ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 12 เนื้อเปื่อย

ชื่อตอน : ตอนที่ 12 เนื้อเปื่อย

คำค้น : แฟนตาซี, ต่างโลก, วาย, yaoi ,เกรียน ,คนแคระ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 365

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ต.ค. 2562 13:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12 เนื้อเปื่อย
แบบอักษร

การเจรจา ผมสรุปคือ ไอเเวมไพร์ต้องเป็นขี้ข้า เอ๊ย ผู้ช่วยผมจนถึงปราสาทและให้เพชธผมเท่ากำมือ แค่นี้แหละไม่ได้โลภมาก  

 

"แล้วโซ่จะทำไง เจ้ามีขวานหรือรึกาย" เจ้าชายกบที่เกาะขาไม่ยอมปล่อยตั้งแต่ต้น เงยหน้าขึ้นถาม  

 

"มี เเต่ไม่รู้จะตัดได้หรือเปล่านะ ดูซิ อยู่มาร้อยกว่าปี โซ่ไม่เห็นขึ้นสนิมสักนิด"  

 

"ลืมบอกไป โซ่นี้มันตัดไม่ได้ ถ้าตัดภูเขาทั้งลูกจะทะล่ม" คุณแวมไพร์ทำหน้าไม่ค่อยทุกข์เท่าไหร่ เลยโดนกายมั่งเงกทีนึง 

 

"โอ๊ย เจ็บนะ" 

 

"สมควรโดน แล้วจะเอาโซ่ออกยังไงดีเนี่ย แล้วก็เจ้าชายเลิกเกาะขาได้แล้ว ขาข้ามีแต่น้ำเมือกลื่นๆของเจ้าเต็มขาไปหมดแล้ว"  

 

"ก็เวลาข้ากล้ว พวกน้ำลื่นๆก็ออกมาเอง ก็ข้าเป็นกบทำไงได้ " 

 

เจ้าชายกบที่ไม่ยอมปล่อยขา แถมเกาะเเน่กว่าเดิมอีก 

 

"ลื่นเหรอ"  

 

กายเหมือนจะคิดออก เเต่ดูท่าว่าได้เเค่เหมือน เลยมองดูนั้นดูนี้ จนเผลอไปมองข้อมือที่ติดอยู่กับโซ่ 

 

"ใช่แล้ว ก็แค่ทำให้หลุดไง ทำไมเราฉลาดอย่างนี้เนี่ย เนอะพอส" 

 

"ชี่"  

 

"นี่เจ้าชาย ข้าขอน้ำทั้งหมดในตัวเจ้านะ" 

 

ทำไมประโยคมันดูหื่นจังนะ ความในใจของเจ้าชายกบก่อนที่กายจะสั่งให้พอสรัดเจ้าชายกบ เพื่อรีดน้ำออก โดยมีเสียงร้องขอความช่วยเหลือเป็นระยะ 

 

"ทำเป็นร้อง ไม่ค่อยรีดน้ำไงเจ้าชาย" 

 

"บ่อย เอ๊ย ไม่ใช่นะ ข้าไม่เคยรีดน้ำพวกนี้ ข้าเเค่เช็ดอย่างเดี๋ยว" ไอที่รีดน้ำอย่างอื่นนะเคย เกือบหลุดไปแล้ว 

 

"เหรออออ แล้วทำไมเจ้าชายนี้น้ำเยอะจังเนอะ" ขอแกล้งหน่อยนะเจ้าชายกบ 

 

"เจ้า เจ้าไม่หน้าไม่อาย" 

 

"อะไร ข้าหมายถึงน้ำลื่นๆพวกนี้ตั้งหาก คิดอะไรอ่ะ" 

 

เจ้าชายกบที่ตัวเขียวตอนนี้กลับกลายเป็นสีเเดงจัด โดยเฉพาะใบหน้าที่เเดงจัดกว่าที่อื่น 

 

"ดูหน้าเจ้าสิ ตลกซะมัด " 

 

"ก็หล่อกว่าเจ้าแล้วกัน" เราต้องแสดงจุดยืนมั่ง ไม่งั้นโดนล่อเเน่ 

 

"ห้ะ ดูยังไงข้าก็หล่อกว่ากบแล้วกัน" 

 

บลา บลาา บลาาาท 

 

"พวกเจ้าเลิกแสดงปัญญาที่ติดลบได้แล้ว แล้วช่วยปล่อยข้าซะที" ถ้าขืนให้พวกนี้ทะเลาะกันมากกว่า ข้าคงตายก่อนออกจากถ้ำ 

 

"โทดที เดี๋ยวจัดการให้"  

 

เหตุการณ์ที่มือติดเนี่ย ผมก็เคยโดน รู้สึกว่าตอนนั้นจะสั่งซื้อ 

แหวนทางเว็บแถมเสือกแพงอีกต่างหาก แต่ขอมันต้องมี พอขอส่งมาถึงผมนี้ตะลึง ของสวยเหรอ ไม่ใช่ คนส่งของเหยียดตีนผม หยอกกกก คือ มันผิดขนาด แหวนเล็กมาก ด้วยความอยากใส่ ก็เลยพยายามยัดใส่นิ้วชี้ ผมที่ได้คือ ติด เอาออกไม่ได้ นิ้วก็เริ่มบวม ตอนนั้นกลัวโดนตัดนิ้วทิ้งมาก ร้องห่มไห้ร้องโทรแม่ที่บ้านนอก ส่วนแม่ก็ตอบกลับอย่างสงสาร 

 

"ง่าวววว เอาน้ำมัน สบู่ หรือของที่ลื่นทาเข้า ดึงออกเดี๋ยวก็หลุด แค่นี้เอง หัดใช่ความคิดหน่อย เดี๋ยวเขามันจะงอกนะ แม่เป็นห่วง" 

 

"คร้าบบบบบบ" 

 

กายใช้เวลาไม่นานในการช่วยให้มือกับเทัาเพราะด้วยร่างกายที่ผอมแห้งของคุณแวมไพร์จึงทำให้หลุดง่ายหน่อย แต่มีอีกปัญหาหนึ่งที่แก้ไม่ได้คือ.... 

 

"ไอโซ่ที่หัวจะเอายังไง" อุตสาห์เอามือกับตีนออกแล้วนะ ด้านตรงหัวจะออกไงดีเนี่ย ตัดหัวทิ้งซะดีไหม 

 

"คุณแวม หัวคุณงอกได้อีกไหม" 

 

"ไม่ไดั อย่าคิดจะทำนะ ตายจริงนะ" คุณแวมส่ายหัวแบบรัวๆ ใครที่ไหนโดนตัดหัวไม่ตายกันมั่ง อ่อมีนิด ไฮดรา 

 

"แล้วจะทำไง เจ้าชายช่วยคิดหน่อยดิ เจ้าชาย อ้าวหายไปไหน" 

 

กายที่คิดว่าเจ้าชายกบที่ตอนนี้แห้งเป็นกบตากแห้ง น่าจะนอนสลบอยู่ข้างเขา แต่ตอนนี้เขาไปไหนก็ไม่รู้ แต่ด้วยความฉลาดที่ติดบวก กายเลยสามารถรู้ได้เลยว่า เจ้าชายกบอยู่ไหน 

 

"ถึงฤดูผสัมพันธ์แล้วเหรอ ถึงมากตากฝนเนี่ย" 

 

กายที่พิงปากถ่ำมองเจ้าชายกบที่กำลังนอนกลิ้นท่ามกลางสายฝน 

 

"จะบ้ารึ ก็เจ้าเล่นให้งูน่ากลัวนั้นมารัดข้า จนข้าเเห้งเกือบตาย " 

 

เจ้าชายกบที่ตอนนี้เหมือนจะโกรธนิดหน่อย และก็ไม่หันไปมองกายด้วย 

 

"แล้วมาทำไม ไปช่วยไอเเวมไพร์นั่นต่อสิ" 

 

"ขอโทษ ที่ข้ามาก็เป็นเพราะห่วงเจ้านั่นแหละ และข้าก็อยากหาคนช่วยคิดช่วยทำด้วย ถ้าไม่มีเจ้าข้าคงคิดอะไรไม่ออก" พูดไรเนี่ย น้ำเน่ามาก กายที่หันหน้าไปข้างหลังทำหน้าตาเหมือนจะอ้วกแล้วก็หันหน้ากลับไปเหมือนปกติ 

 

"คงช่วยไม่ได้ละนะ" เจ้าชายกบที่ทำท่าเหมือนหูกระดิกแต่ไม่มีหู ก็เดินกลับไปอย่างมีความสุข แต่ด้วยความอยากเป็นเข้ม ก็เลยทำหน้านิ่ง แต่ก็นะ ใครๆก็ดูออก 

ความคิดเห็น