Twitter-icon

เรื่องราวของฟิกส์หนุ่มจอมนิ่ง😐 ที่มาเจอกับเชอรีนสาวสวยอารมณ์ดี😆 พูดตรง จริงใจ เรื่องราวจะจบอย่างไร ไปอ่านกันเลยจ้า♥️♥️ ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะคร้าาาา : )

ตอนที่ 21 THE END (100%)

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 THE END (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 22 พ.ย. 2562 21:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 THE END (100%)
แบบอักษร

"อ้าว!!ชน"หลังจากที่ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา พ่อเเม่ เมีย ลูกเเละเพพื่อนๆเเล้ว ก็พักหน้าที่คุณพ่อที่ดีของผมไว้หนึ่งคืน มาทำน้าที่เพื่อนที่ดีบ้าง พอมีลูกหาเวลาว่างไม่ได้เลยจนวันนี้มีเวลาไอ้พวกทั้งหลายก็เลยพากันหาเเนวเอาเหล้าเอาเบียร์เข้าปากกัน

 

"ไงวะคุณพ่อเอาลูกนอนเเล้วหรอ มาชน"บาสเตียนมันล้อพลางทำหน้ากวนบาทาเหลือเกิน มันอิจแาผมครับ

 

"อืม เติมเหล้าหน่อยดิ"

 

"ได้เลยครับ"ไอ้เตอร์ที่ท่าจะกรึ่มๆนิดนึงรีบเอาเเก้วผมไปเติมให้ทันที มันค่อนข้างจะคออ่อนกว่าคนอื่นๆกินเหล้าทีไรก็ลำบากไอ้ธันวาไปส่งทุกรอบหรือไม่มันก็เต็มใจเเหละครับเชอรีนเเอบกระซิบมาว่าพวกมันมีซัมติงอะไรซักย่างเเต่ไม่ได้เล่ารายละเอียดมาก เเล้วผมก็ไม่ได้ถามต่อด้วยถ้าอยากเล่าก็คงเล่าเเหละเเต่คงไม่นานเรื่องก็คงจะเเดงผมว่า อาการธันวามันเรื่องไม่โอเคกับที่เตอร์มันปล่อยตัวเเบบนี้หลายครั้งเเล้ว เเต่ตอนนี้ต้องเหล้าก่อนล่ะ นานๆจะได้รวมตัวถึงจะขาดไอ้คินก็เถอะ หลงเมียหลงลูกไม่เเพ้กัน

 

หลังจากบรรเลงเหล้าเข้าปากกันจนข้ามวันใหม่มาร่วมสองชั่วโมง เพื่อนเมียผมก็ขอตักลับกัน ไม่น่าเป็นห่วงเท่าไรเพราะธันวาไม่ได้ดื่มมาก เเต่อีกคนไม่ต้องพูดถึงเเทบจะครองเหล้าลังนึงคนเดียว มันเเดกเข้าไปได้ไงถ้าตายนี่ไม่ต้องถามว่าเพราะอะไร

 

"ผมกลับเเล้วนะพี่ ต้องเอาหมาไปเก็บอีกเเดกไม่ดูกำลังตลอด"

 

"เออ เอามันไปเถอะทีหลังจะไม่ชวนเเม่งเเล้วไม่ได้กลัวเปลืองนะ เเต่กลัวมันตาย"ภีมมันก็ยังได้สติอยู่เอ่ยขึ้น วันนี้มนก็คงนอนนี่เเหละมีสติเเต่คงขับรถไม่ไหวให้กลับก็คงได้นอนอยู่บนถนน

ส่วนไอ้จากัวร์กับไอ้บาสเมาหับตั้งเเต่เที่ยงคืนเเล้ว นอนเหยียดเเข้งเหยียดขาไปคนละทิศละทาง ไอ้พวกนี้มันเมาเเบบหมาวันนี้ไม่มีไอ้คินด้วยผมเเบกคนเดียวอีกเเล้ว ตอนสมัยเรียนพวกมันเมาผมกับไอ้คินก็ช่วยกันเเบกกลับตลอดพอมาต่างคนต่างทำงานก็ไม่ได้มากินจนเมาปานหมาขนาดนี้สักที คิดถึงสมัยเรียนเลย พากันเที่ยวพากันเรียน ลุ้นหลังสอบกันว่าจะติดเอฟกันกี่ตัว เป็นช่วงเวลาที่หาที่ไหนไม่ได้ถ้าไม่มีพวกมันไม่เคยทิ้งกันสักครั้งเเดียว โดนเรียนยังไปด้วยกันเลยฮ่าฮ่า !!

 

"ภีมมึงไหวมั้ยวะมาช่วยกูเเบกไอ้บาสดิ"หลังจากที่ธันวาออกไปเเล้วมันก็ทำท่าจะล่วงไปอีกคน มันหลับเพราะว่าผมจะมีภาระเพิ่มมาอีกหนึ่งพวกเเเม่งเอาเปรียบผม"มึงห้ามหลับเพราะกูจะไม่กลับาเเบกมึงอีกคนเเน่"

 

"ไหวดิ กับเพื่อนกับฝูงทำกันได้ลงหรอหะฟิกซ์"มันทำท่าตบโต๊ะว่าไหว เเต่พอประโยคหลังนี่ตาเย้อเชียวนะโดนถีบสักทีมั้ย ขนลุก

 

"ถ้าไหวก็มา มึงเเบกไอ้จากัวร์นะมันเบากว่าไอ้บาสกูสงสารมึง"ผมว่าเเล้วเเบกไอ้บาสเข้าบ้านให้นอนห้องข้างล่างนี่เเหละถ้าขึ้นข้างบนห้องที่มันเคยนอนกันมีหวังได้ลงมานอนกองกันอยู่ที่บันไดเเน่ๆ"ห้องข้างล่างนะมึงเดี๋ยวจะตกลงมาตายกันหมด"ผมหันไปตะโกนบอกไอ้ภีมที่ตอนนี้มันก็ยังไม่ลุกจากที่เลย คงจะเป็นผมเเล้วล่ะที่ต้องกลับมาเเบกเห้อ...

 

ก็อย่างบอกตั้งเเต่เเรกสุดท้ายก็ผมคนเดียว ส่วนไอ้ภีมปล่อยเเม่งอยากเข้าก็ให้เดินมาเองไม่เรียกเเม่งบอกไหวๆ สุดท้ายหัวทิ้มโต๊ะบ้านผมไม่มียุงหรอก...ข้างในหน่ะนะ ดัดนิสัยไม่ไหวบอกไหวมัน

 

 

ผมอาบน้ำใส่เสื้อผ้อะไรเรียบร้อยเลยเเค่เช็ดผมให้เเห้งเดินออกมานั่งที่ปลายเตียงพลางมองนาฬิกาไปด้วย ตีสามสี่สิบห้า...ไม่ได้นอนดึกเเเบบนี้นานเเล้วนะเนี่ย ดีหน่อยที่ไอติมไปนอนห้องตัวเองที่ผมทำไว้ข้างๆ่เเหละไม่งั้นได้ตื่นาเเน่ๆ กลางคืนได้ยินเสียอะไรนิดหน่อยเป็นไม่ได้ต้องตื่นมามองตาใสเเป๋วทุกรอบต่างจากกลางวันซะเหลือเกิน ไม่เป็นใจให้ผมเลย สงสัยไม่อยากได้น้องล่ะมั้ง

 

หลังจากเช็คผมเสร็จก็เดินเอาผ้าไปเก็บใส่ตะกร้าผ้าที่ใช้เเล้ว ก็เดินกลับมาสอดตัวเข้าใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ดึงเชอรีนเข้ามากอด อยากทำลูกจังเเต่เมียก็หลับไปเเล้วไอติมเปิดทางให้เเล้วสวรรค์ไม่เป็นใจ!

 

"อื้อ...ทำไมสระผมตอนนี้"พอรู้สึกตัวก็งัวเงียบ่นเลยทันที สัญชาตญาณความเป็นเมียสินะขี้บ่นนี่ที่หนึ่งเลยล่ะ

 

"ก็หัวเหม็น"ฟอด ใครจะหอมเหมือนเมียล่ะหอมตั้งเเต่หัว ไหนๆก็ตื่นเเล้วสายต่อความตั้งใจหน่อยนะจ้ะ

 

"ขนลุก...อ๊ะ"

 

"อย่าเสียงดังสิถ้าลูกตื่นมาไม่ได้น้องให้เดี๋ยวลูกจะโกรธนะ"

 

"ไม่ต้องมาอ้างลูกเลย ตัวเองมากกว่ามั้งคุญพ่อขี้หื่น"ผมไม่ได้หื่นหรอกนะ เเค่กลัวไอติมจะไม่มีน้องต่างหากไม่ไดคิดอะไรเเอบเเฝงเลยซักนิ๊ด!

 

"นิดนึงหน่ะที่รัก ฟ้าเหลืองเลยนะวันนี้"

 

"ถึงเช้าเนี่ยนิดนึงหรอ อื้อ หยุดกะ...ก่อนยังคุยกันไม่รู้เรื่องเลยนะ"ไม่รอเเล้วจ้ะที่รัก เบเบี้มาเเน่นอน

 

"คราวนี้พี่อยากได้ลูกชาย เค้าบอกว่าต้องใส่ให้สุดเเล้วลูกก็จะมาเตรียมตัวเลยจะที่รัก อืม..."

 

ไม่รอให้ช้าไปกว่านี้ถ้าไอ้ลูกหมูตัวเเสบตื่นมาจะยุ่ง รอบนี้ผมจะเอาไอ้เสือกับเขาบ้างไปให้สุดเเล้วหยุดที่ลูกชาย หลานชายให้เเม่ ทำเพื่อเเม่เลยเอาซิ อีกเก้าเดือนได้เห้นหน้ากันเเน่ลูกจ๋า ไอ้เสือของพ่อ

 

ตัดเข้าโคมไฟ

 

1 ปีผ่านไป

 

"คิกคิก ปะป๊าขา น้องเสือทานขนมหมดเเล้ว"ไอติมร้องเรียกให้ดูผลงานการป้อนขนมให้น้องหมดด้วยหน้าตาภูมิใจ เพราะเจ้าตัวก็ทั้งกินเเละป้อนน้องไปด้วย เดี๋ยวนี้ช่วยมี๊เค้าเลี้ยงน้องได้เเล้วนะ พากันเล่นให้เจี๊ยวจ๊าวเชียว ทั้งเช้าสายบ่ายเย็นทำให้บ้านหลังใหญ่ที่เคยเงียบเหงาครื้นเครงทุกวัน ตา ยาย ลุงๆก็มาเที่ยวหากันไม่ขาดสาย คชา คะนิ้ง เเละเคมี ลูกของไอ้คินก็มาเล่นด้วยกันกับน้องทุกๆอาทิตย์

 

คำขอของผมเเรงมากเเต่น้ำยาของผมเเรงกว่า เชอรีนท้องทันทีในเวลาเเค่เดือนเดียวเท่านั้น อะไรจะได้ดังใจขนาดนี่ไม่มีเเล้วเหอะ(หลงตัวเองอยู่) พอรู้ว่าเชอรีนท้องเท่านั้น ผมก็ร้องบ้านเเทบเเตก ป่าวประกาศตั้งเเต่ต้นซอยยันท้ายซอย

 

ไม่นานไอ้เสือน้อยก็ลืมตาดูโลก หล่อเหมือนพ่อมันไม่มีผิดถอดเเบบมาอย่างกับเเกะดอลลี่ที่ผ่านการโคลนนิ่งมา เเสบตั้งเเต่อยู่ในท้องเเม่เล่นพ่อมันซะอ่วมสุดๆ เเพ้ท้องเเทนเมียจนไม่เป็นตาทำอะไร ออกไปไหนที่ผ้าเช็ดหน้าเมียคือตัวช่วยสำคัญ

 

"ทานเสร็จเเล้วก็เอาจานไปเก็บนะคะ ค่อยๆถือเเล้วอย่าวิ่งเดี๋ยวจะล้มเอา"ไอติมพยักหน้างึกๆตามคำบอกของมี๊เจ้าตัว เเต่เหมือนจะเเค่ฟังอย่างเดียวเพราะเจ้าตัววิ่งเเจ้นหายไปในครัวเเล้ว สาวน้อยนักวิ่งเเสนซน ลูกใครๆเขาก็หัดเดินก่อนเเต่ไอ้ลูกหมูของผมวิ่งก่อนซะงั้น ไม่เดินเเล้วมันเสียเวลา

 

"บอกไม่ฟังจริงๆ"

 

"เอาหน่าอย่าห้ามลูก ลูกยังเด็ก"ใครๆก็ว่าผมสปอยลูก ผมว่าก็ไม่นะ ผมสปอยตรงไหน? ไม่มี๊

 

"เข้าข้างลูกอีกเเล้ว ถ้าลูกล้มหัวเเตกจะฟาดหัวพี่ให้เเตกตามลูก"ไม่ว่าเปล่า พลางหยิบของเล่นลูกเป็นอาวุธ"รู้อยู่ว่าไอติมบ้ายอชอบให้คนชมคนยุ ยังจะให้ท้ายอีกเเค่นี้ยังซนไม่พอหรืออย่างไง"

 

"ไม่พอครับ อยากได้อีกซักคนสองคน ให้ชนะไอ้คินไปเลยดีมั้ย"เมื่อเมียวางอาวุธลงก็ได้โอกาสดีเข้ารวมตัวเอาไว้ เพื่อความปลอดภัยของตัวผมเอง

 

"พอเเล้วค่ะ นี่ก็เลี้ยงให้ไม่ดื้อก่อนเเล้วค่อยมาคุนกันเลย"หันไปเล่นกับเจ้าเสือไม่สนใจผมเลยซักนิด ใช่ซี้ก็ผมมันเเก่เเล้วหนิ ใครจะไปสู้เด็กเอาะๆได้ล่ะ

 

"เด็กซนเป็นเด็กฉลาดไม่รู้หรอครับ"ผมว่าพลางนั่งมองคนตรงหน้ากับลูกทั่งสองไปด้วย"ไม่มีอะไรจะดีไปกว่านี้อีกเเล้วล่ะ"

 

"อะไรคะ"

 

"ก็ในฐานะที่เกิดเป็นลูกผู้ชายคนหนึ่ง ได้เป็นลูกที่ดีของพ่อเเม่ เป็นหัวหน้าครอบครัว เป็นพ่อที่ดีของลูก เป็นสามีที่ดีของภรรยา ไม่มีอะไรที่พี่ต้องการไปมากกว่านี้อีกเเล้ว"

 

"ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้อีกเเล้วจริงๆ"

 

"ไม่ว่าจะเป็นใคร รูปร่างหน้าตา ฐานะ หรือเเม้กระทั้งนิสัย หากทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด ดูเเลคนที่เรารักเเละรักเราให้สุดความสามารถ รักพวกเขาให้มาก เข้าใจเเละกัน คนๆนั้นคือคนที่หล่อที่สุด ถึงเเม้จะไม่เท่าพี่ก็เถอะ"

 

"เกือบจะซึ้งเเล้วนะ ฮ่าฮ่าฮ่า..."

 

 

 

 

THE END

 

......................................................

 

จบเเล้วจ้า~ สนุกกันหรือเปล่า เม้นเข้ามาให้กำลังใจไรท์หน่อยน้า...เป็นตอนที่เยอะมากๆเลย

 

รีบปั่นมากๆ งานเยอะสุดๆ คุณครูไม่อ่อนโยนเลย สั่งงานกันโหดมาก555

 

ติดตอนพิเศษไว้ที่หลังนะคะ อยากได้เเบบไหนเม้นกันได้นะ มาเป็นส่วนหนึ่งของนิยายกัน/กวักมือหยอยๆ😂

 

22/11/2019

*ยังไม่ได้เเก้คำผิด

 

ความคิดเห็น