ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

SO BITCH เพราะใจเริ่มเปลี่ยน

ชื่อตอน : SO BITCH เพราะใจเริ่มเปลี่ยน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 999

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ต.ค. 2562 20:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
SO BITCH เพราะใจเริ่มเปลี่ยน
แบบอักษร

เพราะใจเริ่มเปลี่ยน 

 

 

แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างลอดเข้ามาภายในห้อง ขิงค่อยๆ ปรือขยับตัวลืมตาตื่นรับแสงแดดที่เริ่มจะส่องแยงตาของเขา

 

“อืม กี่โมงแล้วเนี้ย”

 

เจ้าตัวพึมพำกับตัวเองในขณะที่เอามือขยี้ตา พลางขยับตัวแต่เมื่อลืมตาตื่นขึ้นเต็มตาเขาก็พบว่าตัวเองโดนใครอีกคนโอบกอดเอาไว้แน่น แขนแกร่งโอบรัดเอวของเขาเอาไว้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามือแขนข้างนี้เป็นของใคร

 

เขาจำไว้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นดูจากรอยบริเวณบ่าและหน้าอกของตัวเองก็บ่งบอกได้เป็นอย่างดีว่าเกิดอะไรขึ้น ขิงพยามที่จะลุกออกจากเตียงอย่างเบามือเขายอมรับว่าเมื่อคืนนั้นมันเป็นสิ่งที่น่าจดจำมากที่สุดทั้งความอบอุ่นและอ่อนโยนที่ข่านมอบให้ มันทำให้เขารู้สึกดีขึ้นกับคนตรงหน้าไม่น้อย

เขายอมรับว่าหัวใจของเราเริ่มหวั่นไหวกับคนที่นอนกอดเขาตอนนี้ไม่น้อยแต่มันก็ยังมีเส้นทิฐิบางๆ กันเอาไว้อยู่บ้างแต่อย่างน้อยๆ เขาก็จะไม่ปฏิเสธตัวเองว่าตอนนี้ในหัวใจของเขามีใครบางคนกำลังก้าวเข้าไปทีละนิดแล้ว

 

 

 

“อืม”

 

ข่านขยับตัวเมื่อรู้สึกว่าสิ่งที่นอนโอบกอดเอาไว้เริ่มหายไป เจ้าตัวคว้าเอวขิงดึงเข้าหาทั้งที่ผมยังยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง

“เช้าแล้ว”

ขิงบอกเขาพร้อมกับขยับตัวจะลุก แต่ก็โดนอีกคนกอดตัวกลมให้หน้าของเขาซุกแผงอกแกร่งจนจะหายใจไม่ออก

“อืม จุ๊บ”

ข่านลืมตาข้างหนึ่งมองก่อนจะจุ๊บลงกลางหน้าผากมนนั้นแล้วยิ้มให้เขา จนขิงชะงักไปนิดหน่อย

“ปล่อยได้แล้ว เช้าแล้ว หายใจไม่ออก”

คนที่โดนกอดตัวกลมเริ่มร้องประท้วงเพราะหายใจไม่ออกโดนล็อกกอดไหนจะขาที่พาดทับร่างเขาไว้ไม่ต่างจากคนหวงหมอนข้าง

“ขออยู่แบบนี้แป๋บนึง”

ข่านบอกเขาพร้อมกับไม่ยอมปล่อยเขาให้ออกจามอ้อมกอดเลย ทำให้คนโดนกอดแบบขิงได้แต่อยู่นิ่งๆ ขยับตัวไม่ได้ยิ่งขยับข่านยิ่งรัดเขาเหมือนงูเหลือมจนต้องยอมให้อีกคนนอนกอดจนพอใจ

 

 

 

10.00 น.

โดนกอดจนเผลอหลับไปอีกรอบมีอยู่จริง ซึ่งคนที่ประสบเหตุการณ์นั้นก็คือขิงเองที่เผลอหลับในอ้อมกอดของข่านอีกรอบเพราะความเอาแต่ใจของคนขี้เซา

ขิงเงยหน้ามองคนตัวโตที่กะพริบตามองเขาก่อนจะเริ่มแทะโลม ถือโอกาสหอมแก้มแล้วจุ๊บหน้าผากเขาไปหลายที จนต้องเอามือดันคางไว้ให้ออกห่าง

 

“อื้อ พอแล้ว”

ขิงบอกพร้อมกับใช้มือทั้งสองข้างดันคางของข่านให้ออกห่าง จนคนที่หน้าแทบหงายคอจะหักเอาได้แต่หัวเราะชอบใจ ก่อนจะปล่อยอีกคนให้เป็นอิสระ

ขิงหน้าบึ้งพร้อมกับลุกขึ้นนั่งโดยมีผ้าห่มปิดกายเอาไว้ ก่อนที่ใครอีกคนจะลุกขึ้นเต็มความสูงอย่าหน้าไม่อายเปิดไปหยิบผ้าเช็ดตัวมาปิดกายช่วงล่างไว้ พร้อมกับหันหน้ามายิ้มให้คนที่นั่งหน้าตึงบนเตียง มองเขา

“อาบน้ำด้วยกันไหม? ประหยัด ...”

ยังไม่ทันได้แหย่ หมอนใบโตก็โดนปาปะทะเข้าที่หน้าของข่านอย่างจัง

ตุบ!!!!

 

เต็มๆ หน้า ขิงพอใจแสยะยิ้มกับผลงานของตัวเอง แล้วแลบลิ้นใส่คนที่ยืนเอามือกุมจมูกตัวเอง มันก็ไม่ได้เจ็บเท่าไหร่หรอกเพราะว่าหมอนนุ่มเขาแค่แกล้งเฉยๆ

ข่านจับหมอนใบนั้นขึ้นถือวันไว้พาดบ่าก่อนทำหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ขิง จนคนที่กำลังขำหุบยิ้มทันที

 

“เมื่อคืนก็ว่าจัดหนักจัดเต็มแล้วนะ ยังมีแรงเหลืออีกเหรอ งั้นเรามาต่อกันสักรอบสองรอบดีไหม ที่รัก”

ข่านเอ่ยถามคนที่นั่งอยู่บนเตียงปฏิกิริยาขิงรวดเร็วมาก ยังไม่ทันได้พูดจบประโยคดีขิงก็ถึงกับดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกายตัวเองเกือบถึงคอ ทำเขาข่านถึงกับขำ

เพราะแบบนี้ไงเขาถึงชอบแกล้งแหย่ให้อีกคนโมโห มันน่ารักน่าหยิกจนอดหยอกไม่ได้ คิดแล้วเขาก็ยิ้มออกมาในใจอยากให้จากนี้และตลอดไปเป็นเช่นนี้เหมือนทุกๆ วัน เขาคงจะมีความสุขไม่น้อย หลังจากแกล้งให้อีกคนโมโหเล่นแล้วข่านก็เข้าไปอาบน้ำทำธุระส่วนตัวกลับออกมาอีกคนก็หายไปจากห้องแล้ว เมื่อทำธุระส่วนตัวของตัวเองเสร็จออกจากห้องนอนก็เจอขิงอยู่ที่โซฟานั่งเล่นโดยที่กอดหมอนไว้แล้วเอาหน้าซุกหมอน

พอเขาเดินออกมาก็ทำหน้านิ่งจ้องจนข่านเองเผลอยิ้มให้แมวหน้างอที่กอดหมอนนั่งอยู่โซฟาสงสัยจะหิวดูจากหน้าและแววตาแล้ว ช่วงนี้คงจะดุ

 “อยากกินอะไร” เขาถามขิงอย่างอารมณ์ดีในขณะที่กำลังสวมเสื้อยืด

“จะทำให้กินเหรอ” ขิงเอ่ยถาม

 

“ก็ถามอยากกิน ก็จะทำให้ว่าไง ให้เวลา 2 วิ”

 

“อยากกินสปาเกตตี ขี้เมาทะเล”

แมวหิวทำหน้าตาตื่นเต้นเมื่อพูดถึงของกิน ข่านทิ้งตัวนั่งลงข้างขิงมืออีกข้างพาดไปด้านหลังหันหน้ามองอีกคนที่เอาหน้าซุกหมอนแก้มพองคุยกับเขา

“ขอรางวัลก่อนเดี๋ยวทำให้” ข่านยื่นหน้าเข้าใกล้ขิงก่อนจะโดยฝ่ามือนุ่มนั้นดันหน้าเขาอีกครั้ง

 

“ตลอด ไม่อยากทำให้กินก็ไม่ต้องทำ” ขิงหน้าหงิกหันหน้าหนีแต่ที่จริงแล้วท้องน้อยๆ นั้นประท้วงร้องเสียงดังข้าวเช้าก็ยังไม่ได้ทาน ตอนนี้ก็ใกล้เที่ยง คนโมโหหิวอย่างเขาเลยหงุดหงิดง่ายเป็นพิเศษ

“โอเค “

 

ข่านยกมือทั้งสองข้างยอมแพ้ลุกยืนเต็มความสูงบิดขี้เกียจก่อนจะเดินไปหยุดตรงหน้าคนโมโหหิวย่อตัวลงพร้อมกับเอื้อมมือไปกุมใบหน้าของอีกคนเอาไว้ เพื่อที่จะบังคับสายตาให้จ้องมาที่เขา

“ทำให้เดี๋ยวนี้แหละ รอแป๋บหนึ่งนะ” เขาบอกพร้อมกับเอามือบีบแก้มกลมๆ นั้นไปสองสามทีแล้วยิ้ม ปล่อยให้คนหิวนั่งแก้มพองอยู่โซฟารอส่วนเขาก็เดินเข้าครัว

 

ขิงมองตามแผ่นหลังของข่านจนสุดทางกัดริมฝีปากอย่างประหม่าเมื่อกี้ที่อีกคนจับหน้าเขายอมรับเลยว่าเกือบหลับตารอ เจ้าตัวเอามืออังแก้มตัวเองอย่างเขินๆ นี้เขาคิดไปถึงไหนกันทำไมเขาถึงคิดว่าเมื่อกี้อีกคนจะดึงเขาจูบ นี้เขาอาการหนักเป็นเอามากขนาดนี้เลยเหรอ คิดแล้วก็เอาหน้าซุกหมอนดิ้นอยู่คนเดียว

กลิ่นความหอมของอาหารลอยเตะจมูกของขิงอย่างจังทำเอาน้ำย่อยในกระเพาะส่งเสียงร้องประท้วงอดใจไม่ไหวจนต้องเดินตามกลิ่นหอมนั้นมายังห้องครัว ที่คนตัวสูงกำลังยืนผัดส่วนผสมทุกอย่างรวมทั้งเครื่องปรุงให้เข้ากัน สีสันน่าทานจนท้องร้องประท้วง

 

“หิวแล้วเหรอ” ข่านเอ่ยถามคนที่ชะโงกหน้ามองกระทะ สปาเกตตี้ทะเลขี้เมาที่เขากำลังทำมันสุดฝีมือ

 

“อืม” ขิงพยักหน้าดวงตาเป็นประกายเมื่อเห็นอาหารที่หอมฉุยในเตา มันน่าทานจนน้ำลายจะไหลแล้ว

 

ข่านอดที่จะยิ้มไม่ได้กับตาเป็นประกายของคนข้างกายที่จ้องกระทะไม่วางตาผัดอีกไม่ถึงสามนาทีก็คงจะได้ทาน

 

“ไปนั่งรอข้างนอกก่อนไหมเดี๋ยวก็ได้ทานแล้ว” ข่านเอ่ยบอกคนที่เงยหน้ามองเขาในขณะที่มือหนึ่งเอื้อมมาขยี้กลุ่มผมนิ้วยีหัวอีกคนเบาๆ

 

“ขอชิมก่อนได้ไหม” ขิงเอ่ยถามแต่ไม่ได้มองหน้าเขา

 

“อ่า งั้นหยิบส้อมมา”

 

เมื่อข่านอนุญาตเจ้าตัวก็เดินไปเปิดลิ้นชักหยิบส้อมออกมาเตรียมพร้อมแล้วก็ยื่นมันให้กับคนทำรับไป ข่านจัดแจงจิ้มลงไปในกระทะใช้ส้อมม้วนเส้นสปาเกตตีสีเหลืองสวยนั้นใส่ส้อมขึ้นมาพร้อมกับยกมันขึ้นเป่าให้หายร้อนก่อนจะยื่นให้คนตรงหน้า

 

“ค่อยๆ นะระวังร้อน” เขาเลื่อนส้อมเข้าหาขิงที่อ้าปากรอเหมือนลูกนกรออาหารจากแม่ พอจ่อเข้าปากเจ้าตัวก็งับส้อมเคี้ยวตุ้ยๆ จนแก้มพองอย่างน่าเอ็นดู

 

“เป็นไงบ้าง”

 

ข่านเลิกคิ้วถามคนที่กำลังเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย ไม่ได้คำตอบเพราะปากเล็กๆ นั้นไม่ว่างแต่กลับได้นิ้วโป้งสองข้างชูขึ้นแทนคำตอบ ทำเอาคนทำยิ้มหน้าบานเลยทีเดียว

 

“งั้นไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนเดี๋ยวจัดจานตามออกไป” ข่านเอ่ยบอกก่อนจะหันไปสนใจ

 

สปาเกตตีในกระทะผัดมันให้เข้ากันอีกครั้ง แต่ผ่านไม่กี่นาทีร่างบางที่ยืนข้างๆ ก็ไม่ได้ขยับกลับยืนทีส้อมจ้องกระทะกลืนน้ำลายอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน แถมด้วยสายตาที่ดูอ้อนๆ เหมือนต้องการอะไรสักอย่าง

 

“ออกไปรอที่โต๊ะ เดี๋ยวหัวเหม็นนะ”

 

ขิงส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมกับส้อมที่ยังถือมั่นเอาไว้ พร้อมกับกัดริมฝีปากอย่างช่างใจที่จะเอ่ย

 

“อะไร”

 

“ขออีกคำนึงนะ” ขิงเอ่ยพร้อมกับเอาส้อมแตะปากตัวเองด้วยท่าทีอ้อนๆ เมื่อกี้กำลังดีพอได้กินเข้าไปแล้วก็รู้สึกอยากกินอีกสักคำ ยอมรับว่าข่านทำกับข้าวอร่อยใช้ได้ เขาเลยอยากจะขอชิมอีกสักคำก่อนจะต้องไปนั่งรอที่โต๊ะ

 

ข่านยิ้มๆ แล้วส่ายหน้า คนอะไรทำตัวน่ารักทั้งๆ ที่ตัวเองไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าสีหน้าแววตาตอนนี้น่าฟัดขนาดไหน

 

“งั้นขอรางวัลก่อนแล้วจะให้กินอีกคำ”

 

ไม่มีอะไรได้มาฟรี ของดีก็ต้องย่อมมีอะไรแลกเปลี่ยน พอมีข้อแม้หน้าที่อ้อนๆ อยู่ก็หงิกงอหน้าบึ้งใส่หายใจฟึดฟัดไม่พอใจแต่ก็ยอมทำ

 

ฟอด !!!!!

 

ขิงเขย่งปลายเท้าแต่จมูกหอมเข้าแก้มซ้ายของพ่อครัวฟอดใหญ่ จนอีกคนชะงักไป ข่านปรายตามองคนตรงหน้าแบบงงๆ ก่อนจะเห็นรอยยิ้มแบบเด็กๆ ที่ดูซนและตื่นเต้นกับอาหารตรงหน้า เขาจึงจัดการหยิบส้อมนั้นจิ้มลงไปในกระทะอีกครั้งพร้อมกับหมุนม้วนเอาเส้นสปาเกตตีพอดีคำออกมาเป่าไล่ความร้อนเพราะกลัวว่ามันจะลวกปากคนข้างๆ ก่อนจะยื่นมันให้ขิงที่ตั้งตารอ งับเข้าเต็มๆ คำเมื่อพอใจแล้วก็เดินยิ้มออกมาจากห้องครัวเพื่อนั่งรออย่างว่าง่าย

 

“เพื่อความหิวนี้ทำได้ทุกอย่างจริงๆ สินะ เจ้าแมวเอ๊ย” เขาพูดกับตัวเองก่อนจะปิดแก๊สลง หยิบจานมาวางใส่สปาเกตตีที่เขาเป็นคนทำใส่ลง อย่างสวยงาม

 

หลังจากเอาอุปกรณ์การทำทุกอย่างลงอ่างล้างจานเขาก็จัดแจงเดินถือจานสปาเกตตีออกมายังโต๊ะกินข้าวที่มีใครบางคนนั่งรออยู่ จัดแจงวางมันลงตรงหน้าก่อนจะขยับเก้าอี้อีกตัวมานั่งข้างๆ ขิง

 

“อ้าวไม่กินด้วยกันเหรอทำไมมีแค่จานเดียวของนายละ?” ขิงหันหน้ามองข่านขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าอาหารมีแค่จานเดียววางอยู่ตรงหน้าของเขา ส่วนอีกคนก็ถือแค่แก้วกาแฟมา

 

“ทานเลย ยังไม่หิว” เขาเอ่ยบอกคนหน้ายู่ให้ทานโดยที่เขายกแค่แก้มกาแฟขึ้นจิบ

 

แต่ยังไม่ทันได้แตะปากก็โดนสายตาดุๆ ของอีกคนจ้องแถมมือของขิงยังแย่งแก้วกาแฟในมือเขาไปวางไว้ที่อื่นด้วย

 

“ไม่หิวก็ต้องกินนี้มันจะเที่ยงแล้ว มากินอะไรตอนนี้กาแฟ”

 

ขิงเอ่ยดุๆ ในขณะที่ในมือเจ้าตัวก็ม้วนสปาเกตตีเข้าปากคำโต คำเอาคนมองอดยิ้มตามไม่ได้เห็นแล้วก็นึกอยากแกล้งแหย่เล่นมันเขี้ยวจริงๆ เลย เขาเลิกคิ้วมองคนที่ลงมือกินอย่างเอร็ดอร่อย จะว่าไปเขาเองก็ทำอาหารให้ขิงทานไม่น้อยดูเหมือนฝีมือการทำอาหารของเขาก็ใช้ได้สินะ เจ้าแมวอ้วนของเขาถึงได้กินหมดทุกอย่างไม่เคยเหลือแบบนี้เป็นใครก็อยากทำให้ทานบ่อยๆ

 

“มองอะไร หิวเหรอ”

 

เมื่อโดนจ้องมากๆ ทั้งที่กำลังกินอยู่เจ้าตัวก็ตวัดสายตาขึ้นมามองคนที่เอามือเท้าโต๊ะมองเขากินไม่วางตา

 

“มั้ง ทำไมมองไม่ได้เหรอ หรือว่าจะป้อน ฮืม อ้า”

 

เขาพูดแล้วก็อ้าปากแกล้งอีกคนให้ป้อน เขาไม่ได้หวังว่าจะโชคดีขนาดนั้นแต่ก็ผิดคาดที่ขิงม้วนสปาเกตตีใส่ส้อมป้อนเข้าปากเขา ด้วยใบหน้าเอ่อแดง

 

“เห็นว่าทำให้กินหรอกนะถึงป้อนนะ”

 

เจ้าตัวเอ่ยแก้เก้อพยายามหลบสายตาข่าน ก็ถือว่าวันนี้ได้เห็นอีกหลายมุมที่ไม่เคยเห็นอีกคนป้อนเขาก็กิน จนบางทีก็อยากเป็นง่อยให้ใครสักคนป้อนแบบนี้ไปตลอดก็คงจะดีไม่น้อยเหมือนกัน อย่างน้อยๆ ตอนนี้เขาก็เข้าใกล้หัวใจของใครบางคนไปบ้างแล้วถึงได้ยอมให้เขากุมมือได้ขนาดนี้

ความคิดเห็น