พระเอกเราหึงโหดแอบกลัวเมีย ส่วนนางเอกเราก็หึงโหดอ่อยเก่ง 1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจค่ะ อย่าลืมเม้นกันเยอะๆนะคะ

LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : งานเลี้ยง

ชื่อตอน : LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : งานเลี้ยง

คำค้น : ผัวดุ,เมียดุ,ผัวโหด,เมียโหด,ช่างสัก,เมียช่างสัก,เมียนักสัก,เซ็กซ์,หื่น,หึง,หวง,เยดุ,อ่อย,ยั่ว,เลว,เถื่อน,สัก,25+,รัก,เมีย,ผัว,ลีลาเด็ด,เลมอน,มะนาว,โรมัน,โรม,แรด,ร่าน,ลีลาเด็ด,เอามันส์,กลัวเมีย,bts,jimin,krystal,roman,lamon,tattoo,love,lovetattoo,อ่านฟรี,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2562 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : งานเลี้ยง
แบบอักษร

สองข้างยาวรีบเดินเข้าไปตรงเลมอนทันที สร้างความงุนงงให้นิคและชมพู่เป็นอย่างมาก แต่พวกเขาก็เดินตามหลังโรมันมา ชายหนุ่มเดินตรงมาโดยไม่สนใจว่าตอนนี้เขาจะถูกสายตานับสิบมองเขาอย่างงุนงง 

โรมันเข้าไปกระชากแขนเลมอนจนแขนเล็กแดงเถือก ส่วนหญิงสาวเองก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นโรมันอยู่ตรงหน้า 

“ระ...โรม!!” 

“มาที่นี่ได้ไง!” ชายหนุ่มกดเสียงต่ำพร้อมสายตาดุดัน 

“มอน...มาถ่ายแบบน่ะ” 

“ถ่ายแบบ?” โรมันมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า พร้อมอารมณ์ที่เดือดแรงกว่าเก่า 

ชายหนุ่มบีบแขนเล็กอย่างแรงตามอารมณ์ที่มันกำลังเดือดอยู่ในใจ ไหนเธอเคยสัญญากับเขาไงว่าจะไม่ถ่ายพวกอะไรแบบนี้ ทำไมถึงผิดสัญญา! 

“มะ..มอนเจ็บ” เลมอนพยายามแกะมือโรมันออก 

“ขอโทษนะครับ มีอะไรรึเปล่า” คุณคิมหันต์เดินเข้ามาเอ่ยถามโรมัน จนเจ้าตัวต้องหันไปมอง 

“มะ..ไม่มีอะไรค่ะคุณคิม” 

“แล้วนี่?” คิมหันต์มองพวกเขาสองคนอย่างสงสัย 

“อ๋อ นี่โรมันแฟนมอนเองค่ะ” แรงบีบจากโรมันค่อยๆคลายลงจนในที่สุดแขนเล็กก็เป็นอิสระ 

“คุณโรมันนี่เอง” 

“ครับ” โรมันพูด 

โรมันแม้ตอนนี้อยากจะเคลียร์กับเมียของเขาให้รู้แล้วรู้รอดก็ต้องเก็บมันไว้ก่อน เพราะเขายังคงระลึกได้ว่าถ้าทำอะไรเลวๆไปงานจะเสียหมด 

“งั้นเดี๋ยวถึงเวลาถ่ายแบบอีกรอบนึงแล้วนะครับ ถ้าคุณโรมันไม่ว่าอะไรให้เลมอนไปถ่ายแบบก่อนได้มั้ยครับ” คิมหันต์พยายามพูดอย่างสุภาพที่สุด 

“ครับ!” 

ชายหนุ่มอยากจะเอาปืนมายิงตาทุกคนที่ได้เห็นเรือนร่างของเมียเขา จะโกรธก็โกรธ จะหึงก็หึง จะหวงก็หวง 

“เดี๋ยวมอนมาอธิบายให้ฟังนะโรม” เลมอนจับมือหนาไว้พร้อมสีหน้าอาวรณ์ 

. 

. 

. 

“น้องมอนมาถ่ายแบบที่นี่ด้วยหรอ ทำไมโรมันถึงไม่รู้ล่ะ” พี่ชมพู่พูดขึ้น สายตาพี่แกก็มองไปยังเลมอนที่กำลังถ่ายแบบอยู่ 

“......” ผมไม่ได้ตอบอะไรออกไป เพราะตอนนี้สิ่งที่ผมสนใจมากที่สุดคือคำอธิบายจากปากเมีย 

“แต่หุ่นน้องมอนก็เซ็กซี่ใช้ได้เลยนะ พี่เห็นตากล้องมองแล้วรู้สึกเขินแทนน้องมอนเลย” ผมรีบหันไปดูตากล้องคนนั้นที่กำลังถ่ายรูปให้เมียผมอยู่ 

แม่ง! หงุดหงิดว่ะ 

ผมตัดสินใจเดินออกมาจากตรงนั้น เพื่อไม่ให้ความโกรธที่ผมมีมันปะทุออกมา เพราะถ้ามันปะทุออกมาเมื่อไหร่ กูไม่สนทันนั้นว่าใครเป็นใคร... 

“โรมันจะไปไหน” พี่ชมพู่รีบวิ่งตามผมมา 

“.....” จะตามมาทำไมวะ น่ารำคาญ! 

“รอพี่ด้วยสิ” 

“ผมอยากอยู่คนเดียวครับ” ผมหยุดเดินแล้วหันมาพูดกับเธอ 

“แต่พี่ว่า-“ 

“ผมบอกแล้วไงว่าผมอยากอยู่คนเดียว!” ผมขึ้นเสียงใส่เธอเล็กน้อยพร้อมสายตาดุดัน 

อย่าให้กูต้องโมโหไปมากกว่านี้เลย... 

“กะ..ก็ได้” เมื่อเธอพูดจบผมก็รีบเดินไปทันที 

มึงต้องใจเย็นไอ้โรมัน ถ้ามึงทำอะไรด้วยอารมณ์ขึ้นมา มึงจะชิบหาย... 

. 

. 

. 

“พี่คะ เห็นโรมันมั้ยคะ” ฉันเอ่ยถามพี่ที่มากับโรมันเมื่อกี้ 

พอฉันถ่ายแบบเสร็จก็ไม่เห็นโรมันแล้ว ก็บอกให้รอไง ฉันเลยรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วมาหาเขาแต่ก็ไม่เห็น ฉันเลยถามพี่ที่พึ่งมากับโรมัน 

“อ๋อ น้องแฟนไอ้โรมันนี่เอง” พี่คนนั้นพูด 

“ค่ะ” 

“ไอ้โรมันไม่รู้ไปไหนน่ะน้อง ลองโทรไปดูสิ” 

“โทรไปแล้วค่ะแต่เค้าไม่รับ” ฉันทั้งไลน์ไปหา ทั้งโทรไปคุย แต่ไม่..เขาไม่ยอมรับ ไม่ยอมติดต่อฉันกลับเลย 

ฉันรู้ว่าเขาคงโกรธฉันมาก แต่นี่ไง..ฉันกำลังจะอธิบายเรื่องทุกอย่างให้เขาฟังอยู่นี่ไง 

 

ฉันเดินไปหาโรมันเรื่อยๆอย่างไร้จุดหมายว่าจะไปตามหาเขาได้ที่ไหน แต่ก็ต้องอารมณ์เสียเมื่อเจอกับอีชมพู่ที่กำลังเดินยิ้มหน้าลอยมาให้ฉันแต่ไกล 

คนที่อยากเจอกลับไม่ได้เจอ คนที่ไม่อยากเจอกลับได้เจอ...วงวาร 

“หาโรมันอยู่หรอ” มันพูดพร้อมเอามือกอดอก 

“พี่รู้หรอคะ” 

“รู้สิจ๊ะ แต่..พี่ไม่บอกหรอก” 

“หึ! ไม่บอกหรือไม่รู้กันแน่คะ” ฉันยิ้มเหยียด 

“โรมันเค้าไม่ต้องการพบเธอหรอก ผู้หญิงที่เที่ยวไปโชว์เรือนร่างให้คนอื่นดูน่ะใครเค้าจะสนใจ” 

“อ๋อ~ หรอคะ แต่ก็ยังดีกว่าผู้หญิงที่ชอบกิน!ของคนอื่น” 

“หึ! หรอ แต่พี่น่ะชอบนะ ชอบกินของคนอื่น แล้วก็ชอบ...กินโรมันด้วย” พอมันพูดจบ 

ฉันรีบจิกหัวมันขึ้นด้วยความโมโหตามอารมณ์โกรธของตัวเอง พร้อมง้างมือจะตบมัน... 

“ลองตบพี่ดูสิ แต่อย่าลืมนะว่าพี่สามารถทำให้โรมันเรียนไม่จบได้” อีนี่! 

ฉันชักมือกลับพร้อมข่มอารมณ์ตัวเองไว้ แต่มืออีกข้างก็ยังคงจิกหัวมันไม่ยอมปล่อย แถมจิกแรงขึ้นด้วยนะ ก็มันไม่ได้บอกหนิว่าห้ามจิกหัว 

“หึ! แล้วกูจะเอาคืนมึง!” ฉันผลักมันล้มลงก่อนจะรีบเดินไปหาโรมันต่อ 

อย่าให้ถึงคราวกูนะอีชมพู่.... 

. 

. 

. 

. 

21:09 น. 

“ขอบคุณทุกคนที่ต่างทำงานให้ผมกันอย่างสุดความสามารถนะครับ และงานเลี้ยงวันนี้ผมก็จัดขึ้นเพื่อตอบแทนทุกคน ยังไงก็ให้เต็มที่นะครับ” คิมหันต์พูด 

แสง สี เสียงที่ถูกจัดแต่งอย่างหรูหราบนเรือสำราญลำขนาดกลาง ผู้คนในงานก็ไม่ได้มากไม่ได้มาย แขกที่มาล้วนเป็นแขกที่คุณคิมหันต์เชิญมาเท่านั้น แถมคุณคิมหันต์ก็ยังจัดห้องพักภายในเรือสำราญให้กับแขกที่มาคนละห้องด้วย 

ร่างบางที่อยู่ในชุดราตรีเกาะอกสีดำพร้อมทรงผมที่ถูกปล่อยยาวสลวย เท้าเล็กรีบเดินตรงไปหาคนรักอย่างไม่รอช้า เพราะเมื่อตอนเย็นที่เธอพยายามตามหาโรมันเพื่อปรับความเข้าใจ แต่กลับไม่พบ จนมาพบเจอกันที่งานเลี้ยงบนเรือสำราญ 

“โรม~ หายไปไหนมา” เลมอนรีบเข้าไปจับมือหนาของโรมันพร้อมถามร่างสูงด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

“มึงสนใจกูด้วยหรอ” น้ำเสียงที่พูดออกมาจากชายหนุ่มเต็มไปด้วยความน้อยใจ

“โรม มอนสนใจโรมสิ มอนจะอธิบายทุกอย่างให้โรมเข้าใจนะ โรมอย่าหายไปแบบนี้สิ”

“งั้นก็อธิบายมา”

“คือมอน-“ เธอยังไม่ทันที่จะได้พูดก็มีบุคคลที่สามแทรกเข้ามา

“ขอโทษนะครับคุณโรมัน ถ้าไม่ว่าอะไรผมขอยืมตัวเลมอนไปเต้นรำหน่อยได้มั้ย?” คิมหันต์พูดด้วยรอยยิ้ม

“ครับ!” เลมอนรีบหันขวับไปมองชายหนุ่ม

‘ทำไมถึงให้ไปล่ะ ไหนบอกจะฟังคำอธิบายไง’ เธออยากจะถามโรมันออกไป แต่ก็ถูกคิมหันต์จับมือลากไปซะก่อน

 

“ดูท่าทางพี่ว่าคุณคิมหันต์จะแอบปลื้มน้องเลมอนนะ” ชมพู่พูด 

โรมันนั่งมองชายหญิงสองคนที่กำลังยืนเต้นรำกันอยู่ด้วยความรู้สึกเจ็บแปลบในใจ อยากจะต่อยตัวเองที่ตอบตกลงไป เพียงเพราะน้อยใจเธอ 

“แต่ดูน้องมอนก็มีความสุขดี นี่ถ้าไม่บอกว่าโรมันเป็นแฟน พี่คิดว่าเค้าสองคนเป็นแฟน-“ 

“หยุดพูดได้ยัง!!” ชายหนุ่มขึ้นเสียงเข้มพร้อมหันไปมองชมพู่ด้วยความหงุดหงิด 

เขาคว้าขวดเหล้าราคาแพงที่อนุภาคความมึนเมาของมีนก็แพงสมราคามาไว้ในมือ ก่อนจะลงขึ้นเดินออกไปตรงนี้ 

“เดี๋ยวโรมันจะไปไหน” ชมพู่เองก็ตกใจไม่น้อยที่เห็นโรมันโกรธแถมยังขึ้นเสียงใส่เธอ แต่เธอเองก็ไม่ลดลงที่จะเดินตามเขาไป 

 

“จะไปไหนโรมัน” เธอจับแขนโรมันไว้ 

“ปล่อยไงวะ!!” 

“ทำไมต้องขึ้นเสียงใส่พี่” 

“ออกไป!! ไปให้พ้น!” 

“โรมัน” 

“ออกไป!!” ชายหนุ่มตะหวาดลั่นอีกรอบพร้อมสะบัดแขนเล็กของชมพู่ออก เธอเองที่ไม่ทันได้ตั้งตัวก็ล้มระเนระนาดไปกองกับพื้น 

โรมันเดินไปโดยไม่สนใจเธอเลยว่าจะเจ็บมากน้อยเพียงใด ตอนนี้เขาต้องการเพียงแค่ระบายอารมณ์กับสุราเท่านั้น 

. 

. 

. 

!!TALK!! 

อิพี่โรมมันโกรธแล้วจ้าา แล้วใช้อะไรคิดเนี่ยที่ไปตอบอนุญาต เดี๋ยวก็พาลไปลงที่เลมอนฉันอีก ส่วนชมพู่ก็นะสู้ไม่ได้ก็เอาแต่ขู่เอาแต่ขู่ สำหรับคนรอฉากตบมีแน่แต่ไม่ใช่ตอนนี้ แหะๆ 

จะมีNCหรือไม่ ติดตามๆ 

อย่าลืมคอมเม้น กดถูกใจนิยายกันด้วยน้า 

1 คอมเม้น 1ล้านกำลังใจให้ไรท์ 

 

 

 

 

ความคิดเห็น