เจ้าหญิงดอกไม้ / บุษบากร
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ฝากติดตามผลงานของ "เจ้าหญิงดอกไม้" ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจของรีดทุกคนด้วยนะคะ ^^ (ดูนิยายเรื่องอื่น ๆ คลิกที่รูปโปรไฟล์ได้เลยน้า)

ชื่อตอน : CHAPTER 11 100% Pain

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2563 12:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 11 100% Pain
แบบอักษร

 

 

 

"You're my little girl"

- Kan -

 

INGDAW PART :

 

เขา...

กลับมาทำไม กลับมาทำไมตอนนี้ ทำไมถึงกลับมาตอนที่ฉันกำลังจะตัดใจจากเขาได้แล้ว

จากที่คิดว่าเขาคงไม่มีอิทธิพลอะไรกับฉัน คิดว่าลืมเขาได้ คิดว่าเลิก 'รู้สึก' กับเขาได้ ถึงได้เปิดใจรับพี่กันต์เข้ามา

แต่วันนี้...แค่ได้ยินเสียง หัวใจไม่รักดีมันก็พร้อมจะกลับไปหาคนใจร้ายอยู่ตลอดเวลา

"โอเคไหม..." น้ำเสียงอ่อนโยนที่ถูกเอ่ยออกมาจากผู้ชายที่กำลังขับรถอยู่พร้อมกับความอบอุ่นจากฝ่ามือหนาที่ทาบลงมาบนตักของฉัน...

"หนูโอเค ^^" ฉันหันไปตอบพี่เขาพร้อมกับฉีกยิ้มกว้าง ฉันโอเคจริงๆ โอเคที่สามารถปฏิเสธผู้ชายใจร้ายคนนั้นได้เป็นครั้งแรก

"โอเคแต่ตาบวมหมดแล้วนะเรา"

"ฮื่อ หนูไม่ได้ร้องแล้วนะ!" มองค้อนใส่พี่เขาแต่กลับได้รับรอยยิ้มขี้เล่นกลับมา ดูสิ ขนาดเจอเรื่องแย่ๆ มา เขายังมีรอยยิ้มให้ฉันเสมอ แต่พอเห็นใบหน้าหล่อเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ ก็ยิ่งรู้สึกผิดที่ตัวเองเป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด

"หนูขอโทษนะ ขอโทษที่ทำให้พี่ต้องเจ็บตัว" เหมือนหัวใจมันสั่งให้เอื้อมมือไปไปสัมผัสรอยแผลนั่นเบาๆ หวังว่ามันจะหายเพียงแค่สัมผัส แต่มันคงเป็นไม่ได้ จะหายก็ต้องทายา แต่พี่เขายังเจ็บขนาดนี้...แล้วเขา ฮึ่ย หยุด หยุดนึกถึงผู้ชายแบบนั้น!

"อ๊ะ นั่นร้านยา จอดให้หนูหน่อย!" สายตาเหลือบไปเห็นร้านยาตรงริมถนนพอดีเลยให้พี่เขาแวะจอดกระทันหัน และลงไปซื้ออย่างไวโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านของเจ้าของรถเลยแม้แต่นิดเดียว สุดท้ายก็กลับมาพร้อมกับอุปกรณ์ทำแผลขนาดพกพา

"เงยหน้ามาหาหนูหน่อย..." บอกคนตัวโตที่กำลังก้มหน้าพิมพ์ยุกยิกๆ ในโทรศัพท์

"ถ้าไม่เงยหน้าหนูจะไม่ทำแผลให้แล้วนะ"

"...." ยัง ยังอีก! เขาคุยกับใครเนี่ย

"พี่กันต์"

"....."

"เหอะ! หนูไม่ทำให้แล้ว เอาไปทำเองเลย" พูดจบก็วางอุปกรณ์ทำแผลที่เตรียมไว้ ทำท่าจะเก็บเข้าเซ็ท แต่จู่ๆ ก็ถูกมือหนาจับเอาไว้

หมับ!

"โอ๋ ทำสิครับ มาทำแผลกัน^^" ยังมายิ้มหน้าระรื่นอีก!

"เชอะ!" เมินหน้าหนีไปอีกทาง ไม่ตอบหรอก งอน

"หืม งอนพี่หรอ เมื่อกี้พี่คุยกับแม่อยู่" หันขวับทันทีที่พี่เขาบอกว่าคุยกับแม่ เชื่อดีไหม

"...."

"พี่ไม่คุยกับสาวคนอื่นหรอกน่า 'แฟน' นั่งอยู่ตรงนี้ทั้งคน"

 

เมื่อกี้...

 

พี่เขาพูดว่า 'แฟน' ใช่ไหม

 

"พะ...พี่กันต์..."

"ไหนบอกว่าจะไปกินข้าวเป็นแฟนพี่ไง พูดแล้วห้ามคืนคำนะเด็กน้อย" น้ำเสียงที่ดูจริงจังเล็กน้อย แต่สายตาของเขาก็ยังขี้เล่นเหมือนเดิม ส่วนประโยคเมื่อกี้พี่เขาพูดเป็นเชิงแซวซะมากกว่า

แต่เรื่องที่พี่เขาพูด...เรื่องนั่นน่ะ เขายังจะโอเคที่เป็นแฟนกับฉันอยู่หรอ ทั้งๆ ที่พี่เขารู้จากปากผู้ชายใจร้ายคนนั้นแล้ว

"แต่หนู...ไม่ใช่..." ให้ตายเถอะ พอจะพูดถึงเรื่องนั้น น้ำตาก็พาลจะไหลอีกรอบ

"เรื่องนั้น..."

"....." พี่เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ฉันก็พลอยลุ้นไปด้วยว่าพี่เขาจะตอบว่าอะไร

"...พี่รับได้" น้ำเสียงกลับมาอ่อนโยนตามเดิม แต่เป็นแววตาของเขาที่บ่งบอกว่าเขาหมายความตามที่พูดจริงๆ

ทั้งๆ ที่ฉันไม่ใช่ผู้หญิงบริสุทธิ์ แต่พี่เขา..กลับไม่รังเกียจ ทำไมนะ ทำไมเขาถึงเป็นผู้ชายที่ดีได้ขนาดนี้ ตอนเด็กพ่อกับแม่ให้กินอะไร ลูกถึงเกิดมาหล่อทั้งหน้าตาและจิตใจ T_T

"ฮึก..พี่กันต์...หนู...ฮือออ~" ฉันพูดไม่ทันจบประโยคน้ำตามันก็ชิงไหลเสียก่อน!

"หึ เด็กขี้แย ร้องไห้อีกแล้วนะ..." คำพูดตรงกันข้ามกับการกระทำมากๆ เพราะนิ้วเรียวเอื้อมมาซับหน้าตาให้ฉันเบาๆ จากที่ตั้งใจจะทำแผลให้ ไหงตอนนี้กลายมาเป็นเขาปลอบฉันแทนก็ไม่รู้ จากที่ซับน้ำตาอยู่ดีๆ กลายเป็นพี่เขาคว้าฉันไปกอดปลอบโดยสมบูรณ์แบบ อ้อมกอดของพี่เขามันอบอุ่นมากเลย ฮือออ เหมือนสัมผัสจากผู้ชายคนนี้เป็นยาวิเศษที่สามารถรักษาหัวใจที่เป็นแผลของฉันได้

"พี่ไม่รู้ว่าเรื่องระหว่างหนูกับมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง ไม่รู้ว่าหัวใจของหนูตอนนี้จะยังมีมันอยู่รึเปล่า"

"...."

"ถึงหัวใจของหนูจะยังมีมันอยู่ แต่พี่จะเป็นคนทำให้หัวใจของหนูมีแต่พี่คนเดียว.."

"...."

"ถ้าย้อนเวลากลับไปได้...พี่คงจะขอคบหนูตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกันแล้วล่ะ"

"พะ..พี่จำได้ด้วยหรอคะ" ฉันถามอุบอิบอยู่ในอ้อมกอดของคนตัวโต

"หึ ใครจำเด็กใส่แว่น ใส่เสื้อกันหนาวสีชมพูที่เดินมาชนพี่ไม่ได้กันฮึ?"

"ฮือออ..พี่กันต์~" เขายังจำได้ จำได้แม้กระทั่งสีเสื้อกันหนาว ตอนนั้นฉันรีบวิ่งแบบไม่ได้ดูทางเพราะดันเดินไปผิดอาคารเรียน เลยต้องรีบย้อนกลับมาทางเดิมซึ่งมันกำลังจะสายในอีกห้านาที ชนเพราะพี่เขากำลังเดินออกจากลิฟต์ ส่วนฉันพอประตูลิฟต์เปิดก็รีบเข้าไปเลย ไม่ได้ดูอะไรทั้งสิ้น จะเข้าอย่างเดียว! T^T

"แถมยังแอบเอาขนมมาให้พี่ตลอด...ทำไมพี่จะจำไม่ได้ล่ะ"

"พี่กันต์..." พึมพำเสียงเบาหวิวเงยหน้าไปสบตากับเขาอีกครั้ง ก่อนจะผละตัวออกมา เขาจำได้หมดทุกอย่างเลย...ทุกอย่างที่ฉันไม่เคยคิดว่าจะได้อยู่ในสายตาเขา ไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริงๆ

ทำไมตอนนี้ พี่เขาถึงมีอิทธิพลกับฉันด้วยอีกคน....หรือเป็นเพราะเขาคือ 'รักแรก' ที่ยังอยู่ในความทรงจำเสมอ

"เป็นแฟนกับพี่นะ"

"คะ O_O"

"พี่แค่อยากขอให้มันชัดเจนอีกครั้งน่ะ ^^"

"...."

"ถ้าคบกันแล้วหนูคิดว่ามันไม่โอเค พี่จะยอม 'ปล่อย' หนูไปเอง"

"...."

"....ไม่ได้กดดัน I just want you to be my girlfriend ^^"

 

ตึกตัก ตึกตัก

 

ประโยคขอเป็นแฟนครั้งแรกในชีวิต จากผู้ชายที่เคยเป็นรักแรก จากผู้ชายในฝัน ประโยคที่คืดว่ามันคงเป็นได้แค่ความฝัน ตอนนี้มันเป็นจริงแล้วนะอิงดาว..

"ถ้าไม่ตอบจะถือว่าอนุญาตนะ"

"งื้อ เดี๋ยวสิคะ >///<" ฉันก็เขินเป็นเหมือนกันมั้ยล่ะ! ก่อนหน้านี้ร้องไห้เพราะผู้ชายอีกคน ตอนนี้กลับมาเขินเพราะผู้ชายอีกคน ผู้ชายที่อยู่ข้างฉันตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา หนึ่งเดือนที่เขาอีกคนหายไป โดยไม่มีแม้แต่คำบอกลา แต่วันนี้เขากลับมา กลับมาในวันที่ฉันเองก็เผลอมีความรู้สึกดีๆ ไปให้ผู้ชายอีกคนแล้วเหมือนกัน

กับพี่กันต์ มันคือความรู้สึกดี ความรู้สึกประทับใจในหลายๆ อย่างที่ผู้หญิงธรรมดาแบบฉันไม่เคยได้รับ

กับบอส...ยอมรับ ว่ามันมากกว่าคำว่าชอบ ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองเผลอมีใจไปให้ผู้ชายใจร้ายคนนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้ตัวว่า 'รัก' เขามาก..ก็ตอนที่เขาหายไป มันเจ็บ เจ็บจนทนแทบไม่ไหว แต่คนที่อยู่ข้างๆ ฉันก็คือครอบครัว เพื่อน พี่ และผู้ชายที่กำลังขอเป็นแฟนตอนนี้

ส่วนคำตอบ...คิดว่ามีคำตอบในใจแล้วล่ะ

 

เราจะ 'รัก' ผู้ชายที่ไม่เคยเห็นค่าเราทำไม...

เราจะ 'รัก' ผู้ชายที่ไม่เคยรักเราทำไม

 

"ถ้าตกลงต้องหอมแก้มพี่..."

"ห้ะ!?"

"แต่ถ้าไม่ตกลงพี่จะหอมแก้มเราคืน :)"

"พี่กันต์!!" แบบนี้ก็มีฉันน่ะสิที่เสียเปรียบ งื้อออ คนบ้า ใครจะไปคิดว่าผู้ชายสุภาพบุรุษแถมอ่อนโยนแบบพี่กันต์จะมีมุมเจ้าเล่ห์กับเขาด้วย

"นับหนึ่ง..."

"นะ..นับด้วยหรอคะ!"

"นับสอง :)"

"งื้อ เดี๋ยวสิคะ!" นับเร็วเกินไปมั้ย

"นับสะ../เป็นกะ..ก็ได้ค่ะ >_<" สุดท้ายกก็กลั้นใจหลับตาพูดออกไปจนได้ พอลืมตาก็เจอกับนัยน์ตาคมมองกลับมาเหมือนกัน มองมาพร้อมรอยยิ้มหวาน รอยยิ้มที่ดูจะพึงพอใจกับคำตอบที่ได้รับมากเป็นพิเศษ

"นะ..หนู..ต้อง..เอ่อ../เดี๋ยวพี่หอมเอง" พูดไม่ทันจบก็โดนคนเจ้าเล่ห์ชิงตัดหน้า แถมยังก้มมาขโมยหอมแก้มโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัวอีก

ฟอดดด~

"O_O"

ริมฝีปากนั้น...มันอยู่บนแก้มฉันเมื่อวินาทีที่แล้ว ตกใจ จนไม่กล้าจะขยับตัว เพราะกลัวว่าถ้าขยับแล้วทุกอย่างเกิดขึ้นตอนนี้จะกลายเป็นแค่ 'ความฝัน'

"ขอบคุณนะครับคนดี"

"...."

"ต่อจากนี้ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะ ไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาทำร้าย เพราะพี่จะเป็นคนดูแลและปกป้องเด็กน้อยของพี่เอง.."

"...."

"You're my little girl~"

 

 

..............................

เดือนเดียว กับการที่มีผู้ชายดีๆ แบบพี่กันต์มาคอยดูแล เอาใจใส่อยู่ข้างๆ ผู้ชายที่เคยเป็นรักแรก ไรท์ว่าไม่แปลก ถ้าอิงดาวจะรู้สึกดีกับพี่กันต์ 😉

ส่วนเควิน...รายนั้น ต้องรู้จะกับความเจ็บปวดซะบ้าง ทำกับน้องไว้เยอะ 55555 เชื่อไรท์ อิบอสต้องเสียน้ำตาเพราะน้องแน่นอน!!

 

 

 

ความคิดเห็น