facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มาจีบครั้งที่3

ชื่อตอน : มาจีบครั้งที่3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 246

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2562 21:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มาจีบครั้งที่3
แบบอักษร

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ทั้งวันผมไม่มีเรียนและใช้เวลาทั้งวันกับการนอนอยู่ที่ห้องแอบมีไปกินข้าวกับกัสบ้างและก็กลับมานอนต่อจนถึงเวลาไปชมรมผมก็ลุกไปอาบน้ำพี่เอ็มบอกว่าวันนี้จะเเนะนำผมให้คนในชมรมรู้จักอย่างเป็นทางการเพราะว่าเมื่อวานแค่เข้าไปคุยรายละเอียดเฉยๆกับพี่เอ็มโค้ชชมรม

 

ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็คว้ากระเป๋าเป้ที่มีอุปกรณ์อาบน้ำส่วนตัวและชุดว่ายน้ำจริงอุปกรณ์อะไรพวกนี้ทางชมรมน่าจะมีให้แหละแต่ผมว่าผมเอาไปเองจะดีกว่า

 

กำลังจะเดินออกจากโทรศัพท์มือถือของผมก็ดังขึ้นมาไม่ใช่ใครที่ไหนเพื่อนรักผมเองไอ้กัส

 

 

“ว่าไงมึง”

 

 

(กูไปเป็นเพื่อนได้นะไม่ได้ลำบากอะไร)

 

“กูไปได้น่า”ผมว่าพรางล็อกกุญแจห้องตัวเอง

 

 

แก่ก ก

 

 

แต่ในขณะนั้นประตูห้องข้างๆก็เปิดออกพอดีผมละหูจากโทรศัพท์และยกมือไหว้รุ่นพี่

 

 

พี่สุดเขตพยักหน้าและเดินนำออกไปผมจึงกลับมาสนใจคนในสายต่อโดยที่สองท้าวก็ก้าวเดิน

 

 

“กูบอกว่ากูไปได้น่ากัสไม่ต้องห่วงไม่มีใครดักตีกูหรอกเดี๋ยวกลับมาแล้วจะโทรบอกนะมึงแค่นี้นะ”

 

 

ปึก!

 

 

“เออขอโทษครับ”ผมบอกขอโทษที่เดินชนหลังพี่สุดเขตเพราะไม่มองทาง

 

 

“วันหลังเดินต้องดูทางก่อนนะครับวางก่อนก็ได้โทรศัพท์น่ะ”เค้ามองมาที่ผมหน้านิ่ง

 

ทำไมต้องดุด้วยเล่าเรื่องแค่นี้เองไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย

 

 

“ขอโทษครับ”

 

 

“ไม่เป็นอะไรครับไปเถอะเห็นรีบๆ”

 

 

“ป่าวครับๆไม่ได้รีบอะไร”ผมตอบพี่สุดเขตหรือรีบวะ?“งั้นผมไปก่อนนะครับสวัสดีครับพี่สุดเขต”

 

 

ผมก้าวเท้าเดินเบี่ยงตัวออกจากคนตรงหน้าเพื่อจะตรงไปชมรมเหลือเวลาอีกนิดหน่อยเดินจากนี่ไปถึงน่าจะทันเวลานัดพอดี

 

 

“เดี๋ยวครับ”ผมชะงักกับเสียงเรียกด้านหลังที่ดังขึ้นจึงรีบหันกลับมาหาเจ้าตัว

 

 

“ครับมีอะไรรึป่าวครับ”ถามอย่างสงสัยหรือว่าผมลืมรูดซิบวะ

 

ไม่ใช่ดิผมใส่กางเกงผ้ามันไม่มีซิบแล้วพี่สุดเขตเรียกทำไม

 

ผมยืนรอฟังคำตอบ

 

 

 

“เลิกกี่โมง”

 

 

“ห๊ะอะไรนะครับ”อยู่ดีๆก็ถามใครจะไปรู้

 

 

“ที่กำลังจะไปน่ะเลิกกี่โมง”อ่อเลิกชมรมกี่โมง

 

 

“สองทุ่มครับ”ผมตอบ

 

 

“ครับไปเถอะ”พี่เค้าตอบและเดินออกไปเลย

 

เฮ้ยถามแค่นี้อะนะ

 

 

 

 

 

 

 

ผมมาถึงที่ชมรมสายนิดหน่อยพอเข้ามาเค้าก็มีคนมารอกันแล้วเห็นพี่เอ็มกวักมือเรียกผมจึงเดินเข้าหาพี่เค้าแนะนำผมให้กับคนในชมรมรู้จักบางคนก็มองมายิ้มๆบางคนก็ชักสีหน้าใส่ปนๆกันไป

 

 

“ขอโทษที่มาช้านะครับแล้วผมก็ดีใจมากดีได้ร่วมกับชมรมนี้จะทำให้ดีที่สุดขอบคุณครับ”

 

 

“วันนี้พี่ก็มีเรื่องจะแจ้งพวกเราแค่นี้แยกย้ายได้ขอบคุณครับเชิญ”พี่เอ็มพูดเสร็จทุกคนก็แยกย้ายกันออกไป“ตามสบายนะเยล”พี่เอ็มตบบ่าผมสองสามครั้งแล้วจึงเดินออกไป

 

 

“หวัดเยลมึงปีหนึ่งช่ะกูชื่อเจปีหนึ่งเพิ่งเข้ามาก่อนมึงอาทิตย์เดียวคบกับกูหน่อยดิกูไม่มีเพื่อนว่ะมึงรู้มั้ยกูรอเวลานี้มานานมากในที่สุดสวรรค์ก็เห็นใจส่งเพื่อนมาให้กูสักที”เจมันทำหน้าภูมิอกภูมิใจอยู่ตรงหน้าผมสงสัยจะดีใจจริงๆก็ยังดีไหนๆก็ไหนเจก็ดูไม่ได้เลวร้ายอะไรคบไว้ก็ไม่น่าเสียหาย

 

 

“ทำไม่มีเพื่อนวะ”ผมถามอย่างสงสัยมาอยู่ก่อนตั้งอาทิตย์นึงน่าจะมีคนคบบ้างแหละ

 

 

“มีแต่พวกหยิ่งๆทั้งนั้นหรือเพราะกูเป็นเด็กบ้านนอกใช้ทุนกีฬาด้วยก็ไม่รู้เลยไม่มีคนคบ”

 

“คิดมากน่ากูนี่ไงเพื่อนคนแรกในชมรมป่ะไปเปลี่ยนชุดลงสระกัน”ผมว่าและเดินคล้องคอมันไปห้องน้ำมันคงคิดมากแหละดูจากสีหน้าท่าทางแล้ว

 

 

 

“เชี่ยเวลามึงโคตรดีเลยเยลสมแล้วที่เค้าว่ากันว่าไม่ต้องลงน้ำก็ผ่านการคัดเลือก”เจมันว่าและนั่งอยู่บนขอบสระ

 

 

 

“พูดเวอร์ไปมึงก็เวลาดีเถอะอย่ามาทำเป็นชมกูเลย”

 

 

 

“นี่หรอวะเวลาดีขี้อวดชิบหาย”เสียงจากสระอีกฝั่งว่าขึ้นทำให้ผมเเละเจหันไปมอง

 

 

 

“เอาเวลาว่าคนอื่นไปพัฒนาตัวเองดีมั้ย”เจว่านิ่งๆ

 

 

“เอาน่าๆเจไม่เป็นอะไรหรอก”

 

 

“แต่ เออก็วะ”

 

ผมส่ายหัวไปมายังไม่อยากก่อเรื่องทั้งที่ยังเข้ามาได้แค่วันแรกผมเองก็เด็กใหม่จะเจอเรื่องอะไรแบนี้ก็ไม่แปลกถือเป็นรับน้องไปแล้วกันเมื่อถึงเวลาที่คนอื่นทยอยขึ้นสระเเล้วผมก็ขึ้นตามคงจวนจะได้เวลาเลิกแล้วล่ะมั้ง

 

 

 

“เออกูว่าจะถามนานแล้วมึงสักเยอะเหมือนกันนะเยลที่กูชอบสุดคือตรงนี้”มันชี้มาที่เอวด้านขวาของผมและผมก็ไม่แปลกใจหรอกถ้ามันจะชอบรอยสักนี้

 

 

“เมื่อก่อนกูอยากเป็นนักกีฬาว่ายน้ำโอลิมปิกอ่ะเลยสักห้าห่วงไว้เท่ช่ะม่ะ”ผมว่า

 

 

“เท่ดีแต่แม่งไม่เข้ากลับหน้ามึงเลยมึงดูเป็นคนเรียบร้อยพูดน้อยน่ารักอ่ะเยลมึงเหมือน...”

 

 

ผมรอฟังสิ่งที่มันคิด

 

 

“มึงเหมือนเยลลี่”มันว่าแล้วก็ขำออกมา“ชื่อเยลลี่แม่งเหมาะกับมึงนะ”เฮ้อออแล้วแต่มึงเลยครับเพื่อนถ้ามึงสบายใจกูก็จะยอมเป็นเยลลี่ก็ได้

 

 

หลังจากออกจากชมรมผมก็แยกกับเจจริงๆมันอยู่หอเดียวกับผมนี่แหละแต่มันแยกไปทำธุระส่วนตัวผมเลยตรงเข้ามาที่หอก่อนไม่รู้ไอ้กัสกินข้าวหรือยังจะได้ชวนไปกินข้าวด้วยกันแต่ยังไม่ทันได้ก้าวขาขึ้นบันไดผมก็เจอกับคนที่เจอเมื่อเช้าอีกแล้วช่วงนี้เจอบ่อยจนใจผมเริ่มปรับตัวได้แล้วไอ้อาการหายใจไม่ออกก็เริ่มหายไปด้วยเหมือนกัน

 

 

“สวัสดีครับ”ผมยกมือไหว้พี่สุดเขต

 

“ครับเลิกช้านะ”เค้าหยุดยืนตรงหน้าผม

 

เชี่ยโคตรหล่อเลยใจเต้นแรงอีกแล้วไหนบอกปรับตัวได้ไง

 

 

“เออครับ”ผมตอบ

 

 

“ไปกันเถอะ”

 

 

“อะไรนะครับไปไหนครับ”เฮ้ยอยู่ดีๆจะมาพาผมไปได้ไงกันผมลูกมีพ่อมีแม่นะ

 

 

“ไปกินข้าวกับผม”พี่สุดเขตตอบมานิ่งๆเปลี่ยนสีหน้าบ้างก็ได้เว้ยพี่

 

“ทะทำไมหรอครับ”

 

เสียงจะสั่นทำไมๆใจร่มๆไว้เยลใจเย็นอย่าเป็นลมเดี๋ยวอายเค้า

 

 

“คุณจะจีบผมไม่ใช่หรอไปสิกินข้าวกัน”

 

 

 

เรียกรถพยายามเอ้ยพยาบาลให้ผมทีครับผมจะไม่ไหวแล้วผมกำลังจะตายเนื่องจากหัวใจล้มเหลว

 

 

 

 

 

ผมตามพี่เขตมาที่ร้านอาหารตาม สั่งร้านนึงใกล้ๆหอร้านนี้ไม่เคยเข้าเลยแต่น่าจะอร่อยแหละคนอยู่มาก่อนเค้านำมา

 

 

 

“เอาข้าวไข่เจียวหมูสับครับน้ำขอเป็นโค้กครับป้า”ผมว่าแล้วยิ้มให้ป้าคนรับเมนู

 

 

“เปลี่ยนเป็นน้ำเปล่าครับ”พี่เขตว่าขึ้นมาเอ้ยได้ไงก็ไม่อร่อยอ่ะดิผมทำท่าจะพูดขึ้นแต่

 

“เอาตามนี้ครับขอบคุณครับ”

 

 

“จ้ารอสักครู่นะจร๊น้องสุดเขต”ป้าแกเดินไปแล้วโค้กผมล่ะครับเดี๋ยวป้าป้ารอก่อน

 

 

“คุณรู้รึป่าวกินน้ำอัดลมมากๆมันไม่ดี”พี่เขตว่าขึ้นเมื่อผมมองตามหลังคุณป้าไป

 

 

“มันอร่อยนะพี่”ผมตอบ

 

 

“งั้นคุณก็กินตอนที่ไม่ได้อยู่กับผมโอเคมั้ย”ผมพยักหน้ารัวๆเพราะคิดว่าแค่วันนี้วันเดียวแหละที่มานั่งกินข้าวร่วมกับพี่เขต

 

 

“เอาโทรศัพท์คุณมา”ห๊ะนี่ผมต้องห๊ะกี่ครั้งวะเนี่ยนี่พี่เขตตัวจริงรึป่าวปกติเห็นจะเงียบมองเหมือนไม่อยากเข้าใกล้ผมด้วยซ้ำ“จะจีบผมเเต่ไม่เอาเบอร์ผมรึไงจีบภาษาอะไรของคุณเนี่ย”

 

ผมยื่นโทรศัพท์ที่ปลดล็อกเเล้วส่งให้คนตรงหน้าพี่เขตรับไปกดและส่งคืนกลับมาไม่นานก็มีแจ้งเตือนบนหน้าจอ

 

 

 

 

สุดเขตได้เพิ่มคุณจากหมายเลขโทรศัพท์

 

.

 

 

.

 

.

 

 

 

สุดเขตได้เป็นเพื่อนกับคุณแล้ว

 

 

และช่องทางสุดท้ายที่ผมต้องก้มมองที่โทรศัพท์อยู่หลายรอบเนื่องจากชื่อที่อีกคนเมมไว้ในโทรศัพท์มันทำให้ผมใจเต้นเเรง

 

 

 

พี่สุดเขต♡

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

 

ไม่ได้ตรวจคำผิด

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ♡

 

ความคิดเห็น