ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter 34 โอกาสสักครั้ง

ชื่อตอน : Chapter 34 โอกาสสักครั้ง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2562 08:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 34 โอกาสสักครั้ง
แบบอักษร

หลังจากทำงานมาทั้งวันวายก็หลบมาพักแถวๆน้ำตกหลังหมู่บ้าน ทุกครั้งที่เหนื่อยและรู้สึกเบื่อหน่ายวายก็จะมานั่งเล่นที่นี่แหละ วายนั่งลงตรงโขดหินที่มีน้ำตกไหลผ่านก่อนจะล้วงเอามือถือเครื่องเล็กรุ่นเก่าออกมา ตลอดสามเดือนที่อยู่ที่นี่วายก็ใช้แต่เจ้านี่แหละ เล่นโซเชียลไม่ได้สักอย่างมีแต่โทรออกและรับสายได้เท่านั้น วายต่อสายหาปลายสายทันที

"ฮัลโหลซี"

(ว่าไงวาย เมื่อไหร่จะกลับซีโคตรคิดถึงเลย) วายยิ้มออกมาเมื่อได้ฟังคำอ้อนของซี เขาติดต่อกับซีตลอดและไม่ขอให้บอกใคร ถ้าอยู่ที่ร้านแล้วมีคนอื่นอยู่ด้วยห้ามรับสายให้บอกไปว่าโทรผิด

"วายก็คิดถึง อีกสักอาทิตย์ก็จะกลับแล้ว" วายบอกเพราะคิดไว้แบบนั้นจริงๆ

(กลับจริงๆนะห้ามโกหกนะ) ซีว่า น้ำเสียงก็ดูตื่นเต้นสุดๆ

"จริงสิ" วายพูดและนั่งยิ้มอยู่คนเดียวและในตอนนั้นเองวายก็ได้ยินเสียงมอไซค์กำลังขับผ่านมาจึงตัดสินใจบอกลาและวางสายจากซี เขารีบลุกขึ้นเพราะกลัวเป็นนักท่องเที่ยวจึงเดินหลบมาเพราะขี้เกียจตอบคำถาม วายเดินหลบมาก่อนจะกลับไปที่หมู่บ้าน

.

อีกด้าน

แทนคุณจอดรถมอเตอร์ไซค์วิบากที่ขี่รอบเกาะไว้ก่อนจะเดินลงไปที่น้ำตก เขาเดินไปนั่งลงบนโขดหินใกล้ๆ ตอนนั่งมองสายน้ำไหลลงมาภาพใบหน้าของวายก็ลอยเข้ามาในหัว คำถามเดิมซ้ำๆผุดขึ้นมา

"มึงไปอยู่ไหนวะวาย กลับมาให้กูขอโทษอีกสักครั้งได้มั๊ย กูอยากสารภาพทุกอย่างเลยว่ากูคิดยังไงกับมึง" แทนคุณนั่งพูดคนเดียวเหมือนคนเป็นบ้า ก่อนที่สายตาคมจะหลับลงพักนึงแล้วลืมตาขึ้นมา แทนคุณยันตัวลุกขึ้นห่อนที่สายตาจะเหลือบไปเห็นบางอย่างตกอยู่บนโขดหิน

"มือถือใครวะ" แทนคุณก้มลงไปหยิบมือถือเครื่องเก่าขึ้นมาก่อนจะถือวิสาสะกดดู มันเป็นรุ่นปุ่มกดก่อนที่เขาจะจับมันยัดลงกระเป๋าแล้วเดินกลับไปที่รถแล้วขับออกไป

แทนคุณกลับมาถึงที่พักในเวลาเกือบบ่ายสามก็เห็นกันย์กำลังยุ่งอยู่กับงาน เพราะกำลังปรับปรุงรีสอร์ทบางส่วนเพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยวอีกไม่กี่วันข้างหน้า แทนคุณตัดสินจะเดินเข้าที่พักเลยแต่ก็ถูกกันย์เรียกซะก่อน

"ไอ้คุณ มึงกลับมาตอนไหนวะ"

"เมื่อกี้"

"คืนนี้มีปาร์ตี้จะออกมามั๊ย" กันย์ถามพร้อมกับทำหน้าต้องการคำตอบแบบสุดๆ

"กูไม่รู้ถ้าไม่ขี้เกียจก็จะออกมา"

"กูจะรอแล้วกัน ชาวบ้านคนงานเขาก็มากัน สนุกแน่" กันย์บอกก่อนจะตบบ่าแทนคุณเบาๆและกำลังจะเดินออกไป

"เดี๋ยว" กันย์หันกลับมาตามเสียงเรียกของแทนคุณ

"กูเจอไอ้นี่ตรงน้ำตกเผื่อเป็นของคนงานมึงประกาศหาเจ้าของหน่อย" แทนคุณว่าแล้วล้วงเอามือถือออกมายื่นให้กันย์ กันย์พยักหน้าพร้อมกับรับมาถือไว้ ส่วนแทนคุณก็เดินเข้าที่พักไปต่างคนต่างแยกย้ายกันตรงนั้น

.

19.25 น.

"เจอมั๊ยหนุ่ม" เสียงลุงที่มาด้วยถามขึ้น วายทำมือถือหล่นเลยออกมาหา หาตั้งแต่ตอนบ่ายจนถึงตอนนี้ก็หาไม่เจอ

"ไม่ครับ" วายตอบและยังหาต่อไป

"กลับก่อนเถอะพรุ่งค่อยมาใหม่ ดึกดื่นสัตว์เล็กมีพิษมันเยอะ" ลุงเตือนก่อนที่วายจะพยักหน้ารับและยอมกลับแต่โดย

ทั้งวายและลุงกลับมายังหมู่บ้านก็เห็นชาวบ้านบางส่วนแต่ตัวกันแล้วได้ยินแว่วว่าที่รีสอร์ทมีงานเลี้ยงอะไรสักอย่าง

"เจอมั๊ยพ่อ" ป้าเมียลุงเดินเข้ามาถาม

"ไม่เจอ พรุ่งค่อยไปหาใหม่" ลุงตอบ

"แล้วนี่จะไปมั๊ย" ป้าถามวายกับลุง

"ไม่ไปหรอก ข้าไม่ชอบ" ลุงตอบก่อนจะเดินเข้าบ้านไปตอนนี้เหลือแค่วายกับป้าแค่สองคนเท่านั้น

"ว่าไงหนุ่ม จะไปมั๊ย"

"ไปครับ" วายพยักหน้าก่อนจะเดินตามป้าไปที่รถ เขาอาสาขับให้ป้าก่อนจะขับตามคนอื่นๆไป

วายกับป้ามาถึงรีสอร์ทก็เห็นคนเยอะแยะ ทั้งสองคนเดินเข้าไปในงานก็มีของกินมากมาย ชาวบ้านและพนักงานของที่พูดกันว่าเมื่อวันก่อนนายใหญ่หรือหรือเจ้าของรีสอร์ทมาดูงานเลยจัดเลี้ยง

"กินเลยนะหนุ่ม" ป้าหันมาบอกวายก่อนจะเดินไปทั่วงาน ส่วนวายก็เดินวนดูไปเรื่ิอยๆ เจออะไรถูกใจค่อยหยิบใส่ปากเคี้ยว

"มีใครทำมือถือหล่นมั๊ย!" เสียงของใครบางคนดังขึ้นทำให้วายหันไปมอง คนนั้นยืนอยู่แถวๆหน้ารีสอร์ทไกลจากวายพอสมควรแต่เพราะเขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดังมากเลยทำให้วายได้ยิน

"นี่ไงแกเจ้าของรีสอร์ทอ่ะหล่อมาก" เสียงพนักงานคุยกันทำให้วายรู้ว่าแท้จริงแล้วคนนั้นคือเจ้าของที่นี่ วายเดินเบี่ยงออกมาก่อนที่จะมองไปยังเจ้าของเสียง ในมือกำลังถือมือถือรุ่นเก่าชูขึ้น วายมองพอรู้ว่าเป็นของตัวเองก็กำลังจะเอ่ยปากรับแต่พอคนนั้นหันมาว่ายก็ต้องชะงัก

"นั่นมันกันย์เพื่อนแทนคุณนี่" วายพูดออกมาเมื่อเห็นใบหน้าคนนั้นอย่างชัดเจน รู้สึกตกใจมากที่กันย์มาอยู่ที่นี่แถมยังเป็นเจ้าของรีสอร์ทอีก วายหลบเข้ามาอยู่ที่เดิมทันที

"โลกแม่งกลมจังวะ"

"มีมั๊ย!" กันย์ถามย้ำขึ้นมาอีกรอบ ก่อนที่จะมีคนตอบรับซึ่งก็คือป้าที่มากับวายเอง ป้าออกรับแทนวาย

"ของป้าเองจ๊ะนาย"

"มารับไปสิครับ ระวังด้วยนะครับ" กันย์ว่าและกำลังจะยื่นมือถือให้ป้าแต่มือถือดันดังขึ้นซะก่อน

"มีคนโทรมาน่ะ" กันย์บอกแล้วรีบยื่นคืนให้ป้า วายซุ่มมองอยู่เงียบไปหัวใจก็เต้นรัว

"จ๊ะ" ป้ารับมาถือไว้ วายภาวนาว่าขออย่าให้ป้ารับสายเลยแต่มันก็ไม่เป็นผลเมื่อป้ากดรับและแนบหูเรียบร้อย

"ใครนะ วายหรอ...อ่ออยู่ๆ" เสียงป้าตอบทำให้กันย์ที่กำลังจะเดินไปต้องหันมามองที่ป้าอีกครั้ง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันก่อนจะเรียกป้า

"เมื่อกี้ป้าว่าไงนะ"

"มีคนโทรมาหาไอ้หนุ่มมันน่ะนาย" ป้าบอก

"ไม่ใช่มือถือป้าหรอกหรอ" กันย์ถามพร้อมกับมองหน้าป้านิ่ง

"ไม่ใช่หรอก ของไอ้หนุ่มมันน่ะนาย มันก็มาด้วยแต่ไม่รู้ไปไหน" หัวใจของวายยิ่งเต้นแรงขึ้นเมื่อเห็นป้ายืนคุยอยู่กับกันย์ วายรียถอยออกมาจากตรงนั้นทันที ยังไม่อยากเจอใครโว้ย

วายรีบเดินสาวเท้าก้าวยาวๆออกมากะว่าจะกลับท้ายเกาะไปก่อนแล้วค่อยบอกลุงมารับป้า วายรีบเดินจนไม่ได้มองทางทำให้ร่างเล็กชนเข้ากับใครสักคนที่กำลังจะเดินสวนมาทำให้วายล้มก้นจ้ำทันที

"ขอโทษครับ" วายรีบขอโทษเพราะอาจจะเป็นนักท่องเที่ยวก็เป็นได้ วายรีบลุกขึ้นมาปัดเนื้อตัวทันทีก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปมองคนตรงหน้า

"วะ วาย" เสียงแผ่วเบาจากคนตรงหน้าทำให้วายนิ่งไป สายตาเบิกกว้างด้วยความรู้สึกตกใจ

แทนคุณมาอยู่ที่นี่ได้ไง มายืนอยู่ตรงหน้าวายได้ยังไง

.

Part : แทนคุณ

ก็เพราะมันน่าเบื่อเกินไปเลยทำให้แทนคุณออกจากห้องพักมาก่อนจะได้ยินเสียงประกาศกร้าวของกันย์เพื่อตามหาเจ้าของมือถือเครื่องเก่าที่แทนคุณเก็บได้ตอนบ่ายและก็พบว่ามันเป็นของชาวบ้านที่อาศัยอยู่ที่นี่นั่นแหละ

แทนคุณถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทางก็กะว่าจะไปเดินรับลมแถวๆชายทะเลพอเดินมาออกมาเขาก็ชนเข้ากับใครสักคนที่เดินก้มหน้าก้มตาออกมาแบบไม่ดูทาง แทนคุณชนจนร่างของคนนั้นล้มลงไปกองที่พื้น

คนตรงหน้าขอโทษขอโพยออกมาก่อนจะยันตัวลุกขึ้นปัดเนื้อปัดตัว แทนคุณยืนมองคนตรงหน้านิ่งก่อนที่คนตรงหน้าจะเงยหน้าขึ้นมามองแทนคุณ

สายตารีสบตากับแทนคุณในวินาทีนั้นหัวใจของแทนคุณกระตุกวูบขึ้นมามันค่อยๆเต้นแรงขึ้นทีละนิดเหมือนเลือดกำลังสูบฉีดเข้าไปล่อเลี้ยงร่างกาย

"วะ วาย" แทนคุณเรียกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงติดขัด ไม่คิดว่าคนที่เขาตามหาจะมาอยู่ที่นี่ได้ วายเปลี่ยนไปนิดหน่อยนอกจากผิวที่คล้ำลงนอกนั้นก็ไม่ค่อยเปลี่ยนไป

สายตารีมองเขานิ่งไม่แสดงอาการใดๆออกมา แทนคุณขยับปากพูดขึ้นอีกครั้ง

"ทำไมมาอยู่ที่นี่"

"..." คำถามของแทนคุณไร้การตอบ วายแค่ยืนมองแทนคุณด้วยสายตาเรียบเฉยแถมคิ้วสวยยังขมวดเล็กน้อย

"วาย กูขอโทษ"

"ขอโทษเรื่องอะไร..ครับ?" คำลงท้ายทำให้แทนคุณนิ่งไป คำนี้ไม่เคยได้ยินจากปากวายแต่วันนี้แทนคุณได้ยินมันเป็นคำที่ดูห่างเหินแม้อยู่ใกล้

"ทุกอย่าง ทุกเรื่องมึงอย่าหนีกูได้มั๊ย"

"ไม่ได้หนี" วายตอบออกมา

"แล้วที่มึงอยู่ที่นี่ล่ะ หายไปตั้งสามเดือน รู้มั๊ยว่ากูตะ..."

"ไม่เคยคิดหนี แต่คนเรามีทางของตัวเองไม่ใช่หรอ"

"กูขอโทษ ขอโอกาสได้มั๊ย" แทนคุณยังคงพูดออกไป อยากดึงเข้ามากอดแต่ทำไม่ได้ สายตาเฉยชาของวายทำให้รู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา ก็ไม่น่าทำร้ายวายแต่แรก คิดยังไงอยากให้อยู่ใกล้ก็ไม่กล้าพูดออกไปตรงๆ สมน้ำหน้าตัวเองว่ะ

"โอกาส? โอกาสอะไร"

"โอกาสที่กูจะไม่ทำร้ายมึงอีก"

"ไม่มีหรอกก็ไม่ได้เป็นอะไรกันนี่ ก็ต่างคนต่างอยู่นั่นแหละดีที่สุดแล้ว"

"แต่กูชอบมึง" คำพูดของแทนคุณทำให้ทุกอย่างเงียบลงวายมองหน้าเขานิ่งก่อนที่เขาจะได้ยินเสียงถอนหายใจออกมาจากร่างเล็ก

"ขอโอกาสให้กูจีบมึงตามที่กูควรจะทำตั้งแต่วันแรกได้หรือเปล่า..."

.

.

.

ใกล้ถึงตอนจบแล้วนะคะ ขอวายเราเล่นตัวสักครั้งเถอะ มาดูคนเลวอกแตกตายกันค่ะ555 มีกี่วิธีงัดออกมาให้หมดนะแทนคุณ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว