกันเรื่องสัพเพเหระ แล้วก็วนมาหาผม 

" นี่ว่างๆ ก็พาน้องเจน ไปทานข้าวเดินช๊อป บ้างสิตาโอ๊ต.." น่านไงรายการชงก็มา...... >_<||  

" งานผมยุ่งๆ น่ะครับม๊า..."  

" ก็หาเวลาว่างสิลูก พาน้องไปเดินช๊อป เดินเที่ยวบ้าง ดูหนัง ดินเนอร์ก็ได้ " หึหึ หาภาระมาให้ผมอีกแล้ว 

" ไว้ผมว่างแล้วกัน..ครับ " ผมตอบตัดปัญหา แต่จะว่างเมื่อไหร่มันก็อีกเรื่องนะ /// 

" พี่โอ๊ตค่ะ ลองทานแกงเขียวหวานไก่สิค่ะ...เจนเข้าครัวทำมาเองเลย " ทำเอง หน้าตาแบบนี้หรอวะ...? 

" อืม...." ตอบให้ลำคอพอ 

" พี่โอ๊ตค่ะ.." 

" พอ...ทานเถอะ พี่ตักเองได้ " ความรำคาญของผมก็พลันบังเกิด ||>_<|| 

" หืมมม... น้องตักให้จะเป็นไรไปตาโอ๊ต " คุญหญิงภาเริ่มล้อมรั้วผมแล้วสิ.. เนี่ยแหล่ะที่ผมไม่ชอบต้องมานั่งทำเพื่อใครครอบครัวก็ไม่ใช่ แค่เห็นแก่ม๊าหรอกนะ.... 

" เอาเถอะคุณ..." ป๊าส่งเสียงขึ้นเมื่อเห็นม๊าผมเริ่มแสดงอาการ.... ขอบคุณครับป๊าาาาา 

" คุณก็......" งอนป๊าส่ะอีก 555 ไปเคลียร์กันเองนะครับ 

เมื่อการทานข้าวมื้อนี้จบลง ก็ออกมานั่งคุยกันที่ห้องรับแขกต่ออีกสักพัก ผมก็ขอตัวกลับเพราะเบื่อมากแล้ว คุณหญิงภาก็ทำท่าไม่ยอมเพราะคุญหญิงเพ็ญกับลูกสาวยังไม่กลับ แต่ห้ามผมไม่ได้หรอกเพราะอีกไม่น่าผมกับอารมณ์ระเบิดแน่ม๊าผมคงรู้ดี เลยไม่ขัดอะไรยอมให้ผมออกมาอย่างขัดใจ แน่ผมจะสนหรอครับไม่ใช่ไม่สนม๊าหรอกนะครับแต่ผมไม่สนคนอื่นต่างหาก เพราะไม่ใช่คนในครอบครัวแล้วผมไม่สนใจหรอก ไม่ไว้หน้าใครด้วย ไปหาปลดปล่อยดีกว่า 5555 นี้ก็ สองทุ่มกว่าแล้วกลับคอนโดฯไปเตรียมตัวออกล่าเหยื่อดีกว่าสบายตัวสบายใจกว่าเยอะ....... 

 

_______________________________________________________________________________ 

 

 

กรกฎ=กร 

โอ้ยยยยย......ตอนนี้ผมขับรถกลับมาถึงคอนโดแล้วครับ เหนื่อยสุดๆไปเลย ผมออกมาบ่ายโมงเศษๆ มาถึงตอนนี้ก็เกือบจะห้าทุ่มแล้ว ลำพังขับจากเชียงใหม่มาก็แปดชั่วโมงกว่าแล้ว ไหนจะมาเจอรถติดใน กทม. นี้อีก ไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้ผมล้ามากอ่ะบอกเลย เมื่อเอารถเข้ามาจอดเรียบร้อยแล้ว ผมก็ต้องถอนหายใจยาวๆ เห้อ....กูปลอดภัยแล้วเปิดประตูลงจากรถ ไม่รอช้าอะไรอีกแล้วเดินไปเปิดท้ายรถเอากระเป๋าลากออกมาเสร็จ รีบจ้ำอ้าวเพื่อจะเข้าไปด้านใน เมื่อเข้ามาแล้วก็สาวเท้าไปที่หน้าลิป ระหว่างเดินไปก้มหยิบการ์ดในกระเป๋าไปด้วย 

ปลึ๊ก...... @_@||| หัวผมไปกระแทกเข้ากับอกใครเข้าอย่างจัง  

" เอ่อ .....ขอโทษครับ " ทั้งที่ยังมึนหัวอยู่ก็ไม่ลืมเอ่ยขอโทษ พูดพลางก้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อบอกว่าผมผิดไปแล้วเดินไม่ดูตาม้าตาเรือ...... 

" ผมไม่เป็นไรครับ คุณหล่ะเป็นอะไรรึเปล่า " เงยหน้ามามองคนที่พูดกับผม มองรวมๆแล้ว คนตรงหน้าตัวสูงจนหัวผมเท่าปลายคางเขาอ่ะ น่าจะเกือบ 190 หรือ 190เลยแหล่ะ อือหือ.... หน้าหล่อสัสๆบอกเลย กินอะไรมาวะถึงหล่อได้ขนาดนี้ ผิวขาวแต่ไม่ได้ขาวมากออกจะโทนแมนๆ หล่อแบบหล่อเกินบรรยาย อิจฉาว่ะ....ทำไมกูไม่เกิดมาสูงแบบเขาบ้างวะ แต่คิดดูอีกทีผมก็หล่อนะอิจฉาเขาแค่ความสูงก็พอ เห็นหน้าเขาแล้วก็เอาแต่เพ้อบ้าบอ... จนไม่ได้ยินเสียงอะไรไปชั่งขณะ 

" คุณ...... คุณครับ.....คุณ เป็นอะไรรึเปล่า...? " ผมรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เขาเอามือมาแตะหน้าผาก ที่คงจะออกแดงไปแล้ว เพราะมัวแต่หาการ์ดอยู่เลยชนเข้าอย่างแรง จนมึนหัวอ่ะครับ แต่ว่าเขาไม่เจ็บเลยหรอวะ.....  

" อ่ะเอ่อ...ไม่เป็นไรครับ ขอโทษด้วยนะครับ ผมมัวแต่หาการ์ดไม่ได้มองทางดีๆ " ผมบอกไปว่าไม่เป็นไร แล้วขอโทษเขาอีกครั้ง 

" ครับ.. คุณไม่เป็นไรก็ดีแล้ว แล้วอยู่ที่นี่หรอครับ..? " เขามองหน้าผมแล้วถาม 

" ครับผมอยู่ที่นี่ ห้อง 428 ครับ " ผมบอกไปเผื่อว่าเขาเจ็บที่หัวผมไปโหม่งอกเขา เกิดช้ำในแล้วต้องการค่ารักษา...คิคิ {{(>_<)}} 

" อ้าวอยู่ชั้นเดียวกันหนิ่ ผมพึ่งย้ายมา ห้อง 429 " อุ๊ยบังเอิญจัง.....หึหึ อยู่ชั้นคนหน้าตาดีเหมือนกันเลย 555 

" ครับยินดีที่รู้จัก ผมกรครับ...." แนะนำตัวก่อนได้เปรียบ คิคิ... 

" ครับ ....ผมเพลิงครับ ผมน่าจะเป็นพี่คุณหรือเปล่า..? " เอ่ะเราหน้าอ่อนรึเปล่าวะคิดในใจ เพราะดูแล้วเขายังดูหนุ่มอ่อนๆอยู่เลย น่าจะปี 2- 3 ได้ล่ะม้างงงง... 

" ผม 24 แล้วครับ " ตอบพลางยิ้นจนตาจะปิดไปให้.... 

" งั้นผมก็เป็นพี่ เพราะผม 26 แล้ว.." อึ้งแดก O_O พี่หรอ...? หน้าโคตรเด็ก....หล่อไปอีก 

" คะครับ พี่เพลิง " ตอบรับบแบบ งงๆ 

" แล้วนี่พึ่งจะกลับมาหรอครับ... ไปไหนมา..? " คำถามที่ดึงให้หลุดจากความงง.... 

" เอ่อ ครับ.. พึ่งกลับมากจากบ้านหน่ะ ยังไงผมก็ตัวไปพักก่อนนะครับ " ตอนนี้ผมไม่ไหวแล้วพลังงานกำลังจะหมดเต็มที 

" อ่าๆ ได้ครับ ไว้คุยกันใหม่ ฝันดีนะครับน้องกร.." คนตัวสูงเดินเข้ามาใกล้ๆแล้วบอกฝันดีผม แต่...... 

O_O" อะไรอ่ะบอกฝันดีใกล้ๆ คอด้วย กรี๊สสสส ขนลุกไปถึงตูด..... 

แล้วผมก็ถึงห้องส่ะที ลากกระเป๋ามาวางปลายเตียง ถอดแจ๊คเก็ตออกโยนมันไปกองไว้ที่พื้น แล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียงแบบหมดสภาพ ไม่องไม่อาบมันหรอกน้ำขอดอง แค่จะเดินยังจะไม่มีแรงเลย ไม่เป็นไรเราตัวคนเดียวไม่มีใครรู้ ไม่ต้องแคร์ 5555 ติดไว้ก่อนพรุ่งนี้เช้าค่อยอาบ ไม่อยากจะทำอะไรอีกแล้ว กระเป๋าก็รอเก็บวันพรุ่งนี้เหมือนกัน ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านอน เมื่อหัวถึงหมอนแล้วแปปเดี๋ยวผมก็เข้าสู้นิทรา...... 

"อืม....อือ" เมื่อแสงในยามสายของวันทอแสงลอดเข้ามาในห้อง ร่างบางระหงของคนที่นอนหลับแบบสนิทลึกในนิทรา... ก็เริ่มรู้สึกตัว ขยับยุกยิก ตาเริ่มเปิดออกกระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับแสง อ่า... รู้สึกดีจังได้นอนพักผ่อนแบบเต็มอิ่ม มันคือความรู้สึกแรกจากการตื่นนอน วันนี้คงยังไม่เข้าบริษัท ขอพักอีกสักวันแล้วกันนะพี่แจง 5555 อุตส่าห์ได้พัก คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกมั้งช่วงนี้ ว่าแล้วก็ลุกขึ้นจากเตียง ตรงไปหยิบผ้าขนหนูที่แขวนไว้แล้วเดินเข้าห้องน้ำทันที พร้อมกับฮัมเพลงอย่างสบายใจ..... 

อาบน้ำ แต่งตัว เก็บกระเป๋า ทำอะไรเสร็จหมดทุกอย่างก็เกือบจะเที่ยงแล้ว เดินไปหยิบโทรศัพท์ที่อยู่บนเตียงมากดค้นหาเบอร์ที่ต้องการแล้วโทรออก.... ไอ้ปาย.... 

ตื๊ดดดดด ตื๊ดดดดดด ตื๊ดดดดดด 

( โหล....เออ ว่าไง ) ปลายสายกดรับ รอไม่นานนัก  

" ออกไป หาไรกินกันมึง..." เพราะจะเที่ยงแล้วรู้สึกหิวมากก กินหมา เอ้ย...หมูได้ทั้งตัว 

( อ้าว..มึงกลับมาแล้วหรอ...? มาถึงก็ไม่ไลน์หา ไม่โทรบอกกูเลย ตายมากูจะกรวดน้ำให้ถูกไหม..) อือ...หือ มึงไอ้เพื่อนเลวววววว กูไม่ตายง่ายๆหรอกถ้ายังไม่มีเมียอ่ะ 5555 

" อ้าวไอ้ห่านี่อยากกินตีนแทนข้าวหรอ มาแช่งกูเนี่ย สัส "  

( 555 จะไปที่ไหนอ่ะว่ามา รอได้ไหมกูไปรับ ..? ) ชอบใจนะมึงงงงงง......เดี๋ยวเจอกู 

" รอได้มาเร็วๆแล้วกันไม่งั้นกูจะกินหัวมึง ไปร้านอาหารพี่ออย แล้วกันมึง กูคิดถึงฝีมืออาหารร้านพี่แกด้วย "  

เป็นร้านรุ่นพี่ที่รู้จักตอนอยู่มหาลัยเรียนคณะเดี๋ยวกันอ่ะครับ ร้านแกทำอาหารเกือบทุกอย่าง ทั้งเหนือ ใต้ กลาง อีสานยังมีเลยบางเมนู เมื่อก่อนตอนอยู่มหาลัยไปกินกันบ่อย เพราะพี่แกมักจะชวนประจำเวลาออกไปหาอะไรกินกันนอกมหาลัย แต่ก่อนแม่แกเป็นคนดูแลพอแกเรียนจบก็มารับช่วงต่อ คนเข้าเยอะทุกวันร้านแก จนเปิดสาขาใหม่ด้วย แต่ผมก็ยังไม่เคยถามว่าสาขาใหม่อยู่ที่ไหน 

รอไม่นานไอ้ปายก็มารับที่คอนโดฯ ขับรถมาสักพักก็พากันมาถึงร้านพี่ออย บรรยากาศร้านถูกดีไซน์ใหม่ดูหรูขึ้นมากเลยไม่ได้มาแค่ 2 เดือนกว่าเอง พอเข้ามาในร้าน...เจ้าของร้านก็เดินมาต้อนรับเหมือนรู้เลย.... 

" สวัสดีครับพี่ออย/ สวัสดีครับ " 

" อ้าวมากันแล้ว....หรอ ?" ผมทำหน้างงทันที " ปายโทรบอกพี่ ว่าเราคิดถึงฝีมือร้านพี่ คิดถึงแล้วทำไมไม่มาบ่อยๆ ห๊ะ " 

" โถ่พี่ก็ มีงานมั่งไรมั่ง.. 555 " ผมตอบพลางหัวเราะ 

" มึงลืมร้านพี่แกก็บอก ไอ้กร..." อ้าวไอ้นี่ชักใบให้เรือเสีย สัส ผมหันไปมองแรงใส่มันทันที 

" กูไม่เคยลืมเว้ย ขนาดคนไม่ลืมอย่างมึงยังไม่มาเลยเถอะ...มาว่ากู" 

" กู..." มันยังไม่ทันพูดจบ 

" เอาหล่ะๆ พอกันทั้งคู่นี้เป็นเพื่อนสนิทกันจริงป่ะเนี่ย 555 " นั่นหล่ะสิผมก็ คิดอยู้มันเพื่อนผมจริงไหมเนี่ย หึหึ พอผมทำท่าคิดไอ้ปายก็มองบนทันที 

" 5555 " พี่ออยก็หัวเราะชอบใจ " ไม่ใช่มีแฟนกันแล้วลืมพี่ป่าวเนี่ย....555 " 

" โอ้ยแฟนที่ไหนพี่ จะทำอาชีพขายคานทองกันอยู่แล้วเนี่ย " หึหึ มึงขายไปคนเดี๋ยวเถอะ กูไม่ขายด้วยหรอก เว้ยยย. คิดในใจ อย่างผมขายออกแน่นอนหล่อขนาดนี้ ไม่ใช่มันสวยแล้วยังปากหมาอีกใครจะเอา ขายคานก็สมกับมันแล้ว...หึหึ คิดไปพลางก็ขำอยู่ในลำคอ 

"ชิ... " มันหันมาค้อนใส่ผม เหมือนรู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ มึงเป็นอับดุลหรือป่าววะเนี่ย....สัส อ่านใจกู 

" 5555 ไปๆ ไปนั่งโต๊ะนู้น พี่จองไว้ให้แล้ว " พี่ออยขำแล้วไล่ให้ไปนั่งโต๊ะที่มีป้ายว่าจอง 2. ก้แน่หล่ะคนเต็มร้านแล้วหนิ่ ไม่จองให้คงนั่งกับพื้นกินแน่นอน ไม่ก็ไม่กินกันข้างหลังร้าน เคยนะเว้ย ตอนยังเรียนมหาลัยกันอ่ะ มาช้า ต้องไปหลังร้านแล้วเอาปูเสื่อนั่งกินอ่ะ 5555 พูดถึงแล้วขำจริงๆ ก็ร้านเขาขายดีอะเนอะให้ทำไง.... 

ขณะที่นั่งรออาหารอยู่ ก็มีผู้ชายสองคนเดินเข้ามาในร้าน พนักงานก็เดินไปถามตามหน้าที่ คงเพราะว่าตอนนี้โต๊ะทั้งหมดเต็มแล้วเหลือโต๊ะผมกับไอ้ปายนี่แหล่ะ เป็นโต๊ะสุดท้ายที่พี่ออยจองไว้ให้ ลูกค้าที่เหลือมาถึงอยากจะกินก็ต้องนั่งรอ ขนาดในร้านมีตั้งหลายโต๊ะนะ ข้างในห้องแอร์ที่พวกผมนั่งอยู่ น่าจะ 20 โต๊ะได้ มีที่นั่ง 4 คน ด้านนอกน่าจะ 15 ที่ เห็นจะได้เป็นแบบซุ้มนะ นั่งไอ้ประมาณ 6 ฝั่งละ 3 น่าจะพอดีไม่อัดกัน ยังเต็มโอ้ยอะไรจะขายดิบขายดีขนาดนี้ ใส่กัญชารึเปล่าวะ.....หึหึ 

" ไม่ทราบว่าจองไว้หรือเปล่า คะ ..? " มองมองตามพนักงานหญิงที่เดินไปสอบถาม ลูกค้าที่เดินเข้ามา เป็นผู้ชายร่างสูงทั้งคู่ หน้าตาหล่อมาก แต่อีกคนยิ่งกว่าหล่ออีก พอๆกันกับพี่เพลิงได้ แต่ผมว่าคนนี้ภาษีดีกว่า หุ่นนายแบบล่ำๆแบบคนออกกำลังกาย พี่เพลิงออกจะบางกว่าหน่อยแต่ไม่มากนัก ดูจากการแต่งตัวเสื้อผ้าแบรนด์ ราคาไม่ต้องพูดถึง อีกคนก็ด้วยแต่ออกจะง่ายๆกว่าไอ้คนหล่อสุด 

" เปล่าครับ... พอดีคิดว่ายังมีที่ว่าง "  

" เอ่อ... ที่เต็มหมดแล้วค่ะ คุณลูกค้า สะดวกรอไหมค่ะ " พนักงานก็แจ้งตามความเป็นจริงไป แล้วผู้ชายทั้งสองคนนั้นก็มองดูรอบๆตามที่พนักงานบอก สายตามาหยุดที่โต๊ะผมกับไอ้ปาย พอดี... จะเกิดอะไรขึ้นไหมวะ ดูจากสายตาไอ้คนที่หล่อสุด ผมรีบหลบสายตามมันทันที... 

" ได้..." อีกคนพูดไม่ทันจบ 

" ไม่ได้ ไปเรียกผู้จัดการร้านมา " โอ้โหมึงเล่นใหญ่ไปไหม แค่นี้เรียกหาเจ้าของร้าน ก็เห็นอยู่ว่าโต๊ะมันเต็มจริงๆ 

" เอ่อ... คือ ว่า เอ่อ..." 

" ไปเรียกมาสิ...." เสียงตวาดใส่หน้าพนักงานหญิง ทำให้คนอื่นๆ หันมองเหตุการณ์ทันที 

" เห้ย ไอ้โอ๊ตมึงใจเย็นๆ ไม่รอก็ไปร้านอื่นได้ อย่าให้เป็นเรื่องเลย " เพื่อนที่มาด้วยกันพูดปราม 

" ไม่ กูจะกินร้านนี้. " เห่อะ......มึงจะโยนใครออกจากร้านได้หล่ะ รอไปเหอะมึง นึกไม่พอใจ แทนเจ้าของร้าน ขึ้นมาทันทีเลยผม 

" มีอะไรหรือเปล่าคะ... อ้าวคุณโอ๊ต สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่า..." ยังไม่ทันจบอีกเช่นเคย... 

" ผมมาทานข้าว จัดโต๊ะให้ด้วย " อือ...หืออออออ กูนี้ขึ้นเลย ไอ้นี่มึงใหญ่มาจากไหนวะ ผมมองมันด้วยความไม่พอใจมันก็มองมาที่ผมเหมือนกัน.....๐_๐ 

" คุณ โอ๊ต... เอ่อ คือ..." 

" รีบๆ ผมมางานต้องทำ ไม่มีเวลามายืนเล่น " อ้าวไอ้ห่าใครใช้ให้มึงมายืนหล่ะ สันดานเสียเองก็เห็นอยู่ว่าที่มันไม่เหลือยังจะมาเบ่ง ชักจะทนไม่ไหว อาหารก็ยังไม่มาคนเยอะไม่อยากลัดคิว โมโหหิวเดี๋ยวกูแดกหัวแมร่งเลย สัส 

" อะ..เอ่อ..เอ่อ " พี่ออยไม่รู้จะตอบยังไงจึงหันมามองพวกผม แล้วส่งสายตาประมาณว่าช่วย พี่สักครั้ง แล้วเดินมาหาพวกผม 

" กร ปาย ช่วยพี่หน่อยได้ไหม.. " พี่ออยพูดขอแบบน่าเห็นใจมาก  

" ช่วยอะไรครับพี่ออย " ไอ้นี่ก็โง่ไม่รู้เวล่ำเวลา ก็เห็็นอยู่เขามีเรื่องอะไรกันยังจะทำเป็นบื้อถามอีก อยากจะเอาหัวโขกโต๊ะ จริงๆ กับความบื้อไม่ถูกเวลาของมัน แต่ก็กลัวเจ็บ...อุอุ 

" พี่ขอโต๊ะนี้ให้ คุณโอ๊ตก่อนได้ไหม..?" คำถามที่ไม่ใช่คำถามแต่เป็นคำขอมากกว่า ทำให้ผมเจ็บจี๊ดที่หน้าอกเพราะเหมือนคนในครอบครัวกำลังโดนรังแก... แต่จะโวยก็กลัวจะมีผลกับพี่เขา เพราะถ้าไม่มีอะไรอย่างพี่แกคงไล่ไอ้หมาถูกน้ำร้อนลวกนี่ออกไปแล้ว 

" ได้พี่เดี๋ยวพวกผม ปูเสื่อนั่งกันหลังร้านก็ได้... อย่าคิดมากนะ " ผมพูดพร้อมกับลุกขึ้นจับแขนพี่แกเป็นการปลอบ 

" อะไรกันวะ ไม่มีมารยาท ก็เห็นอยู่ว่าโต๊ะเต็ม...คนอื่นเขามาก่อนยังจะมาเบ่งในร้านหน้าไม่มียาง ใหญ่มาจากไหนห๊ะ " 

เอาแล้วไงคนมีคนโวยวายแทนผมส่ะแล้วแต่ไม่ไม่รู้จักดูสถานะการณ์เล๊ยยยยย มึงเห็นหน้าพี่ออย ไหมมม... 

" มึงแล้วมาเสือกอะไร.." ไอ้หล่อสุด โวยวายกลับ 

" ผมว่าเอางี้ไหมครับ...? โต๊มี 4 ที่นั่ง ก็นั่งด้วยกันนี่แหล่ะ จบ... คิดงั้นไหมเพื่อน " คนหล่อน้อยกว่าเดินยกมือสองข้างปรามไว้แล้วเสนอมา และก็หันไปถามเพื่อน ไอ้หล่อสุดไม่ตอบกอดอกยืนนิ่ง หน้าแมร่งก็ยังนิ่งเลย สัส 

" มึงมีสิทธิ์อะไรห๊ะ มาออกความเห็น กูไม่เอากูมาก่อนไปแดกร้านอื่นนู้น ไม่ก็ไปนั่งรอเหมือนคนอื่นเขา อย่ามาทิ้งขยะแถวนี้เหม็นว่ะ ไป ไป..ไกลๆ " 

ไอ้ปายยังไม่ยอม นี่แหล่ะมันก็บอกแล้วลูกคุณหนูดดนตามใจมาก มันจะยอมใครหล่ะ ตระกูลมันก้ไม่ใช่ขี้ๆ.....หึหึ 

" อ้าวไอ้เตี้ย.... กูอุตส่าห์ช่วยพูด ไม่ให้เรื่องมันยาว มึงจะมาโวยวายใส่กูทำเชี้ย ไร...? 

" มึงสิเห ี้ย เพื่อนมึงมาแหกปากใส่กู ใส่คนอื่นที่เขาไม่ผิดอ่ะ สมองมึงมีป่ะถามจริง ใครสอนพวกมึงมาห๊ะ " 

" ไอ้เตี้ย||| มึงจะมากเกินไปแล้วนะ " ไอ้หล่อน้อยกว่าเดินเข้าไปตวาดใส่ไอ้ปายทันที อ๊ากกกกก นี่เป็นรายการแหกปากใส่กันรึไงวะ หูกูจะแตก พวกมึงอายคนอื่นบ้างไหมเนี่ย สัส ถ่ายคลิปกันเต็มแล้วมั้ง..... 

" คุณโอ๊ตคะ พี่ขอหล่ะ อย่ามีเรื่องกันเลยนะ...ปายพี่ขอสักครั้งจะได้ไหม ยกโต๊ะนี้ให้คุณโอ๊ตนั่งไปก่อน พี่เลี้ยงพวกเราฟรีเลยวันนี้จะกินอะไรก็ได้ ช่วยพี่ก่อนนะ " โอ้ยยย กูสงสารพี่แกจริงๆ ถ้ารู้ว่ามันเป็นใคร ใหญ่ไม่พอจะทำให้พี่ออยแกเดือดร้อนหล่ะก็ ผมจะตะบันหน้าแม่มให้เละเลย สัส...นิสัยเสีย 

" แมร่งเอ้ย " ไอ้ปายสบถออกมา แบบไม่พอใจอย่างแรงแต่ก็ต้องยอมเพราะพี่ออยแกอุตส่าห์ขอ ง่ายๆคือขอร้องนั่นแหล่ะ 

" ป่ะปายเราไปหลังร้านกันมึง กินฟรีนะวันนี้ เลิกหัวร้อยเหอะ ปล่อยคนอื่นเขาทำไปก็แค่หมาถูกน้ำร้อนลวก " ผมเดินไปจับแขนไอ้ปาย จะดึงมันให้ออกมาจากตรงนี้ ไม่วายแขวะไอ้หมาถูกทำร้อนลวก....ที่มาโวยวายในร้าน 

" มึงว่าใคร ..ห๊ะIIII " ไอ้หล่อสุดเดินมากระชากแขนผมตัวปลิว บีมแขนผมด้วย...แรงจนรู้สึกเจ็บ.... >_< 

" โอ้ยยยย.....ปล่อยกูนะไอ้สัส ไม่งั้นกูไม่ไว้หน้ามึงแน่ " 

" มึงจะทำอะไรกู ห๊ะ... อย่างมึงมานอนคางให้กูเวลาโดนเอา ก็เก่งแล้ว " อือ...หืออออ หยามกูเกินไปแล้ววววว.... 

|||ผัวะ||| |||ผัวะ||| ผมกำกำปั้นแน่น ต่อยปากไอ้หล่อไปเต็มแรง ก่อนจะซ้ำมันอีกรอบตอนที่มันไม่ได้ตั้งตัว 

" ปากหมานัก ก็ต้องโดนต่อยหมาออกจากปากส่ะบ้าง " ผมก่นด่ามันหลังจากที่ ต่อยปากมันไปหมัดที่สอง 

" มึงกล้าต่อยกู หรอไอ้เตี้ย||| " เออพึ่งรู้ตัวหรอวะไอ้โง่ กูต่อยจนเลือดกลบปากแล้ว มันเอาหลังมือเช็ดเลือดที่มุกมาก แล้วตวาดออกมาเสียงดัง พร้อมกับเดินมากระชากผมอีกที...แรงกว่าครั้งแรก ทำให้ผมปลิวตามแรงหน้าไปกระแทกเข้ากับอกมัน จนจะจมูก.....สัสเอ้ยยยย 

" โอ้ยยย ไอ้สัสนี่ มึงเป็นวัวเป็นควายรึไงชอบใช้แต่กำลัง " ผมผละมาแล้ว โวยวายกลับเพราะไม่ใช่แค่จมูกผมนะที่เจ็บแขนผมก็เจ็บหมดแล้วเนี่ย.... 

 

_______________________________________________________________________________ 

 

 

ฮืออออ..... เสียใจยอดเม้นยังไม่เพิ่มเลย.... T__T  

ปล. คำผิดบอกด้วยจะได้แก้ไขเพื่ออรรถรสในการอ่านอย่างไม่ติดขัด......... 

ความคิดเห็น