พระเอกเราหึงโหดแอบกลัวเมีย ส่วนนางเอกเราก็หึงโหดอ่อยเก่ง 1คอมเม้น=1ล้านกำลังใจค่ะ อย่าลืมเม้นกันเยอะๆนะคะ

LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : อ่อย

ชื่อตอน : LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : อ่อย

คำค้น : ผัวดุ,เมียดุ,ผัวโหด,เมียโหด,ช่างสัก,เมียช่างสัก,เมียนักสัก,เซ็กซ์,หื่น,หึง,หวง,เยดุ,อ่อย,ยั่ว,เลว,เถื่อน,สัก,25+,รัก,เมีย,ผัว,ลีลาเด็ด,เลมอน,มะนาว,โรมัน,โรม,แรด,ร่าน,ลีลาเด็ด,เอามันส์,กลัวเมีย,bts,jimin,krystal,roman,lamon,tattoo,love,lovetattoo,อ่านฟรี,ฟรี

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.9k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2562 07:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
LOVE TATTOO เมียนักสัก [25+] : อ่อย
แบบอักษร

P.zee : แต่ถ้ามันทำให้เราสองคนผิดใจกัน พี่จะบอกคุณคิมหันต์ให้ว่ามอนไม่สะดวก 

Lemon : ตกลงค่ะๆ 

P.zee : แน่ใจนะว่าจะไม่ทะเลาะกัน พี่ไม่อยากให้เราต้องทะเลาะกัน 

Lemon : ไม่ทะเลาะค่ะ เดี๋ยวมอนบอกโรมเอง 

P.zee : OK ขอบคุณมากๆนะจ๊ะ 

Lemon : ค่ะ ฝากพี่ซีจัดการด้วยนะ 

P.zee : รับทราบเลย 

โรมจ๋ามอนขอโทษนะที่ผิดสัญญา แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว สัญญาจะไม่ผิดสัญญาแล้ว...

อย่าว่าฉันอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะ ความเชื่อใจที่ฉันมีให้โรมันน่ะเต็มสิบอยู่แล้ว เผลอๆอาจจะมากกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่ก็นั้นแหละ...

ผู้ชายยังไงก็เป็นผู้ชายอยู่วันยังค่ำ แค่โดนมารยาหญิงสะกิดนิดสะกิดหน่อยก็หลงแล้ว

ไม่ใช่ไม่เชื่อใจ แต่ขอป้องกันไว้ก่อน... 

. 

. 

. 

. 

. 

@สนามบิน 

วันพุธ 

8:44 น. 

ผมแล้วก็พี่ที่จะไปภูเก็ตต่างเดินทางมายังสนามบิน วันนี้เลมอนก็ขับรถมาส่งผมที่สนามบิน ตอนนี้เธอยังคงทำสีหน้าเศร้าสร้อยจนผมอดเห็นใจไม่ได้ 

“เดี๋ยวซื้อของมาฝาก” ผมยีหัวเธอเบาๆ 

“ถึงแล้วโทรมาด้วยนะ” 

“อือ อย่าลืมกินข้าวล่ะ” 

“เข้าใจแล้วค่ะ” 

“แล้วก็จะไปไหนมาไหนก็ไปกับพวกซูชิแพรพลอยนะ” 

“อืม ไม่ต้องเป็นห่วงเลย” 

“ไปกันเถอะโรมัน” พี่ชมพู่เดินเข้ามาขัดวงสนทนาที่ผมกับเลมอนคุยกัน 

“ไม่ต้องเป็นห่วงโรมันนะน้องเลมอน เดี๋ยวพี่ดูแลเอง” พี่ชมพู่พูดกับเลมอน 

พี่ครับถ้าจะพูดสองแง่สองง่ามแบบนี้ไม่ต้องพูดก็ได้ครับ แค่นี้ผมก็สงสารเมียผมใจจะขาดแล้ว 

“ค่ะ แต่ไม่ต้องดูแลแฟนมอนหรอกค่ะ โรมน่ะดูแลตัวเองได้” เลมอนพูด 

“อ๋อ จ๊ะ” 

“พี่ก็ดูแลตัวเองดีๆนะคะ อย่าเจ็บอย่าป่วยล่ะ” เลมอนยิ้มบางๆให้พี่ชมพู่ 

“จ๊ะ” 

“มอน โรมไปแล้วนะ ดูแลตัวเองด้วยเข้าใจมั้ย” ผมหันไปบอกลาเมียอีกรอบ 

“เข้าใจแล้ว” ผมดึงเธอเข้ามากอด แล้วเดินเข้าเก็ทไป ไม่วายจะหันมาโบกมือลา 

. 

. 

. 

. 

. 

ฉันขับรถกลับมาคอนโดก่อนจะเก็บเสื้อผ้าและชุดที่จะเดินทางไปภูเก็ตใส่กระเป๋าเดินทาง ฉันไม่ได้บอกโรมันเรื่องที่ฉันก็มีงานที่เดียวกับเขา ขืนบอกไป ฉันก็ไม่ได้ไปกันพอดี 

ฉันไปเครื่องบินอีกไฟล์ทนึงน่ะก็ราวๆประมาณเที่ยงกว่า แต่ฉันไม่รู้หรอกว่าจะพักที่โรงแรมไหน (แต่ในใจก็ได้แต่ภาวนาให้ได้โรงแรมเดียวกับที่โรมันพัก) 

Rrrr 

“ฮัลโหลค่ะพี่ซี” 

(เดี๋ยวไปเจอกันสนามบินเลยนะ) 

“ได้เลยค่ะ” 

(แล้วนี่บอกโรมันแล้วใช่ไหม) 

“เอ่อ...ค่ะ เรียบร้อยแล้ว” ขอโทษที่โกหกนะคะ 

(โอเคจ้ะ) ฉันวางสายพี่ซีแล้วถือกระเป๋าไปยังรถ เพื่อจะไปสนามบิน 

. 

. 

. 

. 

. 

@ภูเก็ต 

โรงแรม Royals sea 

11.24 น. 

ผมกำลังจัดของออกมานอกกระเป๋าเดินทาง ซึ่งโชคดีมากที่ลูกค้าที่บริษัทมาช่วยจัดงานเขาโครตใจป๋าเช่าห้องพักให้คนละหนึ่งห้องเลย ผมเลยหายห่วงไปหนึ่งช็อต 

เมื่อกี้ก็พึ่งวางสายจากเลมอนไป โทรรายงานหน่อยน่ะว่าผมถึงภูเก็ตเรียบร้อยแล้วเธอจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง เลมอนบอกผมว่าเธอกำลังไปหาอะไรทาน 

คิดถึงเมียว่ะ... 

ปกติไปไหนผมไม่เคยห่างเธอไกลขนาดนี้เลย พอไม่มีเมียมาด้วยมันดูโหวงเหวงอย่างบอกไม่ถูก 

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

“ใครครับ” เสียงเคอะประตูดังขึ้นทำให้ผมรีบจัดของเข้าที่ให้เรียบร้อย 

“พี่เอง” เสียงนี้ผมจำได้...พี่ชมพู่ 

“เฮ้ย~” ผมถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้พี่แก 

“มีอะไรคะ..ครับ” ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นพี่ชมพู่ใส่ชุดว่ายน้ำ 

“พี่ขอเข้าไปหน่อยได้มั้ย” ไม่รอให้ผมเอ่ยอนุญาตพี่แกก็ค่อยๆก้าวเท้าเดินเข้ามาหาผม และไม่วายที่จะเอื้อมมือไปปิดประตู 

“เอ่อ..ผมว่าไม่ดีนะ พี่ออกไปก่อนดีกว่า” 

“อะไรกัน ก็คนกันเองหนิ” ผมถอยหลังเพื่อจะให้ออกห่างจากพี่แกให้มากที่สุดแต่แล้วความซวยก็เกิดขึ้นเมื่อผมถอยหลังไปชิดเตียง 

ไอ้เตียงเหี้ย!! 

“มันไม่ดีนะพี่” 

“แต่พี่ว่ามันดีนะ พี่ชอบ” เธอยังคงเดินเข้ามาหาผมเรื่อยๆก่อนจะใช้มือผลักผมให้นั่งลงบนเตียง 

“อย่าดีกว่าครับ” เธอที่กำลังจะใช้แขนสองข้างคล้องคอผมกลับโดนผมจับเอาไว้ทันเสียก่อน ผมใช้สายตาดุๆ (ที่มันเป็นตัวตนของผม) มองเธอ 

“แหะๆ พี่หยอกเล่นเอง” เธอหัวเราะ 

แต่กูไม่เล่นและไม่ขำ... 

ผมผลักเธอให้ออกไป ก่อนจะยืนขึ้นอย่างเต็มตัวและไม่วายที่จะเว้นระยะห่างจากเธอ เพื่อความปลอดภัย 

“แค่นี้ใช่ไหม?” ผมยังคงใช้เสียงเข้มพร้อมสายตาที่ไม่พอใจมองเธอไป

“โรมันว่างรึเปล่า”

“มีอะไรครับ” ผมพยายามปรับตัวให้เป็นปกติ เมื่อกี้ผมเกือบจะเผยความเหี้ยออกแล้วนะ ถ้าเผยออกมาล่ะก็เธอจะโดนผมถีบแน่

“ไปเป็นเพื่อนพี่ว่ายน้ำหน่อยสิ”

“ผมไม่ชอบว่ายน้ำครับ”

“งั้นไปนั่งเฝ้าหน่อย นะๆๆ”

“พี่ไม่มีเตรียมงานหรอครับ” คือมาทำงานไม่ใช่หรอวะ แล้วทำไมถึงทำตัวเหมือนมาเที่ยว ถ้าจะเป็นงี้ไม่ต้องพากูมาก็ได้มั้ง

“เตรียมสิ แต่ตอนบ่ายน่ะ นะๆ ไปนั่งเป็นเพื่อนพี่หน่อย”

“พี่ๆคนอื่นล่ะครับ” ผมยังคงดื้อด้านหาวิธีปฏิเสธพี่ชมพู่

“ไม่ว่างน่ะ”

“.......”

“อย่าลืมสิ พี่เป็นคนประเมินเรานะ” ไอ้สัส! ถ้าจะมาใช้วิธีแบบนี้ก็รู้อยู่ว่ากูต้องทำ

อย่าให้ความอดทนของผมหมดนะ ที่ทนเพราะอนาคตของตัวเองแล้วก็เมีย ถ้ามันถึงขีดของมันเมื่อไหร่ ก็อย่าหาว่า ‘กูเหี้ย’ แล้วกัน 

.

.

.

ร่างสูงอย่างโรมันนั่งถอนหายใจเฮือกแล้วเฮือกใหญ่อยู่ที่เก้าอี้ริมสระ ส่วนคนที่ขอให้เขามานั่งเฝ้า (หรือบังคับ) ก็ยังคงยิ้มแย้มมีความสุข

“โรมัน~” ชมพู่ขึ้นจากสระ ร่างกายที่เปียกปอนไปด้วยน้ำทำให้หญิงสาวดูเซ็กซี่ขึ้นมาเล็กน้อย

เธอยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะเดินตรงมาหาโรมันที่นั่งอยู่ ส่วนชายหนุ่มเองเขาก็พยายามเบนสายตาไปมองทางอื่น เพราะรู้ว่ากำลังถูกยั่วยวนอารมณ์

.

.

ฉันเดินตรงไปยังโรมันที่นั่งตรงเก้าอี้ขอบสระ ใจจริงฉันก็ไม่ได้อยากจะว่ายน้ำเท่าไหร่หรอก แต่แค่ต้องการทำให้โรมันหันมาสนใจฉันบ้าง

ใช่! ฉันชอบโรมัน

ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบหน้ากัน เขาเป็นคนแรกที่ทำให้ฉันใจสั่นมากถึงเพียงนี้ ฉันก็กำลังเข้าวัย 25 ปีแล้วนะ ฉันอยากจะสร้างครอบครัว อยากจะมีคนรักแล้ว และโรมันเองก็มาในวันที่ฉันกำลังต้องการใครสักคน

แต่ก็นั้นแหละ ปัญหามันคือ โรมันน่ะมีแฟนอยู่แล้ว ตอนฉันรู้ก็แทบใจสลายเหมือนกัน แต่ฉันไม่ถอยหรอก เป็นแค่แฟนกันเดี๋ยวก็เลิกกันได้...

ฉันเลยกะว่าจะใช้โอกาสที่มาภูเก็ตทำทุกวิถีทางให้โรมันหันมาสนใจฉัน หรือทำให้เขาเป็นของฉัน..

ผิดหรือถูกฉันไม่สนใจหรอก... 

อีเด็กเหลือขอเลมอนนั้นฉันก็รู้ว่านางแกล้งทำดีใส่ฉัน ฉันเองก็แกล้งทำดีใส่มันเหมือนกัน ป่านนี้คงจะอยู่ไม่นิ่งที่จะคอยกังวลเรื่องโรมันล่ะสิ 

ขอโทษด้วยนะจ๊ะ แฟนเธอน่ะพี่ชอบ’ 

“โรมัน~ ช่วยเอาผ้าเช็ดตัวให้พี่หน่อยสิ” ฉันพูดเสียงใส 

“คะ..ครับ” ฉันหยิบผ้าเช็ดตัวในมือเขา แต่ก็ไม่วายที่มือนุ่มๆของฉันจะแอบลูบไล้มือหนาของเขาเบาๆ จนโรมันรีบดึงมือกลับ 

น่ารักดี... 

ฉันนั่งลงบนเก้าอี้ของเขาก่อนจะหันหลังแล้วรวบผมไว้ข้างซ้าย เพื่อให้โรมันได้เห็นแผ่นหลังที่เนียนขาว 

ก็เรียกง่ายๆว่าอ่อยนั้นเอง 

“โรมัน~” ฉันพูดขึ้นเมื่อเห็นเขาไม่หันมามองฉันเลย จะมองทำไมทะเล มองนี่คนสวยๆอย่างฉันอยู่นี่! 

“มีไร..ครับ” 

“พี่คันหลังจังแต่เอื้อมไม่ถึง” 

“.....” 

“ช่วยเกาหลังให้พี่หน่อยสิ” ไม่ได้คันหลังหรอกแต่มันก็เป็นวิธีที่อ่อยผู้ชายได้ดีเลยไม่ใช่หรอ.. 

“......” 

“พอดีพี่เอื้อมมือไม่ถึงน่ะ” 

อ่อยขนาดนี้ดูซิจะทนได้สักกี่น้ำ... 

. 

. 

. 

“พอดีพี่เอื้อมมือไม่ถึงน่ะ” ผมฟังพี่ชมพู่พูดถึงกับช็อค มันจะมาไปไหมวะ! 

Rrrrrr 

เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น (มาได้จังหวะดีจริง) ผมเห็นพี่ชมพู่ชักสีหน้าหงุดหงิด ผมรีบรับโทรศัพท์ทันที 

“ครับ มีอะไรครับพี่นิค” พี่นิคพี่ที่บริษัทที่มากับผมด้วยนั้นแหละ 

(พี่โทรหาชมพู่ไม่ได้ว่ะ ชมพู่อยู่กับมึงป่ะ) 

“อยู่พี่” 

(เออ บอกด้วยว่ารีบมาคุณคิมนัดแล้ว) 

“ได้พี่ได้” 

ผมวางสายตาพร้อมลุกขึ้นยืนอย่างเต็มตัว แม่ง! นี่หรือวะคนที่จะมาประเมินผมทำไมแม่งไม่ได้เรื่องแบบนี้ คนอื่นเค้ามาทำงานแต่ตัวเองเสือกมาอ่อยผู้ชาย ใช่หรอวะ? 

“พี่นิคบอกว่าคุณคิมนัดแล้ว ผมว่าพี่รีบไปแต่งตัวเหอะ” 

“หรอ” 

“งั้นผมไปหาพวกพี่นิคกับคนอื่นนะครับ พี่รีบไปเปลี่ยนชุดเหอะ” 

“เดี๋ยวสิโรมัน ไปเป็น-“ 

“พี่ไปเองเถอะครับ เดี๋ยวผมไปช่วยทำงานพี่คนอื่นก่อน” ผมรีบเดินออกมาทันทีไม่สนใจเสียงเรียกของผู้หญิงคนนั้นแล้ว 

อดทนไว้ไอ้โรม เพื่อเมียและตัวมึงเองในอนาคต... 

. 

. 

. 

. 

. 

!!TALK!! 

มาอัพให้เช้าเลย เมื่อวานกะว่าจะมาอัพให้ตอนเย็นแต่เราเพลียเกินเลยมาอัพให้ตอนเช้าแทน  

แล้วก็ตอนหน้าจะบอกเลยว่ามีเดือด มีมันส์ มีเด็ดแน่นอน แล้วก็มารอดูว่าชมพู่มันจะโดนอะไรบ้าง ชอบนักแย่งของคนอื่น 

อย่าลืมคอมเม้น กดถูกใจนิยายกันด้วยน้า 

1 คอมเม้น 1ล้านกำลังใจให้ไรท์ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น