ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 35

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.6k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2562 20:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 35
แบบอักษร

ตอนนี้วายอยู่ท้ายเกาะเขากำลังช่วยชาวบ้านทำไร่ปลูกผักดังเดิมแต่ที่ไม่เหมือเดิมคือมีแทนคุณด้วย เมื่อคืนวายกลับจากรีสอร์ททันทีที่คุยกับแทนคุณจบและในเช้าวันนี้แทนคุณก็ขับรถมอเตอร์ไซค์วิบากมาตั้งแต่เช้ามืด

"แบกมาสิ" วายให้ไปสั่งแทนคุณที่ยืนอยู่ข้างๆถุงใส่ปุ๋ยใบใหญ่ แทนคุณทำหน้างงเล็กน้อยก่อนจะชี้ไปที่ถุงใส่ปุ๋ยข้างๆกาย

"ไม่แบกก็กลับไปอย่ามาเกะกะ" วายว่าก่อนจะเดินไปที่ถุงใส่ปุ๋ย

"แบกก็แบก" แทนคุณว่าก่อนจะรีบแบกถุงขึ้นบนไหล่แล้วสายตาคมก็เหลือบมามองที่วาย

"เอาวางตรงไหน" แทนคุณถาม

"ตรงนั้น" วายชี้ แทนคุณพยักหน้ารับแล้วเดินไปตรงที่วายบอก แทนคุณกำลังจะวางถุงลงแต่วายก็ทักขึ้นก่อน

"ไม่เอาๆ มันเกะกะ เอาไปไว้ตรงนั้น" วายเปลี่ยนที่ชี้ไปอีกทาง แทนคุณพยักหน้ารับแล้วเดินไป แทนคุณกำลังจะวางถุงลงวายก็ทักขึ้นอีกครั้ง

"ไม่ดีงั้นแบกตามมานี่ก็ได้" วายพูดหน้านิ่งแต่ในใจนี่หัวเราะสมน้ำหน้าไปแล้ว แบบนี้มันต้องแกล้งซะให้เข็ด

แทนคุณแบกถุงใส่ปุ๋ยตามวายไปก่อนที่วายจะหยุดเดินวายบอกให้แทนคุณวางถุงใส่ปุ๋ยลงซึ่งแทนคุณก็วางลง คราวนี้วายไม่ได้ทักแต่เป็นเสียงลุงที่ดังขึ้นมาจากอีกทาง

"หนุ่มเอาไปวางอะไรตรงนั้น เอากลับมานี่" วายแอบยิ้มและตอนที่แทนคุณหันมามองวายก็หุบยิ้มแล้วตีหน้านิ่ง

"แบกสิ" วายบอก

"แกล้งกันหรือเปล่า" แทนคุณหันมาถามด้วยสีหน้าจับผิดแต่วายก็ยังตีหน้าซื่ออยู่แบบนั้น

"ไม่พอใจก็กลับไปสิครับ" วายพูดเสียงเรียบและจะเดินไปแบกถุงใส่ปุ๋ยเองแต่ฝ่ามือหนาก็คว้าแขนวายไว้ซะก่อน

"อย่าให้รู้นะว่าแกล้งกัน ไม่งั้นอย่าหาว่าไม่เตือน" แทนคุณขู่ลอดไรฟันก่อนจะเดินไปแบกถุงใส่ปุ๋ยเดินไปหาลุง วายมองตามแอบหย่นจมูกใส่

"คนอะไรวะชอบขู่เป็นที่หนึ่ง"

.

12.30 น.

"หนุ่มมากินข้าวกัน" เสียงลุงเรียกทำให้วายเดินไปแต่ก็ถูกแทนคุณคว้าแขนไว้ วายหันไปมองด้วยแววตาดุๆ

"กลับรีสอร์ทกับกู" แทนคุณบอกเสียงเรียบ

"ไม่กลับ" วายปฏิเสธและสะบัดมือแทนคุณออก ยังจะมีหน้ามาสั่งอีก

"กูไม่ให้มึงทำงานแล้ว"

"ทำไมกูจะทำไม่ได้ ไหนบอกอยากได้โอกาส นี่มันขู่กันชัดๆ" วายตอบกลับไป

"กูไม่ได้ขู่ มึงทำมาตั้งสามเดือนแล้วให้เลิกทำซะ"

"ไม่เลิก ไม่พอใจก็กลับไปสิ" วายบอกแล้วเบือนหน้าหนีไปทางอื่น ไม่มีความอดทนเลยสักนิด

"กูจะเอามึงไปด้วย"

"ก็บอกว่าไม่..."

หวืด!

"ปล่อยกูลงนะไอ้บ้าคุณ!" วายร้องลั่นหลังจากโดนแทนคุณแบกขึ้นบ่าจนหัวห้อยต่องแต่ง

"ไม่อายคนอื่นหรือไงวะ" แทนคุณว่าและพาวายเดินไป

"ถ้าอายมึงก็ปล่อยกูลงสิ ปล่อยกูนะ!" วายว่าและใช้กำปั้นทุบแผ่นหลังแทนคุณหลายต่อหลายครั้งแต่ร่างสูงก็ไม่สะทกสะท้านอะไรยังเดินต่อไป วายไม่รู้ว่าตอนนี้ทุกคนที่อยู่แถวนี้จะมองด้วยสายตาแบบไหน แต่วายรู้สึกอายมาก

แทนคุณเดินมาถึงรถมอเตอร์ไซค์ก็ปล่อยวายลง วายมองแทนคุณด้วยสายตาค้อนๆและเคืองก่อนจะหมุนตัวจะเดินหนีมา

หมับ!

"ทำอะไรวะ ปล่อยนะเว้ย!" วายว่าและดิ้นพล่านเมื่อโดนแทนคุณคว้าเอวแล้วรั้งเข้าไปกอดไว้ ตรงนี้ถึงจะห่างจากสายตาคนอื่นแต่ถ้ามีคนผ่านมาคงได้เข้าใจผิดกันพอดี

"ไม่ปล่อย" แทนคุณทำหน้าทำหน้าขี้เล่นและรัดวายแน่นขึ้น

"ไอ้คุณ! ปล่อยกูนะ!" วายขึงตาใส่แทนคุณและพยายามผลักไสร่างสูงให้ออกห่างแต่ก็นั่นแหละ แรงของแทนคุณนั้นมีมากมายมหาศาลผลักแรงแค่ไหนก็ไม่ขยับ

"ถ้าไม่หยุดกูจูบ" แทนคุณขู่ออกมาแล้วมองหน้าวายด้วยแววตาจริงจัง

"จูบบ้าอะไรของมึง ปล่อยกูนะ" วายยังคงใช้ท่อนแขนดันหน้าอกของแทนคุณอยู่แบบนั้น

"นี่อยากโดนจูบใช่มั๊ย"

"ไม่ให้จูบเว้ย" วายว่าแล้วมองหน้าแทนคุณด้วยสายตางอนๆ

"นี่ง้ออยู่นะ ไม่อยากทำร้าย"

"วิธีง้อบ้าบออะไรเป็นแบบนี้ ไม่อายคนอื่นก็ช่วยอายผีสางบ้างเถอะ ผู้ชายสองมายืนกอดกันแบบนี้มันใช่ที่ไหน"

"ทำไมต้องแคร์" แทนคุณว่าออกมาอย่างหน้าไม่อาย

"หน้าด้าน" วายอดว่าไม่ได้ แทนคุณยังนิสัยเดิมไม่เคยเปลี่ยนชอบเอาเปรียบเขาอยู่เรื่อย

"ด้านได้อายอด อยากได้เมียคืนก็ต้องทำแบบนี้แหละ" พูดจบก็ยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาทันที

"ใครเมียมึงหะ!"

"วายไง" แทนคุณตอบหน้านิ่ง แต่ทำไมวายต้องรู้สึกดีด้วยกับคำพูดนี้ ไม่ได้นะวาย มันแค่คำหวานของแทนคุณเท่านั้นหยุด! ห้ามเคลิ้ม

"กูยอมเป็นเมียมึงตั้งแต่ตอนไหน" วายเถียงกลับ

"ไม่รู้ รู้แค่ว่าได้หลายครั้งแล้วก็นับว่าเป็นเมีย" แทนคุณตอบอย่างหน้าไม่อาย ทำให้วายอดหมั่นไส้ไม่ได้

"ดรีมก็เมียด้วยน่ะสิถ้าพูดแบบนี้ พยาบาลคนนั้นอีก แล้วก็คนอื่นๆอีก"

"มันไม่เหมือนกัน"

"อะไรที่ไม่เหมือนกัน มึงก็เอาคนพวกนั้นเหมือนที่เอากูนั่นแหละ" วายพูดแล้วก็ฉุนขึ้นมาทันที

"มึงคือคนที่กูอยากอยู่ด้วยไง ส่วนคนอื่นแต่เอาเวลาเหงานี่ไงไม่เหมือนกัน"

"ตอแหล"

"หึงหรอ" แทนคุณว่าขึ้นมา

"ใครหึง!" วายหลบตาแทนคุณทันที เขาก้มหน้างุดหลุบตาลงต่ำ

"หน้าก็แดงเสียงก็สูงด้วยเนี่ย"

"ไอ้บ้า!" วายเงยหน้าขึ้นไปตะคอกแทนคุณทันที ใจก็เต้นแรงไม่เป็นส่ำ นี่วายกำลังจะตกลงไปในกับดักของแทนคุณใช่มั๊ย

"เคยชอบกูมั๊ย มีความรู้สึกดีดีให้กูบ้างหรือเปล่า เผลอใจสักนิดก็ยังดี"

"ไม่มี!"

"ใจแข็งว่ะ" แทนคุณว่าอย่างงอนๆ

"ปล่อยได้แล้ว"

"กูชอบมึงนะ"

"ปล่อย!"

"กูชอบมึงนะวาย" แทนคุณพูดย้ำ

"บอกให้ปล่อยไง!"

ปริ๊น! ปริ๊นนนนนนน"

เสียงแตรรถดังขึ้นทำให้วายกับแทนคุณหันไปมองก่อนจะพบว่าเป็นกันย์ที่จับรถกระบะผ่านมา

"ผัวเมียทำอะไรกันครับ!" เสียงกันย์ตะโกนมา

"ผัวเมียพ่อคงมึงดิ!" วายตะโกนกลับ

"ง้ออยู่เว้ย! ถ้าไม่ได้เดี๋ยวพากลับไปง้อบนเตียง!" นี่เป็นเสียงแทนคุณที่ตะโกนบอกกันย์ ส่วนกันเมื่อได้ยินก็ยิ้มกริ่มขึ้นมา

"เบาๆนะเว้ย คนโสดอิจฉา!"

"หุบปากทั้งคู่เลย!" วายพูดสวนขึ้นเพราะทนฟังไม่ได้

"ระวังตัวเถอะวาย แสบนักนะเดี๋ยวไม่ได้นอน เพื่อนกูยิ่งง้อโหดอยู่!" พูดจบกันย์ก็หัวเราะร่าก่อนจะขับรถออกไป

"ปล่อยสักทีเถอะ!" วายหันมาดุแทนคุณต่อ

"กลับรีสอร์ทกับกูนะ ไม่ต้องทำงานแล้ว"

"ไม่ไปไง!"

"ดื้อ!" แทนคุณว่าวายเหมือนผู้ใหญดุเด็ก

"มึงแหละดื้อ กูโกรธมึงอยู่นะเว้ย"

"ก็หายโกรธสิ"

"ไม่มีวัน!" วายบอกเสียงแข็ง

"โอเคไม่หายก็ไม่หาย งั้นกูคง..."

อ้ากกกก!

แทนคุณกดจูบลงมาบนริมฝีปากของวายอย่างรวดเร็วจนวายไม่ทันได้ตั้งตัวพอรู้ตัวแทนคุณก็ผละออกไปแล้ว

"ทำบ้าอะไรของมึงไอ้แทนคุณ!"

"ก็บอกจะง้อไง ง้อในแบบของกูยิ่งมึงหายงอนยากกูยิ่งชอบ" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของแทนคุณอีกครั้ง

"ไอ้!"

จุ๊บ!

อ้ากกกก!

วายกำลังแดดิ้นเมื่อปลายจมูกโด่งกดลงมาบนแก้มแบบฉวยโอกาสพร้อมกับเสียงหัวเราะหึในลำคออย่างชอบใจ

"มา ด่ามาเลยพร้อมจูบ"

"ไอ้บ้าแทนคุณกูเกลียดมึงงงงงง!"

.

"ไปเล่นน้ำกัน"

"ไม่ไป" วายตอบเพราะโดนแทนคุณลากมาอยู่ด้วยที่รีสอร์ทแถมยังจะให้นอนห้องเดียวกันอีกแบบนี้วายไม่ยอมก็เลยนั่งหน้าบึ้งอยู่ระเบียงห้อง

"งั้นมาเล่นอย่างอื่นแทน"

"อะไร"

หวืด!

อ้ากกกก!

ตุบ!

ร่างของวายถูกวางลงบนเตียงก่อนที่แทนคุณจะตามขึ้นมาคร่อมไว้ แทนคุณเดินสามขุมไปอุ้มวายมาตอนวายคาดไม่ถึงตอนนี้ ร่างสูงกำลังนั่งคร่อมวายอยู่บนเตียง

"จะทำบ้าอะไรเนี่ย! นี่มึงง้อกูหรอ" วายว่าออกไปและพยายามจะดันตัวขึ้นแต่แรงกดทับของแทนคุณก็มีมากกว่า

"ไม่ง้อแล้วจะเอา เสียเวลา" แทนคุณบอกแล้วก้มหน้าลงมา

"ไอ้นี่!"

"ไม่ต้องพูดแล้ว ยังไงก็หนีไม่พ้นหรอก กูตามหามึงมาสามเดือนกว่าจะเจอรู้มั๊ยกูทรมานแค่ไหน" แทนคุณสบตาวายนิ่งและพูดระบายออกมา คำพูดของแทนคุณทำให้สายสงบลงและนิ่งฟัง

"กูไม่ปล่อยมึงไปแล้ววาย กูรู้แล้วว่ากูต้องการอะไร กูอยากให้มึงเปิดใจให้กูสักครั้ง ลองศึกษากูดู ถ้ากูไม่ใช่เดี๋ยวกูไปเอง ถ้ากูยังเลวกูจะไม่มาให้มึงเห็นหน้าอีกเลย"

"กูเชื่อใจมึงได้แค่ไหน" วายสวนขึ้นมาทันที

"ไม่ต้องเต็มร้อยแต่กูจะพยายามดูสักครั้ง"

"แต่กูไม่ได้รักมึงนะ" วายบอกออกไปแม้ความรู้สึกบางอย่างจะก่อตัวขึ้นมาแล้วก็ตาม แต่วายยังเลือกทางของตัวเองไม่ยอมโอนอ่อนให้แทนคุณง่ายๆเด็ดขาด

"กูรู้ แต่กูอยากลอง มึงให้โอกาสกูนะ" สองตาสบกันนิ่งหัวใจของวายค่อยๆเต้นขึ้นมาเป็นจังหวะ ริมฝีปากบางพ่นลมหายใจออกมา

"ก็ลองพยายามดูถ้ากูไม่ได้รักมึง กูจะไปตามทางของกูจริงๆนะ" วายบอกเพราะไม่แน่ใจเหมือนกันว่าถ้าถึงวันนั้นแล้วความรู้สึกมันชัดขึ้นมามากกว่านี้วายอาจจะอยู่ที่นี่ตรงนี้กับแทนคุณก็ได้ ใครจะไปรู้

.

.

.

วายไม่ได้ง่ายนะ แค่อยากรู้ใจตัวเองเหมือนกันว่าคิดยังไงกันแน่ ถ้ามีใจก็จะเปิดใจแต่ถ้ามันไม่ใช่ก็คงปิดตาย

ฝากติดตามด้วยนะคะ ใกล้จบแล้วนะคะ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว