ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12k

ความคิดเห็น : 47

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2562 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,000
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 28
แบบอักษร

ไล่แทนคุณก็เหมือนไล่ตัวอะไรไม่รู้ ไม่ฟังไม่หนีไม่ไป สามวันแล้วตั้งแต่วายฟื้นขึ้นมาก็มีแทนคุณมานั่งเฝ้านอนเฝ้าตลอด หมอบอกว่าอีกสามสี่วันค่อยกลับบ้านเพราะกลัวแผลอักเสบยิ่งตรงอกซ้ายยิ่งต้องระวัง ส่วนหนี้นั้นแทนคุณยกให้วายจริงๆแต่ทำไมแทนคุณยังวนเวียนอยู่กับวายไม่ห่าง

"จะไปไหน" แทนคุณถามแล้วเงยหน้าจากหนังสือที่อ่านอยู่มามองที่วาย วายกำลังลงจากเตียงเพราะปวดฉี่ไม่แม้แต่จะขอความช่วยเหลือจากแทนคุณ

วายไม่ตอบลากเสาร์น้ำเกลือตรงไปยังห้องน้ำทันที

หมับ!

"อะไรเนี่ย!" วายดุเมื่อแทนคุณเดินมาประชิดตัวคว้าเอววายไว้

"ช่วย"

"ไม่ต้อง! กลับบ้านไปซะทีเถอะ" วายว่าและขยับออกจากแทนคุณ

"กูช่วย" แทนคุณเอ่ยเสียงเรียบกำชับเอวของวายแน่นขึ้น

"ไอ้!"

"เดิน" แทนคุณบังคับให้วายเดิน วายยังต่อว่าแทนคุณไม่จบด้วยซ้ำนิสัยชอบบังคับนี่ไม่มีวันหายหรอก

แล้ววายก็โดนแทนคุณประคองเข้ามาในห้องน้ำอย่างโต้งแย้งอะไรไม่ได้จนกระทั่งเข้ามาถึงห้องน้ำ

"ออกไปสิ" วายว่าเมื่อเห็นแทนคุณยังยืนนิ่งไม่ไหวติงแถมยังไม่ปล่อยมือจากเอววายอีก

"จะช่วย"

"บอกว่าไม่ต้องไง อ๊ะ!" วายร้องขึ้นเพราะสะบัดตัวออกจนสายน้ำเกลือตึง

"อยู่เฉยๆเถอะน่ากูไม่ทำอะไรมึงหรอก"

"ไม่!" งานปฏิเสธเสียงแข็งต่อให้ไปทำก็ไม่อยากให้อยู่ด้วย

"ดื้อ"

"ก็ออกไปสิวะ" วายยังคงต่อว่าแทนคุณมือที่ว่างก็ผลักให้แทนคุณออกห่าง

"รีบฉี่สิ"

"ไอ้หน้าด้าน!" วายด่า มีแต่วายฝ่ายเดียวที่ด่าแทนคุณไม่หยุดคนอะไรหน้าด้านหน้าทนจังวะไล่เท่าไหร่ก็ไม่ไป

"ออกไป" วายไล่ครั้งสุดท้ายก่อนที่กางเกงจะถูกร่นลงไปกองที่หัวเขา

"มึงทำบ้าอะไรของมึงวะ!" วายหันไปขึงตาใส่แทนคุณมือก็รีบคว้ากางเกงไว้หวังจะดึงขึ้นมา

"รีบฉี่ซะ"

"ไม่ใช่เจ้าหนี้แล้วจะสั่งหาพ่องทำไม" วายด่าแบบไม่เกรงกลัวเลยสักนิด

"วาย กูใจเย็นที่สุดแล้วนะ ถ้ามึงไม่ฟังมึงได้ร้องลั่นโรงพยาบาลแน่" แทนคุณขู่ลอดไรฟัน

"มึงจะทำอะไรกู"

"ต้องการคำตอบหรือไง"

"ไม่!"

"งั้นก็ฉี่ดีๆ จะอายทำไม"

"กูไม่ได้อาย กูไม่ถนัดที่ต้องมามีคนมอง กูไม่ได้พิการนะที่จะทำเองไม่ได้" วายบอกถึงจะเจ็บแผลเป็นระยะๆแต่ก็ทำอะไรได้ทุกอย่าง

"วาย" จู่ๆแทนคุณก็เรียกวายขึ้นมา ในห้องเงียบไปครู่นึง

"เกลียดกูมากแค่ไหน"

"ไม่อยากเห็นหน้า ไม่อยากข้องเกี่ยว" วายตอบ

"เออ" แทนคุณพูดแค่นั้นก่อนจะปล่อยวายแล้วเดินออกจากห้องน้ำไป วายเหลือบมองก่อนจะทำธุระของตัวเองจนเสร็จแล้วเดินออกมาจากห้องน้ำ แทนคุณไม่ได้อยู่ในห้องแล้ว วายเดินไปที่เตียงเพื่อพักผ่อนทันที

.

วันนี้วายได้ออกจากโรงพยาบาลแล้ว ตั้งแต่วันนั้นวายก็ไม่เห็นหน้าแทนคุณอีกเลยมีเพียงกันย์ที่แวะเวียนมาจ่ายค่ารักษาทั้งหมดให้กับวาย วันนี้ก็เช่นกัน

"ว่าไง" กันย์ถามหลังจากเดินเข้ามาในห้อง วายเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเตรียมจะกลับ

"มาทำไม"

"มารับกลับ"

"เพื่อ?" วายถามอย่างไม่เข้าใจ

"มารับก็กลับเถอะน่า อย่าถามเยอะ" กันย์บ่นวายทันที

"ไอ้คุณมันติดธุระ" แล้วกันย์ก็พูดขึ้นมาหน้าตาเฉย

"บอกทำไม ไม่ได้อยากรู้สักนิด" วายว่าแล้วลุกขึ้นจากเตียงจะเดินออกจากห้องไป

"ใจแข็งเข้าไป พอจับปล้ำหน่อยก็จะเป็นจะตาย"

"เสือก!"

"มึง!" กันย์มองหน้าวายทันที

"กลับบ้านไปเลย กูกลับเองได้" วายโบกมือไล่กันย์พร้อมกับเดินไวๆนำหน้าไปก่อน

"กูจะบอกไอ้คุณให้ข่มขืนมึงจนมึงยอมไอ้วาย" กันย์เดินมาหยุดข้างๆวายแล้วพูดบอก วายทำหูทวนลมไม่รับรู้ก่อนจะเดินไปขึ้นลิฟท์ทันที

.

Part : แทนคุณ

ในเมื่อไม่อยากเจอ แทนคุณก็ไม่ได้ไปให้เห็นเลย แต่ก็อยากเจอจนวันนี้ต้องไลน์ไปบอกกันย์ให้ไปที่โรวพยาบาลแทน ส่วนตัวเขาเองมาที่โรงพยาบาลจิตเวชแทน

แทนคุณยืนมองอยู่หน้าห้องๆหนึ่ง คนข้างในกำลังคุ้มคลั่งไม่หยุด ขาทั้งสองขาถูดตัดทำให้เดินไม่ได้ตลอดชีวิต ทุกอย่างพังลงหมดเพราะคำว่าพิการ

แทนคุณเปิดประตูห้องเดินเข้าไป ทำให้ดรีมเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกับชี้หน้าแทนคุณด้วยแววตาโกรธแค้นสาปแช่ง

"ไอ้แทน!"

"เป็นไงบ้าง" แทนคุณถามออกไปเสียงเรียบ

"ฮึก!" อาการโกรธแค้นหายไป เสียงสะอื้นดังขึ้นแทน ดรีมก้มหน้าร้องไห้เหมือนคนเป็นไบโพล่าร์อารมณ์ขึ้นๆลงๆ

"ทรมานดีมั๊ย"

"ฮึก ฮือ แทนดรีมขอโทษ แทน ฮึก" ดรีมก้มหน้าพูดอย่างเป็นวรรคเป็นเวร แทนคุณยืนมองเงียบๆ

"ขอกอดเป็นครั้งสุดท้ายได้มั๊ย" ดรีมพูดขึ้นใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาเงยหน้าขึ้นมามองสบตาอ้อนวอนจากแทนคุณ มือเล็กสั่นระริกยื่นมาตรงหน้า รถเข็ญถูกมือดันให้เลื่อนมาเรื่อยๆจนหยุดลงตรงหน้าแทนคุณ มือเล็กคว้าต้นขาของแทนคุณไว้และกอดแน่น

"โชคดีกับชีวิตที่เหลืออยู่นะดรีม" แทนคุณบอกก่อนจะสะบัดขาออกและหมุนตัวเตรียมจะเดินออกมาแต่ก็ถูกคว้าข้อมือไว้ซะก่อน

"แทน ฮึก" ดรีมกระตุกแขนแทนคุณหลายครั้งติดจนทำให้แทนคุณต้องหันกลับไป

ผวัะ!

เพล้ง!

"โอ้ย!" แทนคุณทรุดนั่งลงกับพื้นเมื่อโดนก้อนเหล็กขนาดพอดีฟาดกระทบมาตรงขมับจนเลือดไหลเป็นทาง

"กูจะฆ่ามึงไอ้แทน กูจะฆ่ามึง!"

หมับ!

มือเล็กคว้าลำคอแทนคุณแน่นพร้อมกับเค้นแรงลงไป แววตาเครียดแค้นฉายชัดในแววตาของดรีม

"หยุดนะ!" เสียงบุรุษพยาบาลดังขึ้นมาพร้อมกับสติที่ดับวูบไปของแทนคุณ

.

@โรงพยาบาล

"ไอ้คุณ" เสียงเรียกของกันย์ดังขึ้นมาทำให้แทนคุณรู้สึกตัวก่อนที่สองตาจะค่อยๆเปิดลืมขึ้นมา

"ไอ้เหี้ยกันทำไมไม่เปิดไฟ" แทนคุณถามขึ้นหลังจากลืมตาขึ้นมาก็พบกับความมืดมิด กันย์เงียบไปไม่มีแม้แต่เสียงตอบรับ

"ไปเปิดไฟสิวะ หรือจะให้กูไปเปิด" แทนคุณว่าเสียงดุแล้วคลำสะเปะสะปะไปทั่ว

"ไอ้คุณ" กันย์เรียกขึ้นอีกครั้งทำให้แทนคุณนิ่ง

"เรียกทำไมนักหนา"

"มึงตาบอดว่ะ"

ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ คำพูดที่ออกมาจากปากของกันย์ทำให้แทนคุณยกยิ้มขึ้นมา

"จะอำอะไรกูอีก ไปเปิดไฟ" แทนคุณพูดอย่างไม่เชื่อ

"กูพูดจริง หมอบอกว่าตอนโดนฟาด เล็กถูกจุดสำคัญใกล้เส้นประสาทตา กูโทรหาพ่อกับแม่มึงแล้วตอนนี้ท่านทั้งสองคงอยู่บนน่านฟ้าสักประเทศ" กันย์บอกทำให้ริมใีปากของแทนคุณขยับขบกันแน่น

"ไอ้ธีร์รู้มั๊ย" แทนคุณถาม

"รู้ มันกำลังมา"

"แล้ว..." แทนคุณหยุดคำพูดไว้แค่นั้นอยากเอ่ยชื่อแต่ก็เอ่ยไม่ได้

"วายของมึงน่ะหรอ กูว่ามันคงดีใจจนกระโดดโลดเต้นไปแล้วมั้ง" กันย์พูดติดตลกและท่าจะเป็นความจริงด้วย ถ้าวายรู้จะดีใจแค่ไหนกันก็ทำกับร่างเล็กไว้เยอะผลกรรมก็เลยตามทัน

"อยากพักผ่อนว่ะ" แทนคุณบอก

"เออๆ เดี๋ยวกูมาอีกทีพร้อมพ่อกับแม่มึงก็แล้วกัน" กันย์บอกก่อนที่แทนคุณจะรู้สึกว่าผ้าห่มถูกเลื่อนมาถึงคอ บ่าถูกตบเบาๆแล้วเสียงฝีเท้าก็เดินออกไปจากห้องพร้อมๆกับเสียงปิดประตู

"สุดท้ายมึงก็อยู่ในสภาพที่น่าสมเพชนะไอ้คุณ"

.

20.15 น.

"ตาแทนคุณ!" เสียงคุ้นหูดังขึ้นทำให้แทนคุณรู้สึกตัว ไม่รู้หรอกว่ากี่โมงกี่ยามแล้วเพราะมองไม่เห็น

"แม่!"

"เป็นไงบ้างลูก!" ฝ่ามือนุ่มยุ่นประคองใบหน้าแทนคุณไว้ ตอนนี้แม่คงทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้อยู่แน่นอน

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้" เสียงเข้มของพ่อถามขึ้นมา

"เวรกรรมมั้งครับ" แทนคุณตอบอย่างไม่ใส่ใจ ไม่โกรธแค้นดรีมเพราะถือว่าชดใช้ไปแล้ว

"ไม่ได้เรื่อง" พ่อต่อว่าแทนคุณทันที

"ครับ"

เพี๊ยะ!

"อย่าว่าลูก!" เสียงแม่เอ็ด และเสียงฟาดเมื่อกี้คงเป็นแม่ที่ฟาดพ่อที่ไหนสักที่

"หมอว่าไงบ้าง" แม่ถามต่อ

"ผมไม่รู้ รอไอ้กันย์มา" แทนคุณตอบแม่เสียงเรียบ ก่อนที่เสียงเปิดประตูเข้ามาจะดังขึ้น แทนคุณไม่รู้ว่าใครมาจนกระทั่งเสียงทักทายของคนมาใหม่ดังขึ้น

"สวัสดีครับคุณลุงคุณป้า" เสียงธีร์

"ดีจ๊ะ แล้วนี่ใครหรอ" แม่ถามขึ้นทำให้แทนคุณหูผึ่งทันทีถ้าแม่ไม่รู้จักแปลว่าไม่ใช่กันย์ที่มาด้วย แล้วใครล่ะ

"นี่ซีครับ พนักงานในร้านผมเอง" ธีร์แนนำให้แม่รู้จัก ทำให้แทนคุณที่นั่งฟังเงียบๆถึงกับใจกระตุกขึ้นมา แอบหวังลึกๆ

"สวัสดีครับ" ซีคงเอ่ยทักทายและยกมือไหว้ตามมารยาทส่วนพ่อแม่ของแทนคุณก็ตอบรับกลับไปเช่นกัน

"แล้วคนข้างกลังล่ะจ๊ะ" เพียงแค่ประโยคเดียวหัวใจของแทนคุณก็เต้นรัวขึ้นมา มือหนาใต้ผ้าห่มแอบบีบกำเข้าหากันแน่น

"ผมชื่อวายครับ เป็นเพื่อนของซีอีกที"

End : แทนคุณ

.

Part : วาย

วายยกมือไหว้ผู้ใหญ่ทั้งสอง เขาติดร่างแหมาด้วยเพราะธีร์จะมาทำธุระ แต่ไม่คิดว่าจะมาที่โรงพยาบาล วายมองผ่านท่านทั้งสองไปที่เตียงผู้ป่วย แทนคุณนั่งนิ่งสายตาคมมองตรง ใช่!วายรู้ว่าแทนคุณตาบอดเพราะถูกดรีมลอบทำร้าย

"เป็นไงบ้าง" ธีร์เดินเข้าไปถามแทนคุณที่นิ่งราวกับรูปปั้น

"ก็ดี" แทนคุณตอบอย่างไม่ยินดียินร้าย

"แล้วนี่จะทำยังไงต่อ จ้างพยาบาลพิเศษมาดูแลมั๊ย"

"ป้าก็คิดไว้เหมือนกันตาธีร์" แม่ของแทนคุณพูดสวนขึ้นมาทันทีดูท่านจะรักแทนคุณมาก

"ไม่ต้องจ้างหรอกครับเปลืองเงิน" เสียงกันย์ดังขึ้นตรงหน้าประตู วายหันไปมองก่อนจะหลบให้กันย์เดิน

"ทำไมล่ะตากันย์ มันไม่ดีหรือไงแค่เศษเงินป้ากับลุงไม่มีปัญหาสักนิด" แม่ของแทนคุณพูดบอกพร้อมกับมองหน้ากันย์ด้วยสีหน้างงๆ

"มันมีเมียครับ ก็ให้เมียมันดูแลสิครับ" กันย์พูดยิ้มๆแต่สีหน้าแม่ของแทนคุณนี่อึ้งแดกไปแล้ว

"เมีย?"

.

.

.

(ยังไม่แก้คำผิดนะคะ ขอโทษล่วงหน้าค่ะ)

คืนนี้ว่าจะไม่มาแต่ก็มานะคะ อิกันย์มันร้ายค่ะแอบช่วยเพื่อนห่างๆอย่างเจ้าเล่ห์ ว่าแต่เมียแทนคุณนี่ใครนะ ไม่รู้เลยจริ๊งจริง (เสียงสูง😏)

ฝากติดตามด้วยนะคะ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว