email-icon Instagram-icon

ปีศาจในร่างเจ้าชายที่เเสนดีพร้อมที่จะขี่ม้าขาวเข้าไปช่วยเจ้าหญิงเเล้วครับ :) :x:กดไลค์เเละคอมเม้นต์เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนนะคะ:x:

คลั่งครั้งที่ 32 ก็เธอน่ะ...SO HOT!

ชื่อตอน : คลั่งครั้งที่ 32 ก็เธอน่ะ...SO HOT!

คำค้น : เซ็กซี่

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.5k

ความคิดเห็น : 47

ปรับปรุงล่าสุด : 12 มี.ค. 2563 15:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คลั่งครั้งที่ 32 ก็เธอน่ะ...SO HOT!
แบบอักษร

คลั่งครั้งที่ 32 ก็เธอน่ะ...SO HOT! 

“การฝึกซ้อมเสร็จสมบูรณ์~ เริ่ดค่ะน้องลิซ~ คูมแม่ภูมิใจในตัวหนูม๊ากกกก”” 

“คิก...” ลิซหลุดหัวเราะออกมาน้อยๆเมื่อเห็นท่าทางกระดี๊กระด๊าของคนตัวสูงในลุคผมชมพู 

ใช่ค่ะ ผมชมพูจริงๆ... 

“ถอดได้แล้วไปไอ้โต๋ วิกผมสีชมพูจ๋าของมึงเนี่ย” และดูเหมือนพี่ไอหมอกเองก็คิดเหมือนเธอด้วยที่ว่าพี่โต๋ควรถอดวิกผมอันนั้นออกเสียที 

ใส่มาทั้งวันแล้ว... 

“ชิ สวยจะตาย พวกหล่อนมันไม่เข้าใจแฟชั่น!” 

“ฮ่าๆๆ” ลิซได้แต่หัวเราะออกมากับคำพูดคำจาและท่าทางสะดีดสะดิ้งของคนหน้าหล่อผมชมพู 

“งั้นวันนี้ฉันกลับก่อนนะยะ นัดกับหนุ่มๆไว้ อรั๊ย” 

“เออ รีบๆกลับไปเลยมึงน่ะ” 

“ชิ หมดประโยชน์ก็รีบไล่เลยนะยะ เรื่องเหล้าอย่าลืมล่ะ!” 

โต๋ชี้นิ้วคาดโทษใส่เพื่อนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่จะเดินสะบัดตูดออกนอกห้องไป ภายในห้องจึงเหลือเพียงแค่ไอหมอกและลิซแค่สองคนเท่านั้น 

“ถ้าโดนแกล้งขึ้นมาก็ทำแบบที่สอนไปนะเข้าใจมั้ย” 

“โอเคค่ะ” 

“คุยกับใคร” ไอหมอกขมวดคิ้วมองลิซที่พอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก็กดยิกไม่หยุด 

ใจจริงเขาอยากจะเดินเข้าไปดึงโทรศัพท์ของอีกคนมาดูอยู่หรอก แต่ติดที่ว่าต้องรักษาภาพพจน์เจ้าชายที่แสนดีเอาไว้ ไม่อย่างนั้นลิซคงรู้ว่าที่จริงเขาน่ะ...โคตรขี้หึง 

“กับพี่โรสค่ะ” เห็นคิ้วที่ขมวดเข้าหากันแน่นก็ชูหน้าจอโทรศัพท์ให้คนตัวสูงที่ยืนอยู่ไม่ไกลดู “พี่โรสบอกว่าที่คณะมีงานอะไรสักอย่างที่ต้องแสดงโชว์ แล้วพี่โรสต้องเต้นเลยอยากให้ลิซไปเรียนเต้นเป็นเพื่อนค่ะ” 

“เรียนเต้น” 

“อื้อ พี่โรสบอกว่าเป็นการออกกำลังกายอีกแบบ ได้ออกทุกส่วนเลยด้วยค่ะ” ตากลมโตวาววาบขึ้นมาทันทีที่เห็นคำว่าออกกำลังกาย 

อย่างนี้มันจะช่วยให้เธอผอมไวขึ้นรึเปล่านะ ถ้าเธอทั้งออกกำลังกาย ทั้งไปเรียนเต้นกับพี่โรสน่ะ 

“แล้วจะไปตอนไหน” 

“ช่วงเย็นๆแบบนี้นี่แหละค่ะ” 

“อยากไปหรอ” 

“อื้อๆ” ลิซรีบพยักหน้ารับหงึกหงัก “ลิซว่าน่าสนุกดี แถมได้ออกกำลังกายด้วย” 

“อืม...” 

“ลิซไปได้มั้ยคะ พี่โรสบอกว่าไปซ้อมวันละชั่วโมงแค่สองสัปดาห์เอง” 

นัยน์ตาเป็นประกายที่มองมาที่ไอหมอกอย่างออดอ้อนทำเอาไอหมอกชะงัก นี่ไง อีกฝ่ายก็เป็นซะอย่างนี้ แล้วเขามันจะไปกล้าขัดใจได้ยังไงล่ะ 

“ไปซ้อมที่ไหนล่ะ ไกลมั้ย” 

“ไม่ไกลค่ะๆ ใกล้ๆคอนโดพี่หมอกนี่เอง ถ้าพี่ตกลงพี่โรสบอกวันนี้เริ่มซ้อมเลยก็ได้นะคะ” 

“...” ถ้าให้ไปเวลาที่เขาอยู่กับลูกแมวก็จะลดไปตั้งหนึ่งชั่วโมงนี่สิ 

ลิซที่เห็นร่างสูงของไอหมอกนิ่งไปก็รีบเดินเข้าไปหาก่อนจะเกาะที่ลำแขนแกร่งแล้วเขย่าเบาๆ พร้อมด้วยพูดขอเสียงอ้อน 

“ให้ลิซไปนะคะๆ” 

“เฮ้อออ ได้สิ” 

“เย้!” 

“ไปกลับกับโรสใช่มั้ย” 

“ใช่ค่ะ” 

“งั้นก็อย่าหนีเที่ยวกันล่ะ ซ้อมเสร็จก็รีบกลับมา คิดถึง” 

“พี่หมอกก็... -//////-” 

“อะไร พูดแค่นี้ทำมาเขิน หน้าแดงหมดแล้วเนี่ย” ไอหมอกยื่นมือไปบีบแก้มนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว 

“ก็พี่หมอกชอบแกล้งลิซนี่นา” 

“แกล้งอะไร พูดความจริงทั้งนั้น” 

“...” งื้ออออ 

“อย่างตอนนี้ก็อยากฟัดมากๆเลย” 

“...” 

“ไม่สิ ถ้าจะให้พูดจริงๆเลยคืออยากเยแล้ว” 

“พี่ไอหมอก!” ลิซเรียกคนหน้าหล่อเสียงดังด้วยตาโตๆ ก้าวถอยหลังพรืดออกมาทันก่อนที่จะโดนมือหนานั้นคว้าเอาไว้ “ลิซไปแล้วนะคะ! เดี๋ยวจะลงไปรอพี่โรสที่ห้อง” 

ท่าทางเลิ่กลั่กบวกกับน้ำเสียงสั่นๆทำเอาไอหมอกหัวเราะแล้วมองตามอีกคนที่คงเดินไปเปลี่ยนชุดในห้องนอนไป ก็ถ้าเมื่อกี้คว้าได้เขาก็คงทำอย่างที่ปากว่าจริงๆ น่าเสียดายที่เดี๋ยวนี้เด็กมันชักรู้ทันแล้ว 

“เฮ้ออออ” 

แต่นี่เขาต้องห่างกับลูกแมวเพิ่มวันละตั้งหนึ่งชั่วโมงจริงๆสินะ สองสัปดาห์เลยด้วย น่าเบื่อชะมัด... 

.. 

. 

2 สัปดาห์ผ่านไป 

“อะ พร้อมกันนะ รอบสุดท้ายแล้ว 1...2...3...4 อะ 5...6...7...8” เสียงนับจังหวะผสมปนเปไปกับเสียงเพลงยังคงดังลั่นอยู่ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลางอย่างต่อเนื่อง 

ร่างกายชุ่มเหงื่อของคนสามคนกำลังโยกย้ายไปตามท่วงท่าที่ได้ฝึกซ้อมเอาไว้ จนกระทั่งเสียงเพลงนั้นหยุดลงเสียงหอบถึงได้ดังขึ้นมา 

“แฮ่กๆ...” 

“เก่งมากเลยจ้า แค่นี้ก็จบคอร์สของเพลงนี้กันแล้วเนอะ” เสียงของเจ๊ไก่สาวสองที่เป็นครูสอนเต้นของทั้งโรสและลิซพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม 

“ขอบคุณเจ๊มากเลยค่า” โรสว่าพร้อมทั้งยกมือขึ้นไหว้ 

ลิษาเองที่เห็นดังนั้นก็รีบยกมือขึ้นไหว้ตามพร้อมส่งรอยยิ้มเหนื่อยๆไปให้ครูสอนเต้นของตัวเอง นับว่าเหนื่อยไม่เบาเลยแต่ก็สนุกไม่น้อยกับการเรียนเต้นครั้งแรกในชีวิตของเธอ 

“จ้า ตั้งแต่สอนมานี่พวกหล่อนสอนง่ายสุดเลยนะรู้ตัวรึเปล่า ยังไงก็โชคดีกับงานของมหา’ลัยนะจ๊ะ นี่เดี๋ยวเจ๊มีไปสอนคนอื่นเต้นที่อื่นอีก เจ๊ไปล่ะ” คนที่ดูเหมือนว่าจะมีธุระเร่งด่วนรีบโบกมือลาสองสาวที่ยังนั่งหอบอยู่ที่พื้นก่อนจะรีบเดินออกจากห้องไปทันที 

“ฮ่าาา~! เป็นไงบ้างลิซ” 

“ก็เหนื่อยดีค่ะ วันนี้เจ๊ไก่ให้เต้นเกือบทั้งสองชั่วโมงเลย ฮ่าๆๆ” 

“แต่อย่างน้อยก็ได้ทั้งเพลงแล้วเนอะ ^^” 

“ค่ะ แต่ลิซยังตกใจเพลงอยู่เลยนะเนี่ย ไม่คิดว่าเพลงมันจะแบบ...” 

“ใช่มั้ยล่าาา เก่าหน่อยแต่พี่ชอบอะ >_<” 

ลิซมองโรสยิ้มๆไม่ได้ตอบอะไรกลับไปอีก นึกไปถึงวันแรกที่ได้รู้ว่าจะเต้นเพลงนี้แล้วก็ขำ เพราะตอนที่เธอไปเปิดดูความหมายของเพลงนี่ยังจำได้เลยว่าหน้าเธอเหวอขนาดไหน ยิ่งตอนที่ได้เรียนท่าเต้นนี่แทบอยากจะร้องไห้...ปวดขาไปหมด 

“แล้วงานที่พี่โรสว่านี่พี่โรสต้องไปเต้นวันไหนเหรอคะ” 

“เสาร์หน้าจ้า อยากไปดูเหรอ” 

“อยากสิคะ” 

“ตาวาวเชียว ฮ่าๆๆ มาดูได้นะ เดี๋ยวพี่จองที่ไว้ให้ คนเยอะพอควรเลยอะ” 

“มันเป็นการแข่งอะไรรึเปล่าคะ” 

“เปล่าหรอก ของพี่อะแค่ไปโชว์เหมือนเป็นตัวอย่าง ส่วนคนอื่นก็แข่งค่ะ” 

“เสียดายจัง ถ้าพี่โรสลงแข่งลิซว่าชนะแน่ๆค่ะ” 

“แหม เดี๋ยวนี้ปากหวานเอาๆนะ ไอหมอกหลงตายเลย” โรสที่เห็นลิซยิ้มจนแก้มยกขึ้นเป็นก้อนก็อดที่จะแซวอีกคนไม่ได้ ซึ่งพอเธอแซวเรื่องนี้ทีไรมันก็ได้ผลทุกที ตอนนี้ใบหน้าน่ารักนั้นแต้มสีแดงระเรื่อไปจนน่ามองไปหมดแล้ว 

น่ารัก~ 

“พี่โรสอย่าแกล้งลิซสิคะ” ก็รู้อยู่ว่าลิซเขินง่าย T^T 

“เปล่าพูดเกินจริงสักหน่อย หึๆ ดูนี่สิๆ” นิ้วเรียวจิ้มเข้าที่หน้าท้องที่ตอนนี้เรียกได้ว่าแบนราบของลิซจนเจ้าตัวสะดุ้งเบาๆ “เหมือนพึ่งผ่านมาเมื่อวานเองตอนที่เราตุ้ยนุ้ยๆ มีเนื้อน่าบีบเต็มไปหมด แต่ตอนนี้ตรงนี้แบนราบไปหมดแล้วสิ” 

“...” ลิซก้มมองที่หน้าท้องของตัวเองก็ต้องยิ้มน้อยๆออกมา อย่างน้อยที่เธอพยายามมันก็ได้ผลแหละนะ 

“แล้วนี่ยังไง ยังไม่ตกลงเป็นแฟนกับไอหมอกอีกเหรอ ไม่เห็นเล่าอะไรให้พี่ฟังบ้างเลย หรือว่าแอบคบกันไปแล้ว หื้มมม?” 

“เปล่าค่ะพี่โรส ลิซกับพี่ไอหมอกยังไม่ได้เป็นแฟนกันซักหน่อย” 

“ห๊ะ แล้วรออะไรกันเนี่ย หรือไอหมอกไม่ยอมขอ?” 

นั่นก็ไม่ใช่อีกค่ะ ฮืออออ 

“คือ...พี่ไอหมอกขอแล้วค่ะ แต่ลิซแค่ยังไม่ตกลง” 

โรสขมวดคิ้วแน่นพร้อมทั้งเอียงคอมองคนตรงหน้าด้วยสายตาครุ่นคิด “แล้วทำไมถึงไม่ตกลงล่ะ พี่ว่าไอหมอกชัดเจนมากเลยนะว่าชอบเราน่ะ เราเองก็เหมือนกัน เอ๊ะ พี่ถามได้รึเปล่าคะเนี่ย O_o” 

“ฮ่าๆๆ ถามได้ค่ะ” 

“...” 

“คือลิซก็แค่...คิดว่าลิซยังไม่เหมาะสมกับพี่ไอหมอก” 

‘อ๋อออออ’ คำๆนี้เหมือนจะผุดเข้ามาในหัวของโรสทันทีที่ได้ยินคำพูดของลิซ เธอรู้ได้ทันทีเลยว่าทำไมเจ้าตัวถึงคิดมากแบบนี้ จากการที่ได้รู้จักกับลิซจนเข้าขั้นสนิท ลิซเป็นคนที่ขี้เกรงใจ เป็นห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง ซึ่งข้อนี้ก็คงเป็นเหตุผลหลักให้เจ้าตัวไม่ยอมตกลงคบกับไอหมอกด้วย แถมยังไม่มั่นใจในตัวเองเข้าขั้นหนัก ส่วนนี้อาจจะเกิดจากการโดนแกล้งต่างๆนานาจนเกิดเป็นปมในใจของเจ้าตัว 

น้องเธอนี่น่าสงสารชะมัดเลย 

“ลิซอ้วนก็อ้วน หน้าตาก็ไม่ได้ดี ฐานะยิ่งแล้วใหญ่เลย มาเทียบกับพี่ไอหมอกแล้วมันไม่มีอะไรเหมาะสมกันสักอย่างเลยค่ะ คบกันไปพี่ไอหมอกก็มีแต่จะโดนนินทา โดนว่าเอาเปล่าๆ ลิซไม่อยากให้พี่เขาต้องมาเจออะไรแบบนั้น” 

“อืม พี่เข้าใจความคิดเราเลยล่ะ แต่พี่จะขอถามเราหน่อยนะ” 

“...” 

“ไอหมอกเคยว่าอะไรลิซอย่างที่คนอื่นว่า อย่างที่เราว่าตัวเองมั้ย” 

“ไม่ค่ะ” พี่ไอหมอกไม่เคยว่าอะไรอย่างนั้นให้เธอเสียใจหรือเสียความรู้สึกเลย มีแต่คอยบอกว่าเธอไม่ได้ไม่ดีอย่างนู้น อย่างนี้ด้วยซ้ำ 

“แต่ก็ยังขอคบใช่มั้ยล่ะ” 

“ค่ะ” ขอหลายครั้งแล้วด้วย... 

“นั่นก็แสดงว่าไอหมอกไม่ได้กลัวว่าตัวเองจะโดนว่า จะโดนนินทายังไงเลยไง เท่าที่พี่เห็นคือเขาดูแลลิซดีมาก ดูแลดีมาตั้งแต่ตอนจ้ำม่ำแล้ว แถมยังเข้ามาปกป้องตอนเราโดนแกล้งแบบไม่กลัวอะไรอีก” 

“อื้อ...” 

“ไอหมอกสนใจก็แค่ลิซนะ ไม่ได้สนใจสายตาคนอื่นเลยว่าจะมองมาว่าไม่เหมาะสมยังไง” 

“...” ลิซเถียงอะไรไม่ออกเลย เธอได้แต่คิดตามคำพูดของคนพี่ 

“และเอาจริงๆนะต่อให้ลิซคบกับไอหมอกทั้งๆที่อ้วนหรืออะไรก็ตามเถอะ คนพวกนั้นก็ไม่มีสิทธิ์จะมาก้าวก่ายอะไรด้วยซ้ำ พวกคนที่บอกว่าไม่เหมาะสมนั่นมันก็แค่คนที่ตัดสินคนอื่นจากภายนอก น่ารังเกียจจะตายชัก” 

“...” 

“แต่ถ้าพูดอย่างนี้แล้วยังไม่หายกังวล ก็หันไปดูกระจกค่ะ!” 

ตัวของลิซถูกมือเรียวออกแรงดันให้ทั้งตัวหันมาที่กระจกบานใหญ่สำหรับเต้นทั้งๆที่นั่งอยู่อย่างนั้น 

“ไหนดูซิ ตรงไหนที่คนพวกนั้นมันด่าว่าอ้วนกัน!” 

ลิซมองสบกับนัยน์ตาสีดำสนิทของตัวเองในกระจกก่อนจะไล่ลงมาที่ส่วนอื่นๆของร่างกาย ตั้งแต่ลำคอระหง มายังลาดไหล่และลำแขนที่มันเล็กลงจากตอนแรกอย่างเห็นได้ชัด เอวบางที่เว้าเข้าไปจนเห็นเป็นเส้นโค้ง พอก้มมองก็เห็นว่ามันแบนราบลงไปแทบจะไม่มีเนื้อนูนออกมาแล้ว 

“เป็นไง ไม่ได้ผอมแบบยาลดน้ำหนักหรืออดอาหารจนแห้งๆด้วย นี่ผอมแบบคนออกกำลังกายสุขภาพดี เฟิร์มๆค่าาาา” 

“แต่ลิซ...” ลิซก็ยังไม่ค่อยมั่นใจอยู่ดีค่ะ Y_Y 

“อะไร เราก็ไม่ได้ขี้เหร่สักหน่อย ดูสิ” โรสขยับเข้าไปนั่งชิดลิซก่อนจะจับหน้าของคนข้างๆเอาไว้แล้วเริ่มชี้ไปตามส่วนต่างๆของใบหน้า ให้เจ้าของมองมันผ่านกระจก “ดูตานี่ กลมโตขนาดนี้ จมูกก็เห็นเป็นสันดั้งนะคะ แล้วนี่เลยแก้มนุ่มนิ่มมม ปากก็อวบอิ่มสีชมพูน่าจุ๊บสุดๆ ตรงไหนกันที่พวกนั้นมันด่าว่าขี้เหร่ ฮึ?” 

“...” 

“ถ้าเรารู้จักแต่งหน้า แต่งตัวนิดหน่อย แล้วก็ไม่ยอมให้ไอ้พวกนั้นแกล้งอีกนะ รับรองว่าสลัดไอ้ตำแหน่งซินเดอเรลล่าบ้าๆนั่นหลุดแน่ น้องพี่โรสน่ารักขนาดนี้” 

“พี่โรสก็พูดเกินไปค่ะ” ลิซว่าอายๆ 

“พี่พูดเล่นตรงไหนล่ะ” โรสยู่ปากน้อยๆก่อนจะยอมปล่อยใบหน้าของลิซให้เป็นอิสระ “แล้วนี่เปลี่ยนใจจะไปตอบตกลงไอหมอกรึยังล่ะ” 

“ก็...ยังค่ะ” 

“เห๊ ทำไมล่ะ! O_O” 

“ลิซ...ยังไงก็ขอทำตัวเองให้ดีกว่านี้ก่อนแล้วกันนะคะ ไว้ลิซคิดว่าตัวเองพร้อมเมื่อไหร่ แล้วถ้าตอนนั้นพี่ไอหมอกยังชอบลิซอยู่ล่ะก็...ลิซจะเป็นคนไปบอกพี่ไอหมอกเองค่ะ” 

“...” เห็นสีหน้าแน่วแน่ของลิษาแล้วโรสก็ไม่กล้าขัดอะไรออกมาอีก ก็ไหนๆอีกคนก็พยายามมาขนาดนี้แล้วน่ะเนอะ เธอก็ไม่อยากทำลายความพยายาม ก็คงได้แต่คอยช่วยอยู่ห่างๆอย่างนี้ “โอเคๆ งั้น...วันนี้เราซ้อมต่อกันอีกสักหน่อยมั้ย” 

“โอเคค่ะ!” 

“ปะ! งั้นก็ลุย ลุกมาโชว์สเต็ปเลยแม่หนูน้อย!” 

จากนั้นห้องทั้งห้องก็กลับมาดังด้วยเสียงเพลงที่ปะปนไปกับเสียงกระทบกันของพื้นห้องและรองเท้า รวมไปถึงเสียงหายใจหนักของร่างบางสองร่างที่กำลังออกสเต็ปวาดลวดลายกันตามที่ได้เรียนมาอยู่เหมือนไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย 

การเต้นไปตามจังหวะเพลงมันเพลิดเพลิน เพลิดเพลินจนลิซลืมไปแล้วว่าวันนี้เธอนัดกับพี่ไอหมอกเอาไว้ว่าจะกลับคอนโดไปเร็วๆเพื่อไปกินอาหารมื้อพิเศษที่เขาบอกว่าวันนี้ตั้งใจทำเป็นรางวัลให้ลิซที่ตั้งใจออกกำลังกายมาตลอด แถมยังไม่หลุดไปกินพวกของไม่มีประโยชน์เลย 

แล้วตอนนี้ก็เลยมาเกือบชั่วโมงแล้วด้วย! เผลอเต้นก็ว่านานเป็นครึ่งชั่วโมงแล้ว รถยังมาติดที่ใกล้ๆจะถึงคอนโดอีก พอถึงปุ๊บลิซก็รีบแยกย้ายกับโรสทันที แต่พอมาถึงหน้าห้องได้ก็ได้แต่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ 

พี่ไอหมอกจะโกรธเธอมั้ยนะ แล้วถ้าโกรธจะโกรธมากหรือเปล่า? 

แกร๊ก! 

แต่แล้วอยู่ดีๆประตูก็ถูกเปิดจากด้านในซะก่อน คนตัวสูงตรงหน้าชะงักไปเล็กน้อยพร้อมก้มลงมองคนที่ส่วนสูงน้อยกว่าตัวเอง 

“ทำไมกลับช้า เป็นอะไรรึเปล่า แล้วทำไมไม่รับโทรศัพท์” 

น้ำเสียงนิ่งๆที่ถามมาทำลิซแน่ใจเลยว่าพี่ไอหมอกโกรธเธอแน่ๆ ฮือออ 

“ลิซเผลอซ้อมเต้นเพลินน่ะค่ะ แล้วก็เผลอปิดเครื่องด้วย” เสียงหวานว่าเสียงหงอยพร้อมทั้งหลุบสายตาลงต่ำ 

“หรอ” ไอหมอกตอบกลับนิ่งๆเพียงแค่นั้นก่อนจะหันหลังกลับเข้าไปในห้องทันที ไอ้เขาก็เป็นห่วงแทบตาย ตอนแรกก็คิดว่ารถติดธรรมดา แต่พอนานไปก็เลยทั้งส่งข้อความ ทั้งโทรหาอีกฝ่าย จนกระทั่งพึ่งมาเห็นโพสต์ของโรสที่โพสต์รูปของเธอกับลิซเมื่อไม่นานมานี้นี่ล่ะ ถึงได้รู้ว่าทั้งสองคนยังอยู่ที่ห้องซ้อม 

เขาก็แค่เป็นห่วง 

“พี่ไอหมอก...” ลิซที่เดินตามเข้ามาได้แต่เรียกเสียงแผ่ว 

“ไปอาบน้ำแล้วก็มากินข้าว” 

“...” ลิซมองตามคนหน้าหล่อที่เดินไปนั่งที่โซฟาแล้วหยิบไอแพดขึ้นมาเลื่อนไปเรื่อยๆด้วยสีหน้านิ่งๆ “แล้วพี่ไอหมอก...กินอะไรรึยังคะ” 

“ยัง” 

“...” ทำเอาลิซรู้สึกผิดเลยที่ทำให้อีกคนต้องรอนานเป็นชั่วโมงขนาดนี้ “ลิซขอโทษ” 

“ไปอาบน้ำ” 

“ค่ะ...” 

สุดท้ายลิซเลยได้แต่ทำตามคำสั่งนั้นด้วยท่าทางหงอยๆ มือบางรูดซิปลงถอดเอาเสื้อคลุมออก เผยให้เห็นชุดที่เธอใส่สำหรับซ้อมเต้นรัดรูปที่เปิดโชว์หน้าท้องขาวเนียน และแนบเนื้อจนเห็นสัดส่วนต่างๆชัดเจน เธอเองตอนเห็นว่าเผลอซ้อมจนเกินเวลาก็รีบร้อนจนไม่ยอมไปเปลี่ยนชุด สวมเพียงเสื้อคลุมแล้วรีบออกมาเพียงเท่านี้ 

ร่างบางที่เดินคอตกเข้าไปในห้องไม่ได้รู้สึกตัวเลยว่ามีสายตาราวกับราชสีห์ที่กำลังรอตะครุบเหยื่ออยู่มองตามไป... 

Shit! ลิษาไปเอาชุดแบบนั้นมาจากไหนกัน แล้วมีใครเห็นเธอในชุดนั้นไปแล้วบ้าง!? 

แล้วดูสิมาถอดเสื้อคลุมต่อหน้าเขาแบบนี้ ไม่ได้ดูเลยว่าตอนนี้รูปร่างตัวเองมันเป็นยังไงบ้าง ความน่าฟัดมันไม่ได้น้อยลงจากเมื่อก่อนเลย แถมยังจะออกไปทางเซ็กซี่ด้วยซ้ำ ทั้งหน้าท้องแบนราบที่ขึ้นรอยจางๆที่เป็นผลมาจากการกำลังกาย ก้นกลมกลึงที่ตึงแน่น แถมด้วยหน้าอกอวบใหญ่ที่ไม่ได้ลดลงไปตามขนาดตัวเลย ทั้งหมดทั้งหมดนั้นมันส่งผลให้ลิซแม่ง... 

“โคตรน่าเยสัส” 

แต่แล้วไอหมอกก็ต้องรีบหันเหสายตาไปทางอื่นเมื่อร่างบางที่โคตรยั่วเยเดินกลับมาอย่างไม่บอกไม่กล่าว แถมยังเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาอีก 

“พี่ไอหมอกคะ” 

“...” นัยน์ตาคบเบนขึ้นไปมองนิ่งๆ 

“ลิซขอโทษ ลิซไม่สบายใจเลย ลิซไม่อยากให้พี่หมอกโกรธลิซ” 

“...” 

“พี่หมอกน่าจะยังไม่ได้อาบน้ำ” 

นัยน์ตากลมโตที่มองไล่ไปตามตัวเขาที่ยังคงสวมใส่ชุดนักศึกษาอยู่ทำเอาไอหมอกแอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ นี่ยัยลูกแมวกำลังจะทำอะไรกันแน่ 

“ให้ลิซ...ขัดหลังให้มั้ยคะ” 

“...” 

“แทนคำขอโทษ” 

น้ำเสียงหงอยๆที่มาพร้อมกับสายตาอ้อนๆที่ช้อนขึ้นมามอง บอกเลยว่าไอหมอกตาย! 

So damn hot! ชิบหายเลยเมียกู! 

มามงมาเมียอะไรอะพี่! บัดสี! 

ข้ารู้ว่าพวกเจ้าอยากอ่าน Nc แต่รอก่อน...ข้าคิดไม่ทัน 5555555555 

ปล.อีกรอบเผื่อใครไม่เห็นตอนไรท์เเจ้งรอบที่เเล้ว เรื่องพี่โต๋มีเเต่งน้า เเต่เเต่งในเรื่องนี้เลย ไม่ยาวมากค่ะ สตอรี่ไม่เยอะ เน้นน่ารักๆ ไสยๆ (นี่สปอยล์เเล้วนะ) 

[เรื่องพี่ว่านเปิดเเล้วจ้า เปิดไว้เฉยๆยังไม่ลง เเต่เห็นมีคนตามไปเเล้ว 5555 เตือน!! Y นะ Y นะ Y] 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว