ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Engineering 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.3k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 07 พ.ย. 2562 12:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Engineering 24
แบบอักษร

 

Engineering

24

ROSE

สามวันแล้วที่เจเจหายหน้าหายตาไปเลย มันนานเกินไปหรือเปล่าปกติเขาก็ไม่เคยหายไปนานขนาดนี่ หรือว่าเขาจะโกรธฉันมากที่วันนั้นฉันทำกับเขาแบบนั้น ฉันทำมากไปหรอ ฉันก็ว่าไม่นะ ก็แค่เล่นตัวนิดหน่อยเอง ไม่น่าจะโกรธแล้วหายไปเลย หรือว่าเขาจะทิ้งฉันแล้ว

“ ไม่ได้นะ !! “ คำอุทานที่ฉันนึกคิดอยู่มันดันถูกฉันตะโกนออกมาโดนที่ไม่รู้ตัว

“ หรือว่าจะเกิดอุบัติเหตุ ”

“ .....ไม่น่าจะใช่ ” ฉันคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา แต่พอไตร่ตรองอีกทีเจเจเขาเป็นคนไม่ได้ประมาท แถมยังรอบคอบกว่าฉันตั้งเยอะ คงไม่ใช่หรอก ฉันคิดแบบนั้นก็วางโทรศัพท์มือถือลงไว้ข้างตัว

“ หรือว่า.....เดวิด ”

พอฉันนึกถึงผู้ชายอีกคนหนึ่งได้ ฉันก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอีกครั้ง แต่ก็ต้องวางลงเหมือนเดิม เพราะเดวิดไม่ใช่คนแบบนั้นแน่นอน ถึงแม้เมื่อก่อนเดวิดจะเป็นคนอารมณ์ร้อน ใครพูดอะไรไม่เคยฟังแต่พอมีลูกขึ้นมา เดวิดก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย

ROSE END

 

อีกด้านหนึ่ง

JJ

พอลงจากเครื่องบินผมก็ตรงออกจากสนามบินทันทีเพื่อที่จะไปหาโรส เพราะตอนนี้ผมคิดว่าโรสน่าจะกังวลไม่น้อยที่ผมหายหน้าหายตาไปเพราะผมไม่เคยหายไปแบบนี้สักเท่าไหร่ แต่ครั้งนี้ที่หายไปก็เพราะเธอทั้งนั้น ถ้าผมอธิบายกับเธอไป ผมแน่ใจและมั่นใจว่าโรสต้องให้อภัยผมแน่ๆ

ปรี๊ดดดดด......

ปรี๊ดดดดด......

เสียงบีบเเตรรถจากคันข้างหลัง ผมก็มองดูกระจกหลังผมก็ไม่ได้ทำอะไรผิดหรือเปล่าสะ แล้วบีบแตรขนาดนี้ ข้องอะไรกับผม

ปรี๊ดดดดดดดด...........

ปรี๊ดดดดดดดด.............

เห้อ อะไรอีกวะ ผมอุตส่าห์ขับเบี่ยงออกมาเพื่อให้รถที่มีปัญหาแซงไปนะ แต่ก็กับไม่แซงอย่างนั้น และยังขับกวนผมอีกด้วย เล่นบีบแตรไม่หยุดแบบนี้ จะอะไรนักหนา

ผมก็ไม่สนใจพยายามเร่งเครื่องให้เร็วขึ้นแต่มันก็ยังขับตามผมมา ซึ่งน่าจะมีปัญหาแล้วหละ แต่ผมไม่มีศัตรูที่ไหนนี่หว่า ตามผิดคันหรือเปล่าวะ

ปรี๊ดดดดดดด........

ปรี๊ดดดดดดดด...........

เอี๊ดดดดดด........

ผมเบรกรถอย่างกระทันหันเพราะรถที่ขับไล่ตามผมมันดันขับมาปาดหน้ารถ แล้วทำให้รถผมต้องระแบง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เป็นคนจับปาดหน้ารถแล้วแล้วยังไม่เดินลงมาจากรถอีก ทำให้ผมต้องเดินไปเคาะกระจกรถแทน

“ มีอะไรกับผมหรือเปล่าครับ ”

คู่กรณีผมเลื่อนกระจกรถแล้วผมก็ถามไป แต่เขาดันมองหน้าผมเฉยๆแบบไม่ตอบอะไรเลยจนประตูข้างเลื่อนออกก็มีผู้ชายชุดดำลงมาจากรถตู้คันนี้เป็นสิบคนล้อมผมไว้

“ สัส เรื่องบ้าอะไรวะเนี่ย ” ผมสบทออกมา เพราะคิดแล้วว่าต้องมีเรื่องแน่ๆ

“ อย่าให้ตายแค่เจ็บแล้วจำก็พอ ” หลังจากที่มีผู้ชายคนหนึ่งที่น่าเข้ม ตะโกนสั่งพวกนั้นก็เข้ามาทำร้ายร่างกายผม ผลัดกันต่อยผลัดกันรับซึ่งผมมีคนเดียวผมสู้พวกมันที่มีเยอะไม่ได้แน่นอน

“ อย่าหมาหมู่สิวะ ”

หลังจากที่ผมบอกพวกมันก็พยักหน้าและก็เข้ามาทีละคน

ผลัวะ

ผลัวะ

“ แม่งเอ้ย “ ผมพูดออกมาพร้อมกับลูบที่มุมปากผมที่มันมีเลือไหลออกมา

พลัก !

ตุบ!

“ อะ ”

ตุบ !

ตุบ !

ตุบ !

“ เฮ้ย! พอเดี๋ยวมันก็ตายพอดี นายสั่งไว้ ”

คำว่านายจากพวกมันหลุดออกมา ผมที่โดนกระทืบสติที่กำลังเลือนลางก็หายไปและดับมืดสนิด

 

เขตชานเมือง

ซ่า ~

ผมสบัดหัวเมื่อรู้สึกตัวเหมือนมีน้ำราดมาที่หัวของผม ค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็พบกับห้องมืดทึบ ซึ่งมีแสงสว่างสาดส่องมาที่กลางหัวผมพอดี ภาพแบบนี้มันเหมือนในละครชัดๆแต่ตอนนี้มันไม่ใช่ละครมันคือเรื่องจริง

“ ฟื้นแล้วหรอ ”

“ เดวิด ” ผมมองหน้าขึ้นไปยังเสียงที่ได้ยินแล้วก็ต้องตกใจเมื่อคนที่เห็นยืนอยู่ตรงนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนเลยก็คือเดวิดสามีของเจ๊บัว

“ ต้องการอะไรเดวิด ” ผมถามออกไปเพราะผมคิดว่าที่เราคุยกันที่นั้นมันน่าจะเข้าใจแล้วแต่พอมาวันนี้ ผมว่ามันไม่ใช่

“ เลิกยุ่งกับโรสซะ ”

“ ไม่มีวัน ผมไม่มีวันเลิกยุ่งกับโรส ” ผมตะโกนออกไปอย่างไม่ต้องคิด ผมไม่มีทางที่จะทิ้งผู้หญิงที่ผมรักมานานแบบโรสได้หรอก

“ หึ งั้นก็ดี ”

“ จะทำอะไรเดวิด ”

เดวิดไม่ตอบผมแต่เขากลับเดินไปหยิบกระดาษอะไรออกมาไม่รู้แล้วลูกน้องของเขาก็มาแก้มัดผม

“ในเมื่อนานไม่ยอมถอย คนที่ถอยก็คือโรส ”

“ หมายความว่ายังไง ”

“ อ่านซะ ”

เดวิดปากระดาษมาใส่ผมแล้วเขาก็เดินออกไปแบบไม่คิดจะหันหลังมามองผม ผมก้มไปอ่านกระดาษแผ่นนั้นแล้วทำให้ผมหัวใจแทบสลาย ทำไมไม่ฆ่าผมให้ตาย ฆ่าผมให้ตายยังดีกว่าทำกับผมแบบนี้

 

 

JJ END

.

ผิดคาดที่ปูมาเมื่อวานไม่มีเลยจ้า มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหานิดหน่อย

🙏🙏

 

 

 

ความคิดเห็น