เจ้าหญิงดอกไม้ / บุษบากร
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ฝากติดตามผลงานของ "เจ้าหญิงดอกไม้" ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะคะ ^^ (ดูนิยายเรื่องอื่น ๆ คลิกที่รูปโปรไฟล์ได้เลยน้า)

ชื่อตอน : CHAPTER 12 50% I'm not your prince

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 10 พ.ย. 2562 20:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 12 50% I'm not your prince
แบบอักษร

 

 

 

"I'm not your prince"

ฉันไม่ใช่เจ้าชายของเธอ

- Kevin -

 

 

INGDAW PART :

 

"พี่พรีม หนูว่าชุดมันโป๊ไปมั้ย..." ก็รู้สึกมันโป๊จริงๆ ไม่มั่นใจเลย T^T วันนี้เป็นวันที่ฉันนัดกับพี่พรีมเอาไว้เพื่อมาลองชุดสำหรับใส่ไปงานครบรอบสิบปีของบริษัท ธีมปีนี้ก็คือเจ้าชายกับเจ้าหญิง เป็นธีมที่พี่ๆ ในบริษัทเขาโหวตกันเองด้วยนะ แล้วก็ดันชนะด้วย ฉันเลยต้องหาเวลาเลิกงานมาลองชุดกับพี่พรีม เพราะพี่เขาสนิทกับเจ้าของร้านยังไงล่ะ ราคาลดจนแทบจะให้ฟรีไปแล้ว

"โธ่ แบนนี้มันยังไม่เรียกว่าโป๊เลยนะ เนี่ย ลองออกไปให้กันต์เขาดูสิ เขาต้องตะลึงเพราะความสวยแน่ๆ" มันคือชุดเดรสสีขาวกระโปรงพองๆ นิดๆ เหมือนเจ้าหญิงเลยล่ะ แต่ที่ฉันบอกว่าโป๊เพราะว่าเป็นชุดที่เห็นหน้าอกชัดเจนเลย ฮื่อออ ครั้งแรกที่ต้องใส่ชุดแบบนี้ มันเลยไม่ชิน สำหรับคนอื่นคงปกติ แต่ไม่ใช่สำหรับอิงดาวผู้ใส่เสื้อมิดชิดมาตลอดจนยัยยัยแพรต้อวเรียกว่าแม่ชีด้วยซ้ำ

"พี่กันต์ พี่ว่าชุดนี้โอเคไหม.." สุดท้ายเลยต้องเดินออกมาจากห้องลองมาหาพี่กันต์ที่นั่งรออยู่ด้านนอก แต่ตอนที่พี่เขาละสายจากหน้าจอโทรศัพท์แล้วเงยหน้ามาหาฉัน ทำไมสายตาของพี่เขาถึงทำให้หน้าฉันร้อนผ่าวขึ้นมาทันที พี่เขาแค่มองเองนะยัยดาว แถมยังมองจนฉันไม่กล้าสบตาเลยได้แต่ยืนก้มหน้าเพราะไม่มั่นใจ ชุดมันสวยเกินไป แต่คงไม่เข้ากับฉันหรอกมั้ง

"สวย" น้ำเสียงแผ่วเบาจนฉันต้องเงยหน้าขึ้นเพื่อที่จะฟังอีกรอบ แต่กลายเป็นตอนนี้คนตัวสูงมายืนประชิดตัวตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้!

"สวยมากครับ" พี่เขาย้ำอีกรอบ ทั้งน้ำเสียง ทั้งสายตา ทำฉันเขินไปหมดแล้ว

"พี่...ไม่ได้แกล้งชมหนูใช่ไหม.." ถ้าเขาแกล้งชมฉันก็เตรียมใจไว้แล้ว แต่ผิดคาด เพราะคำพูดที่เขาตอบกลับมา

"สวยทั้งคนทั้งชุด สวยจนพี่ไม่อยากให้เราไปงานเลี้ยงนั่นแล้วนะ"

"....." ประโยคเมื่อกี้ ได้ยินไม่ผิดใช่รึเปล่า ทำไมตั้งแต่ตกลงคบเป็นแฟนกันพี่เขาถึงขยันทำให้ฉันหวั่นไหวตลอดเลยนะ

"แก้มแดงหมดแล้วนะ รู้ตัวไหม หืม.." คนตัวโตพูดพร้อมกับก้มตัวลงมาจนหน้าผากของเราสองคนชนกัน งื้อ มันจะใกล้เกินไปแล้ว

"พะ...พี่กันต์อย่างแกล้งหนูสิ" เขาจะรู้บ้างไหมว่าฉันเขินเขา นอกจากจะขยันทำให้หวั่นไหวแล้วยังขยันทำให้เขินอีกด้วย แต่ก็ดีแล้วล่ะ เพราะฉันจะได้เอาผู้ชายใจร้ายคนนั้นออกจากหัวใจไปได้สักที

 

แต่พอนึกถึง 'เขา' ขึ้นมา หัวใจมันก็เจ็บแปล๊บๆ

 

ตั้งแต่วันนั้นหลังจากเกิดเรื่อง ฉันก็ไม่ค่อยได้เจอเขาอีก ที่บริษัทก็ไม่ได้เจอเขา เพราะเราทำงานกันคนละแผนก ฉันฝึกอยู่ที่แผนกบัญชีตามเดิม ไม่ได้ขึ้นไปชั้นผู้บริหาร มีแค่บังเอิญเจอหรือเดินสวนกันนิดหน่อยตรงชั้นจี แต่ก็แค่นั้น เพราะเขาทำเหมือนฉันเป็นแค่ 'อากาศ' อากาศที่มองไม่เห็น แถมยังไร้ตัวตน ใบหน้าหล่อยังมีร่องรอยของการฟกช้ำหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็ไม่ชัดเจนมากแล้ว แป๊ปเดียวก็คงหาย มีสาวๆ ตามมาดูแลตลอดเลยนี่น่า เคยคิดจะซื้อยาทาแก้ฟกช้ำแล้วฝากพี่เอาไปให้ แต่เห็นพี่เขาบอกว่าบอสมีคนมาดูแลแล้ว ยาที่คิดจะซื้อเลยไม่ได้ซื้อ ไม่รู้จะเป็นห่วงเขาอีกทำไม เป็นห่วงไปก็เท่านั้นแหละอิงดาว

 

หลังจากที่จากที่จัดแจงเรื่องชุดอะไรเสร็จ พี่กันต์เขาก็พาฉันมาส่งที่บ้าน ตอนนี้แม่กับยายก็รู้แล้วว่าเราสองคนคบกัน ยายนี่ดีใจมากเลยล่ะ ก็นะ สมัยเรียนคงเห็นฉันทำขนมไปให้พี่เขา จนแม่กับยายสงสาร รักคนที่ไม่ควรรัก รักคนที่เราเอื้อมไม่ถึง แต่ตอนนี้มันเป็นจริงแล้ว

มีแม่ที่ถามถึงบอสบ้าง ว่าเขาหายไปไหน ไม่เจอหน้ามาหลายเดือนแล้ว เจอแต่ลูกน้องของเขาเวลามาซื้อขนมไปให้แต่ไม่เจอเจ้านาย ฉันเลยได้แต่ตอบว่าหนูก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะเขาเองก็หายจากชีวิตฉันไปนานแล้ว...

"ฝันดีนะครับเด็กน้อย เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่มารับนะ" พี่กันต์พูดขึ้นขณะที่ฉันเดินออกมาส่งพี่เขาที่รถหลังจากที่เข้าไปทักทายแม่กับยาย งานเลี้ยงจัดวันพรุ่งนี้ แถมเป็นงานเปิดที่อนุญาตให้พนักงานพาคู่ควงหรือครอบครัวของตัวเองมาได้ด้วย ตอนแรกพี่กันต์ก็ไปด้วยไม่ได้ เพราะพี่เขาติดธุระกับครอบครัว พึ่งมาบอกเอาตอนซื้อชุดอะไรเสร็จว่าจะไปด้วย เหตุผลก็เพราะ...

 

"หวง เดี๋ยวมีผู้ชายมาจีบเด็กน้อยของพี่"

 

ยังจำได้ขึ้นใจจนถึงตอนนี้เลยล่ะ คำว่าหวงที่ออกมาจากพี่กันต์ คำว่าหวงที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะมีวันที่คนอื่นมาพูดคำนี้ด้วย...

คำว่า 'หวง' ที่ไม่เคยออกมาจากปากผู้ชายใจร้ายคนนั้นสักครั้ง

"ขอบคุณมากนะคะสำหรับวันนี้" พูดพร้อมกับคลี่ยิ้มบางๆ ไปให้ อุส่าทนรอฉันเลือกชุดกับพี่พรีมตั้งนานสองนาน แถมยังเป็นคนออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้อีก งื้ออ พ่อคนดีของอิงดาวจริงๆ ผู้ชายที่แสนดีเหมือนเจ้าชาย เขาเหมาะกับประโยคนี้ที่สุดแล้วล่ะ

"เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นหอมแก้มสักฟอดดีไหม"

"!!"

"ฮ่าๆ ล้อเล่นครับ ป่ะ ไปนอนได้แล้วเด็กน้อย เป็นเด็กเป็นเล็กห้ามนอนดึกนะเข้าใจไหม" มือหนาลูบผมฉันเบาๆ พร้อมกับสายตาอ่อนโยน ฉันพยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบ พี่เขากำชับแบบนี้ตลอด น่ารัก...

 

น่ารัก แต่ฉันกลับรู้สึกไม่ดีเอาเสียเลย ทำไมนะเหรอ ก็เพราะมีเสี้ยวนึง ที่ภาพของผู้ชายตรงหน้ากลายเป็นผู้ชายอีกคน ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ได้ก็ไม่รู้ ฮือออ

ความทรงจำช่วงแรกๆ มันย้อนกลับมา เขาก็เคยพูดแบบนี้เหมือนกับที่พี่กันต์พูด มันเป็นตอนที่เขามาส่งฉันหลังจากที่พาไปเที่ยวสวนสนุก แถมปิดท้ายการพาไปดินเนอร์พร้อมกับดอกกุหลาบช่อใหญ่ ดอกไม้ช่อแรกและดินเนอร์ครั้งแรกในชีวิต...

 

"ขอเปลี่ยนจากคำพูดเป็นขอบคุณด้วยวิธีอื่นไม่ได้รึไง"

"หือ...จะให้หนูขอบคุณยังไงคะ"

"หอมแก้ม :)"

"เร็วสิ..."

"ถ้าไม่หอมงั้นฉันจูบแทนนะ"

"นับ...1 "

"นับ...2"

"นับ/ฟอดดดด~"

"หึ ก็แค่นี้"

จุ๊บ~

"O_O!!"

"Goodnight kiss My girl :)"

 

บทสนทนาตอนนั้น ฉันยังจำได้ คนเจ้าเล่ห์ที่ไม่ว่าฉันจะทำอะไร เขาก็จะมีช่องทางเอาเปรียบฉันอยู่ตลอดเวลา

 

ตึกตัก ตึกตัก

 

หัวใจก็เต้นเร็วขึ้นเพียงแค่นึกถึง เฮ้อ เอาอีกแล้วนะยัยดาว ไปนึกถึงเขาอีกแล้ว หยุด หยุดความคิดบ้าๆ แบบนั้น ฉันมีแฟนแล้ว แฟนน่ารักมากด้วย เธอต้องดีใจสิ! เธอห้ามไปนึกถึงผู้ชายคนอื่น! เธอห้ามทำตัวเป็นผู้หญิงหลายใจเข้าใจไหม!!!

.

.

.

แต่มันก็ห้ามไม่ได้นี่น่า...ฮืออ ไม่รู้ว่าต้องทำยังไงกับความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ดี มันทั้งเจ็บและสับสนไปหมด แต่ที่รู้คือ ฉันคงไม่มีทางกลับไปยอมผู้ชายใจร้ายคนนั้นเพื่อเป็นแค่ 'ของเล่น' ของเขาอีกแล้ว คำพูดที่เขาบอกว่าฉันเป็นแค่ของเล่น มันยังชัดเจน เจ็บจนฝังใจขนาดนั้นไม่มีทางลืมเด็ดขาด คำพูดเย็นชาของผู้ชายไม่มีหัวใจ...

 

ถึงแม้ตอนนี้ยังลืมเขาไม่ได้ เชื่อว่าสักวันนึงจะลืมได้ เธอต้องอดทนและเข้มแข็งนะอิงดาว

 

หลังจากที่ลากับพี่กันต์เสร็จฉันก็ยืนมองรถหรูของพี่เขาขับออกไปจนลับสายตา แต่ทว่า...วินาทีที่กำลังจะหมุนตัวกลับเข้าบ้าน หางตาก็เหลือบไปเห็นรถหรูอีกคันที่จอดอยู่ในมุมมืดเหมือนรถของบอส...

บรื้นนนน!!

คนในรถคงจับสังเกตได้ว่าฉันมองอยู่ เขาก็สตาร์ทรถแล้วขับหนีไปด้วยความเร็ว แค่วูบเดียวที่รถผ่านหน้า ถึงแม้ตัวรถจะติดฟิล์มสีดำ แต่ทำไม ความรู้สึกมันถึงบอกว่าคนภายในรถคือผู้ชายใจร้ายที่ฉันกำลังนึกถึง

 

คงไม่ใช่หรอกมั้ง อาจจะแค่บังเอิญ เขาจะมาที่นี่อีกทำไมกัน

 

........................

ความสับสนของน้องนี้ สงสาร จะมูฟออนก็มูฟออนได้ไม่สุดเพราะยังลืมเขาไม่ได้ บอสก็ทำเป็นเมินน้องทั้งที่ในใจเจ็บแทบตาย น่าสงสารเขานะ 🤣

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น