facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มาจีบครั้งที่2

ชื่อตอน : มาจีบครั้งที่2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 118

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2562 19:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มาจีบครั้งที่2
แบบอักษร

 

 

 

 

ก็อกๆ ก็อกๆ

 

 

 

 

ผมเดินไปประประตูห้องจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเพื่อนผมไอ้กัสแน่ๆ

 

 

 

“ไอ้เขตเปิดช้าจั_”

 

 

“เฮ้ยพี่ปี”

 

 

 

“อ่าวโทษๆจะเคาะห้องข้างๆเพื่อนพี่อยู่ห้องนี้อ่ะขอโทษนะเยลลี่”ยังไม่ทันจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ห้อง207ก็เป็นออกพี่เขตยืมมองผมกับพี่ปีไปมาอย่างสงสัย

 

 

 

เชี่ยหน้ากูคนเพิ่งตื่นขี้ตาเต็มเบ้าหน้ามันไม่พอหัวฟูด้วยจะปิดประตูตอนนี้ก็ดูจะเสียมารยาทกับรุ่นพี่อีก

 

กรรมไอ้เยล

 

 

“กูเคาะห้องผิดน่ะ”พี่ปีพูดขึ้นมาหน้ายิ้มๆ

 

 

พี่เขตมองมาที่ผมก่อนที่สายตาจะลงต่ำไปที่ขา

 

อ่อผมใส่ชุดนอนสามส่วนทำให้รอยสักที่ขาทั้งสองข้างผมสักเมื่อไม่นานมานี้หลังเรียนจบมัถยมผมว่าศิลปะบนตัวแบบนี้มันสวยดีไม่ได้ถึงกับคลั่งแต่แค่ชอบถึงหน้าจะไม่ให้ก็เหอะ

 

พี่เขตละจากขากลับมามองหน้าผมอีกครั้งทำไมวิศวะห้ามสักหรอ?

 

 

“คือ เอ่อ”

 

 

“ขอโทษแทนเพื่อนพี่ด้วยครับ”

 

 

พี่เขตว่าเเค่นั้นแล้วเดินเข้าห้องไปเหลือเเค่ผมกับพี่ปีที่มองหน้ากันไปมาผมยกมือเกาท้ายทอยอย่างทำตัวไม่ถูกจะขอเข้าห้องก่อนก็เกรงใจพี่ปี

 

 

 

“ขอโทษอีกทีพี่ทำให้ตื่นเลยกลับไปนอนต่อนะเด็กน้อย”

 

 

พี่ปีดันผมเข้าห้องแล้วพี่แกก็เปิดประตูห้องข้างๆเข้าไปเมื่อตั้งสติได้ผมก็เริ่มใจเต้นเเรงอีกครั้งพี่สุดเขตอยู่ข้างๆห้องผมห้องติดกันเลย

 

แม่งโคตรโชคดีขอบคุณเจ้าที่

 

 

 

 

 

“มึงพูดมาให้กูฟังสิบรอบแล้วเยลกูฟังจนจำได้แล้วว่าพี่เขตอยู่ข้างห้องมึงอยู่ห้อง207เมื่อเช้าพี่ปีมาเคาะห้องผิดมึงเลยรู้กูรู้แล้วโอเคยังครับคุณวรินทร์ผู้อีกทีกูจะเก็บไปฝันแล้ว”

 

 

 

“กูดีใจอ่ะมึงทำไงดีกัสมึงว่ากูทำเสียงดังมั้ยวะพี่เค้าจะได้ยินรึป่าวเค้าจะพอใจมั้ยที่ข้างห้องเสียงดัง”

 

 

ผมกับกัสเราคุยเรื่องนี้กันอยู่ที่ลานเกียร์รอเรียกประชุมเชียร์หลังเลิกเรียนผมเล่าเหตุการณ์เมื่อเช้าให้กัสฟังไม่รู้กี่รอบตั้งแต่เข้าเรียนยันเลิกเรียน

 

ก็คนมันทำตัวไม่ถูกนี่หว่า

 

 

“กำแพงหรือกระดาษถ้าจะได้ยินขนาดนั้นมึงคิดเยอะไปแล้วเยลแล้วนี่ไปสมัครชมรมว่ายน้ำยัง”กัสว่าขึ้นเพราะเมื่อวานมีรุ่นพี่เดินมาหาผมแล้วบอกให้ไปที่ชมรมว่ายน้ำโค้ชอยากพบผมก็งงๆไม่รู้ว่าเค้ารู้จักผมได้ไงทั้งที่ไม่บอกใครและก็ไม่ได้เข้าเรียนด้วยทุนนักกีฬา

