พระเอกเราหึงโหดแอบกลัวเมีย ส่วนนางเอกเราก็หึงโหดอ่อยเก่ง 1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจค่ะ อย่าลืมเม้นกันเยอะๆนะคะ

LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : มือตบอันดับหนึ่ง

ชื่อตอน : LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : มือตบอันดับหนึ่ง

คำค้น : ผัวดุ,เมียดุ,ผัวโหด,เมียโหด,ช่างสัก,เมียช่างสัก,เมียนักสัก,เซ็กซ์,หื่น,หึง,หวง,เยดุ,อ่อย,ยั่ว,เลว,เถื่อน,สัก,25+,รัก,เมีย,ผัว,ลีลาเด็ด,เลมอน,มะนาว,โรมัน,โรม,แรด,ร่าน,ลีลาเด็ด,เอามันส์,กลัวเมีย,bts,jimin,krystal,roman,lamon,tattoo,love,lovetattoo,อ่านฟรี,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.3k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2562 16:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : มือตบอันดับหนึ่ง
แบบอักษร

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป 

ฉันที่กำลังกลับมาจากเรียนเปิดประตูลงจากรถพร้อมฮำฮัมเพลงโปรดอย่างอารมณ์ดี หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาฉันแทบจะมีความสุขเอามากๆเลย 

เพราะโรมันมาบอกฉันว่าอีชมพู่นั้นมันโดนพักงานตั้ง3เดือนแหนะ แอบตกใจอยู่เหมือนกันนะ จะสงสารก็สงสารไม่สุด ก็ดูที่มันทำกับฉันสิ อีกอย่างมันนั้นแหละที่ทำตัวเองทั้งนั้น 

“อีเลมอน!!” ฉันรีบหันหลังกลับมาดูว่าใครเรียกฉัน 

อ๋อ..ที่แท้ก็อีชมพู่ ตายยากจริงๆนะ 

“มีอะไรหรือคะพี่ชมพู่” 

“มึงทำให้กูโดนพักงาน” 

“อะไรกันคะ พูดให้ถูกดีกว่ามั้ย” 

“.....” 

“ใครกันแน่ที่ทำ ไม่ใช่มึงหรอที่ทำตัวมึงเอง!” 

“มึง!” 

เพี๊ยะ! 

อีชมพู่ตบใบหน้าฉันอย่างแรง มาเพื่อตบกูถึงที่เลยหรอ หึ! ได้...จะเล่นงี้กับกูใช่มั้ย มึงมาหากูถึงที่เองนะอีชมพู่! แล้วอย่ามาหาว่ากูเลว 

เพี๊ยะ! 

ฉันตบมันกลับอย่างแรง และไม่รอให้มันได้โอกาส ฉันก็เข้าไปจิกหัวมันแล้วฟาดฝ่ามืออีกรอบจนมันถึงกับหน้าหันเลยทีเดียว 

“กูล่ะสมเพชมึงจริงๆอีชมพู่” ฉันจิกหัวมันแรงขึ้น ส่วนมันก็พยายามตะเกียกตะกายให้พ้นจากเงื้อมมือฉัน 

“.......” 

“ผู้ชายเค้าไม่เอา มึงยังจะคันริกๆไปอ่อยเค้าอีก” 

“หึ! มึงเองก็คันริกๆไปโชว์เนื้อโชว์หนังให้อีตัวผู้อื่นเค้าดู ต่ำ!” 

“หรอ แล้วกูไปโชว์บนหัวมึงหรอห๊ะ!” 

เพี๊ยะ! 

ฉันตบใบหน้ามันอีกครั้ง มันเป็นใครที่มาดูถูกฉันแบบนี้ ถึงฉันจะถ่ายแบบโชว์เนื้อหนังแต่มันก็คืออาชีพสุจริต ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน 

“ไหนๆมึงก็มาหากูถึงที่แล้ว..” 

“......” 

“กูก็ขอตบให้หายเกลียดหน่อยเถอะ” 

เพี๊ยะ เพี๊ยะ 

ฉันตบหน้ามันไปสองทีแรงๆไม่มียั้ง ก็มันมาหาฉันถึงที่เลยหนิ ตอนแรกฉันก็แอบปลงแล้วนะนึกว่าจะไม่ได้ชำระแค้นที่มันทำกับฉันไว้ซะแล้ว 

แต่ก็ไม่รู้โชคดีของฉัน หรือดวงซวยของมันเอง... 

“นี่กูคิดว่ามึงยังมีบุญอยู่นะที่เค้าไม่ไล่มึงออก” 

อีชมพู่มันทำได้แค่ดิ้นทุรนทุรายให้หลุดจากเงื้อมมือฉัน หึ! คิดจะมาแหยมกับอีเลมอนก็คิดผิดซะแล้ว... 

“.....” ฉันบีบคางมันอย่างแรง 

“แต่ก็ไม่รู้นะ ถ้ามึงยังนิสัยแอ๊บตอแหลอยู่แบบนี้ สักวันมึงอาจจะโดนไล่ออกจริงก็ได้” 

“กรี๊ด! อีเลมอน” 

เพี๊ยะ! 

มันใช้ช่วงที่ฉันเผลอตบหน้าฉันแล้วผลักฉันจนล้ม ก่อนที่ฉันจะใช้เท้าถีบมันจนมันเซ ฉันรีบลุกขึ้นแล้วจิกหัวมันอีกครั้งพร้อมกับตบหน้ามันคืน 

เพี๊่ยะ! 

“รับไม่ได้หรอ ทำใจหน่อยนะ” 

“.....” ฉันผลักมันจนล้มแล้วก้มลงไปบีบคางมัน 

สมน้ำหน้ามัน คิดจะมาตบฉันให้หายแค้นแล้วเป็นไงกลับไปอย่างกับอีผีบ้า ฉันเตือนแล้วนะ มันไม่ฟังเองช่วยไม่ได้ 

“กูเตือนมึงด้วยความหวังดี ถ้ามึงยังทำตัวแบบนี้ ชอบแย่งผัวชาวบ้านแบบนี้ สักวัน...” 

“.....” 

“สักวันมึงจะโดนหามส่งโรงพยาบาล” 

“.....” 

“แล้วก็กูเตือนนะ อย่ามายุ่งกับกูแล้วก็ผัวกูอีก” 

“.....” 

“ไม่งั้นกูจะไม่ใช่แค่ตบมึงแค่นี้แน่ จำใส่หัวมึงไว้!” 

ผัวข้าใครอย่าแตะ.. 

. 

. 

. 

. 

. 

1เดือนผ่านไป 

แกร้ก 

ผมเปิดประตูเข้ามาในห้องพร้อมกับสีหน้าและแววตาว่างเปล่า คนตัวเล็กวิ่งมาหาผมเหมือนอย่างเคยทุกครั้ง 

ผมฝึกงานเสร็จเรียบร้อยแล้วตั้งแต่อาทิตย์ก่อน และวันนี้ผมก็ได้ผลการประเมินว่าผมจะผ่านหรือไม่ผ่าน ถ้าผ่านผมก็ได้เลื่อนชั้นปี ถ้าไม่ผ่านผมก็ต้องลงเรียนซ้ำ... 

“เป็นอะไรหื้ม?” เลมอนใช้สองมือประคองใบหน้าผม 

“มอน วันนี้กูได้ผลประเมินแล้วนะ” 

“เป็นไงบ้าง” เลมอนทำสีหน้าตื่นเต้นแต่แล้วเธอก็เปลี่ยนสีหน้าเป็นเศร้าเมื่อเห็นผมมองเธอด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย 

“.....” 

“ไม่ผ่านหรอ..” 

“.....” ผมไม่ตอบอะไร 

“มอนขอโทษนะ ขอโทษ เป็นเพราะมอนแท้ๆเลย ฮึก!” และแล้วเธอก็ร้องไห้ออกมา 

“ร้องไห้ทำไม” ผมใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาเธอออก 

“โรมไม่ผ่านเพราะมอน” 

“กูยังไม่ได้พูดเลย” 

“ก็โรมดูเศร้าหนิ” 

“ก็นะ” ผมรีบเกาหัวแก้เก้อ 

“นี่มึงโกหกกูหรอ!” 

ผั๊วะ! 

เมียรีบลงฝ่ามือพิฆาตตบหัวผมอย่างแรง 

“โอ๊ย! กูเจ็บมากนะ” 

“เออ สมน้ำหน้ามึง เล่นโกหกกูนัก” 

“กูยังไม่โกหกเลย” แค่ปั้นสีหน้าให้ดูเศร้าแค่นั้นเอง แต่ก็น่าจะไปเป็นพระเอกได้นะ หน้าตาหล่อแถมแสดงละครเก่ง คือกูนี่เอง 

“เดี๋ยวเหอะ ซักปาบมั้ยแม่ม!” 

“ขอโทษคร้าบ ดีใจกับกูหน่อยสิ กูผ่านฝึกงานแล้วนะเว้ย” 

จุ๊บ! 

เธอเขย่งปลายเท้ามากดจุ๊บผมเบาๆ จนทำให้ผมคลี่ยิ้มออกมา แม่ง! น่ารักว่ะ 

“ผัวกูเก่งที่ฉุดเลยจ้า” 

เธอบีบจมูกผมเบาๆก่อนที่เธอพุ่งเข้ากอดคอผมพร้อมกับจุ๊บแก้มซ้ายทีจุ๊บแก้มขวาที 

“มอนดีใจด้วยนะโรม” 

“ครับ” 

“......” 

“มอน” 

“หื้ม?” 

“พอเราเรียนกันจบ แต่งงานกันนะ” 

“อะไรเล่า ใครเขาให้ขอกันตอนนี้” เธอพูดอย่างเขินอาย พลางแก้เขินด้วยการเกี่ยวผม 

“กูพูดไว้ก่อนไง” 

“เรื่องแบบนี้ใครเค้าให้พูดไว้ก่อน” 

“ก็กูไง” 

“ไม่เอาไม่พูดแล้ว มอนเขิน” 

“กูจริงจังกับมึงนะ” ผมรีบดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด 

“โรม~” เธอช้อนสายตาขึ้นมามองผม 

“กูจริงจังกับมึงตั้งแต่ที่ได้เป็นแฟนกับมึงแล้ว 

“.....” 

“กูรัก กูซื่อสัตย์กับมึงมาตลอด เพราะกูรักมึงจากใจจริงๆ” 

“......” 

“กู-“ ผมพูดไม่ทันจบนิ้วชี้ของเลมอนก็ทาบลงบนริมฝีปาก ให้ผมหยุดพูด 

“โรมไม่ต้องพูด โรมไม่ต้องพูดอะไรเลย” 

“......” 

“มอนรับรู้ความรักที่โรมมีให้มอนได้เสมอ” 

“......” 

“มอนรู้ว่าโรมรักมอนมาก” 

“......” 

“และมอนก็อยากจะบอกว่า...” 

“......” 

“มอนเองก็รักโรมมากเหมือนกัน” 

“.......” 

“ตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ และตลอดไปมอนก็จะรักโรม และจะรักมากขึ้นไปเรื่อยๆ” เลมอนพูด 

น้ำตาใสๆจากร่างบางก็เอ่อล้นเบ้าตาด้วยความตื้นตันใจที่มีต่อโรมัน 

สายตาทั้งสองสบตามองกันอยู่เนินนาน แล้วริมฝีปากหนาค่อยๆเลื่อนมาจรดทาบทับริมฝีปากบางช้าๆอย่างละเมียดละไม ลิ้นหนาค่อยสอดแทรกเข้ามาในปากหวานแล้วฉกชิมความหวานอันล้ำค่า... 

จูบของเธอนี่แหละดูที่สุดแล้ว... 

และ 

เธอนี่แหละคือคนที่ผมเลือก... 

!!TALK!! 

ในที่สุด555555 หลังจากหมั่นไส้มาหลายอีพี อีพีนี้เราจัดให้  

อย่าลืมคอมเม้น กดถูกใจนิยายกันด้วยน้า 

1 คอมเม้น 1ล้านกำลังใจให้ไรท์ 

 

 

ความคิดเห็น