email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : #2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ธ.ค. 2563 23:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#2
แบบอักษร

งั้นเราไปลุยกัน!!

หลังจากที่ข้าได้ลาท่านพ่อแล้วข้าก็เดินเข้าประตูตามที่ท่านพ่อบอกไว้เเล้วหลังจากนั้นข้าก็....

พรึ่บ!!

“อึก!! อ่าาา นะ น้ำา”คอเเห้งจัง

“ฮึก!! นายน้อย ฟื้นแล้ว ฮึก! นี้เจ้าคะน้ำ”

“อึกๆๆ อ่าา ขอบคุณ”เฮ้ออค่อยยังชัวร์ขึ้นหน่อยเเล้วตอนนี้เรามาอยู่ไหนล่ะเนีย เเล้วผู้หญิงหน้าตาน่ารักคือใคร เเล้วชุดที่ผู้หญิงคนนั้นใส่ทำไมเหมือนยุคจีนโบราณเลยล่ะ

“ฮึกๆ ข้าน้อยนึกว่านายน้อยจะไม่ฟื้นขึ้นมาเเล้วสะอีก”เดียวนะ ผมไปเกิดใหม่ผมก็ต้องไปอยู่ในครรภ์สิถึงจะถูก?? แล้วข้ามาอยู่ที่ได้ไงไหนละเนี่ย

“อะ!! อึก ทะ ทำไมอยู่ดีๆถึงปวดหัวล่ะ อ๊าาา!!”เเล้วนี้ความทรงจำใครกัน

“นะ นายน้อยเป็นไรเจ้าคะ”

อึกปวดหัวชะมัดเมื่อไหร่จะหยุดสักที

“นายน้อยให้ข้าน้อยไปตามหมอให้ไหมเจ้าคะ”

อึก!หายสักที ปวดหัวเป็นบ้า อ่าา ร่างนี้เป็นเกอสิน่ะ เเถมร่างกายยังอ่อนเเออีก เเต่น่าตาร่างนี้จัดว่าใครเห็นก็หลง ถึงว่าทำไมโดยลูกของฮูหยินรังเเก เพราะน่าตานี้รึป่าวน่ะ เเต่ไม่เป็นเรามาอยู่ร่างนี้เเล้วจะไม่มีใครมารังแกร่างกายนี้ได้อีก

“มะ ไม่ต้อง ข้าไม่เป็นไรเเล้ว เซี่ยว เหมียวเหมี่ยว เจ้าช่วยพาข้าไปอาบน้ำที”ก่อนจะทำอะไรต้องอาบน้ำก่อนสินะ

“ได้เจ้าคะนายน้อย”

“แล้วพรุ่งนี้เจ้าพาข้าไปหาท่านเเม่ด้วย”

“ได้เจ้าคะนายน้อย”

“เอ่อ เเล้วก็เจ้าไม่ต้องเรียกข้าว่านายน้อยเถอะ เรียกข้าว่า น้องไป๋เถอะ ข้าไม่ถือหรอก”ยังไงบ่าวในบ้านนี้ไม่เห็นหัวเราอยู่เเล้วนิยกเว้นเเต่เซี่ยวเหมียวเหมี่ยวนี่แหละที่ยังเคารพเราอยู่

“จะดีรึเจ้าคะ นายน้อยเป็นลูกของท่านประมุขนะเจ้าคะ”

“ดีสิ เราอยากมีพี่อยู่พอดี”

“เอ่ออ งั้นก็ได้เจ้าคะ”ทำไหมนายน้อยเปลี่ยนไปเยอะอย่างนี้

“งั้นดี พี่เหมียวเหมี่ยว พาข้าไปอาบน้ำทีสิ”อยากอาบน้ำเเล้ว เหนียวตัว

“เอ่ออ เจ้าคะ นะ น้องไป๋”ไม่อย่าพูดเลยเจ้าคะ!!

“ป่ะ พาข้าไปอาบน้ำที ข้าเหนียวตัวมากเลยพี่เหมียวเหมี่ยว”หลังอาบน้ำเสร็จทำไรดี งั้นค่อยคิดล่ะกัน

“เจ้าคะ!”

หลังจากนั้นพี่เหมียวเหมี่ยวก็พยุงข้าไปที่ห้องอาบน้ำ ถึงท่านพ่อจะไม่สนใจข้าเเต่ก็ยังดีที่เค้ายังให้ที่นอนที่ดีสำหรับข้า พอข้าอาบน้ำเสร็จข้าก็ให้พี่เหมียวเหมี่ยวพาข้าไปพัก เเล้วพรุ่งนี้ข้าก็จะให้พี่เหมียวเหมี่ยวไปพบท่านแม่เพื่อที่จะให้ท่านเเม่รู้เเล้วว่าข้านั้นฟื้นคืนสติเเล้ว งั้นข้าขอพักผ่อนก่อนล่ะกัน

วันรุ่งขึ้น ยามเฉิน(7.00-8.59)

“น้องไป๋เจ้าคะ ตื่นรึยังเจ้าค่ะ?”

“อืออออ ตื่นเเล้ววว”หลังจากนั้นพี่เหมียวเหมี่ยวก็นำอ่างล้างหน้ามาให้ข้า จนข้าทำธุระเสร็จ พี่เหมียวเหมี่ยวก็จับข้าเเต่งตัว เเต่ละชุดที่พี่เหมียวหยิบออกมานั้นก็ไม่ได้เเย่หรือดูดีจนเกินไปส่วนมาจะเป็นเเบบลายเรียบๆหรือไม่มีลายเลย พอเเต่งเสร็จข้าก็ให้พี่เหมียวพาข้าไปหาท่านเเม่ทันที ซึ่งตอนนี้ก็ยามซื่อ(9.00-10.59)แล้ว

ก๊อกๆๆ

“ท่านเเม่ นี้ลูกเองขอรับ”กลังจากที่ผมพูดไปได้ไม่นานคนรับใช้คนสนิทของท่านเเม่ก็มาเปิดประตูให้ข้าเดินเข้าไป

“ท่านเเม่อยู่ที่ไหน”ผมถามคนสนิทท่านเเม่ออกไป

“อยู่ในหอนอนเจ้าคะ นายน้อย”

พอคนสนิทพูดเสร็จผมก็พยักหน้าให้หนึ่งทีเป็นอันรู้ว่าเข้าใจเเล้ว เเล้วผมก็เดินไปทางห้องนอนท่านแม่ทันที

“ท่านเเม่ ท่านเป็นอย่างไรบ้าง” อ่า รู้เเล้วสิว่าทำไมร่างนี้ถึงได้หน้าที่งดงามอย่างนี้ ดูสิท่านเเม่ของข้างามกว่าใครทั้งปวงสะอีก

“ลูกแม่เจ้าฟื้นเเล้ว เเม่เป็นห่วงลูกแทบเเย่ ตอนนี้แม่สบายดีลูก”แต่สภาพท่านเเม่ไม่ใช้อย่างนั้นดูร่วมๆแล้วท่านเเม่ซูบผอมไปมากนัก

“งั้นข้าขอคุยกับท่านแม่ตามลำพังได้หรือไม่ขอรับ”ข้าบอกออกไป

“ได้สิลูกเเม่ พวกเจ้าออกไปรอข้างนอกก่อนเถอะ” ประโยคแรกท่านเเม่หันมาพูดกับข้า เเล้วข้อยหันไปพูดกับคนรับใช้ของท่านเเม่

หลังจากที่คนรับใช้ออกไปเเล้วจ้าก็พูดเข้าเรื่องทันที

“ลูกมีเรื่องอะไรจะคุยกับเเม่รึ”

“ข้าจะพาท่านแม่หนีขอรับ”ข้าบอกจุดประสงค์

“เราจะหนีออกจากที่นี้หรือลูก”

“ได้สิขอรับ ข้ามีเเผน”หลังจากนั้นผมก็เล่าแผนกานที่ผมคิดมาทั้งหมดท่านเเม่ได้ฟัง

“แล้วลูกจะเริ่มตอนไหน”ลูกข้าชั่งเปลี่ยนแปลงไปมากยิ่งนัก

“ข้าจะเริ่มตอนที่ท่านเเม่เเข็งเเรงกว่านี้อีกสักหน่อยขอรับ”ถ้าจะเริ่มเเผนก็ต้องให้ท่านเเม่เเข็งเเรงกว่านี้อีกสินะ

“แล้วท่านแม่ทานข้าวรึยังขอรับ”

“ยังเลยจ๊ะ”

“งั้นเรามาทานข้าวด้วยกันนะขอรับ”หลังจากนั้นท่านเเม่ก็ให้คนสนิทของท่านแม่ไปยกอาหารสำหรับมื้อเช้ามาให้รับประทานจนเวลาล่วงเลยไปถึงยามอู่(11.00-12.59)ข้าก็ขอตัวกลับเรือนของตัวเอง

 

 

—————///—————

 

เรื่องนี้เป็นเรื่องเเรกขอไรท์อาจจะมีคำผิดอยู่มาก หรือไรท์อาจจะใช้คำที่สลับกันไปสลับกันมา ไรท์ก็กราบขอโทษงามงามน่ะคะ หรือถ้ามีจ้อผิดพลาดประการใด คนอ่านสามารถติชมได้เลยนะคะ วันนี้ก็ต้องขอบคุณมากน่ะคะ..

รักนักอ่านน่ะคะ😘😘😝😝😜

 

 

ความคิดเห็น