email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณทุกการสนุนครับ ผู้ที่จ่ายเงินอ่านนิยายรายตอนทุกตอนของแต่ละเรื่อง สามารถอ่าน E-Book ของผมได้ฟรี ที่แอปธัญวลัยนะครับ

ตอนที่ 4 โอกาสสองต่อสอง

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 โอกาสสองต่อสอง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2562 23:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 โอกาสสองต่อสอง
แบบอักษร

มนต์ตราหาชู้ : ตอนที่ 4 โอกาสสองต่อสอง 

     นนท์นึกย้อนถึงเหตุการณ์วันนั้น วันที่นนท์ออกจากบริษัทของแจนเพื่อไปดูแลอีกบริษัท เลยไม่มีโอกาสได้รับรู้ว่าเคจะจัดการเรื่องระบบไฟยังไง แต่พอใกล้เที่ยงก็ทนไม่ไหวตัดสินใจขับรถกลับไปที่บริษัท

     “คุณแจนคุยกับคนที่มาดูแลเรื่องไฟอยู่ค่ะ” เลขาหน้าห้องบอกก่อนโทรเข้าไปแจ้งในห้องเจ้านาย

     “เชิญค่ะ” เลขาบอก นนท์รีบเข้าไปในห้องทันที เห็นแจนนั่งอยู่ที่โต๊ะรับแขกกับเคเพื่อนของตน แล้วนนท์ก็เห็นชุดของแจนที่ดูสั้นร่นขึ้นไปจนเห็นขาอ่อนเกือบถึงเป้าหว่างขา ยิ่งท่าทางการนั่งของแจนรวมทั้งความใกล้ชิดสนิทสนมและตำแหน่งที่นั่งใกล้ๆดูท่าจะไม่ค่อยธรรมดา

“อ้าว...เค ยังไม่กลับเหรอ” นนท์ถาม

“อ่อ...พอดีนั่งคุยงานกันอยู่ เอ่อ...กำลังจะกลับพอดี...รู้หมดแล้วล่ะว่าตรงไหนบ้างที่มีปัญหา” เคบอก นนท์สังเกตเห็นว่าเคเหลือบมองตรงเป้า ก่อนหันมาคุยกับนนท์ใหม่

“เดี๋ยวพรุ่งนี้จะพาลูกน้องมาลงงาน สองวันก็เสร็จ” เคบอก

“โอเค...ใบเสนอราคาก็เอามาให้แจนนะ อย่าลืมราคามิตรภาพ” นนท์บอก

“ไม่มีปัญหา ไม่เอาเงินยังได้ ใช่มั้ยครับแจน” เคส่งยิ้มให้ ทำเอานนท์สงสัยว่าทั้งสองคุยอะไรกันที่บ้างที่ผ่านมา

นนท์รับแจนกลับบ้าน แจนมองสระว่ายน้ำที่ตั้งแต่แต่งงานยังไม่เคยลงเล่นสักที ที่ผ่านมามีแต่เคยนั่งดูนนท์เล่นเท่านั้น

“วันนี้อยากว่ายน้ำ อยากลองชุดว่ายน้ำที่ซื้อมาด้วยค่ะ เล่นน้ำกับแจนนะคะ” แจนบอก นนท์ส่งยิ้มให้ก่อนพยักหน้าไม่ปฏิเสธ

ภาพประกอบจาก INTERNET 

 

แจนใส่บิกินี่สีแดงที่ซื้อมาใหม่ ดูเฉิดฉายอวดสายตา ส่วนสัดโค้งเว้าที่อยู่ตรงหน้าในชุดบิกินี่นนท์เพิ่งเคยเห็นชัดๆเป็นครั้งแรกตั้งแต่แต่งงานกัน ที่ผ่านมาแม้จะได้เห็นบ้างในห้องนอนแต่ก็เห็นผ่านแสงสลัวๆ

“ถ้ารู้ว่าสบายตัวแบบนี้เล่นมันทุกวันนานแล้วค่ะ” แจนบอก

“ต่อไปก็เล่นทุกวันสิจ๊ะ” นนท์บอกก่อนจะว่ายมาใกล้ๆ

“มีความสุขที่สุดเลยค่ะ แจนโชคดีนะคะที่แต่งงานกับพี่” แจนบอกก่อนประกบปาก สักพักแจนก็จะแหย่ลิ้นเข้ามา

“ไม่เอาแจน เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” นนท์บอก

“คนที่จะเห็นก็คนของเรานี่แหละค่ะ ป้าแม่บ้าน คนรับใช้อีกสองคน หรือไม่งั้นก็พี่สัน” แจนบอก

“ถึงเป็นคนของเราก็ไม่ได้ เจ้าสันเป็นผู้ชายนะ” นนท์ขยับถอยออกมา ก่อนจะขึ้นจากสระ

“พี่จะขึ้นแล้วนะ แจนขึ้นพร้อมพี่มั้ย” นนท์ถาม

“ยังค่ะ เดี๋ยวตามไปนะคะ” แจนบอก

นนท์ขึ้นมาบนห้อง เปลี่ยนชุดแล้วมองลงมาที่สระ แจนขึ้นมานอนผ่อนคลายจิบเครื่องดื่มที่คนรับใช้เอามาให้อยู่บนเตียงริมสระ ข้างกายมีกระเป๋าที่แจนไม่เคยให้ห่างตัว ข้างในคงมีเทวรูปอยู่ไม่ไปไหน สักพักนนท์ก็เห็นแจนเรียกคนรับใช้มาสั่งอะไรบางอย่าง ก่อนคนรับใช้จะเดินไปทางป้อมยามที่สันอยู่

นนท์พอรู้ว่าจะเป็นยังไง นนท์รีบลงมาจากห้องตั้งใจจะออกไปขัดจังหวะ แต่ทันใดนั้นก็อยากรู้ว่าแจนจะเรียกสันมาทำอะไร นนท์ตัดสินใจไปยืนแอบมองอยู่ในห้องอาบน้ำก่อนลงสระ สักพักสันก็เดินเข้ามาทั้งที่แจนยังนอนอล่างฉ่างในชุดว่ายน้ำอยู่บนเตียง

“พี่สัน...เป็นไงบ้างคะช่วงนี้” แจนถาม

“เอ่อ...ป..ปกติครับ” สันบอก ยืนกุมเป้าไม่ยอมเอามือออกมา ก้มหน้าก้มตาไม่กล้ามอง

“คุณแจนมีไรให้ผมรับใช้ครับ” สันถาม

“มีสิคะ ไม่มีจะเรียกให้มาหาเหรอ” แจนบอก

“ค...ครับ” สันตอบตะกุกตะกักด้วยความประหม่า

“พี่สันเป็นคนดูแลสระใช่มั้ย” แจนถาม

“ครับ...ใช่” สันบอก

“ต่อไปต้องดูแลให้ดีขึ้นนะคะ เพราะแจนจะมาเล่นบ่อยๆ” แจนบอก

“ครับๆ...ได้ครับ” สันพยักหน้า เผลอเหลือบตามามองเรือนร่างก่อนก้มหน้ากลับไปใหม่

“งานคงไม่หนักไปใช่มั้ยคะ ทั้งคนสวน ทั้งดูแลสระ ไหนจะอยู่ยามอีก” แจนบอก

“ไม่...ไม่หนักครับ ผมชินแล้ว” สันบอก

“ตอนอยู่ยามก็คงนอนตลอดใช่มั้ยคะ อิอิ” แจนหัวเราะ

“ก็ตื่นมาดูบ้างอยู่ครับ” สันบอก

“นอนตลอดก็ไม่ได้ว่าอะไรค่ะ ถึงยังไงก็นอนอยู่ในป้อมยาม อิอิ” แจนฉอเลาะมีจริต ก่อนลุกขึ้นเดินอวดโฉมไปที่ริมสระ แจนสะบัดก้นไปมาไม่ต่างจากนางแบบเดินบนแคทวอล์ค ก่อนจะกระโจนลงน้ำไป

“เล่นน้ำด้วยกันมั้ยคะพี่สัน” แจนชวน

“ม...ไม่ครับ เอ่อ...ผ...ผมไปได้ยังครับ” สันถาม

“คราวหลังคุยกับแจนห้ามเอามือกุมเป้านะคะ ไปได้แล้วค่ะ อิอิ” แจนบอก สันโค้งคำนับก่อนออกรีบเดินออกจากสระ แจนยิ้มตามอย่างพอใจแต่นนท์กลับรู้สึกหวั่นใจขึ้นมา

เช้าวันต่อมาแจนก็แต่งตัวไปทำงาน ชุดทำงานของแจนยังคงเน้นความเซ็กซี่ วันนี้แจนใส่ชุดแซกสั้นสีขาวรัดรูปแถมเว้าไหล่ขาวนวลชวนมอง

ภาพประกอบจาก INTERNET 

 

“วันนี้พี่เคเค้าจะเข้ามากี่โมงคะ” แจนถาม

“เก้าโมงจ๊ะ” นนท์บอก

“เราต้องเลี้ยงข้าวเที่ยงเค้ามั้ยคะ” แจนถามต่อ

“ไม่ต้องหรอก เราจ้างเค้ามาทำงานนะ” นนท์บอก

“ได้ค่ะ เอ่อ...วันนี้แจนขับรถไปเองได้แล้วนะคะ พี่นนท์ไม่ต้องไปส่งก็ได้” แจนหยิบกุญแจขึ้นมา แต่นนท์เกิดอาการหึงหวงเมื่อเห็นอาการของแจนกับเคเมื่อวาน

“อย่าเพิ่งเลย พี่ขับให้ดีกว่า เอ่อ...อาทิตย์หน้าค่อยว่ากันนะ” นนท์บอก

“ก็ได้ค่ะ” แจนบอกบอกไม่เต็มใจ แต่นนท์ก็เลือกที่จะไม่ตามใจ

นนท์เฝ้าดูลูกน้องเคเดินสายไฟไม่ยอมไปอีกบริษัท เคก็ดูเหมือนอยากไปคุยกับแจนแต่ก็ไม่กล้า

“ทำไมแจนเค้าเปลี่ยนจากสาวเชยเป็นสาวเซ็กซี่ได้วะนนท์ มีเคล็ดลับอะไรบอกบ้างสิ จะเอาไปใช้กับเมีย” เคถาม

“ไม่รู้เหมือนกัน เค้าแค่บอกว่าอยากเปลี่ยนตัวเอง” นนท์บอก

“อืมม...เปลี่ยนแปลงตัวเองเหรอ” เคพูดพึมพำก่อนหันไปทางห้องของแจนบ่อยครั้งทำให้นนท์อยากรู้ว่าถ้าปล่อยไว้สองต่อสองเคจะพูดอะไร นนท์เลยตัดสินใจปิดเสียงโทรศัพท์ เปิดเครื่องบันทึกเสียงแล้วกลับไปที่ห้องแจน

“เดี๋ยวพี่ไปที่บริษัท แล้วจะมารับไปทานข้าวเที่ยงนะ” นนท์บอกแจนที่นั่งทำงานอยู่ ก่อนจะวางโทรศัพท์ใต้โต๊ะรับแขก

“ได้ค่ะ...เที่ยงเจอกันนะคะ” แจนบอก นนท์ส่งยิ้มก่อนออกไปบริษัท นนท์ทำงานแบบกระสับกระส่ายก่อนใกล้เวลาเที่ยงจึงกลับมา

“เจ้าเคล่ะ” นนท์ถาม

“กลับไปสักพักแล้วค่ะ” แจนบอก นนท์แอบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะพาแจนออกไปทานอาหาร ช่วงบ่ายพอแยกกันนนท์ก็ได้โอกาสฟังเสียงในโทรศัพท์

“แจน...ทำงานเหรอ เข้าไปคุยได้มั้ย” เสียงเคถาม

“เข้ามาสิคะ” แจนบอก

“เมื่อวานคุยยังไม่จบเลยเรื่องเคล็ดลับเอาใจสามี” เคบอก

“ถึงไหนแล้วคะ จำไม่ได้” เสียงแจนดูชัดขึ้นคงจะเดินมานั่งกันที่โซฟา

“ถึงตอนที่ต้องแต่งตัวเซ็กซี่ ต้องยั่วยวนคนอื่นให้สามีดูบ้าง สามีจะได้คึกคัก” เคบอก ก่อนจะพูดต่อ

“ตอนนี้พี่อยากดูสาธิต อิอิ แต่ตอนนี้สามีแจนไม่อยู่ซะแล้วสิ อืมม...ไม่มีเจ้านนท์ยั่วได้มั้ย” เคถาม

“ไม่เอาดีกว่าค่ะ” แจนบอก

“งั้น...เอาไว้ไปยั่วในงานวันเกิดฝ้ายเพื่อนรักของแจนดีมั้ย” เคถาม

“ตกลงแฟนฝ้ายเค้าชวนพี่เคแล้วเหรอคะ” แจนถามกลับ

“ชวนแล้วจ๊ะ เจ้าอัทน่ะเป็นเพื่อนร่วมงานพี่มาหลายปี แต่บังเอิญนะที่ฝ้ายเมียมันเป็นเพื่อนรักแจน” เคบอก

“ใช่ค่ะ” แจนตอบรับ

“ออกนอกเรื่องกันซะแล้ว...อิอิ เอาว่าต้องแต่งตัวเซ็กซี่บ้าง ยั่วคนอื่นให้สามีเห็นบ้าง แล้วยังไงอีก” เคถาม

“ลีลาบนเตียงค่ะ ต้องรู้จักเป็นฝ่ายเริ่มบ้าง ต้องร่านบ้างเค้าจะได้คึกคักค่ะ” แจนบอก นนท์นึกไม่ถึงว่าทั้งสองคนจะพูดกันแบบนี้

“เมียพี่มันจะเชื่อที่พี่จะไปบอกไม่เนี่ย” เคถาม

“ถ้าเชื่อก็ดีค่ะ ไม่เชื่ออาจจะโดนเตะ อิอิ” แจนขำ

“วันเสาร์พี่จะหาเรื่องไม่พาเมียไปดีกว่า พี่จะได้โดนแจนยั่วให้เต็มที่” เคทำหน้าส่อเจตนา

“จัดไปค่ะ จะยั่วให้พี่ลืมกลับบ้านเลย” แจนยั่วกลับ จากนั้นทั้งสองก็พูดจาแทะโลมกันอีกพักใหญ่

นนท์เกิดอารมณ์หึงหวง แต่ขณะเดียวกันก็เกิดอารมณ์ใคร่ขึ้นมา นนท์รีบสลัดอารมณ์ใคร่ออกจากหัวให้เหลือแค่อารมณ์หึงหวงเท่านั้น นนท์เริ่มทำใจไม่ได้ ที่พึ่งของนนท์ในตอนนี้คืออาจารย์พจน์เท่านั้น

“อืมม..ฟังจากที่เล่ามา...ก็ตามที่อาจารย์บอก ตอนนี้เทวรูปต้องการการบูชาตามที่บอกไว้ และถึงยังไงนนท์ก็ห้ามไม่ได้” อาจารย์พจน์บอก

“หมายความว่า...ผมต้องรับรู้เรื่องที่แจนจะต้องมี...มีชู้ จะต้อง...ต้องรับรู้เรื่องที่แจนจะต้องทำอย่างว่ากับใครก็ไม่รู้อีกหลายคนเหรอครับ” นนน์ถาม น้ำเสียงดูสิ้นหวัง

“ตอนนั้นคุณนนท์บอกเองนี่ว่ารับได้ทุกอย่าง ยอมได้ทุกอย่างไม่ใช่เหรอ” อาจารย์พจน์ถาม

“แต่...แต่ไม่ใช่หมายถึงแบบนี้” นนท์บอก

“อืมมม...ตอนนี้คงเลี่ยงไม่ได้แล้วล่ะ” อาจารย์พจน์บอก

“แล้วแจนต้องเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน ถ้าผม...ผมจะเอาเทวรูปไปทิ้ง...แจนจะกลับไปเป็นโรคร้ายเหมือนเดิมมั้ย แล้วถ้าผม...ผมไม่ยอมให้แจนมีชู้...แจน...แจนจะเป็นยังไง” นนท์ถามหลายคำถาม

“ไม่รู้นะว่าต้องเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหน แต่การแลกกับปกปิดโรคร้ายราคาการบูชาคงแพงพอดู และถ้าคุณนนท์จะเอาเทวรูปไปทิ้งหรือทำลาย แน่นอนโรคร้ายนั้นก็จะกลับมาเพราะมันยังไม่ได้ถูกรักษา แค่โดนสะกดอาการไว้ ซึ่งแน่นอนถ้าไม่ได้บูชา อาการนั้นก็จะกลับมาในเร็ววัน” อาจารย์พจน์บอก

“สรุปว่าผมจะต้องทนรับรู้เรื่องเมียมีชู้ ซึ่งก็ยังไม่รู้ว่าจะจบเมื่อไหร่ แบบนั้นใช่มั้ยครับ” นนท์ถาม

“บอกไม่ได้ว่าจะจบเมื่อไหร่...อืมม...แบบนี้ก็ได้...ถ้ามีเวลาก็พาแจนมาหาอาจารย์หน่อยนะ จะลองเข้าฌานถามเทวรูปนั่นดู” อาจารย์พจน์บอกส่งท้าย....

    ตอนเย็นนนท์ก็กลับบ้านพร้อมกับแจน วันนี้แจนก็ยังคงไปเล่นน้ำในสระ แต่นนท์ก็คุมไม่ห่างเพราะกลัวแจนจะเรียกสันมาหา

“วันเสาร์นี้วันเกิดฝ้ายค่ะ พี่นนท์ไปงานฝ้ายกับแจนนะคะ” แจนบอก

“เหรอ...เร็วจัง ดูเหมือนยังไม่ถึงปีเลยนะ” นนท์บอก ทั้งที่รู้ล่วงหน้าเพราะได้ยินจากเสียงที่แอบอัดไว้

“พี่นนท์ไปได้ใช่มั้ยคะ” แจนถาม

“ได้จ๊ะ” นนท์ตอบ

“น่ารักที่สุดเลยค่ะ” แจนหอมแก้มนนท์อีกครั้ง

นนท์เฝ้าแจนทั้งกลางวันกลางคืนไม่เปิดโอกาสให้เคหรือใครเข้าใกล้ด้วยความหึงหวง ทั้งสองยังคงร่วมรักกันทุกคืน นนท์ยอมร่วมรักเพราะคิดว่าทำเพื่อบูชาเทวรูปนั้น แต่จนกระทั่งมาถึงคืนวันศุกร์ที่แจนทำท่าเหมือนไม่สบาย

“เป็นไรเหรอแจน” นนท์ถาม

“ไม่รู้สิคะ...มันแบบว่าคล้ายๆเหมือนจะเพลียๆไม่มีแรง” แจนบอก คำพูดแจนทำนนท์ใจหาย

“พักผ่อนให้เต็มที่นะเดี๋ยวไม่สบาย” นนท์บอก

“งั้นแจนไปอาบน้ำก่อนนะคะ” แจนบอกก่อนเดินเข้าห้องน้ำไป

นนท์หยิบเทวรูปออกมาจากกระเป๋า ใจคิดอยากจะเผาทิ้งให้รู้แล้วรู้รอด แต่อีกใจก็กลัวแจนจะเป็นอะไรไป พลางคิดในใจถึงวิธีจะช่วยเมียรัก

“ต้องยอมให้แจนร่วมรักกับคนอื่นถึงจะพอใจใช่มั้ย แจนถึงจะหายใช่มั้ย” นนท์แค่คิดในใจเท่านั้น เทวรูปก็พลันร้อนขึ้นมา

“แล้วถ้าไม่ยอมล่ะ” นนท์คิดต่อ เทวรูปก็หายร้อนทันที แต่มีเสียงของตกจากมือแจนในห้องน้ำ

“แจนเป็นไร” นนท์ตกใจรีบถามถาม เดินไปถึงประตูห้องน้ำ

“ปล่าวค่ะ...เอ่อ...แจนทำขวดแชมพูตกค่ะ ไม่เป็นไรค่ะพี่นนท์” แจนบอก

“แล้วตอนนี้โอเคมั้ย” นนท์ถาม

“โอเคค่ะ...ไม่เป็นไรแล้ว” แจนบอก นนท์เดินกลับมานั่งลงบนที่นอนอีกครั้ง นนท์คงต้องทำใจ ยอมให้แจนมีไรกับคนอื่นเพื่อบูชาเทวรูป นนท์สูดลมหายใจแล้วใช้ความคิดเพื่อสื่อไปถึงเทวรูปอีกครั้ง

“ตกลง...ผมจะยอมให้แจนมีไรกับคนอื่นก็ได้ ขอแค่ให้แจนเป็นปกติก็พอ” นนท์ภาวนาในใจ แค่ไม่ทันสิ้นความคิด เทวรูปก็ร้อนขึ้นมาทันที

นนท์รู้ว่าเมื่อเทวรูปร้อนก็คือการรับรู้และพอใจ นนท์มองเทวรูปด้วยความชิงชังแต่ทำอะไรไม่ได้ ก่อนจะใส่กลับเข้าไปในกระเป๋าก่อนจะเอาไปวางไว้ ไม่นานแจนก็ออกมาจากห้องน้ำ น่าประหลาดที่หน้าตากลับมายิ้มแย้มแจ่มใส

“พอได้อาบน้ำก็สดชื่นขึ้นเลยค่ะพี่นนท์” แจนบอก ส่งยิ้มอ่อนหวานมาให้ นนท์ถอนหายใจก่อนนั่งมองเมียรัก นนท์ยอมที่จะทำใจ ขอแค่ให้แจนไม่เป็นโรคร้ายและใช้ชีวิตอยู่กับตัวเองก็พอ.........

 

    จบตอนที่ 4

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว