ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 504

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 พ.ย. 2562 17:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21
แบบอักษร

ฮึก ฮึก ฮึก ฮือ..... 

 

เสียงร้องไห้ของคนในห้องทำให้จิ่งอวี๋ต้องรีบเดินเข้ามาข้างใน คนที่กำลังอยู่บนเตียงเมื่อกี้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแล้วตอนที่จิ่งอวี๋ออกไปคุยกับคุณนายหม่าหวิ๋น โจวโจวนอนตะแคงแล้วร้องไห้ออกมาจนตัวสั่นอยู่บนเตียง  

 

"ร้องไห้ทำไมครับ" จิ่งอวี๋พูดพร้อมขยับตัวเข้าไปกอดโจวโจวจากด้านหลัง มือหนาของจิ่งอวี๋ยกขึ้นลูบแก้มใสเบาๆอย่างปลอบโยน  

 

"พี่จิ่ง โจวเกลียดตัวเองที่เป็นแบบนี้ คุณแม่ท่านจะโกรธโจวรึเปล่า" โจวโจวพูดพร้อมกับเสียงสะอื้นไห้ปนมาด้วย จิ่งอวี๋ขยับตัวให้โจวโจวหันกน้ามาทางเขาแล้วยกมือเช็ดน้ำตาให้  

 

"คุณแม่ท่านจะโกรธโจวโจวทำไมล่ะครับ ท่านเป็นห่วงโจวโจวมากนะครับ" จิ่งอวี๋ว่าแล้วดึงโจวโจวขึ้นมานอนซบอก จิ่งอวี๋ยกมือขึ้นลูบผมนิ่มของโจวโจวเบาๆ  

 

"เป็นยังไงบ้างลูกโจวโจว แม่ให้บ้านผลไม้เปรี้ยวๆเอาไว้ให้ลูกน่ะ กินผลไม้สักหน่อยจะได้สดชื่น" คุณนายหม่าหวิ๋นว่าก่อนจะสั่งแม่บ้านไปยกจานผลไม้มาให้โจวโจว ผลไม้รสเปรี้ยวถูกเรียงรายอยู่ในจานหลายชนิด โจวโจวเห็นแล้วเปรี้ยวจนต้องกลืนน้ำลาย  

 

"อร่อยจังเลยครับคุณแม่" โจวโจวพูดพร้อมกับจิ้มผลมะยมผลโตเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ คุณนายหม่าหวิ๋นมองโจวโจวแล้วอมยิ้มด้วยความเอ็นดู  

 

"อร่อยก็กินเยอะๆนะจ๊ะ แต่น้องโจวต้องกินข้าวบ้างนะลูก ร่างกายจะได้แข็งแรง" คุณนายหม่าหวิ๋นพูด โจวพยักหน้ายิ้มอย่างอารมณ์ดี  

 

"จิ่งอวี๋แม่อยากให้น้องโจวโจวมาอยู่บ้านเรา ส่วนบ้านของน้องแม่จะส่งคนไปดูแล ถ้าน้องโจวคิดถึงก็พาน้องไปเที่ยวเล่น แต่แม่อยากให้น้องมาอยู่ที่นี่เลย" คุณนายหม่าหวิ๋นพูดกับลูกชาย จิ่งอวี๋พยักหน้ารับเบาๆ  

 

"ผมจะบอกโจวโจวให้นะครับ" จิ่งอวี๋พูด คุณนายหม่าหวิ๋นยกยิ้มพอใจ จิ่งอวี๋ขอตัวขึ้นไปบนห้องหลังจากคุยกับคุณนายหม่าหวิ๋นแล้ว  

 

"สงสัยเราคงอ้วนขึ้นแน่เลย ดูสิพุงปลิ้นออกมาแล้ว" โจวโจวบ่นให้กับตัวเองในกระจกห้องน้ำ ร่างกายที่เปลือยเปล่าของโจวโจวหมุนไปมาเพื่อดูหุ่นของตัวเอง  

 

"โจวโจว อาบน้ำอยู่หรอ" จิ่งอวี๋เรียกถามโจวโจวเมื่อเข้าห้องมาไม่เห็นโจวโจวอยู่ในห้อง จิ่งอวี๋วางเสื้อสูทที่ตัวเองใส่อยู่วางเอาไว้บนเตียง โจวโจวรีบใส่เสื้อคุมอาบน้ำออกไปหาโจวโจวทันที  

 

"กลับมาแล้วหรอครับ ทำงานมาเหนื่อยมั้ย" โจวโจวถามเมื่อเดินออกจากห้องน้ำมาด้วยชุดคลุมสีขาว  

 

"เหนื่อยครับ แต่พอเห็นหน้าโจวโจวพี่ก็หายเหนื่อยแล้ว" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมเดินเข้าไปกอดโจวโจวจากด้านหลัง แขนหนาโอวลงไปที่เอวบางมือใหญ่สัมผัสไปโดนที่หน้าท้องของโจวโจว  

 

"ตั้งแต่โจวโจวย้ายมาอยู่ที่นี่อ้วนขึ้นรึเปล่าครับ" จิ่งอวี๋เอ่ยถามโจวโจวพร้อมกับกดจมูกดอมดมตรงซอกคอขาวไปด้วย นี่ก็ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้วที่เขาไม่ได้ทำอะไรกับโจวโจวเลย ความหอมของคนอาบน้ำใหม่ๆทำให้จิ่งอวี๋ซุกไซร้ซอกคอขาวไม่หยุด  

 

"พี่จิ่งครับ ไปอาบน้ำสิครับ โจวจะได้ไปแต่งตัว" โจวโจวพูด น้ำเสียงดูสั่นๆไม่น้อยเมื่อโดนจิ่งอวี๋ซุกไซร้ ขนอ่อนลุกวูบวาบทั่วร่างกายเมื่อโดนปลายจมูกของจิ่งอวี๋ซุกไซร้  

 

"คืนนี้พี่ขอได้มั้ยครับ นานแล้วนะที่เราไม่ได้รักกัน" จิ่งอวี๋กระซิบพูดกับโจวโจวเสียงพร่า โจวโจวอมยิ้มพร้อมกับก้มหน้าลงด้วยอาการเขินอาย จิ่งอวี๋ยกยิ้มแล้วกดจูบลงไปที่ใบหูแดง  

 

"ไม่ต้องใส่เสื้อผ้านะครับ เดี๋ยวพี่ออกมา" จิ่งอวี๋พูดแล้วผละตัวเข้าห้องน้ำไป ด้วยอารมณ์ร้อนเร่าในร่างกายทำให้จิ่งอวี๋อาบน้ำเสร็จอย่างรวดเร็ว จิ่งอวี๋เดินตรงไปหาโจวโจวที่นั่งรอเข้าอยู่ปลายเตียง จิ่งอวี๋ค่อยๆดันตัวโจวโจวให้นอนลงไปช้าๆ มือหนาค่อยๆแกะผ้าผู้เชือกออก จิ่งอวี๋แหวกสาบเสื้อคลุมออกเผยให้เห็นร่างกายขาวเนียนโผล่ออกมา จิ่งอวี๋ค่อยบดจูบลงไปที่ผิวเนื้อนิ่มเบาๆ ปากอิ่มโดยจิ่งอวี๋บดจูบจนริมฝีปากแดงช้ำ ปากบางของจิ่งอวี๋ไล่จูบลงไปเรื่อยๆจนไปถึงหน้าท้องขาวที่นูนออกมา จิ่งอวี๋กดจูบลงไปบนท้องนูนอย่างแผ่วเบาและนุ่มนวล กิจกรรมรักผ่านไปอย่างอ่อนหวานและแผ่วเบากว่าครั้งไหนๆ เสียงครวญครางส่งเสียงออกมาประสานกันอย่างมีความสุข  

 

"พี่ทำโจวเจ็บรึเปล่า" จิ่งอวี๋เอ่ยถามคนที่นอนเปลือยกายอยู่บนอกเขา โจวโจวเงยหน้าขึ้นพร้อมกับมองหน้าจิ่งอวี๋พร้อมยกยิ้ม  

 

"โจวไม่เจ็บสักนิดเลยครับ แต่มีความสุขมากกว่า" โจวโจวพูดด้วยท่าทางเขินอาย ใบหน้าหวานแดงก่ำจนจิ่งอวี๋ต้องดึงตัวขึ้นมาหอม  

 

"พี่รักโจวโจวที่สุด รักโจวโจวคนเดียว" จิ่งอวี๋ว่าหลังจากฟัดแก้มแดงจนพอใจแล้ว โจวโจวซบหน้าลงไปนอนซบบนอกแกร่งของจิ่งอวี๋ตามเดิม  

 

"โจวก็รักพี่จิ่งที่สุด รักพี่จิ่งคนเดียว" โจวโจวว่าพร้อมกดจูบลงไปตรงหน้าอกข้างซ้ายของจิ่งอวี๋ จิ่งอวี๋ยกยิ้มแล้วยกมือขึ้นลูบเส้นผมนิ่มเบาๆ 

 

อ้วก อ้วก อ้วก  

 

เสียงอาเจียนเรียกสติที่อีกคนนอนอยู่บนเตียงลุกขึ้นมา สองเท้ารีบก้าวไปหาอีกคนที่นั่งอาเจียนอยู่ในห้องน้ำด้วยสีหน้าซีดเซียว  

 

"พี่จิ่ง เป็นอะไรครับ" โจวโจวเอ่ยจิ่งอวี๋ที่นั่งกอดโถชักโครกอาเจียนอยู่ โจวโจวนั่งลงคุกเข่าแล้วลูบหลังให้จิ่งอวี๋เบาๆ  

 

"โจวโจว พี่เวียนหัว พี่คลื่นไส้" จิ่งอวี๋พูดแล้วโก่งคออ้วกต่อ โจวโจวลูบหลังจิ่งอวี๋อยู่สักพักจึงส่งน้ำให้จิ่งอวี๋ป้วนปาก  

 

"เป็นยังไงบ้างครับ ไปนอนพักที่เตียงก่อนนะ" โจวโจวว่าก่อนจะพยุงจิ่งอวี๋มานอนที่เตียง จิ่งอวี๋หลับตาพริ้มเมื่อลืมตาแล้วรู้สึกเวียนหัว  

 

"โจวโจวล่ะ วันนี้คลื่นไส้มั้ยครับ" จิ่งอวี๋ถามโจวโจว โจวโจวนิ่งคิดแล้วก็คิดออกว่าเช้านี้เขายังไม่ได้มีอาการแบบนั้นเลย  

 

"วันนี้ โจวยังไม่คลื่นไส้อาเจียนเลยครับ" โจวโจวตอบ มือบางลูบใบหน้าซีดเซียวของจิ่งอวี๋ด้วยความเป็นห่วง จิ่งอวี๋ยกมือหนาขึ้นแล้วกุมมือบางเอาไว้  

 

"สงสัยพี่คงจะเป็นแทนโจวโจวแล้ว" จิ่งอวี๋พูดยิ้มๆ สายตาคมหรี่มองดูใบหน้าหวานตรงหน้าเล็กน้อยเพราะลืมไม่ขึ้น  

 

"จิ่งอวี๋ทำให้หน้าซีดเซียวแบบนั้นล่ะลูก" คุณนายหม่าหวิ๋นถามเมื่อเห็นสีหน้าจิ่งอวี๋เดินลงมาข้างล่าง โชคดีว่าวันนี้เป็นวันหยุดจิ่งอวี๋เลยไม่ต้องไปทำงาน  

 

"ผมไม่ค่อยสบายครับ รู้สึกเวียนหัวตั้งแต่เช้าแล้ว" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมกับนั่งรออาหารเช้าที่แม่บ้านกำลังเตรียมอยู่  

 

"แล้วน้องโจวล่ะลูก" คุณนายหม่าหวิ๋นถามโจวโจว เพราะทุกๆเช้าโจวโจวจะมีอาการเวียนหัวประจำ  

 

"เช้านี้โจวไม่เวียนหัวเลยครับ สงสัยพี่จิ่งจะป่วยแทนน้องโจวแล้ว" โจวโจวว่าพร้อมกับตักโจ้กข้าวฟ้างเข้าปาก คุณนายหม่าหวิ๋นขมวดคิ้วด้วยความสงสัยทันที อาการจิ่งอวี๋เหมือนแพ้ท้องแทนเมียไม่มีผิด หรือว่าจิ่งอวี๋จะแอบไปทำผู้หญิงที่ไหนท้อง  

 

"จิ่งอวี๋แม่มีเรื่องจะคุยด้วย น้องโจวแม่ขอตัวจิ่งอวี๋แปบหนึ่งนะ" คุณนายหม่าหวิ๋นพูดยิ้มๆ จิ่งอวี๋จ้องมองคุณนายหม่าหวิ๋นด้วยความแปลกใจ จิ่งอวี๋ลุกขึ้นแล้วเดินตามคุณนายหม่าหวิ๋นไป ส่วนโจวโจวก็นั่งกินผลไม้ดูทีวีไปรอจิ่งอวี๋  

 

"คุณแม่มีอะไรหรอครับ ทำไมต้องทำตัวลับๆล่อด้วย คุยต่อหน้าโจวโจวไม่ได้หรอครับ" จิ่งอวี๋พูดกับคุณนายหม่าหวิ๋นเรียกให้มาคุยอยู่บนห้องนอนของท่าน  

 

"จิ่งอวี๋ แม่ถามแกตรงๆเลยนะ แกไปทำผู้หญิงที่ไหนท้องรึเปล่า อาการของแกเหมือนคนแพ้ท้องแทนเมียไม่มีผิด" คุณนายหม่าหวิ๋นว่า จิ่งอวี๋เบิกตากว้างด้วยความตกใจ  

 

"คุณแม่คิดได้ยังไงครับ คนที่ผมจะทำท้องได้ก็มีแต่โจวโจวคนเดียว" จิ่งอวี๋พูด คุณนายหม่าหวิ๋นนั่งกอดอกด้วยความสงสัยทันที  

 

"เฮ้ย...พอแกเป็น น้องโจวก็หาย แม่ต้องพาหมอมาตรวจสุขภาพทั้งสองคนเลย" คุณนายหม่าหวิ๋นว่า จิ่งอวี๋ยกยิ้มแล้วกอดคนเป็นแม่  

 

"คุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ เมื่อคืนผมนอนดึกตื่นมาก็เลยเวียนหัว" จิ่งอวี๋พูดยิ้มๆ คุณนายหม่าหวิ๋นมองจิ่งอวี๋ตาเขียวปั้ด  

 

"น้องโจวป่วยอยู่ แกก็ยังรังแกน้องอีก เดี๋ยวฉันจะพาน้องโจวมานอนกับแม่" คุณนายหม่าหวิ๋นว่า จิ่งอวี๋เดินเข้าไปกอดคุณนายหม่าหวิ๋นทันที  

 

"โถแม่ครับ เรื่องแบบนี้มันเรื่องธรรมชาติ เราสองคนรักกันมันก็ต้องมีบ้าง คุณแม่อย่าพรากน้องโจวไปจากผมเลยนะครับ" จิ่งอวี๋พูดกับคุณนายหม่าหวิ๋นด้วยน้ำเสียงออดอ้อน  

 

"ไปหาน้องโจวได้แล้ว แม่จะนอนพักสักงีบ" คุณนายหม่าหวิ๋นว่า จิ่งอวี๋ก้าวเดินจากห้องทันทีที่คุณนายหม่าหวิ๋นอนุญาต  

 

"คุณหมอ เมื่อไหร่จะว่าง ฉันรอคุณหมอมาตรวจสุขภาพน้องโจวอยู่นะ" คุณนายหม่าหวิ๋นโทรคุยกับคุณหมอประจำตระกูล  

 

"ผมก็ลืมไปเลย กลับมาก็มัวแต่ยุ่ง ภายในอาทิตย์นี้ผมจะไปตรวจให้นะครับ" คุณหมอว่า คุณนายหม่าหวิ๋นคุยกับคุณหมออยู่สักพักแล้วจึงวางสาย  

 

"เข้ามาอยู่บ้านนี้ได้แล้วหรอ คุณนายหม่าหวิ๋นกับคุณจิ่งอวี๋อยู่ไหน ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย" เสี่ยวฉินหญิงสาวที่เคยตามตื้อจิ่งอวี๋พูด ข้างหญิงสาวคนนั้นมีผู้หญิงวัยกลางคนยืนอยู่ข้างๆ  

 

"พวกคุณมาทำอะไรที่นี่ ออกไปซะ" จิ่งอวี๋เดินลงมาข้างล่างพอดีจึงเห็นเสี่ยวฉินกับแม่ยืนอยู่กับโจวโจว จิ่งอวี๋เดินเข้าไปข้างระหว่างกลางของทั้งสองฝ่ายโดยดันโจวโจวให้ไปยืนข้างหลังเขา  

 

"คุณจิ่งอวี๋กล้าไล่ลูกกับเมียคุณออกจากบ้านรึไงค่ะ" จิ่งอวี๋ได้ฟังถึงกับอึ้ง โจวโจวตาโตทันทีที่ได้ยินแม่ของเสี่ยวฉินบอก  

 

"คุณพูดอะไรของคุณ ผมไม่เคยแตะต้องลูกสาวคุณเลยนะครับ อย่าพูดมั่วๆ ถ้าผมโกรธผมอาจจะจับคุณสองคนออกจากบ้านนี้ก็ได้" จิ่งอวี๋พูดขึ้นด้วยความโมโห  

 

"พี่จิ่ง ฮึก ระ...เรื่องนี้มันจริงรึเปล่า ฮึก พี่จิ่ง" โจวโจวพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น น้ำตาสีใสไหลอาบแกเททันที  

 

"ไม่นะโจวโจว พี่ไม่ได้ทำแบบนั้นโจวโจว โจวโจวต้องเชื่อใจพี่" จิ่งอวี๋ว่าพร้อมกอดโจวโจวไว้แนบอก โจวโจวสะอื้นไห้จนเนื้อตัวสั่นคลอน  

 

"เฮ้ย...หมั่นไส้นัก" เสี่ยวฉินไม่พอใจที่เห็นจิ่งอวี๋โอบกอดโจวโจวเลยเดินเข้าไปพลักทั้งสองคน จิ่งอวี๋ล้มลงกับพื้นส่วนตัวของโจวโจวล้มลงไปบนโซฟา  

 

"นี่มันอะไรกัน เสี่ยวฉิน เสี่ยวเจิง" คุณนายทหม่าหวิ๋นเดินลงมาเพราะคนใช้ในบ้านขึ้นไปตาม ส่วนคนใช้คนอื่นก็ยืนรอเพื่อรอดูเหตุการณ์  

 

"โจวโจวเป็นยังไงบ้างครับ" จิ่งอวี๋รีบลุกขึ้นเดินเข้าไปพยุงตัวโจวโจวที่ล้มลงไปบนโซฟาให้ลุกขึ้น ใบหน้าหวานซีดจนจิ่งอวี๋เป็นห่วง  

 

"พี่จิ่ง โจวเจ็บท้องครับ ฮึก" โจวโจวพูดพร้อมกับยกมือขึ้นกุมท้อง จิ่งอวี๋ดึงโจวโจวเข้ากอดไว้ทันที  

 

"ไม่เป็นไรอะไรนะครับ พี่อยู่นี่แล้วนะ" จิ่งอวี๋พูดพร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดน้ำตา  

 

"จะเอายังไงค่ะ คุณนายหม่าหวิ๋น ลูกชายของคุณทำลูกสาวฉันท้อง" เสี่ยวเจิงแม่ของเสี่ยวฉินพูด เสี่ยวฉินส่งเสียงร้องไห้กระซิกๆ  

 

"ไม่จริงนะครับ คุณแม่ ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงคนนี้" จิ่งอวี๋พูดเสียงดังลั่น จิ่งอวี๋โกรธจนต้องกำหมัดเอาไว้แน่น  

 

"ทำไมคุณจิ่งอวี๋พูดแบบนี้ล่ะค่ะ ฮือ...เสี่ยวฉินรักคุณยอมคุณทุกครั้ง คุณยัง ฮือๆ" เสี่ยวฉินพูดพร้อมแสร้งร้องไห้สะอึกสะอื้นไปด้วย  

 

"พี่จิ่ง จะ...โจวไม่ไหวแล้ว" โจวโจวพูดเสียงสั่น ความเจ็บปวดตรงหน้าท้องทำให้โจวโจวแทบยืนไม่ไหว ใบหน้าหวานไร้สีเลือดจนจิ่งอวี๋ตกใจ  

 

"น้องเป็นอะไรจิ่งอวี๋" คุณนายหม่าหวิ๋นถาม จิ่งอวี๋อุ้มโจวโจวขึ้นแนบอก 

 

"น้องปวดท้องครับแม่ เมื่อกี้น้องโดยผลัก" จิ่งอวี๋พูด คุณนายหม่าหวิ๋นทำหน้าไม่พอใจทันที  

 

"พวกเธอกล้าดียังไงมาทำน้องโจวของฉัน เรื่องพสกเธอโกหก ฉันไม่มีทางเชื่อหรอกนะ ฉันเลี้ยงจิ่งอวี๋มห้เป็นสุภาพบุรุษ กล้าทำก็ต้องกล้ารับ เธอสองคนออกไปจากบ้านฉันซะก่อนที่ฉันจะเรียกตำรวจมาจับ" คุณนายหม่าหวิ๋นว่าเสียงดุ ทั้งสองแม่ลูกกลัวจนตัวสั่นแล้วรีบพากันวิ่งออกจากบ้านไป  

 

"จิ่งอวี๋อุ้มน้องโจวขึ้นรถ พาน้องโจวไปหาหมอเร็วลูก" คุณนายหม่าหวิ๋นพูด จิ่งอวี๋รีบอุ้มเดินพาโจวโจวขึ้นรถตู้ไปโรงพยาบาล  

 

"อีกเดี๋ยวก็หายเจ็บแล้วนะโจวโจว" จิ่งอวี๋ว่า จิ่งอวี๋อุ้มโจวโจวอยู่แบบนั้นจนถึงโรงพยาบาล จิ่งอวี๋โกรธมากที่สองคนแม่ลูกทำให้โจวโจวต้องเจ็บ ถ้าโจวโจวเป็นอะไรมากเขารับรองว่าสองแม่ลูกนั่นเดือดร้อนแน่ โจวโจวถูกนำตัวเข้าห้องฉุกเฉินทันที คุณหมอประจำตระกูลก็อยู่โรงพยาบาลพอดี คุณนายหม่าหวิ๋นเลยฝากฝังให้ดูแลเป็นพิเศษ จิ่งอวี๋ถูกพยาบาลกันให้รออยู่ข้างนอก คุณนายหม่าหวิ๋นนั่งร้อนอย่างร้อนใจ ส่วนจิ่งอวี๋เดินไปมาหน้าห้องฉุกเฉินด้วยหัวใจที่ร้อนรน  

 

"โจวโจว อย่าเป็นอะไรนะ โจวโจว" ในหัวใจของร้อนรนจนนั่งรอแทบไม่ติด อยากจะตบสองแม่ลูกนั่นให้หน้าหัน ถ้าไม่ติดที่มีคนอยู่มากล่ะก็เขาคงทำมันไปแล้ว 

 

 

 

มาแล้วค่ะ น้องโจวโจวจะเป็นยังไง ส่งกำลังใจให้พี่จิ่งกับน้องโจวโจวเยอะๆนะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่ะ 🙏 

ความคิดเห็น