พระเอกเราหึงโหดแอบกลัวเมีย ส่วนนางเอกเราก็หึงโหดอ่อยเก่ง 1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจค่ะ อย่าลืมเม้นกันเยอะๆนะคะ

LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : โรมันจัดการ

ชื่อตอน : LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : โรมันจัดการ

คำค้น : ผัวดุ,เมียดุ,ผัวโหด,เมียโหด,ช่างสัก,เมียช่างสัก,เมียนักสัก,เซ็กซ์,หื่น,หึง,หวง,เยดุ,อ่อย,ยั่ว,เลว,เถื่อน,สัก,25+,รัก,เมีย,ผัว,ลีลาเด็ด,เลมอน,มะนาว,โรมัน,โรม,แรด,ร่าน,ลีลาเด็ด,เอามันส์,กลัวเมีย,bts,jimin,krystal,roman,lamon,tattoo,love,lovetattoo,อ่านฟรี,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.3k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 01 พ.ย. 2562 19:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : โรมันจัดการ
แบบอักษร

กทม. 

10:45 น. 

และแล้วผมก็กลับมาสู่เมืองแห่งความวุ่นวายอีกครั้ง กลับมาสู่ชีวิตเร่งรีบ ชีวิตแห่งการแข่งขัน และกลับมาจัดการใครบางคน 

วันนี้ผมได้หยุด1วัน ก่อนที่จะเริ่มกลับสู่โหมดฝึกงานต่อและวันนี้ผมก็มาเฝ้าเลมอนถ่ายแบบ ไม่ต้องห่วงอะไรเลยเพราะผมกับเลมอนปรับใจและเคลียร์กันเรียบร้อยแล้ว 

มีเมียดีโชคดียิ่งกว่าถูกหวย 

Roman : กูมีเรื่องให้มึงช่วย 

ผมไลน์ไปคุยกับไอ้แม็กซ์ในรัหว่างที่นั่งว่างๆรอเมียทำงานเสร็จ

Max : ว่า? 

Roman : กูมีเรื่องให้มึงช่วย 

Max : ว่ามาดิ 

Roman : ช่วยกูจัดการพี่ชมพู่ที 

Max : แล้วมึงจะทำอะไร 

Roman : เย็นพรุ่งนี้กูจะนัดพี่ชมพู่ไปผับ 

Max : มึงอย่าบอกว่าจะมอมเหล้าพี่แก 

Roman : ถูก 

Max : เชี่ยยย มึงอย่าเลว 

Roman : ไอ้สัส ฟังกูอธิบายให้จบก่อน กูไม่ได้จะมอมเหล้าแล้วเย กูมอมเหล้าเพื่อให้พี่แกพูดความในใจต่างหาก 

Max : หมายถึง? 

Roman : เดี๋ยวมึงก็รู้เอง 

Max : แล้วมึงไม่กลัวว่าจะไม่ผ่านฝึกงานหรอวะ พี่แกประเมินมึงนะเว้ย 

Roman : แล้วถ้าพี่แกไม่ได้ประเมินกูอีกแล้วล่ะ? 

Max : ไอ้โรมัน.... 

ผมกดปิดโทรศัพท์ทันที รอยยิ้มบางๆที่แฝงไปด้วยความน่ากลัวปรากฎบนใบหน้า

อย่าหาว่ากูเลวแล้วกัน ;) 

. 

. 

. 

. 

. 

วันต่อมา 

@ผับ  

22:09 น. 

รถคันหรูสีดำจอดลงอย่างสนิทหน้าผับดัง ก่อนที่จะมีคนสองคนเปิดประตูเดินลงจากรถมา ซึ่งก็คือโรมัน และ...ชมพู่ 

“เราเข้าไปเถอะครับ” ผมพูดกับพี่ชมพู่พลางทำท่าจะเดินเข้าไปในผับ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อมีมือเล็กๆมาจับผมไว้ 

“เดี๋ยว” 

“ครับ?” 

“จับมือพี่หน่อยสิ พี่กลัวหลงน่ะ คนมันเยอะ” 

“ครับ” ผมยอมให้เธอจับมืออย่างจำนน 

อย่าคิดว่าผมพิศวาสเธอนะ ผมแค่เล่นไปตามน้ำก็เท่านั้น ให้เธอตายใจแล้วค่อยๆกำจัดทิ้ง... 

 

ผมจับมือเธอเดินเข้ามาเลือกโต๊ะที่ได้ให้ไอ้แม็กซ์จองไว้ให้แล้ว ส่วนไอ้แม็กซ์มันก็อยู่ที่นี่แหละแต่มันยังไม่โผล่หัวมาตอนนี้หรอก รอก่อน.... 

“เอาวอดก้าสองทีน้อง” ผมสั่งออเดอร์กับพนักงาน 

“เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมถึงได้ชวนพี่มาผับล่ะ” พี่ชมพู่ถาม 

“เปล่าครับ” ผมปั้นหน้าให้ดูสลดขึ้นเล็กน้อย 

“เล่าพี่ได้นะ” มือบางๆยื่นมาสัมผัสกับมือหนาของผมแล้วลูบมันเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ 

“......” 

“ทะเลาะกับเลมอนหรอ” 

“นิดหน่อยครับ” ตามแผน.. 

และแล้ววอดก้าที่ผมสั่งไปก็ถูกเอามาวางไว้ที่โต๊ะ ผมค่อยๆชักมือออกจากพี่ชมพู่แล้วหยิบแก้วหนึ่งยืนให้พี่ชมพู่แก 

“ดื่มกันดีกว่าครับ” ผมยกแก้วขึ้นมาชนพร้อมส่งยิ้มหวานให้ 

ผมมองเธอดื่มวอดก้าพร้อมรอยยิ้มที่มันกระตุก เธอมีสีหน้าเหยเกเลยทีเดียว เพราะรสชาติและฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่มันแรงสมชื่อวอดก้า 

“คืนนี้พี่ชมพู่ช่วยอยู่ดื่มกับผมหน่อยนะครับ” 

“ได้สิ พี่อยู่กับโรมันได้ทั้งคืนเลยล่ะ” เธอส่งยิ้มพร้อมสายตาแพรวพราวให้กับผม 

. 

. 

. 

23:11 น. 

แก้วนับสิบถูกวางกระจัดกระจายอยู่บนโต๊ะ และแก้วอีกหนึ่งก็ถูกวางมาเสริมกับแก้วที่เหลืออีกครั้งโดยฝีมือของชมพู่ 

“โรมานนนน” 

ชมพู่ที่ตอนนี้ถูกฤทธิ์แอลกอฮอล์ครอบงำเธอไปจนหมดแล้ว ลิ้นเล็กที่พันกันจนพูดไม่ได้ศัพท์ ส่วนคนที่มากับเธออย่างโรมัน 

เขาแทบจะมีสติครบร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็เพราะเขาแตะแอลกอฮอล์ไปเพียงซ็อตเดียวเท่านั้น ส่วนที่เหลือก็คือชมพู่เป็นคนจัดการเองหมด โดยที่เขานี่แหละที่เป็นคนมอมเธอเอง 

“โรมานนน พี่ ชอบ โรมานนะ ชอบม๊ากกก” 

“พี่เกลียด พี่เกลียดอีเลมอนนน” 

“ทำมายมันถึงแย่งโรมัน ไปจากพี่” 

โรมันกดต่อสายโทรหาแม็กซ์ให้รีบมา เพราะเวลานี้นี่แหละเหมาะที่สุด 

“พี่ชอบโรมานนน เป็นพี่แฟนได้มายย” 

“มึงจะให้กูทำอะไร” แม็กซ์เดินเข้ามาหาโรมันที่กำลังมองชมพู่ด้วยความรู้สึกว่างเปล่า 

“ถ่ายไว้” 

“ห๊ะ? หมายถึงให้กูถ่ายตอนพี่แกเมาเนี่ยนะ” 

“เออ ถ่ายไว้” 

“เคๆ” แม็กซ์หยิบกล้องบันทึกวิดีโอที่โรมันสั่งเขามา ก่อนจะกดถ่ายไปที่คนเมาอย่างชมพู่ 

“พี่ชอบผมหรอครับ” เขาแกล้งถามชมพู่อีกครั้ง 

“ใช่สิ พี่ชอบโรมานม๊ากกก” 

“.....” 

“พี่น่ะ ทำให้เราผ่านฝึกงานได้สบายเลยน้าา” 

“......” 

“แค่เราน่ะยอมเป็นแฟนพี่” 

“.....” 

“แต่ถ้าเราไม่ยอมล่ะก็~” 

“.....” 

“พี่อาจจะทำให้เราไม่ผ่านได้น้า~” 

“ทำไมพี่ถึงทำแบบนี้ล่ะครับ ผมก็ทำงานตามที่พี่สั่งทุกอย่าง ทำไมถึงมาตัดสินผมแบบนี้” 

โรมันที่ยิ่งฟังยิ่งทนไม่ไหว เพราะแทนแท้และนิสัยต่ำๆของเธอกำลังถูกเปิดเผย 

“ก็ง่ายๆไงจ๊ะ โรมานก็เป็นแฟนพี่ิสิ๊~” 

“ผมว่าไม่ดีนะพี่ บอสอุตส่าห์ไว้ใจพี่นะ” 

“บอสน่ะหรอ หึ! ก็ดีแต่สั่งนั้นแหละ บอสไม่รู้หรอกว่าพี่ประเมินเรายังงาย~” 

“.....” 

“บอสน่ะโง๊โง่...” 

โรมันและแม็กซ์ที่กำลังถ่ายวิดีต่างเอือมระอาให้กับผู้หญิงขี้เมาตรงหน้า อายุเป็นเพียงตัวเลขจริงๆสำหรับผู้หญิงคนนี้ 

ทั้งวุฒิภาวะ ทั้งความคิด ทั้งการกระทำ ไม่ได้ทำให้เธอดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาเลย 

. 

. 

. 

. 

@บริษัท 

9:21 น. 

“คุณโรมันนี่เอง เป็นไงบ้างฝึกงานที่นี่” บอสหนุ่มที่อายุสี่สิบปลายๆเอ่ยถามโรมันที่กำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเขา 

“ก็จะดีก็ดีไม่สุดครับบอส” 

“หื้ม? หมายความว่าไงล่ะ” 

“เรื่องนี้แหละครับที่ผมอยากจะมาบอกกับบอส” 

ผมอุตส่าห์รีบมาแต่เช้าเพื่อจะรอพบกับบอส แถมคลิปวิดีโอที่พึ่งถ่ายเมื่อคืนก็ถูกเก็บใส่โทรศัพท์เพื่อรอให้เปิดให้บอสดู เผื่อบอสไม่เชื่อ 

“งั้นก็ว่ามา” 

“บอสดูเองดีกว่าครับ” ผมเปิดวิดีโอเมื่อคืนที่ได้ถ่ายให้บอสดู บอสเองก็เริ่มมีสีหน้าโกรธอย่างเห็นได้ชัด 

เอาเป็นว่า ‘โชคดีนะครับพี่ชมพู่’ 

. 

. 

. 

“โรมันทำไมเมื่อคืนถึงทิ้งพี่ให้นอนที่ผับคนเดียว!!” ชมพู่ที่พึ่งเข้าบริษัทมาเดินตรงเข้ามาหาโรมันด้วยความโมโห 

“ผมว่าผมก็ใจดีแล้วนะ” 

“ให้พี่นอนที่ผับเนี่ยนะใจดี!!” 

“ผมไม่ให้พี่นอนเหมือนหมาหน้าผับก็บุญแล้ว” 

“โรมัน!!” 

“.....” 

“อย่าลืมสิว่าพี่ประเมินเธอนะ!” 

“พี่แน่ใจว่างั้น?” 

“หมายความว่าไงห๊ะ!” 

“ชมพู่บอสเรียกพบ” เลขาของบอสเดินตรงเข้ามาแทรกกลางบทสนทนาของชมพู่และโรมัน 

ชมพู่หันไปมองโรมันก่อนจะพบว่าโรมันเองก็มองเธอพร้อมรอยยิ้มที่ดูเย้ยหยัน คิ้วเข้มของโรมันเลิกคิ้วทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทั้งที่เจานี่แหละรู้มันเต็มๆ 

 

 

“ค่ะบอส” ชมพู่เปิดประตูเข้ามาด้วยความสงสัยและปนไปด้วยความกลัว 

ถ้าให้เธอคิดตามคำพูดของโรมันแล้ว การที่บอสเรียกพบเธอต้องไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ 

“เชิญนั่ง” 

“ค่ะ” ชมพู่เลื่อนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามบอส 

“ผมมีอะไรให้คุณได้ดูหน่อย” 

บอสเลื่อนโน้ตบุ๊คให้ชมพู่ พร้อมคลิปวิดีโอที่กำลังเล่นฉาย ซึ่งในคลิปนั้นมันก็คือเธอในเมื่อคืนที่กำลังระบายความในใจออกมา เพราะความเมา 

“ไม่ใช่นะคะบอส” 

“ไม่ใช่อะไร ผมผิดหวังในตัวคุณนะคุณชมพู่” 

“ฉันผิดไปแล้ว ขอโทษนะคะบอส” 

“ยังไงคุณก็ผิด ผมคงต้องให้คุณพักงาน เพราะพฤติกรรมของตัวคุณเองแท้ๆ” 

“ไม่นะคะบอส” 

“ผมให้คุณพักงาน 3 เดือน หลังจากนั้นเราค่อยว่ากันอีกที” 

“บอสคะ!!” 

“เชิญออกไปได้แล้วคุณชมพู่” 

“บอสฟังฉันก่อน” 

“ผมบอกให้คุณเชิญออกไป” บอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุขึ้น  

เขาล่ะผิดหวังในตัวพนักงานคนนี้เสียจริง 

. 

. 

. 

!!TALK!! 

สะใจเล็กน้อยถึงปานกลาง ไรท์มีอะไรจะบอกด้วยแหละว่าฉากตบที่ทุกคนรอตอนหน้าจ้าาา เย้ๆ ไรท์เขียนไว้เสร็จแล้วถ้ามีเวลาจะมาอัพให้นะ  

อย่าลืมคอมเม้น กดถูกใจนิยายกันด้วยน้า 

1 คอมเม้น 1ล้านกำลังใจให้ไรท์ 

​ ​ 

ความคิดเห็น