Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจทุกไลค์ทุกเม้นต์นะครับ~ เรื่องที่2 พี่ล่ามโซ่น้องนับดาว

ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Intro - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

ชื่อตอน : ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Intro - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มี.ค. 2563 21:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ล่ามโซ่ถูกทิ้ง : Intro - ตรวจเช็คคำผิดแล้ว
แบบอักษร

คำเตือน: ตอนนี้มีฉากไม่เหมาะสมอย่างยิ่งเด็กๆที่อายุต่ำกว่า15ปีควรได้รับคำแนะนำ

 

 

Intro ของ ล่ามโซ่

 

ถ้าจะถามว่าเรื่องราวของผมกับเธอเกิดขึ้นในตอนไหนก็คงกำลังจะเริ่มต้นขึ้น แต่...ถ้าถามว่าความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนไหนก็คงจะ...ตั้งแต่ที่ผมเริ่มจำความได้

 

"พี่โซ่...ใช่หรือเปล่าคะ?" คนตัวเล็กในชุดนักเรียนม.ต้นถามผมออกมา

"ครับ" ผมตอบเธอไป

"พี่โซ่ มีอะไรกับนับดาวหรือเปล่าคะ?" เธอถามมา

"เธอ...จำพี่ไม่ได้สินะ" ผมถามเธอไป

"คะ?" เอียงคอถามมาด้วยท่าทางสงสัย

 

แม่ง!! โครตน่ารักใสซื่อบริสุทธิ์น่าถนุถนอมว่ะ

 

"พี่...พ่ะ..พี่" 

"หืม?"

"พี่...ฮึ๊บ พี่ชอบเธอเป็นแฟนกับพี่นะครับ" ผมกลั้นใจขอเธอไป

"....." ....เงียบ รู้อยู่แหละว่าโอกาสที่เธอจะตอบตกลงคือหนึ่งในล้านแต่ก็...อยากจะพูดไป

"ฮู้ว์~" ผมเป่าลมออกจากปาก ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นไปและก็

"ฮิ๊!" ส่งยิ้มทะเล้นๆไปให้เธอ

"พูดเล่นหรอคะ?" เธอถามมา

"ห๊ะ!?" ผมอุทานออกไปเสียงหลง หน้าตาผมมันเหมือนคนพูดเล่นหรอว๊ะ

"ถ้าพูดเล่นนับดาวไปแล้วนะคะ" เธอพูดจบก็หันหลังเตรียมตัวจะเดินออกไปทันที

 

หมับ!! แต่ผมวิ่งไปจับมือเธอไว้ก่อน

 

"พี่ไม่ได้พูดเล่นนะ! พี่พูดจริงๆแต่เพราะรู้ว่ายังไงเธอก็ปฏิเสษพี่เลยยิ้มไปให้เธอ..." ผมพูดไป 

"แล้วพี่โซ่รู้ได้ยังไงคะ? ว่านับดาวจะปฏิเสษ" เธอถามมา

"ก็พี่มันจนไง! พี่ไม่ได้รวยเหมือนเธอ..." ผมตอบเธอไป

"ถ้าเรื่องที่พี่โซ่พูดป่ะกี๊นี้เป็นเรื่องจริงหล่ะก็...นับดาวตอบตกลงค่ะ" 

"เห็นไหมหล่ะ..." ผมพูดไป ก่อนที่จะเรียบเรียงคำพูดของนับดาวใหม่

"ห๊ะ!? น่ะ..นับดาวป่ะกี๊นับดาว...ตอบตกลง?" ผมถามเธอไปเสียงสั่น

"ค่ะ!" เธอตอบมาเสียงดังฟังชัด

 

และหลังจากวันนั้นผมกับเธอก็เป็นแฟนกันแต่...แบบลับๆครับ

ความรักไม่ใช่การครอบครองงั้นหรอครับ? หึ! คงจะมีแต่ในละคร ใครจะคิดแบบนั้นก็ชั่งแต่สำหรับผม ผมต้องการความเป็นเจ้าของและเธอคือคนเดียวที่ผมต้องการ

 

9เดือนผ่านไป

 

ตอนนี้ผมขึ้นม.3แล้วครับและนับดาวก็ขึ้นม.2แล้ว

 

@ห้องเช่าของผม

 

"พ่ะ..พี่โซ่นับดาวกลัว" เธอร้องบอกผมมาเสียงสั่น

"ไม่ต้องกลัวครับ" ผมบอกไป

"มันจะไม่เจ็บใช่ไหมคะ?"

"พี่เองก็...ไม่รู้เหมือนกันครับแต่พี่สัญญาพี่จะทำเบาๆ"

"จริงๆนะ" 

"ครับ เกี่ยวก้อยสัญญาเลยก็ได้"

"อื้อ"

 

และในวันนั้นเธอกับผมก็ต่างเป็นครั้งแรกของกันและกัน เธอเป็นคนแรกของผมผมเป็นคนแรกของเธอ 

และครั้งนั้นก็ไม่ใช่ครั้งเดียวที่ผมกับเธอ มีความสัมพันธ์อันลึกซึ่งกันแต่แค่ไม่ใช่ที่ห้องเช่าของผมที่เดียวก็แค่นั้น

 

"ไอ้เหี้ยโซ่มึงพาใครมาเอาที่ห้อง!?" เสียงของไอ้ข้าวปั้นเพื่อนที่ผมนับถือมันเหมือนพี่ชายตะโกนถามผมขึ้นมา

"เวร! มึงจะตะโกนหาพ่องมึงหรอไงว๊ะ!?" ผมด่ามันไป

"ข้าวสวยคะ น้องออกไปเล่นกับไอ้กัสก่อนนะคะ พี่ชายมีเรื่องจะคุยกับพี่โซ่ค่ะ" แหม ทีพูดกับน้องสาวมึงนี่นะ เสียงสองเชียว

"ค่ะ พี่ชาย" อ่า...ผมคงลืมบอกไปสินะครับ ห้องเช่าหลังนี้มีกันอยู่4คนครับ มีผม น้องชายผมชื่อกัสโซ่ และก็มีไอ้ข้าวปั้น และน้องสาวมันชื่อข้าวสวยที่เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว สวยสมชื่อนะครับ

"กัสจ๋า~ ไปเล่นกับข้าวหน่อยสิน้า~" แถมนิสัยและคำพูดคำจายังน่ารักคิคุอะโนะเนะมากๆด้วย แต่...เธอเองก็เป็นเหมือนน้องสาวผมหน่ะครับผมเลยรักเธอแบบพี่ชายน้องสาว

"ห๋า? เกี่ยวอะไรกับฉันอีกว๊ะเนี้ย..."

"ถ้ากัสไม่อยากไปเล่นกับข้าวก็ไม่เป็นไร..." อ่า...ดาเมจทำลายล้าง999999999+ครับ เป็นผมผมใจอ่อนว่ะ

"เออๆ ไปก็ไป!" เหอะ! ทำเสียงแข็งไปงั้นแหละ เอาจริงคือมึงเองก็...ใจอ่อนเหมือนกันนั่นแหละ และพอทั้งสองคนเดินออกไป

"มึงเอาใครมานอนที่ห้อง!?" ไอ้ข้าวปั้นก็เริ่มถามผมมาทันที

"แฟนกู!" ผมตอบมันไป ในกลุ่มพวกผมยังไม่มีใครรู้หรอกครับนอกจากไอ้น่านน้ำ

"ทำห่าไรหัดระวังหน่อยดิ่ว๊ะ เลือดเปอะเต็มผ้าปูที่นอนเลยเนี้ย ถ้ากูไม่เปลี่ยนจะเห็นไหม!?" 

"กูขอโทษครับ...พ่อ" 

"อ่ะ! ซักเองเลือดพรหมจรรย์ของเมียมึงอ่ะ" มันพูดจบก็โยนผ้าปูที่นอนมาให้ผม

"เหอะ! เออ...!"

 

ไหนใครบอกว่า...วัยรุ่นอย่างพวกผมเป็นพวกรักง่ายหน่ายเร็ว ผมว่ามันอยู่ที่สันดานของคนมากกว่าผมไม่เคยคิดเบื่อนับดาวเลย

มีแต่นับดาวนั่นแหละที่ทำตัวห่างเหินกับผมขึ้นทุกวันๆ แต่...เอาจริงช่วงนี้ผมก็ไม่ค่อยมีเวลาด้วยหล่ะครับเพราะผมจะขอทุนนักกีฬาต่อม.ปลายPครับ

แต่...ผมกับเธอก็ยังคงมีอะไรกันอยู่นะครับแต่แค่ไม่ได้มีอะไรกันบ่อยเหมือนเมื่อก่อน ผมว่าผมคงเสพติดเธอแล้วมั้ง

 

"กูเตะออกเดี๋ยวกูเก็บเอง" ผมพูดไป ก่อนที่จะวิ่งตามลูกบอลไป

"เอ๊!?" จนมันไปชนเข้ากับหลังรองเท้าสูทเงาวับของใครสักคน

"ล่ามโซ่มาพอดีเลย" โค้ชทีมฟุตบอลของผมพูดขึ้น

"ครับ?" ก้มลงหยิบบอลเสร็จ ก็เงยขึ้นมาขานรับ

"มีคนมาหานายหน่ะ" โค้ชพูดขึ้นมากับผม

"นายคือล่ามโซ่หรอ?" ผู้ชายคนนั้นถามมา

"ครับ" ตอบกลับไป

 

End Intro ของ ล่ามโซ่

 

Intro ของ นับดาว

 

เคยคิดมาตลอดว่าฉันเกิดมาในตระกูลที่ดีที่สุดมีทั้งเงินทองแถมคุณแม่ยังใจบุญเปิดสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าด้วยเพราะงั้นเรื่องเงินคงจะไม่มีปัญหาสำหรับฉัน แต่...เปล่าเลยค่ะ ทุกอย่างกับผิดคาดไปหมดเมื่อคุณแม่รู้ว่า...ฉันคบกับเค้า

 

"แกนี่มัน! นังลูกไม่รักดี!! เหมือนพ่อของแกไม่มีผิดไม่มีอะไรดีสักอย่าง!!!" คุณแม่ที่ทั้งใจดีและอ่อนโยนกับทุกๆคนในบ้านเสมอแต่...วันนี้กลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

"ฮึ่กๆ" ไม่สิ! พูดให้ถูกคือในบรรดาพี่น้องทั้งหมดฉันแทบจะไม่ได้รับความรักจากคุณแม่เลยด้วยซ้ำ

"แกถูกมันทำอะไรบ้างแล้ว!?" คุณแม่ถามมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

"ฮึ่ก! ม่ะ..มีเพศสัมพ่ะ...." ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดจบประโยคที่ว่า "มีเพศสัมพันธ์กันแล้วค่ะ" เลย

 

เพี๊ยะะะะ!!! คุณแม่ก็ตบหน้าฉันมาซ๊ะก่อนจนฉันได้กลิ่นเลือดคลุ้งเต็มในปาก

 

"ฮึ่ก! ฮือออ~ ค่ะ..ฮึ่ก คุณแม่ ฮึ่กๆ ต่ะ..ฮืออๆๆ ตบนับด่ะ..ฮืออๆ หรอคะ? ฮึ่กๆ! ฮืออๆ~" ฉันถามไปพร้อมกับน้ำตาไหลออกมาจากตาทั้งสองข้าง

 

ไม่เคยให้ความรักฉันแล้วยังมาตบตีแต่...ท่านก็เป็นแม่ ฉันคิดอย่างงั้นมาโดยตลอด

 

"มากกว่าตบฉันก็ทำแกได้! แกรู้ไหม!? ว่าพี่แกก็สร้างเรื่องไว้ให้ฉันต้องเก็บกวาด! แล้วนี่แกยังสร้างเรื่องไว้ให้ฉันเก็บกวาดอีกหรอ!? แกฟังไว้นะอินับดาว!! ถ้าแกยังไม่เลิกยุ่งกับมัน!!! ฉันจะฆ่ามันแน่!!!" คุณแม่พูดมาด้วยความหงุดหงิด

 

2เดือนต่อมา

 

"แก! ไม่ฟังฉันเลยหรอไง!? คิดว่าฉันแค่ขู่สินะ! งั้นฉันจะกร่อนผมแกและขังแกไว้แต่ในบ้านนี่แหละ!!" คุณแม่พูดมา

"ฮึ่ก! ฮือออ~ คุณแม่อย่า... ฮืออๆ~ ม่ายยยย!!" และผมที่ฉันเริ่มไว้ตั้งแต่ป.6ก็โดนตัดทิ้งแบบไม่เป็นทรง

 

@ในห้องเก็บของที่บ้านใหญ่

 

"ฮึ่กๆ~" คิดว่าฉันถูกขังนานหรือยังคะ ตอบ...2อาทิตย์แล้วค่ะ พอตื่นมาน้ำตาก็ไหลพอหันไปเห็นอะไรที่สะท้อนกับหน้าฉันมันก็ร้องไห้ออกมาอีก

 

แกร็กๆ แกร็กๆ แกร็กๆ หืม? ยังไม่ถึงเวลาอาหารนี่

แกร็กๆ กริ๊ก! ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกโดย

 

"ฮ่ะ!...."

"ชู่ว์~" เฮียน่านน้ำพี่ชายแท้ๆของฉันชู่ปากเป็นการบอกให้ฉันเงียบๆ

"เฮียน่านน้ำ...มาได้ยังไงหรอคะ" ฉันถามไปเสียงแผ่วเบา

"เฮียมาได้ยังไงไม่สำคัญหรอกครับ...แต่ตอนนี้ไม่มีคนอยู่บ้านใหญ่เลย นับดาวหนีไปหาไอ้โซ่นะครับ" เฮียน่านน้ำบอกมา

"ค่ะ นับดาวรักเฮียน่านนะคะ..." พูดจบก็สวมกอดพี่ชายไปค่ะ

"ครับ...เฮียก็รักเรานะ" เฮียน่านน้ำกอดตอบฉันแป๊บนึงฉันก็หนีออกมาได้

 

แต่...ทุกอย่างผิดคาดที่ฉันคิดไว้มันผิดหมด และสิ่งที่ทำให้ฉันเสียใจและคิดว่าตัวเองทำผิดพลาดที่สุดในชีวิตก็คือ...ฉันยอมยกร่างกายของตัวเองให้กับผู้ชายเลวคนนั้น

 

@ห้องเช่าของพี่ล่ามโซ่

 

กว่าจะมาถึงเงินที่เฮียน่านน้ำให้มาก็หมดเพราะฉันต้องนั่งรถถึง2ต่อ จากบ้านมาที่โรงเรียนโดยรถแท็กซี่และนั่งวินมอเตอร์ไซต์มาที่นี่

 

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! ฉันเคาะประตูห้องเช่าห้องเก่านี้ไป

กริ๊ก! แอ๊ดดดด~ และประตูก็ถูกเปิดออกมาโดย

 

"นับดาว...?"

"ฮึ่กๆ! พ่ะ..พี่โซ่! ฮือออ~" เรียกผู้ชายตรงหน้าไปค่ะ และกำลังจะเข้าไปสวมกอดแต่ก็ต้องชะงัก

"พี่โซ่คะแล้ว...อ้าว! พี่นับดาว...?" ทันทีที่เห็นหน้าของผู้หญิงที่อยู่ในห้อง ฉันก็รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังถูกแช่แข็ง ร่างกายชาไปหมด

"รู้จักกัน?" พี่ล่ามโซ่ถามเธอไปเสียงเรียบนิ่ง ทำไมถึงไม่ถามฉันหล่ะ

"อ่า...ก็พอจะรู้จักกันมาบ้างหน่ะค่ะ จริงไหมคะ...? พี่นับดาว..." โกหก! ยัยเด็กขี้โกหก

"พี่โซ่คะ! ฮึ่กๆ~ ช่ะ..ช่วยนับดาวด้วยนะ!" ฉันพูดขอร้องผู้ชายตรงหน้าไป ก่อนที่จะไม่ทันการ

 

@หน้าปากทางเข้าห้องเช่า

 

"มีเรื่องอะไร" พี่ล่ามโซ่ถามมา

"ฮึ่กๆ พี่โซ่คะ...เราหนีไปด้วยกันนะ" ฉันพูดไป

"ฮึ! หนีหรอนับดาว...? หนีไปกับของเก่าๆแบบเธอเนี้ยนะ? ฮ่าๆ ตลกว่ะ" พี่ล่ามโซ่พูดมาเหมือนกับเป็นเรื่องตลก

"ม่ะ..หมายความว่ายังไงคะ? ฮึ่ก! พี่ล่ามโซ่!" ฉันพูดไปพร้อมกับเขย่าแขนพี่โซ่

"ไม่เข้าใจไงว๊ะ ว่าเบื่อแล้วอ่ะ! ของเก่าแบบเธอหน่ะ ไม่มีค่าแล้ว!!!" พี่ล่ามโซ่ตะโกนใส่หน้าฉัน

"ไม่...! พี่โซ่โกหกใช่ไหมคะ!? นับดาวรักพี่มากนะ! รักมากยอมลำบากด้วยด่ะ....โอ๊ยย!!" ร้องเสียงหลงทันทีที่พี่เค้าจับมาที่ข้อแขนข้างขวาของฉันและฉันจะไม่ว่าอะไรเลยถ้าฉันไม่ได้โดนคุณแม่กระชากแขนข้างขวาทุกวันจนมันระบม

"แต่ฉันไม่ได้รักเธอ ที่ทนนอนกับเธอเพราะอยากใช้ให้พรุน!" พูดจบเค้าก็

 

ตุ่บ! สบัดมือฉันออกไปจนฉันล้มลงกับพื้น

 

"ฮึ่ก ไม่! พี่โซ่! อย่าทำกับนับดาวอย่างงี้!" พยายามจะพูดขอร้องเค้าไป

"เธอมีเงินไหมหล่ะ หืม? ถ้ามีเงินหล่ะก็...ฉันอาจจะพาเธอหนี แถมตอนนี้หน้าตาของเธอมันดูไม่ได้เลยนับดาว ขายก็ไม่ได้ด้วยสิ เทียบกับผู้หญิงที่อยู่ในห้องฉันไม่ได้สักนิด! ฮึ!" เค้าพูดจบก็หันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องของเค้าโดยไม่หันมาสนใจฉันอีกเลย

 

ทำไมหล่ะ? ผู้ชายมันเป็นอย่างงี้ทุกคนเลยหรอไง พอได้แล้วก็เท ไม่มีเงินเปย์มันก็ทิ้ง

คนที่บ้านฉันตอนนี้ก็ไม่มีใครพึ่งได้แล้ว...นอกจากเฮียน่านน้ำ แถมคนที่ฉันรักหมดหัวใจกำลังทำให้ฉันตายทั้งเป็น...

เพื่อนที่รู้ว่าฉันเคยคบกับพี่ล่ามโซ่ก็คือน้องชายแท้ๆของเค้ากัสโซ่...

 

@P school

 

"อิดาว กูว่านะถ้าไอ้เหี้ยนั่นมันเหี้ยใส่มึงขนาดนี้แล้วมึงทำตัวอ่อนแอให้มันเห็นอ่ะ มันจะยิ่งได้ใจ" 

"ฮึ่ก แล้วขิง...ฮืออๆ จะให้ดาวทำยังไง...? ฮึ่กๆ ดาวรักเค้ามาก!" พอนึกถึงเค้ามันก็...ทำให้ฉันอยากร้องไห้ออกมาอีก

"ไอ้ขิง มึงจะพูดทำร้ายจิตใจมันทำไมนักหนา?!" พายุพูดขึ้นมา

"เอาจริง! กูไม่รู้หรอกนะว่าไอ้เหี้ยนั่นเป็นใครอ่ะแต่...กูว่า...มึงยิ่งอ่อนแอมันยิ่งหัวเราะเยาะมึงทำไมมึงไม่คิดว่า...ในเมื่อเป็นคนดีแล้วมันไม่ได้ดี...มึงไม่ร้ายให้สุดๆแล้วหยุดที่ชัยชนะไปเลยว๊ะ!?" ขิงพูดมา

"เอ๊!? ย่ะ..ยังไงหรอ?" ฉันถามไปด้วยความสงสัย

"ไปอีกคนนึงแล้วครับ กุลสตรีของประเทศนี้ กูบอกเลยวงการนางร้ายแบบไอ้ขิงอ่ะเข้าแล้วออกยากมากนะเว้ย!" พายุพูดมา

 

ปั๊บ!!! และพายุก็ถูกขิงเอามือฟาดหัวค่ะ

 

"พูดมากจังว๊ะ! กูจะไม่ยอมเสียเพื่อนกูไปเพราะผู้ชายเหี้ยๆอีกแล้ว! ฮึ! เดี๋ยวกูสอนให้ค่ะอิเพื่อนรัก"

 

แต่ทำไมหล่ะคะ...ทั้งๆที่ฉันดีก็แล้วร้ายก็แล้วเชื่อฟังคำสั่งต่างๆของคุณแม่ก็แล้ว แต่ฉันก็ยังคงถูกคนในบ้านทำร้ายกลั่นแกล้งและมันก็มากขึ้นทุกวันๆด้วย

และแน่นอนว่า...จากเด็กผู้หญิงที่ดีแสนดีในวันนั้น กลับกลายเป็นเด็กผู้หญิงที่ร้ายแสนร้าย และก็ค่อยๆกลายเป็นผู้หญิงที่เลวแสนแลวในวันนี้

ในเมื่อโลกนี้ไม่มีที่ยืนสำหรับคนดี...ฉันก็จะร้ายจะเลวให้มันสุดๆ

ความรักทำให้ฉันเปลี่ยนไปแต่...สิ่งที่หล่อเลี้ยงฉันไว้คือการแก้แค้น

 

End Intro ของนับดาว

 

End Intro

.

.

.

.

.

{To be continue}

 

"แล้วก็อยากฝากไปถึง...ดวงดาวของผมว่า...ผมกำลังจะเอาหัวใจของผมไปฝากที่เธอเหมือนเดิมนะครับ!"

 

Talk

 

สาเหตุที่ต้องเตือนแบบนั้นไปก็เพราะว่าไรท์นั้นไม่รู้ว่า...นักอ่านที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นั้นอายุเท่าไหร่กันแล้วบ้างนะคะถึงจะไม่ได้มีฉากอะไรแบบนั้นแต่ก็...น่าจะพอเดาออกอ่ะเนอะ

.....

 

อิพี่มึงเปิดน้องตั้งแต่น้องอายุ14เลยหรอว๊ะ 5555 เปิดตัวมันเองด้วยเหมือนกัน

.....

 

คำเตือนเพิ่มเติม

นิยายเรื่องนี้จะหดหู่และน่าสลดใจมากนะคะ ใครโลกสวยกดปิดเลยงับ

เตือนแล้วนะจะมาหาว่าไรท์ไม่เตือนไม่ได้นะคะ

.....

 

มีผู้หญิงเพิ่มมาด้วยแหละ! ใครนะใครรู้จักกับนับดาวด้วย

เชื่อเถอะค่ะนิยายของไรท์นั้นไม่มีตระกูลไหนดีเท่า รัตนพรหมไพศาล แล้วค่ะ

 

.....

 

แต่ถ้าถามว่า...ใครเปลี่ยนนับดาวก็คงเป็นแม่นายขิงหน่ะนะเจ้าคะ แต่อะไรที่ทำให้นับดาวเปลี่ยนไปเป็นเลวแสนเลวอันนี้ก็...ต้องติดตามตอนต่อไปนะคะ

.....

 

โปรดติดตามอ่านตอนต่อไปกันด้วยนะคะ

วันนี้ฝันดีราตรีสวัสดิ์ค่ะ

อัพวันจันทร์-พุธ-ศุกร์ เหมือนเดิม

ส่วนวันอาทิตย์ก็บางสัปดาห์เหมือนเดิมค่ะ

เวลาก็...เหมือนเดิมเนอะ2ทุ่มไม่เกิน4ทุ่ม

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว