email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep6 : แม่ยายไม่ปลื้ม (6)

ชื่อตอน : Ep6 : แม่ยายไม่ปลื้ม (6)

คำค้น : อสุเรศ สิริสร

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 424

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2562 17:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep6 : แม่ยายไม่ปลื้ม (6)
แบบอักษร

ฝากติดตามผลงานได้ที่ แฟนเพจ กนกรส นะคะ 

จำหน่ายในรูปแบบ E-book (นิยายออนไลน์) 

สามารถโหลดซื้อได้ที่ - Meb , Ookbee , Hytexts , Hongsamut , Fictionlog , ธํัญวลัย 

นิยายชุดเสน่ห์ร้าย - พ่อเลี้ยงเหมราช (ลำดับที่ 1)  

ราคาโหลดซื้อ - 139-. 

แฟนเพจ - กนกรส (หรือสอบถามเข้ามาที่ ) 

Email - Suwanna1980nok@gmail.com 

Line - Nok19800 

(หรือ สามารถ เลือกซื้อแบบรายตอนก็ได้นะคะ) 

ขออนุญาตฝาก Ebook ลดราคาสุด Wow! 

ด่วน! เหลือเวลาอีกเพียง 2 วันเท่าน้น 

 

ต่อจากตอนที่แล้ว 

 

โสภานั่งหน้ายุ่งคิ้วที่ผ่านการสักถาวรมาอย่างดีขมวดมุ่น ถึงแม้จะอยู่ภายใต้สีหน้าเรียบเฉยทว่าภายในหัวใจคนเป็นแม่กลับไม่เป็นอย่างนั้น ในมือนางยังคงถือนิตยสารแฟชั่น พลิกเปิดอ่านหน้าที่ค้างไว้ แล้วใคร่ครวญสิ่งที่ตาเห็น  

ไอ้สมหมายมันนั่นแหละ หาใช่ใครอื่น... 

 เธอแสร้งทำทีเป็นก้มหน้าให้ความสำคัญกับรูปในปกนิตยสาร โดยละเลยแขกผู้มาเยือนอย่างที่สมควรต้องมีมารยาท โดยการแสดงท่าทีผ่านดวงตาสีเทาเข้ม เจือแววไม่พอใจดูคล้ายรังเกียจกับแขกที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ทำราวกับแขกผู้นี้ไม่มีค่าพอจะให้นางเสียเวลาเสวนาด้วย   

ทำไมต้องมีมารยาทกับแค่อดีตคนงานในบ้าน ถึงจะปฏิเสธว่าไม่ใช่ ความรู้สึกครางแคลงใจก็มิได้เลือนหาย  

“คุณแม่สบายดีนะครับ” อสุเรศที่นั่งทำทองไม่รู้ร้อนกับท่าทางรังเกียจตนเองเอ่ยปากซัก โดยตีขลุมเรียกสรรพนามแทนว่าแม่มันเสียเลย และก็ดูเหมือนจะได้ผล เมื่อโสภาตวัดสายตาขุ่นขึ้นมองชายหนุ่มรุ่นลูกที่ตนเองไม่พึงปรารถนา ก่อนเหยียดริมฝีปากพูด  

“เราเพิ่งเคยพบกัน เรียกฉันว่า คุณนายเถอะ”  

“ครับ...คุณนาย” อสุเรศยกยิ้มตอนพูด เพราะไม่อยากก่อเรื่องจนทำให้สิริสรเสียใจกับความไร้สติของตนเองอีก 

วันนี้เขากะมาขอโทษหญิงสาว สำนึกในสิ่งที่ทำในวันนั้น เขามันเลวเอง เพราะ หลังจากวันนั้นที่สิริสรวิ่งหนีเขาลงจากรถ เจ้าหล่อนก็ไม่รู้หลบซ่อนตัวอยู่ที่ไหน เขาขับรถตะเวนตามหาทั้งคืนก็ไม่พบ พอตอนเช้าเขารีบขับรถมาดักรอหญิงสาวที่หน้าบ้านของรุ่งรดา หวังว่าสิริสรจะหนีมาพักอยู่ที่นี่ ในเมื่อห้องโรงแรมที่เธอเช็กอินเข้ารายงานกับเขาว่าหญิงสาวทำการเช็กเอาออกไปเมื่อคืน แสดงว่าสิริสรไม่ได้เป็นอันตรายอย่างที่ใจเขานึกกลัว  

ทำเอาเขารู้สึกโล่งใจ หายกังวล ไม่งั้นเขาคงเป็นบ้าหากสิริสรเกิดได้รับอันตรายเพราะนิสัยขี้ใจร้อนของเขา 

 เขาอยากขอโทษและปรับความเข้าใจ หากเขาไม่รู้เช้าวันนั้น สิริสรขับรถกลับขึ้นลำปางก่อนเขาจะมาถึงหน้าบ้านรุ่งรดาเพียงไม่นาน  

“แล้วคุณมารู้จักลูกสาวของฉันได้ยังไง น้ำผึ้งไม่เคยบอกว่ามีเพื่อนชื่อนี้มาก่อน”  

“ผมเป็นลูกค้าที่ติดต่อซื้อผลไม้จากไร่พวงตะวันครับ เลยสนิทกับคุณน้ำผึ้ง” 

 อสุเรศเลือกที่จะใช้ท่าทางสุภาพ กดอารมณ์ไม่พอใจเอาไว้ภายใต้สีหน้าปกติ ถึงจะเคยถูกผู้หญิงตรงหน้ากดขี่และดูถูกมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ตอนนี้เขาต้องท่องจำไว้ในใจ โสภาคืออนาคตแม่ยาย เป็นมารดาของผู้หญิงที่เขาเลือกใช้ชีวิตที่เหลือร่วมกัน 

 ดังนั้นจึงจำเป็นอย่างยิ่ง ต้องละทิ้งความขุ่นใจครั้งในอดีตให้หมดสิ้น  

วันนี้มาเพื่อแสดงตัวตน แสดงความจริงใจให้สิริสรรับรู้ เขาไม่ได้คิดมาทำเป็นหมาหยอกไก่ มักง่ายหรือคิดว่าเจ้าหล่อนเป็นผู้หญิงริมทาง อยากหยิบฉวยขึ้นมาดอมดมเมื่อไหร่ก็ได้อย่างที่หญิงสาวเข้าใจเขาผิด  

“แล้วทำไมถึงใช้นามสกุลเดียวกับพ่อเลี้ยงเหม คุณเป็นญาติทางฝ่ายไหนกับเขาล่ะ” หรือหมอนี้จะยกขึ้นมาเพื่อแอบอ้าง ขี้ตู่เอานามสกุลเขามาใช้ เพราะคนมีหน้ามีตาในสังคม มีใครบ้างที่จะไม่รู้จักพวกนามสกุล อัครวนานนท์  

“ผมเป็นน้องชายของน้องสะใภ้พ่อเลี้ยงเหมครับ เผอิญทางฝั่งนี้อยากให้ผมใช้นามสกุลของพี่เขย ผมหมายถึงพี่รัฐ ผมเลยต้องเปลี่ยนมาใช้นามสกุลนี้”คนซักประวัติพยักหน้ารับรู้  

ถึงเรื่องฐานะและหน้าที่การงานจะผ่านเกณฑ์ ตามที่ตนเองนั้นกำหนดเอาไว้สำหรับลูกเขยในอนาคต หากนั่นไม่ใช่ทั้งหมด ถ้าตอนนี้ลูกสาวตนเองจะไม่มีคชาเข้ามาเป็นตัวเปรียบเทียบ และอดีตที่นางคลางแคลงในตัวชายหนุ่ม อาจบอกได้ว่าตนเองนั้นปักใจเชื่อ อสุเรศคือ สมหมาย อดีตคนงานต่ำต้อยในบ้านของตนเองไปแล้วเต็มร้อย มากกว่าหนึ่งในผู้บริหารในเครือโรงแรม อัครวนานนท์ เสียอีก  

 “ซับซ้อนจริงนะเบื้องหลังของคุณเนี่ย ไม่รู้ว่ามีอะไรแอบซ่อนอยู่อีกบ้างหรือเปล่า...” โสภาเหยียดริมฝีปากรำพันในเชิงจิกกัด ปรายหาตาเหล่มองใบหน้าคมคาย ก่อนชักกลับแล้วก้มหน้าดูนิตยสารต่อ 

ให้ถึงอย่างไรแค่เห็นใบหน้าชายหนุ่มก็ไม่ผ่านสำหรับตัวนางเอง อย่าหวังจะได้เป็นมากกว่านั้น เพราะนางจะขวางกั้นให้ถึงที่สุด  

 และคิดว่าเบื้องหลังมันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากล และมันต้องเกี่ยวข้องกับ ไอ้สมหมาย ขี้ข้าที่นางเลี้ยงไว้ใช้งานในบ้านตั้งแต่มันยังอายุไม่กี่ขวบ จนมันมาหนีหายสาบสูญไปนานหลายปี  

แน่นอนเธอจะสั่งห้ามน้ำผึ้ง ไม่ให้ทำตัวสนิทกับอสุเรศ  

ต้องกันไว้ก่อนจะเกินแก้ไข ดังนั้นนางจึงแอบสั่งสาวใช้ให้ขึ้นไปบอกสิริสร ไม่ต้องลงมาจนกว่านางจะอนุญาต... 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว