Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจทุกไลค์ทุกเม้นต์นะครับ~ เรื่องที่2 พี่ล่ามโซ่น้องนับดาว

ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.1 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.1 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 มี.ค. 2563 13:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Ep.1 - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

 

 

ใครบางคน talk's

@โรงแรม5ดาว

 

ตรั่บ... ตรั่บ... ตรั่บ... เสียงเนื้อกระทบเนื้อในจังหวะเนิบนานดังขึ้นในห้องของโรงแรมห้าดาวแห่งหนึ่ง

 

"ฮึ่ก! จ่ะ..เจ็บ อ๊ะ! ส่ะ..เสียว... อื้ออ~" หญิงสาวร่างบางใต้ร่างชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมกับน้ำตา

"อ่า... แม่ง...รัดแน่นชิบหาย" ชายหนุ่มสบถออกมาด้วยน้ำเสียงอดกลั้น แต่ก็ยังคงขยับช่วงล่างเข้าออกในจังหวะที่เนิบนานอยู่ มือหนาข้างหนึ่งขึ้นมาขย้ำเต้าอวบสวยของหญิงสาวใต้ร่างกายของตนเอง

"อ๊ะ! อ๊าา~ พ่ะ..พี่ล่ามโซ่คะ อ๊ะ! อ๊าา~ อ๊ะ! ร่ะ..เร่งหน่อยค่ะ บ่ะ..บีเสียวอ่า..." หญิงสาวพูดออกมา

 

ตรั่บ! ตรั่บ! ตรั่บ! ตรั่บ! ตรั่บ! ชายหนุ่มจึงขยับเอวสอบเข้าใส่เอวบางแบบไม่ยั้ง เสียงครางระงมดังลั่นห้อง

 

"จ่ะ..จะเสร็จแล้ว...อ๊ายยยย!!!" หญิงสาวครางออกมาเสียงดังเมื่อตัวเองถึงฝั่งฝัน

"ออนท๊อปให้ฉันดิ๊" ชายหนุ่มพูดออกมาเพียงแค่นั้นก็พลิกตัวหญิงสาวขึ้นด้านบน

"อ๊ะ! เจ็บค่ะ! พี่ล่ามโซ่บีเจ็บอ่ะ!" หญิงสาวร้องบอกมา

"....." ชายหนุ่มนอนหลับตานิ่งๆ ก่อนที่จะจับเอวคอดกริ่วนั่นขย่มที่ความเป็นชายของตนเอง

"อ๊ะ! อื้อออ! อ๊ะ! พ่ะ..พี่ล่ามโซ่คะ...อ๊าาา~ เบาๆหน่อย อื้อออ!" หญิงสาวพูดออกมา

 

ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! ตรั่บ!! แต่ชายหนุ่มกลับยกเอวกระแทรกสวนกลับหญิงสาวแบบไม่มียั้งเหมือนกับต้องการจะระบายอารมณ์อะไรสักอย่าง

 

"อ๊ะ!!" ชายหนุ่มจับหญิงสาวนอนลงที่เดิม

 

ตรั่บ!!! ตรั่บ!!! ตรั่บ!!! ตรั่บ!!! ตรั่บ!!! ก่อนที่จะกระแทรกเอวสอบใส่เอวบางแบบไม่มียั้งอีกห้าหกทีตนเองก็

 

"อ๊าคคค! ซี๊ดดดด!" ถึงจุดสุดยอด ก่อนที่ชายหนุ่มจะนอนลงบนที่ว่างข้างๆหญิงสาวที่สลบเหมือบไปแล้ว และก็ถอดเครื่องป้องกันออกและโยนทิ้งไปที่ข้างเตียง

"....." ก่อนที่ชายหนุ่มจะลุกขึ้นนั่งและมองเลือดที่อยู่บนที่นอน ก่อนที่จะหันหน้าหนีด้วยสายตาเบื่อหน่าย และลุกขึ้นไปแต่งตัวโดยไม่ลืมที่จะวางเงินไว้ให้หญิงสาวที่หัวเตียง

"ห้าหมื่นคงพอนะ" ชายหนุ่มพูดออกมาเพียงแค่นั้นก็เดินออกจากห้องไป

.

.

.

ล่ามโซ่ talk's

 

เสียซิงไปอีกหนึ่งคน เอาจริงมันก็ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรนักหรอก หรือ อาจจะเป็นเพราะว่าผมเคยชินกับเรื่องแบบนี้แล้วก็ไม่รู้

ปิ๊บๆ ทันทีที่เดินเข้ามาในระยะ1เมตรรถของผมที่สั่งตรงจากต่างประเทศมันก็ปลดล็อกเองโดยอัตโนมัติผมจึงเปิดประตูรถและ ปั้ง~ ปิดประตูรถเข้ามาเมื่อตัวผมเองเข้ามานั่งบนรถแล้ว

 

"ไปผับไอ้เหนือดีกว่า" ผมพูดกับตัวเองออกมา และก็เคลื่อนรถออกมาจากโรงแรมม่านรูดแห่งนี้

 

สวัสดีครับ ผมชื่อ...ล่ามโซ่ กิตติศักดิ์ เทพรักษา อายุอีก1เดือนก็23แล้วครับ เกิดวันที่2เดือนกุมภาฯหน่ะครับ

ผมโตขึ้นมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งหนึ่งที่ชื่อว่า 'แสงดาว' และก็มีน้องชายแท้ๆหนึ่งคนชื่อว่า 'กัสโซ่' 

ตอนนี้ผมไม่ได้ทำงานแค่นั่งรอเฉยๆเงินก็เข้ากระเป๋าแล้ว คิดว่า...มันยังไม่ถึงเวลาที่ต้องเปิดเผยถึงงานที่ผมทำอยู่ก็เลยขี้เกียจบอก

นิสัย ง่ายๆทุกเรื่อง เจ้าชู้ เลว เหี้ย ชอบฟันแล้วให้เงิน ก็อย่างที่พวกคุณเห็นนั่นแหละ

พวกผู้หญิงพวกนั้น...ผมไม่ได้ไปบังคับพวกเธอให้มาเอากับผมสักหน่อยพวกเธอไม่ได้มีความสำคัญกับผมถึงขนาดนั้น

เงินซื้อได้ทุกอย่างเรื่องนี้จริงแท้และแน่นอน

ผมไม่ได้โตมาในโลกที่สวยหรูแบบพวกเพื่อนผมหรอกนะ เพราะงั้นเงินคือทุกอย่างสำหรับผม หรือ...พวกคุณจะบอกว่าไม่จริง?

หึ! คงจะมีแต่คนโลกสวยไม่ก็คนบ้าเท่านั้นแหละที่คิดว่าเงินไม่ได้มีส่วนสำคัญของชีวิตหรือว่าซื้ออะไรไม่ได้

ในเมื่อทุกอย่างต้องใช้เงินซื้อ จะว่าผมว่าเป็นพวกบ้าเงินก็ได้นะเพราะบางทีผมอาจจะเป็นอย่างงั้นก็ได้

ในสายตาเพื่อนของผมผมจะเป็นคนที่ เจ้าชู้ ทะเร้น พูดมาก พูดเยอะ กวนประสาทออกไปทางกวนตีนพวกมัน นิสัยผมจริงๆน้อยคนที่จะรู้ ซึ่ง...มันก็ยังไม่ถึงเวลาที่พวกคุณจะรู้เหมือนกัน

ผู้หญิงสำหรับผมคือวัตถุนิยมมีคนให้เสียบไปงั้นๆแหละไม่ควงเจอกันตรงสเปคก็พากันเข้าโรงแรม ซิงคือผลพลอยได้ไม่ซิงไม่เป็นไรแค่ลีลาเด็ดก็พอ

ความรัก? หึ! ไม่มีครับมีแต่รักแรกที่รักมากและคงจำได้ไม่ลืม ไม่ใช่ไม่อยากลืมแต่เพราะเธอเป็นรักแรกมันจะแปลกอะไรถ้าผมจะรักเธอมาก และแน่นอนว่าผมจะไปเอาเธอคืนมา...เมื่อถึงเวลา

 

@Tts. Club ชั้น2 ห้องVip เวลา21:45น.

 

แกร็ก! แอ๊ดดดด~

 

"ไงครับ~ พวกถูกทิ้ง" ผมพูดเป็นการทักทายพวกมันไป

"อึ่กๆๆๆ" เสียงกระดกเหล้าของไอ้ทิศเหนือ กูถือว่าเป็นการทักทายแล้วกัน

 

ไอ้ทิศเหนือในบรรดาเพื่อนกลุ่มใหญ่ของพวกผมผมรู้จักกับมันคนที่4 รู้จักมันพร้อมๆกับไอ้เขื่อนแต่เจอไอ้เขื่อนก่อนอ่ะนะตอนผมเรียนป.4

นิสัย เคยด่าเก่งแต่ตอนนี้ด่าใครไม่ออกเพราะตอนนี้มันก็ถูกทิ้งเหมือนกัน ตอนนี้ก็เลยแดกแต่เหล้าอย่างเดียว เหอะ! ด่าเค้าไว้เยอะไง แถมเพิ่งตื่นมาเมื่อเดือนธันวาเดือนมกรามึงก็แดกเหล้าแล้ว หึ! ถูกใครซ้อมเดาไม่ยากหรอกครับ โหด เหี้ย แต่มันไม่เจ้าชู้มาตั้งแต่แรกแล้ว

 

"อืม..." ไอ้น่านน้ำพูดพลางพยักหน้ามาให้ผม

 

ไอ้น่านน้ำผมรู้จักมันคนที่2ก็นับรวมๆกันนั่นแหละ ไอ้นี่ผมรู้จักกับมันตั้งแต่เริ่มจำความได้เลยมั้งเพราะแม่มันเป็นเจ้าของสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าที่ผมโตมาและมันก็เป็นพี่ชายของรักแรกของผมด้วย

นิสัย ไอ้นี่มันเป็นช่วงๆครับ ช่วงที่เมียมันข้าวสวยหน่ะครับอยู่มันพูดเป็นปกติครับ แต่...ช่วงที่ข้าวไม่อยู่มันจะพูดน้อยเสียงเนือยน่ารำคาณ หมัดมันหนักใช้ได้เลยนะเพราะผมเคยโดน

 

"มึงยังไม่เลิกเฮิร์ทอีกหรอว๊ะ!?" ผมเดินไปนั่งที่โซฟาตัวยาวเพื่อถามไอ้ทิศเหนือ

"....อึ่กๆๆๆๆ" มันไม่ตอบแต่มองหน้าผมมานิ่งๆและกระดกเหล้าเข้าปาก

"เฮ้ย! กูไม่ได้เรียนวิชาสื่อสานทางจิตมานะเว้ย! ตอบกูหน่อยครับ~ เพื่อนเหนือ" ผมพูดไป

"....." แต่มันก็ยังคงเงียบเหมือนเดิม

"เออดีเว้ย! สรุปกูมีเพื่อเป็นใบ้กับเพื่อนขี้เกียจพูดแล้วกูจะพูดไปเพื่อห่าไรว๊ะ!?" ผมถามพวกมันไปด้วยน้ำเสียงติดรำคาณจนลามไปถึงหัวเสีย

"ก็ไม่ต้องพูด..." ไอ้น่านน้ำตอบมา

"เออ! กูไม่พูดก็ได้แต่ไอ้พี่ชายของข้าว...มึงก็ไม่ต้องรู้เนอะ!"

"กู...พูดเล่นหน่า...ทำเป็นน้อยใจ" มันพูดมา

"เอาจริงนะ! มันก็เพื่อนมึงป้ะจะกลัวห่าไรนักหนาว๊ะ!?" ผมถามไป รวมๆนั่นแหละก็เพื่อนๆกันหมดอ่ะกลัวห่าไรนักหนา

"ใครจะใจกล้าหน้าด้านแบบมึงอ่ะ...?" ไอ้น่านน้ำพูดมา

 

กึ่ก! ชะงักแก้วเหล้าที่กำลังจะกระดกเข้าปากทันที ก่อนที่จะเสตามองไปทางไอ้น่านน้ำและตามด้วยวางแก้วเหล้าลงที่โต๊ะตรงหน้า

 

"เออ! กูมันใจกล้าหน้าด้านทำไม!? กูกับพวกมึงก็ประเภทเดียวกันนั่นแหละ! ไม่ใจกล้าจะมีเมียป้ะหล่ะ?" ผมพูดไป

"อึ่กๆๆๆ" ก่อนที่จะหยิบแก้วเหล้าขึ้นมากระดกดื่ม

 

เวลาต่อมา

@R condo สาขา6 ชั้น18 ห้องของผม ในห้องนอนของผม เวลา00:10น.

 

ฟุ่บ~ มาถึงผมก็ฟุบตัวนอนลงที่เตียงขนาดใหญ่ของตัวเองทันที

 

"อ่า..." มองดูสติกเกอร์ใสเรืองแสงสีเหลืองบนเพดานห้อง

"ก็...เงยหน้ามองท้องฟ้าสิคะ ถ้าพี่โซ่ยังเห็นดาวอยู่บนนั้นก็แสดงว่า...นับดาวยังคงให้กำลังใจพี่โซ่อยู่ค่ะ" เสียงเล็กๆของเด็กผู้หญิงที่เป็นรักแรกของผมดังขึ้นมา

"พี่ยังเห็น...เราอยู่นะ นับดาว..." และผมก็หลับไปตอนไหนไม่รู้

 

3เดือนต่อมา เดือนเมษายน

@PTK AIRPORT สาขาประเทศไทย เวลา09:45น.

 

ตอนนี้สอบเสร็จแล้วและก็...รับปริญญาเรียบร้อยแล้วด้วย ผมมาทำอะไรที่นี่หรอครับ

 

"เดินทางดีๆหล่ะมึง!" ผมพูดส่งไอ้น่านน้ำไป

"อืม..." มันพูดแค่นั้นก็เดินเข้าเกทไปแบบนิ่งๆเฉือยๆ

"....." และผมก็เดินออกจากสนามบินมา

 

ช่วงนี้ผมงดเรื่องเซ็กส์ คงเพราะว่า...มันน่าเบื่อ

ปิ๊บๆ ปั้ง~ ปิดประตูรถเมื่อผมขึ้นมานั่งเป็นที่เรียบร้อยและก็ขับออกมาจากลานจอดรถของสนามบิน

[เขื่อน] Trrrr Trrrr Trrrr Trrrr

 

(ถึงไหนแล้วว๊ะ?) ทันทีที่มันกดรับสายผมแล้ว มันก็ถามมาเลย

"กำลังไปครับเพื่อนเขื่อน~ มึงอยู่ด้วยนะเว้ย!" ผมบอกมันไป

(เออ แต่ควรก่อนเที่ยงเพราะเที่ยงกูจะไปกินข้าวกับเมียกู!) มันพูดมา

"โอเค!"

(แค่นี้แหละ ติ๊ด!) มันพูดแค่นั้นก็วางสายไป

 

ผมจึงถอดหูฟังบลูทูธออกและเก็บไว้ที่ช่องเก็บของตรงเกียร์และรีบขับรถทันที

กำลังจะไปไหนหรอครับ? ก็...R group corparation บริษัทผลิตสื่อรายใหญ่ทุกแขนงของตระกูลรัตนพรหมไพศาลที่ผมเพิ่งรู้ว่า...เป็นบริษัทของตระกูลมันอ่ะนะ

ใครจะคิดหล่ะว๊ะว่า R group กับ RPS group จะเป็นของตระกูลมันอย่างเดียวงั้นรถที่ผมเพิ่งซื้อมาก็คงเป็นของบริษัทผลิตรถยนต์ของมันด้วยดิ่ว๊ะ

แต่...ชั่งมันก่อน ผมไปทำอะไรที่นั่นหน่ะหรอครับถ้าจะให้ย้อนกลับไปจริงๆก็คงจะเมื่อสี่ปีก่อนตอนที่พวกผมขึ้นปีหนึ่งกันใหม่ๆ

 

@ย้อนกลับไปเมื่อ4ปีก่อน

@โต๊ะใต้ตึกคณะบริหารที่นั่งประจำของพวกผม เวลา14:50น.

 

"กูถามจริงเถอะว่ะมึงทำธุรกิจอะไรบ้างว๊ะ? แค่ธุรกิจคาสิโนมันทำให้มึงรวยขนาดนั้นเลย?" ไอ้ทิศเหนือถามไอ้เขื่อนไป

"เปล่า...บ้านกูทำธุรกิจอหังสาริมทรัพย์ด้วย" มันหันไปตอบไอ้ทิศเหนือ

"อหังสา? ธุรกิจ...สร้างบ้านสร้างคอนโดอ่ะนะ" ไอ้น่านน้ำถามไป ไอ้เขื่อนพยักหน้าตอบมันครับ

"แต่...ก็ไม่ได้สร้างแค่บ้านแค่คอนโดหรอก มึงเห็นห้างCt.ไหม? นั่นอ่ะบริษัทกูก็สร้างและก็...สวนสนุกอ่ะ นั่นอ่ะบริษัทกูก็สร้างและก็...ผับไอ้เหนือ บริษัทกูก็ออกแบบและก็สร้าง" มันพูดออกมา

"แล้วมึง...? จะถามมันเพื่ออะไรว๊ะ...?" ไอ้น่านน้ำหันไปถามไอ้ทิศเหนือ

"กูก็เพิ่งรู้เนี้ยแหละว่าคนที่ออกแบบได้ตรงสเปคกูเป็นบริษัทของมึง วิศวกรคนงานก็คนของมึง?" มันถามไอ้เขื่อนพลางเลิกคิ้วขึ้น

"อื้ม" ไอ้เขื่อนตอบพลางพยักหน้าขึ้นลง

"ฮ่าๆ งั้นมึงมาสร้างห้างให้กูหน่อยดิ่ ฮ่าๆๆ กูจะได้ไม่ต้องเสียเงินจ้างเพื่อนกันกูขอฟรี ฮ่าๆ" ผมพูดไปแบบติดตลก ตอนนั้นคือยังไม่ได้จริงจังอ่ะนะ

"มึงแน่ใจว่าจะทำจริง?" ไอ้ทิศเหนือถามผมมา

"เฮ้ยๆ กูพูดเล่นเว้ย! ยังไงมันก็ไม่ทำให้อยู่แล้วทุกๆอย่างต้องใช้เงินนี่หว่า! ฮ่าๆ! อย่าซีดิ่พวกมึง!" ผมพูดไปด้วยน้ำเสียงติดตลก

"ไอ้ทำให้อ่ะมันทำใหัได้" เป็นไอ้เขื่อนที่พูดขึ้นมา

"....." มันทำให้ผมหุบยิ้มทันที

"แต่...มึงแน่ใจว่าจะไม่ล่ม?" ไอ้เขื่อนพูดมา มองหน้าผมพร้อมเลิกคิ้วขึ้น

"....." เงียบทั้งโต๊ะ

"เพราะถ้าล่มกูจะไม่เสี่ยง" ไอ้เขื่อนยังคงพูดมา

"ฮ่ะ..เฮ้ย! มึงจริงจังหรอว๊ะ?" ผมถามไอ้เขื่อนไปเสียงตื่นตระหนกตกใจเล่นใหญ่นิดหน่อย

"กูเห็นมึงเป็นเพื่อนกูสิทธิ์พิเศษสำหรับมึงแต่ถ้ามึงไม่คิดจะทำจริง กูก็ไม่เสี่ยงว่ะ" มันตอบมาพลางยกไหล่ขึ้นเหมือนเป็นเรื่องชิวๆสำหรับมัน

"กู...ไม่แน่ใจว่ะ" ผมพูดไป

"มั่นใจหน่อย...ไอ้โซ่ถ้ามึงจะเอาคืน...มึงต้องรวย...เป็นอันดับแรก" ไอ้น่านน้ำพูดขึ้นมา

"กู...ถ้ากูทำสำเร็จมึงต้องการอะไร?" ผมหันหน้าไปถามไอ้เขื่อน

"ทำให้สำเร็จก่อนดีป้ะ? จะเปิดห้างไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะมึง" ไอ้เขื่อนพูดมา

"อืม กูจะทำ!" ผมตอบมันไปน้ำเสียงจริงจัง

 

@กลับมาที่เวลาปัจจุบัน

 

ก็นะ...พวกคุณคงจะรู้แล้วสินะว่างานของผมคือไร บอกเลยครับเมื่อสองปีก่อนที่ห้างสร้างเสร็จอ่ะโครตเหนื่อย ต้องเดินเรื่องสั่งสินค้ามาส่งเงินเก็บที่มีมาก็หมดไปกับค่าของ จนเมื่อประมาณปีที่แล้วที่เริ่มมีคนเข้ามาเช่าที่ขายของนั่นแหละครับทุกๆอย่างก็ค่อยๆเข้าที่เข้าทาง

แต่...สิ่งที่มันต้องการจากผม ก็แค่ให้ผมมาสัมภาษณ์ที่มันที่แรกก็แค่นั้นแหละครับ 

แต่...ที่ผ่านมามันไม่เคยเอาเรื่องพวกนี้มาขู่ผมให้ทำตามอะไรที่มันต้องการเลยนะ ที่เห็นผมเข้าข้างมันอ่ะเพราะผมคิดงั้นจริงๆ

 

@R group corparation แผนกประชาสัมพันธ์ เวลา10:00น.

 

แกร็กๆ! ผมใช้เล็บเคาะกับเคาท์เตอร์ไป

 

"เอ๊!? เอ่อ...ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรให้ทางเราช่วยหรือเปล่าคะ?" พนักงานหญิงถามผมมา

"จะสอบถามทางไปสัมภาษณ์นิตยสารหน่ะครับ~" ผมพูดไปด้วยน้ำเสียงเป็นกันเองกับเธอ

"ไม่ทราบว่าเป็นนิตยสารอะไรหรอคะ?" เธอถามมา

"Business story ครับ"  ผมตอบเธอไป

"เดินไปขึ้นลิฟท์ทางนั้นนะคะกดชั้นที่13ค่ะห้องทางขวามือค่ะ" เธอบอกผมมา

"ขอบคุณนะครับ~" ผมพูดพร้อมก้มหัวให้เธอไปหนึ่งที และเดินไปตามทางที่เธอบอก

 

ปึ่ก ผมกดลิฟท์ไป ติ้ง! รอไม่นานลิฟท์ก็เปิดออกผมก็เข้าไปในลิฟท์และกดไปที่ชั้น13 ระหว่างยืนรอลิฟท์ผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเพื่อฆ่าเวลาไปด้วย ติ้ง! รอไม่นานคือ...ผมแค่เข้าเฟสและรอมันโหลดยังไม่ทันได้เริ่มเลื่อนเลย ลิฟท์แม่งก็มาถึงชั้นที่13แล้วอ่ะ

 

"ไวดี" และผมก็เดินออกจากลิฟท์

 

มีทั้งหมด25ชั้นชั้นละ2ห้องรวมทั้งหมดก็50ห้อง สมแล้วจริงๆที่เป็นบริษัทผลิตสื่อยักษ์ใหญ่อันดับต้นๆของเอเชีย

 

แกร็ก! และเปิดประตูเข้าไปในห้องที่พนักงานข้างล่างบอกผมมา

 

"เสด็จมาได้สักทีนะมึง" ทันทีที่ผมเดินเข้ามาในห้องๆนั้นไอ้เขื่อนก็เอ่ยทักทายผมขึ้นมาทันที

"เริ่มเลยป้ะ?" ผมถามมันไป

"แป๊บ มึงเคยดูรายการนี้ป้ะ?" มันถามผมมา ก่อนที่จะเปิดโทรศัพท์ให้ผมดู

"หืม? ถามจริงรายการแบบนี้มีคนดูด้วยหรอว๊ะ!?" ผมถามมันไป รายการน่าเบื่อแบบนี้ผมก็ไม่ดูเหมือนกันว่ะ

"ก็มีแต่ส่วนมากจะมีแต่คนต่างประเทศ" มันตอบมา

"แล้วไงว๊ะ!?" ผมถามมันไป

"มึงไม่ได้ถ่ายแค่ภาพนิ่งและก็สัมภาษณ์แต่มึงต้องถ่ายรายการนี้ด้วย" มันตอบมา

"ได้อยู่แล้วครับ~ เพื่อนเขื่อน!" ผมตอบรับมันไปครับ

"นี่เมฆาน้องชายกู" มันพูดแนะนำตัวน้องชายมันขึ้นมา

"สวัสดีครับ" เมฆาพูดขึ้นมาพร้อมกับก้มหัวให้ผม 

"....." ผมจึงก้มหัวตอบกลับไป

"ส่วนนี่มันชื่อไอ้ล่ามโซ่" ไอ้เขื่อนพูดแนะนำตัวผมไปบ้าง

"วันนี้ขอฝากเนื้อฝากตัวสักวันนะครับพี่ล่ามโซ่"

"ทางนี้ต่างหากที่ต้องขอฝากเนื้อฝากตัว" หลังจากพูดคุยทำความรู้จักกันแล้วก็ถึงเวลาทำงาน

 

"ไม่ทราบว่า...คุณกิตติศักดิ์นั้นมีวิธีให้กำลังใจตัวเองยังไงหรอคะ?" พิธีกรรายการถามมา

 

เธอสวย ขาว หมวย อึ๋ม มากเลยครับ คือ...ถ้าแต่งตัวมากกว่านี้จะสวยมากเลยนะครับและผมว่ามันคงทำให้มีคนดูรายการทางทีวีเยอะขึ้นแน่นอน คนเราสิ่งแรกที่ดูก็คือหน้าตาป้ะหล่ะ?

 

"ก็แหงนหน้ามองท้องฟ้าตอนช่วงเวลากลางคืนครับ" ผมตอบเธอไป

"เอ๋...? มองอะไรหรอคะ?"

"เคยมี...ผู้หญิงคนนึงบอกผมไว้ว่า ถ้าเหนื่อยก็ให้แหงนหน้ามองท้องฟ้าตอนกลางคืนถ้าผมยังเห็นดวงดาวอยู่บนนั้นก็แปลว่าเธอยังคงให้กำลังใจผมอยู่หน่ะครับ" 

"ใครกันนะ? บอกได้ไหมคะ?" เธอเอียงคอถามผมมา

"ฮ่าๆๆ ความลับครับ" ผมหัวเราะออกมา ก่อนที่จะตอบเธอไป

"ว้า แย่จังเลยนะคะ...มีอะไรจะฝากถึงคนรุ่นใหม่ที่อยากจะทำธุรกิจบ้างไหมคะ" 

"ไม่มีครับ อยากทำอะไรก็ทำเลย" ผมคิดงี้จริงๆก็มันไม่มีอะไรพูดนี่หว่าและยิ่งเป็นผมที่เหมือนฟลุ๊คมีเพื่อนดีแถมรวยด้วยแล้ว...มันจะมีอะไรพูดหล่ะว๊ะ

"ชั่งเป็นคำตอบที่เรียบง่ายจริงๆเลยนะคะ แล้วมีอะไรอยากฝากถึงใครอีกไหมคะ" 

"อยากจะฝากไปถึงเพื่อนผม อยากจะขอบคุณที่ทำให้ผมมีวันนี้ เพราะมีมันผมถึงทำตามความต้องการของตัวเองได้สำเร็จ" ไอ้เขื่อนนั่นแหละครับ มันเป็นความต้องการครับไม่ใช่ความฝัน

"แล้วก็อยากฝากไปถึง...ดวงดาวของผมว่า...ผมกำลังจะเอาหัวใจของผมไปฝากที่เธอเหมือนเดิมนะครับ!" ผมพูดไป

"ว้าว! อยากรู้จังเลยนะคะว่าเธอเป็นใคร"

"บางทีอาจจะได้รู้ในไม่ช้าก็เร็วครับ" ผมบอกเธอไป

"ค่ะ วันนี้รายการว่าด้วยเรื่องธุรกิจขอลาไปก่อนสำหรับวันนี้สวัสดีค่ะ" เธอพูดตอบผมมา ก่อนที่จะหันไปพูดกับกล้อง

 

"คัท!!!" เสียงของเมฆาพูดขึ้นมา

"เห้ยย~" ผมถอนหายใจออกมาก่อนที่จะลุกขึ้นยืนและเดินออกมาจากโซนถ่ายทำ

"มึงแม่ง! ลื่นไหลยิ่งกว่ามีสคิปอีกว่ะ" ทันทีที่เดินออกมาปุ๊บ ไอ้เขื่อนก็พูดชมขึ้นมาปั๊บ

"จบงานยังว๊ะ!?" ผมถามมันไป

"ยัง มึงมีถ่ายภาพนิ่งลงนิตยสารอีก" เออว่ะ และผมก็ทำงานกับมันจนถึงเที่ยงนั่นแหละครับ

 

หึ! ผมว่า...ถึงเวลาแล้วหล่ะว่ะที่ผมจะไปทวงดวงดาวของผมคืน

คนที่เป็นคนทำให้ผมต้องมายืนอยู่จุดนี้...ก็คือเธอ ผู้หญิงที่ชื่อ...นับดาว

 

Rrrrr Rrrrr [064-xxxx-xxx] หืม? ใครโทรมาว๊ะ? โทรมาทำไมว๊ะ

 

"ฮัลโหลครับ~"

(ฮึ่กๆ พี่โซ่คะ ฮือออ~ ช่ะ..ช่วยสายป่านด้วย) สายป่าน...ใครว๊ะ?

 

End ep.1

.

.

.

.

.

{Spoil next episode}

 

"โอ๊ะ! คุณแม่น้องไหมชายธารมาหาหนูถึงบ้านเลยหรอคะ?"

 

Talk

 

ไม่ต้องถามนะคะผู้ชายเซทนี้มันจะเปิดตัวแบบนี้ทุกคน

 

อิพี่โซ่มันเป็นคนยังไงนะ 5555 ไรท์เขียนให้มันดูน่าค้นหานิดหน่อยนะคะ ไม่รู้ว่าจะมีคนอยากค้นหาหรือเปล่า? หรือไม่ก็อาจจะหาเจอแล้วก็เป็นได้

.....

 

อิพี่มันจำไม่ได้อ่ะ

.....

 

โปรดติดตามอ่านตอนต่อไปกันด้วยนะคะ 

คอมเม้นต์เป็นกำลังหรือติชมไรท์ได้นะ

วันนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว