พระเอกเราหึงโหดแอบกลัวเมีย ส่วนนางเอกเราก็หึงโหดอ่อยเก่ง 1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจค่ะ อย่าลืมเม้นกันเยอะๆนะคะ

LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : น้ำตาเมีย (NC25+)

ชื่อตอน : LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : น้ำตาเมีย (NC25+)

คำค้น : ผัวดุ,เมียดุ,ผัวโหด,เมียโหด,ช่างสัก,เมียช่างสัก,เมียนักสัก,เซ็กซ์,หื่น,หึง,หวง,เยดุ,อ่อย,ยั่ว,เลว,เถื่อน,สัก,25+,รัก,เมีย,ผัว,ลีลาเด็ด,เลมอน,มะนาว,โรมัน,โรม,แรด,ร่าน,ลีลาเด็ด,เอามันส์,กลัวเมีย,bts,jimin,krystal,roman,lamon,tattoo,love,lovetattoo,อ่านฟรี,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.2k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ต.ค. 2562 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : น้ำตาเมีย (NC25+)
แบบอักษร

22:17 น. 

ภายในงานยังคงจัดงานเลี้ยงอย่างเฮฮาปาร์ตี้ ค่ำคืนนี้ที่ท้องฟ้าชั่งเป็นใจ เพราะหมู่ดาวในท้องนภาต่างสว่างไสวยิบยับ ไหนจะเสียงทะเลและกลิ่นอายรสเค็มของน้ำทะเลอีก 

หญิงสาวร่างเล็กอย่างเลมอนปลีกตัวแยกออกมาจากผู้คนในงานหลังจากที่เธอถูกลากให้ไปเต้นรำเสร็จ เลมอนยังคงเดินมองหาโรมันอย่างไม่ลดละ

“อื้อ!”

ปากบางถูกฝ่ามือหนาปิดปากจนได้แต่ส่งเสียงร้องอู้อี้ภายในลำคอ ก่อนที่เธอจะถูกบุคคลปริศนาลากเข้ามาในห้องนอน แล้วเขาก็ปล่อยเธอเป็นอิสระ

“โรม!!” เลมอนนึกโล่งอกที่คนที่ลากเธอมาในห้องคือโรมัน ถ้าเป็นคนอื่นป่านนี้ไม่รู้เธอจะเป็นยังไงบ้าง

“หายไปไหนมาโรม”

“หึ! สำคัญด้วยหรอ”

“ทำไมจะไม่สำคัญล่ะ โรมอย่าโกรธมอนเลยนะ”

“ไม่ให้กูโกรธหรอ” โรมันพูดอย่างเสียงเข้ม

กลิ่นแอลกอฮอล์ที่เขาดื่มเข้าไปบ่งบอกได้ดีว่าเยอะมากแค่ไหน เยอะจนทำให้เขาควบคุมอารมณ์และสติตัวเองไม่อยู่แล้วในตอนนี้

“มึงผิดสัญญากับกูทำไมวะมอน!!” มือหนาบีบเข้าที่แขนเล็กราวกับว่าเขาจะบีบมันให้กระดูกแตกยังไงยังงั้น

“มอนจะ..เจ็บ”

“เจ็บหรอ แล้วกูล่ะ”

“.....”

“กูก็โครตเจ็บเลยมึฃรู้ป่ะที่โดนมึงหลอก ที่โดนมึงผิดสัญญา แม่ง!!”

“มอนก็กำลังจะอธิบายอยู่นี่ไง แต่โรมไม่ยอมฟังมอนเลย”

“ฟังหรอวะ คำแก้ตัวอะไรล่ะ”

“......”

“แก้ตัวเรื่องไอ้คิม หรือจะแก้ตัวที่มึงโชว์ร่านให้ตัวผู้มันดู!”

เพี๊ยะ! 

แรงจากฝ่ามือเล็กถูกฟาดลงไปบนใบหน้าดุคมของโรมันจนทำเอาชายหนุ่มหน้าชาไปตามๆกัน

“มันจะมากเลยไปแล้วนะ!!”

“.....” โรมันหันมาหาเลมอนพร้อมกับดันกระพุ้งแก้มข่มอารมณ์โกรธไว้

“กูไม่ได้ร่าน!! แล้วกูก็ไม่ได้ต้องการแก้ตัวอะไรด้วย!!”

“.....”

“กูว่านะเราค่อยคุยกันดีกว่า เพราะตอนนี้มึงคงเมามากไปแล้ว เอาไว้ค่อยคุยกันตอนมึงหายเมาก็แล้วกัน” เธอพยายามจะเดินออกจากห้องก็ถูกโรมันดึงตัวไว้พร้อมดันลงไปบนเตียง

“ทำไมห๊ะ! กูทำอะไรก็ผิดว่างั้น”

“กูเจ็บนะโรม”

“เจ็บไงจะได้จำ”

โรมันค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำออกจนในที่สุดอกแกร่งที่ซิกแพคเป็นลอนๆกับรอยสักก็เผยออก เขาขว้างเสื้อเชิ้ตทิ้งอย่างไม่สนใจในดี

“โรม มึงช่วยมีสติหน่อยได้มั้ย” เลมอนพยายามถดหนีห่างจากเขาด้วยความรู้สึกกลัว

“กูมีสติมอน มีสติทุกอย่าง”

“.....”

“แล้วกูก็จะทำให้มึงจำคืนนี้เอาไว้ให้ดี”

“.....”

“ว่ามึงเป็นของกู เป็นเมียกู!!”

“กรี๊ด!”

มือหนาดึงข้อเท้าเลมอนให้นอนราบลงบนเตียงแล้วเขาก็ขึ้นคร่อม ก่อนที่ชุดเกาะอกราตรีสีดำจะถูกซีกออกจากตัวเธออย่างไร้ความปราณี

“ปล่อย ฮึก! ปล่อยนะโรม ฮือ~”

เธอพยายามดิ้นทุรนทุรายใต้ร่างเขาก่อนที่สองมือเล็กจะถูกรวบขึ้นไว้เหนือหัว

เพียงไม่นานคนตัวเล็กก็อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า พร้อมกับโดนโรมันดูดกัดซอกรอยรักไว้ทั่วร่างกาย ราวกับว่าร่างกายของเธอเป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น 

 

จุ๊บ! 

จ๊วบ! 

“อือ! จะ..เจ็บ ฮึก!” หญิงสาวนอนร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด เจ็บปวดที่เขาใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผล... 

ร่างบางถูกพลิกให้หันหลังก่อนที่เขาจะยกก้นงอนให้โค้งขึ้น และแล้วแก่นกายใหญ่ก็ถูกสอดเข้ามาในช่องรักสุดลำโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว 

“ฮืออ~ จะ..เจ็บ ฮึก! มอนเจ็บ” 

“ซี๊ด!” 

ชายหนุ่มจับปลายคางมนให้หันมาหาเขาก่อนจะประกบปากสอดลิ้นหนาเข้าไปในปากหวานแล้วไล่ต้อนกับลิ้นเล็กพัลวัน เพื่อให้คนตัวเล็กผ่อนคลาย 

“อื้อ อ๊ะ!” 

“อืม!” 

พั่บ พั่บ 

สะโพกมนถูกมือหนาจับล็อคไว้ก่อนที่เขาจะเริ่มขยับแก่นกายเข้าออกด้วยอารมณ์ดิบ เลมอนถึงกับจิกผ้าปูที่นอนเพื่อระบายความเจ็บแต่ก็ปนไปด้วยความเสียวซ่านที่โรมันมอบให้เธอ 

“อ๊ะๆๆ อ่า!” 

“โอ่ว อ่าส์” 

“อ๊ะ! อื้อ!” 

ชายหนุ่มจับใบหน้าเลมอนให้หันมาหาเขาอย่างเบามือ ก่อนจะเอ่ยออกมา 

“มึงเป็นเมียกู ทั้งตัวทั้งหัวใจของมึงเป็นของกูคนเดียวเท่านั้น” 

. 

. 

. 

. 

. 

8:11 น. 

เปลือกตาคู่สวยพร้อมขนตาที่ยาวงอนค่อยๆเปิดขึ้นรับเช้าวันใหม่ที่สดใสสำหรับใครหลายคน แต่สำหรับเธอแล้ว...ไม่ 

เช้าวันนี้ดูเหมือนมันจะเศร้าหมองกว่าปกติ ไม่ใช่ท้องฟ้าหรอกที่เศร้าหมอง แต่เป็นตัวเธอเองมากกว่า ภาพจำเมื่อคืนยังคงทำให้เธอเจ็บปวดไม่หาย 

 

ฉันค่อยๆแกะลำแขนแกร่งของโรมันที่กำลังกอดเอวฉันไว้ออก ก่อนจะพยายามฝืนสังขารลุกจากเตียงนอนไปหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาปิดร่างกายไว้ 

มือเล็กหยิบชุดที่ถูกซีกออกจากกระทำของโรมันเมื่อคืนขึ้นมา พอนึกถึงแล้วพลันน้ำตาก็อยากจะไหลออกมาเสียได้ๆ 

ฉันทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำไปก็ถูกแรงกอดของใครอีกคนกอดรัดฉันไว้จากด้านหลัง พร้อมเอาใบหน้ามาสูดดมซอกคอเหมือนอย่างทุกครั้ง 

“จะไปไหน” โรมันถาม 

“จะกลับห้อง” 

“ทำไมต้องกลับ ก็อยู่ด้วยกันไง” 

“ฮึก!” แล้วน้ำตาที่แสนอ่อนแอก็ไหลออกมาเสียดื้อๆจนโรมันรีบจับตัวฉันให้หันมาทางเขา 

“ร้องไห้หรอ” 

“อย่าสนใจเลย” ฉันรีบเช็ดน้ำตานี่ออกไปจากใบหน้า 

“มอน โรมขอโทษ” โรมันดึงฉันเข้ามากอดพร้อมลูบหัวฉันเบาๆ 

“ฮึก! ฮืออ~” นิ่งเขาทำแบบนี้ฉันยิ่งร้องไห้หนักขึ้นไปอีก 

“ขอโทษ..” 

“ฮึก! ทำไมโรมไม่ฟังมอน ฮือ! ทำไมเมื่อคืนโรมต้องทำร้ายมอน ฮึก!” ฉันระเบิดความเสียใจที่มันอัดอั้นออกมาจนหมด 

“โรมขอโทษ โรมผิดไปแล้ว” โรมันประคองใบหน้าฉันด้วยสองมือ นิ้วโป้งของเขาค่อยๆเกลี่ยน้ำตาของฉันที่มันรินไหล 

“ฮึก! มอนไม่ได้อยากจะผิดสัญญากับโรมเลย” 

“......” 

“ที่มอนต้องผิดสัญญาเพราะมอนรักโรม มอนกลัวว่าอีชมพู่มันจะเอาโรมไปจากมอน ฮือ! มอนเลยต้องผิดสัญญาเพื่อตามโรมมาที่นี่” ฉันอธิบายเขาออกไปทั้งน้ำตา 

ฉันยกกำปั้นเล็กๆขึ้นมาทุบตีอกแกร่งของเขาด้วยความรู้สึกเสียใจ โรมันเองเขาก็ยืนนิ่งให้ฉันทำเขาอยู่อย่างงั้น 

“.......” 

“ไม่ใช่ ฮึก! ไม่ใช่มอนไม่เชื่อใจโรมนะ มอนเชื่อใจโรมที่สุด เพียงแต่มอนแค่กลัว” 

โรมันเชิดปลายคางมนให้เงยขึ้นก่อนที่ริมฝีปากหนาจะลงทาบทับลงบนริมฝีปากบางอย่างละเมียดละไม 

“ไม่ต้องพูดแล้ว” 

“ฮึก! โรม~” 

“กูขอโทษ ขอโทษนะ” 

“.....” อีกครั้งที่โรมันถึงคนตัวเล็กเข้ามากอดด้วยความรู้สึกผิดที่มันกัดกินใจ 

ผิดที่เผลอพลั้งไปทำร้ายคนที่รัก ผิดที่เอาอารมณ์มาตัดสินทุกอย่าง เขาผิด... 

“ต่อจากนี้ไปกูจะจัดการทุกอย่างเอง” มือหนาลูบศีรษะเธอเบาๆ แล้วกระซับกอดให้แน่นขึ้น 

“......” 

“กูจะไม่ให้ใครมาทำร้ายความรักของกูกับมึง” 

“......” 

“กูรักมึง ตั้งแต่มีมึงเข้ามาในชีวิต กูก็ไม่คิดจะไปเผื่อใจรักใครอีกเลย” 

“.......” 

“อย่าร้องไห้อีกได้มั้ย” 

“ฮึก! อือ” 

“กูขอร้อง อย่าร้องไห้อีกนะ” 

“.....” 

“กูไม่ชอบน้ำตาของมึงเลย”  

ชายหนุ่มคลายอ้อมกอด ก่อนที่จะใช้นิ้วโป้งเกลี่ยน้ำตาใสๆบนใบหน้าเนียนสวย 

“อือ มอนจะไม่ร้องแล้ว” 

เขามันแพ้น้ำตาของคนตรงหน้าเสียจริง แค่เห็นเธอร้องไห้ออกมาใจที่มันแกร่งกลับอ่อนระทวยพร้อมจะแตกสลายเสียได้ๆ ราวกับมีคนนับล้านมีระดมทุบหัวใจยังไงยังงั้น... 

ผมมันคนแพ้น้ำตาเมีย 

!!TALK!! 

​NCแอบดาร์กหน่อยๆ ดราม่านิดหน่อยพอหอมปากหอมคอเนอะ  

อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ 

1คอมเม้น = 1 ล้านกำลังใจ 

ความคิดเห็น