 

 

“ว่าจะไปหลังเลิกไปกับกูหน่อยดิ”

 

 

“เออได้กูว่างพอดี”

 

 

 

 

 

 

มะหมี่ มะหมี่ มะหมี่ขูดมะพร้าว ทำกับข้าวอยู่ในครัวมะหมี่ไม่รู้ตัวถูกคนชั่วลากเอาไป เอาไม้แหย่รู ถู ๆ ไถ ๆ แสบ ๆ คัน ๆ มัน ๆปนกันไปเอาออกก็ไม่ได้ใครมาช่วยเอาออกที เอาออกที เอาออกที

 

 

 

เสียงเพลงเชียร์ดังก้องอยู่ทั่วหอประชุมมีบ้างคนลุกเต้นเพราะโดนคำสั่งบางคนก็สนุกหัวเราะไปกับเพื่อนด้วยไม่เว้นแม้แต่รุ่นพี่ปีสูงๆก็ร่วมสนุกไปด้วยกัน

 

 

 

 

เอาล่ะคะน้องๆนั่งลงเป็นแถวตามเดิมนะคะวันนี้เราจะเล่นเกมกันพวกพี่จะภารกิจให้น้องๆทุกคนต้องทำในโหลนี้

 

ให้น้องน้องๆแต่ละแถวลุกขึ้นมาจับภารกิจที่น้องได้เราจะต้องทำให้สำเร็จก่อนวันรับเกียร์ซึ่งเป็นวันเดียวกันกับวันเฉลยสายรหัสด้วยเท่ากับว่าน้องๆต้องทำทั้งภารกิจและตามหาพี่รหัสไปพร้อมกันใครทำไม่สำเร็จพี่บอกเลยงานหนักมากน้องๆอาจจะต้องหลั่งน้ำตาได้เนื่องจากไม่ได้รับเกียร์นั่นเองมาค่ะแถวแรกเครื่องกลเดินมาเลย

 

 

 

 

 “มึงได้อะไรเยล”กัสถามผมขณะมันกำลังเปิดภารกิจตัวเอง“ตามหาดาวคณะปีสองแล้วขอแต่งงานไอ้เหี้ยง่ายจัดเลยกูทำวันเดียวก็จบและมึงได้อะไรไหนดูหน่อย”

 

 

กัสมันดึงกระดาษในมือผมไปดู

 

ของกูกูยังไม่ได้เปิดเลย

 

 

 

 

“จีบประธานคณะปีนี้ให้ติดประธานนี่ใครวะเยลเดี๋ยวนะ!!ไอ้สัดมึงพี่เขตป่าววะเมื่อวานเค้าบอกเป็นประธานคณะ”

 

 

ห๊ะ!!

 

 

“มึงอ่านผิดรึป่าวกัสเอามาดูดิ”ผมแย่งกระดาษในมือมันมาดู

 

 

ความจริงตอกหน้าเต็มๆจีบประธานจริงๆไม่มีผิดเพี้ยน

 

“ประธานปีอื่นชัวไม่ใช่แน่”

 

 

“ประธานมีแค่ปีสามไม่มีปีอื่น”ไอ้กัสว่า

 

 

“อาจเป็นคนอื่นอาจะมีหลายคนใช่ๆอาจจะมีหลายคน”

 

 

ไอ้กัสส่ายหน้าไปมา“ประธานคณะกรรมการมีคนเดียวเยลโชคดีนะมึงกูจะช่วยมึงเองไม่ต้องกลัวเพื่อนไม่เคยทิ้งกัน”

 

 

ฮื่อออออออยู่ใกล้ยังหายใจไม่ออกเลยนี่ต้องไปจีบถ้าทำได้ทำไปตั้งแต่มัถยมแล้วไม่รอให้ภารกิจนี่มาสั่งหรอกงานนี้มีแต่ตายกับตายทำไม่สำเร็จไม่ได้เกียร์อีกรุ่นพี่ไม่เห็นใจน้องบ้างเลย

 

 

      ในขณะที่กำลังร่ำไห้อยู่นั้นก็มีบ้างคนเริ่มทำภารกิจบ้างแล้วอย่างเช่นไอ้กัสที่มันกำลังคุกเข่าขอพี่ดาวคณะปีสองแต่งงานแล้วพี่แกก็ตอบตกลงกับมัน

 

 

เฮ้ยง่ายจังวะเท่าที่ดูเเล้วเหมือนภารกิจบ้างอย่างก็มีซ้ำกันหลายคนเหมือนกันเพราะผมเห็นก็มีเพื่อนบางคนเดินไปบอกชอบรุ่นพี่รวมถึงพี่เขตด้วยเจ้าตัวก็ยิ้มรับพร้อมกับพยักหน้าตกลง

 

 

ก็ไม่ได้ยากนี่หว่าแค่เดินไปบอกกลั้นใจไปหน่อยเยลจะได้จบๆแถมได้เกียร์ด้วย

 

 

“ไปดิพี่เขตจะกลับแล้วน่ะ”ไอ้กัสกระซิบผม

 

มึงมาตอนไหนวะ?

 

 

 

ผมลุกวิ่งตามพี่เขตไปที่หน้าประตูแล้วเรียกเค้าไว้เค้าหันมามองผมแล้วหยุดยืนรอฟัง

 

 

“ผม วรินทร์ ธนสกุล รหัส 014 ภาคไฟฟ้า ครับ”

 

ผมรีบพูดโดยที่ยังหายใจไม่ทันหลังจากวิ่งตามพี่เขตมาพี่เค้าหน้านิ่งหลังจากผมบอกแนะนำตัว

 

 

“ครับ”

 

 

“คือผมมา ข ขอจีบพี่ครับ”

 

 

พี่เขตมองมาที่ผมนิ่งๆโดยไม่พูดอะไรออกมาทำเอาใจผมยิ่งเต้นแรงขึ้นทำไมคนอื่นดูง่ายกว่ากูเยอะเลย

 

พี่ครับรีบตอบเถอะครับผมจะเป็นลมแล้วได้โปรด

 

 

 

 

พี่เขตไม่พูดอะไรออกมาแต่หันหลังแล้วเดินออกไปเฮ้ยพี่เค้าเดินหนีผมความรู้สึกเหมือนมีเมฆดำลอยอยู่บนหัวเลยพี่เค้าไม่ชอบผมแน่ๆแค่บอกจีบปลอมๆยังหมดหวังเลยไอ้เยลกับคนอื่นเค้าก็ยิ้มรับแล้วตอบตกลงไปง่ายๆนะ

 

 

 

“พี่เค้าคงรีบไปน่ะมึงอย่าคิดมากเลยยังไม่ได้รับเกียร์พรุ่งนี้สักหน่อยเหลือเวลาอีกเยอะเดี๋ยวกูช่วยเอง”ไอ้กัสเดินมาตบบ่าผมเพื่อปลอมใจ

 

 

วันหน้าแล้วกันวันนี้เหนื่อยแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

ผมกับกัสมาที่ชมรมว่ายน้ำกันหลังจากนั้นพอเดินเข้ามาก็เจอพี่ที่บอกผมเมื่อวานพอดีเค้าพาพวกเราไปห้องพักชมรมซึ่งมีห้องด้านในอีกชั้นให้เดาคงเป็นห้องโค้ช

 

 

“พี่เอ็มน้องมาแล้ว”คนที่ก้มหน้าก้มตาทำอะไรสักอย่างเงยหน้าขึ้น

 

 

 

“สวัสดีครับนั่งก่อนรอแปปนะพี่ขอเวลาแปปเดียว”พี่ที่ชื่อเอ็มตอบตอนแรกผมคิดว่าโค้ชจะต้องมีอายุหน่อยแต่ป่าวเลยพี่เอ็มยังหนุ่มอยู่เลยถ้ายืนเทียบกับพวกผมก็คงดูไม่ออกคิดว่าอายุเท่ากันแน่ๆ”

 

 

 

“มองขนาดนั้นเปลี่ยนใจจากพี่เขตแล้วหรอมึงไอ้คนหลายใจแค่โดนเค้าเดินหนีแค่นี้ก็เปลี่ยนใจแล้วหรอ”

 

 

“บ้าน่ากูแค่มองสงสัยเฉยๆเค้าดูเด็กอยู่เลย”ผมตอบ

 

 

“จะเป็นโค้ชได้จำเป็นต้องแก่ด้วยหรอครับ”

 

 

เฮ้ยมาตอนไหนเนี่ยทำไมใครโผล่มาทีไรกูไม่รู้ตัวทุกทีเลยวะ

 

 

“ป ป่าวครับคือแค่ไม่เคยเห็นเฉยๆ”

 

 

ผมตอบเพราะส่วนใหญ่ที่เจอทั้งที่โรงเรียนและที่ไปแข่งต่างก็จะเจอแต่คนที่ดูมีอายุรุ่นพ่อทั้งนั้น

 

 

 

“ฮ่าๆพี่ไม่ได้ว่าอะไรครับเยลไม่ใช่คนแรกที่สงสัยแบบนี้พี่แค่แกล้งเฉยๆน่ะ”พี่เอ็มหัวเราะขำ

 

 

 

“แล้วนี่รู้ได้ไงครับว่าผมว่ายน้ำ”ผมถามกลับอย่างที่บอกผมไม่ได้บอกใครว่าผมเป็นนักกีฬา

 

 

 

“คือพี่หาคนเข้าทีมไปแข่งอยู่เลยได้ปรึกษาอาจารย์สมบัติแกเลยบอกพี่มาว่าเยลเป็นนักกีฬาว่ายน้ำที่เก่งมากและเรียนอยู่ที่นี่คณะวิศวะพี่เลยให้น้องไปตามอย่างที่เห็นน่ะ”

 

 

 

“ผมไม่ได้เก่งขนาดนั้นหรอกครับแต่ก็มาร่วมทีมให้ได้ต้องมาซ้อมเมื่อไรครับ”

 

 

“เยลมาซ้อมช่วงเย็นตอนหกโมงแล้วกันหรืออยากมาตอนว่างก็สามารถมาได้นี่กุญแจครับพรุ่งนี้พี่จะพาไปแนะนำตัวกับคนอื่นนะส่วนวันนี้ไม่มีอะไรแล้วครับกลับได้เลยขอบคุณนะที่เข้าชมรมเรา”

 

 

 

“ไม่เป็นอะไรหรอกครับผมว่างพอดีไม่ได้ทำอะไร”

 

 

 

ผมสวัสดีพี่เอ็มและพี่ที่พามาส่งหน้าชมรมเค้าบอกว่าปกติแล้วชมรมว่ายน้ำที่นี่คัดตัวนักกีฬายากมากผมเป็นคนแรกที่ไม่ได้ลงน้ำเลยแต่ผ่านการคัดเลือกไม่ต้องเดาก็รู้เข้าไปมีโดนมองแรงแน่ๆแต่เราไม่ได้คิดร้ายอะไรผมว่าคนอื่นๆคงเข้าใจ

 

 

 

“เจอกันพรุ่งนี้นะเพื่อนกูไปก่อนง่วงนอนแล้ว”ไอ้กัสว่าพรางกดลิฟให้ผมออกจริงๆชั้นสองไม่ควรใช้ลิฟครับแต่ผมขี้เกียดเลยขึ้นมาด้วย

 

 

 

พอเดินไปถึงหน้าห้องผมก็เจอคนห้องข้างกำลังไขประตูเค้ามองมาที่ผมแล้วหันกลับไปที่ประตูอีกครั้งผมก็ไม่ได้ยกมือไหว้

 

 

เพราะเค้าไม่สนใจนี่ไหว้ไปหน้าแตกพอดีนี่ก็เก็บเศษหน้าจากหอประชุมยังไม่หมดเลย

 

 

“ชั้นสองเดินขึ้นก็ได้นะครับ”

 

 

“ค ครับอะไรนะครับ”

 

 

“ผมบอกว่าอยู่ชั้นสองเดินขึ้นบันไดมาก็ได้มันเปลืองแล้วเจอรุ่นพี่ไม่ไหว้หรอ”

 

 

“ขอโทษครับ”ผมบอกแค่นั้นพี่เค้าก็เข้าห้องไป

 

 

เฮ้ยนี่พี่เค้าไม่ชอบขี้หน้าผมขนาดนี้เลยหรอวะเนี่ยเผลอไปทำอะไรให้เค้าไม่พอใจวะเยลมึงล้มเหลวตั้งแต่พูดกับเค้าแค่ไม่กี่คำเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

 

 

ไม่ได้ตรวจคำผิดน๊ามาเม้นคุยกันได้นะเราจะรออ่าน

 

 

~♥~

 

 

ความคิดเห็น