ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 21

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.1k

ความคิดเห็น : 29

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2562 07:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 21
แบบอักษร

ท้ายที่สุดแล้วว่ายก็ต้องได้พาแทนคุณออกมาข้างนอก วายเลือกแทนคุณมาที่แก่งของหมู่บ้านที่จะพาซีพานั่นแหละ วายนั่งหน้าหยิกอยู่บนโขดหินด้วยใบหน้าบึ้งตึง ส่วนแทนคุณยืนคุยโทรศัพท์อยู่ห่างออกไป

วายนั่งมองไปรอบๆแก่งที่ไม่ได้มานาน ที่นี่ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงไปมาก น้ำไหลตลอดไม่มีแห้งจะมีลดลงไปบ้างตามฤดูกาลของมัน วายนั่งมองสายน้ำนิ่งด้วยความผ่อนคลายก่อนที่จะหลับตาลงและจะเอนตัวลงไปแต่ทว่า

ปึก!

"เฮ้ยไรวะ!" วายตกใจเมื่อแผ่นหลังแตะไปกับอกของแทนคุณ เขาไม่รู้ว่าแทนคุณเดินมานั่งลงข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำให้วายรีบเด้งตัวเองทันทีแต่ก็นั่นแหละ วายโดนแทนคุณคว้าตัวไว้อย่างรวดเร็ว

"จะทำอะไรวะ ปล่อยกูนะเว้ย!"

"อยู่นิ่งๆ" แทนคุณสั่งและรั้งร่างของวายให้แนบชิด ภาพตอนนี้เลยกลายเป็นว่าทั้งสองคนนั่งซ้อนและกอดกันอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ

"ปล่อยกู!" วายสั่งและพยายามแกะมือแทนคุณออก

"อยู่เฉยๆสักครั้งมึงจะตายมั๊ย" แทนคุณว่าเสียงแข็ง

"ตาย! กูไม่อยากอยู่ใกล้มึง" วายสวนกลับทันที มีมั๊ยอยู่ใกล้แทนคุณแล้วเขาจะไม่โดนเอาเปรียบแบบนี้

"เงียบ" แทนคุณไม่ตอบโต้แต่สั่งออกมาเสียงเรียบก่อนที่คางแหลมจะเกยวางลงมาบนไหล่ของวายทำให้วายต้องเบือนหน้าหลบอย่างรวดเร็ว

"กลับกับกู" แทนคุณพูดบอกและลมหายใจยังพ่นอยู่ใกล้ๆกับข้างใบหูของวาย

"มะ."

"สั่งก็ทำ"

เคยเกิดเป็นงูหรือไงวะ ขู่ได้ขู่ดีจัง

วายคิดในใจแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาก่อนที่จะได้ยินเสียงถอนหายใจออกมาเบาๆจากแทนคุณ

"ปล่อยได้แล้วมั้ง คิดว่ามันดีนักหรอที่ต้องมากอดกูในสถานที่แบบนี้" วายเตือนไม่ใช่อะไรหรอก คือถ้าใครมาเห็นผู้ชายสองคนนั่งเหมือนกอดกันแบบนี้คงโดยตำหนิ

"มากกว่านี้ก็ทำ"

"ทำเหี้ยไรปล่อยกู" วายดุก่อนจะแกะมือแทนคุณออกแล้วรีบยันตัวลุกขึ้น ไม่เข้าใจเลยสักนิดในสิ่งที่แทนคุณทำ

ก่อนที่ทั้งสองคนจะกลับไปที่บ้านวาย แทนคุณบังคับวายเก็บของให้ไปพร้อมร่างสูง วายไม่ยอมรั้นหัวชนฝาแต่สุดท้ายก็อย่างที่รู้เมื่อแทนคุณบังคับข่มขู่จนวายต้องยอมกลับกับแทนคุณอย่างเลือกไม่ได้

ระหว่างทางวายมองออกไปนอกรถตลอดไม่มีแม้คำพูดเดียวที่หลุดออกมา แทนคุณเองก็เงียบและขับรถไปเรื่อยๆจนกระทั่งเสียงเรียกเข้ามือถือของแทนคุณดังขึ้นมา

"รับสาย" แทนคุณบอกขณะที่ตามองทางและขับไปเรื่อยๆ

"รับเองสิไม่ใช่ของกู"

"อยากตายหรือไง" แทนคุณขู่

"คำก็ขู่สองคำก็ขู่" วายพูดเพราะรู้สึกเบื่อเต็มที่

"วาย" แทนคุณเรียกชื่อวายเสียงเรียบ

"เออๆ" วายตอบรับก่อนจะคว้ามือถือของแทนคุณมารับสายก่อนจะยื่นไปแนบไว้ที่หูของแทนคุณ

"ว่า...อืม...กูกำลังกลับ...เข้าใจ...เออ"

"คุยเสร็จแล้ว" แทนคุณบอกวายหลังจากคุยเสร็จทำให้วายต้องลดต้องลดมือถือลงก่อนจะวางมันไว้ที่เดิม แล้วความเงียบก็เข้ามาปกคลุมภายในรถอีกครั้งและมันก็เป็นแบบนั้นมาจนถึงตึกที่วายอยู่

วายลงจากรถทันทีที่รถจอดแทนคุณก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกันจนกระทั่งวายเดินเข้าตึกมารถของแทนคุณค่อยขับออกไปวายหันกลับไปมองก่อนที่ปากเล็กจะเบ้ขึ้นมา

วายเดินขึ้นห้องมาตามปกติแต่สิ่งที่ผิดปกติคือห้องเงียบ วายเดินเข้าไปด้านในก่อนจะรู้ว่าซีไม่ได้อยู่ห้อง วันนั้นก็ติดต่อไม่ได้ทำให้วายล้วงมือถือขึ้นมาก่อนจะกดโทรหาซีอีกครั้ง

"หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถ..."

"หายไปไหนนะซีติดต่อก็ไม่ได้" วายมองหน้าจอมือถือและพูดออกมาคนเดียว สงสัยคืนนี้คงต้องไปที่เคโอผับแล้วมั้ง

.

20.15 น.

@KO PUB

สายเดินเข้ามาด้านในของผับอย่างคุ้นเคยแม้พักหลังๆจะไม่ค่อยได้มาแต่ทว่าที่นี่ก็ยังเหมือนเดิม สายตรงเข้าไปถามพนักงานเสิร์ฟทันที

"เห็นซีมั๊ย"

"ไม่ครับ" พนักงานปฏิเสธ วายขมวดคิ้วก่อนจะถามต่อ

"ซีไม่ได้มาทำงานหรอกหรอ"

"ซีหยุดงานไปหลายวันแล้วครับ" ยิ่งคำตอบของพนักงานยิ่งทำให้คิ้วของวายขมวดเข้าหากันมากขึ้น แล้วซีจะหายไปไหน

"แล้วคุณธีร์ล่ะ"

"คุณธีร์น่าจะอยู่ข้างบนนะครับ" พนักงานตอบก่อนจะกลับไปทำงานต่อ สายครุ่นคิดอยู่ตรงนั้นอยู่นานก่อนที่ร่างของเขาจะเซไปข้างหน้าเล็กน้อยจากการโดนชน

"ขอโทษครับ" คนชนรีบขอโทษขึ้นมาทันทีทำให้วายต้องหันไปมองก่อนที่เขาจะพยักหน้ารับว่าไม่ถือโทษอะไร

"เป็นอะไรมากมั้ยครับ" ร่างสูงถามต่อใบหน้าเป็นกังวลนิดหน่อยทำให้วายต้องปฏิเสธออกไป

"ไม่เป็นไรครับ"

"ผมโคตรจะซุ่มซ่ามเลยครับ" ร่างสูงยังคงพูดต่ออย่างรู้สึกผิด

"ไม่หรอกครับ สถานที่แบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมดาครับผมไม่โกรธหรอก" วายบอกและยิ้มบางๆส่งให้คนตรงหน้า

"งั้นช่วยรับคำขอโทษจากผมสักแก้วนะครับ" พูดจนร่างสูงก็ยื่นแก้วที่ถือมาด้วยมาให้มายด้วยท่าทีเก้กัง วายมองเล็กน้อยก่อนจะตัดสินรับแก้วมา

"ผมชื่อนนท์นะครับ" ร่างสูงแนะนำตัวออกมา

"ผมวายครับ" วายตอบรับและแนะนำตัวเองตามมารยาทเช่นกันก่อนจะยกดื่มจนหมดแก้ว

"ขอบคุณนะครับวายที่รับคำขอโทษจากผม" นนท์ว่าก่อนจะเผยสีหน้าดีใจออกมาวายเผยยิ้มให้กับคนตรงหน้าทันที

"ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ" วายว่าก่อนจะเดินผละออกมาและขึ้นไปยังชั้นสองเพื่อพบธีร์ทันที

ไม่ถึงสองนาทีวายก็มาหยุดยืนตรงหน้าประตูห้องทำงานของธีร์แต่ความรู้สึกภายในร่างกายกับเปลี่ยนไป วายรู้สึกร้อนๆหนาวๆขึ้นมาแต่ร้อนมากกว่าอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน วายเคาะประตูห้องหนึ่งทีก่อนจะเปิดเข้าไปด้านใจ

ธีร์นั่งอยู่ตรงนั้นหลังโต๊ะทำ วายเดินเข้าไปข้างในพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคอตัวเอง

"คุณธีร์" วายเรียกธีร์เสียงปกติ

"วาย? กลับมาแล้วหรอ" ธีร์เงยหน้าขึ้นมาก่อนจะถามออกมา

"ซีได้อยู่กับคุณหรือเปล่า ผมติดต่อเพื่อนผมไม่ได้เลย"วายถามและเดินเข้าไปที่โต๊ะของธีร์ ธีร์มองวายด้วยสายตาเรียบนิ่งก่อนจะตอบออกมา

"อยู่"

"อยู่ไหนครับ" วายถามและทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้ตอนนี้ตามตัวเหงื่อเริ่มผุดออกมา วายกำหมัดแน่น เขามองหน้าธีร์ด้วยสายตาที่แปลกไป

"เป็นอะไร" ธีร์ถามออกมาเมื่อเห็นวายมีท่าทีแปลกไปก่อนที่ร่างสูงจะลุกขึ้นและเดินอ้อมมาหาวาย อาการแบบนี้...

"วาย" ธีร์เรียกวายก่อนที่จะยื่นมือมาแตะแขนวาย วายรีบสะบัดออกทันที

"คุณธีร์ผม อืม" วายกัดฟันแน่นทันทีเมื่อร่างกายมีปฏิกิริยาบางอย่างขึ้นมาตอนนี้ตัวเริ่มสั่นขึ้นมาราวกับการข้างในมันจะระเบิด วายอยากวายต้องการ

"ลุกขึ้นมา" ธีร์บอกก่อนที่จะรั้งให้วายลุกขึ้น

"คุณธีร์"

หมับ!

ทันทีที่ถูกรั้งวายก็เข้าสวมกอดธีร์ไว้ทันที เขากอดธีร์แน่นพร้อมกับซุกใบหน้าลงไปลากไล้ตามซอกคอของธีร์ ตอนนี้วายต้องการปลดปล่อย เขาทรมานมากความร้อนในกายพุ่งขึ้นเรื่อยๆ

"ไปทำอะไรมา" ธีร์ถามแม้ตัวเองจะถูกรุกเร้าอยู่แต่ธีร์เองก็มีความอดทนพอ และวายก็ไม่ใช่

"ผะ ผมดื่มเหล้าแก้วเดียว จะ จาก อืม" วายพูดไม่เป็นภาษาเอาซุกไซร้ซอกคอของธีร์อยู่อย่างนั้นฝ่ามือเล็กก็ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังกว้าง ตอนนี้วายไม่ไหวแล้ว

"วายหยุด" ธีร์สั่งและดันตัววายออก ตอนนี้ใบหน้าของวายแดงก่ำเหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นมาตามไรผม

"คุณธีร์ผมไม่ไหวแล้ว ช่วยผมด้วยนะ" วายช้อนสายตามิงธีร์ด้วยความยั่วยวนก่อนจะดันตัวเข้าหาธีร์แต่ธีร์ก็ดันร่างของวายไว้ด้วยแรงที่เหนือกว่า ทำให้ตอนนี้วายรนร้อนเข้าหาร่างสูงราวกับต้องการเขา

"ผมไม่ไหวแล้ว"

"รอก่อน ฉันช่วยนายไม่ได้"

"ทำไมล่ะครับ แค่ครั้งเดียวเองนะครับ" วายลากไล้นิ้วเรียวไปตามท่อนแขนแกร่งของธีร์ก่อนที่ธีร์จะดึงวายเข้ามากอดไว้ ธีร์กำลังปลดเข็มขัดที่ตัวเองใส่ทำให้วายเผยยิ้มออกมาก่อนที่

อ๊ะ!

สายร้องเมื่อร่างกายถูกจับพลิกให้หันหลังแล้วแขนทั้งสองข้างก็ถูกรวบมาไขว้ไว้ด้านหลังก่อนที่ธีร์จะหมัดวายไว้

"คนที่จะช่วยนายได้มีแค่คนเดียว" ธีีร์บอกก่อนจะผลักวายลงไปที่โซฟาก่อนที่ร่างสูงจะเดินไปหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาใครบางคน ปากก็คุยสายตาก็จ้องมองไปที่หน้าจอที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ

ตอนนี้วายกึ่งนั่งกึ่งนอนมองธีร์ด้วยสายตาละห้อย เขาดิ้นพล่านๆอยู่บนโซฟาและพยายามส่งเสียงให้ธีร์สนใจแต่ธีร์ก็นิ่ง

"คุณธีร์ครับผม ไม่ไหวแล้ว" วายบอกและเด้งตัวขึ้นเรื่อยๆหวังจะลุกจากโซฟาแต่มันก็ยากลำบากเพราะถูกหมัดไว้

"คุณธีร์ผมขอร้อง" วายทำเสียงเว้าวอน ตอนนี้ตรงกลางกายมันตื่นตัวสั่นระริกอยู่ภายใต้กางเกงที่ใส่

"อดทนซะ" ธีร์หันมาสั่งเสียงเรียบ

"ผมอดทนไม่ได้!" วายตะโกนเสียงดังลั่นห้อง เรื่องแบบนี้ใครมันจะไปอดทนกัน ธีร์ไม่ตอบโต้และเงียบไป ทำให้วายต้องนอนกัดฟันแน่น พยายามแล้วแต่ความต้องการมันยิ่งรุนแรงขึ้นมาจนจะระเบิดอยู่แล้ว

.

"วาย"

.

.

.

ฝากติดตามด้วยนะคะ สองตอนนะคะ เพราะไม่ได้อัพสองวัน คอมเม้นติชมได้ค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว